Ο Ιεχωβά ο Θεός της ειρήνης και η Πηγή της. Η ειρήνη είναι καρπός του πνεύματός του

pili.trikalon1

ΕΙΡΗΝΗ

Και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις Ευδοκία το έψαλλαν οι Άγγελοι, σε κάποια ευκαιρία.
Που εγεννήθη ο Χριστός, τα χρόνια τα παλιά κάποιοι ποιμένες άγρυπνοι, κήρυξαν πλατιά.

Αλλά από τότε πέρασαν, 2000 χρόνια Ειρήνη δεν την είδαμε, μόνο βροντούν κανόνια.
Η προφητεία έλεγε, πως θα ‘ρθει ο καιρός να αναλάβει ο Χριστός τα πάντα, ευτυχώς!

Τώρα ναι διανύουμε, ετούτο τον καιρό που ο Ιησούς σαν Βασιλιάς θα φέρει λυτρωμό.
Όμως πριν έρθει η ώρα αυτή, να βασιλεύσει η Ειρήνη οι άνθρωποι σαν άφρονες θα ψάχνουν για γαλήνη.

Προσπάθειες γίνονται παντού, Ειρήνη υπογράφουν χαρτιά χωρίς αντίκρισμα για πέταμα υπάρχουν.
Συνδιασκέψεις γίνονται, πώς να κατορθωθεί με την των όπλων απειλή, Ειρήνη να δοθεί!

Την ζωγραφίζουν πάντοτε με ένα περιστέρι. Μ' ελιάς κλαδί στο ράμφος του, Ειρήνη να τους φέρει.
Ειρήνη σε τραγούδησαν, με χείλη πονεμένα μανάδες όπου έχασαν, βλαστάρια αγαπημένα.

Ειρήνη σε αποκάλεσαν ύψιστο αγαθό. Για να υπάρχει η χαρά, στον κόσμο τον κακό.
Δεν εννοούν πως δεν μπορούν, Ειρήνη για να φέρουν όταν οι νόμοι του Θεού δεν τους ενδιαφέρουν.

anixiatikos.kipos1
Ειρήνη μόνο έρχεται απ' τον πιστό Θεό. Όταν αυτοί αποδέχονται τον νόμο τον καλό.
Που οδηγός είν' η Γραφή, μας λέει ακριβώς τι απαιτεί από εμάς ο ύψιστος Θεός.

Θα 'ρθει στιγμή ν' αναφωνούν, ασφάλεια και Ειρήνη. Θέλουμε για να είμαστε, στην γη ευτυχισμένοι.
Όμως αυτό είναι η αρχή μιας καταστροφής, αφού ποτέ δεν πίστεψαν τα λόγια της Γραφής.

Εμείς όμως οι δούλοι του, γνωρίζουμε καλά ότι το τέλος έρχεται την πόρτα μας κτυπά.
Δεν πολεμάμε με σπαθιά με όπλα φονικά με την Γραφή στα χέρια μας, μιλάμε φιλικά.
Γνωρίστε τον Δημιουργό και γιό του τον Χριστό, τότε Ειρήνη θα 'χετε σε μέλλον κοντινό.

iliovasilema5

Η ζωή μας είναι γλυκειά, με τα πάνω της και τα κάτω της... Από εμάς εξαρτάται να της δώσουμε το πραγματικό νόημα... Ας το προσπαθούμε, καθημερινά... Μπορούμε να τα καταφέρουμε! Να είστε απόλυτα σίγουροι γι' αυτό! Και δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από την ειρήνη διάνοιας...

Κάποιοι τα έχουν καταφέρει... Γιατί όχι κι εμείς;

Μια ημερήσια εκδρομή από το πρώτο στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής με τον «Βασ. Αλέξανδρο»

Posted in Επικαιρότητα

kruaziera1
Το επιχειρήσαμε χθες με τους φίλους μας Άρη και Χάρις. Κάναμε ένα ταξίδι πάνω στο κύμα για να γαληνέψει ο νους μας... Σε ένα ορίζοντα πέρα από το όνειρο της καλοκαιρινής μας νύχτας... Τραγουδιστά περνάγανε τα σύννεφα από μπρος μας...

kruaziera2
Ήταν μία μοναδική εμπειρία με ένα παραδοσιακό καράβι, καθώς ανοίξαμε τα δικά μας φτερά πάνω από τη χερσόνησο της Κασσανδρείας... Η μουσική της θάλασσας ήταν κάτι πολύ όμορφο και μας άρεσε... Αλλά και οι επιλογές των οργανωτών ήταν σχετικά καλές

kruaziera3
Η Σούλα παρακολουθεί πάνω από το πλοί "Βασιλιάς Αλέξανδρος" που είναι ιδιοκτησία του ομίλου «Philoxenia Kourkoudialos» τις εναλλαγές του τοπίου. Το μικρό πλοίο κάνει καθημερινά δρομολόγια. Μ’ αυτό πήγαμε κι εμείς/

kruaziera4
Μια ημερήσια εκδρομή με φαγητό - μπουφέ - μουσική. Γύρος Τορωναίου Κόλπου και στάση Μαρμαρά Σιμωνίας. Μπορούσες να κάνεις βουτιές από το καράβι, στάση για εξερεύνηση, μουσική και χορός "εν πλω" ! Και η Χάρις με τον Άρη, το τόλμησαν.

kruaziera5
Φυσικά δεν ήταν οι μόνοι. Πολλοί το επιχείρησαν στις στάσεις που έκανε το καραβάκι. Μόνο εγώ δεν μπήκα, Μου φάνηκε συννεφιασμένος ο καιρός και το φοβήθηκα λιγάκι. Λάθος, τελικά γιατί όπως μου είπαν οι φίλοι μου η θάλασσα ήταν υπέροχη.

kruaziera6
Τέτοιες παραλίες συναντήσαμε αρκετές, Με τροχόσπιτα για ελεύθερο κάμπινγκ, Και μια αμμουδιά μοναδική. Και η θάλασσα μοναδική. Γλαζοπράσινη. Να την πιείς στο ποτήρι. Η μέρα μας κύλησε πολύ όμορφα από τις 9:30 ως τις 18:00. Βίρα λοιπόν τις άγκυρες!

kruaziera7

Τα καλύτερα του χρόνου! Τα μαθήματα θα ξεκινούν στις 9 το πρωί… Δεν είναι φοβερό;

Posted in Δημοσιογραφικά

ethnos110918
Αυτό το θέμα διαλέξαμε γι’ αυτή την εβδομάδα. Το άνοιγμα των σχολείων ύστερα από τη καλοκαιρινή ραστώνη… Το ΕΘΝΟΣ, έτσι το παρουσίασε ανήμερα στο πρωτοσέλιδο του,

logos110918
Μέχρι και ο "βαθυστόχαστος" ΛΟΓΟΣ το επέλεξε για πρώτο θέμα. Δε λέω, έχει μνήμες για όλους όσους περάσαμε κάποτε από τα θρανία, αλλά δεν είναι και το φοβερό δημοσιογραφικό θέμα.

kosmos110918
Επιλέξαμε δύο ακόμα περωτοσέλιδα, για τη σημερινή μας εικονογράφηση, Το πρώτο αφορά την περιφερειακή εφημερίδα της Θεσσαλίας, ΚΟΣΜΟΣ, που επικεντρώνει στα τοπικά της σχολεία.

apopsinotou110918
Το δεύτερο είναι μια τοπική εβδομαδιαία εφημερίδα της νότιας Κρήτης που το προβάλει τόσο εντυπωσιακά ως να το ήξερε μόνο αυτή και μας το αποκαλύπτει, περήφανη…

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 14/09/2018

Την Τρίτη που μας πέρασε, άνοιξαν τα σχολεία για τη νέα χρονιά. Με όλες τις παράτες και τις τυμπανοκρουσίες που στη χώρα που ζούμε της δίνουν ως να ήταν κάτι πολύ σημαντικό. Με παράπονα για ελλείψεις, αλλά και με τη διαβεβαίωση ότι φέτος η Πολιτεία είναι καλύτερα προετοιμασμένη, ώστε να έχουμε όσο το δυνατό λιγότερα κενά και τα βιβλία στην ώρα τους.

Στην εποχή τη δικιά μου, θυμάμαι ότι έκαναν μήνες μέχρι να καλυφθούν αυτά τα κενά. Όχι ότι, ως μαθητές, μας χαλούσαν τα κενά που είχαμε εκείνες τις ώρες, αλλά αυτά τα είδαμε αργότερα, όταν μεγαλώσαμε. Μερικά κενά ήταν δυσαναπλήρωτα και ίσως και να κόστισαν στις επιλογές που κάναμε, σχετικά με τον επαγγελματικό προσανατολισμό μας.

Και να λοιπόν τα πρωτοσέλιδα, τα ρεπορτάζ και ότι άλλο χρειάζονταν ώστε το άνοιγμα να έχει πανηγυρικό, ξεχωριστό χαρακτήρα. Το… καλύτερο, βέβαια, το είπε ο υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου αποκαλύπτοντας ότι από του χρόνου τα μαθήματα θα ξεκινούν στις 9:00 και όχι στις 8:15.

Οι μαθητές, έχει το ρεπορτάζ, τον καταχειροκρότησαν στο σχολείο που έκανε τις δηλώσεις αυτές, ενώ ο υπουργός σημείωσε αστειευόμενος: «Για να κοιμόμαστε λίγο παραπάνω». Μάλιστα. Διαπίστωση: Οι γενιές αλλάζουν, ο κόσμος προχωρεί αλλά η... λατρεία για το σχολείο που δεν προσφέρει και πολλά πράγματα παραμένει, δυστυχώς, η ίδια.

Δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση. Αν το ίδιο το σχολείο δεν αποφασίσει να αλλάξει ώστε να γίνει ελκυστικό, τότε ότι κι αν κάνουν δεν έχει και τόση αξία. Άσε που το πολυδιαφημισμένο δημόσιο του χαρακτήρα του, δεν είναι και τόσο δωρεάν, αφού είσαι αναγκασμένος να πας φροντιστήριο που θα εξασφαλίσουν την επιτυχία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Επίσης κανένα δημόσιο σχολείο δεν παρέχει τίτλους σπουδών στις ξένες γλώσσες. Μόνο η ιδιωτική εκπαίδευση το κάνει αυτό σε συνεργασία με ξένα πανεπιστήμια. Θεωρείται ωστόσο απαραίτητο για μια μεταπτυχιακή εκπαίδευση στο πανεπιστήμιο. Και βέβαια αυτό, μόνο στην Ελλάδα θα το δεις…

Στην πρώτη μέρα στο σχολείο αφιέρωσε ακόμα και η Google το doodle της, το λογότυπο που έχει καθημερινά στην πρώτη σελίδας της. Αλλά θα μου πείτε, εδώ υπήρξαν πρωτοσέλιδα του αθηναϊκού και περιφερειακού Τύπου, η Google θα είχε πρόβλημα;

Αξίζει όμως να θυμηθούμε μερικά πράγματα, αυτονόητα ίσως, για τους μαθητές, αλλά όχι και για μας που πάνε πολλά χρόνια από τότε που τα παιδιά μας εγκατέλειψαν τις αίθουσες διδασκαλίας, όπως ότι η διδασκαλία των μαθημάτων ξεκίνησε την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου ή για να είμαστε πιο ειλικρινείς την επομένη μιας και η πρώτη μέρα δεν είναι ημέρα μαθημάτων και λήγει στις 15 Ιουνίου του επόμενου έτους.episimansis

Το διδακτικό έτος για τους μαθητές χωρίζεται σε τρία τρίμηνα. Το πρώτο τρίμηνο αρχίζει στις 11 Σεπτεμβρίου και λήγει στις 10 Δεκεμβρίου, το δεύτερο τρίμηνο αρχίζει στις 11 Δεκεμβρίου και λήγει στις 10 Μαρτίου και το τρίτο τρίμηνο αρχίζει στις 11 Μαρτίου και λήγει στις 15 Ιουνίου.

Σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, η φετινή αναμένεται να αρχίσει με τα βιβλία έτοιμα (όπως διαβεβαίωνε μέχρι την τελευταία ώρα το υπουργείο Παιδείας...) και με λιγότερα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία, αφού σε πρώτη φάση, από την προηγούμενη κιόλας εβδομάδα, προσελήφθησαν 19.480 άτομα.

Από αυτούς, 12.392 είναι εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (δάσκαλοι, νηπιαγωγοί και εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων) και 3.988 Δευτεροβάθμιας. Επιπλέον, 3.100 αναπληρωτές Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (ΕΕΠ) και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού (ΕΒΠ) προσελήφθησαν στην Ειδική Εκπαίδευση.

Λέτε λοιπόν να είναι η φετινή χρονιά διαφορετική; Καλύτερη; Με λιγότερα προβλήματα; Μακάρι. Προσωπικά, η πείρα μας έχει διδάξει κάτι ο σοφός λαός λέει και έχει απόλυτο δίκιο, εξακριβωμένο από τη ζωή: Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί αύριο, Σάββατο 15/9/2018 στη εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, «Επισημάνσεις».

Ολοκληρώνουμε τις μέρες μας στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Ήταν, πραγματικά, πολύ όμορφα!

Posted in Επικαιρότητα

kanatadika.evias
Οι μέρες περνάνε όμορφα.,, Και όταν συμβαίνει αυτό, θα το έχετε διαπιστώσει κι εσείς, περνάνε και πολύ γρήγορα. Με όμορφες ανατολές, με εναλλαγή του καιρού, χθες ας πούμε το βράδυ μετά τις 9 έβρεξε πολύ. Με μια βροχή σταθερή, χειμωνιάτικη σχεδόν. Αλλά ξυπνήσαμε σε ένα, επίσης καλοκαιρινό τοπίο.

pitsa
Έχουμε γεμίσει όμορφες αναμνήσεις που θα πάρουμε μαζί μας στην επιστροφή μας στον τόπο μας. Αναμνήσεις που θα μας κρατήσουν όρθιους, δυνατούς, όλο το χειμώνα. Σαν αυτή την υπέροχη, πρωτότυπη μοναδική πίτσα της μικρής Χριστίνας, που έφτιαξε την ημέρα που μας φιλοξένησαν οι γονείς της.

fisi1
Θα θυμάμαι πάντα την επίσκεψη στο κτήμα του Άγγελου και τις δυσκολίες που είχαμε να φτάσουμε να βρούμε λίγο φασκόμηλο με τον Άρη. Εκεί, στο κτήμα, ξεχώρισα ανάμεσα στα άλλα, αυτό το δέντρο για τα χρώματα του. Λίγο διαφορετικά σε σχέση με το υπόλοιπο πράσινο. Υπέροχες πινελιές!

fisi2
Παντού εδώ, στον τόπο που μένουμε, στη Χαλκιδική, θα δεις τα πεύκα ακόμη και δίπλα, ως πάνω στη θάλασσα. «Πήρα» ένα μαζί μου, να θυμάμαι την ξεχωριστή ομορφιά του τόπου που ζήσαμε τόσες μέρες, δίπλα στους φίλους μας. Μνήμη είναι κι αυτή και μάλιστα πολύ όμορφη... Που αξίζει να την έχουμε συντροφιά.

xelona
Πού και που ένα ζωάκι, είναι λογικό να το δεις. Όπως αυτή τη μικρή χελωνίτσα που προσπαθούσε να περάσει από τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη. Στο δικό της ρυθμό, αργά, χωρίς να βιάζεται ιδιαίτερα. Μάθημα για μας, ότι για να απολαμβάνομαι κάτι από καρδιάς, δεν χρειάζεται καμιά βιασύνη.

Μια αναφορά στο μέλι του Αγησίλαου. Λίγο, αλλά πολύ εξαιρετικό. Δες πόσο αγνά το βγάζει

Posted in Κρήτη

meli1
Το έχω δει και από κοντά πώς λειτουργεί αυτό το μηχάνημα. Οι άνθρωποι που έχουν μελίσσια βάζουν το τελάρο με το μέλι, όπως το παίρνουν φορτωμένο από τη κυψέλη και χωρίς καμιά ανθρώπινη παρέμβαση, το βγάζουν με τη φυγόκεντρο δύναμη. Καθαρό μέλι, αληθινό μέλι. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που έκανα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, παλιότερα για το μέλι...

meli2
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που γίνεται ανάρπαστο. Που έχει τους αγοραστές έτοιμους, πριν ακόμα μαζευτεί και μπει στα βάζα του ενός κιλού. Ο Αγησίλαος συνεργάζεται με τον Αιμίλιο. Η μελισσοκομία είναι ολόκληρη επιστήμη και χρειάζεται πολύ προσοχή για να έχει επιτυχία. Μια χρονιά στη Γιορτή του Θραψανιώτη αγγειοπλάστη. Δείτε ΕΔΩ ένα περίπτερο για το μέλι...

meli3
Να και ο Αγησίλαος επί το έργον. Στο παλιό μαγαζί του πατέρα του. Εδώ έχουν τα εργαλεία που χρειάζονται για να βγάλουν το μέλι. Κι ευτυχώς που σχεδόν πάντα έχουν επιτυχία, γιατί η παραγωγή είναι μικρή και έχει όρια. Τους αξίζει η ανταμοιβή αυτή. ΕΔΩ μπορείτε να δείτε ένα παλιότερο δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ όπου παρακολούθησα από κοντά κάτι παρόμοιο με το σημερινό.

meli4
Διότι το αγαπά πραγματικά αυτό που κάνει. Δεν θα ξεχάσω ποτέ στα καλοκαίρια που έμεινα φιλοξενούμενος σπίτι τους, όταν ετοίμαζε ζάχαρη σε μεγάλες ποσότητες, σε δύσκολες εποχές για να φάνε οι μέλισσες και να μην αρχίσουν να τρώνε το μέλι από την ανάγκη της επιβίωσης τους. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ πριν από τρία χρόνια στο Βανκούβερ του Καναδά, όπου ένας Έλληνας φτιάχνει λουκουμάδες με μέλι.

meli5
Κάθε βήμα τους είναι προσεγμένο και όχι μόνο στην τελευταία φάση, που είναι αυτή της εξαγωγής του μελιού. Έχω πάει μαζί τους, όταν έψαχναν να βρουν πεύκα στη νότια μεριά της Κρήτης, κοντά στη Βιάνο προκειμένου να μεταφέρουν τις κυψέλες, όταν καλοκαιριάσει και δεν υπάρχουν θυμάρι και λουλούδια.

meli6
Δικαιολογημένα η παρέα που εργάστηκε θα καθίσει για ένα κρασί με μεζέ. Είναι η μικρή αμοιβή τους. Συχνά στην παρέα θα προσκολληθούν κι άλλοι, αλλά αυτή είναι η χαρά των ανθρώπων που έχουν μάθει να μοιράζονται πράγματα. Και ο Αγησίλαος δίνει ακόμα και την ψυχή του.

Όμορφες στιγμές που ζήσαμε από το μπαλκόνι του Άρη και της Χάρις, στο Πολύχρονο

Posted in Επικαιρότητα

anatoli.polixrono1
Αυτή την ομορφιά την καταγράψαμε από τις πρώτες μέρες που ήρθαμε στο Πολύχρονο Χαλκιδικής, κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Τώρα που τις ξαναείδα από κάποια απόσταση χρόνου, νόμισα ότι είναι ανατολή, αλλά τελικά είναι δύση...

anatoli.polixrono2
Δεν έχουν και μεγάλη διαφορά αυτά τα δύο... Πανέμορφα, στη μια ανοίγει η μέρα, στην άλλη τελειώνει και πέφτει πάνω μας το πέπλο της νύχτας. Είναι υπέροχο να το παρακολουθείς και να το καταγράφεις, με διαφορά χρόνο. Ποιος πίνακας ζωγραφικής θα μπορούσε να συγκριθεί μαζί του;

anatoli.polixrono3
Το μόνο που ίσως αλλάζει, αλλά κι αυτό διακριτικά, είναι η φωτεινότητα του πλάνου... Και δεν πρόκειται για καμιά καλή φωτογραφική μηχανή με ειδικούς φακούς. Για το τηλέφωνο μου, μιλάμε. Αν λοιπόν αυτό καταγράφει τέτοιες λεπτομέρειες, σκεφτείτε τι βλέπουν τα μάτια μας.

anatoli.polixrono4
Χανόμαστε μέσα σ' αυτή την ομορφιά, καθώς γνωρίζουμε καλά από πού προέρχεται και γιατί μας έχει δοθεί με τόση γενναιοδωρία, αυτό το μοναδικό θέαμα καθημερινά, δυο φορές το 24ωρο. Μια στην ανατολή και μια στη δύση του ήλιου, όπως τη βλέπουμε από εκεί που βρισκόμαστε.

anatoli.polixrono5
Δεν ξέρω πόσοι από τους αναγνώστες μου, έχετε δει κάτι ανάλογο. Αν είστε πρωινοί τύποι, όπως εγώ ή αν έχετε την ευαισθησία να σταματήσετε από το τρέξιμο και την πίεση της καθημερινότητας για να θαυμάστε λίγο τη δημιουργία και τον Δημιουργό, καταλαβαίνετε τι λέω.

anatoli.polixrono6
Δεν υπάρχει τίποτα να το συγκρίνεις μ' αυτό το φυσικό φαινόμενο. Για δες: Μικροί κι αδύναμοι άνθρωποι, είμαστε αλλά έχουμε αυτό το τεράστιο προνόμιο και καλό είναι μην το θεωρούμε δεδομένο. Κάποιος μας το δίνει, οπότε ένα "ευχαριστώ", τουλάχιστον, είναι επιβεβλημένο.

Από την παραμονή μας στη Χαλκιδική. Δέκα μέρες κλείνουμε και περνάμε υπέροχα!

Posted in Επικαιρότητα

xariw.dervisis
Συνέβη ξαφνικά, όπως συμβαίνουν τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή μας. Ο Χάρης με πλησίασε, λίγο μετά τη συνάθροιση στην Κασσανδρεία και με ρώτησε αν θυμάμαι πού κάναμε μαζί μπάνιο, στην ίδια θάλασσα. Και τότε τον θυμήθηκα, με πολύ αγάπη. Έκανε την κοινωνική του στο Αρκαλοχώρι και γνωριστήκαμε στο χωριό.

kriopigi1
Έτσι θέλω να είναι το σημερινό σημείωμα... Πασπαρτού! Από κάποια πράγματα που ζήσαμε εδώ, στη Χαλκιδική, τις μέρες που είμαστε και που σήμερα κλείνουν κιόλας τις 10... Όπως αυτή εδώ, που κάναμε μια στάση στην Κρυοπηγή με το δροσερό νερό για να πιούμε και να πάρουμε μαζί μας.

laiki1
Ή εδώ, στην λαϊκή αγορά της Κασσανδρείας που γίνεται κάθε Τρίτη, όταν πήγαμε να ψωνίσουμε για το σπίτι τα χρειαζούμενα... Η κυρία που πουλάει τα αυγά είχε πολύ κέφι για ζωή. Κι εμάς μας αρέσουν πολύ, τέτοιοι άνθρωποι. Της ζητήσαμε να φωτογραφηθεί μαζί μας και πέταξε τη σκούφια της...

kriopigi2
Χαλαρά, ανέμελα περνάνε οι μέρες μας. Όμορφα. Είναι καλή η παρέα μας, ο καιρός, το κλίμα των διακοπών, η καλή συνεννόηση καθώς χαράζουμε το πλάνο της επόμενης μέρας. Γενικά είναι ένα πραγματικό κλίμα διακοπών, από αυτό που χρειαζόμαστε όλοι για να νιώσουμε καλύτερα.

laiki2
Άλλη μια φωτογραφία από τη λαϊκή αγορά της Κασσανδρείας... Μου θύμισε Αθήνα. Εκεί μαζεύεται όλη η περιοχή να κάνει τα ψώνια της. Μπορεί και να μην έχει άλλη κοντά, στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής ή μπορεί και να τους βολεύει. Είναι πάντως, ένα πανηγύρι...

kriopigi3
Φυσικά υπάρχουν και οι στιγμές χαλάρωσης. Όπως αυτή στο "Ντελ Μάρε", ένα ξενοδοχείο δίπλα στη θάλασσα. Πολλές φορές προτιμούμε για μπάνιο αυτή την περιοχή. Είναι κοντά μας, καθαρή, τόσο που σου έρχεται να την πιεις στο... ποτήρι...Εδώ είναι στο μπαράκι δίπλα στη θάλασσα.

kriopigi4
Καμιά φορά αυτό το λένε τέχνη... Και αρέσει πολύ ειδικά στα νέα παιδιά. Το είδαμε όταν φιλοξενούσαμε σπίτι μας την Έστερ με τα παιδιά της. Πολλές από τις φωτογραφίες των κοριτσιών της ήταν πλάτη. Μαθαίνουμε καθώς μεγαλώνουμε. Μια άλλη οπτική των πραγμάτων...

Ένα όμορφο πρωινό με καφέ κοντά σε φίλους αγαπημένους, κυριολεκτικά δίπλα στη θάλασσα

Posted in Επικαιρότητα

me.filus1
Πόσο τον χαρήκαμε δε λέγεται, αυτόν τον καφέ δίπλα στη θάλασσα. Πήγαμε προσκαλεσμένοι στο οικόπεδο που έχουν στήσει το τροχόσπιτο τους. Πολύ φιλόξενοι. Είχαν ετοιμάσει ένα σωρό πράγματα. Και απολαύσαμε τη συντροφιά τους και την κουβέντα μας...

me.filus2

Το περιβάλλον από μόνο του, μοναδικό. Πήρα ενδεικτικά μερικές φωτογραφίες, ως ανάμνηση των όσων ζήσαμε... Λίγο πριν φύγουμε. Και όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς, ήταν υπέροχο. Δες πόσο αρμονικά είναι δεμένα αυτά τα φυτά, οι αθάνατοι με τη θάλασσα!

me.filus3
Είναι η ώρα που σηκωθήκαμε να φύγουμε. Και ως Έλληνες, λέμε μια "τελευταία" κουβέντα. Που μπορεί να διαρκέσει αρκετά. Επειδή η παρέα είναι όμορφη και κανείς δεν θέλει να τελειώσει τόσο "γρήγορα". Και οι δυο ώρες μοιάζουν λίγες, μπροστά σ' αυτό που ζήσαμε μαζί τους.

me.filus4
Ωστόσο, προσωπικά μου άρεσαν πολύ αυτά τα άγρια φυτά, που πέρα από την ομορφια τους λειτουργούν και ως φυσικός φράκτης, όταν η θάλασσα κάνει τα παιχνίδια της και τα κύματα φτάνουν ώς το τροχόσπιτο, κάνοντας ζημιές στο γρασίδι και όχι μόνο.

me.filus5
Εδώ μένουν οι φίλοι μας το καλοκαίρι... Ένα ζευγάρι στην ηλικία μας. Και είναι χαρούμενοι... Τα πρόσωπα τους λάμπουν από χαρά και όσο μπορούσαν και τους υποστήριζαν οι δυνάμεις τους, όργωναν την παραλία και μάζευαν ξύλα που έβγαζε έξω η θάλασσα. Έργα τέχνης, σμιλεμένα από το χρόνο.

me.filus6
Φύγαμε με βαριά καρδιά. Ήρθαν μέχρι έξω και μας αποχαιρέτησαν. Από αύριο θα επιστρέψουν στην Θεσσαλονίκη, στο σπίτι τους. Όλο και λιγοστεύει ο κόσμος εδώ, αλλά εμείς συνεχίζουμε για λίγο ακόμα, να απολαμβάνουμε την ομορφιά της Χαλκιδικής που χθες πήρε με τη βροχή μια χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δώδεκα μήνες στην ανεργία

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA