Απολαμβάνουμε πνευματική τροφή από την αναθεωρημένη Μετάφραση Νέου Κόσμου

ag.grafi.nea1

Αυτή είναι η νέα αναθεωρημένη Μετάφραση Νέου Κόσμου! Πόσο χαρούμενοι είμαστε, δε λέγεται... Και το πιο σπουδαίο είναι ότι μπορείτε να τη βρείτε πια παντού και ηλεκτρονικά στην εφαρμογή JW LIBRARY αλλά και στην on line διαδικτυακή βιβλιοθήκη της ΣΚΟΠΙΑΣ και στο DVD της Οργάνωσης!

Την περιμέναμε χρόνια τώρα… Την είχαμε δει στην αγγλική γλώσσα από το 2015, μας έδωσαν μάλιστα και ένα αντίτυπο από τον Καναδά όταν πήγαμε, διαβάσαμε στη ΣΚΟΠΙΑ πόσο σημαντική και σπουδαία είναι η αναθεωρημένη Μετάφραση Νέου Κόσμου της Αγίας Γραφής, αλλά στα ελληνικά δεν υπήρχε…

Και να, που το Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017 στην Ειδική Συνάθροιση της Μαλακάσας, ο Στήβεν Λέτ, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, την έδωσε στην διάθεση των Ελλήνων αδελφών για χρήση. Η χαρά όλων όσων ήταν παρόντες στη Μαλακάσα αλλά και σε χιλιάδες ελληνικές εκκλησίες σε όλη την Ελλάδα καθώς έπαιρναν στα χέρια τους την νέα Αγία Γραφή! Τα κοντινά πλάνα από το ζωντανό στρίμιγκ που παρακολουθούσαμε εμείς, το έδειχναν καθαρά… 
Την επόμενη ημέρα, στις προγραμματισμένες συναθροίσεις την πήραν όλοι οι αδελφοί, σε όλες τις εκκλησίες της χώρα μας. Τι ευλογία!


Και τώρα νιώθουμε εξοπλισμένοι με ένα πολύ καλό όπλο για το έργο μας… Το ξεφυλλίσαμε προσεκτικά και προσπαθήσαμε να μάθουμε να το χρησιμοποιούμε, επειδή πράγματι, μπορείς μόνο με αυτό, να κάνεις ουσιαστικές παρουσιάσεις στο έργο. Λαχταρούμε να το κάνουμε αυτό. Γνωρίζουμε ότι έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται πολύ καλή δουλειά, ύστερα από επισταμένη μελέτη των αδελφών μας που συμμετέχουν στις επιτροπές μετάφρασης…

Αν και οι ηλεκτρονικές συσκευές τάμπλετς και κινητά τηλέφωνα τρίτης γενιάς με τις ειδικές εφαρμογές βοηθούν πια πολύ στο να έχουμε στη διάθεση μας ένα πολύ πλούσιο υλικό, το τυπωμένο χαρτί, δεν πρόκειται ποτέ να χάσει τη γοητεία του, την ομορφιά του και την απόλυτη χρηστικότητα του. Την έχουμε ήδη στα χέρια μας, την ξεφυλλίζουμε, τη διαβάζουμε και αρχίζουμε να την… σημειώνουμε, ώστε να επισημάνουμε με έμφαση, όλα εκείνα που αφορούν εμάς προσωπικά, αλλά και τους ανθρώπους που από αγάπη γι΄ αυτούς βρισκόμαστε στην πόρτα τους με σκοπό να τους μιλήσουμε για τα καλά νέα.

Η πραγματικά νέα Αγία Γραφή θα μας βοηθήσει όλους, καθώς είναι ο Λόγος του Θεού, να κατανοήσουμε καλύτερα μεγάλες αλήθειες ζωοσωτήριες… Και δεν υπάρχει ποιο σπουδαίο και πιο σημαντικό από αυτό. Πιστέψτε με…

Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που προβάλλει αυτά τα πλούσια συναισθήματα! Και βέβαια θα επανέλθουμε πολύ σύντομα, επειδή αυτή η Ειδική Συνάθροιση ήταν πραγματικά μια ιστορική στιγμή για μας εδώ στην Ελλάδα και επειδή οι στιγμές είναι για να μένουν... Δείτε ΕΔΩ.

Αυτές είναι που μας δίνουν δύναμη, μαζί με την πίστη, ώστε να μπορούμε να είμαστε όρθιοι σε δύσκολες ώρες δοκιμασίας, όπως αυτές που διανύουμε... Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά Θεό για το σπουδαίο προνόμιο να μας επιτρέπει να είμαστε Μάρτυρες του! 

andros1

Aδελφοί μας από το όμορφο νησί της Άνδρου παραλαμβάνουν, μαζί με όλους του Έλληνες, τη νέα, αναθεωρημένη Μετάφραση Νέου Κόσμου...

Εσύ ο παρηγορητής, της θλίψης και των πόνων. Όταν χρειαζόμαστε ενθάρρυνση!

gia.grafi.fotini

Η Γραφή θα μας οδηγήσει σε καλά μονοπάτια...

Ένα ποίημα βασισμένο στον 139ο Ψαλμό

Ιεχωβά, Πατέρα μου κοίταξες στην καρδιά μου
μέτρησες το ταξίδι μου, μα και το πλάγιασμά μου,
εξέτασες τη σκέψη μου και κάθε λογισμό μου
το σήκωμα, το κάθισμα στο δρόμο το δικό μου.

Γνωρίζεις όλες τις οδούς πριν καν τις περπατήσω
ακόμα και τα λόγια μου πριν καν εγώ μιλήσω
από οπίσω κι από εμπρός με έχεις πολιορκήσει
επάνω μου το χέρι Σου το έχεις ακουμπήσει.

Είναι η γνώση Σου αυτή για εμένα τόσο θαυμαστή
που η ταπεινή μου η λογική να την συλλάβει δεν μπορεί
να φύγω από το πνεύμα Σου, από το πρόσωπό Σου
όπου κι πάω, όπου βρεθώ στέκομαι πάντα εμπρός Σου

Αν είχα δυνατά φτερά για να πετάξω εγώ ψηλά
να ανέβω ως τον ουρανό από της γης τα χαμηλά
να κατοικήσω μακριά σε θάλασσες πανώριες
πάλι εκεί θα είσαι Εσύ να διώχνεις στενοχώριες.

Κι αν τη ζωή μου ξαφνικά αρπάξει το σκοτάδι
ξάφνου ένα φως θε να φανεί με ένα γλυκό Σου χάδι
γιατί για Σε Πατέρα μου η νύχτα λάμπει σαν μέρα
και διώχνει από την ψυχή τον φόβο, την φοβέρα.

Με έφερες σε ύπαρξη μου χάρισες το φως μου
μου είπες σε όλη τη ζωή πάντα θα είσαι δικός Μου
το χέρι εγώ θα σου κρατώ με το δεξί Μου χέρι
μέρα και νύχτα στη ζωή, κι όταν φυσάει τ´ αγέρι.

Με κράτησες μήνες εννιά στα σπλάχνα της μαμάς μου
και με σχημάτισες Εσύ πριν ακουστεί η λαλιά μου
τα κόκαλα διαμόρφωσες μα και το λογικό μου
και μου είπες σε όλη τη ζωή θα είσαι παιδί δικό Μου.

Θα σε υμνώ Πατέρα μου, πάντα θα σε δοξάζω,
και με τα μάτια εκστατικά πάντοτε θα θαυμάζω
την άπειρη σοφία Σου, τα έργα τα δικά Σου
με δάκρυα στα μάτια μου θα στέκομαι κοντά Σου.

Πόσο πολύτιμες για με είναι οι δικές Σου σκέψεις
πόσο μεγάλος ο αριθμός που αδυνατούν οι λέξεις
να τις μετρήσω δεν μπορώ ούτε να περιγράψω
όσο τις σκέπτομαι διαρκώς μου έρχεται να κλάψω.

Ερεύνησέ με Ιεχωβά, γνώρισε την καρδιά μου
και διώξε από μέσα μου όσα είναι δικά μου
τις σκέψεις τις ανήσυχες και κάθε αμφιβολία
και χάρισέ μου στη ζωή χαρά και ευτυχία.

Κι αν δεις να υπάρχει μέσα μου οδυνηρή οδός
μείνε σε όλη τη ζωή πιστός μου οδηγός
να με κρατάς εσύ γερά ο βράχος των αιώνων
Εσύ ο παρηγορητής, της θλίψης και των πόνων.

Γι' αυτό σε υμνούμε Ιεχωβά

neos.kosmos

Αχ, πώς την περιμένουμε αυτή τη στιγμή... Λαχταρούμε να δούμε να τελειώνει αυτό το άδικο σύστημα πραγμάτων που ταλαιπωρεί τους ανθρώπους και να έρθει η Βασιλεία του Θεού με την δικαιοσύνη του... Είναι ώρες ώρες που αυτό το σύστημα πραγμάτων μας απογοητεύει, μας κουράζει, μας αποθαρρύνει... Πόσο ευγνώμονες είμαστε στον αληθινό Θεό που μας παρέχει ελπίδα!

neos.kosmos1

Πόσο λαχταρούμε να ζήσουμε τέτοιες όμορφες στιγμές στο νέο κόσμο και να απολαύσουμε την πραγματική ζωή!

Στα λευκά η Αναστασιά των Σερρών... Λίγο το χιόνι, αλλά όμορφο, όπως και να το κάνεις...

Posted in Γενικά

xionismeni.anastasia1
Εμείς εδώ στην Αθήνα, τις τελευταίες μέρες έχουμε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Κι ενώ ακούμε ή διαβάζουμε στην ειδησεογραφία, τις προβλέψεις των μετεωρολόγων για μια κακοκαιρία που θα συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες, μόνο κρύο έχουμε...

xionismeni.anastasia2
Και παρ' όλο που φίλοι μας σε άλλα μέρη της Ελλάδας, ιδιαίτερα της κεντρικής, υποφέρουν από τις υπερβολικές βροχοπτώσεις, στην Αναστασιά των Σερρών, το χωριό του φίλου μας Ηλία Θεολόγου, το έστρωσε το χιόνι, έστω και λίγο. Η ομορφιά όμως, είναι αισθητή παντού.

xionismeni.anastasia3
Ο Ηλίας, σαν παιδί το χαίρονταν, φωτογράφιζε και ανέβαζε φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα, για να τις μοιραστεί με φίλους. Τις είδαμε, μας άρεσαν και τις δανειστήκαμε για μια δημοσίευση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Ο Ηλίας, μας έχει δώσει αυτή χαρά, από το παρελθόν και τον ευχαριστούμε.

xionismeni.anastasia4
Μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής τα δέντρα, καθώς ή άχνη του χιονιού έχει καθίσει πάνω στα κλαδιά τους. Σε όποια μέρη μπορούσε να είναι απάνεμο, το έστρωσε κιόλας. Δεν ξέρω αν ήταν αρκετό για να... παίξουν χιονοπόλεμο, πάντως όλα έδειξαν να το χάρηκε πολύ ο φίλος μας.

xionismeni.anastasia5
Ο Ηλίας, στο δικό του το σχόλιο, κάνει λόγο για τον μεγάλο Δημιουργό και την ομορφιά στο καθετί που κάνει. Και δεν έχει άδικο. Στις λεπτομέρειες, μπορεί κανείς να διακρίνει αυτά τα σημεία. Εκεί βλέπει και τη μεγάλη αγάπη του για το δημιούργημα του, τον άνθρωπο.

xionismeni.anastasia6
Μας αρέσουν τέτοιου είδους προσεγγίσεις... Δείχνουν βαθιά εκτίμηση για το έργο Του. Ένας ακόμα σοβαρός λόγος για να Τον αγαπούμε, να τον λατρεύουμε και να τον υπηρετούμε με ευλάβεια και σεβασμό. Εκείνος έχει κάνει όλα γύρω μας, για την ευχαρίστηση μας...

xionismeni.anastasia7
Κοίτα, τι όμορφος που είναι χιονισμένος ο κήπος του... Δεν χορταίνουμε να τον βλέπουμε. Ακόμα κι εδώ που πίνει τον καφέ του, θα χρειαστεί για λίγες μέρες και όσο κρατά η κακοκαιρία να... αλλάξει συνήθειες. Στο αναμμένο τζάκι του, μάλλον θα είναι καλύτερα.

xionismeni.anastasia8

Η επίδοση των διπλωμάτων στους σπουδαστές της 143ης τάξης, της Σχολής Γαλαάδ!...

Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

apofitisi1
Ας ολοκληρώσουμε αυτό το μικρό αφιέρωμα, με την επίδοση των διπλωμάτων στους σπουδαστές της 143ης τάξης της Σχολής Γαλαάδ. Δείτε ΕΔΩ το σχετικό βίντεο από την αποφοίτηση, την Τελική Ομιλία και Διορισμούς. Δείτε όμως ΕΔΩ και το πρώτο, κι ΕΔΩ το δεύτερο μέρος αυτού του Broadcasting του Δεκεμβρίου 2017.

apofitisi2

Είμαστε έτοιμοι για την επίδοση των διπλωμάτων. Αρχικά, έχουμε τον αδελφό και την αδελφή Ακμάτοφ οι οποίοι επιστρέφουν στο Κιργιζιστάν. Ο αδελφός και η αδελφή Αρενσίμπια επιστρέφουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αδελφός και η αδελφή Μπουά επιστρέφουν στο Μπενίν.

Ο αδελφός Μποσεόφσκι επιστρέφει στον Καναδά. Η αδελφή Γκαλάσινα επιστρέφει στην Ανατολική Ευρώπη. Και τώρα ο τραγουδιστής μας. Ο αδελφός Χαμπάμπ επιστρέφει στις Φιλιππίνες. Ο αδελφός και η αδελφή Γιακόμπ επιστρέφουν στη Γερμανία.

Ο αδελφός και η αδελφή Καταλίνιτς επιστρέφουν στην Κροατία. Η αδελφή Κανγκ επιστρέφει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αδελφός και η αδελφή Κομαρόμι επιστρέφουν στη Σερβία. Ο αδελφός και η αδελφή Κουμαγκάι επιστρέφουν στην Ιαπωνία. Ο αδελφός και η αδελφή Μαγκάνια επιστρέφουν στη Βραζιλία.

Ο αδελφός και η αδελφή Μαπφούμο επιστρέφουν στη Ζιμπάμπουε. Ο αδελφός και η αδελφή Μαρίνοβιτς επιστρέφουν στην Ουκρανία. Ο αδελφός και η αδελφή Μισόνγκο επιστρέφουν στη Νότια Αφρική. Ο αδελφός και η αδελφή Ντουνγού επιστρέφουν στην Κένυα. Ο αδελφός και η αδελφή Νισικούρα επιστρέφουν στην Ασία.

Ο αδελφός Ογκέλε επιστρέφει στη Νιγηρία. Ο αδελφός και η αδελφή Ουατσόμι επιστρέφουν στο Καμερούν. Ο αδελφός και η αδελφή Περέρα επιστρέφουν στη Σρι Λάνκα. Η αδελφή Πρανγκισβίλι επιστρέφει στη Γεωργία. Η αδελφή Πραγιόγκο επιστρέφει στην Ινδονησία. Ο αδελφός Ρέμπαου επιστρέφει στη Νότια Αφρική.

Ο αδελφός Σαβολάινεν επιστρέφει στη Φινλανδία. Ο αδελφός και η αδελφή Σερέρ επιστρέφουν στη Γαλλία. Ο αδελφός και η αδελφή Στάνκοβιτς επιστρέφουν στην Ουγγαρία. Ο αδελφός Τόλι επιστρέφει στη Σιέρα Λεόνε. Ο αδελφός και η αδελφή Βασίλιεφ επιστρέφουν στην Ανατολική Ευρώπη. Και τέλος, ο αδελφός και η αδελφή Γουάις επιστρέφουν στο Κονγκό (Κινσάσα).

Κι ένα μεγάλο "Ευχαριστώ" από τους σπουδαστές

Τώρα, θα καλέσουμε τον αδελφό Νέλσον Ογκέλε ο οποίος επιστρέφει στη Νιγηρία για να μας διαβάσει την επιστολή της τάξης.

9 Σεπτεμβρίου 2017, Προς το Κυβερνών Σώμα και την οικογένεια Μπέθελ.

Αγαπητοί αδελφοί Στα εδάφια Ψαλμός 25:12, 13 ο Δαβίδ έγραψε «Ποιος είναι ο άνθρωπος που φοβάται τον Ιεχωβά; Εκείνος θα τον διδάξει την οδό που πρέπει να διαλέξει. Θα γευτεί αυτό που είναι αγαθό». Η διδασκαλία που λάβαμε από το χέρι του Ιεχωβά τους περασμένους πέντε μήνες έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες μας. Πράγματι, η καρδιά μας έχει γεμίσει με πολλά καλά πράγματα! Όταν αρχίσαμε την εκπαίδευσή μας τα Γραφικά εδάφια ήταν σαν πολλές μεμονωμένες κουκίδες σε έναν καμβά. Διδαχτήκαμε πώς να τις συνδέουμε ανακαλύπτοντας μια υπέροχη εικόνα. Επιπρόσθετα, μάθαμε πώς να συνεργαζόμαστε με τον Ιεχωβά, ακόμα πιο στενά.

Διδαχτήκαμε, επίσης, πώς να εκδηλώνουμε τον νου του Χριστού πληρέστερα ιδιαίτερα μιμούμενοι την αγάπη του στις σχέσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές μας. Σαν τον Παύλο, ρωτάμε και εμείς «Τι θα πούμε λοιπόν για αυτά τα πράγματα;»

Έχουμε ανάμικτα αισθήματα μας κατακλύζει βαθιά ευγνωμοσύνη αλλά και ένα αίσθημα ασημαντότητας. Ευγνωμοσύνης προς εσάς, τα μέλη του Κυβερνώντος σώματος για τις στοργικές και ειλικρινείς συμβουλές σας ευγνωμοσύνης προς εσάς, αγαπητοί μας εκπαιδευτές για τις ακούραστες προσπάθειες που καταβάλατε να φτάσετε και να αγγίξετε την καρδιά μας και ευγνωμοσύνης προς εσάς, τα αγαπητά μέλη της οικογένειας Μπέθελ. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το θερμό καλωσόρισμα και τον τρόπο με τον οποίο μας συμπεριλάβατε στην οικογένειά σας.

Από την άλλη πλευρά, αισθανόμαστε ασήμαντοι μπροστά στη μεγαλοσύνη της οργάνωσης του Ιεχωβά, ασήμαντοι καθώς αρχίζουμε να κατανοούμε το βάθος του Λόγου του Θεού, ασήμαντοι μπροστά στο τεράστιο έργο που βρίσκεται μπροστά μας, καθώς αγωνιζόμαστε να εφαρμόζουμε όλα όσα έχουμε μάθει.

Επιπρόσθετα, η διαμονή μας στο Πάτερσον επί 20 εβδομάδες μας έδωσε τη δυνατότητα να νιώσουμε τον παλμό του επίγειου μέρους της οργάνωσης του Ιεχωβά. Απολαύσαμε το πρόθυμο πνεύμα πολλών νεαρών και το υπέροχο παράδειγμα πιστής υπηρεσίας των πιο ηλικιωμένων αδελφών μας. Καθώς εργαζόμασταν μαζί σας συνειδητοποιήσαμε πόσο πολλά πράγματα επιτελούνται στο παρασκήνιο.

Μας άγγιξε βαθιά όταν είδαμε από πρώτο χέρι τον τρόπο με τον οποίο το Κυβερνών Σώμα εκδηλώνει γνήσιο ενδιαφέρον για τους αγαπητούς μας αδελφούς και αδελφές σε όλο τον κόσμο και ειδικά τώρα στη Ρωσία. «Όμως, αυτές δεν είναι απλώς αναμνήσεις. Αποτελούν σημείο στροφής στη ζωή μας.

Κατανοούμε ότι η μεγαλύτερη δοκιμή δεν έχει έρθει ακόμα. Όποιος διορισμός και αν μας δοθεί είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για τη δόξα του Ιεχωβά και προς όφελος της οργάνωσής του. Πράγματι, «αυτό που κάνει κάποιον πλούσιο είναι η ευλογία του Ιεχωβά».

Γίναμε πλουσιότεροι αποκτώντας καινούριους φίλους για όλη μας τη ζωή και μέσω της θαυμάσιας κληρονομιάς που λάβαμε στη Γαλαάδ. Τώρα, αποτελεί επιθυμία και ευχαρίστησή μας να μοιραστούμε αυτές τις ευλογίες με άλλους στους διορισμούς μας. Οι αδελφοί και οι αδελφές σας 143η τάξη της Γαλαάδ

Ευγνώμονες...

Αναμφίβολα, σήμερα μας δόθηκε η υπενθύμιση ότι ο Ιεχωβά είναι ο Μεγάλος Εκπαιδευτής μας. Δεν υπάρχει κανένας σαν αυτόν σε ολόκληρο το σύμπαν. Είναι τόσο υπομονετικός μαζί μας, τόσο καλοσυνάτος, τόσο ελεήμων και, σίγουρα, πάρα πολύ στοργικός. Ήταν αγαθός μαζί μας σήμερα και θα είναι αγαθός μαζί μας για πάντα.

Βρισκόμαστε στο ξεκίνημα. Μπουσουλάμε. Σύντομα, όμως, θα σηκωθούμε, θα περπατήσουμε και θα τρέξουμε. Ο Ιεχωβά βρίσκεται στην ύψιστη θέση. Σήμερα, δεν δίδαξε μόνο εσάς, αλλά και όλους εμάς. Κανείς από εμάς, ως ατελής άνθρωπος δεν θα μπορούσε να πει αυτά τα λόγια που άγγιξαν την καρδιά μας χωρίς τη βοήθεια του αγίου πνεύματος του Ιεχωβά.

Και δεν υπάρχει ούτε ένας αδελφός ή αδελφή που να μη ζητάει αυτό το πνεύμα καθώς βγαίνει εδώ μπροστά στα πρόβατα του Θεού για να προσφέρει οποιαδήποτε ενθάρρυνση ή διδασκαλία. Ο Ιησούς μάς έδωσε μια υπόσχεση στο εδάφιο Ιωάννης 14:26. Το Ιωάννης 14:26, λέει «Αλλά ο βοηθός, το άγιο πνεύμα το οποίο θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα και θα επαναφέρει στη μνήμη σας όλα όσα σας είπα».

Έτσι λοιπόν, το άγιο πνεύμα θα σας βοηθάει να θυμάστε. Χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσατε να θυμάστε. Αλλά προσευχόμαστε για το άγιο πνεύμα, αποστέλλεται σε εμάς και θυμόμαστε.

Μερικές φορές μένουμε έκπληκτοι από το πόσο πολλά θυμόμαστε σε μια δεδομένη στιγμή. Δεν θυμόμαστε από μόνοι μας. Κάποιος μας βοηθάει να θυμόμαστε και δεν θα πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε αυτό. Η υπόσχεση που έδωσε ο Ιησούς τότε, αποδείχτηκε αληθινή όχι μόνο για τους μαθητές του Ιησού εκείνης της εποχής που τον αγαπούσαν πάρα πολύ αλλά και για εκείνους σήμερα που τον αγαπούν όπως τον αγαπάμε εμείς.

Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τον αγαπάμε. Δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία στη διάνοιά μας σχετικά με την αγάπη που έχουμε στην καρδιά μας για τον Ιεχωβά Θεό και τον Ιησού. Είναι αδιαμφισβήτητη. Ο Ιεχωβά ανοίγει τη διάνοια και την καρδιά μας για να δεχτούμε τον Λόγο του.

Σκεφτείτε απλώς όσα ακούσαμε σήμερα από αυτό το βήμα πράγματα που αγγίζουν την καρδιά θερμαίνουν την ψυχή μας. Ο Ιεχωβά ήταν μαζί μας σήμερα μέσω του αγίου του πνεύματος.

Φυσικά, αυτό συνέβη πριν από χρόνια σε κάποιο άτομο που λάτρευε τον Ιεχωβά. Δεν ήταν άντρας, ήταν γυναίκα. Πρόκειται για τη Λυδία, για την οποία διαβάζουμε στο εδάφιο Πράξεις 16:14 «Και κάποια γυναίκα που λεγόταν Λυδία πωλήτρια πορφύρας από την πόλη των Θυατείρων η οποία λάτρευε τον Θεό, άκουγε και ο Ιεχωβά άνοιξε διάπλατα την καρδιά της για να προσέχει τα όσα έλεγε ο Παύλος».

Όταν μιλάει ο Ιεχωβά και ανοίγει την καρδιά μας δεν πρέπει να την κλείνουμε αποτυγχάνοντας να δώσουμε προσοχή στον αδελφό που χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά για να μας μιλήσει. Αν δεν είμαστε προσεκτικοί, μπορεί να κλείσουμε την καρδιά μας για αυτόν τον αδελφό επειδή η γραβάτα του δεν είναι ίσια ή τα παπούτσια του δεν είναι γυαλισμένα.

Αυτό είναι επικίνδυνο. Θέλουμε να τον ακούσουμε. Ο Ιεχωβά τον έβαλε εκεί και πρέπει να ακούσουμε τι έχει να μας πει. Μην ασχολείστε τόσο πολύ με την εμφάνιση. Αν κάποιον τον απασχολούσε η εμφάνιση ενός γαϊδουριού δεν θα είχε δώσει καμία προσοχή πριν από χρόνια γιατί ο Ιεχωβά μίλησε μέσω του γαϊδουριού. Τα γαϊδούρια δεν είναι τα πιο όμορφα ζώα. Αλλά ο Ιεχωβά διαλέγει αυτό που θέλει να διαλέξει και παρέχει διδάγματα για τον καθέναν από εμάς.

Καθώς η Λυδία άνοιγε την καρδιά της με τη βοήθεια του Ιεχωβά μπροστά της έβλεπε τον Παύλο. Ο Παύλος ίσως να μην ήταν ο ομορφότερος άντρας που θα μπορούσε να βλέπει κανείς. Δεν γνωρίζουμε. Κάποιοι λένε ότι τα φρύδια του ενώνονταν. Άλλοι λένε ότι δεν έβλεπε καλά. Μερικοί λένε ότι ήταν φαλακρός. Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζουμε. Σύντομα θα μάθουμε. Λοιπόν, εσείς δεν είστε πλέον σπουδαστές της Γαλαάδ είστε πρώην σπουδαστές της Γαλαάδ. Ευχόμαστε όμως να μη γίνετε ποτέ πρώην σπουδαστές του Ιεχωβά του Μεγάλου Εκπαιδευτή σας. 

  • Χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καλό μας φίλο MBabis Ggrreeccee. Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό, εφικτό. Αλλά είπαμε, όταν ο ένας βοηθάει τον άλλον, τότε το αποτέλεσμα είναι το καλύτερο!

Μια εκδρομή με φίλους αγαπημένους από τα βόρεια. Επειδή η ομορφιά είναι στο ταξίδι…

Posted in Επικαιρότητα

olimbos1
Θεσσαλονίκη. Έκπληξη κρυμμένη σε μια εκδρομή. Με τα λόγια της αγαπημένης μας φίλης, Λένας. Ξεκινάμε με καιρό που δεν φαίνεται και πολύ καλός, αλλά εμάς δεν μας σταματάει τίποτα. Προορισμός, το χωριό Κρανέα, με αγαπητούς φίλους κι αδελφούς.

olimbos2
Με μια ψιλοβροχούλα θα φοβηθούμε; Το ταξίδι είναι όμορφο ακόμα και κάτω από τέτοιες καιρικές συνθήκες. Η παρέα είναι που μετράει. Και η παρέα είναι αναμφίβολα καλή. Όπως είναι καλός και ο σκοπός αυτής της εκδρομής… Οπότε, όλα συντρέχουν για να την απολαύσουμε.

olimbos3
Φωτογραφίες παρμένες μέσα από το αυτοκίνητο… Καθοδόν. Μέσα από τόσα όμορφα χειμωνιάτικα χρώματα, περνάει κανείς και αφήνει πίσω του το άγχος της καθημερινότητας. Περνάει, ανάμεσα από βουνά και θάλασσα και ακούει την ηρεμία να του μιλά.

olimbos4
Μέχρι να φτάσουμε να βλέπουμε τον Όλυμπο ο καιρός μας κάνει το χατίρι κι αρχίζει να χαμογελάει… Ο συμπαγής ορεινός του όγκος δεσπόζει επιβλητικός στα όρια Μακεδονίας και Θεσσαλίας, με μια σειρά από ψηλές κορυφές που αυλακώνουν βαθιές χαράδρες, γύρω από τις οποίες εκτείνεται μια περιοχή ιδιαίτερης βιοποικιλότητας.

olimbos5
Νάτος, λοιπόν και ο Όλυμπος, περήφανος, ασπρισμένος, σαν αγέρωχος άντρας, εκεί στα πενήντα, που άρχισαν να ασπρίζουν τα μαλλιά του, αλλά είναι ακόμη αρκετά νέος και όμορφος. Φέτος είναι λίγο το χιόνι στον Όλυμπο.(προς το παρόν). Ποτέ δεν ξέρεις τι θα φέρει η επόμενη μέρα…

olimbos6
Εμείς όμως αφήνουμε τον Όλυμπο πίσω και περνάμε το κάστρο του Πλαταμώνα. Το κάστρο είναι χτισμένο στη θέση του αρχαίου Ηρακλείου (ή Ηράκλειας). Στον Περίπλου του Ψευδο - Σκύλακα (4ος αι. π.Χ.), αναφέρεται ως «πρώτη πόλις Μακεδονίας, Ηράκλειον».

olimbos7
Κι ύστερα πάλι στο δρόμο… Για τη διαδρομή μας… Ο δρόμος μακρύς. Τόσος που θα χρειαστεί άλλο ένα σημείωμα εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, επειδή και όμορφες, μοναδικές φωτογραφίες έχουμε αλλά και μια ολόκληρη ιστορία από θύμισες…

olimbos8
Αυτά είναι που μας κρατάνε ζωντανούς… Και η αγάπη για τη ζωή με όλα τα πάνω της και τα κάτω της, που δεν είναι και λίγα. Έρχονται όμως στιγμές μοναδικές. Στιγμές που γεννάει μια αναπάντεχη εκδρομή, η οποία τα κάνει όλα διαφορετικά, πιο όμορφα, πιο αγαπημένα.

olimbos9

"Ένα Εγκαταλειμμένο Ορφανό Βρίσκει Στοργικό Πατέρα". Ενθαρρυντική αυτοβιογραφία

Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

luludi2.2015

ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ

«Εμπρός, πάρε το όπλο και ρίξε και εσύ», φώναξε οργισμένος ο αξιωματικός, δείχνοντας το τουφέκι που είχαν βάλει μπροστά μου. Αρνήθηκα ήρεμα. Έντρομοι, οι στρατιώτες είδαν τις σφαίρες από το όπλο του αξιωματικού να περνούν ξυστά γύρω από το κεφάλι μου. Φαινόταν ότι θα πέθαινα. Ευτυχώς, επέζησα. Αλλά αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που κινδύνεψε η ζωή μου.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ από Έλληνες γονείς που ζούσαν στα περίχωρα της Καισάρειας, στην Καππαδοκία της Τουρκίας. Ορισμένα άτομα από αυτή την περιοχή προφανώς ασπάστηκαν τη Χριστιανοσύνη τον πρώτο αιώνα Κ.Χ. (Πράξεις 2:9) Ως τις αρχές του 20ού αιώνα, όμως, τα πράγματα είχαν αλλάξει ριζικά.

Από Πρόσφυγας, Ορφανός

Λίγους μήνες μετά τη γέννησή μου το 1922, οι εθνοτικές συγκρούσεις ανάγκασαν τους δικούς μου να έρθουν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Οι πανικόβλητοι γονείς μου έφυγαν χωρίς να πάρουν μαζί τους τίποτα εκτός από εμένα, το ηλικίας λίγων μηνών βρέφος τους. Ύστερα από ανείπωτες ταλαιπωρίες, έφτασαν εξαθλιωμένοι στο χωριό Κύρια της Δράμας.

Όταν ήμουν τεσσάρων ετών, και μετά τη γέννηση του μικρότερου αδελφού μου, πέθανε ο πατέρας μου. Ήταν μόλις 27 ετών, αλλά οι κακουχίες εκείνων των εξοντωτικών χρόνων τον κατέβαλαν. Η μητέρα μου υπέμεινε τρομερές στερήσεις και ύστερα από λίγο καιρό πέθανε και εκείνη. Ο αδελφός μου και εγώ βρεθήκαμε σε απόλυτη ένδεια. Μας έστελναν από το ένα ορφανοτροφείο στο άλλο, και σε ηλικία 12 ετών κατέληξα στο Παπάφειο Ορφανοτροφείο Θεσσαλονίκης, όπου εκπαιδεύτηκα ως μηχανικός.

Καθώς μεγάλωνα μέσα στους κρύους και αφιλόξενους τοίχους των ορφανοτροφείων, απορούσα γιατί ορισμένοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τόσο πολλά παθήματα και αδικίες. Αναρωτιόμουν γιατί επιτρέπει ο Θεός να υπάρχουν τόσο θλιβερές συνθήκες. Στο μάθημα των θρησκευτικών μάς δίδασκαν ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος, αλλά δεν μας έδιναν καμιά λογική εξήγηση ως προς το γιατί υπάρχει και επικρατεί το κακό. Ένα δημοφιλές απόφθεγμα έλεγε ότι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η καλύτερη θρησκεία. Όταν ρώτησα: «Αφού η Ορθοδοξία είναι η καλύτερη θρησκεία, γιατί δεν είναι όλοι Ορθόδοξοι;» δεν πήρα ικανοποιητική απάντηση.

Ο δάσκαλός μας, όμως, σεβόταν βαθιά την Αγία Γραφή, και μας εντύπωσε στη διάνοια ότι είναι ιερό βιβλίο. Ο διευθυντής του ορφανοτροφείου εκδήλωνε την ίδια στάση, αλλά για κάποιον ανεξήγητο λόγο απείχε από ορισμένες θρησκευτικές τελετουργίες. Όταν ρώτησα σχετικά, έμαθα ότι κάποτε είχε μελετήσει με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, μια θρησκεία που μου ήταν άγνωστη.

Όταν τελείωσα την εκπαίδευσή μου στο Παπάφειο, ήμουν 17 ετών. Είχε αρχίσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, και η Ελλάδα ήταν υπό ναζιστική κατοχή. Ο κόσμος πέθαινε στους δρόμους από την πείνα. Για να επιβιώσω, έφυγα στην επαρχία, όπου δούλευα για πενιχρά μεροκάματα στα χωράφια.

Η Γραφή Δίνει Απαντήσεις

Όταν επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο του 1945, δέχτηκα την επίσκεψη της αδελφής ενός παιδικού μου φίλου, με τον οποίο ήμασταν μαζί και στα ορφανοτροφεία. Η Πασχαλιά μού είπε ότι ο αδελφός της είχε εξαφανιστεί και με ρώτησε αν ήξερα τίποτα σχετικό. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, είπε ότι η ίδια ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά και ανέφερε ότι ο Θεός ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους.

Γεμάτος πικρία, έφερα πολλές αντιρρήσεις. Γιατί εγώ να ταλαιπωρούμαι στη ζωή από τόσο μικρός; Γιατί να μείνω ορφανός; Πού είναι ο Θεός όταν τον χρειαζόμαστε περισσότερο; Εκείνη απάντησε: «Είσαι βέβαιος ότι φταίει ο Θεός για αυτές τις συνθήκες;» Χρησιμοποιώντας τη Γραφή της, μου έδειξε ότι ο Θεός δεν κάνει τους ανθρώπους να υποφέρουν. Με βοήθησε να καταλάβω ότι ο Δημιουργός αγαπάει τους ανθρώπους και σύντομα θα βελτιώσει τα πράγματα. Χρησιμοποιώντας Γραφικές περικοπές, όπως τα εδάφια Ησαΐας 35:5-7 και Αποκάλυψη 21:3, 4, μου έδειξε ότι σε λίγο ο πόλεμος, οι διαμάχες, η αρρώστια και ο θάνατος θα εξαλειφθούν, ενώ οι πιστοί άνθρωποι θα ζήσουν στη γη για πάντα.

Βρίσκω μια Ενισχυτική Οικογένεια

Έμαθα ότι ο αδελφός της Πασχαλιάς είχε μπλεχτεί με αντιστασιακές οργανώσεις και είχε σκοτωθεί στη διάρκεια συγκρούσεων. Επισκέφτηκα την οικογένειά της για να τους παρηγορήσω αλλά, αντί για αυτό, παρηγόρησαν εκείνοι εμένα μέσα από την Αγία Γραφή. Πήγα ξανά για να ακούσω και άλλες παρηγορητικές σκέψεις από τη Γραφή και σύντομα έγινα μέλος ενός μικρού ομίλου Μαρτύρων του Ιεχωβά οι οποίοι συναθροίζονταν κρυφά για μελέτη και λατρεία. Παρά τον εξοστρακισμό που υφίσταντο οι Μάρτυρες, ήμουν αποφασισμένος να συνεχίσω να συναναστρέφομαι μαζί τους.

Σε εκείνον τον όμιλο των ταπεινών Χριστιανών, βρήκα τη θερμή, στοργική οικογενειακή ατμόσφαιρα που μου έλειπε. Μου παρείχαν την πνευματική υποστήριξη και βοήθεια που χρειαζόμουν απεγνωσμένα. Στα πρόσωπά τους βρήκα ανιδιοτελείς και εγκάρδιους φίλους οι οποίοι ήταν έτοιμοι και πρόθυμοι να με βοηθήσουν και να με παρηγορήσουν. (2 Κορινθίους 7:5-7) Το σημαντικότερο είναι ότι με βοήθησαν να πλησιάσω τον Ιεχωβά, τον οποίο θεωρούσα τώρα στοργικό ουράνιο Πατέρα μου. Έβρισκα πολύ ελκυστικές τις ιδιότητές του, όπως την αγάπη, τη συμπόνια και το βαθύ ενδιαφέρον του. (Ψαλμός 23:1-6) Επιτέλους, είχα βρει μια πνευματική οικογένεια και έναν στοργικό Πατέρα! Η καρδιά μου σκιρτούσε. Σύντομα υποκινήθηκα να αφιερωθώ στον Ιεχωβά, και βαφτίστηκα το Σεπτέμβριο του 1945.

Η παρακολούθηση των Χριστιανικών συναθροίσεων αύξησε τις γνώσεις μου αλλά βάθυνε και την πίστη μου. Εφόσον δεν υπήρχε άλλο μεταφορικό μέσο, μερικοί από εμάς περπατούσαμε αρκετές φορές πέντε χιλιόμετρα από το χωριό μας ως τον τόπο των συναθροίσεων, κάνοντας αξέχαστες πνευματικές συζητήσεις. Στα τέλη του 1945, όταν έμαθα ότι υπήρχε η δυνατότητα να συμμετέχω στο ολοχρόνιο ευαγγελιστικό έργο, άρχισα το σκαπανικό. Η ισχυρή σχέση με τον Ιεχωβά ήταν ζωτική, καθώς η πίστη και η ακεραιότητά μου επρόκειτο σύντομα να δοκιμαστούν στο έπακρο.

Η Εναντίωση Φέρνει τα Αντίθετα Αποτελέσματα

Η αστυνομία έκανε συχνά ένοπλες εφόδους στον τόπο των συναθροίσεών μας. Στη χώρα υπήρχε στρατιωτικός νόμος λόγω του εμφυλίου πολέμου. Οι αντιμαχόμενες παρατάξεις επιτίθονταν η μια στην άλλη με άσβεστο μίσος. Εκμεταλλευόμενος την κατάσταση, ο κλήρος έπεισε τις αρχές ότι ήμασταν κομμουνιστές με αποτέλεσμα να μας διώκουν βάναυσα.

Μέσα σε δύο χρόνια μάς συνέλαβαν πολλές φορές, ενώ έξι φορές καταδικαστήκαμε σε φυλάκιση μέχρι και τεσσάρων μηνών. Ωστόσο, οι φυλακές ήταν ήδη γεμάτες από πολιτικούς κρατουμένους, γι’ αυτό μας άφησαν ελεύθερους. Χρησιμοποιήσαμε την απροσδόκητη ελευθερία μας για να συνεχίσουμε το κήρυγμα, αλλά ύστερα από λίγο μας συνέλαβαν και πάλι—τρεις φορές σε μία εβδομάδα. Γνωρίζαμε ότι πολλοί αδελφοί μας είχαν εξοριστεί σε ερημονήσια. Θα ήταν η πίστη μου αρκετά ισχυρή ώστε να αντέξει τέτοια δοκιμασία;

Οι συνθήκες έγιναν εξαιρετικά δύσκολες όταν τέθηκα υπό αστυνομική επιτήρηση. Για να με προσέχουν καλύτερα, οι αρχές με έστειλαν στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, όπου υπήρχε αστυνομικό τμήμα. Νοίκιασα ένα δωμάτιο και, για να συντηρούμαι, εργαζόμουν ως πλανόδιος γανωματής, δηλαδή έβαζα κασσίτερο σε χάλκινα σκεύη. Ενόσω έκανα σκαπανικό στα γύρω χωριά, αυτή η τέχνη με βοηθούσε να μπαίνω εύκολα στα σπίτια χωρίς να κινώ τις υποψίες της αστυνομίας. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί άνθρωποι άκουσαν τα καλά νέα και ανταποκρίθηκαν ευνοϊκά. Δέκα και πλέον από αυτούς έγιναν τελικά αφιερωμένοι λάτρεις του Ιεχωβά.

Δέκα Χρόνια, Οχτώ Φυλακές

Η αστυνομική επιτήρηση κράτησε ως τα τέλη του 1949, και ύστερα επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη, ανυπομονώντας να συνεχίσω την ολοχρόνια διακονία. Πάνω που νόμιζα ότι οι ταλαιπωρίες μου είχαν τελειώσει, το 1950 με διέταξαν απροσδόκητα να καταταχθώ στο στρατό. Λόγω της Χριστιανικής μου ουδετερότητας, ήμουν αποφασισμένος να μη “μάθω τον πόλεμο”. (Ησαΐας 2:4) Έτσι άρχισε ένα μακρύ, βασανιστικό ταξίδι, το οποίο επρόκειτο να με οδηγήσει σε μερικές από τις πιο διαβόητες φυλακές της Ελλάδας.

Όλα ξεκίνησαν στη Δράμα. Στη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της κράτησής μου εκεί, οι νεοσύλλεκτοι άρχισαν τις ασκήσεις σκοποβολής. Μια μέρα, με πήγαν στο πεδίο βολής. Κάποιος αξιωματικός έβαλε ένα τουφέκι μπροστά μου και με διέταξε να πυροβολήσω. Όταν αρνήθηκα, άρχισε να με πυροβολεί. Καθώς οι άλλοι αξιωματικοί είδαν ότι εγώ δεν συμβιβαζόμουν, άρχισαν να με γρονθοκοπούν ανελέητα. Άναβαν τσιγάρα και τα έσβηναν πάνω στις παλάμες μου. Κατόπιν, με έριξαν στην απομόνωση. Αυτό γινόταν συνέχεια επί τρεις μέρες. Πονούσα αφάνταστα από τα καψίματα των τσιγάρων, και για πολλά χρόνια είχα στις παλάμες μου τα σημάδια.

Πριν περάσω στρατοδικείο, με μετέφεραν σε ένα στρατόπεδο στο Ηράκλειο της Κρήτης. Εκεί, σε μια προσπάθεια να διαρρήξουν την ακεραιότητά μου, με ξυλοκόπησαν άγρια. Φοβήθηκα μήπως υποχωρήσω και έκανα μια ένθερμη προσευχή ζητώντας από τον ουράνιο Πατέρα μου να με ενισχύσει. Ήρθαν στο νου μου τα λόγια του εδαφίου Ιερεμίας 1:19: «Είναι σίγουρο ότι θα σε πολεμήσουν, αλλά δεν θα υπερισχύσουν εναντίον σου, διότι “εγώ είμαι μαζί σου”, λέει ο Ιεχωβά, “για να σε ελευθερώνω”». Η κατευναστική «ειρήνη του Θεού» μού έφερε ηρεμία και γαλήνη. Κατάλαβα πόσο σοφό είναι να θέτουμε ανεπιφύλακτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά.—Φιλιππησίους 4:6, 7· Παροιμίες 3:5.

Στη δίκη που ακολούθησε, καταδικάστηκα σε ισόβια δεσμά. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θεωρούνταν οι χειρότεροι «εχθροί του Κράτους». Άρχισα να εκτίω την κάθειρξη στις φυλακές του Ιτσεδίν, έξω από τα Χανιά, όπου με έβαλαν στην απομόνωση. Το Ιτσεδίν ήταν ένα παλιό φρούριο, και το κελί μου ήταν γεμάτο ποντίκια. Με μια παλιά, τρύπια κουβέρτα τυλιγόμουν από το κεφάλι μέχρι τα νύχια των ποδιών μου για να μην περπατούν τα ποντίκια κατευθείαν πάνω στο σώμα μου. Αρρώστησα πολύ βαριά με πνευμονία. Ο γιατρός είπε ότι έπρεπε να βγαίνω έξω στον ήλιο, και έτσι μπορούσα να συζητώ με πολλούς κρατουμένους στην αυλή. Η κατάστασή μου, όμως, χειροτέρευε, και έπειτα από μια μεγάλη πνευμονική αιμορραγία με μετέφεραν στο νοσοκομείο Ηρακλείου.

Η πνευματική οικογένεια των συγχριστιανών μου ήταν και πάλι εκεί όταν την είχα ανάγκη. (Κολοσσαείς 4:11) Οι αδελφοί στο Ηράκλειο με επισκέπτονταν συχνά, παρέχοντάς μου παρηγοριά και ενθάρρυνση. Τους εξήγησα ότι χρειαζόμουν έντυπα για να δίνω μαρτυρία σε ενδιαφερόμενα άτομα. Εκείνοι μου έφεραν μια βαλίτσα με διπλό πάτο ώστε να μπορώ να κρύβω τα έντυπα με ασφάλεια. Πόσο χάρηκα που, κατά την παραμονή μου σε εκείνες τις φυλακές, τουλάχιστον έξι συγκρατούμενοί μου βοηθήθηκαν να γίνουν αληθινοί Χριστιανοί!

Στο μεταξύ ο εμφύλιος πόλεμος είχε τελειώσει, και η ποινή μου μετατράπηκε σε δεκαετή φυλάκιση. Εξέτισα το υπόλοιπο της ποινής μου σε φυλακές στο Ρέθυμνο, στο Επταπύργιο (Γεντί Κουλέ) και στην Κασσάνδρα. Αφού πέρασα σχεδόν δέκα χρόνια σε οχτώ φυλακές, αποφυλακίστηκα και επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη, όπου με καλωσόρισαν θερμά οι αγαπητοί Χριστιανοί αδελφοί μου.

Ευημερώ στη Χριστιανική Αδελφότητα

Τώρα πλέον οι Μάρτυρες στην Ελλάδα μπορούσαν να αποδίδουν λατρεία με σχετική ελευθερία. Άδραξα αμέσως την ευκαιρία για να συνεχίσω την ολοχρόνια διακονία. Σύντομα προστέθηκε άλλη μια ευλογία, καθώς γνώρισα μια πιστή Χριστιανή, την Κατίνα, η οποία αγαπούσε τον Ιεχωβά και ήταν πολύ δραστήρια στο έργο κηρύγματος. Παντρευτήκαμε τον Οκτώβριο του 1959. Η γέννηση της κόρης μας, της Αγάπης, και το γεγονός ότι είχα τη δική μου Χριστιανική οικογένεια γιάτρεψαν ακόμη περισσότερο τις πληγές της ορφάνιας μου. Το σημαντικότερο είναι ότι ως οικογένεια ήμασταν ικανοποιημένοι υπηρετώντας υπό την προστατευτική φροντίδα του στοργικού ουράνιου Πατέρα μας, του Ιεχωβά.—Ψαλμός 5:11.

Εξαιτίας περιστάσεων πέρα από τον έλεγχό μου, αναγκάστηκα να σταματήσω το σκαπανικό, αλλά υποστήριζα τη σύζυγό μου ώστε να συνεχίζει την ολοχρόνια υπηρεσία. Πραγματικός σταθμός στη Χριστιανική μου ζωή ήταν η διεθνής συνέλευση των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Νυρεμβέργη το 1969. Καθώς ετοιμαζόμουν για το ταξίδι, έκανα αίτηση για διαβατήριο. Όταν η σύζυγός μου πήγε στο αστυνομικό τμήμα να ρωτήσει γιατί είχαν περάσει πάνω από δύο μήνες χωρίς να πάρω το διαβατήριο, ο αστυνομικός έβγαλε από το συρτάρι του έναν χοντρό φάκελο και είπε: «Για αυτό το άτομο ζητάτε διαβατήριο; Για να προσηλυτίσει και άλλους στη Γερμανία; Αποκλείεται! Είναι επικίνδυνος».

Με τη βοήθεια του Ιεχωβά και ορισμένων αδελφών, μπόρεσα να περιληφθώ σε ομαδικό διαβατήριο και έτσι να παρακολουθήσω εκείνη τη θαυμάσια συνέλευση. Ο ανώτατος αριθμός των παρόντων ξεπέρασε τους 150.000, και έβλεπα ξεκάθαρα το πνεύμα του Ιεχωβά να κατευθύνει και να ενώνει αυτή τη διεθνή πνευματική οικογένεια. Αργότερα στη ζωή, θα εκτιμούσα ακόμα περισσότερο την αξία της Χριστιανικής αδελφότητας.

Το 1977 η αγαπημένη μου σύζυγος και πιστή σύντροφός μου πέθανε. Έκανα το καλύτερο που μπορούσα για να αναθρέψω την κόρη μου σύμφωνα με τις αρχές της Αγίας Γραφής, αλλά δεν έμεινα μόνος. Άλλη μια φορά, η πνευματική μου οικογένεια έσπευσε να με βοηθήσει. Πάντα θα νιώθω ευγνωμοσύνη για τη συμπαράσταση των αδελφών εκείνες τις δύσκολες μέρες. Ορισμένοι μάλιστα έμεναν για κάποιο διάστημα στο σπίτι μας προκειμένου να φροντίζουν την κόρη μου. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την αυτοθυσιαστική τους αγάπη.—Ιωάννης 13:34, 35.

Η Αγάπη μεγάλωσε, παντρεύτηκε έναν αδελφό, τον Ηλία, και έχουν τέσσερις γιους που είναι όλοι στην αλήθεια. Τα πρόσφατα χρόνια, έπαθα μια σειρά εγκεφαλικών επεισοδίων και η υγεία μου έχει κλονιστεί. Η κόρη μου και η οικογένειά της με φροντίζουν καλά. Παρά την κακή υγεία μου, εξακολουθώ να έχω πολλούς λόγους για να είμαι χαρούμενος. Θυμάμαι τον καιρό που σε όλη την περιοχή της Θεσσαλονίκης ήμασταν 100 περίπου αδελφοί και συναθροιζόμασταν κρυφά σε ιδιωτικά σπίτια. Τώρα υπάρχουν σχεδόν πέντε χιλιάδες ζηλωτές Μάρτυρες σε αυτή την περιοχή. (Ησαΐας 60:22) Στις συνελεύσεις, με πλησιάζουν νεαροί αδελφοί και ρωτούν: «Θυμάσαι τότε που έφερνες τα περιοδικά στο σπίτι μας;» Αν και οι γονείς μπορεί να μη διάβαζαν εκείνα τα περιοδικά, τα παιδιά τους τα διάβαζαν και προόδευσαν πνευματικά!

Βλέποντας την αύξηση της οργάνωσης του Ιεχωβά, νιώθω ότι άξιζε τον κόπο να υπομείνω όλες αυτές τις δοκιμασίες. Λέω πάντα στα εγγόνια μου και σε όλους τους νέους να θυμούνται τον ουράνιο Πατέρα τους στη νεότητά τους, και αυτός δεν θα τους εγκαταλείψει ποτέ. (Εκκλησιαστής 12:1) Ο Ιεχωβά κράτησε το λόγο του με το να γίνει στην περίπτωσή μου «πατέρας για τα αγόρια που είναι ορφανά από πατέρα». (Ψαλμός 68:5) Αν και στην αρχή της ζωής μου ήμουν ένα εγκαταλειμμένο ορφανό, τελικά βρήκα έναν στοργικό Πατέρα!

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 1/4/2005

Θυμάστε την απεργία; Αποχαιρετίστε την. Χάθηκε, επειδή οι δανειστές επιθυμούν ηρεμία!

Posted in Δημοσιογραφικά

EfSynI110118
Έτσι παρουσίασε η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ το μεγάλο θέμα του πολυνομοσχεδίου. Το να αντιδρά κανείς νόμιμα, όταν θίγονται τα δικαιώματα του, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο. Μην το ξεχνάμε αυτό…

TaNeaI100118
Μ’ άρεσε του ΤΑ ΝΕΑ προβάλλουν κάτι που όλοι οι ενεργοί πολίτες γνωρίζουν  και δεν θα είχαν αυταπάτες… Τόσο, μα τόσο μακριά είναι ο Τύπος από την πραγματικότητα, όπως καταγράφεται στην εποχή των μνημονίων.

HNautemporikiI100118
Εντυπωσιακό, κάτι που πρέπει να προβληματίσει τους καλόπιστους αναγνώστες, είναι το πρωτοσέλιδο της οικονομικής εφημερίδας ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της μόνης πια, οικονομικής εφημερίδας που υπάρχει στα περίπτερα.

HKathimeriniI100118
Θλίψη μας καταβάλλει, όταν βλέπουμε μια πολιτική εφημερίδα με ιστορία, από τον καιρό της Ελένης Βλάχου, όπως η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, να… πανηγυρίζει επειδή ξεμπλοκάρουν οι πλειστηριασμοί πρώτων κατοικιών και μάλιστα μ’ αυτό τον άκομψο τρόπο, δηλαδή όχι στο Ειρηνοδικείο, αλλά μέσω του διαδικτύου…

RizospastisI100118
Τα μεγάλα λόγια των επαγγελματιών «υπερασπιστών» του δίκιου των εργαζομένων που αρέσκονται σε εντυπωσιακές κινήσεις, όταν είναι μπροστά οι τηλεοπτικές κάμερες για να τις καταγράψουν. Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, η κομματική εφημερίδα του ΚΚΕ υιοθετεί τέτοια πρωτοσέλιδα. Τους καταλαβαίνουμε.

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 13/01/2018

Αναταραχή επικρατεί στα συνδικάτα μπροστά στην ψήφιση του νέου πολυνομοσχεδίου. Αιχμή του δόρατος το δικαίωμα στην απεργία. Και φυσικά έχουμε μπροστά μας, νέες κινητοποιήσεις. Το πράγμα δεν είναι απλό, όπως φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Εκείνο που πρωτοστατεί σ’ αυτή τη διαμαρτυρίας είναι το ΠΑΜΕ, η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση που είναι φιλική στο ΚΚΕ τάσσεται κατά της αλλαγής του υπάρχοντος νόμου για τις απεργιακές κινητοποιήσεις επειδή θεωρεί «αιτία πολέμου», οποιαδήποτε τροποποίηση στα ισχύοντα για την απεργία και τη συμμετοχή των εργαζομένων σε αυτή.

Την ίδια ώρα ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, εμφανίζονται να επιθυμούν να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις και έτσι αποφάσισαν την οργάνωση συλλαλητηρίου την ημέρα της ψήφισης του πολυνομοσχεδίου. Στην ουσία σύρονται σαν αγγαρεία σε μια τέτοια κατεύθυνση, επειδή προφανώς, δεν έχουν άλλη επιλογή

Τι προβλέπει όμως η διάταξη για τις απεργίες, για την οποία ξεσηκώνονται τα συνδικάτα. Σύμφωνα με το άρθρο 211 προβλέπεται ότι: «Ειδικά για τη συζήτηση και τη λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών». (Ο αρ. 2 του άρθρου 8 του ν. 1264/1982 (Α΄ 79).

Υπενθυμίζεται πως την περασμένη Τρίτη μέλη του ΠΑΜΕ εισέβαλαν στο υπουργείο Εργασίας, όταν η υπουργός Έφη Αχτσιόγλου, αρνήθηκε να τους συναντήσει. Οι εξελίξεις που ακολούθησαν ήταν δραματικές. Οι συνδικαλιστές ξήλωσαν τα ρολά, μπήκαν στη στοά και πέρασαν μέσα στο κτίριο του υπουργείου φωνάζοντας συνθήματα. «Δεν θα σας αφήσουμε να ολοκληρώσετε το έγκλημα, δεν θα σας αφήσουμε».

«Ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες», «Για το δικαίωμα στην απεργία χύθηκε αίμα» και «πάρτε το πίσω» ήταν μερικά από τα συνθήματα που φώναξαν μέσα στο υπουργικό γραφείο.episimansis

Μετά το νέο «ντου» των συνδικαλιστών, υπενθυμίζεται ότι είχε υπάρξει ακόμα ένα, μερικές εβδομάδες πριν, πάλι από το ΠΑΜΕ, το υπουργείο Εργασίας εξέδωσε ανακοίνωση, στο οποία αναφέρει:

«Το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης είναι ανοιχτό στο διάλογο και σέβεται τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες τους. Γι’ αυτό θεωρούμε ακατανόητη την εισβολή μελών του ΠΑΜΕ στο κτίριο του υπουργείου, όπου και οι ίδιοι οι «εισβολείς» συνειδητοποίησαν ότι παραβίασαν ανοιχτές θύρες».

«Η υπουργός Εργασίας, αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση τους δέχτηκε στο γραφείο της και όπως αποδείχτηκε, οι ίδιοι αρνήθηκαν το διάλογο, επιλέγοντας τις κραυγές και το επικοινωνιακό σόου χάριν των τηλεοπτικών καμερών.

«Η ρύθμιση σε καμία περίπτωση ούτε καταργεί, ούτε περιορίζει το δικαίωμα της απεργίας. Η μόνη αλλαγή αφορά τον κανόνα της απαρτίας στις γενικές συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων που δεν είναι ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης, όταν συγκαλούνται προκειμένου να ληφθεί απόφαση για απεργία.

Η ρύθμιση προβλέπει ότι για να υπάρχει απαρτία στη γενική συνέλευση πρέπει να παρίσταται το 1/2 των μελών του σωματείου που πληρώνουν τις συνδρομές τους». Τίποτα δεν αλλάζει στον τρόπο λήψης της απόφασης για απεργία η οποία θα συνεχίσει να λαμβάνεται με τη σχετική πλειοψηφία των παρόντων.

Τέλος, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι η καταστολή οποιασδήποτε μορφής κινητοποίησης δεν ήταν και δεν θα γίνει επιλογή μας», υπογραμμίζει το υπουργείο Εργασίας. Αυτά για την απεργία, που με βάση την τροπολογία, στην ουσία καταργείται… Ότι κι αν λέει το αρμόδιο υπουργείο.

  • Αυτό το κομμάτι θα δημοσιευτεί το Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018. Επέστρεψαν οι συνάδελφοι στη θέση τους μετά τη μικρή ανάσα μιας εβδομάδας. Είναι το περιεχόμενο της στήλης μου «Επισημάνσεις» στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ.

Στην αγαπημένη Σούλα, στο άλλο μου μισό, με άφατη χαρά για την επιστροφή της κοντά μου…

Posted in Τα δικά μου

sinelefsi2.2017
Η Σούλα είναι πια κοντά μου. Επέτρεψε από το ταξίδι της τριών εβδομάδων στο Βανκούβερ του Καναδά. Να πω ότι δεν μου έλλειψε θα ήταν ψέμα. Έμαθα και μου αρέσει να μοιράζομαι πράγματα μαζί της. Και έτσι πρέπει. Αυτό θέλει ο Ιεχωβά να συμβαίνει μέσα στο γάμο που ευλόγησε…
grecotel.kilinis8

Υπερβολή; Όχι, δεν το βλέπω έτσι. Σε ένα προσωπικό Site μπορεί να συμβεί κι αυτό. Να καταχωρηθεί ένα ποίημα που έφτασε χθες στο e-mail μου γραμμένο για μας από τον καλό μου φίλο, Παύλο και τον ευχαριστώ πολύ για τη όμορφη σκέψη του:

Ξύπνησα και ήσουν εκεί
δίπλα μου μέσα στη νύχτα
με άγγιξες και ηρέμησες το φόβο μου
Μεταμόρφωσες το σκοτάδι σε φως!

Ξύπνησα και σε είδα εκεί
δίπλα μου όπως και πριν
Η καρδιά μου πέταξε για να έρθει κοντά σου
να σε αισθανθώ κοντά μου ακόμη μια φορά
να αισθανθώ την αγάπη σου ακόμη μια φορά.

Η δύναμή σου, με έκανε δυνατό.
Αν και η ζωή μας πλήγωσε
τώρα, που η νύχτα μοιάζει μακρινή και σκοτεινή
η αγάπη σου λάμπει μέσα στην καρδιά μου …
η αγάπη σου θα λάμπει μέσα στην καρδιά μου ...

Να κρατάτε πάντοτε ο ένας το χέρι του άλλου με αγάπη.

Αδέλφια σας αγαπώ και προσεύχομαι για εσάς. Χαίρομαι που γύρισε η αδελφή μου στην Ελλάδα. Ο Ιεχωβά να σας ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του και να σας σκεπάζει με τις φτερούγες της χάρης και του ελέους Του.

Ο ελάχιστος μεταξύ των αδελφών σας Παύλος.

Ευχαριστούμε πολύ, αδελφέ… Μας σκέφτεσαι, μας αγαπάς και όπως έχεις την ευχέρεια να εκφράζεσαι στο γραπτό λόγω, μπορείς να μας συγκινήσεις. Τα κατάφερες! Να είσαι πάντα καλά! Ο Ιεχωβά να σε ευλογεί!

Μερικές εικόνες από την επιστροφή του Σούλας. Αεροδρόμιο του Βανκούβερ... Πανέμορφο, δεν βρίσκετε;

aer.vancuver1.100118
Λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροσκάφος της KLM που θα τη φέρει στην Ελλάδα μέσω Αμστερνταμ η Σούλα φωτογραφίζεται στο πανέμορφο διεθνές αεροδρόμιο του Βανκούβερ...

aer.vancuver2.100118
Ναι, τέτοια όμορφα μέρη τα έχει μέσα το αεροδρόμιο. Τεράστιο. Χάνεσαι αν δεν προσέξεις. Αρχίζει ήδη και δημιουργεί προσμονή για το επόμενο ταξίδι. Άξιοι οι σχεδιαστές του...

aer.vancuver3.100118
Ένα τεράστιο ενυδρείο. Το μέγεθος του ίσως μπορείτε να το δείτε στην πρώτη φωτογραφία της σημερινής ανάρτησης... Πανέμορφο δεν είναι; Ναι, το Βανκούβερ σε αποχαιρετά με πανέμορφες εικόνες

aer.vancuver4.100118
Και μια γενικότερη εικόνα μέσα στο αεροδρόμιο... Σας κάνει εντύπωση τόσο πράσινο μέσα στον σταθμό αναμονής, λίγο πριν την επιβίβαση στο αεροσκάφος. Πρωτόγνωρα πράγματα για μας...

Επιστροφή σήμερα κοντά μου, η Σούλα… Τελικά ήταν (ή μου φάνηκαν;) πολλές οι 21 μέρες

Posted in Επικαιρότητα

spiti.gianni1
Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, η Σούλα θα ταξιδεύει με το αεροπλάνο για Άμστερνταμ, επιστρέφοντας στην Ελλάδα. Στις 4:30 θα είμαι στο «Ελ. Βενιζέλος» να ανοίξω την αγκαλιά μου και να την καλοδεχτώ… Ας δούμε τις τελευταίες φωτογραφίες από τον καιρό που έζησε στο Βανκούβερ του Καναδά. Εδώ στο σπίτι του Γιάννη και της Τζήνας. Φιλόξενοι, όπως πάντα…

spiti.gianni2
Έχω νιώσει προσωπικά, αυτή την ομορφιά από τη φιλοξενία του Γιάννη και της Τζήνας, της συζύγου του… Ότι λέω λοιπόν εδώ, το λέω μετά λόγου γνώσεως… Χαμογελαστοί και ωραίοι άνθρωποι! Μήπως άραγε αυτό δεν φαίνεται στα μάτια των ανθρώπων που κάθονται στο τραπέζι τους; Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί…

spiti.gianni3
Η μέρα πάντα είναι όμορφη κοντά τους. Εκπληκτικές συναναστροφές, συζητήσεις που εποικοδομούν αντί να κατεδαφίζουν… Ότι καλύτερο νομίζω έχουμε να κάνουμε στην καθημερινότητα μας. Αυτά είναι τα ωραία μέσα στην αδελφότητα. Κι αυτό είναι που μου αρέσει περισσότερο.

spiti.gianni4
Η Σούλα με τις εγγονές της και την κόρη του Γιάννη και της Τζήνας… Όμορφη φωτογραφία. Ήρεμα πρόσωπα που ξέρουν τι θέλουν και τι επιδιώκουν από τη ζωή… Εδώ είναι που χάνουν την μπάλα οι άνθρωποι στον κόσμο, επειδή ίσως αυτό που βάζουν μπροστά είναι ο εγωισμός, το «εγώ» δηλαδή και πολύ σπάνια το «εμείς».

spiti.gianni5
Οι άντρες κουβεντιάζουν… Οι γυναίκες παρακολουθούν με ενδιαφέρον και παρεμβαίνουν, αν το κρίνουν σκόπιμο. Μας αρέσει αυτή η διευθέτηση. Σε καμιά περίπτωση δεν υποτιμά τη γυναίκα, το αντίθετο θα έλεγα, της προσδίδει τον απαραίτητο σεβασμό και την αξιοπρέπεια που της πρέπει… Μ’ αρέσει λοιπόν αυτή διευθέτηση.

vankuver10.261217
Αυτά τα χιόνια τα είδε η Σούλα τις πρώτες μέρες που έφτασε στο Βανκούβερ του Καναδά… Αλλά παρά το δριμύ κρύο και τις «υποσχέσεις» για χιονόπτωση, δεν υπήρξαν τις επόμενες μέρες… Τώρα, επιστρέφει στην Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον σαφώς καλύτερο από πλευράς καιρικών συνθηκών, μεσογειακό. Την περιμένω με λαχτάρα να την βάλω στην αγκαλιά μου!

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το Κυβερνών Σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Θα ωφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ, δείτε το πρόγραμμα του Ιανουαρίου 2018... Σχεδόν δυο ώρες πρόγραμμα!

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA