Ακολουθούμε τους ρυθμούς της ζωής, όπως ακριβώς τους ζούμε, στην καθημερινότητα

isthmos3
Τι μπορείτε να βρείτε εδώ; Ας το πάμε λίγο ανάποδα: Τι δεν θα βρείτε… Σίγουρα δεν βρείτε τίποτα το ψεύτικο ή το επιτηδευμένο. Οι ιστορίες μας είναι αληθινές και τις καταγράφουμε για να τις μοιραστούμε μαζί σας, αφού πρώτα τις ζήσουμε…

dioskuri.2
Δεν μας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και τα λάικ. Δεν πουλάμε και δεν στηριζόμαστε στη διαφήμιση, Ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως τέτοια, έχει να κάνει με, ας την πούμε, βοήθεια σε κάποιους συνανθρώπους μας που περιμένουν να ζήσουν έντιμα από τη δουλειά τους.

asimula1.egion.2017
Αγνοούμε επιδεικτικά, όλα τα e-mail που παίρνουμε από ειδικούς σχετικά με το πώς να αυξήσουμε την αναγνωσιμότητα μας. Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί καθόλου το θέμα. Αλλά λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας τις καλόπιστες προτάσεις, παρατηρήσεις και τα σχόλια σας που θα μας κάνουν καλύτερους σε περιεχόμενο και ποιότητα…

to.spitiko1
Θέλουμε να παραμείνουμε, όσο οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, ένα Site πασπαρτού… Που ασχολείται με όλους και με όλα. Και που έχει τη διάθεση να προσφέρει ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής, ανεπιτήδευτα, όπως ο χρόνος περνάει από πάνω του. Αυτό μόνο…

xalkida1

Αναμνήσεις από την Ιο και την Άνδρο, την αρχόντισσα των Κυκλάδων με το πράσινο

avanti.1

Το γυμνό νησί˙ θα μπορούσε αυτό να ήταν το όνομά του, μια ξέρα στο Αιγαίο ανάμεσα σε τόσες άλλες, Σίκινος, Σαντορίνη, Ηρακλειά, Πάρος. Όπου και αν κοιτάξεις έναν βράχο αντικρίζει το μάτι σου και το λιγοστό πράσινο μοιάζει τυχαία να φύτρωσε εκεί ή καταλάθος ενάντια σε κάθε εμπόδιο της αιγαιοπελαγίτικης φύσης. 

avanti.3
Οι ομορφιές του νησιού είναι πολλές και αξίζει νατις δούμε. Το όνομα της προέρχεται από τη λέξη Ία, τα λουλούδια δηλαδή που φύτρωναν άφθονα στο νησί και με ατμόσφαιρα Κυκλάδων, αέρα Αιγαίου και διάθεση… πενταήμερης, η Ίος με πλήθος τουριστών εξωτερικού να την προτιμούν για πιο εναλλακτική διασκέδαση. Οι παραλίες της, όμως, η Χώρα τις ήσυχες ώρες της, το λιμάνι και οι οικισμοί της μαρτυρούν μια πλευρά της που έχει να κάνει με γνήσιες κυκλαδίτικες διακοπές. Το λέμε εμείς που ζήσαμε εκεί τέσσερις μέρες με τρείς διανυκτερεύσεις στο ξενοδοχείο AVANTI στη Χώρα, απ' όπου και οι φωτογραφίες που βλέπετε....

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ περισσοτερα για το πανέμορφο νησί της Ίου...

Απλά πράγματα που κάνουμε καθημερινά εδώ, σ' αυτή την ξεχωριστή διαδικτυακή γωνιά, επικοινωνίας και φιλίας... 

Κι αμέσως μετά, πάμε Άνδρο...

axla2

Περάσαμε δέκα μοναδικές, εξαιρετικές μέρες στην Άνδρο, σε μια φιλοξενία από τους αδελφούς μας που ο Ιεχωβά γνωρίζει και εκτιμά ιδιαίτερα. Και τους ευχαριστούμε πολύ γι΄αυτό από τα βάθη της καρδιάς μας...

me.filus8

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ,  ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... 

Και συνεχίζουμε τις δημοσιεύεσεις, επειδή έχουμε πολύ υλικό στα χέρια μας.

erifili1

H κατεδάφιση του Ασφαλιστικού Συστήματος συνεχίζεται…

Posted in Δημοσιογραφικά

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 08/08/2009

Συνεχίζεται η κατεδάφιση του Ασφαλιστικού Συστήματος με την ανατροπή της ενιαίας λίστας των ΒΑΕ (Βαρέα και Ανθυγιεινά), ενώ καθημερινά το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης βουλιάζει στην χρεοκοπία.Σα να μην έφταναν όλα τα κακά που έχουν μαζευτεί πάνω από το κεφάλι μας, σα να είναι μικρή η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα που αισθάνονται οι εργαζόμενοι για το αύριο, ήρθε κι αυτή η είδηση μέσα στο κατακαλόκαιρο. Τη φυλάνε πάντα τον Αύγουστο μια απανταχούσα. Την ώρα που κάποιοι λείπουν σε διακοπές, την ώρα που άλλοι «τρέμουν» από την τρομολαγνική προσέγγιση των ΜΜΕ για την πανδημία της γρίπης των χοίρων κάποιοι, όπως πάντα, δουλεύουν μεθοδικά πίσω από την πλάτη μας.Η κοινωνική αποτελεσματικότητα και η οικονομική βιωσιμότητα έχει φτάσει στο χειρότερο σημείο στην ιστορία της Κοινωνικής Ασφάλισης στη χώρα μας. Οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι ζουν με την καθημερινή ανασφάλεια και την αβεβαιότητα καταβολής των χρημάτων που δικαιούνται.

Νύχτα με πανσέληνο σε όλη την Ελλάδα...

Posted in Επικαιρότητα

To ομορφότερο φεγγάρι της χρονιάς, η Αυγουστιάτικη πανσέληνος αύριο θα βρει και φέτος ανοιχτούς για το κοινό ογδόντα έναν αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία σε όλη τη χώρα. Από τις 7.30 το απόγευμα ώς τις 1.30 μετά τα μεσάνυχτα το κοινό θα μπορεί να επισκεφτεί δωρεάν τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία ωστόσο σε κάποιους χώρους οι πύλες θα κλείσουν στις 3 τα ξημερώματα, ενώ σε 43 απ' αυτούς θα πραγματοποιηθούν μουσικές εκδηλώσεις.

Ανοιχτοί για το κοινό αλλά χωρίς εκδηλώσεις θα είναι η Ακρόπολη στην Αθήνα, ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, το Κάστρο Ακροκόρινθου, ο αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης, το Νεκρομαντείο της Πρέβεζας, ο αρχαιολογικός χώρος της Δήλου, το Ιερό Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη, ο χώρος Ζώνης Έβρου, Αβδήρων, Αμφίπολης, Δωδώνης, Νέας Αγχιάλου, Ορράου Πρέβεζας, Νεκρομαντείου, Λουτρά παράδεισος Θεσσαλονίκης, Ελέα Παραμυθιάς, Ντόλιανη Παραποτάμου, Γιτάνη Φιλιατών Θεσπρωτίας. Επίσης το Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, η Ακρόπολη Πρόερνας, η Αρχαιολογική Συλλογή Ελάτειας, το Βυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας, το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας, ο χώρος Μέσων και ο προϊστορικός οικισμός Θερμής στη Λέσβο, ο χώρος Εμποριού της Χίου, το Αρχοντίκι Ψαρών, το κάστρο της Μυτιλήνης, το Ηραίο της Σάμου, τα Ύρια της Νάξου, ο χώρος Κιονίων της Τήνου, το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας, η Ακρόπολη της Νισύρου και τα μουσεία Καλύμνου, Κω, Καρπάθου, Αστυπάλαιας, Λέρου, Σύμης, Καστελόριζου.

Ζέστη, ανυπόφορη ζέστη στην Αθήνα...

Posted in Επικαιρότητα

Δεν είναι να μένεις και… ψύχραιμος κάθε φορά που ακούς πως ανεβαίνει η θερμοκρασία κι άλλο. Κομψά το λένε στις ειδήσεις: «Μικρή άνοδος της θερμοκρασίας». Αλλά το βράδυ είναι μερικές φορές δύσκολο να περάσει.

 

Την ημέρα όλο και σε κάποιο γραφείο με αιρκοντίσιον θα είμαστε. Όταν πέφτεις όμως να ξεκουραστείς ντο βράδυ, έχει δύο επιλογές: ¨Η να αφήσεις την μπαλκονόπορτα ανοιχτή με το φόβο των… Ιουδαίων ή να ξαναπεράσεις μια νύχτα με αιρκοντίσιον που δεν είναι και ότι καλύτερο. Πού να σου πω εγώ το φυσικό αιρκοντίσιον που είχαμε στο σπίτι της Στασούλας στο Θραψανό… Εκεί, λίγο βοριαδάκι να φυσούσε ήθελες σεντόνι οπωσδήποτε…

 

Δύσκολες νύχτες στην Αθήνα. Αλλά περνάνε. Με λίγο παραπάνω ιδρώτα, με ένα έξτρα μπανάκι για δροσιά περνάνε. Είναι κι αυτή η Πανσέληνος που θα έχουμε αύριο… Απόλαυση σκέτη να είσαι έξω…

Όταν τρέχεις όμως όλη μέρα λίγο χρόνο έχεις γι’ αυτά τα μεγάλα και σπουδαία πράγματα που ομορφαίνουν τη ζωή…

Η δικιά μας όμορφη Πανσέληνος...

Ο Λαμπρούκος συνεχίζει τις διακοπές του στο χωριό

Posted in Τα δικά μου

Δείτε δύο βίντεο σχετικά με τις "Φυλετικές Μάχες" για να καταλάβαιτε τι παίζουν τα παιδιά

 

Τυχερά που είναι μερικά παιδιά! Να, ο Λάμπρος, ας πούμε, με το που έκλεισε το σχολείο του, τον Ιούνιο, πήγε για δύο εβδομάδες στο χωριό του παππού, στην ορεινή Γορτυνία. Κι αμέσως μετά για τρεις εβδομάδες μαζί μου στο Θραψανό. Με την επιστροφή, πέντε μέρες για μπάνια στο εξοχικό της αδελφής μου της Μαλάμως στην Ερέτρια.

Και δυο μέρες μετά ήρθε ο θείος του, ο Γιώργος και τον πήρε ξανά στο Ελληνικό της Γορτυνίας να περάσει τις ζεστές μέρες του Αυγούστου στη δροσιά ενός χωριού με υψόμετρο 720 μ.

 

Του αρέσει πολύ εκεί. Έχει φίλους καθώς πάει χρόνια τώρα και θα γυρίσει πίσω λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία, το Σεπτέμβρη να ετοιμαστεί για τη νέα σχολική χρονιά, μαθητής της Β’ Γυμνασίου πιά…

 

Στον Λάμπρο αρέσουν πολύ οι «Φυλετικές Μάχες», ένα on line παιχνίδι που διαδραματίζεται στο Μεσαίωνα. Έχει το δικό του χωριό, το χωριό του ΑΡΤΟΥΡΟΥ και συχνά κάνει επιθέσεις σε βαρβάρικα χωριά, ενώ φροντίζει να αυξάνει τη στρατιωτική του δύναμη και να είναι ετοιμοπόλεμος.

 

Για το λόγο αυτό πήρε μαζί του στο χωριό το δικό μου μικρό λάπτοπ. Καταλαβαίνω την αγωνία του, συμμερίζομαι την ανάγκη του να αργανώνει τα στρατηγικά του σχέδια για το on line χωριό του και μάλιστα όταν ήταν στην Ερέτρια μπήκα δύο φορές και έπαιξα μαζί του.

Μ’ αρέσει που είναι ρέμπελος τώρα το καλοκαίρι. Το χειμώνα, ως μαθητής, έχει σκληρή δουλειά στο σχολείο του. Και τώρα δικαιούται πιο χαλαρά να ζήσει το καλοκαίρι του κοντά σε ανθρώπους που τον αγαπούν και τον προσέχουν…

 

Στην Ερέτρια για μπάνιο…

Posted in Τα δικά μου

 

Παραλία Ερέτριας. Η Ντίνα το... σκέπτεται να μπει... 

 

Απόγευμα Σαββάτου. Η ζέστη είναι ακόμα δυνατή στις 7,15 μ.μ. Τα παιδιά της Μαλάμως, ο Λευτέρης με την γυναίκα του την Ντίνα και τα μικρά τους Μαλαματένια και Μανώλη έχουν έρθει από το πρωί τις δέκα. Κάναμε κι όλα μαζί το μεσημεριανό μπάνιο στην παραλία της Παλίρροιας. Κάπου τρεις ώρες καθίσαμε και μένα με ξαναπήρε ο ήλιος. Κοκκίνισα στην πλάτη.

Ύστερα γυρίσαμε σπίτι, πήρα κι ένα μπουκάλι ούζο «Πλωμάρι» και με τα ψάρια που μας έδωσαν οι φίλοι της Μαλάμως κάναμε μια ουζοποσία, άλλο πράγμα. Τέτοια που έχω διάθεση να κοιμηθώ στη βεράντα κάπου δυο ωρίτσες.Και με το που ξυπνήσαμε, την ώρα που πίνουμε το απογευματινό καφεδάκι μας τα παιδιά παίζουν με τα νερά στη βεράντα. Και λίγο αργότερα ερχόμαστε στην πόλη της Ερέτριας. Κάτω από τους φοίνικες. Στο πάρκο με το γκαζόν που κοντεύει να ξεραθεί γιατί κανείς δεν έχει φροντίσει να το ποτίζει αυτές τις μέρες που η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή.

Εδώ η παραλία είναι ιδανική για να παίξουν τα παιδιά. Περπατώντας κάπου 50 μέτρα για να βρεις βάθος ικανό να κολυμπήσεις. Στο μισό μέτρο και κάτι τα παιδιά την καταβρίσκουν. Δίπλα η κεφετερία έχει βγάλει ξαπλώστρες και ομπρέλες ηλίου πάνω στη θάλασσα. Όλες είναι πιασμένες. Κάποιοι με τα μαγιό τους κάνουν μια βουτιά ανάμεσα στον καφέ ή το ποτό τους. Άλλοι προτιμούν να απολαμβάνουν τους λουόμενους. Εγώ αποφάσισα να μην μπω. Είμαι κόκκινος από τον μεσημεριανό ήλιο και φοβάμαι πως η αρμύρα θα το ερεθίσει. Ο Λευτέρης έχει στο αυτοκίνητό του δυο πτησόμενες καρέκλες παραλίας. Μικρές, αλλά βολικές, ικανές να προσφέρουν ένα καλό παρατηρητήριο.

Δεξιά μας το Νησί των Ονείρων ενώνεται με τη γέφυρα με την Ερέτρια. Από το σημείο που είμαστε διακρίνεται καθαρά, ανάμεσα στα πυκνά δέντρα ένας… μύλος του λούνα πάρκ και κάποιες μικρές τέντες που υποδηλώνουν πως μάλλον αφορούν παιχνίδια για παιδιά και για μεγάλους.

Λίγο πιο δίπλα το λιμάνι. Κάθε τόσο ακούγονται οι σειρήνες από τα μικρά καραβάκια που περνάνε αυτοκίνητα και ανθρώπους, απέναντι στον Ωροπό. Στην προκυμαία δεκάδες καφέ και ουζερί προσελκύουν κόσμο που σε λίγο θα γίνει ακόμα περισσότερος καθώς πέφτει σιγά – σιγά η νύχτα.Μια ώρα μετά οι κολυμβητές μας βγαίνουν. Ωραίο ήταν το απογευματινό τους μπάνιο. Και με τα παιχνίδια τους το έκαναν μοναδικό.

Ξημέρωμα Σαββάτου στην εξοχή της Ερέτριας

Posted in Τα δικά μου

 

Τα παιδιά, ο Λευτέρης, η Ντίνα και τα παιδιά τους Μαλαματένια και Μανώλης έχουν έρθει και κάνουμε μαζί το μπάνιο στην παραλία της Παλοίριας, στον Ευβοϊκό. 

Ο ήλιος έχει βγει για τα καλά. Η μέρα έχει ξεκινήσει. Ο Αύγουστος μας έχει κάνει την εμφάνισή του. Κάπου μακριά δυο σκυλιά που αλιχτούν κι ένας ξενύχτης τζίτζικας προσπαθεί να ξαναβρεί το ρυθμό για το τραγούδι του.

Στις 7.30 το πρωί ο ήλιος έρχεται και σε ξυπνά απαλά και όμορφα. Τι να σου κάνουν οι κουρτίνες στο τροχόσπιτο; Από παντού μπαίνουν οι ακτίνες του ήλιου προκλητικές και σε καλούν να σηκωθείς από το κρεβάτι.

Κι εγώ ανταποκρίνομαι. Είναι πολύ ωραίο το πρωινό χωρίς το άγχος της δουλειάς. Κάθεσαι στον ίσκιο με έναν φραπέ στο χέρι και με τεντωμένες τις αισθήσεις χαίρεσαι την κάθε στιγμή.

Ώρα την ώρα ξυπνούν και τα γύρω σπίτια. Ακούγονται οι πρώτες φωνές, γλυκειές, όμορφες. Άμα είσαι καλά μέσα σου, όλα είναι όμορφα ή νομίζεις πως είναι, αν κι αυτό δεν αλλάζει το συναίσθημα.

Μ' αρέσει μια τέτοια ώρα να γράφω. Το σημειωματάριό μου είναι πάντα κοντά. Πινελιές ανθρώπινες σε μια στιγμή ξεχωριστή. Οι δουλειές είναι πάντα εδώ και καραδοκούν. Η Μαλάμω ετοιμάζει το μεσημεριανό. Να το βρούμε έτοιμο όταν θα γυρίασουμε από το μπάνιο. Και ο Νίκος από χθες βράδυ που του είπαν ότι πρέπει να κόψει το ρεπό του και να επιστρέψει στις 7 μ.μ. Στη δουλειά του κοντεύει να σκάσει...

Εντάξει, Αύγουστος είναι, δύσκολος μήνας, αλλά δεν το λες κι έτσι, την τελευταία στιγμή. Κι αν δεν έπαιρνε στις 12 χθες το βράδυ στην υπηρεσία του πώς θα ήξερε δηλαδή;

Στις οκτώ ακούγονται σπουργίτια και κάπου μακριά ένας κόκορας...

Πιο ύστερα και καθώς “σηκώνεται” η μέρα αρχίζει το “σώου” του Νίκου, του γαμπρού μου. Από τη μια εμείς, είπαμε μια σκέψη να μείνουμε και σήμερα με τη Μαλάμω και να την πάμε αύριο που θα φύγουμε σπίτι. Κι απ' την άλλη τηλεφώνησε ο Λευτέρης για να έρθει με την οικογένειά του. Ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε! Νευρίασε ο Νίκος που “θα του χαλάσουν τα παιδιά τη σειρά που έχει στο σπίτι του”...

Το καλοκαίρι λένε πως εξημερώνει τα πάθη... Όχι πάντα. Μερικές φορές ωθεί τα πράγματα στα άκρα. Νευρίασε, φώναξε, έσπασε το κινητό του, ηρέμισε, άρχισε να το ξαναφτιάχνει δουλεύοντας πάνω από δύο ώρες και μετά ετοιμάστηκε να φύγει, αφού πρώτα τους τηλεφώνησε και τους είπε να έρθουν...

Και μεις ετοιμαζόμαστε για θάλασσα. Χαλαρωτικό το μπάνιο τέτοια ώρα. Λίγο πριν το μεσημέρι του Σαββάτου...

 

Ταξίδι με το καραβάκι στην Ερέτρια..

Posted in Τα δικά μου

 

Στο φυσικό λιμάνι της Ερέτριας στην Εύβοια. Τα ουζερί δίπλα στη θάλασσα...

…Παρασκευή μεσημέρι στο καραβάκι από τη Σκάλα Ωροπού για την Ερέτρια. Με ζέστη δυνατή μας αποχαιρετά ο Ιούλης. Δροσιά τεχνητή πάνω στο κατάστρωμα. Οι τηλεοράσεις παίζουν δυνατά. Δεν είναι πολύ ο κόσμος…

Κι ωστόσο στο ραδιόφωνο μας έχουν ταράξει στις ειδήσεις και τις εκπομπές: «Προσοχή στις εξόδους. Υπάρχει μεγάλη κίνηση από τους εκδρομείς του Αυγούστου». Εντάξει φεύγουν αν και με την είδηση που ακολουθεί για την πανδημία από την γρίπη των χοίρων δεν ξέρω πόσοι είναι αυτοί που έχουν κουράγιο να προγραμματίσουν σωστά τις διακοπές τους. Άσε πια το οικονομικό…

Στην Εθνική είχε κίνηση όπως κάθε Παρασκευή. Ο κόσμος που έχει τη δυνατότητα να φύγει από την Αθήνα για κοντινές διαδρομές προκειμένου να περάσει το τριήμερό του λίγο χαλαρά το κάνει. Και καλά κάνει. Δεν βλέπω γιατί να κάτσει στην Αθήνα.

Η θάλασσα στον Ευβοϊκό είναι ήρεμη. Μικρά, πολύ μικρά κυματάκια βλέπω από το φινιστρίνι της σάλας που κάθομαι. Έχω πάρει ένα μικρό μπουκάλι νερό συντροφιά και γράφω μέχρι να φτάσουμε απέναντι στην Ερέτρια. Ένας έγχρωμος πουλάει CD σε οικονομικές τιμές. Δεν ξέρω ποιοι τα αγοράζουν και αυτά παίζουν σωστά. Ένας νεαρός δίπλα μου έχει αφοσιωθεί στο βιβλίο του. Διαβάζει. Κλασικός διοπτροφόρος που τη βρίσκει το καλοκαίρι με το βιβλίο του.Μερικοί επιβάτες έξω ατενίζουν την πόλη της Ερέτριας που διακρίνεται πια καλά και το Νησί των Ονείρων, δεξιά. Στο μπαρ δεν υπάρχει συνωστισμός. Οι δυο άνθρωποι που εξυπηρετούν τον κόσμο τα καταφέρνουν περίφημα.

Μικρή είναι η διαδρομή, αλλά όμορφη. Προσωπικά μ’ αρέσει και την προτιμώ για την πρόσβασή μου στην Εύβοια. Είναι και μια ανάπαυλα που μπορεί να κοστίζει 10 + 2 ευρώ, αλλά το να προσθέσεις 60 χιλιόμετρα οδήγησης, μέσω Χαλκίδας, ποτέ δεν με γοήτευε ως ιδέα.Φτάνουμε. Οι οδηγοί κατεβαίνουν στα αυτοκίνητά τους με το που ακούν τη σειρήνα. Το πλοίο θα δέσει γρήγορα, θα ξεφορτώσει και θα ξαναφορτώσει να γυρίσει πίσω στον Ωροπό….

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί τους το πρωινό...

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA