Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Οι μέρες περνάνε, ακόμα κι ο Αύγουστος που νομίζαμε ότι δεν θα περάσει, περνάει...

Posted in Επικαιρότητα

anthos1
Θέλω να αγνοήσω συνειδητά την επικαιρότητα... Τα χέρια μου μαθημένα χρόνια να το κάνουνε, γαργαλάνε να μιλήσουνε για το χθεσινό πρωθυπουργικό διάγγελμα από την Ιθάκη για το τέλος των μνημονίων. Αλλά θα αντισταθώ. Κι αντί γι' αυτά, θα σας δώσω μια σειρά από υπέροχα λουλούδια.

leludo2
Είναι λουλούδια που μου στείλατε εσείς, τον τελευταίον καιρό... Τα κρατάω για κάτι τέτοιες "δύσκολες" ώρες. Και τα μοιράζομαι με όλους τους αναγνώστες, όπως ακριβώς κάνω χρόνια τώρα, από την πρώτη στιγμή που φτιάχτηκε, με πολύ αγάπη, αυτό το Site και ξεχωρίζει.

anthos3
Τι είναι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει; Πολλά. Ανάμεσα τους, κάτι σημαντικό είναι ότι δεν επιζητεί αναγνωσιμότητα, χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα. Στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά, με λέξεις απλές και ουσιαστικές. Με θέματα μέσα από την καθημερινότητα, που αφορούν άμεσα τους ανθρώπους.

anthos4
Και σ' αυτό με βοηθάτε κι εσείς... Την αρχή, έπρεπε να κρατάω το κινητό μου τηλέφωνο, να το χρησιμοποιώ σαν φωτογραφική μηχανή και να "αιχμαλωτίζω" στιγμές ξεχωριστές. Και βέβαια, δεν αναφέρομαι στην κούραση. Όταν κάνεις κάτι που σου αρέσει και καμιά κούραση δεν μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά.

anthos.5
Όμως το να βλέπεις να φτάνουν μέσω των διαύλων επικοινωνίας που έχουμε, τόσα πράγματα, είναι σαν να λειτουργεί δίπλα μου ένα ευρύ δίκτυο ανταποκριτών. Που μπορεί να μην έχουν την επαγγελματική επάρκεια, αλλά έχουν την καθαρότητα της καρδιάς και αυτό είναι τελικά που μ' αρέσει πολύ!

anthos.6
Έτσι ήθελα να κάνω σήμερα... Να φύγω μακριά από τους κενούς διαπληκτισμούς των πολιτικών, που διαγκωνίζονται για το ποιος θα γίνει πιο καλός "σωτήρας" μας. Δεν τους εμπιστευόμαστε. Οκτώ χρόνια τώρα, κατέστρεψαν ανθρώπινες ζωές, με τα συνεχή μνημόνια.

leludo11
Αρκούμαστε σ' αυτό το όμορφο φυτό. Δείτε τόση ομορφιά από μια μικρή γλάστρα... Ας μας γίνει μάθημα. Δεν χρειαζόμαστε πολλά για να είμαστε καλά. Αρκούμαστε και στα λίγα, αρκεί να φτάνουν ως την καρδιά και να αγγίζουν το συναίσθημα. Αρκούν αυτά. Και είναι μάλιστα και πολλά!

Άμα έχεις διάθεση για ζωή, παντού μπορείς να κάνεις κάμπινγκ. Δείτε εδώ, στην Αμερική

Posted in Επικαιρότητα

Deception.Pass1
Τις φωτογραφίες μας τις έστειλε ο γιος της Σούλας, Κώστας. Είναι από το Deception Pass State Park των ΗΠΑ. Έτσι έγραφε στα λίγα σχόλια του. Πρόκειται για ένα τεράστιο πάρκο στην Αμερική, κοντά σχετικά στον Καναδά, όπου μπορεί κανείς να κάνει ολιγοήμερες διακοπές.

Deception.Pass2
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο μάθαμε ότι το Deception Pass είναι ένα στενό που χωρίζει το νησί Whidbey από το νησί Fidalgo, στο βορειοδυτικό τμήμα του αμερικανικού κράτους της Ουάσινγκτον. Συνδέει τον κόλπο Skagit, μέρος του Puget Sound, με το στενό του Juan de Fuca.

Deception.Pass3
Εντάξει, το μέρος αυτό τώρα είναι στην άλλη μεριά τους πλανήτη. Και το πιο φυσικό είναι, εμείς να μην μπορέσουμε να πάμε ποτέ, σ' αυτή τη ζωή. Ωστόσο η ομορφιά είναι μεγάλη, οι φωτογραφίες είναι υπέροχες και είπαμε να τις μοιραστούμε μαζί σας.

kambing1
Εδώ λοιπόν, στο Deception Pass State Park, το πιο επισκέψιμο πάρκο στην Ουάσιγκτον, με πάνω από δυο εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο, έστησαν το τροχόσπιτο τους, για να περάσουν μερικές μέρες διακοπών με την Άννυ, σαν ζευγάρι. Ιδού και οι αποδείξεις.

kambing12
Το μέρος ήσυχο, ικανό να σε κάνει να ξεχάσεις για λίγο το θόρυβο της πόλης. Όπως διαβάσαμε το πάρκο ιδρύθηκε επίσημα το 1923 και από τότε παρέχει τις υπηρεσίες του στους ανθρώπους. Δεν ξέρουμε αν πληρώνεις γι' αυτό ή αν είναι ελεύθερο κάμπινγκ.

kambing3
Οι εγκαταστάσεις του πάρκου ενισχύθηκαν σημαντικά στη δεκαετία του 1930, όταν το Civil Corps Conservation Corp δημιούργησε δρόμους, μονοπάτια και κτίρια για την ανάπτυξη του πάρκου. Είναι όμως ένα πολύ ήσυχο μέρος, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε κι εσείς.

kambing4
Το Deception Pass State Park έχει αρκετές ευκαιρίες αναψυχής, πολλά μονοπάτια για πεζοπορία, παραλίες και tidepools. Αρκετά μίλια από το Βορειοδυτικό ίχνος του Ειρηνικού βρίσκονται μέσα στο πάρκο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου συμπεριλαμβάνει το τμήμα που διασχίζει το Pass Deception στην γέφυρα του Highway 20.

Αναζητούμε λίγη δροσιά σε ένα ορεινό χωριό, κοντά στη Λίμνη Πλαστήρα, τον Μεσενικόλα

Posted in Επικαιρότητα

mesenikola1
Και καθώς οι ζέστες συνεχίζονται στην Αθήνα, αισθανόμαστε την ανάγκη για μια βόλτα στην επαρχία. Σε ένα ορεινό χωριό με δροσιά. Εκεί, που τα τρεχούμενα νερά στις πηγές είναι κάτι το συνηθισμένο και κάθε στιγμή μπορεί να τα βρεις στο δρόμο σου.

masenikola2
Για πιο χωριό μιλάμε; Μα για τον Μεσενικόλα! Είναι ένα χωριό του δήμου Λίμνης Πλαστήρα, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Καρδίτσας στη Θεσσαλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 451 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 700 μέτρα, 22 χιλιόμετρα δυτικά της Καρδίτσας.

masenikola3
Εδώ θα συναντήσουμε πολλές ομορφιέ,ς ξεχωριστές. Όπως αυτή τη μικρή λιμνούλα με την παλιά ξύλινη γέφυρα. Προφανώς, δεν πρέπει να παρέχει και μεγάλη ασφάλεια και γι' αυτό οι άνθρωποι, προληπτικά, έβαλαν μια κορδέλα. Αλλά δεν ξέρουμε πόσο το σέβονται αυτό. Αφορά την ασφάλεια τους.

mesenikola4
Στα ορεινά χωριά, ιδιαίτερα εκεί που έχει νερό και υπάρχει πράσινο, θα συναντήσεις δέντρα με τέτοιες ρίζες, σαν αυτές της φωτογραφίας και με βρύα πάνω τους. Αξίζει να σταματήσεις λίγο να τα δεις και να θαυμάσεις τη δημιουργία και τον Δημιουργό. Κάτι τέτοιες ώρες, αναρωτιέσαι, ποιος τα έφτιαξε, αυτά;

mesenikola5
Φυσικά πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι με γούστο, που έχουν διαμορφώσει την περιοχή, ώστε πραγματικά όλες οι αισθήσεις του περιηγητή να λειτουργούν τέλεια και να απολαμβάνουν την κάθε στιγμή. Ναι, θα ήθελα να είμαι κάπου εδώ, μια βόλτα... Θα ήταν, έτσι το νιώθω, αληθινή ξεκούραση.

mesenikola6
Αυτοσχέδια γεφυράκια, ξύλινα θα συναντήσεις πολλά στο διάβα σου... Ίσως τώρα που τα νερά δεν είναι πολλά, να μοιάζουν υπερβολή. Στις πρώτες βροχές όμως, θα φανεί η μεγάλη χρησιμότητα τους. Άσε που, έτσι όπως τα βλέπω, δεν έχουν και κανένα κόστος υπερβολικό. Απλά ξύλα είναι.

mesenikola7
Πιο πολύ απ' όλα όμως, θα ήθελα να περπατήσω μέσα σε τέτοια μονοπάτια... Σ' αυτούς τους χωματένιους δρόμους, που δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσει η επόμενη στροφή, πίσω από τους θάμνους... Νοιώθεις, σαν να κάνει εξερεύνηση. Και στους ανθρώπους αρέσει πολύ αυτό το στοιχείο. Άσε που μου θυμίζει το χωριό μου.

mesenikola8
Άλλο ένα μονοπάτι ξεχασμένο στο χρόνο... Είναι φανερό πως το χρησιμοποιούν μόνο οι άνθρωποι που μένουν εδώ για τις δουλειές τους και ίσως κάποιος τολμηρός περιπατητής, που θέλει να νιώσει τη δροσιά της φύσης. Σκέφτομαι πόσο ωραία διαδρομή θα ήταν για μας, τους ανθρώπους της πόλης. Ελπίζω να το απολαύσατε!

Ένας παράξενος καιρός στην πόλη Γουίνιπεγκ του Καναδά, η μεγάλη ζέστη «καίει» τα πάντα...

Posted in Επικαιρότητα

zesti.dentra1
Αυτά μόνο στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ γίνονται... Ταξιδεύουμε στον κόσμο καθώς οι άνθρωποι που μας διαβάζουν, γίνονται ανταποκριτές μας. Σήμερα θα σας πάμε στη Γουίνιπεγκ ή Γουίννιπεγκ (αγγλικά Winnipeg) μια πόλη του Καναδά και πρωτεύουσα της επαρχίας της Μανιτόμπα.

zesti.dentra2
Η πόλη βρίσκεται περίπου στο γεωγραφικό κέντρο της Βορείου Αμερικής, στο σημείο όπου ενώνονται οι ποταμοί Κόκκινος (Red) και Ασσινιμπουάν (Assiniboine). Η Γουίνιπεγκ έχει πληθυσμό 663.617 κατοίκους (2011), ενώ ο πληθυσμός της ευρύτερης αστικής περιοχής ανέρχεται σε 730.018 κατοίκους (απογραφή 2011).

zesti.dentra3
Τις προηγούμενες μέρες ο καιρός ήταν τόσο ασταθής από τη μια μέρα στην άλλη η θερμοκρασία από τους 22 πήγαινε στους 48 βαθμούς Κελσίου! Τι να αντέξει κάτω από τέτοιες συνθήκες; Ακόμα και τα δέντρα και τα φυτά, δοκιμάστηκαν. Τα φύλλα τους φαίνονται να ξεραίνονται.

zesti.dentra4
Ακόμα κι αυτή η φασολιά στο μπαλκόνι που είχε μια πολύ καλή ανάπτυξη δοκιμάστηκε σκληρά από αυτά τα απότομα σκαμπανεβάσματα του καιρού. Και δείτε πώς κατάντησε. Τι να φταίει άραγε; Ότι κάτι έχει αλλάξει στο κλίμα της γης είναι πασιφανές. Και για αυτό την ευθύνη έχει ο άνθρωπος...

Μια βραδιά στο θερινό σινεμά Cine Paris, στην Κυδαθηναίων, στην καρδιά της Πλάκας...

Posted in Επικαιρότητα

cine.paris.1
Τα θερινά σινεμά έχουν γίνει μέρος του αθηναϊκού καλοκαιριού εδώ και πολλές δεκαετίες και παρά την πτώση του κινηματογράφου, η αίγλη και η υπεροχή τους, τα κάνουν να ξεχωρίζουν και να κατέχουν ξεχωριστή θέση στις καρδιές των σινεφίλ.

cine.paris.2
Η Αθήνα, μια κατεξοχήν πολιτισμική πρωτεύουσα δεν θα μπορούσε να μην συμμετείχε ενεργά στη θερινή κινηματογραφική κουλτούρα και βρίσκεται στη λίστα με τις πόλεις με τα περισσότερα θερινά σινεμά. Άλλωστε, έτσι δεν έλεγε και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης; Δείτε ΕΔΩ.

cine.paris.3
Μόνο και μόνο η διαδικασία, που χρειάζεται κανείς για να φτάσει στο Cine Paris, περπατώντας μέσα στο καλοκαίρι την Κυδαθηναίων, καθιστά το θερινό αυτό σινεμά, ιδιαίτερο. Πόσο μάλλον η ιστορικότητα του, μιας και μιλάμε για έναν από τους αρχαιότερους θερινούς κινηματογράφους της πρωτεύουσας (1920).

cine.paris.4
Αν έχεις βαρεθεί την καλοκαιρινή Αθήνα, μια βόλτα στο Cine Paris αρκεί, για να σε κάνει να νιώσεις τουρίστας στην ίδια σου την πόλη. Και μπορείς να απολαύσει την Ακρόπολη καθώς ό ήλιος πέφτει σιγά - σιγά... Κυδαθηναίων 22, Πλάκα, τηλ: 210 3222071. Τιμή εισιτηρίου: 8€ (κάθε Τετάρτη 5€)

cine.paris.5
Για την Έτσερ και τα κορίτσια της ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Βλέπεις δεν υπάρχουν τέτοια σινεμά στο Βανκούβερ. Η ιδέα για τη δημιουργία ενός θερινού κινηματογράφου ήταν ενός Έλληνα κομμωτή ο οποίος ζούσε πολλά χρόνια στο Παρίσι και εξαιτίας αυτού το ονόμασε Paris.

cine.paris.6
Ψάχνοντας, βρήκαμε κι άλλα στοιχεία για τον κινηματογράφο αυτόν... Στις αρχές της δεκαετίας του '60 χτήζεται το κτήριο όπου στεγάζεται σήμερα και λειτουργεί ως θερινό και χειμερινό σινεμά. στα τέλη του '60 όμως εξαιτίας της κρίση των θερινών κινηματογράφων κλείνει.

cine.paris.7
Τελικά, το 1986 ανοίγει ξανά, με νέο ιδιοκτήτη πλέον, και λειτουργεί μέχρι και σήμερα στην πιό όμορφη και γραφική γειτονιά της Αθήνας, ακριβώς κάτω από την Ακρόπολη. Το ωραία είναι ότι δεν θυμάμαι ποια ταινία είδαμε, αλλά όλο αυτό το κόνσεπτ ήταν πραγματικά μοναδικό.

Απελευθέρωση; Το λες κι έτσι το επικοινωνιακό σώου που έστησαν μια μέρα χωρίς ειδήσεις

Posted in Δημοσιογραφικά

Augi1150818
Δες θέμα που είχε, ξαφνικά ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, η ΑΥΓΗ η κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια αυτή και η ΕΡΤ ήταν ενήμεροι. Μάλιστα η ΕΡΤ έκανε ζωντανή μετάδοση στης 3 τα ξημερώματα στην προσγείωση του προεδρικού αεροσκάφους που έφερνε πίσω του δύο στρατιωτικούς.

HKathimerini150818
Κι επειδή μια ημέρα σαν κι αυτή, λόγω της αργίας κυκλοφορούσαν μόνο οι πρωινές εφημερίδες η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ πρόλαβε να κάνει αλλαγή του πρωτοσέλιδου της και να προσθέσει το θέμα της ημέρας, έτσι όπως εξελίχθηκε... Κάποιοι άλλοι κυκλοφόρησαν χωρίς τίποτα από αυτό.

iefimerida160818
Ήπια η καταγραφή από την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ δυο μέρες μετά και με πιο κατασταλαγμένα τα πράγματα. Τη σκυτάλη πια πήραν οι απογευματινές εφημερίδες. Την ίδια ώρα με non paper η κυβέρνηση πανηγύριζε για τη διπλωματική της επιτυχία. Αλλά, ήταν έτσι;

dimokratia160818
Οι περισσότερες εφημερίδες της Πέμπτης 16/8/2018 είχαν αυτό το εξώφυλλο. Όπως και η ΔΗΜΟΠΚΡΑΤΙΑ. Δηλαδή τους έκαναν υποδοχή ηρώων, επειδή πέρασαν κατά λάθος στο τουρκικό έδαφος; Μήπως έπρεπε να τιμωρηθούν γι' αυτό αντί να τους τιμούν ως... ήρωες;

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 18/08/2018

Χαρά, συγκίνηση, ικανοποίηση και δικαίωση είναι οι λέξεις που μπορούν να περιγράψουν τα συναισθήματα και το κλίμα στην επίσημη τελετή υποδοχής των δύο στρατιωτικών στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης από πολιτειακούς, στρατιωτικούς παράγοντες και τους γονείς τους.

Με το προεδρικό αεροσκάφος τους μετέφεραν από την Αδριανούπολη στη Θεσσαλονίκη και άρχισε το στημένο σώου. Στρατιωτικό άγημα απέδωσε τιμές και οι δύο στρατιωτικοί αποβιβάστηκαν φορώντας στρατιωτικές στολές και κατευθύνθηκαν πρώτα στον υπουργό Εθνικής Άμυνας πριν χαθούν στην αγκαλιά των γονιών τους. Υποδοχή ηρώων! Δεν έχω καταλάβει, το γιατί, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Κι όλα αυτά στις μέρες του Δεκαπενταύγουστου με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος να δηλώνει, ότι βοήθησε η Παναγία για να βρεθούν στην αγκαλιά των γονιών τους. Αστεία πράγματα. Ας είναι…

Στη πραγματικότητα αυτό που μπορεί να διακρίνει κανείς είναι ότι η Ελλάδα επέμεινε σταθερά στο δρόμο της διπλωματίας, διατηρώντας ανοιχτούς πολυεπίπεδους διαύλους με την Τουρκία τα τελευταία χρόνια, γνωρίζοντας ότι έχουν ακόμα μεγαλύτερη σημασία αυτήν την περίοδο.

Μάλλον πρέπει να θεωρηθούν κρίσιμες στο πλαίσιο αυτό:

Οι τρεις επισκέψεις του Πρωθυπουργού στην Τουρκία το 2015-2016 και οι συναντήσεις ΥΠΕΞ που συνεισέφεραν καθοριστικά στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, την οικοδόμηση της ευρωτουρκικής στρατηγικής σχέσης και την προώθηση των συνομιλιών για το Κυπριακό.

Η στήριξη στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Τουρκίας κατά την απόπειρα πραξικοπήματος, τον Ιούλιο του 2016.

Η σταθερή στήριξη στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και στη διατήρηση των ευρωτουρκικών διαύλων.

Η επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου για πρώτη φόρα μετά από 65 χρόνια στην Αθήνα.episimansis

Η μη προσχώρηση της Ελλάδας στη λογική επιβολής οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία κατά την τελευταία περίοδο.

Στο πλαίσιο αυτών των διμερών σχέσεων, εντάθηκαν οι επαφές μέσω όλων των υφιστάμενων διαύλων προς την Τουρκία για την απελευθέρωση των δυο στρατιωτικών και αναδείχτηκαν οι επιπτώσεις που είχε η παράνομη κράτηση τους.

Κυρίως, το θέμα συζητήθηκε εκτενώς στη συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον Τούρκο Πρόεδρο, στο περιθώριο της Συνόδου ΝΑΤΟ, η οποία, όπως ίσως θυμάστε, κράτησε πάνω από 1,5 ώρα. Μία συνάντηση, την οποία ορισμένα ΜΜΕ στη χώρα μας, μέσα στον αντιπολιτευτικό τους οίστρο, έσπευσαν τότε να χαρακτηρίσουν ως αποτυχία.

Η Ελλάδα όμως επέμενε και ανέδειξε σταθερά και δυναμικά το ζήτημα στις συνομιλίες με τους συμμάχους και εταίρους της και σε διεθνή και ευρωπαϊκά fora, ώστε να ασκήσει επιπλέον πίεση για επίλυση του ζητήματος. Στο πλαίσιο αυτό, το αίτημα για την απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μας, εντάχθηκε στα Συμπεράσματα Ευρωπαϊκού Συμβούλιου, σε Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στην Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Παράλληλα, τέθηκε επιτακτικά από τους Προέδρους Τουσκ και Γιούνκερ στη Σύνοδο της Βάρνας, ενώ αναδείχτηκε επίμονα στο ΝΑΤΟ, τόσο από τον πρωθυπουργό όσο και από τον υπουργό Εξωτερικών και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας. Το ζήτημα τέθηκε, επίσης, επανειλημμένως στις γερμανοτουρκικές και αμερικανοτουρκικές συνομιλίες, ενώ τέθηκε και στη συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν τον Απρίλιο, αφού λίγες μέρες πριν είχε αναφερθεί σχετικά ο πρωθυπουργός σε επικοινωνία του με τον Ρώσο Πρόεδρο.

Σημαντικός παράγοντας στην επίλυση του ζητήματος κατά την παρούσα περίοδο είναι και η προσπάθεια της Τουρκίας να επανεκκινήσει τις σχέσεις της με την ΕΕ και τα κράτη μελή της, σε μια περίοδο που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε κρίση.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί αύριο, Σάββατο 18/8/2018 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Έφυγαν για την πατρίδα τους, τα παιδιά της Σούλας. Περάσαμε μαζί τους, πολύ όμορφα!

Posted in Τα δικά μου

titania1
Ελπίζω να τα καταφέραμε να δώσουμε το καλύτερο κομμάτι του εαυτού μας και η Έστερ, η κόρη της Σούλας και τα κορίτσια της, Βικτόρια και Χλόη να πέρασαν πολύ όμορφα κοντά μας αυτές τις δεκαπέντε μέρες που τις φιλοξενήσαμε. Αυτή την εντύπωση μας έδωσαν. Εδώ, στο ΤΙΤΑΝΙΑ, στο τελευταίο δείπνο, μαζί τους.

titania2
Για μας, θα μείνουν όμορφα χαραγμένες στην καρδιά μας, όλες οι στιγμές που περάσαμε μαζί αυτές τις μέρες. Και ήταν έντονες μέρες… Μέσα στη ζέστη του Αυγούστου, που φέτος μου φάνηκε πιο ζεστός από ποτέ ή τουλάχιστον απ' όσο μπορώ να θυμάμαι. Έστερ, Βικτόρια και Χλόη, θα μας λείψετε...

akropoli.3
Όλες οι σημερινές φωτογραφίες, (πλην των δύο πρώτων) είναι δικές τους. Δημοσιευμένες στο Instagram, στο λογαριασμό των κοριτσιών... Είναι ότι ήθελαν να τους μείνει από την Ελλάδα ή ότι ήθελαν να μοιραστούν με τους φίλους τους. Εδώ η Χλόη μπροστά στο Θέατρο Ηρώδη του Αττικού, πάνω από την Ακρόπολη.

akropoli.4
Κάτι επίσης που τους άρεσε πολύ, είναι η φωτογραφίες με την πλάτη τους, έτσι που ο αναγνώστης να βλέπει, τι βλέπουν. Θα είναι μάλλον μόδα των νέων παιδιών αυτή, γιατί τη συνάντησα κι αλλού, πολλές φορές. Εδώ, η Βικτόρια βλέπει την Αθήνα από ψηλά, πάντα πάνω από το βράχο της Ακρόπολης.

akropoli.5
Να και η Χλόη σε μια παρόμοια πόζα... Τι να κάνουμε, μαθαίνουμε. Ο κόσμος αλλάζει. Και μαζί του οι εποχές, οι μόδες, ο τρόπος σκέψης από γενιά σε γενιά. Ωστόσο θέλω να τις ευχαριστήσω δημόσια γιατί ήταν πολύ συνεργάσιμες σε ότι αποφασίζαμε να κάνουμε ως ομάδα. Κι αυτό καμιά φορά δεν το έχεις από νέα παιδιά.

viktoria
Αυτή την τοιχογραφία, την συναντήσαμε στο Ναύπλιο. Όντως εντυπωσιακή! Η Βικτόρια θέλησε να φωτογραφηθεί εδώ. Καλή η επιλογή. Και σίγουρα έξω από τα συνηθισμένα πλάνα. Το χαμόγελο της, πάντα ξεχωριστό. Αν και δεν μιλούσε ελληνικά, καταλάβαινε πολύ καλά τι λέγαμε και... σχολίαζε, γελώντας.

xloi
Στη Χλόη αρέσουν πολύ τα καπέλα. Σαν τη γιαγιά της τη Σούλα, ένα πράγμα... Κι εκείνη της αρέσει να φωτογραφίζεται όταν περνάμε από μαγαζιά με καπέλα. Στην ερώτηση μας, αν μπορούμε να το κάνουμε οι καταστηματάρχες πάντα μας δίνουν την άδεια με ένα πλατύ χαμόγελο... Θα έχετε δει στο Facebook τέτοια στιγμιότυπα.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA