Η δική μας Περιφερειακή Συνέλευση πραγματοποιήθηκε στις 16, 17, 18 Ιουνίου

per.sinelefsi1.2017
Άστατος καιρός στη διάρκεια της φετινής Περιφερειακής Συνέλευσης μας. Τα καιρικά φαινόμενα «έπαιζαν» μαζί μας. Είχε ήλιο με δροσιά κάτω από τον υπαίθριο χώρο με τις ειδικές κατασκευές για σκιά. Είπαμε πως ήταν ιδανικά για μια υπαίθρια Συνέλευση. Αλλά, δεν ήταν έτσι…

per.sinelefsi2.2017
Μετά το μεσημεριανό διάλειμμα της πρώτης μέρας κι ενώ είχαμε απολαύσει το λιτό γεύμα μας, ήρθε η βροχή. Σιγανή την αρχή. Πιο δυνατή αργότερα. Ευτυχώς οι προνοητικοί αδελφοί είχαν ομπρέλες που άνοιξαν. Επωφεληθήκαμε κι εμείς. Σταθεροί στη θέση τους και οι 3.348 παρόντες, ελληνόφωνες και ρουμανόφωνες. Τα ίδιο βροχερός, ήταν ο καιρός και την Κυριακή.

per.sinelefsi3.2017
Επισημαίνουμε τα υπέροχα 10λεπτα βίντεο στο ξεκίνημα των εργασιών είτε πρωί είναι, είτε μεσημέρι της Περιφερειακή Συνέλευσης μας. Τι μοναδικές εικόνες και τι όμορφη ορχηστρική μουσική και τραγούδια! Όλα από τη δημιουργία του Ιεχωβά στον ουρανό, στη γη, στη θάλασσα… Καθένα είναι ένα ποτ πουρί από το υμνολόγιο μας με 80 -100 φωτογραφίες…

per.sinelefsi4.2017
Πολύ επίκαιρο το θέμα της φετινής Περιφερειακής Συνέλευσης "Μην Παραιτείστε" όπως τα ακούσαμε στην ομιλία του επισκόπου της 16ης Περιοχής, Ιορδάνη Σκερλετίδη. Ήταν πολύ καλή, περιεκτική και αναλυτική και μας προετοίμασε για τα υπόλοιπα μέρη που θα ακολουθούσαν. Παρόλο που τις επόμενες μέρες θα κάνουμε αναρτήσεις, μην περιμένετε λεπτομέρειες.

per.sinelefsi5.2017
Σεβόμαστε το πλεονέκτημα της έκπληξης. Ίσως, μετά τον Αύγουστο, όταν θα τελειώσουν όλες οι προγραμματισμένες Συνελεύσεις στην Ελλάδα, δώσουμε κάτι περισσότερο. Για την ώρα θα σταθούμε στα υπέροχα μουσικά βίντεο εισαγωγής τόσο στο πρωινό, όσο και στο απογευματινό πρόγραμμα… Δείτε αυτό ΕΔΩ.

per.sinelefsi6.2017

Ήταν πολλοί οι φίλοι στο τελευταίο "αντίο" του παππού Διονύση Αργυρόπουλου...

papus.dionisis

Φωτογραφία μνήμης, από τις βόλτες μας με τον παππού Διονύση. Έτσι θα τον θυμόμαστε... Δυνατό, ακμαίο και με το χαμόγελο, πάντα...

Ήταν Πέμπτη 22/06/2017, πρωί… Κι εγώ ετοιμάστηκα να φύγω για τη δουλειά μου, όπως κάνω κάθε μέρα, λίγο μετά τις οκτώ. Πέρασα από το δωμάτιο του παππού Διονύση Αργυρόπουλου, είδα ότι ήταν ήρεμος κι έφυγα…

Δεν είχα προλάβει να ανοίγω τον υπολογιστή μου στο γραφείο μου, οπότε με πήρε στο τηλέφωνο, κλαίγοντας η Σούλα και μου ανήγγειλε το κακό μαντάτο… «Κοιμήθηκε ο παππούς Διονύσης». Έφυγα τρέχοντας… Την βρήκα σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Φυσιολογικό. Ο θάνατος δεν είναι κάτι με το οποίο μπορείς να συμφιλιωθείς…

Ψάξαμε λίγο το λήμμα «θάνατος» στο ΕΝΟΡΑΣΗ:

Η πρώτη αναφορά των Γραφών στο θάνατο συναντάται στα εδάφια Γένεση 2:16, 17, στην εντολή την οποία έδωσε ο Θεός προς τον πρώτο άνθρωπο σχετικά με τη βρώση από τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, μια εντολή που η παραβίασή της θα οδηγούσε στο θάνατο. (Βλέπε ΜΝΚ, υποσ.) Ωστόσο, ο θάνατος ως φυσική διαδικασία ίσχυε ήδη για τα ζώα, δεδομένου ότι αυτά δεν αναφέρονται πουθενά στην εξήγηση που δίνει η Αγία Γραφή για το πώς επήλθε ο θάνατος στην ανθρώπινη οικογένεια. (Παράβαλε 2Πε 2:12.) Επομένως, ο ανθρώπινος γιος του Θεού, ο Αδάμ, μπορούσε να αντιληφθεί τη σοβαρότητα της προειδοποίησης του Θεού σχετικά με την ποινή του θανάτου για την ανυπακοή. Η ανυπακοή του Αδάμ στον Δημιουργό του επέφερε το θάνατό του. (Γε 3:19· Ιακ 1:14, 15) Κατόπιν, η αμαρτία του Αδάμ και το επακόλουθό της, ο θάνατος, απλώθηκαν σε όλους τους ανθρώπους.—Ρω 5:12· 6:23.

Λίγο μετά, πιο ήρεμοι και πιο αποστασιοποιημένοι, καθώς το γραφείο, ανέλαβε τα περαιτέρω και με ήσυχη τη συνείδηση, ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε για να έχει ένα αξιοπρεπές τέλος. Τον αποχαιρετήσαμει το Σάββατο 24/06/2017 στο Γ’ Νεκροταφείο της Νίκαιας στον ειδικό χώρο για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, τμήμα 31.

Είμαστε όμως αισιόδοξοι...

Το εδάφιο Ψαλμός 68:20 λέει: «Στον Ιεχωβά, τον Υπέρτατο Κύριο, ανήκουν οι έξοδοι από το θάνατο». Διαμέσου της θυσίας της ανθρώπινης ζωής του ο Χριστός Ιησούς κατέστη από τον Θεό «Πρώτιστος Παράγοντας» της ζωής και της σωτηρίας (Πρ 3:15· Εβρ 2:10), και μέσω αυτού εξασφαλίζεται η κατάργηση του θανάτου. (2Τι 1:10)

Με το θάνατό του, ο Ιησούς “γεύτηκε θάνατο για κάθε άνθρωπο” και προμήθευσε «αντίστοιχο λύτρο για όλους». (Εβρ 2:9· 1Τι 2:6) Μέσω αυτής της «μιας πράξης δικαίωσης» που έκανε ο Ιησούς κατέστη πλέον δυνατή η ακύρωση της θανατικής καταδίκης την οποία επιφέρει η αμαρτία, ώστε κάθε είδους άνθρωποι να μπορέσουν να “ανακηρυχτούν δίκαιοι για ζωή”. (Ρω 5:15, 16, 18, 19· Εβρ 9:27, 28· βλέπε ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΩ ΔΙΚΑΙΟ· ΛΥΤΡΟ.)

Επομένως, δικαιολογημένα ειπώθηκε ότι οι αληθινοί ακόλουθοι του Ιησού είχαν στην ουσία «μεταβεί από το θάνατο στη ζωή». (Ιωα 5:24) Ωστόσο, όσοι παρακούν τον Γιο και δεν εκδηλώνουν αγάπη “παραμένουν στο θάνατο” και είναι καταδικασμένοι από τον Θεό. (1Ιω 3:14· Ιωα 3:36)

Αυτοί που θέλουν να ελευθερωθούν από την καταδίκη και από το «νόμο της αμαρτίας και του θανάτου» πρέπει να καθοδηγούνται από το πνεύμα του Θεού και να παράγουν τους καρπούς του, διότι «το φρόνημα της [αμαρτωλής] σάρκας σημαίνει θάνατο».—Ρω 8:1-6· Κολ 1:21-23.

Ειμαστε κοντά στα παιδιά του, Σούλα και Γιώργο... Ο γιος του ζει στη Γαλλία καιι σε όλη τη διαδικασία της δυσκολίας που περάσαμε ήταν δίπλα μας, στηρίζοντας ψυχολογικά την αδελφή του Σούλα που το χρειαζόταν... Τον ευχαριστούμε. Ήταν σα να μοιράστοικε μαζί μας τον πόνο και τη θλίψη της απώλειας. Δείτε μερικά δημοαιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Ας έχουμε μια όμορφη μέρα προστατευμένοι κάτω από τις φτερούγες του Ιεχωβά Θεού!

Posted in Παρηγοριά

omorfes.meres
Μπορούμε να στοχαζόμαστε όμορφες στιγμές από το μέλλον που δεν μοιάζει και τόσο μακρινό πια… Έτσι, η μέρα μας είναι βέβαιο ότι θα κυλήσει όμορφα με ότι δυσκολίες κι αν έχει…

oraΛίγες γραμμές τολμώ και σήμερα να σου γράψω από την αναπηρική μου πολυθρόνα. Λίγες σκέψεις που θέλω με όλη μου την καρδιά να μοιραστώ μαζί σου, αλλά και με κάθε αδελφό μας και κάθε αδελφή μας. Αδέξιες σκέψεις και απλοϊκές βγαλμένες όμως από μια καρδιά γεμάτη αγάπη και ευγνωμοσύνη για τον γλυκό, τρυφερό και στοργικό μας Πατέρα Ιεχωβά.

Δεν μπορώ να τρέξω ίσως στους δρόμους και στις πλατείες, μπορώ όμως με τη χάρη Του και το έλεός Του, ανάξιος και ατελής άνθρωπος εγώ, να μοιράζομαι μαζί σας ότι έχω στην καρδιά μου και ημέρα και νύχτα με κάθε ανάσα μου και κάθε χτύπο της καρδιάς μου να προσεύχομαι ο Ιεχωβά να σας ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του και να σας σκεπάζει με τις φτερούγες της χάρης και του ελέους Του. Να έχεις μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του γλυκού, τρυφερού και στοργικού μας Πατέρα Ιεχωβά.   

ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕΤΙ ΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ

Του είπε, λοιπόν, ο Σαμουήλ όλα τα λόγια και δεν του έκρυψε τίποτα. Τότε αυτός είπε: «Ο Ιεχωβά είναι αυτός. Ας κάνει ό,τι φαίνεται καλό στα μάτια του». 1 Σαμουήλ. 3:18

Ίσως οι δύσκολες περιστάσεις να παραμένουν, οι θλίψεις να γίνονται πολλές φορές αβάσταχτες και η κατάσταση στη ζωή σου να μην αλλάζει. Ίσως να μη βλέπεις διέξοδο πουθενά και να νομίζεις ότι όλες οι πόρτες είναι για εσένα κλειστές. Να θυμάσαι, όμως, σε παρακαλώ θερμά αδελφέ μου και αδελφή μου, εγώ ο ανάπηρος που είμαι καθηλωμένος σε μια πολυθρόνα χρόνια τώρα, να θυμάσαι σε παρακαλώ θερμά από τα βάθη της καρδιάς μου, ότι αν ο Ιεχωβά είναι ο Κύριος της ζωής σου, τότε Εκείνος θα έλθει μέσα στη θλίψη σου, μέσα στη δοκιμασία σου, μέσα στη σκοτεινιά της ζωής σου και θα σε οδηγήσει σε άσματα λυτρωτικά και δοξαστικά.

Να έχεις το βλέμμα σου προσηλωμένο μόνο στον Ιεχωβά, και να είσαι βέβαιος αδελφέ μου, να είσαι βέβαιη αδελφή μου, ότι η σοφία Του δεν σφάλλει, η δύναμή Του δεν εκπίπτει, η αγάπη Του δεν αλλάζει και μέσα στη στέρηση, μέσα στη θλίψη, μέσα στον πόνο, μέσα στην απώλεια, μέσα στα δάκρυά σου να μπορείς να βροντοφωνάξεις με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια και με όλη σου τη δύναμη: «Ο Ιεχωβά είναι το φως μου και η σωτηρία μου. Ποιον θα φοβηθώ; Ο Ιεχωβά είναι το οχυρό της ζωής μου. Από ποιον θα τρομάξω;

Όταν εκείνοι που πράττουν το κακό πλησίασαν εναντίον μου για να καταφάγουν τη σάρκα μου, Οι αντίδικοί μου και εχθροί μου, Οι ίδιοι σκόνταψαν και έπεσαν. Ακόμη και αν κατασκηνώσει εναντίον μου στρατόπεδο, Η καρδιά μου δεν θα φοβηθεί. Ακόμη και αν γίνει πόλεμος εναντίον μου, Και τότε θα έχω εμπιστοσύνη. Ένα πράγμα ζήτησα από τον Ιεχωβά. Αυτό θα επιζητώ: Να κατοικώ στον οίκο του Ιεχωβά όλες τις ημέρες της ζωής μου, Για να βλέπω την τερπνότητα του Ιεχωβά Και να ατενίζω με εκτίμηση το ναό του. Διότι θα με καλύψει στην κρυψώνα του την ημέρα της συμφοράς· Θα με κρύψει στο μυστικό τόπο της σκηνής του· Ψηλά σε βράχο θα με βάλει. Και τότε το κεφάλι μου θα υψωθεί πάνω από τους εχθρούς μου που βρίσκονται ολόγυρά μου· Και θα θυσιάσω στη σκηνή του θυσίες χαρούμενης φωνής».

Τίποτα άλλο δεν μπορεί να μας χαρίσει ειρήνη και χαρά στην καρδιά μας, παρά μόνο να βλέπουμε σε καθετί τον Ιεχωβά, τον γλυκό, τρυφερό και στοργικό μας Πατέρα. Όλα Εκείνος θα τα μετατρέψει, ακόμα και εκείνα που στα μάτια μας μοιάζουν αδύνατα, σε ευλογίες πνευματικές.

«Καινούργια σκέψη δώσε μου» είπα μεσ᾽ το κρεβάτι,
που ρέμβαζα ώρες πολλές χωρίς να κλείσω μάτι,
«κάποια σκέψη, που εδώ, σ᾽ αυτή την κοινωνία,
βάλσαμο θα ᾽ναι για καρδιές γεμάτες δυστυχία,
κι όλους να κάνει να σκεφτούν τα αιώνια, τα θεία,
και την αγάπη να ποθούν και την υπηρεσία,
κάθε ιδιοτέλεια θα εξαφανισθεί
κι από την αμαρτία του ο καθένας θα λυτρωθεί.

Η νέα σκέψη έφτασε και θα σας πω το πως:
Ήρθε όταν γονάτισα και έπεσα σκυφτός
και από ΕΚΕΙΝΟΝ ζήτησα, που όλα τα γνωρίζει
και ξέρει με ποιο τρόπο Αυτός τη θλίψη να σκορπίζει.
ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ Σ’ ΟΛΑ ΤΟΝ ΘΕΟ, είτε μικρά είτε μεγάλα
και πάντα ΑΥΤΟΝ να εξυμνείς σ᾽ αυτά και σ᾽ όλα τ᾽ άλλα.
Στον θάνατο ή στη ζωή, στη συμφορά, στον πόνο
θα καταβάλεις κάθε εχθρό με τον Ιεχωβά και μόνο.

Τον είδα μεσ᾽ το πρωϊνό το φως, μεσ᾽ την αυγή,
που άρχισε ολοκάθαρη τη μέρα, τη λαμπρή.
Τον είδα μέσα στο βαρύ τ᾽ αχνό το μεσημέρι
και την δροσούλα της βροχής Τον είδα να μου φέρει…
Μεσ᾽ το θαμπό το δειλινό, σε κούραση σε θλίψη
έφερε βάλσαμο χαράς και ελπίδα να μ᾽ αλείψει.
Τον είδα τα μεσάνυχτα στ᾽ ανήσυχο κρεβάτι
τον ύπνο που έφερε απαλά στο κουρασμένο μάτι.

Τον είδα όταν ο χαμός ήρθε να με χτυπήσει
Αυτός ο ίδιος που αγαπά και μ᾽ έχει αγαπήσει,
Όταν βαρειά καθήκοντα μου βάραιναν τον ώμο,
από της έγνοιας μ᾽ έβγαλε το σκονισμένο δρόμο.
Από αρρώστιας, ταραχή κι απ᾽ την πικρή τη λύπη
μου έδωσε ανάπαυση στο νου κι ειρήνη που δεν λείπει.
Τότε η καρδιά μου γέμισε ύμνους, δοξολογία,
αφότου κοίταξα ψηλά στα αιώνια, τα θεία….

Για άλλους ήτανε παλιά για μένα ήταν νέα
Ετούτη η σκέψη που έφτασε, κι η θαυμαστή ιδέα,
κι ήταν μια αποκάλυψη καινούργια πέρα ως πέρα
αξίζει όλοι μας σ᾽ αυτήν να ζούμε νύχτα μέρα….
Να προχωρούμε ολόϊσια στης πίστεως τα ίχνη,
Τότε, αλήθεια, η ζωή θα είναι ευλογία,
Σ’ ΟΛΑ ΑΝ ΘΩΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ… Ω, τι γλυκειά ευωδία!.

ΠΑΥΛΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Τα πρώτα πλάνα από την χθεσινή πολύ ενθαρρυντική και εποικοδομητική ειδική συνάθροιση

Posted in Μαρτυρίες

eid.sinathrisi1.2017

Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ παρακολούθησε πολύ προσεκτικά και κράτησε σημειώσεις από την Ειδική Συνάθροιση που είχαμε στη Μαλακάσα με κεντρικό ομιλητή τον αδελφό Γκουρνόνως εκπρόσωπο από τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης. Εδώ ο αδελφός Μάνης, που ήταν ο εισηγητής του προγράμματος…

eid.sinathrisi2.2017
Με πολύ προσοχή και φειδώ και από τις σημειώσεις που κρατήσαμε θα σας δώσουμε, σε λίγο αφού ολοκληρωθεί η μετάδοσή της σε όλες τις εκκλησίες, μερικά πολύ ενθαρρυντικά σημεία επειδή όσοι την παρακολουθήσαμε, είτε από τη Μαλακάσα ζωντανά, είτε από την Αίθουσα Βασιλείας της εκκλησίας μας, ωφεληθήκαμε πολύ.

eid.sinathrisi3.2017
Ενθραρρυντικά στοιχεία για τη δραστηριότητα στη διακονία σχετικά με την έκθεση για την Ελλάδα που δόθηκαν κατά τη διάρκεια της χθεσινής Ειδικής Συνέλευσης από τη Μαλακάσα και παρακολουθήσαμε μέσω internet. Το ουράνιο άρμα είναι εν κινήσει... 32.000 ευαγγελιζόμενοι το υπηρεσιακό έτος 2016. 44.000 παραβρέθηκαν στην Ανάμνηση στην Ελλάδα και 4.709 στην Κύπρο.

eid.sinathrisi4.2017
Πέρσι βαφτίστηκαν 272 νέοι αδελφοί στην Ελλάδα και 35 στην Κύπρο. Αύξηση είχαμε και στο σκαπανικό. 4.114 στην Ελλάδα και 438 στην Κύπρο. Ο ξενόγλωσσος αγρός προόδευσε με 24 γλώσσες, 4 εκκλησίες - 14 ομίλους. Θεαματικά είναι και τα αποτελέσματα στα τροχήλατα σταντ, ενώ πολύ καλό έργο γίνεται στους πρόσφυγες, ίσως στο Broadcasting του Ιουνίου, δούμε κάτι σχετικό.

eid.sinathrisi5.2017
Να και μια είδηση που βγήκε: Μέχρι το τέλος της χρονιάς θα πωληθούν οι εγκαταστάσεις και τα γραφεία του Μπέθελ στο Μαρούσι που γνωρίζουμε, ύστερα από διευθέτηση του κυβερνώντος Σώματος και οι αδελφοί μας στο Γραφείο Τμήματος, θα στεγαστούν κοντά στα νέα γραφεία του μεταφραστικού στη Νίκαια του Πειραιά.

eid.sinathrisi6.2017
Και τώρα το βάρος μας στη διακονία θα πρέπει να πέσει στη διανομή των προσκλήσεων για τις περιφερειακές Συνελεύσεις του καλοκαιριού. Πάντα υπάρχουν περιθώρια να επεκτείνουμε τη διακονία μας. θα πρέπει να είμαστε καλοί δάσκαλοι και να έχουμε τουλάχιστον μια μελέτη... Πόσο ενθαρρυντική για όλους μας ήταν αυτή η Ειδική Συνάθροιση...

eid.sinathrisi7.2017
Περισσότερα πράγματα αύριο. Όταν έχει κατασταλάξει λίγο και ο δικός μας ενθουσιασμός... Θα παρατηρήσαμε και τις φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος. Είναι τραβηγμένες μέσα από την Αίθουσα Συναθροίσεων της Μαλακάσας. Μοιάζουν λίγο θαμπές, επειδή απλά έχουν τραβηχτεί με κινητό τηλέφωνο και έχει γίνει ζουμ.

«Η πίστη του Αβραάμ» υπόδειγμα για μας και αξίζει να την καλλιεργούμε με σταθερότητα…

Posted in Παρηγοριά

skopia011062
Συνεχίζουμε τα δημοσιεύματα από παλιές ΣΚΟΠΙΕΣ σε σύγχρονη γλώσσα, που σας υποσχεθήκαμε ως παρηγοριά, σε μέρες και σε καιρούς δύσκολους, όπως είναι οι μέρες που περνάμε... Μένουμε στο 1962 τεύχος 19, της 1 Οκτωβρίου, από όπου έχουμε πάρει ένα εξαιρετικό θέμα που αφορά την πίστη του Αβραάμ...

skopia1.011062
Και γιατί θα μας βοηθήσει ένα τέτοιο θέμα, γραμμένο πριν από πενήντα πέντε χρόνια; Διότι απλά μερικά πράγματα είναι διαχρονικά και αυτά τα γραφικά πρόσωπα με τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους, μπορούν να γίνουν υπόδειγμα για μας. Αν εκείνοι τα κατάφεραν και στάθηκαν, γιατί όχι κι εμείς...

skopia2.011062«Να έχετε πίστη στον Θεό», είπε κάποτε ο Ιησούς (Μάρκ. 11:22). Γιατί πρέπει να έχουμε πίστη; Διότι με την πίστη όλα είναι δυνατά· δηλαδή, όλα εκείνα που απαιτεί ο Θεός από ένα Χριστιανό. Όλα είναι δυνατά διότι «ο Θεός είναι αγάπη», είναι δε και πάνσοφος και παντοδύναμος. Θα ήταν, λοιπόν, δύσκολο να εξαίρεται η δύναμη της πίστης ή η σπουδαιότητά της.

Τι είναι πίστη; «Πίστη είναι η βεβαιωμένη προσδοκία πραγμάτων για τα οποία ελπίζει κανείς, η φανερή απόδειξη πραγματικοτήτων, τις οποίες όμως δεν βλέπουμε» (Εβρ. 11:1). Ναι, σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού πίστη ασκείται σε πράγματα μελλοντικά να έλθουν κι επομένως σε πράγματα για τα οποία ελπίζει κανείς, όπως είναι η αποκατάσταση του παράδεισου στη γη μέσω της βασιλείας του Θεού. Πίστη ασκείται, επίσης, σε σχέση με πραγματικότητες που δεν βλέπονται, όπως είναι το ουράνιο βασίλειο κι όσοι διαμένουν σ´ αυτό.

Όπως σωστά παρατηρήθηκε, η πίστη πρέπει να έχει επαρκή βάση, διότι αλλιώς είναι απλή δεισιδαιμονία ή ευπιστία. Ο λόγος του Θεού παρέχει επαρκή βάση για πίστη. Έχει τον γνήσιο ήχο της αλήθειας. Οι συγγραφείς του έγραψαν με προφανή ειλικρίνεια και συμφωνούν μεταξύ τους παρά τον αριθμό τους  και τις διαφορετικές περιστάσεις, κάτω από τις οποίες έγραψαν. Οι ιστορήσεις έχουν επιβεβαιωθεί από αρχαιολογικές ανακαλύψεις πολλές φορές, και κυριολεκτικά εκατοντάδες από τις προφητείες του έχουν εκπληρωθεί ή βρίσκονται σε προοδευτική εκπλήρωση.

Σήμερα πολλά άτομα ισχυρίζονται ότι έχουν πίστη στον Θεό, αλλά η θρησκευτική τους αμάθεια, καθώς και η καθημερινή διαγωγή τους, διαψεύδει αυτό τον ισχυρισμό. Όπως καλά παρατηρεί ο μαθητής Ιάκωβος: «Εσύ πιστεύεις ότι ένας Θεός υπάρχει, έτσι δεν είναι; Πολύ καλά κάνεις. Και οι δαίμονες όμως πιστεύουν και φρίττουν. Αλλά σε ενδιαφέρει να μάθεις, κενέ άνθρωπε,» ότι ακριβώς «όπως το σώμα χωρίς πνεύμα είναι νεκρό, έτσι και η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή»; (Ιάκ. 2:19, 20, 26).

Ναι, εκείνος, που έχει αληθινή πίστη, θα τη δείξει με τα έργα του. Ο πατριάρχης Αβραάμ, ο «φίλος του Ιεχωβά», είχε αυτό το είδος πίστης. Αρκετά δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκε ως «πατέρας όλων εκείνων που έχουν πίστη». (Ιάκ. 2:23· Ρωμ. 4:11). Η όλη ζωή του, όπως εξιστορείται στις Γραφές, ήταν μια εκδήλωση πίστης, μολονότι μερικά γεγονότα ξεχωρίζουν περισσότερο από άλλα.

Ο Αβραάμ πρώτα από όλα απέδειξε την πίστη του με τα έργα του, όταν έδωσε προσοχή στην εντολή του Θεού να εγκαταλείψει τη χώρα του, την Μεσοποταμία, τους συγγενείς του και τον οίκο του πατέρα του και να πάει σε ξένη γη. Μετά από μια αρχική μετάβαση στη Χαρράν, όταν πέθανε ο πατέρας του, μετοίκησε στη Χαναάν. Πόση εργασία, διακοπή δεσμών και οικονομική απώλεια πρέπει να του στοίχισε αυτή η ενέργεια, ιδίως εξαιτίας των πολλών αποκτημάτων του Αβραάμ! Μήπως δίστασε; Όχι, καθόλου διότι διαβάζουμε: «Τότε ο Άβραμ έφυγε, όπως ακριβώς του είχε πει ο Ιεχωβά». (Γέν. 12:1-4). Και όχι μόνο ο Αβραάμ μετοίκησε στη Χαναάν, όταν ήταν προχωρημένος στα χρόνια, εβδομήντα πέντε ετών, αλλά και εξακολουθούσε να περιπλανιέται, υπακούοντας στην εντολή του Ιεχωβά, ως ξένος και πάροικος στην Παλαιστίνη επί εκατό χρόνια! (Γέν. 13:2· 25:7).

Επομένως, το να έχει κανείς σήμερα την πίστη του Αβραάμ σημαίνει να θέτει το θέλημα του Θεού υπεράνω της προσωπικής του ωφέλειας, να το προτάσσει από τις υλιστικές σκέψεις. Όλοι, όσοι θέτουν τον Θεό πρώτα στη ζωή τους, έχουν αυτή την πίστη, ιδιαίτερα δε εκείνοι οι Χριστιανοί διάκονοι σήμερα που υπηρετούν ως ιεραπόστολοι σε μακρινές χώρες ή οι οποίοι, όπως ο Αβραάμ, εγκατέλειψαν τον τόπο διαμονής τους για να υπηρετήσουν εκεί όπου η ανάγκη Χριστιανών διακόνων είναι μεγαλύτερη.

Οι ίδιες οι σχέσεις του Αβραάμ με τον ανηψιό του Λωτ μαρτυρούν την πίστη του, την πίστη που είχε στην πρόνοια του Θεού. Ο Αβραάμ με γενναιοδωρία άφησε τον Λωτ να εκλέξει όποιον τόπο ήθελε για τα ποίμνιά του, ο δε Αβραάμ αρκέστηκε σε ό,τι απέμεινε. Στη γενναιόδωρη εκείνη χειρονομία υπήρχε μια διαρκής πίστη στον Ιεχωβά Θεό ότι Αυτός θα προμήθευε στον Αβραάμ ό,τι χρειαζόταν. Ναι, ανάλογα με τον βαθμό, που πιστεύει κανείς στον Θεό, θα επιτρέψει στον εαυτό του την ευτυχία του να δίνει, ανάλογα με τις περιστάσεις του. (Γεν. 13:5-12· Πράξ. 20:35).

Ένα άλλο γεγονός, που αποτέλεσε επίσης παράδειγμα πίστης, αναφέρεται στον καιρό, που είπε ο Ιεχωβά στον Αβραάμ τον σκοπό Του να καταστρέψει τα Σόδομα και τα Γόμορρα. Τι πίστη στη δικαιοσύνη του Ιεχωβά απαιτούνταν για να κάνει ο Αβραάμ τη δήλωση αυτή: «Μήπως δεν πρόκειται να κάνει ο Κριτής όλης της γης αυτό που είναι σωστό;» (Γέν. 18:25). Πραγματικά, εξακολούθησε και να συνομιλεί με τον Ιεχωβά. Όταν ο Θεός είπε, «πράγματι, Θα λυπηθώ τις πόλεις εκείνες αν μπορείς να βρεις σε αυτές πενήντα δίκαιους», ο Αβραάμ πήρε θάρρος να ρωτήσει, «Κι αν λείπουν πέντε; Ή αν υπάρχουν μόνο σαράντα; Ή τριάντα; Ή είκοσι; Κι αν υποτεθεί ότι υπάρχουν μόνο δέκα;» Απαιτούνταν μεγάλη πίστη στη δικαιοσύνη του Ιεχωβά Θεού για να μιλήσει σε Αυτόν έτσι ο Αβραάμ! (Γέν. 28:23-33).

Και τι μπορούν να μάθουν οι Χριστιανοί από αυτό το παράδειγμα πίστης; Το ίδιο μάθημα που δίδαξε ο Ιησούς με το παράδειγμα της ενοχλητικής χήρας, δηλαδή, ότι πρέπει να έχουμε πίστη στη δικαιοσύνη και στο έλεος του Θεού και να μην αποθαρρυνόμαστε εύκολα αλλά να εμμένουμε στις προσευχές μας προς Αυτόν. (Λουκ. 18:1-8).

Χωρίς αμφιβολία, ο Αβραάμ έδωσε το πιο ζωηρό παράδειγμα πίστης του όταν υπάκουσε στην εντολή του Θεού, «Πάρε, σε παρακαλώ, το γιο σου, το μοναχογιό σου που τόσο αγαπάς, τον Ισαάκ, και... εκεί πρόσφερέ τον ως ολοκαύτωμα» (Γέν. 22:2). Με τι βαριά καρδιά πρέπει να είχε πάρει ο Αβραάμ τον γιο του Ισαάκ, για τον οποίο λαχταρούσε και ανέμενε τόσα χρόνια, και ξεκίνησε για εκείνο το ταξίδι! Με τι τρεμάμενο χέρι πρέπει να είχε δέσει τον Ισαάκ και να τον είχε βάλει πάνω στο θυσιαστήριο! Γέμισαν τα μάτια του από δάκρυα όταν πήρε το μαχαίρι για να σφάξει τον γιο του ως θυσία στον Ιεχωβά; Καμιά αμφιβολία γι´ αυτό! Και ωστόσο προχώρησε, χωρίς καθόλου να ελπίσει ότι ο Θεός θα εμπόδιζε τη θυσία αλλά έχοντας πίστη ότι «ο Θεός μπορούσε να αναστήσει τον Ισαάκ από τους νεκρούς». (Γέν. 22:1-14· Εβρ. 11:17-19).

Σήμερα ο Θεός δεν απαιτεί από τους δούλους του να θυσιάσουν κατά γράμμα τους γιους τους επάνω σε λίθινα θυσιαστήρια. Αλλά μπορεί κατ´ επανάληψη να είναι θέλημά Του να προσκομίσουν για την υπόθεσή Του κάτι, το οποίο είναι δυνατό να τους είναι τόσο προσφιλές όσο ένας μονογενής γιος· πραγματικά, μπορεί να είναι ακριβώς αυτό, δηλαδή, ένας μονογενής γιος. Η Γραφή τονίζει ότι ο Θεός αντάμειψε πλούσια τον Αβραάμ για την εκδήλωση πίστης. Έτσι, θα ανταμείψει πλούσια και όλους όσους ακολουθούν το παράδειγμα του Αβραάμ, σύμφωνα με την αρχή που ανήγγειλε ο Ιησούς: «Αληθινά σας λέω: Δεν υπάρχει κανείς που να άφησε» όλα «για χάρη μου και για χάρη των καλών νέων, ο οποίος δεν θα πάρει εκατονταπλάσια τώρα,... και στο ερχόμενο σύστημα πραγμάτων αιώνια ζωή». (Μάρκ. 10:29,30). Να είστε λοιπόν σοφοί, να έχετε την πίστη του Αβραάμ. Πιστεύετε στον Θεό και στο Λόγο Του και αποδεικνύετε αυτό με τα έργα σας!

Πρωτοφανές! Καταδίκη μαθητών γυμνασίου επειδή πήραν μέρος σε κατάληψη στο σχολείο

Posted in Δημοσιογραφικά

EthnosI310517
Συνέβη στη μικρή κοινωνία του Ρεθύμνου, αλλά πήρε διαστάσεις, αφού δεν είναι και το πιο καθημερινό πράγμα, τρία ανήλικα παιδιά να καταδικάζονται σε υποχρεωτική εργασία, επειδή συμμετείχαν σε μια διήμερη κατάληψη στο σχολείο τους. Εμείς το είδαμε πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ και το ακούσαμε στο νέο ραδιόφωνο της Αθήνας 24/7.

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 03/06/2017

Η είδηση είναι λίγο πολύ γνωστή και κάνει το γύρο του κόσμου: Το Δικαστήριο Ανηλίκων Ρεθύμνου υποχρέωσε τρεις μαθητές της Γ΄τάξης του 1ου Γυμνασίου της πόλης σε 80 ώρες κοινωνικής εργασίας, μετά από καταγγελία του διευθυντή τους ότι πρωτοστάτησαν στην κατάληψη του σχολείου τους.

Για δες το Ρέθυμνο, η πόλη των γραμμάτων και των τεχνών στο στόχαστρο της κριτικής και έρμαιο του διαδικτύου καθώς μια ακραία ενέργεια ενός διευθυντή τυπολάτρη οδήγησε ανήλικους στο δικαστήριο επειδή συμμετείχαν σε μια κατάληψη. Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή. Με το άρθρο αυτό δεν υπερασπιζόμαστε τη δυνατότητα των μαθητών να συμμετέχουν σε ενέργειες τύπου καταλήψεων, αλλά αδυνατούμε να κλείσουμε και τα μάτια μπροστά σε μια πρωτοφανή κατάσταση στα 2017.

Υπάρχουν βέβαια πιο αρμόδιοι που οφείλουμε να δούμε την άποψη τους… Νομικοί κύκλοι χαρακτηρίζουν πρωτοφανή την καταδίκη των τριών μαθητών οι οποίοι δικάστηκαν μετά από καταγγελία τους διευθυντή τους.

Η δίκη στο Δικαστήριο Ανηλίκων διεξήχθη τη Δευτέρα 22 Μαΐου 2017, ενώ την ίδια ημέρα δικάστηκαν και οι γονείς των τριών παιδιών, οι οποίοι, ωστόσο, κηρύχθηκαν αθώοι από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου.

Η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου και η πρόεδρός της Δέσποινα Νικολάου, σχολιάζοντας την απόφαση του Δικαστηρίου Ανηλίκων, αναφέρουν: «Η ανεξαρτησία του μαθητικού κινήματος πρέπει να είναι σεβαστή από όλους. Το μαθητικό κίνημα έχει τη δική του ιστορία, τις δικές του δομές και η επιλογή των μορφών πάλης είναι υπόθεση των ίδιων των μαθητών».

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ρεθύμνου επισήμανε: «Θεωρούμε απαράδεκτη την προσπάθεια απόκρυψης του θέματος από το σωματείο, πράγμα το οποίο δείχνει από μόνο του το κατακριτέο της πράξης. Ανεξάρτητα με το αν συμφωνεί κάποιος με τη συγκεκριμένη μορφή αγώνα των μαθητών, στο Ρέθυμνο υπάρχει μια παράδοση, τέτοιες καταστάσεις να τις διαχειριζόμαστε με παιδαγωγικό τρόπο και πάντα με πρώτο μέλημα την προστασία των παιδιών, όλων των παιδιών. Όποιος φτάνει στο σημείο να οδηγεί τους μαθητές του σε δικαστήρια, αποδεικνύει πως έχει χάσει τον παιδαγωγικό του χαρακτήρα και πως λειτουργεί, είτε σαν γραφειοκράτης δημόσιος υπάλληλος, είτε σαν μέρος της πιο συντηρητικής ιδεολογίας».episimansis

Όπως τονίζει η Ένωση των καθηγητών: τα μαθητοδικεία είναι μια απαράδεκτη πρακτική και πρέπει να καταδικαστεί ανοιχτά από όλους. Ο συγκεκριμένος «συνάδελφος» – και όσοι στηρίζουν τέτοιες ενέργειες – χρειάζεται να απομονωθεί από τον σύλλογο του, το σωματείο αλλά και την τοπική κοινωνία.

Το ΔΣ προτείνει στην επόμενη γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ Ρεθύμνου την διαγραφή του εν λόγω διευθυντή δια παντός από το σωματείο μας. Σε κάθε περίπτωση υπενθυμίζουμε ότι η ποινικοποίηση, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί λύση. Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε νόμιμοι, ούτε παράνομοι, είναι δίκαιοι».

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Κωστής Ζαμπετάκης, μίλησε για πρωτοφανές και χωρίς σχολιασμό συμβάν. «Έχουμε βάλει νομικό σύμβουλο να δούμε και εμείς τι μπορούμε να κάνουμε. Πρόκειται για απόφαση δικαστηρίου που την συνοδεύει υποχρεωτικότητα. Μόλις τα παιδιά τελειώσουν το σχολείο, θα υποχρεωθούν το καλοκαίρι να απασχοληθούν σε διοικητικές υπηρεσίες του δήμου.

Σίγουρα είμαστε κατά των καταλήψεων, αλλά όχι να επιβάλλουμε τέτοιου είδους ποινές στα παιδιά μας. Θα παλέψουμε για το λευκό ποινικό μητρώο τους. Και εμείς είμαστε γονείς και σε καμία περίπτωση, δεν θα θέλαμε να συμβεί αυτό στα δικά μας παιδιά», ανέφερε ο κ. Ζαμπετάκης και κληθείς να σχολιάσει τη στάση του διευθυντή, ανέφερε ότι «ο ίδιος και χωρίς να ενημερώσει κανέναν, κάλεσε απευθείας τις εισαγγελικές αρχές. Ίσως γιατί κατά την περσινή κατάληψη, τραυματίστηκε σοβαρά μαθητής από τζάμι και φοβήθηκε για κίνδυνο της σωματικής ακεραιότητας των μαθητών. Ίσως όμως, να μην γνώριζε και τι τροπή θα έπαιρναν τα πράγματα».

Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη κατάληψη είχε διήμερη διάρκεια, κατά την οποία, σύμφωνα με το Σύλλογο Γονέων, δεν έγιναν αναφορές για υλικές ζημιές ή φθορές στο κτίριο.

  • Αυτό το κομμάτι θα δημοσιευτεί το Σάββατο 3 Ιουνίου 2017 στη στήλη μου «Επισημάνσεις» στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ.
  • Να τι έγραψαν στο διαδίκτυο για το ιδιο θέμα. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εικόνες γνωστές ακριβά φυλαγμένες στην καρδιά μας… Για τώρα, για αύριο και για πάντα!

Posted in Μαρτυρίες

kokotis1
Συνεχίζουμε τρίτη ανάρτηση σήμερα… Μέσα στην φυλακή παλέψαμε κατάματα με τον Σατανά και τον νικήσαμε κατά κράτος..Όμως ο Διάβολος θέλει να πάρει ρεβάνς και προσπαθεί να μας νικήσει με ύπουλους τρόπους. Το οικονομικό η υγεία η ψυχολογία η οικογένεια και άλλα πολλά θέματα δημιουργούνται με πολλαπλασιαστικό τρόπο όσο περνάει ο καιρός για να διασπάσουν την ακεραιότητά μας. Ο Φώτης Κοκότης, τραγουδά με την κιθάρα του. Δείτε και τα προηγούμενα δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ,

karafatsas.taftotita
Η σχέση μας με την οργάνωση του Ιεχωβά πρέπει να είναι άρρηκτη… Η παρουσία μας στις συνελεύσεις στις συναθροίσεις στο έργο κηρύγματος και σε όλες τις θεοκρατικές διευθετήσεις πρέπει να είναι συνεχής. Εμείς εδώ σήμερα δεν αντικαθιστούμε κάτι από αυτά και ούτε επιχειρούμε να προσθέσουμε το οτιδήποτε. Απλά η  ανάγκη για ψυχαγωγία και συνάντηση ανάμεσα στα άτομα με αυτή την ειδική κοινή δράση και εμπειρία στις φυλακές είναι που μας έκανε να μαζευτούμε  από όλα τα μέρη της Ελλάδας αλλά και από το εξωτερικό… Η ταυτότητα του Βασίλη Καραφάτσα.

gianuris1
Η ανάγκη να αγκαλιαστούμε  μετά από πολλά χρόνια, να συγκινηθούμε και να κοιταχτούμε ξανά μας έφερε όλους εδώ, αδέλφια… Η επιθυμία να θυμηθούμε ξανά και όλοι μαζί τις όμορφες καλές στιγμές που μας ένωσαν στην φυλακή με αδιάρρηκτο τρόπο μας έκανε να βρεθούμε εδώ στην Λίμνη Μουσών στην Άσκρη Βοιωτίας σε αυτόν τον φιλόξενο και όμορφο χώρο που προεικονίζει κατά κάποιο τρόπο τον μελλοντικό παράδεισο… Ο Περικλής Γιαννουρής στα νιάτα του, για τον οποίο έγινε αναφορά στην εκδήλωση.

gianuris2
Οι άνθρωποι του κόσμου αυτού τιμούν ανθρώπους και καταστάσεις. Εμείς όμως σήμερα τιμούμε τον Θεό μας Ιεχωβά ο οποίος μας έδωσε το προνόμιο την τιμή και την χαρά να τον υπηρετήσουμε με τον ιδιαίτερο τρόπο του εγκλεισμού πίσω από σίδερα. Δεν ήρθαμε εδώ ούτε να πανηγυρίσουμε ούτε να κολακεύσουμε ο ένας τον άλλο. Δεν ήρθαμε να μετρήσουμε τις σειρές μας ούτε να δούμε ποιος είναι παλιός και ποιος νέος. Ήρθαμε να θυμηθούμε τα νιάτα μας που τα αφιερώσαμε στον Ιεχωβά, να θυμηθούμε την ζωντάνια και την δύναμη που είχαμε τότε, να θυμηθούμε την αλληλοϋποστήριξη που είχαμε μεταξύ μας να θυμηθούμε την ενότητα και το δέσιμο με το οποίο προχωρούσαμε τον αγώνα μας στην φυλακή. Αυτή η φωτογραφία προβλήθηκε στην τηλεόραση της εκδήλωσης.

muson1
Ήρθαμε εδώ να θυμηθούμε ότι τότε ήμασταν αποφασισμένοι να θυσιάσουμε την υγεία μας αλλά και την ίδια μας την ζωή για τον Θεό μας τον Ιεχωβά - κάτι πολύ σοβαρό που αξίζει να μην  το ξεχάσουμε ποτέ. Ήρθαμε εδώ να φρεσκάρουμε την μνήμη μας να πάρουμε θάρρος να πάρουμε δύναμη να πάρουμε  κουράγιο για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Ήρθαμε να νιώσουμε και πάλι νέοι όπως τότε στην φυλακή, έτσι όπως ο Ιεχωβά θα μας ξανακάνει στο νέο σύστημα που σύντομα θα φέρει.

muson2
Και επειδή είμαστε άνθρωποι αρχών και όχι κανόνων καλούμαστε όλοι να προσέξουμε να είμαστε ασφαλείς και με χριστιανικούς τρόπους συμπεριφοράς κατά την διάρκεια της συνάντησης. Ας μην απομακρυνόμαστε από τον κύκλο της παρέας για να προλάβουμε κάποιους κινδύνους .Μια καλή σκέψη βρίσκεται στα εδάφια 1 Κορινθίους 14 : 33 και 40: Ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας αλλά ειρήνης… Γι’ αυτό όλα ας γίνονται με ευπρέπεια και διευθέτηση. Και ας μην ξεχνάμε και αυτό: Είτε τρώμε είτε πίνουμε είτε τραγουδάμε  είτε χορεύουμε είτε διασκεδάζουμε το κάνουμε για την δόξα του Ιεχωβά…

muson3
Τα άτομα της διοργάνωσης που βρίσκονται ανάμεσά μας ίσως χρειαστεί να μας βοηθήσουν προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση και έτσι όλοι μας καλό είναι να προσαρμοστούμε σε κάθε ανάγκη και διευθέτηση της εκδήλωσης , και σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την συνεργασία σας αυτή… Καλωσήρθατε αγαπητοί αδελφοί… Καλωσήρθατε από την Θεσσαλονίκη την Κρήτη την Πελοπόννησο…

  • Δείτε δυο βίντεο για να πάρετε μια γεύση από το κλίμα που επικράτησε στην εκδήλωση της 28/5/2017 στη Λίμνη Μουσών... ΕΔΩ κι ΕΔΩ από ένα τραγούδι του Φώτη Κοκότη κι ΕΔΩ η ομιλία - χαιρετισμός του Βασίλη Δεδότση...

Με το δικό σας φακό στη Λίμνη Μουσών σε μια εκδήλωση τιμή για το όνομα του Ιεχωβά!

Posted in Μαρτυρίες

ekdilosi1
Θα συνεχίσουμε σήμερα τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών με αφορμή την εκδρομή στη Λίμνη Μουσών και όλα όσα ζήσαμε εκεί ως αυτήκοοι μάρτυρες. Στη χθεσινή μας ανάρτηση είδαμε ότι τίποτα δεν έγινε από μόνο του και μαγικά. Η ομάδα Ησαΐας 2:4 δούλεψε σκληρά για να υπάρχει αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα.

ekdilosi2
Θυμηθείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ τι γράφαμε και συνεχίστε παρακαλώ την ανάγνωση σας. Οι φωτογραφίες του σημερινού κομματιού είναι από φίλους που τις τράβηξαν είτε με το κινητό τους, είτε με τη φωτογραφική μηχανή τους. Και συνεχίζουμε... Ο Βασίλης Καραφάτσας πέθανε στις 23 Ιουνίου 1971 στις στρατιωτικές φυλακές Λάρισας ύστερα από φρικτά βασανιστήρια δύο μηνών λόγω της άρνησής του να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις.

ekdilosi3
Οι εφημερίδες μίλησαν τότε, για αυτοκτονία αλλά αυτό ήταν ένα σκηνοθετημένο ψέμα..Οι δολοφόνοι του δε βρέθηκαν ποτέ..Δεν θα ξεχάσουμε τα λόγια του που βρέθηκαν σε σημείωμα στο πορτοφόλι του όπου είχε γράψει  την απόφασή του μετά το βάφτισμά του : «και από αυτή τη στιγμή θα υπηρετώ τον Θεόν μου κάτω από δύσκολες συνθήκες…» Δεν είχε κλείσει χρόνο βαφτισμένος όταν δολοφονήθηκε…

ekdilosi4
Το 1948 ο  Χρήστος Μουλώτας ένας 37χρονος πατέρας τεσσάρων παιδιών δήλωσε στους βασανιστές του ότι όσο ήταν ζωντανός θα υπηρετούσε μόνο τον Ιεχωβά και, αν πέθαινε, ο Ιεχωβά θα τον ανάσταινε. Μη μπορώντας να διαρρήξουν την ακεραιότητά του, τον σκότωσαν.

ekdilosi5
Από τον Φεβρουάριο του 1949 μέχρι και τον Νοέμβριο του 1977, έως και 450 αντιρρησίες συνείδησης κρατήθηκαν στις φυλακές με μέσο όρο κράτησης 8-10 χρόνια. Στις 28/9/77, ημέρα Τετάρτη, και ώρα 23:00, η ελληνική Βουλή ψήφισε μετά από πολύ συζήτηση και αντιδράσεις τον πολυσυζητημένο νόμο 731/77, που άρχισε να ισχύει στις 14/10/77 και προέβλεπε άμεση απόλυση από τις φυλακές όσων ήταν μέσα πάνω από 4 χρόνια, επίσης καθορίστηκε εφάπαξ καταδίκη 4 χρόνων σε όσους θα αρνούνται τη στρατιωτική υπηρεσία.

ekdilosi6
Όμως τα βάσανα των αντιρρησιών δεν τελείωσαν με την ψήφιση του νομού. Ο νόμος εξασθένησε από πολλές πιέσεις εκκλησιαστικών κύκλων και πολλοί αδελφοί μας πέρασαν ακόμα πολλές δυσκολίες και αδικίες τότε και αργότερα. Και φτάσαμε στο 1998 ώστε η σειρά 251 να είναι η τελευταία πριν ξεκινήσει η κοινωνική θητεία…

ekdilosi7
Εκεί, στη Λίμνη Μουσών ήταν αδέλφια από όλες τις σειρές και όλες τις ηλικίες… Όλοι μαζί, ενωμένοι αγαπημένοι και αγκαλιασμένοι αν και δεν γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας. Και μας τιμάει ιδιαίτερα που έχουμε ανάμεσά μας τα αδέλφια μας των δεκαετιών 60 και 70!!! Δεν ήταν υπέροχο αυτό;

ekdilosi8
Είναι προνόμιό μας να είστε όλοι εδώ και σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας… Καταβάλαμε πάρα πολλές προσπάθειες για να φροντίσουμε άπειρες λεπτομέρειες ώστε η σημερινή εκδήλωση να δώσει με ασφαλή και θεοκρατικό τρόπο την χαρά και την ενθάρρυνση που όλοι χρειαζόμαστε…

ekdilosi9

Η ιστορία των θρησκευτικών αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα δεν ξεχνιέται…

Posted in Μαρτυρίες

sta.paraskinia1
Ήταν μια μέρα μνήμης η περασμένη Κυριακή για μας, που συμμετείχαμε στην εκδρομή στη Λίμνη Μουσών… Θυμηθήκαμε τους αγώνες που έδωσαν αδελφοί μας πίσω από τα σίδερα ενάντια στο σύστημα… Και φυσικά φεύγοντας πήραν αυτά τα αναμνηστικά καπελάκια που είχαν ετοιμαστεί.

sta.paraskinia2
Δόθηκε η ευκαιρία στα μέλη των οικογενειών μας και στους φίλους μας να πάρουν μια γεύση από το κλίμα που μόνο εκείνοι μπορούσαν, λόγω ειδικών εμπειριών, να φτιάξουν… Να εξοικειώσουν τα παιδιά τους με την ιστορία μας τους αγώνες μας και τις νίκες μας ενάντια στο σύστημα του Σατανά. Κι αυτό είναι το αναμνηστικό στυλό που πήραμε όλοι μας.

sta.paraskinia3
«Κανένας από εμάς δεν ήταν μόνος του… Ήμασταν ο Ιεχωβά …Όλοι εμείς τα αδέλφια μαζί… και όλοι τους!!» Τέτοια και άλλα πολλά ακούσαμε στην εκδρομή της Κυριακής, μέσα στην κατάμεστη από αδελφούς και αδελφές αίθουσα. Κι αυτό είναι το πανό καλωσορίσματος. Κάπως έτσι φτιάχτηκε και μας γέμισε όλους χαρά…

sta.paraskinia4
Ακολουθούν ως φωτογραφίες σ’ αυτό το δημοσίευμα μερικά πράγματα που μπορεί να μοιάζουν με λεπτομέρειες αλλά σίγουρα βοήθησαν στο να εξελιχθεί πολύ όμορφα η όλη εκδήλωση. Η ιστορία των θρησκευτικών αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα αρχίζει στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου… Ας δούμε μερικά πράγματα γι’ αυτό.

sta.paraskinia5
Οι πρώτοι αντιρρησίες που εμφανίστηκαν στην χώρα μας και που απασχόλησαν την διεθνή γνώμη είναι αποκλειστικά Μάρτυρες του Ιεχωβά. Οι τρόποι που χρησιμοποιήθηκαν από τις διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση των αντιρρησιών ήταν υπερβολικά απάνθρωποι και εξοντωτικοί.

sta.paraskinia6
Μακρόνησος, Μπογιάτι, Κοζάνη, Γιάννενα, Λάρισα, Χανιά, Γεντικουλέ, είναι τόποι κράτησης και βασανισμού... Εκτελέσεις, καταδίκες σε θάνατο, ισόβιες καθείρξεις, πολύχρονες φυλακίσεις, άγριοι ξυλοδαρμοί, απομονώσεις, βασανιστήρια σωματικά ψυχολογικά και κάθε είδους, εξορίες και τα παρόμοια, στολίζουν την ιστορία των νέων αυτών που τόλμησαν να ενεργήσουν διαφορετικά από το κατεστημένο, υπακούοντας στη φωνή της συνείδησης τους.

sta.paraskinia7
Ο Ιωάννης Τσούκαρης εκτελέστηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1949 για λόγους συνείδησης… Ήταν μόλις 21 ετών.. «Δε φοβήθηκε..Πήγαινε στην εκτέλεση σαν να πήγαινε σε πανηγύρι...» αφηγήθηκε αυτόπτης μάρτυς. Στην τελευταία του επιστολή  πριν εκτελεστεί γράφει μεταξύ άλλων : Η υποθεσίς μου κρέμεται στα χέρια του Ιεχωβά των δυνάμεων.

sta.paraskinia8
Και συνέχιζε: Μάθε αδελφέ μου , σήμερα το πρωί με πήγαν στο Μεζούρλο αλλά δε με εκτέλεσαν, μου είπαν ότι πέρασε η ώρα, αλλά είδαν όλοι το θάρρος μου και τους έκανε εντύπωση, δεν ξέρω τώρα αν γίνει αυτό άλλο πρωί, αλλά ας εμπιστευόμεθα και ας δεόμεθα πάντοτε εις αυτόν και ας μη φοβηθούμε ανθρώπους, διότι η Γραφή λέει : Ο φόβος του ανθρώπου στήνει παγίδα ο δε πεποιθώς επί Κυριον είναι εν ασφαλεία.

sta.paraskinia9
Ο Γιώργος Ορφανίδης εκτελέστηκε στις 2 Μαρτίου 1949 ως αντιρρησίας συνείδησης. Όταν τον έστησαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα οι στρατιώτες δεν ήθελαν να τον τουφεκίσουν και έριξαν στον αέρα σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα. Τότε ο λοχαγός παίρνει το αυτόματο και τον σκοτώνει ο ίδιος. Υπάρχουν κι άλλα ντοκουμέντα, αλλά θα συνεχίσουμε αύριο…

Ένα χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά και την άνοιξη θα είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Μια ματιά στις Περιφερειακές Συνελεύσεις της Κρήτης... Έχουμε ένα ενδιαφέρον ιδιαίτερο...

sinelefsi.kritis1

Από την τελευταία μονοήμερη Περιφερειακή Συνέλευση Κρήτης που έγινε τον Μάιο που μας πέρασε...
Είχαμε ώς τώρα τρία δημοσιέυματα, ένα για κάθε μέρα από την τριήμερη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016 που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο του Αυγούστου στο Κλειστό Στάδιο Νέας Αλικαρνασσού «Δύο Αοράκια», Μικράς Ασίας 5. Νέα Αλικαρνασσός, 716 01 Ηράκλειο Κρήτης. Και ήταν εκεί πολλοί φίλοι μας για να την παρακολουθήσουν.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ "ήταν εκεί", όλες τις μέρες των εργασιών. Ως έγκυρη πηγή ενημέρωσης σας υποσχεθήκαμε (και το κάναμε) ρεπορτάζ στη διάρκεια των εργασιών της. Διότι έχουμε μια ευαισθησία… Δείτε τα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Η ευαισθησία αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία… Πηγαίνει πολύ μακριά… Από την εποχή που η Συνέλευση της Κρήτης πραγματοποιούνταν στο GRETA MARIS και μείς που τύχαινε να είμαστε στην Κρήτη, εκείνον τον καιρό, τις παρακολουθούσαμε ανελλιπώς… Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Τώρα μαθαίνω ότι οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 25 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...Και την ευχαριστώ δημόσια γι' αυτό.

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια... Σας περιμένω. Θα το χαρώ πολύ, η επικοινωνία είναι η ζωντάνια του διαδικτύου... Με κοσμιότητα όμως, παρακαλώ.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Ιουνίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA