Ο Ιεχωβά ο Θεός της ειρήνης και η Πηγή της. Η ειρήνη είναι καρπός του πνεύματός του

pili.trikalon1

ΕΙΡΗΝΗ

Και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις Ευδοκία το έψαλλαν οι Άγγελοι, σε κάποια ευκαιρία.
Που εγεννήθη ο Χριστός, τα χρόνια τα παλιά κάποιοι ποιμένες άγρυπνοι, κήρυξαν πλατιά.

Αλλά από τότε πέρασαν, 2000 χρόνια Ειρήνη δεν την είδαμε, μόνο βροντούν κανόνια.
Η προφητεία έλεγε, πως θα ‘ρθει ο καιρός να αναλάβει ο Χριστός τα πάντα, ευτυχώς!

Τώρα ναι διανύουμε, ετούτο τον καιρό που ο Ιησούς σαν Βασιλιάς θα φέρει λυτρωμό.
Όμως πριν έρθει η ώρα αυτή, να βασιλεύσει η Ειρήνη οι άνθρωποι σαν άφρονες θα ψάχνουν για γαλήνη.

Προσπάθειες γίνονται παντού, Ειρήνη υπογράφουν χαρτιά χωρίς αντίκρισμα για πέταμα υπάρχουν.
Συνδιασκέψεις γίνονται, πώς να κατορθωθεί με την των όπλων απειλή, Ειρήνη να δοθεί!

Την ζωγραφίζουν πάντοτε με ένα περιστέρι. Μ' ελιάς κλαδί στο ράμφος του, Ειρήνη να τους φέρει.
Ειρήνη σε τραγούδησαν, με χείλη πονεμένα μανάδες όπου έχασαν, βλαστάρια αγαπημένα.

Ειρήνη σε αποκάλεσαν ύψιστο αγαθό. Για να υπάρχει η χαρά, στον κόσμο τον κακό.
Δεν εννοούν πως δεν μπορούν, Ειρήνη για να φέρουν όταν οι νόμοι του Θεού δεν τους ενδιαφέρουν.

anixiatikos.kipos1
Ειρήνη μόνο έρχεται απ' τον πιστό Θεό. Όταν αυτοί αποδέχονται τον νόμο τον καλό.
Που οδηγός είν' η Γραφή, μας λέει ακριβώς τι απαιτεί από εμάς ο ύψιστος Θεός.

Θα 'ρθει στιγμή ν' αναφωνούν, ασφάλεια και Ειρήνη. Θέλουμε για να είμαστε, στην γη ευτυχισμένοι.
Όμως αυτό είναι η αρχή μιας καταστροφής, αφού ποτέ δεν πίστεψαν τα λόγια της Γραφής.

Εμείς όμως οι δούλοι του, γνωρίζουμε καλά ότι το τέλος έρχεται την πόρτα μας κτυπά.
Δεν πολεμάμε με σπαθιά με όπλα φονικά με την Γραφή στα χέρια μας, μιλάμε φιλικά.
Γνωρίστε τον Δημιουργό και γιό του τον Χριστό, τότε Ειρήνη θα 'χετε σε μέλλον κοντινό.

iliovasilema5

Η ζωή μας είναι γλυκειά, με τα πάνω της και τα κάτω της... Από εμάς εξαρτάται να της δώσουμε το πραγματικό νόημα... Ας το προσπαθούμε, καθημερινά... Μπορούμε να τα καταφέρουμε! Να είστε απόλυτα σίγουροι γι' αυτό! Και δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από την ειρήνη διάνοιας...

Κάποιοι τα έχουν καταφέρει... Γιατί όχι κι εμείς;

Ο Δημήτρης και η Μαριγούλα

Posted in Τα δικά μου


Ο Γιώργος βγάζει την πρώτη παραγωγή σε πατάτες από τον κήπο του και πολύ το χαίρεται...

Κάθε φορά
που τους συναντώ, τον Δημήτρη με τη Μαριγούλα όλο και κάτι καινούριο έχει συμβεί Αυτή τη φορά οι φίλοι είναι με το πέμπτο τους παιδί στα 2,5 του χρόνια κι ένα καινούργιο καλό αυτοκίνητο με τις κόκκινες πινακίδες των πολυτέκνων.

Πρώτος ήρθε ήρθε ο Δημήτρης στο χαγιάτι που καθόμουνα κι έγραφα. Μεγαλώνουμε και σοβαρεύουμε ή ιδέα μου είναι; Πρώτη φορά τον είδα τόσο προβληματισμένο σε σχέση με όσα περνάει στο ραδιοφωνικό σταθμό “Ξένιο” όπου βρίσκονται για κάμποσους μήνες σε επίσχεση εργασίας με ένα μέλλον απροσδιόριστο και με μερικούς μισθούς που δεν έχουν καταβληθεί. Μιλήσαμε για τα επαγγελματικά μας πριν ακόμα έρθει η Μαριγούλα με τα δυο κορίτσια και τον μεγάλο γιο της, Παναγιώτη.

Αν εξαιρέσεις τις μικρές... ζηλίτσες, είναι να τους θαυμάζεις πως τα βγάζουν πέρα σαν οικογένεια. Αύριο μάλιστα “πετάνε” για τη Ρόδο, διακοπές μιας εβδομάδας. Ειλικρινά τους χαίρομαι. Δυο ώρες κάθισαν και ήταν παραγωγικές απ' όποια πλευρά κι αν το δεις.

Κι ο Παναγιώτης μεγάλωσε. Τέλειωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και είναι πια στη σχολή Δομικών. Αλλά ακόμα δεν άπλωσε τα φτερά του. Παραμένει “δεμένος” στην οικογένεια. Πήρε και τη μικρή του αδερφή, την Όλγα, να την πάει βόλτα μέχρι την εκκλησία του Αϊ Λια, βόλτα.

Η εικόνα που βγάζουν προς τα έξω είναι χαλαρή. Με τα αστεία τους με την πλάκα τους. Μακάρι να' ναι αυτή η δικιά τους αλήθεια. Τυχεροί θα' ναι...

Απόψε φεύγουν για Αθήνα. Το απόγευμα. Και αύριο πάνε στο Ρόδο. Μακάρι να περάσουν ωραία και στην επόμενη συνάντηση να έχουν να μας διηγούνται τις εμπειρίες τους...

Του Αϊ Γιαννιού έχουν πανηγύρι στο χωριό

Posted in Τα δικά μου

Παρασκευή βράδυ, γύρω στις 10 φτάσαμε στο χωριό. Τ' Αί Γιαννιού αύριο κι έχουν πανηγύρι. Στην πλατεία έχουν στρώσει όλα τα μαγαζιά, τραπέζιακαι σερβίρουν γουρουνοπούλα στη λαδόκολλα ή σε πλαστικά πιάτα με πατάτες και φέτα με λάδι και και ρίγανη. Έχουν καθίσει σε μεγάλες παρέες, προφανώς οικογενειακές και πίνουν κρασιά και μπύρες από κουτάκια.

Το σπίτι που μένει ο Λάμπρος, του παππού του, είναι κοντά στην πλατεία, σε μέρος αμφιθεατρικό και οπωσδήποτε καλύτερα από την πολυκοσμία στο κέντρο του χωριού. Δυο κιλά γουρουνοπούλα (20 ευρώ το κιλό ψημένη) και “στήνουν” τραπέζι στη βεράντα. Ο Λάμπρος έχει πάει επίσκεψη σε ένα φίλο του.

Η ορχήστρα στην πλατεία έχει αρχίσει και παίζει λαϊκά. Έχουν κάνει έξω από το σχολείο, προς το δρόμο, μια μεγάλη εξέδρα, ψηλή κοντά ενάμιση με δύο μέτρα και έχουν ανεβάσει πάνω τους μουσικούς. Μόνο ο φωτισμόςστην εξέδρα βλέπει προς τα κάτω όχι προς την ορχήστρα. Έτσι ακούμε, αλλά δεν βλέπουμε του ανθρώπους που παίζουν.Περίπου όπως στη βεράντα του σπιτιού δηλαδή κι ας είσαι εκεί.

Το ωραίο που έχω δει εδώ, είναι ότι την ημέρα του Αϊ Γιαννιού του νηστευτή από το βράδυ “τσακίζουν” τη γουρουνοπούλα που, εδώ που τα λέμε, δεν είναι και τόσο νηστίσιμη.

Το γλέντι “ανάβει”. Δεν έχω διάθεση να κατέβω στην πλατεία. Κουβαλώ και την κούραση της εβδομάδας και προτιμώ να πέσω κατά τις 12 για ύπνο. Η μουσική ακούγεται δυνατά ως τις 4. Ύστερα ή εμένα με πήρε ο ύπνος ή αυτοί χαμηλώσανε την ένταση ή σταμάτησαν.

Ο Λάμπρος με τη μητέρα του γύρισαν κατά τις τρεις τα ξημερώματα. Ε, πανηγύρι ήταν, τελευταίες ώρες μετράει στο χωριό, την Κυριακή φεύγουμε για Αθήνα και το καλοκαίρι του τελειώνει εδώ. Οχι ότι ήταν και λίγο. Δυο μήνες γεμάτους είναι εκτός Αθηνών...

Η φωτογραφία που συνοδεύει το σημερινό κείμενο είναι από εκείνες τις χαλαρές στιγμές στις φετινές διακοπές στο Θραψανό. Μαζί με την αδερφή μου Στασούλα και τον γαμπρό μου Αγησίλαο στις βραδιές βεγγέρας... Με πήρε χθες η Στασούλα τηλέφωνο από τη Σύμη που είχαν πάει τις μέλισσες και πολύ το χάρηκα να μου περιγράφει το τοπίο που ήταν μέσα στα πεύκα και εκείνη να διαβάζει τη Γραφή της...

Εργαζόμενοι με άγχος και κατάθλιψη

Posted in Δημοσιογραφικά

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 29/08/2009

Είναι εντυπωσιακά τα στοιχεία που διαβάσαμε στις εφημερίδες την εβδομάδα που πέρασε. Στοιχεία που αφορούν την υγεία των εργαζομένων και που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μας αφορούν άμεσα κι εμάς τους ίδιους. Αν το δείτε το θέμα και κάτω από τις… προετοιμασίες ενόψει των κινητοποιήσεων για τη ΔΕΘ τότε έχει μια ξεχωριστή αξία που αξίζει να τη δούμε με περισσότερη προσοχή.

Ιδού λοιπόν τι λέει η έρευνα που διαβάσαμε σχεδόν σε όλες τις εφημερίδες:

Ένας στους δέκα εργαζόμενους στην Ευρώπη αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας, το οποίο σχετίζεται με την εργασία του. Την ίδια στιγμή, σχεδόν οι μισοί Έλληνες εκδηλώνουν έντονο άγχος και κατάθλιψη, εξαιτίας της δουλειάς τους, ποσοστό το οποίο ξεπερνά το μέσο ευρωπαϊκό.

Σχεδόν 164 εκατ. Ευρωπαίοι εργαζόμενοι υφίστανται τα εν λόγω προβλήματα, όπως προκύπτει από πρόσφατη μελέτη της "Eurostat" στις 27 χώρες - μέλη της Ε.E.

Το 3,2% έχουν υποστεί ατύχημα στον χώρο της δουλειάς. Το 8,6% έχουν αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας, όπως οστικά, μυϊκά, στρες, άγχος και κατάθλιψη. Το 41% των εργαζομένων εκτίθενται σε παράγοντες οι οποίοι μπορούν να έχουν επίπτωση στην ψυχική τους υγεία...

Σήμερα όλοι στο Σύνταγμα

Posted in Επικαιρότητα

Χρειαζόμαστε που και που να αντιδρούμε, να μην καθόμαστε με τα χέρια «σταυρωμένα» και να κλαίμε μοιρολατρικά για τα πράγματα γύρω μας. Μπορούμε να κάνουμε κάτι. Η μαχητική παρουσία μας, έξω και πέρα από κάθε είδους κομματική καθοδήγηση θα δώσει ένα μήνυμα ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανεχόμαστε τα παιχνίδια τους.

Πριν δύο χρόνια, τέτοιον καιρό, ήμουν στη Μύκονο. Και μαζευτήκαμε κι εκεί, κινητοποιημένα μέσα από SMS στην πλατεία της Χώρας καμιά 40αριά άνθρωποι. Στο Σύνταγμα όμως ο κόσμος που μαζεύτηκε ήταν χιλιάδες. Με μαύρες μπλούζες, όπως ζητάνε και τώρα. Και με μια απόλυτη σιωπή. Κάποια πλακάτ θα έχουν να πουν κάτι και η σιωπή είναι η… μεγαλύτερη φλυαρία.

Να κάνουμε κάτι να σταματήσει αυτό το κακό με τις φωτιές κάθε φορά που τον Αύγουστο έχουμε τα πρώτα μελτέμια με τους ανέμους. Πριν δυο χρόνια η Ηλεία δέχτηκε το μεγάλο χτύπημα κι ακόμα να συνέλθει.

Φέτος η Αττική ήταν ο στόχος. Και πολλοί είναι αυτοί που μετράνε τις πληγές τους. Η φωτιά δεν αστειεύεται. Και δεν κάνει διαχωρισμούς. Όλοι είμαστε πολύ μικροί μπροστά της.

Ολοκληρώθηκε άλλη μια εργάσιμη εβδομάδα

Πάει κι αυτή η εβδομάδα! Στη δουλειά επιστρέφει ο Μπάμπης από Δευτέρα. Τον περιμένω πώς και πώς, καλά να είναι το παιδί. Και για να το γιορτάσω, που άντεξα τρεις βδομάδες, μόνος στην εφημερίδα, σας αφιερώνω αυτό το τραγούδι ερμηνευμένο από μια εξαιρετική και σπάνια ομάδα ανθρώπων. Για να το δείτε πατήστε ΕΔΩ.

Συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη στις 5/9/09

Posted in Επικαιρότητα


Αυτή είναι η μία από τις δύο αφίσες που κυκλοφόρησε η ΓΣΕΕ για το Συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, στη ΔΕΘ, στις 5/9/09 και ώρα 18.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Εδώ μπορείτε επίσης να διαβάσετε τη διακήρυξη η οποία προβάλει τα κύρια διεκδικητικά αιτήματα και τις απαιτήσεις των εργαζομένων όπως αυτά διαμορφώνονται από την ασκούμενη πολιτική.

Αυτή την Παρασκευή, ειρηνικά, στο Σύνταγμα

Posted in Επικαιρότητα

Όλοι οι bloggers και οι χρήστες του διαδικτύου ενώνουν τις δυνάμεις τους την Παρασκευή 28/8 στις 7 το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος για να διαμαρτυρηθούν όπως αυτοί ξέρουν για το οξυγόνο που μας στέρησαν. Απαραίτητη ενδυμασία για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τα μαύρα ρούχα. Η πρόσκληση κάνει το γύρω του Διαδικτύο μέσω blogs και e-mails, αλλά η κινητοποίηση διευρύνεται και με sms.
Πρέπει να κατέβει κόσμος για να καταλάβουν ότι μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε ειρηνικά και να συντονιστούμε με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Φορώντας μαύρα ρούχα θα δείξουμε ότι “πενθούμε” για τον χαμό 200.000 στρεμμάτων που θα στερήσουν την ανάσα από εμάς και τα παιδιά μας.
Σαν και τότε, το 2007, όταν έγινε ειρηνική διαμαρτυρία.
Απαιτούμε να κηρύσσονται αναδασωτέες οι καμένες εκτάσεις και να καταδικάζονται για κακουργήματα οι ιδιοκτήτες, οι εργολάβοι και οι υπεύθυνοι που έδωσαν άδεια σε οποιοδήποτε κτίσμα ανεγέρθηκε σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις.

Αν είμαι εδώ, θα πάω κι εγώ…

Άλλη μια εβδομάδα γεμάτη με αθλητικά γεγονότα

Posted in Επικαιρότητα

Η ανακοίνωση των βάσεων για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι σήμερα το θέμα... Οι φωτιές θα συνεχίσουν για καιρό, αλλά σε δεύτερη μοίρα...

Αύγουστος είναι, είπα, χαλαρά θα’ ναι… Αμ δε… Όλη την εβδομάδα είχαμε αθλητικές διοργανώσεις την προηγούμενη. Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, Τσάμπιονς Λίγκ και Μπάσκετ… Τα ίδια κι αυτή την εβδομάδα. Καθημερινά αγώνες και «κλείσιμο» μετά τις 12,30. Από μια πλευρά καλό είναι γιατί έχουμε θέματα για τις σελίδες μας, αλλά από την άλλη, είναι εξαντλητικό κάθε μέρα στο πόδι με την ευθύνη τριών σελίδων και κάθε μέρα έναν ή δύο αγώνες πρώτης γραμμής, ζωντανούς.

Οι φωτιές έσβησαν στην Αττική. Ευτυχώς. Γιατί πολλοί άνθρωποι, ανάμεσά τους και συνάδελφοι από την εφημερίδα, είδαν το χάρο με τη φωτιά να… ακουμπάει τα σπίτια τους. Η ζωή είναι σκληρή. Γιατί όλα αυτά πρέπει να τα αφήσουν στην άκρη και να συνεχίσουν όσα μέχρι χθες είχαν βάλει σε μια σειρά.

Οι πρώτοι τίτλοι των εφημερίδων ασχολούνται με τις συνέπειες των πυρκαγιών και αναζητούν τους υπεύθυνους.

Το πρωί διευθέτησα και έκλεισα το δάνειο της Αλκινόου. Δεν το πιστεύω… Όλα γίνονται, τελικά. Μόνο εμείς, μερικές φορές, «στυλώνουμε» τα πόδια και αρνούμαστε να το δούμε και να το αποδεχτούμε.

Αλματώδης αύξηση των βάσεων στις παιδαγωγικές σχολές λένε στα ραδιόφωνα. Χτυποκάρδια παιδιών και γονέων για το επαγγελματικό του μέλλον.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων σήμερα. Πατήστε ΕΔΩ

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δώδεκα μήνες στην ανεργία

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA