Μερικές αλήθειες για τα Χριστούγεννα που θα έπρεπε να γνωρίζουμε, οπωσδήποτε...

agia.grafi.xroma

Χριστούγεννα

Καληνύχτα ημέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού την θεία γέννηση, να πω στο αρχοντικό σας.

Κάλαντα κάλαντα, όλος ο κόσμος ψάλλει, με κίνητρο μοναδικό λίγα λεφτά να βγάλει.

Ποιος άραγε έχει σκεφθεί, να ψάξει στην Γραφή, γι αυτό το θείο γεγονός, τι έχει να μας πει

Αλήθεια να γεννήθηκε ο Ιησούς χειμώνα; Προσδιορίζει η Γραφή ετούτο τον κανόνα;

Μας λένε οι Ευαγγελιστές κάποιες πληροφορίες, που σίγουρα μας βγάζουνε από τις απορίες.

Ποιμένες ήταν στους αγρούς εις τα βουνά ψηλά, μα όταν κρύο έκανε ήταν στα χειμαδιά.

Πώς καταχείμωνα λοιπόν που κάνει πάντα κρύο αν κατοικούσαν κει ψηλά θα έμπαιναν στο ψυγείο.

Ο Καίσαρας ο Αύγουστος έκανε απογραφή. Είπε να πάει ο καθείς, όπου είχε γεννηθεί.

Σκεφθείτε πώς ταξίδευαν εκείνο τον καιρό, με γαϊδουράκια κι άλογα σε δρόμο όχι στρωτό.

Δεν είναι δα παράξενο, ποιος άραγε μπορούσε, με τις συνθήκες άσχημες κάποιος να οδοιπορούσε.

Δεν στέκει με την λογική αυτή η απογραφή να γίνει καταχείμωνο σε αυτή την εποχή.

Μέσ' την Γραφή Χριστούγεννα δεν έχει αναφερθεί, πότε δεν λέει η Γραφή, πρέπει να γιορτασθεί.

Ούτε οι πρώτοι Χριστιανοί γιόρταζαν την ημέρα, μα αιώνες κάποιοι αργότερα σηκώσανε παντιέρα.

Α! Είπαν ας γιορτάσουμε την γέννηση Χριστού, χωρίς να έχουν εντολή του ύψιστου Θεού.

Σαν έγινε αυτοκράτορας της Ρώμης Κωνσταντίνος, Μέγας ονομαζόμενος, ήταν παλιά εκείνος.

Που ένωσε πολλούς λαούς, στην αυτοκρατορία. Κι έτσι εκχριστιανίστηκε η ειδωλολατρία.

Έγινε ένας συγκρητισμός, μια κίβδηλη θρησκεία που είχε μορφή χριστιανική, το γράφει η ιστορία.

Ποτέ δεν λέει η Γραφή, πότε ο Χριστός εγεννήθη. Γιατί ήθελε ο ύψιστος να ξεχαστεί στην λήθη.

Όσο και για τα έθιμα που την ακολουθούν διόλου δεν είν' Χριστιανικά που όλοι το αγνοούν.

Των δώρων η ανταλλαγή, το δένδρο στολισμένο και η γιορτή που ακολουθεί σαφώς δεν είν' γραμμένο;

Ποτέ η Γραφή η Αγία, δεν γράφει ιστορίες. Ούτε για Αϊ Βασίληδες, μωρές μυθοπλασίες.

Η γέννηση του Ιησού είναι ένα γεγονός που έδωσε σωτηρία μας, ο ύψιστος Θεός.

Πρέπει να υπακούμε στον Άγιο Θεό που μας διδάσκει διαρκώς, ποιο είναι το σωστό.

Αν κάποιος περισσότερα γι αυτά θέλει να μάθει, υπάρχει ένας ιστότοπος, αυτός θα σας διδάξει jw.org

Αναμνήσεις από τη γη της Μάνης, όταν είχαμε πάει τον περασμένο Αύγουστο για τρεις μέρες...

Posted in Επικαιρότητα

gi.manis1
Στη Μάνη έχω πάει πολλές φορές και πάντα μου άρεσε. Τι; Όλη αυτή η αγριάδα του τοπίου, ο ξερότοπος με τις πέτρες και τα χέρσα χωράφια, οι μικροί δρόμοι που μπορείς να τους περπατήσεις με χαρά και να απολαμβάνεις αυτό το περπάτημα. Την τελευταία φορά που πήγαμε ήταν Αύγουστος του 2018

gi.manis2
Και θυμάστε, είχαμε πάει με τη κόρη της Σούλας, την Έστερ και τα κορίτσια της, Βιτόρια και Χλόη, στην Αρεόπολη, καθώς η Έστερ είχε την επιθυμία να ξαναδεί τα Σπήλαια του Δυρού... Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε τότε από εκεί ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  Ναι. ήταν υπέροχα!

gi.manis3
Στο σημερινό δημοσίευμα μας επιλέξαμε να σας δώσουμε μερικές φωτογραφίες από τα... χωράφια της Μάνης. Γεωγραφικά η κυρίως Μάνη ή Μέσα Μάνη, όπως ονομάζεται τοπικά, ορίζεται από τον αυχένα του Ταΰγετου Σαγιά και καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο.

gi.manis4
Η Μέσα Μάνη διακρίνεται με βάση την κατά μήκος κορυφογραμμή στην Ανατολική Μάνη ή προσηλιακή Μάνη, που βλέπει προς το Λακωνικό Κόλπο και στη Δυτική Μάνη ή απόσκερη ή αποσκιερή Μάνη, που βλέπει στο Μεσσηνιακό Κόλπο. Βορειότερα της Δυτικής Μάνης, δηλαδή από την περιοχή της Καρδαμύλης, βρίσκεται η Μεσσηνιακή Μάνη, ή όπως την αποκαλούν τοπικά η Έξω Μάνη.

gi.manis5
Ο διαχωρισμός αυτός διακρίνεται και στα επίθετα των κατοίκων, όπου της μεν Λακωνικής Μάνης καταλήγουν σε -άκος και στη Μεσσηνιακή Μάνη σε -έας. Η περιοχή της Μάνης περιλαμβάνει τις άλλοτε επαρχίες του Γυθείου και Οιτύλου της Λακωνίας. Τα μέρη αυτά, τα περπατήσαμε.

gi.manis6
Η συνολική της έκταση φθάνει τα 1800 τ. χλμ. επί συνολικού μήκους 75 χλμ. και μέγιστου πλάτους 28 χλμ. που καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο, με σπονδυλική στήλη το όρος Ταΰγετος και ψηλότερη κορυφή τον Προφήτη Ηλία (2.404 μ.). Ο συνολικός πληθυσμός της το 1961 έφθανε τους 20.300 κατοίκους, που ζούσαν σε 150 περίπου οικισμούς.

Μια συκιά κοντεύει να ρίξει ένα ακατοίκητο σπίτι και ουδείς επεμβαίνει. Περιμένουμε...

Posted in Επικαιρότητα

klius1
Κάτι που διακρίνει τους Αθηναίους, τους κατοίκους της μεγάλης πόλης, είναι η αδιαφορία... Ζώντας στο χωνευτήρι της πρωτεύουσας, όπου κάθε προσωπικότητα ξεχωριστή, μηδενίζεται, συχνά αφήνει πράγματα να εξελίσσονται, ακόμα κι όταν διακρίνει ξεκάθαρα ότι είναι σε βάρος του.

klius2
Να, δείτε ας πούμε αυτή τη συκιά, που φύτρωσε μέσα σε ένα ακατοίκητο σπίτι... Έγινε δέντρο, τεράστιο, που δεν βγάζει καρπό, απειλεί όμως να ρίξει μέσα στον μικρό δρόμο της Κλειούς, στον Κολωνό, τον περίβολο του σπιτιού, ένα μεγάλο τοίχο όπως μπορείτε να διακρίνετε κι εσείς.

klius3
Το θέμα δηλώθηκε από τους κατοίκους της περιοχής που κινδυνεύουν καθημερινά, καθώς μη έχοντας άλλη πρόσβαση για το σπίτι τους είναι αναγκασμένοι να περνούν από αυτό το σημείο, στο Δήμο Αθηναίων. Και ο Δήμος τι έκανε; Δείτε μια δραστική αντιμετώπιση...

klius4
Ήρθαν συνεργεία τους και κλάδεψαν τα κλαδιά της συκιάς που έπεφταν μέσα στο δρόμο και τοποθέτησαν αυτούς τους δύο κάδους στο μικρό πεζοδρόμιο, αλλά και την πλαστική κορδέλα που ο καιρός είναι βέβαιο ότι θα καταστρέψει. Αλλά ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα είναι αλλού.

klius5
Είναι στις ρίζες της συκιάς που κοντεύουν να ρίξουν τον τοίχο... Και θα τον ρίξουν. Προσευχόμαστε να μην περνούν άνθρωποι από εκεί, όταν θα πέσει (διότι θα πέσει...) είτε πεζή, είτε με αυτοκίνητο. Από τη ρίζα ήθελε κόψιμο, όχι τα κλαδιά!

Το χωριό του φίλου μου Άρη, τα Κανάλια, αυτή την εποχή, λίγο πριν από τον χειμώνα…

Posted in Επικαιρότητα

xorio.ari1
Μένουμε λίγο στο χθεσινό δημοσίευμα, επειδή το σημερινό, κατά μια έννοια, έχει χρονολογικά σχέση και... συνέχεια. Την επομένη από τα Λουτρά Πόζαρ που είχαμε πάει εκδρομή με τους φίλους μας Γιάννη και Λένα, επιστρέφοντας για Αθήνα, κάναμε μια στάση στην Καρδίτσα και συναντήσαμε τους φίλους μας, Άρη και Χάρις.

xorio.ari2
Δεν έχω την απαίτηση να το θυμάστε αυτό, αν και στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είχαμε κάνει ένα ειδικό δημοσίευμα, προβάλλοντας το χωριό του Άρη, τα Κανάλια. Δείτε το ΕΔΩ. Ήταν μια όμορφη εμπειρία για μας, καθώς φάγαμε σουβλάκια κάτω από τον πλάτανο, στην πλατεία με το τρεχούμενο νερό.

xorio.ari3
Η συνέχεια έχει να κάνει απλά με το χρόνο... Σχεδόν έξι μήνες μετά, δείτε τα Κανάλια, πώς είναι αυτή την εποχή. Από μακριά. Στις στροφές, λίγο πριν μπεις μέσα στο χωριό που βρίσκεται απλωμένο πάνω στο λόφο που μοιάζει με... βουνό. 350 μέτρα υψόμετρο, αλλά απότομα.

xorio.ari4
Δεν θα ξεχάσω ποτέ, πως μοιάζει ο κάμπος της Καρδίτσας από εκεί πάνω, τουλάχιστον το καλοκαίρι που τον είδαμε. Λες και έβλεπες μια θάλασσα να απλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Τώρα η ομορφιά του χωριού είναι αλλιώτικη, αλλά το ίδιο όμορφη, όπως κι αν το δεις.

xorio.ari5
Οι δρόμοι του τσιμεντένιοι, χαραγμένοι, ώστε να μη δοκιμάζονται στις απότομες ανηφοριές τα αυτοκίνητα και οι άνθρωποι. Και τα κιτρινισμένα φύλλα του φθινοπώρου, δένουν πολύ με τα σπιτάκια που έχουν όλες τις κεραμοσκεπές τους, μια μοναδική ομορφιά.

xorio.ari6
Θαρρείς και είναι χρυσαφένια τα φύλλα των δέντρων. Αυτό είναι το φθινόπωρο που κρατάει και αντιστέκεται παρά το γεγονός ότι ολοκληρώθηκε ήδη το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου και η ΕΜΥ συχνά - πυκνά, απειλεί με κακοκαιρίες, χαμηλές θερμοκρασίες και χιονοπτώσεις.

Όμορφες αναμνήσεις με τους φίλους μας από τη Θεσσαλονίκη... Τη μέρα που πήγαμε εκδρομή

Posted in Επικαιρότητα

pozar1.anamnisis
Σήμερα νιώθω την ανάγκη να κάνω ένα φλας μπακ, πίσω στο καλοκαίρι που μας πέρασε. Όταν κατά την επιστροφή μας από τη Χαλκιδική, φιλοξενηθήκαμε για τρεις μέρες από τους φίλους μας Γιάννη και Λένα στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Ήταν η τρίτη μέρα, όταν πήγαμε εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ.

pozar2.anamnisis
Για αυτή την ημέρα έκανα δυο δημοσιεύματα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και αξίζει να τα ξαναθυμηθούμε... Μπορείτε να τα δείτε πατώντας τους συνδέσμους που ακολουθούν τη λέξη ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Ήταν υπέροχα, μοναδικά και η παρέα και ο τόπος. Όλα αυτά τα κρατήσαμε στην καρδιά μας.

pozar3.anamnisis
Μετά τα μεσημέρι πήγαμε μια βόλτα ΕΔΩ και μετά μας είπαν πως υπήρχε ένα ωραίο μέρος που άξιζε να πιούμε τον καφέ μας. Αν και τότε μου φάνηκε εύκολο το όνομα, δεν το θυμάμαι τώρα, αλλά είχαν δίκιο οι φίλοι μας. Δείτε το κι εσείς τι υπέροχη φυσική ομορφιά είχε. Κι ωστόσο οι φωτογραφίες μας το θυμίζουν. Λέγεται Όρμα!

pozar4.anamnisis
Είχε και μια πηγή με τρεχούμενο νερό εκεί κι εμείς ζητήσαμε από τη Λένα να μας φωτογραφίσει. Κι εκείνη το έκανε. Για κάποιο λόγο, ενώ τις φωτογραφίες τις δημοσίευσα στη σελίδα μου στο Facebook, δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Η επικαιρότητα είναι αμείλικτη και μας κυνηγά. Δείτε ΕΔΩ και τις καστανιές που είδαμε τότε...

pozar5.anamnisis
Μας έκαναν εντύπωση τα λουλούδια που υπήρχαν παντού... Ένα στολισμένος, καταπράσινος τόπος... Λες και είχαν γιορτή. Και μπορεί και να είχαν, αν και ‘μεις μόνο τα λουλούδια είδαμε και απολαύσαμε. Κατά τα άλλα, υπήρχε μια ξεχωριστή ησυχία. Μόνοι μας είμαστε στο καφενείο.

pozar6.anamnisis
Φωτογραφίες απλές χωρίς καμιά επιτήδευση. Η ζωή όπως ακριβώς τη ζει κανείς. Ο Γιάννης και η Λένα είναι καταπληκτικοί άνθρωποι. Μας είπαν ότι έχουν μείνει εδώ σε ενοικιαζόμενοι δωμάτια σε οικονομικές τιμές. Αχ και να γινόταν να πάμε αυτό το χειμώνα μαζί τους μια βόλτα...

Ας περπατήσουμε μαζί την Αθήνα του σήμερα, έτσι όπως τη ζούμε εμείς, καθημερινά...

Posted in Επικαιρότητα

paraxeni1
Συχνά, καθώς περπατώ στην Αθήνα ή τις συνοικίες της, μου αρέσει να καταγράφω την αληθινή ζωή, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από γκράφιτι στους τοίχους ή από αυθεντικούς ανθρώπους που μπορεί να μην τους γνωρίζω προσωπικά, αλλά με το σκεπτικό ότι κινούμαι στον ίδιο τόπο και αναπνέω τον ίδιο αέρα.

paraxeni2
Κάποια στιγμή είδα ένα μεταφορικό μέσο, για πίτες, στα Σεπόλια. Ναι, αυτό το μηχανάκι και τον νεαρό που το είχε φορτώσει ως γαϊδουράκο, για να κάνει τις διανομές στους πελάτες του. Τον ρώτησα, γελώντας, αν αυτό είναι εύκολο; "Καθόλου", μου είπε. "Ξέρεις πόσο βαριές είναι οι πίτες;"

paraxeni3
Σταμάτησα και σ' αυτή την επιγραφή. Ήταν μια δράση ανθρώπων... Τη θυμάμαι πριν χρόνια σ' αυτόν τον ειδικά διαμορφωμένο μικρό τοίχο, στο πάρκο. Είχαν γράψει με κώνους τη λέξη "Αγάπη". Αλλά ποιος αντέχει στις μέρες μας, ένα τέτοιο ισχυρό μήνυμα. Κάποιοι φρόντισαν να την εξαφανίσουν.

paraxeni4
Μπορείς επίσης να δεις και τέτοιες πινακίδες που πέρα από το χιούμορ, εμένα προσωπικά με... εκνευρίζουν, επειδή μου δίνουν την αίσθηση ότι εκμεταλλεύονται τη δύσκολη κατάσταση των ανθρώπων με... ψέματα. Το ίδιο κοτόπουλο, ως προσφορά, ψημένο στη σούβλα, το βρήκα 5 ευρώ!

paraxeni5
Φυσικά υπάρχουν κι αυτά που δεν μπορείς να τα ερμηνεύσεις με τη λογική, αλλά τα βλέπεις να είναι εκεί, ζωντανά μπροστά σου. Ο νεαρός αλλοδαπός της φωτογραφίας μας, ανέβηκε στο κράσπεδο του Μετρό Αττικής, για να... μιλήσει στο τηλέφωνο, σ' αυτή τη στάση. Τι άλλο θα δούμε, Θεέ μου!

paraxeni6
Αυτά στον εξωτερικό χώρο... Αλλά, μήπως τα πράγματα είναι καλύτερα μέσα στις πολυκατοικίες; Συχνά θα δεις τέτοιες πόρτες... Χαρά στην υπομονή του διαχειριστή που επιμένει να βάζει τα κοινόχρηστα στην πόρτα, συνθέτοντας ένα εικαστικό πάζλ. Κύριος είδε πόσους μήνες, έχει να ανοίξει αυτή η πόρτα.

paraxeni7
Και δεν είναι λίγες οι φορές που μπορείς να συναντήσεις στον πίνακα ανακοινώσεων δημόσια τέτοια χειρόγραφα έγγραφα που δείχνει την απόγνωση των ανθρώπων από τη δυσκολία συνεννόησης, προκειμένου να συμβιώσουν ειρηνικά κάτω από τον ίδιο χώρο. Ζούμε σε δύσκολες εποχές, αναμφίβολα...

Τα «κίτρινα γιλέκα». Το νέο, κοινωνικό φαινόμενο στη Γαλλία. Τι είναι; Πως εξελίσσεται;

Posted in Δημοσιογραφικά

iefimerida051218
Ο Τύπος στην Ελλάδα ασχολείται με όλα, ακόμα και τα πιο απίθανα. Για το φαινόμενο όμως των «κίτρινων γιλέκων», μόνο η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, έγραψε με σοβαρότητα στο πρωτοσέλιδο της. Οι άλλες δεν έκριναν ότι άξιζε τον κόπο να ασχοληθούν. Φαινόμενα, δημοσιογραφικά…

makelio071218
Υπάρχουν όμως και οι αθλιότερες εφημερίδες, ως προς τον τρόπο που κάνουν αναφορά σ’ αυτό το κοινωνικό φαινόμενο. Ας πούμε, το ΜΑΚΕΛΕΙΟ του κ. Χίου, μια εθνικιστική εφημερίδα, «πατριωτική» αυτοχαρακτηρίζεται η ίδια, δείτε πως το παρουσιάζει στο φύλλο της 7/12/2018. Συνειρμοί…

eleftheriora071218
Ακόμα περισσότερο το ισοπεδώνει η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, μια ακόμα «πατριωτική» εφημερίδα. Το προσαρμόζει στα δικά της με τον πιο άθλιο τρόπο που μπορεί να γίνει. Ίδια μέτρα και ίδια σταθμά. Αν είναι δυνατόν! Η αθλιότητα σε όλο της το μεγαλείο. Και αναφέρεται σε μια «έρευνα» αγνώστου προελεύσεως…

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 08/12/2018

Το ζήσαμε όλα αυτό… Το Σάββατο 1η Δεκεμβρίου το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» πήρε χαρακτηριστικά λαϊκής εξέγερσης σε όλη τη Γαλλία. Σε δεκάδες πόλεις, χιλιάδες πολίτες όλων των ηλικιών συγκρούστηκαν για ώρες με την αστυνομία, άναψαν φωτιές, εισέβαλλαν σε μαγαζιά και δημόσια κτήρια, μπλόκαραν δρόμους κι άνοιξαν διόδια απαιτώντας την ακύρωση του φόρου στο ντίζελ που προβλέπoνταν να ισχύσει από 01/01/2019. Σε αυτό το αίτημα πάνω προστέθηκαν και μια σειρά άλλων οικονομικής, αλλά και πολιτικής φύσης θέμα, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού, η επαναφορά του φόρου υψηλής περιουσίας, η παραίτηση του Μακρόν, η διεξαγωγή εκλογών κ.α.

Αυτό αποτελεί την κορύφωση ενός πρωτόγνωρου κοινωνικού και πολιτικού κινήματος το οποίο άρχισε στις 17 Νοεμβρίου και έχει πλέον πάρει διαστάσεις χιονοστιβάδας, δημιουργώντας μια σοβαρή πολιτική κρίση στη χώρα. Τι είναι όμως τα κίτρινα γιλέκα και γιατί εξεγείρονται;

Τρεις είναι οι λόγοι που εξηγούν αυτό το νέο φαινόμενο: Η συσσώρευση και όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων στη χώρα ως αποτέλεσμα των πολιτικών που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια. Η έλλειψη πολιτικής νομιμοποίησης του Εμμανουέλ Μακρόν και της κυβέρνησης Φιλίπ για ένα μεγάλο κομμάτι των Γάλλων Και τέλος η μαζική διείσδυση του διαδικτύου στον γενικό πληθυσμό και η ωρίμανση της πολιτικής χρήσης των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης και κυρίως του Facebook.

Σύμφωνα με όλα τα οικονομικά στοιχεία, οι ανισότητες όλο και αυξάνονται σε μια χώρα της οποίας η κοινωνική συνοχή βασίζεται ιστορικά σε ένα ισχυρά αναδιανεμητικό μοντέλο. Από την κρίση του 2008 ο αριθμός των πολιτών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας έχει αυξηθεί κατά ένα εκατομμύριο (άνεργοι, μερικώς απασχολούμενοι και μικροσυνταξιούχοι).

Σε αυτούς έχουν προστεθεί και εκατομμύρια εργαζόμενων πλήρους απασχόλησης, οι οποίοι πλέον δεν τα βγάζουν πέρα (εργάτες, υπάλληλοι, αγρότες, μικροέμποροι και μικροεπιχειρηματίες). Το εισόδημα τους λιμνάζει, ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται ραγδαία μια σειρά από ανελαστικές δαπάνες όπως η κατοικία, η ενέργεια, οι μετακινήσεις και η διατροφή με συνέπεια το διαθέσιμο εισόδημα τους όλο και να λιγοστεύει. Αυτά τα λαϊκά και μικροαστικά στρώματα αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των «κίτρινων γιλέκων».episimansis

Στις κοινωνικές ανισότητες έρχεται να προστεθεί κι ο γεωγραφικός διαχωρισμός μεταξύ αστικών κέντρων και περιφέρειας. Η κατακόρυφη αύξηση του κόστους κατοικίας, σπρώχνει όλο και περισσότερους χαμηλόμισθους μακριά από τα αστικά κέντρα, με συνέπεια την εξάρτηση τους από το αυτοκίνητο για τις επαγγελματικές και οικογενειακές τους μετακινήσεις. Η τάση αυτή επιδεινώνεται από την έλλειψη επενδύσεων σε δημόσια μέσα μεταφοράς και η σταδιακή ιδιωτικοποίηση του σιδηροδρομικού δικτύου. Έτσι εξηγείται ότι ο νέος φόρος στο ντίζελ που ανακοίνωσε η κυβέρνηση με αφορμή την κλιματική αλλαγή, έγινε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης.

Στον ενάμιση χρόνο της προεδρίας του ο Εμμανουέλ Μακρόν έχει επιδεινώσει την κατάσταση με την ταξικά μεροληπτική πολιτική του: φοροαπαλλαγές για τους πλουσιότερους και τις επιχειρήσεις, περικοπές των δημόσιων δαπανών με αρνητικές συνέπειες στο κοινωνικό κράτος και τις δημόσιες υπηρεσίες, αύξηση της έμμεσης και πιο άδικής φορολόγησης.

Φαίνεται ότι ο Μακρόν είναι εν πολλοίς ένα τεχνητό πολιτικό και επικοινωνιακό φαινόμενο χωρίς κοινωνική βάση. Το γαλλικό εκλογικό σύστημα έχει δημιουργήσει μια σφοδρή πολιτική αναντιστοιχία, η οποία αποτελεί τη βαθύτερη αιτία της σημερινής κατάστασης: ένας πολιτικός ο οποίος πήρε το 18,19% των ψήφων των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους στον πρώτο γύρο των προεδρικών του 2017, κάτι που αντιστοιχεί στην εκλογική του βάση, σήμερα ελέγχει απόλυτα όλη την εκτελεστική εξουσία και διαθέτει μια τεράστια πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση.

Η αγανάκτηση που προκλήθηκε από την κοινωνικά άδική πολιτική του Μακρόν σε συνδυασμό με την έλλειψη πολιτικής νομιμοποίησης δημιούργησε ένα κύμα αντίδρασης το οποίο στηρίχτηκε στο διαδίκτυο και κυρίως στο Facebook για να οργανωθεί και να γιγαντωθεί. Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία των «κίτρινων γιλέκων».

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στο φύλλο της 8/12/2018, στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».
  • Να ΕΔΩ μια πρώτη νίκη τους. Η κυβέρνηση Μακρόν αναστέλλει για ένα εξάμηνο, τις αυξήσεις στα καύσιμα... Κι ωστόσο οι ίδιοι δεν έδειξαν να ικανοποιούνται. Δείτε ΕΔΩ.
  • Άλλο ένα βήμα πίσω από τον Μακρόν. Δείτε ΕΔΩ.

Παρόντες στο άνοιγμα των θεμελίων μιας νέας Αίθουσας Βασιλείας του Θεού, στον Ωρωπό

Posted in Μαρτυρίες

oropos1
Ήταν για μας μια πολύ όμορφη περίσταση να "βρεθούμε" στην έναρξη των εργασιών θεμελίωσης μια νέας Αίθουσας Βασιλείας στον Ωρωπό Αττικής. "Είδαμε" τα μηχανήματα που χειρίζονταν εθελοντές αδελφοί μας, να εργάζονται με χαρά πάνω στα σχέδια των μηχανικών. Κι αυτός, ήταν αίνος στον Ιεχωβά!

oropos2
Ο απόστολος Παύλος είπε: «Έχουμε γίνει θεατρικό θέαμα στον κόσμο, και σε αγγέλους, και σε ανθρώπους». (1 Κορ. 4: 9) Τους Χριστιανούς σήμερα τους παρατηρούν οι άλλοι και αυτό αληθεύει ιδιαίτερα για την περίοδο οικοδόμησης κάποιας Αίθουσας Βασιλείας. Η εργασία που επιτελείται και το χαρωπό πνεύμα των εθελοντών δεν περνούν απαρατήρητα.

oropos3
Ως αποτέλεσμα, οι εφημερίδες τυπώνουν πηχυαίους τίτλους όπως είναι οι εξής: «Μάρτυρες του Ιεχωβά: Το Έργο τους Ήταν Καθορισμένο», «Με Αληθινό Πνεύμα Αλληλεγγύης» και «Πρωτοφανές — Φύτρωσε σε 3 Μέρες. Σαν τα Μυρμήγκια Δούλευαν Δεκάδες Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Οικοδομή».

oropos4
Η ενότητα των εθελοντών πάντα αφήνει έκπληκτους τους παρατηρητές. Σε ένα δελτίο ειδήσεων αναφέρθηκε ότι το οικοδομικό έργο «ακουγόταν σαν συγκέντρωση μιας οικογένειας που ξανασμίγει, όπως στα παλιά χρόνια», αφού ο θόρυβος των εργασιών διανθιζόταν από «φωνές χαρωπών χαιρετισμών».

oropos5
Οι εθελοντές, περιλαμβανομένων και των ειδικευμένων τεχνιτών που βοηθούν στην οικοδόμηση Αιθουσών Βασιλείας, οπωσδήποτε είναι αξιέπαινοι. Το γεγονός ότι το κάνουν αυτό τελείως εθελοντικά, αποδεικνύει ότι το πνεύμα του Ιεχωβά ενεργεί σε αυτούς. (Πράξ. 20: 35· 1 Ιωάν. 4: 12, 13, 21) Αυτοί οι χαρωποί εθελοντές επιτελούν πάρα πολλά στο χώρο του εργοταξίου.

oropos6
Οι αδελφοί διαθέτουν το δικό τους μηχανολογικό εξοπλισμό, για να χρησιμοποιηθεί σε αυτά τα οικοδομικά έργα. Πόσο ευτυχισμένος θα πρέπει να νιώθει ο ουράνιος Πατέρας μας, ο Ιεχωβά, όταν τους βλέπει να χρησιμοποιούν τα αποκτήματά τους και τις ικανότητές τους με τόσο στοργικό τρόπο! — Παράβαλε 1 Θεσσαλονικείς 2:​6-9 και 2 Θεσσαλονικείς 3:8β.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκατέσσερις μήνες, άνεργος

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA