Περάσαμε πολύ όμορφα με την Έστερ και τα κορίτσια της, όσο ήταν κοντά μας

akropoli.1
Το βλέπετε κι εσείς, από τις αναρτήσεις που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... Είμαστε πολύ χαρούμενοι, επειδή το ζούσαν, το έδειχναν και είναι καλά με την παρέα μας και τη φιλοξενία μας. Ακολουθήσαμε ένα εσχέδιο σχέδιο... Δεν κινηθήκαμε στην τύχη. Αλλά, μας έφυγαν. Και ήδη μας λείπουν...

ester4
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τις πρώτες μέρες τους στην Ελλάδα... Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, στο Θησείο. Αναμνήσεις όμορφες που πήραν μαζί τους με την επιστροφή στον τόπο τους...

akropoli.2
Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή προσπαθούσαμε να έχει κάτι να μας δώσει. Εδώ, πάνω στην Ακρόπολη η Βικτόρια με τη Χλόη... Με τα νερά τους. Έκανε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα...

nafplio.ester.6
Όλα πήγαν καλά λοιπόν... Η δική μας χαρά ήταν τα χαρούμενα πρόσωπα τους! Η καλή παρέα και οι ξεχωριστοί τόποι που επιλέξαμε να πάμε, ήταν ακριβώς αυτό που επιζητούσαμε... Και τώρα σχεδιάζουν το επόμενο ταξίδι τους στην Ελλάδα για του... χρόνου. Νωρίς; Για μας τους Έλληνες , ίσως. Όχι όμως για εκείνους που ξέρουν να διευθετούν το χρόνο τους.
ester5

Ακολουθούμε τους ρυθμούς της ζωής, όπως ακριβώς τους ζούμε, στην καθημερινότητα

isthmos3
Τι μπορείτε να βρείτε εδώ; Ας το πάμε λίγο ανάποδα: Τι, δεν θα βρείτε… Σίγουρα δεν θα βρείτε τίποτα το ψεύτικο ή το επιτηδευμένο... Οι ιστορίες μας είναι αληθινές και τις καταγράφουμε για να τις μοιραστούμε μαζί σας, αφού πρώτα τις ζήσουμε…

dioskuri.2
Δεν μας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και τα λάικ. Δεν "πουλάμε" και δεν στηριζόμαστε στη διαφήμιση. Ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως τέτοια, έχει να κάνει με, ας την πούμε, βοήθεια σε κάποιους συνανθρώπους μας, που περιμένουν να ζήσουν έντιμα από τη δουλειά τους. Τίτποτα περισσότερο. Και πρόκειται για άδολη προσφορά...

asimula1.egion.2017
Αγνοούμε επιδεικτικά, όλα τα e-mail που παίρνουμε από ειδικούς, σχετικά με το πώς να αυξήσουμε την αναγνωσιμότητα μας. Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί καθόλου το θέμα. Αλλά λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας, τις καλόπιστες προτάσεις, παρατηρήσεις και τα σχόλια σας, που θα μας κάνουν καλύτερους σε περιεχόμενο και ποιότητα… Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας αλάθητους. Δοκιμαζόμαστε καθημερινά...

to.spitiko1
Θέλουμε να παραμείνουμε, όσο οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, ένα Site πασπαρτού… Που ασχολείται με όλους και με όλα. Και που έχει τη διάθεση να προσφέρει ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής, χωρίς φτιασιδώματα τεχνητά, όπως ακριβώς ο χρόνος περνάει από πάνω μας...

xalkida1

Μια βόλτα στη λίμνη του Θραψανού

Posted in Κρήτη

Ο Δήμος Θραψανού με τα ευρωπαϊκά προγράμματα που έχει πάρει, έχει μεταμορφώσει τη λίμνη εκτός από οργανωμένο υγροβιότοπο και σε τόπο αναψυχής για τους κατοίκους του.

Στη λίμνη του χωριού έρχομαι κάθε φορά που κατεβαίνω στο χωριό. Έχω αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια. Τότε που θαρούσαμε πως η θάλασσα ήταν... κάπως έτσι, άντε ίσως μεγαλύτερη...

Έχω ζήσει βέβαια και δράματα. Θυμάμαι μια φορά που ένα παιδί μεγαλύτερό μου που πνίγηκε εκεί όταν ένα καλοκαίρι, δεν θυμάμαι ποιας χρονιάς, προσπάθησε να κάνει μπάνιο στα νερά της λίμνης και οι λάσπες το... ρούφηξαν. Και νομίζω ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα από τις έρευνες που γινόταν στο βυθό με δύτες για να βρουν τον μικρό. Θρύνος, καλάματα, δράμα... Αλλά τις άσχημες μνήμες τις επισκιάζουν οι καλές στιγμές και η ομορφιά του τοπίου.

Τα τελευταία χρόνια ο Δήμος Θραψανού έχει κάνει χρήση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και “μεταμόρφωσε” τη λίμνη και τον περίγυρό της σε ένα βιότοπο, σταθμό για τα αποδημητικά πουλιά. Παράλληλα έχει φτιάξει χώρους αναψυχής όπου το απόγευμα μπορούν να κένουν τη βόλτα τους οι χωριανοί και να απολαύσουν ένα μικρό δασάκι με δέντρα που χρόνο μετα χρόνο που τα βλεπω μεγαλώνουν, ενώ κάποια σπίτια όταν ολοκληρωθούν θα μπορούν να στεγάσουν ένα μουσείο αγγειοπλαστικής τέχνης και ένα πωλητήριο έργων. Και βεβαίως θα υπάρχουν τεχνήτες-αγγειοπλάστες και να μπορούν οι ξένοι επισκέπτες να τους δουν από κοντά να δημιουργούν στον τροχό.

Στη λίμνη υπάρχουν ακόμα ελεύθερες αγριόπαπιες και χήνες που ομορφαίνουν το τοπίο καθώς πλέουν στο νερό ή περπατούν στις όχθες της.

Το Θραψανό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 399 μ. στην ενδοχώρα του νομού Ηρακλείου της Κρήτης. Πλούσιος τόπος, παραγωγικός με ελιές και αμπέλια, αλλά ο πιο κοντινός τόπος που μπορεί να βρει νερό, στο βορρά ή στο νότο του νησιού, είναι κάπου 30 χιλιόμετρα. Υπ' αυτήν την έννοια η λίμνη με το νερό της λειτουργεί ψυχολογικά για τους κατοίκους. Δροσίζει και δημιουργεί την αίσθηση ότι υπάρχει ένας όμορφος τόπος να κάνουν τη βόλτα τους το απόγευμα...

Ψαθάς και... καλοκαίρι, ο καλύτερος συνδυασμός

Posted in Τα δικά μου

Το Σάββατο που μας πέρασε τα “ΝΕΑ” είχαν ένα ένθετο βιβλίο του Δημήτρη Ψαθά “Οικογένεια Βλαμένου” Το διαβάζουμε στο σπίτι και γελάμε με την καρδιά μας. Του Λάμπρου του αρέσει να ακούει πριν κοιμηθεί το βράδυ. Αλλά το μεσημέρι το... ακροατήριο μεγαλώνει. Άρεσε υπερβολικά στη Στασούλα και τη μικρή εγγονή της, Αναστασία.

Μ' αρέσει κι εμένα πολύ το γράψιμο του Ψαθά. Προσπαθώ να διαβάζω θεατρικά, να μπαίνω στην ψυχολογία και το ρόλο των ηρώων, μελών της “Οικογένειας Βλαμένου” που είναι όντως σπάνιοι και ξεχωριστοί. Ανεβάζω τον τόνο της φωνής μου και τον κατεβάζω ανάλογα, προσπαθώ να μην είναι φλατ η ανάγνωση και αυτό αρέσει στον ακροατή.

Να δούμε πόσες μέρες θα μας πάρει να το τελειώσουμε. Είναι όμως, πρέπει να το παραδεχτούμε, δημιουργική η ανάγνωση τέτοιων βιβλίων μέσαστην καύσωνα του Ιουλίου.

Αυτό το Σάββατο 25/07 τα "ΝΕΑ" υπόσχονται νέο βιβλίο με χιούμορ, του Φρέντυ Γερμανού με 2 ευρώ επί πλέον. Ε, πρέπει να τελειώσουμε μέχρι τότε τον Ψαθά...

Πρώτη φορά στα δύο χρόνια “στηλώνει” έτσι τα πόδια του το Blog μου

Posted in Τα δικά μου

Εδώ, σ' αυτή τη σελίδα δείχνει να έχει "κολλήσει" το Blog  μου κοντά δύο εβδομάδες τώρα...

Δεν έχει ματαγίνει... Δύο χρόνια τώρα με κάποιες πολύ μικρές παρενθέσεις στη λειτουργία του το Blog μου λειτούργησε άψογα. Μάλιστα “πάνω” του είχα ¨χτίσει” και το “Μήνυμα” και τον “Διάλογο στα 146-62 δημοτικά” και τον “Διάλογο στο 54 Γυμνάσιο”.

Αλλά αυτή τη φορά τα... “στήλωσε” για τα καλά σαν το γαϊδούρι που δεν λέει να κάνει βήμα. Σταθερά “κολλημένο”, παρά τις ενημερώσεις. Και το χειρότερο είναι πως δεν ξέρω πού να απευθυνθώ για το πρόβλημα...

Αρκεί που έβαλαν μια ανακοίνωση να κάνουμε λίγο υπομονή, έως ότου ολοκληρωθεί η αναβάθμιση που κάνουν. Τα αμερικανάκια πιστεύουν ότι αρκεί αυτό, αν γίνει εσωτερικά και μόνο για τον ιδιοκτήτη του Blog

Τους είναι μάλλον αδιάφορο το τι σκέπτονται όλοι αυτοί που μέχρι πριν λίγες μέρες “έμπαιναν” να ενημερωθούν σχετικά με τα δημοσιεύματά μου.

Ας είναι. Δεν έχουμε καμιά άλλη επιλογή από το να περιμένουμε. Και στο μεταξύ, σιγά – σιγά, μάλλον θα μετακομίσουμε μόνιμα εδώ. Έτσι κι αλλιώς αυτός ήταν ο στόχος. Το είχαμε συζητήσει σε ανύποπτο χρόνο με τον Δήμο Αποστολίδη, τον ειδικό περί το internet που ποτέ του δε συμπάθησε τα Blog. Και, θυμάμαι, μου είχε πει: “Στήριξε τον Θραψανιώτη γιατί αυτός θα σου μείνει τελικά. Το Blog δεν πότε και πώς θα το χάσεις”.

Δεν θέλω να πιστέψω ότι ήρθε το τέλος. Τόσα σχέδια έκανα πάνω του, τόσες εγγραφές. Αλλά αν δεν παίρνει γιατρειά δεν θα τα βάψω και μαύρα...

Είδα πώς βγάζουν το μέλι από τις κερύθρες

Posted in Κρήτη

Ο Αγησίλαος ετοιμάζει τα πλαίσια με το μέλι να τα βάλει στο ειδικό μηχάνημα...

Χθες το μεσημέρι ο Αγησίλαος έπιασε να βγάλει το μέλι από τις κερύθρες και ζήτησα να δω πώς γίνεται. Δεν είχα ξαναδεί και πρέπει να πω ότι μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση. Ο Αγησίλαος έχει “στήσει” ένα μικρό εργαστήριο στο παλιό καφενείο του πατέρα του. Πρόκειται για ένα μηχάνημα που με τη φυγόκεντρο δύναμη μπορεί να ξεχωρίσει το μέλι από το κερί.

Εδώ, βέβαια, έχουν στήσει ολόκληρη πατέντα. Στο παλιό, χειροκίνητο μηχάνημα,τοποθέτησαν μηχαν΄λη ηλεκτρική και για να είναι πιο ελεγχόμενη χωρίς να καίει πολύ ρεύμα έβαλαν πάνω στα 220 Volt έναν μετατροπέα, φορτιστή μπαταρίας αυτοκινήτου, από τον οποίο ηλεκτροδοτείται.

Θέλει πολύ υπομονή όλη η διαδικασία. Πραγματικά, δυο ώρες μετά, δεν είχε βγάλει ούτε τρία κιλά μέλι. Τώρα αντιλαμβάνομαι γιατί το καλό μέλι είναι τελικά φθηνό στην τιμή που πωλείται.

Παρατηρώ τη δουλειά του Αγησίλαου. Βγάζει με πολύ προσοχή τα πλαίσια μέσα από την κυψέλη, όπου οι μέλισες έχουν χτίσει με επιμέλεια και φροντίδα τις κυψέλες τους. Όσες έχουν γεμίσει, οι μέλισες τις κλείνουν πάλι με κερί φυσικό. Και χρειάζεται πολύ προσοχή και ειδικά εργαλεία για να το αφαιρέσει ο μελισοκόμος πριν το βάλει μέσα στο μηχάνημα για να αρχίσει η περιστροφή και να βγει μ' αυτό τον τρόπο το μέλι χωρίς να χαλάσουν κυψέλες από το κερί που έχουν φτιάξει οι μέλισες.

Τέσσερα τέτοια πλαίσια χωράνε στο μηχάνημα. Και κάπου μισή ώρα για να φύγει το μέλι από μέσα, να πέσει κάτω, μέσα στον μεταλλικό κύλινδρο κι από κει να μπει μέσα στις γυάλινες συσκευασίες και να προωθηθεί στην κατανάλωση.

Ύστερα, κατά το μεσημέρι, ο Αγησίλαος ετοιμάζει ένα... κοκτέιλ για τα μελίσια του. Αυτή την εποχή, μεσούντος του καλοκαιριού, δεν υπάρχει πολύ τροφή έξω στη φύση και γι' αυτό σε λίγο θα πάνε τα μελίσια στη Σύμη, όπου υπάρχει άφθονη τροφή και νερό και νερό όλο το καλοκαίρι. Και τους βάζει ζάχαρη με νερό σε αναλογία ένα προς ενάμιση. Τρελαίνονται οι μέλισες από τη χαρά τους.

Αν δεν το κάνω αυτό, υπάρχει ο κίνδυνος, οι μέλισες για να επιβιώσουν να αρχίσουν να τρώνε το μέλι τους”, λέει ο Αγησίλαος.

Μυστικά των μελισοκόμων. Με προσοχή, με αγάπη και φροντίδα για τα μελίσια του, ασχολείται μ' αυτά μέχρι αργά το μεσημέρι...

Η θεία η Αννιώ και ο γιός της, Γιάννης...

Posted in Κρήτη

Η αυλή της Στασούλας. Πολλές φορές τα πρωινά κάθομαι εδώ και γράφω...

Τους βλέπω κάθε τόσο στο σπίτι της Στασούλας και τους χαίρομαι. Λέω για τη θεία μου την Αννιώ και τον ξάδελφό μου Γιάννη Θεοδωράκη που τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις που αναπτύχθηκαν είναι οι καλύτερες.

Λέω τα τελευταία δέκα χρόνια, γιατί μέχρι τότε, με αφορμή τα άθλια κομματικά πάθη, ο πατέρας μου Λευέρης και ο θείος Αντίγονος, ο μικρότερος αδελφός του από τα εννιά που ήταν, δεν μιλιόντουσαν. Ο ένας δεξιός, ο άλλος καμάρωνε δημοκράτης, κόλλησαν μόνοι τους τις ταμπέλες και χωρίς να το θέλουν δημιούργησαν τεχνητά χωρίσματα.

Και λίγο πριν πεθάνουν, είδαν το λάθος τους και προσπάθησαν να το διορθώσουν. Αγκαλιάστηκαν, άφησαν χώρο να φανεί η αγάπη που την έκρυβαν επιμελώς, κυνηγημένοι από τα κομματικά πάθη και ξανάνοιωσαν αδέλφια. Είπαν πως έχασαν τσάμπα χρόνια, πως δεν άξιζε για κανέναν μια τέτοια συμπεριφορά που πονούσε αντί να δίνει χαρά.

Άργησαν πολύ, αλλά ευτυχώς για όλους μας διόρθωσαν το λάθος. Τώρα μας λείπουν και οι δύο. Ήταν πραγματικά ωραίοι κουμαλήδες. Κι εμείς ξαναβρίσκουμε τις ρίζες μας. Η θεία Αννιώ έχει βρει αποκούμπι στη Στασούλα. Όλα τα παιδιά της έφυγαν από το χωριό. Τα δύο αγόρια, ο Γιώργος κι ο Κωστής μένουν μόνιμα και εργάζονται στην Αθήνα, η κόρη, η Βαγγελιώ παντρεύτηκε στα Χανιά και ασχολήθηκε με την πολιτική, είναι αντιδήμαρχος και ο μικρός, ο Γιάννης μένει Ηράκλειο. Είναι πιο κοντά και πετιέται με το παραμικρό στο χωριό. Έχει φτιάξει κι ένα εξοχικό σπίτι για να μένει με τη γυναίκα του και τα τρία παιδιά του όταν έρχεται στο Θραψανό...

Βραδιές παρέας όμορφες που γεμίζουν τον άνθρωπο

Posted in Κρήτη

O Λάμπρος μας φωτογραφίζει από ψηλά. Χρειάστηκε να ανέβει στην ταράτσα. Όμορφη παρέα.

Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται όμορφα, γεμάτοι, να μοιράζονται πράγματα και χωρίς ιδιαίτερα βαθιές αναλύσεις να είναι καλά; Είναι οι παρέες, οι φίλοι, τα βραδινά τραπέζια, που ξεκινούν από το τίποτα και καταλήγουν αργά τα μεσάνυχτα με ιστορίες, ανέκδοτα, γεγονότα.

Ζήσαμε χθες βράδυ μια τέτοια όμορφη παρέα. Είμασταν στην Sport Cafe” στο Αρκαλοχώρι, όταν τηλεφώνησε η αδελφή μου η Στασούλα, να μας πει πως στο σπίτι μας περίμεναν φίλοι που ήρθαν να μας δουν, ο Αιμίλιος και η γυναίκα του Κατινιώ. Ολοκληρώσαμε το παιχνίδι που ήταν σε εξέλιξη και επιστρέψαμε στο χωριό. Στο χώρο που βάζουμε τη μηχανή κάθονταν οι άντρες, ο Αιμίλιος, ο Μενέλαος, ο Αγησίλαος και ο αδελφός του Μιχάλης. Κι απέναντι στο δρόμο, οι γυναίκες, η Στασούλα, η Κατινιώ, η Χρυσούλα, η Ιωάννα κάθονταν στη βεγγέρα τους. Ήταν κοντά δέκα το βράδυ. Σηκώθηκαν και οι δυο, ο Αιμίλιος και η Κατινιώ, να μας χαρετίσουν. Είχαν ανέβει Αθήνα στα παιδιά τους και μόλις επέστρεψαν. Κι έβαλαν προτεραιότητα να έρθουν να μας δουν.

Ήπιαμε δυο ρακές μαζί τους κι ύστερα, σε χρόνο ρεκόρ, η Στασούλα έστρωσε τραπέζι στην αυλή, να πιούμε ένα κρασί με το... βρισκούμενο. Έτσι λένε τα τραπέζια που δεν είναι προγραμματισμένα...

“Η κρίση έπληξε και τα cafe”

Posted in Δημοσιογραφικά

Ολόκληρη σελίδα δίνει η “Πατρίδα” στο ρεπορτάζ του Γιάννη Ζωράκη, με τον τίτλο που βάζω κι εγώ στο σημείωμά μου. Έχει τρεις φωτογραφίες με επιχειρήσεις από καφετέριες που έχουν στις τζαμαρίες κολλημένο το σήμα “ενοικιάζεται” και ένα ιδιοκτήτη που μιλάει για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Ε, άμα κλείνουν και καφετερίες, τότε είναι να ανησυχούμε πραγματικά. Κι εγώ που νόμιζα ότι όλα μπορείς να τους τα κόψεις εκτός από τον καφέ...

Πάντως στο Θραψανό που βλέπω και στο Αρκαλοχώρι που πηγαίνουμε, δεν βλέπω να έχουν πρόβλημα. Λιγότερο κόσμο ναι, αλλά όχι και πρόβλημα...

Το βλέπεις παντού ένα γύρο... Ο κόσμος είναι "μαζεμένος". Δεν έχει πολλά έξοδα, προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τα απαραίτητα, δεν είναι καιρός για σπατάλες. ..

Στην "Sport Cafe" έχουν βάλει τη ΝΕΤ που δείχνει το φιλικό του Παναθηναϊκού με τη γερμανικη Γκλάντμπαχ. Έχουν καθίσει όλοι οι βάζελοι και βλέπουν στην τηλεόραση του Cafe. Και σχολιάζουν τους παίκτες. Έχουν πλάκα οι φίλαθλοι. Την άποψή τους πρέπει οπωσδήποτε να τη λάβει υπόψη του ο Τεν Κάτε. "Κάποιοι δεν χρειάζονται στην ομάδα και πρέπει να τους δώσει ο ΠΑΟ". Ατμόσφαιρα εφημερίδας. Αθλητικό τμήμα. Άρχισε να μου λείπει. Και να, που είναι μπροστά στα μάτια μου.

Πιο δίπλα παίζουν ένα πρωτάθλημα τάβλι. Το πάθος για τη νίκη είναι μεγάλο. Ούτε που ασχολούνται με την Τ.V.

Εντυπωσιακό για την εποχή το σημερινό πρωτοσέλιδο της "Πατρίδας". Εν μέσω Ιουλίου η ηρακλειώτικη εφημερίδα προσπαθεί να προσδιορίσει το μέγεθος της κρίσης στο νομό.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA