Περάσαμε πολύ όμορφα με την Έστερ και τα κορίτσια της, όσο ήταν κοντά μας

akropoli.1
Το βλέπετε κι εσείς, από τις αναρτήσεις που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... Είμαστε πολύ χαρούμενοι, επειδή το ζούσαν, το έδειχναν και είναι καλά με την παρέα μας και τη φιλοξενία μας. Ακολουθήσαμε ένα εσχέδιο σχέδιο... Δεν κινηθήκαμε στην τύχη. Αλλά, μας έφυγαν. Και ήδη μας λείπουν...

ester4
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τις πρώτες μέρες τους στην Ελλάδα... Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, στο Θησείο. Αναμνήσεις όμορφες που πήραν μαζί τους με την επιστροφή στον τόπο τους...

akropoli.2
Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή προσπαθούσαμε να έχει κάτι να μας δώσει. Εδώ, πάνω στην Ακρόπολη η Βικτόρια με τη Χλόη... Με τα νερά τους. Έκανε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα...

nafplio.ester.6
Όλα πήγαν καλά λοιπόν... Η δική μας χαρά ήταν τα χαρούμενα πρόσωπα τους! Η καλή παρέα και οι ξεχωριστοί τόποι που επιλέξαμε να πάμε, ήταν ακριβώς αυτό που επιζητούσαμε... Και τώρα σχεδιάζουν το επόμενο ταξίδι τους στην Ελλάδα για του... χρόνου. Νωρίς; Για μας τους Έλληνες , ίσως. Όχι όμως για εκείνους που ξέρουν να διευθετούν το χρόνο τους.
ester5

Ακολουθούμε τους ρυθμούς της ζωής, όπως ακριβώς τους ζούμε, στην καθημερινότητα

isthmos3
Τι μπορείτε να βρείτε εδώ; Ας το πάμε λίγο ανάποδα: Τι, δεν θα βρείτε… Σίγουρα δεν θα βρείτε τίποτα το ψεύτικο ή το επιτηδευμένο... Οι ιστορίες μας είναι αληθινές και τις καταγράφουμε για να τις μοιραστούμε μαζί σας, αφού πρώτα τις ζήσουμε…

dioskuri.2
Δεν μας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και τα λάικ. Δεν "πουλάμε" και δεν στηριζόμαστε στη διαφήμιση. Ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως τέτοια, έχει να κάνει με, ας την πούμε, βοήθεια σε κάποιους συνανθρώπους μας, που περιμένουν να ζήσουν έντιμα από τη δουλειά τους. Τίτποτα περισσότερο. Και πρόκειται για άδολη προσφορά...

asimula1.egion.2017
Αγνοούμε επιδεικτικά, όλα τα e-mail που παίρνουμε από ειδικούς, σχετικά με το πώς να αυξήσουμε την αναγνωσιμότητα μας. Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί καθόλου το θέμα. Αλλά λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας, τις καλόπιστες προτάσεις, παρατηρήσεις και τα σχόλια σας, που θα μας κάνουν καλύτερους σε περιεχόμενο και ποιότητα… Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας αλάθητους. Δοκιμαζόμαστε καθημερινά...

to.spitiko1
Θέλουμε να παραμείνουμε, όσο οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, ένα Site πασπαρτού… Που ασχολείται με όλους και με όλα. Και που έχει τη διάθεση να προσφέρει ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής, χωρίς φτιασιδώματα τεχνητά, όπως ακριβώς ο χρόνος περνάει από πάνω μας...

xalkida1

Στo δεύτερο δεκαπενθήμερο διακοπών μου...

Posted in Επικαιρότητα

Η δεύτερη ανάσα ξεκούρασης ξεκίνησε ουσιαστικά το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου και η επιστροφή στη δουλειά την Δευτέρα 6 Οκτωβρίου. Χρειάστηκε ωστόσο να καθίσω στην Αθήνα τις πρώτες μέρες για να ολοκληρωθεί η έκδοση της "ΦΩΝΗΣ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ του ΟΤΕ" αλλά κι αυτή τέλειωσε κάποτε.

Είμαι ήδη στη Βόρειο Ελλάδα, στην Κοζάνη. Αυτό είναι το ορμητήριο μου. Κι από εδώ καθημερινά εκδράμω στις γύρω περιοχές για να γνωρίσω καλύτερα τη Μακεδονία. Να ξεκουραστώ λιγάκι που τόσο το χρειάζομαι. Είναι το δεύτερο φετινό δεκαπενθήμερο από την καλοκαιρινή μου άδεια. Κι ας έπιασε ο χειμώνας μέχρι να μπορέσω να φύγω... Κάνει όμως και μέρες καλές, μέρες που δεν βρέχει και έχει αρκετή ηλιοφάνει που βοηθάει στις βόλτες.

Τα σχολεία έκλεισαν οι διακοπές για τα παιδιά άρχισαν

Posted in Μαρτυρίες

Τα σχολεία έκλεισαν από την Παρασκευή 13 Ιουνίου για τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Και τη Δευτέρα 16 πήγαμε με τον Λαμπρούκο στην κατασκήνωσή του. Δεν κάθισε πολύ. Μόλις μια εβδομάδα. Και μετά στο χωριό του παππού στην Πελοπόννησο. Κι από κε,ι την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου, θα τον πάρω να πάμε δύο εβδομάδες στο χωριό μου Θραψανό, στην Κρήτη, όπως κάνουμε τα τελευταία χρόνια.

Την Παρασκευή 6/6 είχαμε στην αποχαιρετιστήρια γιορτή μας. Μια ξεχωριστή βραδιά που τη χαρήκαμε όλοι εμείς που δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας στις δραστηριότητες του Σαββάτου μέσα από τους Συλλόγους Γονέων.

Φωτογραφίες μπορείτε να δείτε στο blog του Νίκου και στον «Διάλογο». Αποτυπώνουν στιγμές όμορφες, σίγουρα όμως αλλιώς θα ήταν αν ήσασταν εκεί και τις ζούσατε μαζί μου.

Το Σεπτέμβρη ο Λάμπρος πάει Γυμνάσιο πια… Πώς πέρασαν τα χρόνια!!!. Σαν χθες μου φαίνετα,ι μωράκι, που τον έγραψα στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό!!!

Μετακόμισα στο καινούριο σπίτι μου

Posted in Τα δικά μου

Ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες για το καινούριο σπίτι στον Κολωνό. Μέσα σε μια μέρα έκανα τη μεταφορά - μετακόμιση. Την Τρίτη 20 Μαϊου 2008 τα παιδιά με το φορτηγό έκαναν καλή δουλειά. Τέσσερα χρόνια έμεινα στη Βίαντος, μερικά στενά πιο πέρα, στην ίδια περιοχή. Και να, που άλλαξαν τα πράγματα και μετακόμισα σε δικό μου χώρο.

Τελευταίος, φαντάζομαι σταθμός λίγο πριν πάω οριστικά στα πατρώα εδάφη με τη σύνταξη μου.

Αλλά η καινούρια φωλιά έχει τα τρεξίματά της. Ένα νέο σπίτι που πρωτοκατοικείται τα έχει αυτά. Υπομονή. Όλα θα γίνουν σιγά σιγά. Δεν έχω κάτι που να με βιάζει. Το τηλέφωνο δεν άλλαξε. Την Πέμπτη θα γίνει η μεταφορά του. Κερνάω ουζάκι στους καλούς φίλους που θα ήθελαν να έρθουν.

Ξανά στις δραστηριότητες του Σαββάτου

Posted in Τα δικά μου

Παρών και φέτος. Από το Σάββατο 10 Ιανουαρίου επιστρέψαμε στις δραστηριότητες του Σαββάτου. Τα σχολεία άνοιξαν λίγο νωρίτερα από τι χριστουγεννιάτικες διακοπές. Παρ' ότι ο γιος μου δεν πάει πια στο δημοτικό, αλλά στο γυμνάσιο και φέτος δήλωσα παρών στο προσκλητήριο των Συλλόγων Γονέων των 146 και 62 δημοτικών σχολείων της Αθήνας να διδάξω δημοσιογραφία στα παιδιά.

Έτσι τα Σάββατα 11.30-12.30 βρισκόμαστε στο σχολείο και με χαρά προσφέρω εθελοντικά τις γνώσεις μου πάνω στη δουλειά στην Ομάδα Δημοσιογραφίας που αποτελείται από επτά παιδιά, τα περισσότερα κορίτσια.

Πρωτομαγιά με καλούς φίλους στην Πάχη

Posted in Επικαιρότητα

Το κάνουμε τα τελευταία χρόνια αρκετοί φίλοι που πάνε τα παιδιά μας στο ίδιο σχολείο με αφορμή την Πρωτομαγιά. Μαζευόμαστε με τα παιδιά και πάμε κάπου στην εξοχή, στο Καβούρι, στο Αλεποχώρι είχαμε πάει πέρσι, στο εξοχικό του Άγγελου Χονδρορίζου, βάζουμε φωτιά και ψήνουμε μπριζόλες. Καλή παρέα με μπόλικο κρασάκι κόκκινο και ιστορίες και γέλια. Ευκαιρία να παίξουν και τα παιδιά.
Αλλά φέτος είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Ο γιος μου είναι στο χωριό του παππού του, στο Ελληνικό Γορτυνίας, όπως και άλλα παιδιά από την προηγούμενη εβδομάδα. Και σχεδιάζουν να γυρίσουν λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία.
Αλλά ο Γιώργος Θελερίτης «τρώγεται». Να πάμε κάπου κι εφέτος. Και χωρίς να πάρουμε μαζί μας κρέας. Να βρούμε εκεί και να φάμε. Δεν έχω αντίρρηση. Αρκεί να βρούμε και συνήθως είναι δύσκολη μέρα για τις ταβέρνες η Πρωτομαγιά. Το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι φέτος, έτσι όπως πέφτει μεσοβδόμαδα και λίγο μετά από το Πάσχα, ίσως να μην έχουμε τόσους εκδρομείς, φυσιολάτρες του πράσινου και της Πρωτομαγιάς.
Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν. Αν πάλι επιθυμείτε να πάτε στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις στην Αθήνα θα βρείτε δύο (και ίσως τρεις) συγκεντρώσεις. Η κεντρική της ΓΣΕΕ στο Πεδίον του Άρεως, του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς κάπου στην Ομόνοια. Κατά τις 11 θα συγκεντρωθούν. Συγνώμη αλλά τα τελευταία χρόνια έτσι όπως έχει καταντήσει το συνδικαλιστικό κίνημα μας έχει απογοητεύσει, Προτιμούμε να πάμε στην εξοχή με φίλους. Εξάλλου οι δημοσιογράφοι απεργούν περίεργα. Την προηγούμενη δηλαδή και όχι αυθημερόν. Διότι δεν βγαίνει φύλλο με ημερομηνία 1η Μαΐου. Διαλέξαμε να πάμε στην Πάχη, κοντά στην Αθήνα, δίπλα στη θάλασσα και περάσαμε πολύ ωραία. Και του χρόνου να είμαστε καλά να το ξανακάνουμε!

Πάσχα στην ορεινή Γορτυνία

Posted in Επικαιρότητα

Στο χωριό Ελληνικό της Αρκαδίας έκανα και φέτος Πάσχα. Μαζί με το γιό μου που του αρέσει αυτό το χωριό, το χωριό του παππού Λάμπρου, γιατί είναι δυο ώρες και κάτι από την Αθήνα, έχει παιδιά και παίζουν από την ώρα που θα κατέβουν στην πλατεία ώς αργά το βράδυ.

Φέτος ήρθαν και οι γονείς του Χριστόφορου, η Κατερίνα με το Μιχάλη και η αδελφή του, Δώρα. Ο ίδιος ο Χριστόφορος δούλευε στην Αθήνα και δεν μπόρεσε να έρθει.

Ο Γιώργος είχε ετοιμάσει τα πάντα. Αρνί, κοντοσούβλι, μαγειρίτσα… Ο καιρός πήγε να μας τα χαλάσει λιγάκι με τη βροχή αλλά εμείς είχαμε το χαγιάτι και η σούβλα ήταν μεταφερόμενη. Έτσι δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα.

Από το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής ώς το μεσημέρι της Δευτέρας του Πάσχα στο χωριό. Ύστερα επιστροφή σε ένα δύσκολο από την κίνηση δρόμο. Πέρασα όμορφα. Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στο Blog μου

Tην Μεγάλη Παρασκευή φεύγω για το χωριό

Posted in Επικαιρότητα

Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής θα φύγω για το χωριό Ελληνικό Γορτυνίας να κάνω Πάσχα κοντά στο γιο μου. Είναι όμορφα αυτή την περίοδο. Η εξοχή αγκομαχά να ανθίσει. Θα σουβλίσουμε αρνί μαζί με τους γονείς και την αδελφή του Χριστόφορου, του παιδιού που έχει αρραβωνιαστεί την Ειρήνη.

Επιστροφή στην Αθήνα το απόγευμα ανήμερα του Πάσχα ή το πρωί της Δευτέρας, ανάλογα πως θα είμαι...

Αδειάζει σιγά σιγά η Αθήνα... Όλοι ψάχνουν κάπου να πάνε. Και η ζυγαριά στην πρόχειρη δημοσκόπηση δίπλα προς τα εκεί τείνει. Το χωριό.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA