Την Κυριακή 11 Μαρτίου 2018 θα γίνει η φετινή Συνέλευση μας στη Μαλακάσα

sinelefsi2.2017 2018

Με νωπές ακόμα τις σκέψεις της πρώτης Περιφερειακής μας Συνέλευσης, ετοιμαζόμαστε για τη δεύτερη της 11ης περιοχής, η οποία έχει προγραμματιστείν να γίνει στην αίθουσα Συνελεύσεων της Μαλακάσας, την Κυριακή 11 Μαρτίου 2018. Το θέμα της είναι «Μην παραιτείστε από το να κάνετε το καλό!» - Γαλάτες 6:9 Ως Χριστιανοί επιθυμούμε να κάνουμε το καλό από την άποψη του θεού.

Αυτό όμως δεν είναι πάντα εύκολο να γίνει. Η συνέλευση θα μας βοηθήσει να "σπέρνουμε μεριμνώντας για το πνέυμα" και να μην "σπέρνουμε μεριμνώντας για τη σάρκα". (Γαλάτες 6:8). Το πρόγραμμα  θα τονίσει πόσο αναγκαίο είναι τόσο για τους νέους, όσο και για τους ηλικιωμένους, να ζουν σύμφωνα με τις Γραφικές αρχές.

Σε αυτή τη Συνέλευση ο επίσκοπος περιοχής μας θα έχει την ευθύνη. Καλό είναι να γνωρίζουμε ότι ένα αρχείο PDF με το πρόγραμμα έχει γίνει ήδη διαθέσιμο στον ιστότοπο μας jw.org/el, δείτε ΕΔΩ στην καρτέλα ΕΚΔΟΣΕΙΣ> ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΕΙΔΗ. Ακόμα δείτε ΕΔΩ τις ερωτήσεις που θα απαντηθούν, κατά τη διάρκεια του προγράμματος της συνέλευσης, όπως επίσης στην εφαρμογή JW Library στην καρτέλα ΕΚΔΟΣΕΙΣ>ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ. Και από εκεί, μπορούμε να λάβουμε αναλυτική ενημέρωση.

Το πρόγραμμα περιέχει τους τίτλους των ομιλιών, τις βασικές ερωτήσεις που θα απαντηθούν και τα κύρια εδάφια, τους ύμνους που θα χρησιμοποιηθούν, καθώς και τη διάρκεια κάθε ομιλίας. Έχοντας αυτές τις πληροφορίες εκ των προτέρων, μπορούμε να κάνουμε σκέψεις γύρω από τους τίτλους των ομιλιών και πρόβα τους ύμνους. Ίσως δε, εντάσσοντας αυτή την προετοιμασία στη βραδιά Οικογενειακής Λατρείας. 

Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει στις 9:30 το πρωί της Κυριακής. Και θα ολοκληρωθεί στις 4:15 μ.μ. Ένας ευγενής στόχος που μπορούμε να βάλουμε είναι να είμαστε όλοι εκεί και να απαρακολουθήσουμε ολόκληρο το πρόγραμμα της συνέλευσης περιοχής.

Έτσι θα δείξουμε σεβασμό σε αυτήν την προετοιμασμένη από τον πιστό και φρόνιμο δούλο, διευθέτηση. Είναι κατάλληλο να κάνουμε τον στόχο αυτό αντικείμενο των προσευχών μας. Ο Ιεχωβά να ενεργήσει μέσα μας ώστε και να θέλουμε  και να ενεργήσουμε σε αυτή την περίπτωση - (Φιλιππησίους 2:13).

Υπενθυμίζεται στοργικά να έχουμε μαζί μας, εκτός από την ΑγίαΓραφή και ένα σημειωματάριο, το προσωπικό μας αντίτυπο της ΣΚΟΠΙΑΣ μελέτης που θα εξεταστεί εκείνη την εβδομάδα. Επειδή ένα μέρος θα αφορά τη μελέτη της.

Να θυμόμαστε ακόμα ότι οι υποψήφιοι για βάπτισμα πρέπει να φροντίσουν να προετοιμαστούν κατάλληλα με ότι αυτό περιλαβάνει. Εκείνοι γνωρίζουν και είμαστε βέβαιοι ότι θα το κάνουν με απόλυτη ευσυνειδησία.

Ας φροντίσουμε να πετύχουμε τον στόχο που έχουμε θέσει ως περιοχή, να αείμαστε έγκαιρα στις θέσεις μας ώστε να απολαύσουμε  την εισαγωγική μουσική και τον αρχικό ύμνο.

Καθώς θα προετοιμαζόμαστε μέχρι τότε γι’ αυτή τη συνέλευση, εκτός από την ετοιμασία της καρδιάς, καλό θα είναι να πάρουμε όλα εκείνα τα ενδεικνυόμενα μέτρα ώστε να παρακολουθήσουμε απρόσκοπτα ολόκληρο το πρόγραμμα που παραθέτει ο Ιεχωβά, ο «Μεγάλος Εκπαιδευτής» - Ησαΐας 30:20. Έτσι θα ωφεληθούμε καλύτερα από ένα ζωοσωτήριο και αναζωογονητικό πρόγραμμα.

Ευχόμαστε η εφαρμογή των ζωτικών πληροφοριών που θα παρουσιαστούν να μας βοηθήσουν να περιζώσουμε τη διάνοια μας για να συμμετέχουμε με ζήλο στη υπηρεσία της Βασιλείας (1 Πέτρου 1:13).

  • Δείτε, παρακαλώ κι αυτό ΕΔΩ το βίντεο του πιστού και φρόνιμου δούλου για να προετοιμάσετε την καρδιά σας.

Χρησιμοποιούμε επαρκώς τις Διαφημιστικές Κάρτες JW.ORG; Χρέος μας να το κάνουμε...

karta.jw.org

Καθώς η μεγάλη θλίψη πλησιάζει, το έργο κηρύγματος που κάνουμε είναι επείγον. (Παρ 24:11, 12, 20) Για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους, μπορούμε να χρησιμοποιούμε διαφημιστικές κάρτες προκειμένου να στρέψουμε την προσοχή τους στον Λόγο του Θεού και στον ιστότοπό μας.

Η κάρτα περιέχει έναν κωδικό QR ο οποίος οδηγεί στο βίντεο Γιατί Αξίζει να Μελετήσετε την Αγία Γραφή; Και σε μια αίτηση για περισσότερες πληροφορίες ή για Γραφική μελέτη. Δείτε κι αυτό ΕΔΩ.

Κάποιοι δεν δέχονται έντυπα, αλλά θα ήθελαν να επισκεφτούν τον ιστότοπό μας. Δεν διστάζουμε να τους δώσουμε τη διαφημιστική κάρτα. Μπορεί αυτή η κάρτα να είναι η αφορμή για να γνωρίσουν την αλήθεια.... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ.

Η αγάπη του Ιεχωβά για το ανθρώπινο γένος είναι σαν την αγάπη που τρέφει ένας Πατέρας για τα παιδιά του. (Ματ 5:45) Δεν τους στερεί τίποτα που είναι για το καλό τους, ανεξάρτητα από το τίμημα που συνεπάγεται κάτι τέτοιο για αυτόν. Η αγάπη του ξεπερνάει οτιδήποτε μπορούμε να νιώσουμε ή να εκφράσουμε. (Εφ 2:4-7· Ησ 55:8· Ρω 11:33) Τη μεγαλύτερη εκδήλωση της αγάπης του—το πιο στοργικό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας γονέας—την επιφύλαξε για το ανθρώπινο γένος. Το έκανε αυτό δίνοντας τη ζωή του ίδιου του πιστού, μονογενούς Γιου του. (Ιωα 3:16)

Δείτε περισσότερα ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ πηγαίνετε κατευθείαν τον ιστότοπο JW.ORG

Αυτό είναι ένα δημοσίευμα που θα μας βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε καλύτερα ένα ακόμα εργαλείο στο έργο του Θεού...

 

Οι αδελφοί μας είναι παντού!

filadio.istotopu1

Μιλάμε στους ανθρώπους με αγάπη και σεβασμό. Θέλουμε να γνωρίσουν την αλήθεια που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Γι' αυτό και άνθρωποι κάθε ηλικίας είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα χτυπήσουν την πόρτα τους. Επειδή είναι συνεργάτες του Ιεχωβά σε κάτι που εξυπηρετεί το μεγαλειώδη σκοπό του.

ergo.2015

Μια όμορφη εικόνα από την προετοιμασία για το έργο... Πόσο χαιρόμαστε που ο Ιεχωβά μας έχει δώσει το προνόμιο να ασυμμετέχουμε στο πλάι Του ως συνεργάτες Του... Και πόσο μας ενθαρρύνουν τέτοιες εικόνες που δείχνουν πόσο εύτακτα και οργανωμένα γίνεται το έργο του Θεού σε όλη την γη...

Το σπίτι μας στο χωριό, μέσα από χθεσινές φωτογραφίες που πήραμε από αγαπημένους μας

Posted in Τα δικά μου

spiti1.300118
Θα θέλαμε να είμαστε εκεί αυτή την εποχή. Ένα σπίτι που δεν είσαι εκεί για να το ζεις θέλει φροντίδα. Για το σπίτι μας στο Θραψανό λέω, που χθες το είδαμε σε φωτογραφίες που μας έστειλαν αγαπημένοι φίλοι και τους ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη κίνηση τους.

spiti2.300118
Ναι, το βλέπουμε κι εμείς, χρειάζεται λίγη δουλίτσα... Η ξεραμένη βουκαμβίλια από τον περσινό χιονιά και την παγωνιά που ακολούθησε, είναι ακόμα εκεί, δεμένη πάνω στα ξύλα. Κρέμεται σαν κουφάρι, την ώρα που τα νέα βλαστάρια της μεγαλώνουν, εξαιρετικά γρήγορα...

spiti3.300118
Πριν μπούμε μέσα στην εσωτερική αυλή, ας ρίξουμε μια ματιά έξω... Έτσι ακριβώς φαίνεται από την αυτοσχέδια εξώπορτα που έχουμε τοποθετήσει προσωρινά, μέχρι να βάλουμε μια σωστή... Αλλά για αυτό, θα χρειαστούμε λίγο χρόνο ακόμα... Έχουμε ήδη κάνει μεγάλα βήματα.

spiti4.300118
Μπαίνουμε στην εσωτερική αυλή... Η πόρτα της κουζίνας κλειστή... Έτσι συμβαίνει όταν λείπει η ζωή στο σπίτι. Ας ελπίσουμε πως θα τα καταφέρουμε να πάμε, έστω και για λίγο και να του δώσουμε λίγη ζωντάνια και ζωή. Όπως το χρειαζόμαστε όλοι, έτσι το χρειάζεται κι αυτό.

spiti5.300118
Η Στασούλα, η αδελφή μου, φροντίζει να κρατά στη ζωή τα λίγα λουλούδια και την ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό. Εδώ η κρεβατοκάμαρα μας, με τα χαλάκι μπροστά στην πόρτα του! Μου έχει λείψει... Αλλά είπαμε, πρέπει να υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να καταφέρουμε να πάμε.

spiti6.300118
Δείτε πώς μεγαλώνει η βουκαμβίλια! Έχει ανάγκη να στηριχτεί κάπου. Θα μεγαλώσει γρήγορα, ήδη μας εκπλήσσει, πώς τα έχει καταφέρει μέσα σε ένα χρόνο, καθώς είχε ξεραθεί εντελώς... Είναι φοβερή η δύναμη της αναδημιουργίας, να την βλέπεις στην πράξη.

spiti7.300118
Απέναντι ακριβώς από το σπίτι μας, ότι δηλαδή βλέπεις μέσα από την αυλή μας... Τα σπίτια των γειτόνων μας... Το πράσινο, φυσικό σεντόνι, σιγά - σιγά απλώνεται πάνω στο χώμα... Οι βροχές και ο ήλιος είναι βέβαιο ότι θα το κάνει να θεριέψει, τις επόμενες μέρες.

«Έχασα τον Πατέρα μου, αλλά Βρήκα έναν Άλλον Πατέρα». Μια πολύ ενθαρρυντική βιογραφία

Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

gerit.los1

Αφήγηση από τον Γκέριτ Λος
gerit.los6

gerit.los2Ο ΠΑΤΕΡΑΣ μου γεννήθηκε στο Γκρατς της Αυστρίας το 1899, οπότε ήταν έφηβος στη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Κατατάχθηκε στο γερμανικό στρατό λίγο μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου το 1939. Σκοτώθηκε το 1943 σε μια μάχη στη Ρωσία. Δυστυχώς, έτσι έχασα τον πατέρα μου—όταν ήμουν μόλις δύο χρονών. Ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω, και μου έλειπε πολύ η παρουσία του, ιδίως όταν συνειδητοποίησα ότι τα περισσότερα παιδιά στο σχολείο είχαν τον πατέρα τους. Αργότερα, στα εφηβικά μου χρόνια, βρήκα παρηγοριά μαθαίνοντας για τον ουράνιο Πατέρα μας, έναν πολύ ανώτερο Πατέρα ο οποίος δεν μπορεί να πεθάνει.—Αββακ. 1:12.

ΤΑ ΠΡΟΣΚΟΠΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Όταν ήμουν μικρός

Στα εφτά μου γράφτηκα στους προσκόπους. Ο προσκοπισμός είναι μια παγκόσμια οργάνωση που ιδρύθηκε το 1908 στη Μεγάλη Βρετανία από τον Ρόμπερτ Στίβενσον Σμιθ Μπέιντεν-Πάουελ, έναν αντιστράτηγο του βρετανικού στρατού. Το 1916 ίδρυσε τα Λυκόπουλα (ή Μικρούς Προσκόπους) για τα πιο μικρά αγόρια της ηλικίας μου.

Μου άρεσαν οι κατασκηνώσεις μας στην εξοχή τα σαββατοκύριακα—κοιμόμασταν σε σκηνές, φορούσαμε στολές και βαδίζαμε στο ρυθμό των τυμπάνων. Πιο πολύ από όλα, μου άρεσε η παρέα με τους άλλους προσκόπους, όπως όταν τραγουδούσαμε γύρω από τη φωτιά τα βράδια και παίζαμε παιχνίδια στο δάσος. Μαθαίναμε πολλά και για τη φύση, πράγμα που με έκανε να εκτιμώ τα έργα του Δημιουργού μας.

Οι πρόσκοποι διδάσκονται να κάνουν μια καλή πράξη κάθε μέρα. Αυτό είναι το σύνθημά τους. Χαιρετούσαμε ο ένας τον άλλον με τη φράση «Έσο Έτοιμος». Όλο αυτό με συνάρπαζε. Η ομάδα μας είχε πάνω από 100 αγόρια—οι μισοί περίπου ήταν Καθολικοί και οι άλλοι μισοί Προτεστάντες, με εξαίρεση έναν Βουδιστή.

Από το 1920, γίνονται κάθε λίγα χρόνια διεθνείς συγκεντρώσεις προσκόπων, ή αλλιώς τζάμπορι. Παρακολούθησα το έβδομο Παγκόσμιο Προσκοπικό Τζάμπορι στο Μπαντ Ισλ της Αυστρίας τον Αύγουστο του 1951 και το ένατο στο Σάτον Παρκ, κοντά στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας, τον Αύγουστο του 1957. Παρόντες σε αυτό ήταν περίπου 33.000 πρόσκοποι από 85 χώρες και περιοχές. Ο κόσμος που ήρθε να μας επισκεφτεί έφτασε τους 750.000, μεταξύ των οποίων και η Βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας. Στα μάτια μου, όλοι αυτοί ήταν σαν μια παγκόσμια αδελφότητα. Πού να φανταζόμουν τότε ότι σύντομα θα γνώριζα μια πολύ πιο εντυπωσιακή αδελφότητα—μια αδελφότητα πνευματική.

ΣΥΝΑΝΤΩ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

Ο Ρούντι Τσίγκερλ, ένας ζαχαροπλάστης, ήταν ο πρώτος που μου έδωσε μαρτυρία.

Την άνοιξη του 1958, κόντευα να τελειώσω την εκπαίδευσή μου ως μαθητευόμενος σερβιτόρος στο Γκραντ Οτέλ Βίσλερ του Γκρατς, στην Αυστρία. Εκεί, ο Ρούντολφ Τσίγκερλ, ένας συνάδελφος που ήταν ζαχαροπλάστης, μου έδωσε ανεπίσημη μαρτυρία. Ποτέ δεν είχα ξανακούσει κάτι για την αλήθεια. Πρώτα μου μίλησε για τη δοξασία της Τριάδας και μου είπε ότι δεν την υποστηρίζει η Γραφή. Εγώ υπερασπίστηκα την Τριάδα και ήθελα να του δείξω ότι δεν είχε δίκιο. Επειδή τον συμπαθούσα, είχα σκοπό να τον πείσω να επιστρέψει στην Καθολική Εκκλησία.

Ο Ρούντολφ, που τον φωνάζαμε Ρούντι, μου έφερε μια Αγία Γραφή. Επέμενα ότι έπρεπε να είναι Καθολική έκδοση. Ξεκίνησα να τη διαβάζω αλλά έπειτα από λίγο είδα ότι ο Ρούντι είχε βάλει μέσα ένα φυλλάδιο της Εταιρίας Σκοπιά. Εγώ αντέδρασα επειδή πίστευα ότι το περιεχόμενο αυτών των εντύπων, αν και μπορεί να φαινόταν σωστό, στην πραγματικότητα δεν ήταν. Ωστόσο, δεν είχα αντίρρηση να συζητάμε για τη Γραφή. Δείχνοντας διάκριση, ο Ρούντι δεν μου ξανάδωσε άλλο έντυπο. Για περίπου τρεις μήνες, κάναμε πότε πότε Γραφικές συζητήσεις, μερικές φορές μέχρι αργά το βράδυ.

Όταν τελείωσα την εκπαίδευσή μου στο ξενοδοχείο του Γκρατς, στην πόλη όπου μεγάλωσα, η μητέρα μου με έγραψε σε μια σχολή διοίκησης ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. Έτσι μετακόμισα στην πόλη Μπαντ Χόφγκασταϊν, σε μια κοιλάδα των Άλπεων. Επειδή η σχολή είχε κάποια σύμβαση με το Γκραντ Οτέλ εκείνης της πόλης, μερικές φορές δούλευα εκεί για να κάνω πρακτική εξάσκηση.

gerit.los3ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΕΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΙ

Η Ίλζε Ουντερντόρφερ και η Ελφρίντε Λορ άρχισαν να μελετούν τη Γραφή μαζί μου το 1958.

Ο Ρούντι έστειλε την καινούρια μου διεύθυνση στο γραφείο τμήματος στη Βιέννη και το γραφείο την προώθησε σε δύο ιεραποστόλους, την Ίλζε Ουντερντόρφερ και την Ελφρίντε Λορ.

Μια μέρα με ειδοποίησαν από τη ρεσεψιόν ότι δύο κυρίες ήταν έξω σε ένα αυτοκίνητο και ήθελαν να μου μιλήσουν. Αν και παραξενεύτηκα επειδή δεν ήξερα τίποτα για αυτές, πήγα να δω ποιες ήταν. Αργότερα, έμαθα ότι είχαν υπηρετήσει ως σύνδεσμοι των Μαρτύρων στη ναζιστική Γερμανία, όταν το έργο ήταν υπό απαγόρευση πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η γερμανική μυστική αστυνομία (Γκεστάπο) τις συνέλαβε πριν ακόμα ξεκινήσει ο πόλεμος και τις έστειλε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Λίχτενμπουργκ. Έπειτα, στη διάρκεια του πολέμου, μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο Ράβενσμπρικ, κοντά στο Βερολίνο.

Οι αδελφές είχαν περίπου την ηλικία της μητέρας μου, γι’ αυτό και τις σεβόμουν πολύ. Ως εκ τούτου, δεν ήθελα να σπαταλήσω το χρόνο τους κάνοντας μαζί τους συζητήσεις τις οποίες, έπειτα από μερικές εβδομάδες ή μήνες, πιθανότατα θα διέκοπτα. Έτσι λοιπόν, τους ζήτησα απλώς να μου φέρουν έναν κατάλογο με εδάφια σχετικά με το Καθολικό δόγμα της αποστολικής διαδοχής. Τους είπα ότι θα συζητούσα τον κατάλογο με τον τοπικό ιερέα. Νόμιζα ότι με αυτόν τον τρόπο θα έβλεπα ποια είναι η αλήθεια.

ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΑΓΙΟ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Η Ρωμαιοκαθολική διδασκαλία της αποστολικής διαδοχής ισχυρίζεται ότι υπάρχει μια αδιάλειπτη διαδοχή από πάπες η οποία φτάνει μέχρι και τον απόστολο Πέτρο. (Η εκκλησία παρερμηνεύει τα λόγια του Ιησού που βρίσκονται στα εδάφια Ματθαίος 16:18, 19.) Η Καθολική Εκκλησία ισχυρίζεται επίσης ότι ο πάπας είναι αλάθητος σε δογματικά ζητήματα όταν μιλάει «εκ καθέδρας», δηλαδή με την επίσημη ιδιότητά του. Το πίστευα αυτό και θεωρούσα ότι, αν ο πάπας, τον οποίο οι Καθολικοί αποκαλούν Άγιο Πατέρα, είναι αλάθητος σε δογματικά ζητήματα και έχει δηλώσει ότι η δοξασία της Τριάδας είναι αληθινή, τότε έτσι πρέπει να είναι. Αλλά αν δεν είναι αλάθητος, τότε η δοξασία μπορεί να είναι ψεύτικη. Διόλου παράξενο που για πολλούς Καθολικούς η αποστολική διαδοχή είναι η πιο σημαντική διδασκαλία, εφόσον από αυτήν εξαρτάται το κατά πόσον είναι σωστές ή λάθος άλλες Καθολικές διδασκαλίες!

Όταν πήγα στον ιερέα, δεν μπόρεσε να απαντήσει στις ερωτήσεις μου, παρά έβγαλε από τη βιβλιοθήκη του ένα Καθολικό βιβλίο που ασχολούνταν με την αποστολική διαδοχή. Το πήρα μαζί μου, όπως μου πρότεινε, το διάβασα και επέστρεψα με ακόμα περισσότερες ερωτήσεις. Τελικά ο ιερέας, μη μπορώντας να απαντήσει στις ερωτήσεις μου, είπε: «Δεν μπορώ να σε πείσω, και ούτε εσύ μπορείς να πείσεις εμένα. . . . Να πας στο καλό!» Δεν ήθελε καμιά άλλη συζήτηση μαζί μου.

Τώρα πια ήμουν έτοιμος να μελετήσω τη Γραφή με την Ίλζε και την Ελφρίντε. Με δίδαξαν πολλά για τον αληθινό Άγιο Πατέρα στον ουρανό, τον Ιεχωβά Θεό. (Ιωάν. 17:11) Εφόσον δεν υπήρχε ακόμα εκκλησία σε εκείνη την περιοχή, οι δύο αδελφές διεξήγαν τις συναθροίσεις στο σπίτι μιας οικογένειας ενδιαφερομένων. Οι παρόντες ήταν ελάχιστοι. Οι αδελφές συζητούσαν μεταξύ τους το μεγαλύτερο μέρος της ύλης των συναθροίσεων, μιας και δεν υπήρχε βαφτισμένος αδελφός για να αναλάβει την ηγεσία. Πού και πού, ερχόταν κάποιος αδελφός από άλλη περιοχή και έκανε δημόσια ομιλία σε έναν χώρο που νοικιάζαμε.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ

Η Ίλζε και η Ελφρίντε άρχισαν να μελετούν τη Γραφή μαζί μου τον Οκτώβριο του 1958 και βαφτίστηκα τρεις μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1959. Πριν βαφτιστώ, τις ρώτησα αν μπορούσα να πάω μαζί τους από σπίτι σε σπίτι για να δω πώς γίνεται το έργο κηρύγματος. (Πράξ. 20:20) Αφού πήγα μία φορά, τις ρώτησα αν θα μπορούσα να έχω το δικό μου τομέα. Μου ανέθεσαν ένα χωριό, στο οποίο πήγαινα μόνος μου κηρύττοντας από σπίτι σε σπίτι και κάνοντας επανεπισκέψεις στα ενδιαφερόμενα άτομα. Ο πρώτος αδελφός με τον οποίο πήγα στο έργο από σπίτι σε σπίτι ήταν ο επίσκοπος περιοχής που μας επισκέφτηκε αργότερα.

Όταν τελείωσα τη σχολή το 1960, επέστρεψα στη γενέτειρά μου για να βοηθήσω τους συγγενείς μου να μάθουν τις Γραφικές αλήθειες. Ακόμα και μέχρι σήμερα, κανείς τους δεν έχει γνωρίσει την αλήθεια, αν και μερικοί δείχνουν κάποιο ενδιαφέρον.

gerit.los4ΜΙΑ ΖΩΗ ΟΛΟΧΡΟΝΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Στα 20 μου

Το 1961, το γραφείο τμήματος έστειλε στις εκκλησίες επιστολές που προωθούσαν το σκαπανικό. Ήμουν άγαμος και υγιής, γι’ αυτό σκέφτηκα ότι δεν είχα καμιά δικαιολογία να μην κάνω σκαπανικό. Ρώτησα τον επίσκοπο της περιοχής μας, τον Κουρτ Κουν, πώς του φαινόταν η ιδέα να δουλέψω λίγους μήνες ακόμα για να μπορέσω να αγοράσω ένα αυτοκίνητο, το οποίο θα μου ήταν χρήσιμο για το σκαπανικό. Η απάντησή του; «Χρειάζονταν αυτοκίνητο ο Ιησούς και οι απόστολοι για να υπηρετούν ολοχρόνια;» Αυτό ήταν! Έβαλα στόχο να γίνω σκαπανέας όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Αλλά μιας και δούλευα 72 ώρες την εβδομάδα στο εστιατόριο ενός ξενοδοχείου, έπρεπε πρώτα να κάνω κάποιες αλλαγές.

Ρώτησα το αφεντικό μου αν θα μου έδινε την άδεια να δουλεύω 60 ώρες. Δέχτηκε, δίνοντάς μου τον ίδιο μισθό. Λίγο αργότερα, τον ρώτησα αν θα μπορούσα να δουλεύω 48 ώρες την εβδομάδα. Συμφώνησε και πάλι, και ο μισθός μου παρέμεινε ο ίδιος. Στη συνέχεια, τον ρώτησα αν θα γινόταν να δουλεύω μόνο 36 ώρες την εβδομάδα, δηλαδή 6 μέρες για 6 ώρες, και δέχτηκε για άλλη μια φορά. Παραδόξως, έπαιρνα ακόμα τα ίδια χρήματα! Φαίνεται ότι το αφεντικό μου δεν ήθελε να με αφήσει να φύγω. Έχοντας αυτό το πρόγραμμα, ξεκίνησα το τακτικό σκαπανικό. Τότε, οι σκαπανείς αναμενόταν να κάνουν 100 ώρες το μήνα.

Τέσσερις μήνες μετά, διορίστηκα ειδικός σκαπανέας και υπηρέτης εκκλησίας σε μια μικρή εκκλησία στην επαρχία της Καρινθίας, στην πόλη Σπιτάλ αν ντερ Ντράου. Εκείνα τα χρόνια, οι ειδικοί σκαπανείς αναμενόταν να κάνουν 150 ώρες το μήνα. Δεν είχα κάποιον συνεργάτη στο σκαπανικό, αλλά εκτιμούσα πολύ την υποστήριξη που μου έδινε στη διακονία η αδελφή Γκερτρούντε Λόμπνερ, η οποία υπηρετούσε ως βοηθός υπηρέτη εκκλησίας.

Η ΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ

Το 1963, έλαβα πρόσκληση για το έργο περιοχής. Μερικές φορές πήγαινα από τη μια εκκλησία στην άλλη με το τρένο, κουβαλώντας βαριές βαλίτσες. Οι περισσότεροι αδελφοί δεν είχαν αυτοκίνητο, οπότε δεν υπήρχε κανείς για να με πάρει από το σταθμό του τρένου. Για να μη φανεί ότι κάνω επίδειξη, δεν ήθελα να πάρω ταξί, οπότε πήγαινα με τα πόδια στο σπίτι όπου θα έμενα.

Το 1965, άγαμος ακόμα, προσκλήθηκα να παρακολουθήσω την 41η τάξη της Σχολής Γαλαάδ. Στην τάξη μου υπήρχαν και άλλα άγαμα άτομα. Προς μεγάλη μου έκπληξη, στην αποφοίτησή μου διορίστηκα να γυρίσω πίσω στην πατρίδα μου, την Αυστρία, για να συνεχίσω το έργο περιοχής. Ωστόσο, προτού φύγω από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μου ζητήθηκε να συνοδεύσω έναν επίσκοπο περιοχής για τέσσερις εβδομάδες. Εκτίμησα αφάνταστα την υπηρεσία μου δίπλα στον Άντονι Κόντε, έναν στοργικό αδελφό που αγαπούσε το έργο κηρύγματος και ήταν πολύ αποτελεσματικός σε αυτό. Υπηρετήσαμε μαζί στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, στην περιοχή του Κόρνουαλ.

gerit.los5Η μέρα του γάμου μας

Όταν γύρισα στην Αυστρία, διορίστηκα σε μια περιοχή στην οποία γνώρισα την Τόβε Μερέτε, μια γοητευτική άγαμη αδελφή. Είχε ανατραφεί στην αλήθεια από τα πέντε της. Όταν οι αδελφοί μάς ρωτούν πώς γνωριστήκαμε, τους λέμε αστειευόμενοι: «Το διευθέτησε το γραφείο τμήματος». Παντρευτήκαμε έναν χρόνο μετά, τον Απρίλιο του 1967, και μας επιτράπηκε να συνεχίσουμε μαζί το έργο περιοχής.

Το επόμενο έτος, συνειδητοποίησα ότι ο Ιεχωβά, με την παρ’ αξία καλοσύνη του, με είχε υιοθετήσει ως πνευματικό γιο. Έτσι ξεκίνησε μια ειδική σχέση με τον ουράνιο Πατέρα μου, καθώς και με όλους όσους, σύμφωνα με το εδάφιο Ρωμαίους 8:15, “φωνάζουν: «Αββά, Πατέρα!»”

Η Μερέτε και εγώ συνεχίσαμε να υπηρετούμε μαζί στο έργο περιοχής και περιφερείας μέχρι το 1976. Μέσα στο καταχείμωνο, έπρεπε μερικές φορές να κοιμόμαστε σε δωμάτια χωρίς θέρμανση με θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Κάποια φορά, ξυπνήσαμε και είδαμε ότι το πάνω μέρος της κουβέρτας μας είχε κοκαλώσει και ήταν κάτασπρο από τις παγωμένες μας ανάσες! Τελικά αποφασίσαμε να έχουμε μαζί μας μια μικρή ηλεκτρική θερμάστρα για να μπορούμε να αντέχουμε το κρύο τα βράδια. Σε κάποια μέρη, για να πάμε στην τουαλέτα το βράδυ, έπρεπε να περπατήσουμε μέσα στο χιόνι, επειδή η τουαλέτα ήταν έξω από το σπίτι, εκτεθειμένη στον παγωμένο αέρα. Επίσης δεν είχαμε δικό μας διαμέρισμα, οπότε τις Δευτέρες συνήθως μέναμε στο ίδιο σπίτι στο οποίο είχαμε περάσει την εβδομάδα υπηρεσίας. Έπειτα, την Τρίτη το πρωί φεύγαμε για την επόμενη εκκλησία.

Μπορώ να πω με χαρά ότι όλα αυτά τα χρόνια η αγαπημένη μου σύζυγος αποδείχτηκε μεγάλο στήριγμα για εμένα. Της αρέσει πολύ η υπηρεσία αγρού και δεν χρειάστηκε ούτε μία φορά να την παροτρύνω να πάει στο έργο. Αγαπάει επίσης τους αδελφούς και νοιάζεται πολύ για τους άλλους. 

Η βοήθειά της μου είναι πολύτιμη

Το 1976 λάβαμε την πρόσκληση να υπηρετήσουμε στο γραφείο τμήματος της Αυστρίας, στη Βιέννη, και διορίστηκα μέλος της Επιτροπής του Τμήματος. Εκείνη την εποχή, το γραφείο τμήματος της Αυστρίας επέβλεπε το έργο σε αρκετές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και οργάνωνε την αποστολή εντύπων σε αυτές υπό την επιφάνεια. Ο αδελφός Γιούργκεν Ρούντελ είχε την ηγεσία σε αυτό το έργο, δείχνοντας μεγάλη επινοητικότητα. Είχα το προνόμιο να συνεργαστώ μαζί του και αργότερα μου ζητήθηκε να επιβλέπω το μεταφραστικό έργο σε δέκα γλώσσες της Ανατολικής Ευρώπης. Ο Γιούργκεν και η σύζυγός του, η Γκερτρούντε, συνεχίζουν να υπηρετούν πιστά ως ειδικοί σκαπανείς στη Γερμανία. Το 1978, το τμήμα της Αυστρίας άρχισε να φωτοστοιχειοθετεί τα περιοδικά σε έξι γλώσσες και να τα τυπώνει σε ένα μικρό πιεστήριο όφσετ. Στέλναμε επίσης συνδρομές σε άτομα από διάφορες χώρες που ζητούσαν τα περιοδικά. Ο Ότο Κούγκλιτς, ο οποίος υπηρετεί τώρα μαζί με τη σύζυγό του, την Ίνγκριτ, στο γραφείο τμήματος στη Γερμανία, φρόντιζε για όλες αυτές τις εργασίες.

Στην Αυστρία, είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω σε πολλές μορφές μαρτυρίας, όπως το έργο δρόμου

Αλλά και οι αδελφοί στην Ανατολική Ευρώπη παρήγαν έντυπα στη χώρα τους, χρησιμοποιώντας πολυγράφους ή τυπώνοντας τις σελίδες από κάποιο φιλμ. Και πάλι όμως, χρειάζονταν υποστήριξη από το εξωτερικό. Ο Ιεχωβά προστάτεψε αυτό το έργο, και εμείς στο γραφείο τμήματος αγαπήσαμε πολύ τους αδελφούς που έπρεπε να υπηρετούν υπό δύσκολες συνθήκες και απαγόρευση επί πολλά χρόνια.

ΜΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Το 1989, είχα το προνόμιο να συνοδεύσω στη Ρουμανία τον αδελφό Θεοντόρ Τζάρας, ένα μέλος του Κυβερνώντος Σώματος. Ο στόχος ήταν να βοηθήσουμε μια μεγάλη ομάδα αδελφών να ενωθούν ξανά με την οργάνωση. Αρχίζοντας από το 1949, για διάφορους λόγους είχαν κόψει κάθε δεσμό με την οργάνωση και είχαν δημιουργήσει δικές τους εκκλησίες. Ωστόσο, συνέχιζαν να κηρύττουν και να βαφτίζουν. Επίσης, πήγαιναν στη φυλακή λόγω της Χριστιανικής τους ουδετερότητας, ακριβώς όπως και οι αδελφοί που ανήκαν στην οργάνωση η οποία είχε την έγκριση των παγκόσμιων κεντρικών γραφείων. Επειδή το έργο μας εκεί ήταν ακόμα υπό απαγόρευση, συναντηθήκαμε κρυφά στο σπίτι του αδελφού Παμφίλ Άλμπου, μαζί με τέσσερις πρεσβυτέρους που ασκούσαν σημαντική επιρροή και τους εκπροσώπους της εγκεκριμένης Επιτροπής της Χώρας στη Ρουμανία. Πήραμε επίσης μαζί μας έναν διερμηνέα από την Αυστρία, τον Ρολφ Κέλνερ.

Το δεύτερο βράδυ των συζητήσεων, ο αδελφός Άλμπου έπεισε τους τέσσερις συμπρεσβυτέρους του να ενωθούν μαζί μας λέγοντάς τους: «Αν δεν το κάνουμε τώρα, ίσως δεν μας δοθεί ποτέ άλλη ευκαιρία». Το αποτέλεσμα ήταν να συνδεθούν ξανά με την οργάνωση περίπου 5.000 αδελφοί. Τι νίκη για τον Ιεχωβά και τι πλήγμα για τον Σατανά!

Προς το τέλος του 1989, πριν από την πτώση του κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη, το Κυβερνών Σώμα προσκάλεσε τη σύζυγό μου και εμένα στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία στη Νέα Υόρκη. Αυτό ήταν εντελώς ξαφνικό για εμάς. Ξεκινήσαμε την υπηρεσία μας στο Μπέθελ του Μπρούκλιν τον Ιούλιο του 1990. Το 1992 διορίστηκα βοηθός στην Επιτροπή Υπηρεσίας του Κυβερνώντος Σώματος και από τον Ιούλιο του 1994 έχω το προνόμιο να υπηρετώ στο Κυβερνών Σώμα.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Η εποχή που ήμουν σερβιτόρος σε ξενοδοχείο έχει περάσει εδώ και καιρό. Τώρα απολαμβάνω το προνόμιο να συμμετέχω στην προετοιμασία και στη διανομή πνευματικής τροφής στην παγκόσμια αδελφότητά μας. (Ματθ. 24:45-47) Αναπολώντας τα πάνω από 50 χρόνια της ειδικής ολοχρόνιας υπηρεσίας μου, μπορώ μονάχα να εκφράσω τη βαθιά μου εκτίμηση και χαρά για τις ευλογίες που δίνει ο Ιεχωβά στην παγκόσμια αδελφότητά μας. Απολαμβάνω τις διεθνείς μας συνελεύσεις, όπου μαθαίνουμε πολλά για τον ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά, και τη Γραφική αλήθεια.

Προσεύχομαι στον Ιεχωβά να μελετήσουν τη Γραφή εκατομμύρια ακόμα άνθρωποι, να δεχτούν την αλήθεια και να τον υπηρετούν ενωμένοι με την παγκόσμια Χριστιανική αδελφότητά μας. (1 Πέτρ. 2:17) Αποβλέπω επίσης στον καιρό που θα παρατηρώ από τον ουρανό την επίγεια ανάσταση και θα βρω, επιτέλους, τον πατέρα που έχασα. Ελπίζω ότι εκείνος, η μητέρα μου και άλλοι αγαπητοί μου συγγενείς θα θέλουν όλοι τους να λατρεύουν τον Ιεχωβά στον Παράδεισο.

Αποβλέπω στον καιρό που θα παρατηρώ από τον ουρανό την επίγεια ανάσταση και θα βρω, επιτέλους, τον πατέρα που έχασα.

  • Η Σκοπιά—Έκδοση Μελέτης  |  Ιούλιος 2014

Ας ξεκινήσουμε τη βδομάδα μας με μια βόλτα στη μικρή, αλλά όμορφη πόλη της Καλαμπάκας

Posted in Επικαιρότητα

kalabaka1.280118
Γενάρης καιρός... Κρύο, αλλά με μια ηλιοφάνεια που μπορεί εύκολα να σε παρασύρει και να νομίζεις ότι κάπως τα πράγματα φτιάχνουν. Ναι, κάπως έτσι νιώθεις, όταν ο ήλιος το μεσημέρι είναι ζεστός. Και εκεί είναι, που αν δεν προσέξεις, μπορεί να προκύψει το πρόβλημα.

kalabaka2.280118
Ας βγούμε λοιπόν από τα όρια της πόλης... Κι ας πάμε στην Καλαμπάκα, μια κωμόπολη του Νομού Τρικάλων και πρωτεύουσα του ομώνυμου Δήμου. Βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας και εκτείνεται στο βορειοδυτικό μέρος του Θεσσαλικού κάμπου.

kalabaka3.280118
Είναι χτισμένη δίπλα στο σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο των Μετεώρων, ενώ κοντά της περνάει ο Πηνειός ποταμός. Ίσως να μην το γνωρίζετε, αλλά η Καλαμπάκα κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια, με το όνομα Αιγίνιο.

kalabaka4.280118
Ο μόνιμος της πληθυσμός σήμερα ανέρχεται σε 8.330 (Απογραφή 2011) κατοίκους. Κάθε χρόνο περισσότεροι από 2.000.000 τουρίστες επισκέπτονται την Καλαμπάκα. Και γιατί τόσοι πολλοί; Επειδή, όπως είπαμε, δίπλα της είναι τα Μετέωρα...

kalabaka5.280118
Για τα Μετέωρα και τις ομορφιές τους έχουμε ξαναγράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ... Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ αυτό το δημοσίευμα. Επειδή μας αρέσει να επισκεπτόμαστε, ως ταξιδιώτες, την Ελλάδα και τον κόσμο... Και το βλέπετε, ότι το κάνουμε τακτικά…

«Οι Καθολικοί Αποστερήθηκαν της Χιλιετούς Ελπίδας». Μαθήματα και για μας, σήμερα…

Posted in Μαρτυρίες

luludi27.2015

kardula.arkudakiΣτον ουρανό ή στην κόλαση! Δεν υπάρχει άλλη εκλογή! Κι όμως αυτοί είναι οι δύο προορισμοί ενώπιον εκατομμυρίων Καθολικών, Προτεσταντών, Ιουδαίων και Μουσουλμάνων. Όσο για τους Καθολικούς, στο δρόμο τους για τον ουράνιο παράδεισο μεσολαβεί και το καθαρτήριο. Αλλά κι αυτός ακόμη ο φόβος και αυτή η ελπίδα είναι τόσο ασαφή πράγματα, ώστε πολλοί ειλικρινείς πιστοί αμφιβάλλουν αν είναι αληθινά.

Δεν εκπλήσσει συνεπώς το γεγονός ότι ο Γάλλος θρησκευτικός συγγραφέας Ζακ Ντυκέσν μπόρεσε να καταγράψει τις ακόλουθες συνομιλίες με δύο θρησκευόμενους Καθολικούς: (Με ένα άνδρα) «Πιστεύεις στην κόλαση;—Όχι καθόλου, καθόλου! . . .—Και σε ένα ουράνιο παράδεισο;—Δεν νομίζω να υπάρχει, όπως δεν νομίζω να υπάρχει κι η κόλαση.» (Με μια γυναίκα) «Κατά τη γνώμη σας, πού πηγαίνουμε όταν πεθαίνουμε;—Όταν πεθαίνουμε; Μα, εγώ πολλά χρόνια τώρα έπαυσα να πιστεύω ότι υπάρχει κάτι μετά το θάνατο.—Τι εννοείτε;—Πως τίποτε δεν επιζεί. Φυσικά, όλοι μπορούν να δουν ότι το σώμα είναι νεκρό. Μα, το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχή. Δεν ξέρω. Στ’ αλήθεια δεν ξέρω. . . .—Όμως πιστεύετε ακόμη σταθερά στον Θεό;—Ναι, βέβαια.—Τι σας υποκινεί να πιστεύετε;—Το ότι έτσι έχω ελπίδα.»—Ο Θεός για τους Ανθρώπους Σήμερα (στη Γαλλική).

Είναι πολύ φανερό ότι η Καθολική Εκκλησία δεν έχει δώσει στα μέλη της μια ελπίδα που να γεννά σταθερή πίστη. Μάλιστα, μερικοί απ’ τους σάπιους καρπούς, που τώρα θερίζουν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου, είναι οι αμφιβολίες κι ακόμη η απιστία. Σε πολλές χώρες όπου επικρατεί ο Καθολικισμός η ασαφής και ομιχλώδης ελπίδα της «ουράνιας μακαριότητας» δεν μπόρεσε να εμποδίσει εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπους να χάσουν την πίστη τους και να στραφούν στον Κομμουνισμό για την εκπλήρωση της φυσιολογικής και δίκαιης επιθυμίας τους για μια ευπρεπή ζωή στη γη. Σαν αντάλλαγμα μιας αβέβαιης ελπίδας για «αιώνια ευτυχία» στον ουρανό, πολλοί φαίνεται να είναι πρόθυμοι να ζήσουν, όπως ελπίζουν, «λίγα χρόνια και καλά» μ’ ευτυχία πάνω στη γη. Αλλά κι αυτή η ελπίδα ακόμη αποδεικνύεται αυταπάτη.


Περιφρόνηση για τον «Χιλιασμό»

Πολλοί σήμερα έχουν γίνει χλιαροί «Χριστιανοί,» και ενδιαφέρονται περισσότερο για το εδώ και το τώρα παρά για την εκπλήρωση της Χριστιανικής ελπίδας. Ένας λόγος είναι ότι οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου έχουν διαστρεβλώσει αυτή την ελπίδα. Μιλάνε με περιφρόνηση για τους ειλικρινείς Χριστιανούς που τοποθετούν την ελπίδα τους στη χιλιετία, τη 1.000-ετή δηλαδή βασιλεία του Χριστού. Επί παραδείγματι, το υψηλής εκτιμήσεως και πολύτομο «Γαλλικό Ντιξιοννέρ ντε Τεολοζί Κατολίκ» ορίζει «τον χιλιασμό» ως εξής: «Η εσφαλμένη δοξασία την οποία επαγγέλλονται όσοι περιμένουν μια εγκόσμια βασιλεία του Μεσσία, το μήκος της οποίας μερικές φορές θεωρήθηκε απ’ αυτούς ως χίλια χρόνια. . . . Από τον πέμπτο αιώνα έπαψαν πια να μιλάνε για τον χιλιασμό, ή μιλούσαν πολύ σπάνια, κι αυτό γινόταν μόνο από μερικές ιδιόρρυθμες αιρέσεις.»

Κι όμως, ενώ μιλά περιφρονητικά για όσους πιστεύουν στη 1.000-ετή βασιλεία του Μεσσία, αυτό το έγκυρο Καθολικό λεξικό παραδέχεται ότι για τον χιλιασμό πραγματικά μιλούσαν πριν από τον πέμπτο αιώνα. Μ’ άλλα λόγια, η δράση της χιλιετούς ελπίδας χάθηκε στη διάρκεια του πέμπτου αιώνα. Γιατί; Επιβεβαιώνει η ιστορία αυτό που λέει η ίδια η Γραφή, δηλαδή, ότι οι πρώτοι Χριστιανοί πίστευαν στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού; Και αν ναι, γιατί έκλεψαν τη χιλιετή ελπίδα απ’ τούς Καθολικούς και τους Προτεστάντες; Ας δούμε τι αποκαλύπτουν αξιόπιστα συγγράμματα και ιστορικά έργα που δίνουν, απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα.

Η μαρτυρία των «εκκλησιαστικών πατέρων»

Καθολικά βοηθήματα αναγνωρίζουν ότι πολλοί από τους πρώτους «Εκκλησιαστικούς πατέρες» και πίστευαν και δίδασκαν τη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια δηλώνει: «Αργότερα ανάμεσα στους Καθολικούς ο Επίσκοπος Παπίας της Ιεραπόλεως, μαθητής του Αγ. Ιωάννου [του αποστόλου], εμφανίσθηκε σαν υποστηρικτής του ‘χιλιασμού.’ Ισχυρίστηκε ότι είχε παραλάβει το δόγμα του από Χριστιανούς σύγχρονους των Αποστόλων, και ο Ειρηναίος αναφέρει ότι άλλοι ‘Πρεσβύτεροι’ που είχαν δει και ακούσει τον απόστολο Ιωάννη, έμαθαν από αυτόν την πίστη στον χιλιασμό σαν μέρος του δόγματος του Κυρίου. . . .

«Ιδέες για τη χιλιετία βρίσκονται από τους περισσότερους σχολιαστές στην Επιστολή του Αγ. Βαρνάβα [αρχές του δεύτερου αιώνα] . . . Ο Αγ. Ειρηναίος της Λυών, που προερχόταν απ’ τη Μικρά Ασία, επηρεασμένος απ’ τους συντρόφους του Αγ. Πολύκαρπου, υιοθέτησε χιλιαστικές ιδέες, τις οποίες συζητούσε και τις υπερασπιζόταν στο έργο του κατά των Γνωστικιστών. . . Ο Αγ. Ιουστίνος της Ρώμης, ο μάρτυς, αντιπαραθέτει στους Ιουδαίους, στον Διάλογο με τον Τρύφωνα (κεφ. 80-81), το δόγμα μιας χιλιετίας. . . . Ένας μάρτυρας της συνεχιζόμενης πίστεως στη χιλιετία, στην περιοχή της Ασίας, είναι ο Αγ. Μελίτων, Επίσκοπος Σάρδεων τον δεύτερο αιώνα. . . .

« . . . Ο Τερτυλλιανός, ο πρωτοπόρος του Μοντανισμού, ερμηνεύει το δόγμα . . . ότι στις έσχατες μέρες θα εγκαθιδρυόταν η μεγάλη βασιλεία της υποσχέσεως, η νέα Ιερουσαλήμ, και θα διαρκούσε χίλια χρόνια. Όλοι αυτοί οι συγγραφείς, οπαδοί της χιλιετίας παραθέτουν από διάφορα μέρη των προφητικών βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης, σε μερικά εδάφια των Επιστολών του Αγ. Παύλου και στην Αποκάλυψι του Αγ. Ιωάννου».

Ποιοι είναι αληθινά «Αποστολικοί»

Τώρα, ένα απ’ τα κύρια επιχειρήματα της Ρωμαιο-Καθολικής Εκκλησίας ότι δήθεν υπερέχει, από τις Προτεσταντικές εκκλησίες, και επίσης από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, είναι ο ισχυρισμός της ότι είναι ο μοναδικός φύλακας της Χριστιανικής παραδόσεως όπως παραδόθηκε από την εποχή των αποστόλων. Όπως το θέτει Ένα Καθολικό Λεξικό: «Η Ρωμαιο-Καθολική Εκκλησία είναι Αποστολική, διότι το δόγμα της είναι η πίστη που μια για πάντα αποκαλύφτηκε στους Αποστόλους, και την οποία πίστη αυτή διαφυλάττει και εξηγεί, χωρίς να προσθέτει ή να αφαιρεί απ’ αυτήν.

Και όμως τα άτομα που αναφέρει «Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια» ότι διδάσκουν τη χιλιετή ελπίδα αναγνωρίζονται απ’ την ίδια την Καθολική Εκκλησία ότι ανήκουν στους πρώτους «Εκκλησιαστικούς πατέρες.» Δύο απ’ αυτούς (ο Πολύκαρπος κι ο Παπίας) λέγεται ότι είχαν δει και ακούσει τον απόστολο Ιωάννη και ότι συνάντησαν μαθητές που γνώριζαν τον ίδιο τον Χριστό και άλλους αποστόλους. Όλοι οι άλλοι που αναφέρονται είναι «Πατέρες» ή «Δόκτορες» του δεύτερου αιώνα ή των αρχών του τρίτου, και όλοι τους πίστευαν στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού.

Το πολύ έγκυρο «Λεξικό της Καθολικής Θεολογίας» φθάνει μάλιστα στο σημείο να πει ότι σύγχρονοι του Παπία, που ήταν πιο «διανοούμενοι» και «ευφυείς» απ’ αυτόν, «πίστευαν όπως και αυτός στη χιλιετή βασιλεία και θεωρούσαν αυτή την πίστη σαν ένα από τα θεμελιώδη δόγματα της Χριστιανικής πίστεως.» Αυτό το ίδιο Καθολικό βοήθημα λέει για τον Ιουστίνο τον Μάρτυρα ότι, αν και γνώριζε ότι μερικοί απ’ τους συγχρόνους του δεν συμμερίζονταν τις ιδέες του για τη χιλιετία, θεωρούσε ότι σ’ αυτό το θέμα αυτός ήταν ο «φύλακας του πιο πλήρους ορθόδοξου δόγματος.» Αναφερόμενο αυτό το λεξικό στον Ειρηναίο δηλώνει: «Γι’ αυτόν, ο χιλιασμός αποτελεί μέρος παραδοσιακών διδασκαλιών. . . . Ο Αγ. Ειρηναίος φαίνεται να πιστεύει ότι δεν μπορεί κανείς να δώσει μια σωστή εξήγηση των Γραφών χωρίς τον χιλιασμό.»—Τόμος Χ, στήλες 1761, 1762 (Τα πλάγια γράμματα δικά μας).

Συνεπώς ποιος είναι πιο κοντά στην αληθινή αποστολική διδασκαλία και παράδοση, η Ρωμαιο-Καθολική Εκκλησία που με ελαφρότητα αποκαλεί ‘ιδιόρρυθμη αίρεσι’ όσους πιστεύουν ακόμη στη 1.000-ετή βασιλεία του Χριστού ή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, που εγκολπώνονται την ελπίδα της χιλιετίας; Πώς έφθασε να απορριφθεί αυτή η ελπίδα απ’ το Καθολικό δόγμα;

Η αποστασία διαστρέφει τη χριστιανική ελπίδα

Γνωρίζουμε ότι, μέσω της αποστασίας που παρουσιάστηκε τους τελευταίους αιώνες προ Χριστού, οι Ιουδαίοι αντικατέστησαν την ελπίδα τους στην ανάσταση με την ειδωλολατρική πίστη στην έμφυτη αθανασία της ψυχής και παραποίησαν την αρχική Μεσσιανική τους ελπίδα σε πολιτική ελπίδα. Ομοίως, η αποστασία που προλέχτηκε ότι θα συνέβαινε ανάμεσα στους Χριστιανούς (Πράξ. 20:29, 30· 2 Θεσ. 2:3· 1 Ιωάν. 2:18, 19) είχε σαν αποτέλεσμα τη διαστροφή της χιλιετούς ελπίδας.

Ο Ιουδαίος λόγιος Χιουζ Τζ. Σκόνφηλντ δηλώνει: «Η απομάκρυνση των Χριστιανών απ’ την ελπίδα της επίγειας βασιλείας του Θεού επικράτησε το δεύτερο αιώνα.» «Παρά τις παρακλήσεις για σταθερότητα, πιστότητα και υπομονή, πολύ περισσότεροι Χριστιανοί απογοητεύτηκαν και είτε εγκατάλειψαν την Εκκλησία είτε ακολούθησαν εκείνους τους δασκάλους που πρόσφεραν λιγότερο γήινες ερμηνείες για τη φύση της Χριστιανοσύνης.»

Όσον αφορά αυτή την «απομάκρυνση» από την ελπίδα ενός παραδείσου που θα αποκατασταθεί στη γη μέσω της ουράνιας Μεσσιανικής βασιλείας ή κυβερνήσεως, Το «Νέο Διεθνές Λεξικό της Θεολογίας της Καινής Διαθήκης» δηλώνει (Τόμ. 2, στο θέμα «Παράδεισος»): «Στην περαιτέρω πορεία της εκκλησιαστικής ιστορίας πολλές μη βιβλικές σκέψεις, εικόνες και ιδέες απορροφήθηκαν μέσα στην έννοια του παραδείσου. . . . Οι υποθέσεις της εκκλησίας σχετικά με τον παράδεισο και την έννοια της δημοφιλούς ευσέβειας συνδέονται επίσης με το γεγονός ότι το δόγμα της αθανασίας της ψυχής ήλθε και αντικατέστησε στην εσχατολογία της ΚΔ [Καινής Διαθήκης], την ελπίδα της αναστάσεως των νεκρών και της νέας κτίσεως (Αποκ. 21), έτσι που η ψυχή κρίνεται μετά θάνατον και κερδίζει τον παράδεισο που τώρα θεωρείται σαν κάτι που βρίσκεται στον ουρανό.».

Έτσι με τη διάβρωση που έφερε το Ελληνικό δόγμα της αθανασίας της ψυχής, οι αποστατημένοι Χριστιανοί μετέφεραν τον παράδεισο απ’ τη γη στον ουρανό και εγκατέλειψαν την αρχική ελπίδα της χιλιετίας. Επιβεβαιώνοντας το αυτό η «Βρεταννική Εγκυκλοπαίδεια» (1977) παραδέχεται: «Η επιρροή της Ελληνικής σκέψεως στη Χριστιανική θεολογία υπονόμευσε την άποψη για τον κόσμο της χιλιετίας.»

Ο Νεοπλατωνισμός αντικαθιστά την ελπίδα της χιλιετίας

Η ελπίδα της χιλιετίας, λοιπόν, υπήρξε θύμα της αποστασίας. Οι εχθροί της δεν σταμάτησαν μπροστά σε τίποτε για να την καταπολεμήσουν. Αναφέροντας τους εχθρούς της χιλιετίας, το «Λεξικό της Καθολικής Θεολογίας» λέει για ένα Ρωμαίο ιερέα τον Κάιο (τέλος δεύτερου, αρχές τρίτου αιώνα) ότι «για να κατανικήσει τον χιλιασμό αρνήθηκε χωρίς περιστροφές την αυθεντικότητα της Αποκαλύψεως και του Ευαγγελίου του Αγ. Ιωάννου.» Το ίδιο αυτό έγκυρο Καθολικό βοήθημα αποκαλύπτει επίσης ότι ο «Άγιος» Διονύσιος, επίσκοπος Αλεξανδρείας τον τρίτο αιώνα, έγραψε μια πραγματεία κατά του χιλιασμού και «για να εμποδίσει, όσους υποστήριζαν αυτή τη γνώμη, να βασίσουν την πίστη τους στην Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου, δεν δίστασε να αρνηθεί την αυθεντικότητα της.»

Επιπλέον μαθαίνουμε σ’ αυτό το 15-τομο Καθολικό Λεξικό ότι ο «Εκκλησιαστικός Πατέρας» του τρίτου αιώνα Ωριγένης κατηγορούσε όσους πίστευαν στις επίγειες ευλογίες της χιλιετίας, διότι «ερμήνευαν τις Γραφές σαν τους Ιουδαίους.» Και για ποιον άλλο λόγο εναντιωνόταν ο Ωριγένης τόσο πολύ στο χιλιασμό; Η «Καθολική Εγκυκλοπαίδεια» μάς πληροφορεί: «Επειδή ο Ωριγένης βάσιζε τις δοξασίες του στο Νεο-Πλατωνισμό. . . , δεν μπορούσε να υποστηρίξει τους χιλιαστές.» Συμμεριζόμενος την πίστη του Πλάτωνα στην έμφυτη αθανασία της ψυχής ο Ωριγένης υποχρεώθηκε να μεταφέρει τις επίγειες ευλογίες της 1.000-ετούς Μεσσιανικής βασιλείας στην πνευματική σφαίρα.

Ο Αυγουστίνος αποφασίζει πως «δεν θα υπάρξει χιλιετία»

Αλλά ο άνθρωπος που έδωσε τη χαριστική βολή στην ελπίδα της χιλιετίας για τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες ακόμη, ήταν αναμφίβολα ο «Άγιος» Αυγουστίνος που περιγράφεται απ’ τη «Βρεταννική Εγκυκλοπαίδεια» σαν «ο μεγαλύτερος στοχαστής της Χριστιανικής αρχαιότητας» και «το χωνευτήρι μέσα στο οποίο η θρησκεία της Καινής Διαθήκης συγχωνεύτηκε τέλεια με την Πλατωνική παράδοση της Ελληνικής φιλοσοφίας.» Ο Αυγουστίνος αγωνίστηκε δραστήρια κατά της αρχικής ελπίδας ενός παραδείσου που θα αποκαθιστόταν πάνω στη γη στη διάρκεια της 1.000-ετούς βασιλείας του Χριστού: Να τι λέει Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: «Ο Αγ. Αυγουστίνος τελικά καταστάλαξε στην πεποίθηση ότι δεν θα υπάρξει καμιά χιλιετία. . . . ο μεγάλος Δόκτωρ. . . μάς δίνει μια αλληγορική εξήγηση του Κέφ. 20 της Αποκαλύψεως. Όπως λέει, η πρώτη ανάσταση, για την οποία μιλά αυτό το κεφάλαιο, αναφέρεται στην πνευματική αναγέννηση που γίνεται στο βάπτισμα· το σάββατο των χιλίων ετών μετά από έξη χιλιάδες χρόνια ιστορίας, είναι όλη η αιώνια ζωή . . . Αυτή η εξήγηση του επιφανούς Δόκτορα υιοθετήθηκε από τους μετέπειτα Δυτικούς θεολόγους και δεν ξαναϋποστηρίχτηκε πια η ιδέα της χιλιετίας με την αρχική της μορφή.»

Μ’ αυτό τον τρόπο αποστερήθηκαν από την αρχική Γραφική ελπίδα της χιλιετίας, όχι μόνο οι Καθολικοί αλλά και οι Προτεστάντες. Η «Μακροπαιδεία Μπριτάννικα» του 1977 αποκαλύπτει: «Η αλληγορική εξήγηση του Αυγουστίνου για τη χιλιετία έγινε το επίσημο δόγμα της εκκλησίας, και ο αποκαλυπτικισμός [προσδοκία της τελικής καταστροφής του κακού και θρίαμβος του καλού] καταπνίγηκε. . . . Οι Προτεστάντες ανακαινιστές των Λουθηρανικών, Καλβινιστικών και Αγγλικανικών παραδόσεων δεν ήταν αποκαλυπτικιστές, αλλά έμειναν σταθερά προσκολλημένοι στις απόψεις του Αυγουστίνου.»

Οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες θεολόγοι εσφαλμένα εφαρμόζουν σ’ όλους τους δίκαιους την ουράνια ελπίδα που η Γραφή προσφέρει μόνο σ’ έναν περιορισμένο αριθμό Χριστιανών που καλούνται να κυβερνήσουν με τον Χριστό σαν βασιλείς, ιερείς και κριτές. (Αποκ. 20:4-6· Λουκ. 22:28-30) Αυτοί οι θεολόγοι προσφέρουν στους «πιστούς» τους μια ασαφή ελπίδα «αιώνιας μακαριότητας» στους ουρανούς. Ο σκοπός του Θεού να φροντίσει ώστε να γίνει το θέλημά του στη γη, όπως στον ουρανό βρίσκεται τελείως έξω απ’ τις προσδοκίες τους. (Ματθ. 6:10) Κι όμως η Γραφή παρέχει τη θαυμάσια ελπίδα της αιώνιας ζωής, όχι μόνο στον ουρανό για λίγους εκλεκτούς αλλά επίσης πάνω στη γη για αναρίθμητα άλλα άτομα.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 15/8/1981, σ. 9-12

Από την πανέμορφη Άνδρο, φωτογραφίες μιας απλής καθημερινής ανθρώπινης ζωής...

Posted in Επικαιρότητα

omorfi.andros1.200118
Ήταν λίγο πριν πάθει ζημιά το τάμπλετ της φίλης μας Ευαγγελίας... Έτσι κατάφερε να μας στείλει αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες για να τις μοιραστούμε, αλλά τώρα μάλλον θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο, για κάτι νεώτερο... Τουλάχιστον μέχρι να το συνεφέρει, τεχνικά.

omorfi.andros2.200118
Η γη με τις βροχές του χειμώνα και τον ήλιο πρασίνισε... Ένα υπέροχο φυσικό χαλί για να το περπατήσεις απολαμβάνοντας το, αλλά και να τα γευτούν τα ζωντανά που επιμένουν να θέλουν πως και πως, αυτή την υπέροχη δροσιά του χειμώνα... Μια βόλτα είναι ιδανική σ' αυτό το τοπίο.

omorfi.andros3.200118
Η Άνδρος είναι χαρακτηριστικό κυκλαδονήσι, όπου η πέτρα και ο αέρας κυριαρχεί... Αλλά πάντα θα βρεις όμορφα μέρη να τα περπατήσεις, να τα ζήσεις, να τα απολαύσεις. Ευαγγελία, μας μετάφερες σε έναν άλλον κόσμο, πιο όμορφο, πιο αγνό, πιο αληθινό. Ευχαριστούμε.

omorfi.andros4.200118
Αιωνόβιες ελιές... Ο κορμός της το δείχνει, καθαρά. Δεν είμαι εκτιμητής για να δώσω ηλικία, αλλά είναι βέβαιο ότι είναι πολύ μεγάλη. Και πάλι είναι εκπληκτικό, ότι από αυτό τον ξερό κορμό έχουν ξεπηδήσει νέα βλαστάρια που κάνουν ελιές, τον πολύτιμο καρπό για το λάδι. Φανερό σημάδι της αναδημιουργίας

omorfi.andros5.200118
Δρόμοι - μονοπάτια, για να τα περπατάς και να τα χαίρεσαι... Κι αν είσαι με καλή παρέα, τόσο το καλύτερο... Εμείς, οι άνθρωποι της πόλης, συνηθισμένοι από το τράφικ και την πολυκοσμία στους δρόμους, προφανώς αισθανόμαστε λίγο παράξενα, αλλά σίγουρα πολύ όμορφα.

omorfi.andros6.200118
Μέρη μοναδικά. Δεν ξέρουμε ονομασίες, αλλά ίσως και να μην λένε τίποτα για μας τους επισκέπτες. Σίγουρα όμως θα έχουν μεγάλη αξία για όσους ζουν εκεί και έχουν τις περιουσίες τους, τα ζώα τους. Ο κόσμος τους, με μια ματιά. Ένας παράδεισος σε μικρογραφία...

omorfi.andros7.200118
Η ομορφιά του τοπίου είναι που κάνει τα μάτια μας και την καρδιά μας να... χάνονται μέσα σ' αυτή την ηρεμία της φύσης. Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί στην πορεία των χρόνων, με ελάχιστη έως μηδαμινή ανθρώπινη παρέμβαση. Ίσως και γι' αυτό είναι τόσο όμορφο.

Και αφού τα λύσαμε όλα τα προβλήματα μας, ας ανοίξουμε τώρα και το Μακεδονικό!...

Posted in Δημοσιογραφικά

EfSynI250118
Ένα χαρακτηριστικό πρωτοσέλιδο από την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ που έχει να κάνει με τις συζητήσεις στο Νταβός της Ελβετίας σχετικά με την ονομασία των Σκοπίων. Κάνουν κι αυτοί τις υποχωρήσεις τους, όπως βλέπουμε…

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 27/01/2018

Ωραία λοιπόν, αφού λύσαμε όλα τα σοβαρά προβλήματα μας, τώρα με την άνεση μας, μπορούμε να ασχοληθούμε με την ονοματοδοσία του γειτονικού μας κράτους που εμείς το αποκαλούμε με την ονομασία FYROM, όταν 140 χώρες σε όλο τον κόσμο, το έχουν ήδη αναγνωρίσει με το σύνθετο όνομα, Μακεδονία.

Όχι, δεν είμαστε εμείς που βιώνουμε οκτώ χρόνια τώρα μια πολύ σκληρή λιτότητα ως συνέπεια των μνημονιακών υποχρεώσεων απέναντι στους δανειστές μας, λάθος κάνετε… Κι αν αντιμετωπίζουμε συνέπειες σε προσωπικό επίπεδο, κάτι άλλο φταίει σίγουρα που βρισκόμαστε σ’ αυτή την κατάσταση.

Εδώ τα πράγματα έχουν κολλήσει στο… 1992! Ο κόσμος δεν προχώρησε βήμα από τότε… Αν εσείς έχετε την αίσθηση ότι δεν έχουν έτσι τα πράγματα, με συγχωρείτε που θα σας το πω, αλλά μάλλον κάνετε λάθος.

Δεν είδατε το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη, την περασμένη Κυριακή; Αν απομονώσετε φωτογραφίες θα δείτε να μοιάζουν υπερβολικά με τότε… Μόνο που αυτή τη φορά, πέρα από εκείνους που τους αρέσει να αυτοχαρακτηρίζονται πατριώτες, ήταν ιδιαίτερα εμφανές, ότι στους διοργανωτές είχαν εμφιλοχωρήσει άνθρωποι της Χρυσής Αυγής. Φυσικά, δεν αμφιβάλουμε ότι ανάμεσα σ’ αυτούς που ήταν σ’ αυτή την πολύ μεγάλη συγκέντρωση στο πλακόστρωτο της παραλίας του Θερμαϊκού, έξω από τον Λευκό Πύργο, στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, υπήρχαν και αγνοί άνθρωποι. Εμείς δεν θα κρίνουμε κανέναν, για τη στάση του, ιδιαίτερα όταν βάζουν πολιτικά χαρακτηριστικά σε μια τέτοια κίνηση διαμαρτυρίας.

Απλά μια δημοσιογραφική επισήμανση κάνουμε, επειδή όλο αυτό θα το ζήσουμε ξανά στην Αθήνα, στις αρχές Φλεβάρη. Και το ζήτημα που θέτει η στήλη ως προβληματισμό, αφορά το πώς μπορεί να γίνονται συγκεντρώσεις χωρίς κανέναν φορέα να αναλαμβάνει επίσημα την ευθύνη της διοργάνωσης και να καλύπτει τα τεράστια έξοδα της.episimansis

Ο καθένας αντιλαμβάνεται, ότι τίποτα δεν γίνεται μαγικά και από μόνο του. Αν εξαιρέσεις εκείνους που με δική τους πρωτοβουλία και με έξοδα από την τσέπη τους συμμετείχαν (και ξέρουμε πολλούς τέτοιους από την Κρήτη που ήταν εκεί μ’ αυτόν τον τρόπο…) ενώ άλλοι πήγαν με περισσότερα από 280 πούλμαν μισθωμένα από όλη την Ελλάδα. Δημοσιογραφικές πληροφορίες που δεν έχω λόγους να μην πιστεύω, μιλάνε για προσφορά αγνώστων – γνωστών κέντρων που για τους δικούς τους λόγους θέλουν να αποφύγουν , σ’ αυτή τη φάση, τη δημοσιότητα.

Ωστόσο, δεν είναι αυτό που μας απασχολεί εμάς. Όχι. Πρόκειται για κάτι πολύ πιο απλό: Πού ήταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όταν πετσόκοβαν τις συντάξεις, τους μισθούς, όταν διόγκωναν σε επικίνδυνα κοινωνικά επίπεδα την ανεργία, όταν οι κυβερνώντες έβαζαν συνεχώς τεράστιους άδικους έμμεσους φόρους στα καύσιμα, στα τρόφιμα, στα προϊόντα και στις υπηρεσίες, τον ΕΝΦΙΑ κ.α.

Δεν μπορεί να ανοίγει η γη και να τους καταπίνει και ξαφνικά να ξεσηκώνονται για το Μακεδονικό. Ως να ήταν όλα καλά και να έβρισκαν μια αιτία για να κατεβούν στους δρόμους. Συγχωρήστε μας, αλλά αδυνατούμε να το κατανοήσουμε.

Ναι, πραγματικά δυσκολεύομαι, επειδή ζω κι εγώ όπως κι εκείνοι, όλη αυτή την καταστροφική λαίλαπα των μνημονίων και αρνούμαι να δεχτώ πως μια πατρίδα σαν αυτή που βάζει στο στόχαστρο της τους πολίτες και τους αντιμετωπίζει καχύποπτα ως ιθαγενείς, αξίζει όλη αυτή την υπερβολική λατρεία…

Ωστόσο, αντιλαμβανόμαστε τα όρια μας. Μια δημοσιογραφική στήλη προφανώς δεν έχει και δεν θέλει να έχει, ως στόχο της, να νουθετήσει εκείνους που ως άτομα με κρίση, έχουν διαμορφώσει τη δική τους σκέψη και λογική. Μακριά από μας τέτοιο κακό.

Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, αυτό τουλάχιστον το μάθαμε… Η τοποθέτηση μου εδώ, έχει την έννοια, πως θέλησα να καταθέσω την προσωπική μου άποψη πάνω στο σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι. Επειδή, σ’ αυτήν την κοινωνία ζούμε και σαφώς, είτε το θέλουμε, είτε όχι, μας επηρεάζουν, παρόμοια γεγονότα.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 26/1/2018 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και τη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Κρύο, καιρός για κάστανα ψημένα στη ξυλόσομπα... Όταν μπορείς να τα απολαύσεις

Posted in Επικαιρότητα

psimena.kastana1
Χειμωνιάτικο τοπίο ξανά γύρω μας. Κρύο και αέρας πολύς. Κάπου στα πιο ορεινά χιονίζει… Κι εμείς νοσταλγήσαμε κάστανα ψημένα σε σόμπα με ξύλα, από αυτές που είχαμε κάποτε στο χωριό. Και που μερικοί έχοντας χώρο, διατηρούν ακόμα.

psimena.kastana2
Δες τα πώς γίνονται σι σιγά - σιγά... Μόνο λίγο προσοχή χρειάζονται να μην καούν και ύστερα είναι σκέτη απόλαυση για τον ουρανίσκο. "Γλύκισμα", ομορφιά ξεχωριστή. Φαντάζομαι και για σας, δεν είναι μόνο ιδέα μου…

psimena.kastana3
Βέβαια, εδώ που τα λέμε, αυτά χρειάζονται και παρέα... Ίσως και καμιά ρακή να τα συνοδεύει. Θυμάμαι σπίτι μας, αλλά και στη Στασούλα το κάναμε καμιά φορά σε μέρες χειμωνιάτικες, όπως αυτές που ζούμε τις τελευταίες μέρες.

psimena.kastana4
Κι εμείς στην Αθήνα, ούτε ξυλόσομπα έχουμε (πού να τη βάλεις στο διαμέρισμα, στην πολυκατοικία; Και πού να βρεις ξύλα για να τη ανάβεις;) ούτε και καλά κάστανα. Την προηγούμενη φορά που τα κάναμε βραστά δεν τα απολαύσαμε.

psimena.kastana5
Δεν ξέρω αν είναι θέμα τέχνης να τα διαλέγεις, εφόσον τα αγοράζεις ή θέμα τύχης, αλλά εμείς που τα πήραμε από τη κεντρική αγορά αν και μεγάλα σαν αυτά της φωτογραφίας, δεν ήταν νόστιμα, όταν τα κάναμε βραστά.

psimena.kastana6
Επίσης δεν είμαι βέβαιος αν μου κάνουν καλό στην υγεία μου, λόγω του σακχάρου που έχω, αλλά βρε παιδί μου, σαν το μαγνήτη μας ελκύουν εκείνα που κατά κάποιο τρόπο απαγορεύονται...

psimena.kastana7
Ήθελα όμως να την κάνω μια τέτοια ανάρτηση με τα ψημένα κάστανα. Σίγουρα παραπέμπουν σε χειμώνα. Και μαζί με τη ζεστή φασολάδα είναι οι πρέσβειρες μια καλώς νοούμενης χειμωνιάτικης κατάστασης...

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το Κυβερνών Σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Θα ωφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ, δείτε το πρόγραμμα του Ιανουαρίου 2018... Σχεδόν δυο ώρες πρόγραμμα!

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA