Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Φθινοπώριασε πια για τα καλά…

Posted in Επικαιρότητα

Δεν ξέρω αν επιστρέψουν οι ζέστες, αλλά οι θερμοκρασίες έξω θυμίζουν πραγματικά φθινόπωρο. Μια κάποια ψυχρούλα τέτοια που το πρωί και το βράδυ να χρειάζεσαι πια σακάκι γιατί το κοντομάνικο δεν φτάνει και αρχίζεις να… κρυώνεις.

Εντάξει στο σπίτι θέλει καιρό για να το νοιώσεις το κρύο, αλλά το φθινόπωρο μας έκανε πια για τα καλά την εμφάνισή του. Λίγο πριν πάμε στο σχολείο για το ξεκίνημα της νέας χρονιάς. Λίγο πριν ξαναβρεθούμε (αυτή την Παρασκευή στις 8 είναι το πρώτο ραντεβού για το «Μήνυμα» στα 144-163 δημοτικά σχολεία) για να συζητήσουμε τα επόμενα μεγάλα σχέδια για τη σχολική χρονιά που ξεκινάει…

Δείτε κι αυτό το βίντεο με εικόνες και ήχο από πιάνο, όπως το είδαν οι ποιητές το φθινόπωρο. Έτσι να μπαίνουμε σιγά – σιγά στο κλίμα…

Βιντεάκια με… πολιτικές προεκτάσεις

Posted in Επικαιρότητα

Όχι που τα άφηναν στην άκρη, μέρες που είναι…Εκλογές έχουμε σε λίγο και κάποιο άνοιξαν τα κιτάπια τους στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου όπου σατιρίζονται οι πολιτικοί και έβγαλαν ένα σωρό πράγματα. Κι επειδή αυτό το site είναι πολιτικοποιημένο τέτοια βιντεάκια θα τα αναδημοσιεύουμε εδώ στην πρώτη ευκαιρία, τουλάχιστον μέχρι τις 4 Οκτώβρη.

Ο κόσμος «κουράστηκε», απηύδησε με τους πολιτικούς και τους παλιτικάντιδες, δεν τους έχει και πολύ σε εκτίμηση. Το τελευταίο «χτύπημα» ήταν με τις μίζες της Siemens και η… διακομματική συγκάλυψή του έκανε ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα. Πολύ φυσιολογικά λοιπόν, να ξαναβλέπουμε Γκόρτσους και Μαυρογυαλούρους.

Για να θυμόμαστε πως κάπως έτσι ήταν πάντα οι πολιτικοί. Εμείς είμαστε ρομαντικοί και θέλαμε να βλέπουμε διαφορετικά…

Ακόμα και τώρα όταν βλέπω «παθιασμένους» ανθρώπους να τρέχουν να είναι υποψήφιοι στα ψηφοδέλτια των κομμάτων, αναρωτιέμαι αν αξίζει τον κόπο. Κι επειδή αυτό είναι και δική τους απόφαση εμένα δεν μου πέφτει λόγος.

Ας είναι καλά οι άνθρωποι και ας το τολμούν, ιδιαίτερα οι νέοι που είναι μακριά από πολιτικά τζάκια και κληρονόμοι ονόματος. Δικαίωμά τους είναι.

Εσείς, αν θέλετε, πατήστε τον κένσορα, δεξιά στην μπάρα και ψηφίστε. Εδώ τουλάχιστον δεν θα μετανιώσετε για την ψήφο σας. Την επομένη των εκλογών η δημοσκόπηση θα «κατέβει» και το… πολύ – πολύ να… πανηγυρίσουμε αν «πέσουμε» κοντά στο πραγματικό ποσοστό που θα πάρουν τα κόμματα στην αληθινή κάλπη.

Άρεσε το χθεσινό δημοσίευμα με το γάμο και τη γέννα

Posted in Επικαιρότητα

Πρώτη φορά τους δύο τελευταίους μήνες που έχω αρχίσει να «δουλεύω» καθημερινά αυτό το site είδα τον μετρητή επισκεψιμότητας να «χτυπάει» κόκκινο, για τα δικά μου δεδομένα. Διπλάσιες και τριπλάσιες οι είσοδοι από κάθε άλλη φορά έφτασαν αισίως τις 178. Σας άρεσαν λοιπόν και ο γάμος και η γέννηση του μωρού του συναδέλφου Μπάμπη.

Τα ανθρώπινα θέματα μετράνε… Ευτυχώς. Ενθαρρυντικό μου ακούγεται μέσα στο προεκλογικό τοπίο, όπου οι υποψήφιοι και ο περίγυρος τους ετοιμάζουν πυρετωδώς τα προεκλογικά του φυλλάδια στο δρόμο για τις κάλπες της 4ης Οκτωβρίου.

Στο βάθος, όσο κι αν θέλουμε να παρουσιάζουμε ένα «σκληρό» πρόσωπο έχουμε τις ευαισθησίες μας. Και το παλεύουμε καθημερινά σε όλους τους τομείς. Ακόμα και μέσα από το internet, αφού κι εδώ έχει να κάνει με την επικοινωνία και την επαφή…

Ο Μανώλης Φωτόπουλος έβαλε μπροστά τον «Ηλεκτρικό»

Posted in Δημοσιογραφικά

Άργησε να φύγει ο πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων των ΗΣΑΠ και καλός φίλος Μανώλης Φωτόπουλος για διακοπές φέτος. Θα πήγαινε στον Μύτικα, αλλά μια το ένα, μια το άλλο πρόβλημα, έμεινε περισσότερο πίσω για δουλειές.

Πήγε όμως… Και μέσα στην ξεκούραση του τα κατάφερε και ολοκλήρωσε την ύλη για το καινούριο φύλλο τ. 86 του «Ηλεκτρικού», της διμηνιαίας εφημερίδας που βγάζουμε μαζί, εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

Το απογευματάκι της Κυριακής με πήρε τηλέφωνο να το βάλω στον προγραμματισμό των εργασιών μου για την καινούργια εβδομάδα.

Δεν «κωλώνει» ο Μανώλης, ούτε μπροστά σε εθνικές εκλογές, ούτε σε τίποτα. Αντίθετα, αυτός ο τόσο ενεργητικός άνθρωπος μου σχολίαζε την ομιλία του Καραμανλή και τη συνέντευξη του στη Θεσσαλονίκη με επιχειρήματα που θα ζήλευαν πολλοί επαγγελματίες δημοσιογράφοι.

Έμπειρος, μια ζωή στην παραγωγή με ουσιαστική δράση, όσο οι δυνάμεις του τον υποστηρίζουν είναι στις επάλξεις διατηρώντας ένα πολύ ζωντανό σύλλογο συνταξιούχων που θα τον ζήλευαν πολλοί εν ενεργεία…

Θυμάμαι όταν με κάλεσε στα γραφεία του συλλόγου του να μιλήσουμε για την έκδοση εφημερίδας. Έλαμπαν από τον ενθουσιασμό για το εγχείρημα τα μάτια του…

Έτσι λάμπουν ακόμα, δεκαπέντε χρόνια μετά. Οι συνάδελφοί του κάθε δυο χρόνια που γίνονται εκλογές τον τιμούν με την ψήφο τους. Αδιάλειπτα πρόεδρος με ποσοστά εκλογής που θυμίζουν… δικτατορία. Αλλά τίποτα δεν χαρίζεται… Ότι έχει κερδίσει ο Μανώλης, το’ χει πετύχει με το σπαθί του με τη δουλειά του, με τη συνεπή στάση του και συμπεριφορά του στο συνδικαλιστικό στίβο. Κι έτσι βάζουμε μπροστά τον «Ηλεκτρικό» τ. 86. Ήδη χθες πήρα σχεδόν όλη την ύλη και πρόλαβα να πάω στο τυπογραφείο τις 5 από τις 12 σελίδες. Σήμερα τις υπόλοιπες…

Ήταν μόνο κάτι ψιχάλες χθες τ’ απόγευμα…

Posted in Επικαιρότητα

Δεν της βγήκε τελικά η πρόβλεψη της ΕΜΥ για τον καιρό. Μπορεί όντως το βραδάκι να είχαμε βροντές και αστραπές, μπορεί να είδαμε και μερικές ψιχάλες λίγο πριν και με την επιστροφή από τη βραδινή βόλτα μας, αλλά δεν ήταν κι αυτός ο «χαλασμός κόσμου», το απότομο χειμωνιάτικο γύρισμα του καιρού που έλεγαν…

Μάλλον προς φθινοπωρινός φέρνει ο καιρός. Και καλύτερα. Βαρεθήκαμε πια τόσες ζέστες. Λίγη δροσιά τη χρειαζόμαστε όπως και να το κάνουμε για να ξεκινήσει η βδομάδα με… λιγότερα προβλήματα…

Γάμος αλλά… ελληνικά στην Αθήνα του 2009

Posted in Επικαιρότητα

Η άμαξα κάτω από την πολυκατοικία, στο κέντρο της Αθήνας, στον Κολωνό, περιμένει να πάρει το γαμπρό για την εκκλησία...

Το μόνο που δεν περίμενα να δω ήταν αυτό Απόγευμα Κυριακής γύρω στις 6 και κάτω από την Πολυκατοικία έχει παρκάρει μια… άμαξα στολισμένη με ένα άλογο. Γάμος, είπα και… «καραδοκούσα» με το κινητό τηλέφωνο – φωτογραφική μηχανή να απαθανατήσω τη στιγμή.

Αλλά ήρθαν αλλιώς τα πράγματα. Ή αλλιώς μας τα λένε στις ταινίες όπου βλέπουμε ανάλογα πράγματα. Στην άμαξα ανέβηκε ο γαμπρός κρατώντας μια ανθοδέσμη με όμορφα λευκά τριαντάφυλλα.και δίπλα του κάθισαν οι γονείς του.

Η άμαξα στολισμένη με λουλούδια και μια κόκκινη κορδέλα στον ιστό ξεκίνησε στο στενό (για ποια εκκλησία, δεν ξέρω…) και πίσω τους ακολουθούσαν μερικά αυτοκίνητα. Ούτε κόρνες, ούτε τίποτα…

Ύστερα από λίγο ξαναγύρισε να πάρει τη νύφη με τον πατέρα της. Να την παραδώσει στον γαμπρό. Όμορφο ήταν…

Για δες πώς γίναμε στην απάνθρωπη πόλη… Γάμος γίνεται κι ούτε που ξέρουμε για ποιον πρόκειται. Ούτε πρόσκληση πήραμε για μια τέτοια όμορφη στιγμή… Κι όμως από την πολυκατοικία μας βγήκαν (ή από τη διπλανή;). Και ζω σχεδόν ενάμισι χρόνο εδώ…

Συμβαίνουν αυτά, δυστυχώς. Χάνονται οι κοινωνικές σχέσεις, άντε δυο τρεις κοντινοί συγγενείς κι αυτό ήταν…


Η νύφη έτοιμη να αναχωρήσει για την εκκλησία πάνω στην άμαξα. Ασυνήθιστο γεγονός στην Αθήνα του 2009... Η φωτογραφία τραβηγμένη από το μπαλκόνι μου...


Κι ο Μπάμπης έκανε το δεύτερο παιδί του…

Το μήνυμα ήρθε στο κινητό μου την Κυριακή στις 3.44 το μεσημέρι: «Νικόλα να μας ζήσει. Πήγαν όλα καλά». Λιτό και περιεκτικό. Το περίμενα αυτό το μήνυμα. Ο Μπάμπης, ο συνάδελφος στην ύλη των αθλητικών της «Κ» γέννησε το δεύτερο παιδί του.

Με προγραμματισμένο ραντεβού στο μαιευτήριο από το Σάββατο περίμενε απλά την ώρα που θα συνέβαινε. Και πήγαν όλα καλά. Και πολύ το χάρηκα που, ανθρώπινα, με θυμήθηκε σε μια όμορφη ώρα της ζωής του.

Γιατί σε τούτο το τόπο μόνο για… παρατηρήσεις και για αναζήτηση ευθυνών παίρνουμε πια τηλέφωνο. Τα καλά τα θεωρούμε αυτονόητα και τα… προσπερνούμε.

Να σου ζήσει Μπάμπη μου το νέο μέλος της οικογένειας σου!

Ένα ουζάκι ακόμα στην υγεία μας...

Posted in Τα δικά μου

Ένα πράγμα που μ' αρέσει ιδιαίτερα το καλοκαίρι κι ας μη μου κάνει πάντα καλό, λόγω ζαχάρου, είναι το ουζάκι. Με μια μικρή ποικιλία για να μην είναι ξεροσφύρι και δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα στον κόσμο.

Καθώς «φεύγεις» στην αλήθεια του Πλωμαρίου είναι υπέροχο να νιώθεις τη χαλάρωση να απλώνει μέσα από το αίμα σε όλο το σώμα σου. Λέω πως είναι, ίσως, η καλύτερη εφεύρεση του ανθρώπου για να κάνει τη ζωή του πιο ποιοτική.

Λένε πως οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς στις αμαρτίες. Αν έτσι συμβαίνει και είναι αλήθεια αυτό, η δική μου αμαρτία είναι το καλοσερβιρισμένο με αγάπη ούζο. Η γεύση του γλυκάνισου και η μυρωδιά του είναι με ταξιδεύει. Καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο αλκοολούχο ποτό.

Το ήπιαμε πάλι το μεσημέρι της Κυριακής, λίγο πριν από το μεσημεριανό φαγητό, στη Στεμνίτσα. Μ' αρέσει κάτω από τον ίσκιο των δέντρων του «Καθολικού». Ήταν και οι βροντές, οι δυνατές βροντές και οι αστραπές που έδειχναν ότι κάπου κοντά έβρεχε. Τελικά έβρεχε στο Ελληνικό. Το διαπιστώσαμε με την επιστροφή.

Το ούζο είναι βάλσαμο. Μαλακώνει τις πληγές και δημιουργεί προϋποθέσεις ανάκαμψης. Άσε που οδηγεί στο κρεβάτι με βεβαιωμένη τη θέση ότι σε λίγο θα αφήσει τα του κόσμου αυτού και θα οδηγηθεί στα όνειρα και σε κόσμους μαγικούς.

Μ' αρέσει. Το είπα και το εννοώ. Τις μικρές δικές μου ώρες είναι ωραίο να «φεύγω» από τα προβλήματα της μέρας με ένα ουζάκι παραπάνω. Κι είναι κι η παρέα και οι κουβέντες που θα κάνει κάθε γουλιά να μετράει σαν να 'ναι γιατρικό. Τι συνταγές τώρα και ιατρικές συμβουλές... Η πρακτική καμιά φορά φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα. Αρκεί να έχουμε μάτια και μυαλό να τα δούμε. Γι' αυτό ανάμεσα στ' άλλα θαρρώ πως είναι όμορφο το καλοκαίρι. Γιατί, είτε το θέλουμε, είτε όχι, οι στιγμές ανεμελιάς είναι αρκετές...

  • Το κείμενο αυτό γράφτηκε την περασμένη Κυριακή όταν είχαμε κατέβει στο Ελληνικό να πάρουμε τον Λάμπρο. Ελεγα μια μέρα από τις επόμενες θα το "ανεβάσω". Αλλά ήταν τόσο κατεγιστικές οι εξελίξεις και τόσα τα θέματα που μόλις σήμερα κατέφερε να πάρει σειρα. Κι αυτό επειδή πάντα το ούζο είναι σ' αυτά που μ' αρέσουν...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA