Μέσα σ' αυτήν την εβδομάδα, το μεγάλο βήμα... Έρχεται κοντά σας ο νέος ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ!

anthi1.260415
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι από μόνος μια ολόκληρη ιστορία. Στο πέρασμα των χρόνων, έχει καταγράψει και έχει ασχοληθεί με πάρα πολλά πράγματα. Αλλά κυρίως με το χωριό μου, το Θραψανό Ηρακλείου Κρήτης. 'Οπως ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε πέρσι για τις ζημιές από το σεισμό.

terpsithea.anixi2.190421
Αλλά όλο και σκεφτόμαστε τελευταία να κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Στα σχέδια μας δεν είναι να "κατέβει" το site, όχι. Αυτό θα παραμείνει πια ως ιστορία, σαν αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε τον Σεπτέμβρη του 2020 τότε που οι βροχές δοκίμασαν και το χωριό μου.

anthi6.260415
Δυσκόλεψα και δυσκολεύω πολλούς που δεν ξέρουν τι μπορεί να σημαίνει το όνομα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Αν και μέσα στον ιστότοπο το εξηγώ αναλυτικά, δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι  διαβάζουν, το κάνουν αυτό προσεκτικά. Δείτε ΕΔΩ μια ανάρτηση που κάναμε τον Μάιο του 2020, όταν το συνεργείο του ALPHA επισκέφτηκε τα αγγειοπλαστεία του χωριού μου.

terpsithea.anixi4.190421
Λέμε λοιπόν αυτό το site κάποια στιγμή, όχι πολύ μακριά από τώρα, να περάσει στην ιστορία και να υπάρξει ένας νέος ιστότοπος, φρέσκος, με σύγχρονα χαρακτηριστικά που να καταγράψει την ιστορία από εδώ και πέρα. Δείτε ΕΔΩ άλλη μια ανάρτηση από την είσκεψη του ALPHA στα ανθοκήπια του Θραψανού.

potami.nero
Κι επειδή αυτός ο διαδικτυακός τόπος έχει πιο πολύ σχέση με την αληθινή ζωή, επιλέξαμε ως εικονογράφηση μερικά λουλούδια από την επιφάνεια γραφείου του υπολογιστή. Κάτι που μας αρέσει πολύ να κάνουμε. Δείτε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από τα παλιά... Καλοκαίρι προς φθινόπωρο του 2018, στον Τσούτσουρα. Αυτή τη εβδομάδα, λοιπόν, θα τα δούμε όλα!

Ταχυδρομήθηκε η "Φωνή των Τεχνικών του ΟΤΕ" τ. 234

Posted in Δημοσιογραφικά

Τέλος καλό, όλα καλά για το τεύχος 234 της "ΦΩΝΗΣ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ του ΟΤΕ". Έφυγε ήδη από το ταχυδρομείο για τα σπίτια των συναδέλφων σε όλη την Ελλάδα και χθες κάναμε Συντακτική Επιτροπή για το νέο φύλλο. Στόχος να βγεί το 235 πριν τον Ιούλιο για να φύγουμε ήσυχοι στις καλοκαιρινές διακοπές μας.

Δώσαμε το "τυπωθείτω" για το περιοδικό της ΠΕΤ ΟΤΕ τ.234. Πρέπει να πω ότι δουλέψαμε κάτω από πολύ καλές συνθήκες συνενόησης και δεν με δυσκόλεψε καθόλου. Την ερχόμενη εβδομάδα βάζουμε μπροστά το νέο. Να το φέρουμε στα ίσα του μέχρι το καλοκαίρι που θα φύγουμε για διακοπές...

Οι εκλογές τέλειωσαν στην ΠΕΤ ΟΤΕ, η νέα διοίκηση είναι πια γεγονός και έφτασε πια η ώρα να βγάλουμε την πρώτη μετά... Μπρόφα "Φωνή των Τεχνικών του ΟΤΕ". Η Συντακτική Επιτροπή ανέλαβε έργο. Η πρώτη συνεδρίαση ήταν παραγωγική. Μέσα σε δυο ώρες θέσαμε τις βάσεις για πολλές θετικές αλλαγές στο περιοδικό της ΠΕΤ ΟΤΕ. Φυσικά αυτές δεν πρόκειται να φανούν στο πρώτο φύλλο μιας και είναι πολύ μικρός ο χρόνος που μεσολαβεί έως την ολοκλήρωση του (διότι μας πιέζουν οι ημερομηνίες ασφυκτικά), αλλά θα είναι αισθητή σε κάθε νέο φύλλο.

Από την πρώτη εμφάνισή της θα φανεί η πρώτη. Μικραίνει το μέγεθός της. Φεύγει από το σχήμα που την πήγε ο Μπρόφας και ξαναγυρνάει στο κλασικό Α4. Το ζητούμενο βέβαια δεν είναι μόνο αυτό. Το πιο σημαντικό είναι η δουλειά που είναι διατεθημένοι να... ρίξουν οι νέοι υπεύθυνοι του περιοδικού έτσι που το περιεχόμενο του να γίνει "κράχτης" για τους τεχνικούς του ΟΤΕ να το πάρουν στα χέρια τους, να το διαβάσουν και να παίξει πραγματικά το ρόλο του ως εργαλείο δουλειάς του συνδικάτου.

Ο χρόνος θα δείξει αν τα μεγάλα σχέδια μπορούν να υλοποιηθούν. Κι αυτό έχει να κάνει με την καλή συνεργασία και την εμπιστοσύνη σ' αυτούς που θα τραβήξουν πραγματικά κουπί σ' αυτή τη νέα προσπάθεια. Καλό ξεκίνημα.

  • Πατήστε ΕΔΩ να δείτε σε μορφή PDF ολόκληρο το περιοδικό όπως είναι τυπωμένο στο χαρτί

Τέλειωσε ο «Ηλεκτρικός» πριν από το Πάσχα!

Posted in Δημοσιογραφικά

Αυτό κι αν είναι επιτυχία! Καταφέραμε και ολοκληρώσαμε τον "Ηλεκτρικό"δίνοντας το Ο.Κ. για το πιεστήριο τη Μ. Πέμπτη το μεσημέρι. Έτσι ο στόχος επετεύχθη. Μπορέσαμε να φύγουμε ήσυχοι για τις μικρές πασχαλινές διακοπές μας στο χωριό.  

Τα παιδιά στο τυπογραφείο δούλεψαν πολύ ευσυνείδητα κι αν δεν ήταν η σημερινή πίεση σε σχέση με την δουλειά μου στην εφημερίδα και με το γεγονός ότι το μεσημέρι σχόλαγαν οι τελευταίοι εναπομείντες στην Αθήνα, ούτε που θα το καταλαβαίναμε πως τέλειωσαν 16 σελίδες. Στο πι και φι έγιναν όλα...

Το νέο τεύχος έχει πολλές εξειδικευμένες ειδήσεις που αφορούν τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνεται. Το φύλλο σε αρχείο PDF είχαμε υποσχεθεί ότι θα το βλέπατε μετά το Πάσχα. Και ιδού κρατάμε το λόγο μας...

 

 

Αυτό έιναι το νέο φύλλο του "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟY". Πατήστε ΕΔΩ να τον δείτε σε μορφή PDF .

Στο θέατρο με το σχολείο του γιου μου

Posted in Μαρτυρίες

Είπα ότι θα ήταν ωραία να πηγαίναμε μια βόλτα παραμονή 25ης Μαρτίου στο θέατρο με τον μικρό Λάμπρο.

Την πρωτοβουλία για αυτή τη βραδιά πήρε ο Σύλλογος Γονέων του 54 Γυμνασίου Αθηνών, αλλά δυστυχώς δεν στήριξε την προσπάθεια όσο έπρεπε με αποτέλεσμα στην πλατεία του ΓΚΛΟΡΙΑ να βρεθούμε καμιά 20αριά γονείς και παιδιά για να δούμε το έργο των Α. Σνίτσλερ και Α. Τσέχωφ «Σνίτσελ με βότκα Τσέχωφ» με τον Τάκη Παπαματθαίου, την Ίριδα Πανταζάρα, τον Θόδωρο Ρωμανίδη και την Φιλίτσα Καλογεράκου.

Κι όμως άξιζε κάτι καλύτερο από πλευράς κόσμου.

Η μισή πλατεία του θεάτρου ήταν γεμάτη από κόσμο κι ανάμεσά τους αρκετοί ηθοποιοί που προφανώς ήρθαν να δουν το «παίξιμο» των συναδέλφων τους.

Η παράσταση, μια ελεγεία στον έρωτα μέσα από τρία μονόπρακτα, μας παρέσυρε και μας έκανε να προβληματιστούμε για πράγματα απλά, καθημερινά, που συμβαίνουν γύρω μας, δίπλα μας και συνήθως τα προσπερνούμε έτσι χωρίς να το καταλάβουμε.

Το εισιτήριο είχε ειδικά για το σχολείο μας 10€ από τα 18€ του ταμείου μετά από τη συμφωνία του Συλλόγου ο οποίος αναγκάστηκε να πληρώσει τα υπόλοιπα 20€ αφού η συμφωνία με το θέατρο ήταν 40 άτομα minimum.

Εφυγε για το πιεστήριο η ΑΙΧΜΗ τ. 44

Posted in Δημοσιογραφικά

Όταν θέλουμε κάτι το καταφέρνουμε. Ακόμη κι αυτό που θεωρητικά είναι πολύ δύσκολο μπορεί να γίνει. Δείτε αυτή την εφημερίδα. Τη στήσαμε σε χρόνο μηδέν. Εντάξει, προεκλογικό φύλλο είναι και δεν ήταν δύσκολο στο στήσιμό του.

Είναι μερικές φορές που κάποια πράγματα γίνονται με τη διαδικασία του... επείγοντος. Όπως τώρα εδώ, στους μηχανικούς της ΔΕΗ που πρέπει να βγάλουμε το έντυπο μέσα στην εβδομάδα που έρχεται. Έτσι τ' αφήνουν όλα την τελευταία στιγμή και ύστερα τρέχουν και δε φτάνουν...

Το επείγον του πράγματος αφορά την ανάγκη να προλάβουν τις προθεσμίες για τις... εκλογές του Συλλόγου. Στις 5 Απριλίου πρέπει να έχει πάει στο σπίτι των εργαζομένων. Θα μου πείτε δεν μπορούσε αυτό να γίνει νωρίτερα και πιο οργανωμένα; Φυσικά θα μπορούσε, αν υπήρχε η στοιχειώδης λογική. Αλλά για συνδικαλιστές μιλάμε...

Έτσι το Σάββατο 21/3 πήγα, μετά το μάθημα Δημοσιογραφίας στα παιδιά, πήγα στο Σύλλλογο στο κέντρο της Αθήνας και πήρα ύλη προκειμένουν να τη δουλέψω το Σαββατοκύριακο και τη Δευτέρα το πρωί να την πάω με κασέ στο τυπογραφείο. Υπάρχουν εκκρεμότητες βέβαια και είναι κι αυτή η... κουτσουρεμένη λόγω 25ης Μαρτίου εβδομάδα αλλά θα κάνω ότι μπορώ για να είναι συνεπείς με τις απαιτήσεις του καταστατικού τους.

Τη δούλεψα Κυριακή βράδυ και είναι έτοιμη, την έδωσα τη Δευτέρα 23/3 στο τυπογραφείο...

Αυτό είναι το εξώφυλλο του νέου τεύχους της "ΑΙΧΜΗΣ". Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να τη διαβάστε όπως είναι τυπωμένη στο χαρτί.

Ο παπά- Ανδρέας στ’ Ανώγεια βγάζει μια εκπληκτική εφημερίδα, την ΑΝΩΓΗ

Posted in Κρήτη

Τον παπά – Αντρέα Κεφαλογιάννη από την ενορία του Αγίου Γεωργίου στ’ Ανώγεια, τον γνώρισα ένα καλοκαίρι, πριν μερικά χρόνια μέσα στο εξοχικό κέντρο «Ντελίσσες» του λυράρη Σκουλά, στη διάρκεια ενός γάμου, τυχαία. Ή τυχαία το έκανε να φαίνεται ο Νίκος Καραγιαννάκης;

Δεν γνώριζα το ζευγάρι που παντρεύονταν και δεν πήγα γι’ αυτό. Τα Ανώγεια ήθελα να γνωρίσω και ο εκδότης της εφημερίδας «Ρέθεμνος» που αρθρογραφώ κάθε βδομάδα, εννιά χρόνια τώρα, προσφέρθηκε να πάμε παρέα. Και πήγαμε...

Από τότε γίναμε φίλοι. Και όχι τυχαία.. Ο παπά- Αντρέας έχει αναπτύξει μια ξεχωριστή κοινωνική δράση όλα αυτά τα χρόνια, δίπλα και δίπλα στους κατοίκους των Ανωγείων.

Είναι πρόεδρος στη τοπική ποδοσφαιρική ομάδα «Αετός» με 100 παιδιά στην Ακαδημία ποδοσφαίρου που φορούν φανέλα με χορηγό την Ενορία Αγ. Γεωργίου, γραμματέας στον αγροτικό συνεταιρισμό του χωριού, με internet café της εκκλησίας, προσφορά τοπικού πολιτικού παράγοντα και εκδότης της διμηνιαίας εφημερίδας «ΑΝΩ γη» που το τελευταίο και πιο πρόσφατο φύλλο της διαβάστετο εδώ σε αρχείο pdf.

Μιλάμε πολύ ταχτικά στο τηλέφωνο, λαχταρώ την ώρα που θα πάω στα Ανώγεια και… σαν συνεισφορά στον πραγματικά αξιόλογο έργο  που κάνει δηλώνω μόνιμος αρθρογράφος στην ταυτότητά του.

Μια μικρή προσφορά 350 λέξεων σε έναν άνθρωπο που έχει ανοιχτή την καρδιά του και το σπίτι του σε φίλους. Αναζητήστε τη σε χαρτί. Σας βεβαιώνω ότι δεν έχει καμιά σχέση με τις εκκλησιαστικές εφημερίδες που γνωρίζετε ώς τώρα.

Για την ώρα δείτε τη θεματολογία της και προηγούμενα τεύχη από το site που έχει στο internet.

Έτοιμος ο «Κρέοντας» τ. 14

Posted in Δημοσιογραφικά

Τα κατάφερα και ολοκλήρωσα την ύλη για το καινούριο τεύχος (ν.14) της 4σέλιδης εφημερίδας τους εξωραϊστικού συλλόγου με την ίδια επωνυμία «Ο Κρέοντας» μέσα στις προθεσμίες που είχα θέσει από την αρχή.

Ο στόχος ήταν να παραδοθεί στο τυπογραφείο την Παρασκευή, να δουλευτεί από τα παιδιά και να κλείσει αρχές της νέας εβδομάδας για να έχει το χρόνο που χρειάζεται, να τυπωθεί μέχρι το Σάββατο και να μοιραστεί στη συνεστίαση του Συλλόγου που είναι προγραμματισμένη για την Κυριακή 15 Μαρτίου, ώρα 12.30 μ.μ. στην παλιά πλακιώτικη ταβέρνα «Ο Κρητικός», Μνησικλέους 24.

Πήρα την Τετάρτη 11/3 το pdf με τον "Κρέοντα", έδωσα τις διορθώσεις και το Ο.Κ. για εκτύπωση. Πολύ καλά πάμε από πλευρά χρόνων.

Το φύλλο τυπώθηκε και κυκλοφορεί ήδη.

 

 

Αυτή είναι η πρώτη σελίδα του καινούργιου "Κρέοντα". Αν πατήσετε ΕΔΩ μπορείτε να τη διαβάσετε σε μορφή PDF. Μαθαίνουμε σιγά σιγά πώς λειτουργεί το σύστημα...

Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα

Posted in Τα δικά μου

Ήρθαν την Πέμπτη 26/2/2009 και τα δύο ΜΜΕ του ΣΚΑΪ στο αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα για να… ξαναθυμηθούμε ένα σοβαρό θέμα που τον περσινό Νοέμβρη είχε αναδείξει ξανά και πάλι ο σταθμός με τη μεγάλη συναυλία που διοργάνωσε μέσα στο χώρο με τους Χρήστο Θηβαίο και Διονύση Τσακνή.

Για περισσότερες από δύο ώρες τα μικρόφωνα του ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ και η τηλεόραση φιλοξένησαν τις απόψεις των κατοίκων της περιοχής και έκαναν κάποιους να νιώθουν άβολα στα ζεστά γραφεία τους.

Διεισδυτικός ο Άρης Πορτοσάλτε μαζί με τον Βασίλη Κουφόπουλο ανέδειξαν το ζήτημα και έβαλαν σοβαρά ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις από τους αρμόδιους.

Η γειτονιά που μένουμε έχει μεγάλη ιστορική αξία κι αυτό δεν μπορεί να θυσιάζεται στο κέρδος και στον σχεδιασμό επί ποδός. Οι κάτοικοι έχουν όραμα και θα το καταθέσουν την Κυριακή 8 Μαρτίου στη συγκέντρωση - ενημέρωση που θα γίνει στις 11 το πρωί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων (Αλεξανδρείας και Λένορμαν στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα).

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA