Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Πάμε στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου σήμερα... Μια ματιά και σ' αυτή την πλευρά της Ελλάδας

Posted in Επικαιρότητα

zagoroxoria1
Μερικές πολύ όμορφες φωτογραφίες φίλων από τα Ζαγοροχώρια ήταν η αφορμή για να γίνει κι αυτό το κομμάτι. Ροκανίζουμε παραγωγικά το χρόνο, μέχρι να έρθει το Σάββατο που θα φύγουμε για το χωριό. Όλα είναι έτοιμα και μας περιμένουν. Και ξέρετε δα, πόσο γρήγορα φεύγει ο καιρός...

zagoroxoria2
Το Ζαγόρι είναι περιοχή στην οροσειρά της Πίνδου, στην Ήπειρο, στη βορειοδυτική Ελλάδα. Στην περιοχή υπάρχουν 46 οικισμοί τα αποκαλούμενα Ζαγοροχώρια, τα οποία είναι διάσπαρτα στους πρόποδες της Πίνδου. Έχει έκταση περίπου 1,000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και σχήμα ανεστραμμένου ισόπλευρου τριγώνου.

zagoroxoria3
Η νότια κορυφή του τριγώνου αγγίζει την πρωτεύουσα της περιφέρειας , τα Ιωάννινα, η νοτιοδυτική πλευρά σχηματίζεται από το όρος Μιτσικέλι (1,810 μ), ο ποταμός Αώος και το όρος Τύμφη αποτελούν τη βόρεια πλευρά και η νοτιοανατολική πλευρά ακολουθεί τον ποταμό Βάρδα στο Μαυροβούνι (2,100 μ) κοντά στο Μέτσοβο.

zagoroxoria4
Ο πληθυσμός της περιοχής είναι περίπου 3700, που δίνει πυκνότητα πληθυσμού 4 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, σε σύγκριση με το μέσο 73,8 συνολικά για την Ελλάδα. Αυτό μας τρέλανε εμάς είναι η φυσική ομορφιά με τα πέτρινα σπίτια. έχει βάλει βέβαια και ο φωτογράφος το χεράκι του, αλλά έχει που να στηριχτεί...

zagoroxoria5
Ψάχνοντας βρήκαμε ότι η λέξη Ζαγόρι προέρχεται από την Σλαβική πρόθεση Za που σημαίνει «πίσω» και το ουσιαστικό gora που σημαίνει «βουνό», το οποίο με την σειρά του είναι παραφθορά του ελληνικού όρος. Στην αρχαιότητα η περιοχή ονομάζονταν «Παροραία», και οι κάτοικοί της «Παροραίοι», δηλαδή αυτοί που ζουν πίσω από τα όρη.

zagoroxoria6
Το έδαφος της περιοχής είναι απόλυτα ορεινό και εξαιρετικά δύσβατο, με τις απότομες χαράδρες, τα πυκνά δάση και τα ατελείωτα βουνά, κάτι που αποτέλεσε αποτρεπτικό παράγοντα για πολλούς λαούς, φυλές και αυτοκρατορίες στο πέρασμα των αιώνων να εισέλθουν και να εγκατασταθούν στην περιοχή.

zagoroxoria7
Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μάλλον πλεονέκτημα γιατί, χάρη σε αυτό, η ιστορία του Ζαγορίου γενικά δεν περιλαμβάνει λεηλασίες, κατακτήσεις, πολεμικές συρράξεις, εκτοπίσεις πληθυσμού. Ως αποτέλεσμα αυτού πιστεύεται πως μεγάλο τμήμα του πληθυσμού διατήρησε πανάρχαια έθιμα και παραδόσεις.

zagoroxoria8
Πιστεύεται πως οι Σαρακατσάνοι, πολλοί από του οποίους κατοικούν στην περιοχή και χρησιμοποιούν αρκετές Ελληνικές λέξεις μιας Βορειοελληνικής διαλέκτου που δεν συναντάται οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα, είναι απόγονοι των αρχαίων κατοίκων του Ζαγορίου.

Η Αθήνα μέσα από τα μάτια φίλων μας... Εμείς, τη ζούμε καθημερινά και την γνωρίζουμε...

Posted in Επικαιρότητα

athina1
Συχνά μπορεί να προσέξεις πράγματα μέσα από τις φωτογραφίες φίλων, ακόμα και στην πόλη που ζεις. Εν προκειμένω λέω για την Αθήνα, που μας αρέσει να κυκλοφορούμε τις ελεύθερες ώρες μας, στο ιστορικό κέντρο της. Ξέρουμε ότι έρχονται άνθρωποι από όλον τον κόσμο, για να τα δουν αυτά.

athina2
Κι εμείς τα έχουμε, όλα αυτά, μπροστά μας... Αλλά πολλοί "Αθηναίοι", άνθρωποι δηλαδή που ζουν πάρα πολλά χρόνια στην πρωτεύουσα, δεν έχουν ανέβει ποτέ στο βράχο της Ακρόπολης... Ούτε έχουν περπατήσει στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτη, ένα απογευματάκι. Δεν ξέρουν τι χάνουν...

athina3
Είναι πολύ όμορφη και ξεχωριστή, μια τέτοια βόλτα… Όποιον κι αν ρωτήσετε, που την έχει κάνει, είναι βέβαιο ότι αυτό θα σας το πει με θέρμη και ζήλο. Και δεν θα είναι υπερβολικός. Οι ομορφιά στα μάτια, τα αυτιά, αλλά και σε όλες τις αισθήσεις, είναι αδύνατον να περιγραφούν... Σας το λέω με απόλυτη γνώση.

athina4
Φυσικά αν βρεθείτε εκεί, είναι πολύ καλό να επισκεφτείτε το Μουσείο Αθηνών... Και να ενημερωθείτε για την ιστορία αυτού του τόπου και για τον πολιτισμό που είχε κάποτε. Διότι, προφανώς, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι, όπως τα ζούμε σήμερα. Μαύρα και άραχνα. Τότε, υπήρχε φως...

athina5
Μπορείτε να επιλέξετε να περπατήσετε στα Αναφιώτικα, την πολύ όμορφη με χρώμα γειτονιά κάτω ακριβώς από τον βράχο της Ακρόπολης. Αν ξεχαστείτε να περιεργάζεστε τα στενά δρομάκια και τα σπιτάκια της, ίσως νομίζετε ότι είστε σε κάποιο νησί των Κυκλάδων. Ωστόσο, ρίξετε μια ματιά απέναντι, στο Λόφο του Λυκαβηττού.

Η Βυτίνα θα είναι πάντα μια όμορφη εξόρμηση πολύ κοντά στην Τρίπολη. Προορισμός καλός!

Posted in Επικαιρότητα

vitina1
Αφορμή ήταν η εκδρομή που οργάνωσαν αδελφοί και φίλοι από το Περιστέρι, το προηγούμενο Σάββατο. Έχουμε πάρει μαζί τους μέρος σε εκδρομή και ξέρουμε πως έχουν πολύ καλή οργάνωση. Τη Βυτίνα όμως τη γνωρίζουμε. Δείτε ένα παλιότερο ρεπορτάζ που κάναμε ΕΔΩ. Είναι ανεβασμένο στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στις 28 Δεκεμβρίου 2014.

vitina2
Σ' αυτή τη μικρή πλατεία, έχουμε καθίσει κι εμείς. Και καθώς βλέπαμε στο Viber τις φωτογραφίες που ανέβαζαν, αναπολούσαμε τις στιγμές, ως να ήμασταν εκεί... Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα ρεπορτάζ που ανεβάσαμε στο site μας, την επομένη ακριβώς, στις 29 Δεκεμβρίου του 2014. Η ιστορία επαναλαμβάνεται...

vitina3
Ποιος δεν τα θυμάται αυτά τα μαγαζιά, με τα παραδοσιακά προϊόντα και το μέλι. Από ότι βλέπουμε αυτή την εποχή είναι εμπλουτισμένα και με τα κάστανα που υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες στα γύρω βουνά. Δείτε ΕΔΩ κι άλλα υπέροχα τοπία από το βουνό Μαίναλο δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στις 26/3/2012.

vitina4
Αλλά στη Βυτίνα πήγαμε και πέρσι, τέλη Ιουνίου. Ήταν εκείνος ο δύσκολος Ιούνιος που αποχαιρετήσαμε τον παππού Διονύση και είχαμε ανάγκη από λίγη ξεκούραση. ΕΔΩ λοιπόν διαλέξαμε να έρθουμε για λίγη δροσιά. Και ήταν όπως θα δείτε από την ανάρτηση που κάναμε τότε, πολύ καλή επιλογή.

vitina5
Φυσικά, τότε είχαμε το χρόνο να περπατήσουμε σ' αυτά τα ίδια πλακόστρωτα, αλλά να κάνουμε και μερικές εκδρομές στα γύρω μέρη. Και κυρίως να ανεβούμε στα χωριά του Μαινάλου. Δείτε ΕΔΩ την ανάρτηση που κάναμε τότε. Ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτές οι όμορφες μνήμες να μας υπενθυμίζουν πολλά πράγματα.

vitina6
Τότε ήταν που γνωρίσαμε από κοντά, τον Παύλο και τη Μαρία, τη σύζυγο του. Δείτε ΕΔΩ την ανάρτηση που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, τότε. Λίγο πριν φύγουμε για την επιστροφή μας στην Αθήνα, σταματήσαμε στο Λεβίδι Αρκαδίας και μετά από συνεννόηση μαζί τους, πήγαμε στο σπίτι τους.

Μια βόλτα στο Πεδίον του Άρεως. Ξεχάστε ότι αρνητικό έχετε ακούσει, το μέρος είναι υπέροχο

Posted in Επικαιρότητα

pedion.areos1
Ξέρω ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχετε ακούσει τα καλύτερα για το Πεδίον του Άρεως. Χθες που πήγαμε, αλλάξαμε γνώμη. Το Πεδίον του Άρεως είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια άλση της Αθήνας, γύρω από το οποίο υφίσταται και η ομώνυμη συνοικία της Αθήνας.

pedion.areos2
Το άλσος αυτό έχει έκταση 277 στρεμμάτων μαζί με τον λόφο Φινόπουλου. Βρίσκεται ΒΑ. της πλατείας Ομόνοιας από την οποία απέχει 1 χλμ. Ολόκληρος ο χώρος του άλσους ανήκει στο Δημόσιο. Περικλείεται σήμερα, από Δ. προς Α. και Ν., από τις οδούς Μαυρομματαίων, Ευελπίδων, Πριγκηποννήσων και από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας.

pedion.areos3
Το 1927 ο χώρος αυτός, που από την εποχή του Όθωνα ήταν ο κύριος τόπος αναψυχής των Αθηναίων, παραχωρήθηκε στην ιδρυθείσα τότε "Επιτροπή Δημοσίων Κήπων και Δενδροστοιχιών Αθηνών" με σκοπό την μεταβολή του σε άλσος, όπως ο τότε Εθνικός κήπος.

pedion.areos4
Η Επιτροπή όμως εκείνη με πρόεδρο τον Π. Καλλιγά φρόντισε πρώτα να βελτιώσει τον κήπο του Θησείου, και τον Εθνικό κήπο, με συνέπεια, έξι χρόνια μετά, το 1933, με τους μικρούς πόρους που διέθετε απεφάσισε να κάνει την έναρξη εργασιών ανάπλασης και δενδροφύτευσης, με ανυπέρβλητα τότε αφενός διοικητικά εμπόδια, αφετέρου και μεγάλης έλλειψης χρημάτων, για την συνέχιση του έργου. 5

pedion.areos5

Έτσι με το υπ΄ αριθμ. 6171 νόμο του 1934 το "Ειδικό Ταμείο Μονίμων Οδοστρωμάτων Αθηνών" (νέος κυβερνητικός τότε, φορέας) ανάλαβε να καταβάλει τα έξοδα. Κλήθηκε προς τούτο ο τότε διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών Αν. Δημητρακόπουλος να συντάξει γενικό σχέδιο του άλσους.

pedion.areos6
Λαμβάνοντας υπ᾽ όψιν τα ακολουθούμενα τότε σχέδια των αγγλικών και γαλλικών αλσών, συνέταξε πράγματι νέο σχέδιο το οποίο αποτελεί συνδυασμό ρυθμών εκείνων, όπου και ανέθεσε για την εκτέλεσή του στον Ν. Βοσυνιώτη. Μάλιστα είχε ληφθεί μέριμνα να μην εμποδίζεται από τα διάφορα κεντρικά σημεία του άλσους η θέα της Ακρόπολης.

pedion.areos7
Έτσι οι εργασίες δενδροφύτευσης και ανάπλασης άρχισαν πραγματικά το 1935 και συνεχίσθηκαν επί κυβερνήσεως Ι. Μεταξά μέχρι το 1940, όταν και κηρύχθηκε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Στην πενταετία εκείνη φυτεύτηκαν περίπου 46.000 δένδρα και θάμνοι. Κατά το σχέδιο, ακολουθήθηκε η δενδροφύτευση φυλλοβόλων δένδρων προκειμένου το καλοκαίρι να προσφέρουν πλούσια σκιά, τον δε χειμώνα να μην εμποδίζονται οι ακτίνες του ήλιου.

Εφτάζυμο (φτάζυμο) ψωμί και παξιμάδι όπως το κάνουν παραδοσιακά στην Κασταμονίτσα

Posted in Κρήτη

eftazima1
Ο ορισμός είναι από το λεξικό: Εφτάζυμος -η -ο [eftázimos] & επτάζυμος -η -ο [eptázimos]: για ψωμί που δε γίνεται με τη συνηθισμένη ζύμη, αλλά με πολτό από ρεβίθια και που χρησιμοποιείται κυρίως για παξιμάδια. || (ως ουσ.) το εφτάζυμο, εφτάζυμο ψωμί. || (ως ουσ.) τα εφτάζυμα, εφτάζυμα παξιμάδια.

eftazima2
Η Ανατολική Κρήτη φημίζεται για το φτάζυμο ή εφτάζυμο ψωμί και παξιμάδι! Στην Έμπαρο, στη Βιάννο, στην Πεδιάδα, στο Μεραμπέλλο, στην Ιεράπετρα, στο οροπέδιο του Λασιθίου, φτιάχνουν αξεπέραστα φτάζυμα. Εμείς θα επικεντρωθούμε στα εφτάζυμα ψωμιά που φτιάχνει η γιαγιά του Γιάννη, από την Κασταμονίτσα.

eftazima3
Η λέξη εφτάζυμο αν και παραπέμπει σε «επτά φορές ζυμωμένο ψωμί» είναι παραφθορά όπως μας λένε οι φιλόλογοι της λέξης «αυτόζυμο». Αυτόζυμο λοιπόν, φτάζυμο και τελικά εφτάζυμο! Ψωμί που καλύπτεται από μυστήρια και δοξασίες, που ζυμώνεται μυστικά, κρυφά απ’ όλους, ακόμη κι από τους άντρες του σπιτιού!

eftazima4
Και οι φωτογραφίες και οι πληροφορίες, πέρα από αυτές που βρήκαμε στο διαδίκτυο σε εμπεριστατωμένη έρευνα που κάναμε, τις πήραμε από τον τοίχο του φίλου μας Γιάννη Μανουσάκη, από το Καστέλλι που τα εμπορεύεται. Μπορούμε να σας βεβαιώσουμε ότι είναι καταπληκτικά, καθώς τα έχουμε γευτεί.

eftazima5
Ό ίδιος έχει δημοσιεύσει αυτές τις μοναδικές φωτογραφίες ,από την προετοιμασία της γιαγιά του. Πρόκειται για ένα πλούσιο ψωμί, που συνηθίζεται σε γιορτές και σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Μπίζιλο (ευαίσθητο) στην παρασκευή του, αλλά πολύ νόστιμο και μυρωδάτο.

eftazima6
Δεν θέλει πολύ κόπο, αλλά θέλει τρόπο -όπως λέει και η γνωστή διαφήμιση- και θέλει να είσαι εκεί στα φουσκώματά του, ακόμη κι αν δεν ασχολείσαι όλη την ώρα μαζί του. Πολλά λαογραφικά για το εφτάζυμο λέει το "Δυοσμαράκι" στο υπέροχο blog του. Εξίσου νόστιμα είναι και τα φτάζυμα παξιμάδια.

eftazima7
Η χρυσοχέρα γιαγιά του Γιάννη από την Κασταμονίτσα πλάθει τα Εφτάζυμα. Και ο Γιάννης τα προωθεί στην αγορά. Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα εστίες αντίστασης στον ισοπέδωση. Κι ευτυχώς που κάποιοι επιμένουν στην παράδοση, συνεχίζοντας να φτιάχνουν καλό ποιοτικά, ψωμί...

Περί δημοψηφίσματος στη γείτονα χώρα των Σκοπίων, ο λόγος. Και κάποιοι προβληματισμοί

Posted in Δημοσιογραφικά

iefimerida011018
Έτσι παρουσίασε η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ της 1 Οκτωβρίου το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στα Σκόπια που είχε γίνει μόλις την προηγούμενη μέρα... Γιατί αλήθεια τόσο έμφαση από τα ελληνικά ΜΜΕ; Γιατί θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει το θέμα της ονοματοδοσίας της χώρας αυτής, όταν οι ίδιοι οι κάτοικοι της απείχαν από τη ψηφοφορία;

eleftherostypos011018
Έχει πραγματικά ενδιαφέρον και αξίζει να σχολιάσει κανείς το πρωτοσέλιδο της ίδιας ημέρας, του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ. Εμπλέκει στην ιστορία και τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, θεωρώντας και δική του την αποτυχία του Σκοπιανού πρωθυπουργού, να πείσει το λαό του, ότι όλα γίνονται για το καλό του.

avgi031018
Η ΑΥΓΗ, κομματικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, την επομένη (επειδή τη Δευτέρα δεν κυκλοφορούν πρωινά φύλλα, μόνο απογευματινά) επιμένει ότι ο δρόμος για τη λύση παραμένει ανοιχτός. Ειλικρινά δεν καταλάβαμε ποτέ αυτή την εμμονή, αλλά δεν μας πέφτει και λόγος. Για να επιμένουν ίσως κάτι να ξέρουν.

nea031018
Τρείς μέρες μετά, επανέρχονται ΤΑ ΝΕΑ να μας πείσουν με το πρωτοσέλιδο τους ότι τα... ξεπούλησαν όλα οι Έλληνες ηγέτες. Και αφού είναι τόσο απλό το ζήτημα βρε παλικάρια, γιατί δεν πείστηκαν οι Σκοπιανοί να πάνε να στηρίξουν τον ηγέτη τους στο δημοψήφισμα. Γιατί δεν μπορούμε να το καταλάβουμε εμείς, ένα τόσο εύκολο (για σας) πράγμα;

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 06/10/2018

Την προηγούμενη εβδομάδα ζήσαμε το απόλυτο παράλογο. Να κάνουν δημοψήφισμα τα Σκόπια για το θέμα της ονοματοδοσίας της χώρας, να πηγαίνουν πολύ λίγοι στις κάλπες (γύρω στο 38% αν θυμάμαι καλά) κι εμείς να… ανησυχούμε για το αποτέλεσμα τους!

Ειλικρινά πολλές φορές προσπάθησα ήρεμα, ψύχραιμα να καταλάβω πως γίνεται αυτό το θέμα με τη Μακεδονία, τόσο μεγάλο και δεν το κατάλαβα. Ιδιαίτερα με τη στάση εκείνων που, υποτίθεται ότι πασχίζουν και αγωνιούν για το όνομα. Από την άλλη έχει γίνει κυρίαρχο θέμα στην ατζέντα της επικαιρότητας, ζήτημα μάλιστα που ενδεχομένως να κρίνει και την κυβερνητική συνεργασία στη χώρα μας.

Άφησα λοιπόν να δω τα πράγματα με τα μάτια των ξένων. Σύμφωνα με τον γερμανικό τύπο τώρα ξεκινούν τα πιο δύσκολα για τον Ζόραν Ζάεφ, ενώ αντίθετα για τον Αλέξη Τσίπρα η αποτυχία του δημοψηφίσματος ίσως να τον ανακουφίζει, γιατί κερδίζει χρόνο σε σχέση με τις εκλογές. Κάπως έτσι γίνονται τα πράγματα στην πολιτική.

Σύμφωνα με το σχόλιο της Süddeutsche Zeitung οι λόγοι της αποτυχίας είναι καθαρά ενδογενείς. «Οι ψηφοφόροι στην ΠΓΔΜ κλήθηκαν στις κάλπες για να επιλέξουν ένα «Ναι» ή ένα «Όχι», αλλά στην πλειοψηφία τους σιώπησαν, το δημοψήφισμα απέτυχε, το πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα της βαλκανικής χώρας προς την κατεύθυνση της Δύσης καταλήγει προς το παρόν σε μια βαθιά τάφρο» σημειώνει ο σχολιαστής της χαρακτηριστικά.

«Το αποτέλεσμα αποτελεί επώδυνη ήττα της κυβέρνησης του σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργού, που είχε το θάρρος να συμβάλει σε συμφωνία με την Ελλάδα για το περιβόητο θέμα του ονόματος. Αλλά και για την άκρως συντηρητική αντιπολίτευση που δυσφήμισε τη συμφωνία ως συνθηκολόγηση και εργάστηκε για την αποτυχία της, αποτελεί πύρρειο νίκη.

Ο απεσταλμένος του Spiegel στα Σκόπια παρουσιάζει τις διαφορετικές προσεγγίσεις δύο κατοίκων της ΠΓΔΜ. Η πρώτη είναι της Ουρανίας Πιρόφσκα με καταγωγή από την Καστοριά, η οποία περιγράφει την τραγική ιστορία της οικογένειάς της το διάστημα του πολέμου και μετά και η οποία ψήφισε «Ναι» θεωρώντας ότι το δημοψήφισμα αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.

Η δεύτερη αφορά έναν μορφωμένο εργαζόμενο σε ανταλλακτήριο, ο οποίος ψήφισε «Όχι». Στο γερμανό δημοσιογράφο περιγράφει ως διεφθαρμένες όλες τις κυβερνήσεις της χώρας. episimansis

Και ο δημοσιογράφος συνεχίζει: «Η δήλωση του Ζόραν Ζάεφ για μεγάλη επιτυχία του «Ναι» αποτελεί στην πραγματικότητα προαναγγελία πιθανής πολιτικής αποτυχίας για να σώσει το γόητρό του (…) Η συμμετοχή έμεινε πολύ πίσω από τις προσδοκίες, τα συντηρητικά αντιπολιτευόμενα κόμματα είδαν στο δημοψήφισμα μια εθνική ταπείνωση, ο πρόεδρος Ιβανόφ έκανε λόγο ακόμη και για πολιτική αυτοκτονία.

Μακροσκελές άρθρο φιλοξενεί στη διαδικτυακή της σελίδα η Handelsblatt, στο οποίο μεταξύ άλλων, προσπαθεί να σταθμίσει τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει στην ελληνική κυβέρνηση η αποτυχία του δημοψηφίσματος. «Η Ελλάδα σέβεται το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ήταν η πρώτη αντίδραση από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών… αλλά ο Αλέξης Τσίπρας δεν αποκλείεται κρυφά να αισθάνεται ανακουφισμένος», παρατηρεί ο αρθρογράφος της.

Η Neue Zürchner Zeitung «διαβάζει» το αποτέλεσμα ως επιτυχία της καμπάνιας του «Όχι», μιας καμπάνιας που ήταν ελάχιστα ορατή, ενώ η εφημερίδα Bild επιγράφει σχετικό άρθρο με τον τίτλο «η Μακεδονία θα συνεχίζει να ονομάζεται Μακεδονία». Οι αρθρογράφοι της περιγράφουν την προβληματική και καθόλου βεβαία επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών στο κοινοβούλιο, ελλείψει ενισχυμένης πλειοψηφίας.

Δεν ξέρω τι καταλάβατε εσείς, αλλά προσωπικά δεν διαφωτίστηκα και πολύ. Συνεχίζει να υπάρχει ένα πυκνό σκοτάδι γύρω μου, σε ένα θέμα που απλά εξυπηρετεί πολιτικές καταστάσεις… Και θα το ξαναβρούμε μπροστά μας.

  • Το κείμενο αυτό θα δημοσιευτεί αύριο Σάββατο 6/10/2018 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Κάτι για τη Στασούλα μας... Θα ζήσουμε από κοντά, 13 μέρες τον Οκτώβρη, όταν θα πάμε

Posted in Τα δικά μου

stasula5
Με τη Στασούλα μας, την αδελφή μου, έχουμε να μοιραστούμε πολλά. Καταρχήν την ίδια πίστη. Έχει κι αυτή τις ευαισθησίες της και είναι ένας χαμογελαστός άνθρωπος, όπως δηλαδή προσπαθώ να είμαι καθημερινά κι εγώ. Είναι η προτελευταία από τα αδέλφια μου. Μετά είμαι εγώ..

stasula
Γράφω αυτό το σημείωμα για κείνην με φωτογραφίες που έχω μαζέψει κατά καιρούς. Μου τις έχει στείλει η ίδια, αλλά θέλησα να τις χρησιμοποιήσω σήμερα που γράφω κάτι για την ίδια. Έτσι κι αλλιώς θα περάσουμε μαζί μερικές μέρες, καθώς σχεδιάζουμε να κατέβουμε Θραψανό τις επόμενες μέρες.

stasula3
Η Στασούλα μας γνώρισε την αλήθεια κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες στο χωριό. Και συνεχίζει κοντά 40 χρόνια τώρα να υποστηρίζει την αλήθεια για τον αληθινό Θεό Ιεχωβά με σεμνότητα. Πάντα ήμουν δίπλα της και ας μην ήξερα τι ακριβώς ήταν αυτό που την έκανε χαρούμενη. Μου αρκούσε που ήταν.

stasula4
Εδώ έχει τις φιλίες της, τους ανθρώπους που αγαπά και νοιάζεται γι' αυτούς. Και συχνά μοιράζεται στιγμές μαζί τους. Στιγμές που την αναζωογονούν και της δίνουν την δύναμη που χρειάζεται για να συνεχίσει κανείς να ζει και να προσφέρει το καλύτερο που μπορεί σε όλους.

stasula1
Εδώ με τον πρώτο της γιο, τον Μανώλη και τον σύζυγο της, Αγησίλαο, στην κουζίνα της μετά από ένα τραπέζι, από αυτά τα υπέροχα και μοναδικά τραπέζια που συνηθίζει να κάνει όχι μόνο για τα παιδιά της. Όλοι όσοι έχουν φιλοξενηθεί σπίτι της, έχουν να το λένε.

stasula2
Κι εδώ με τον άλλο γιό της, τον Λευτέρη (δεξιά στη φωτογραφία) και τον εγγονό της Αγησίλαο, γιό του Μανώλη. Πάντα στοργική, δοτική και χαμογελαστή, πράγμα που κάνει όσους την γνωρίζουν από κοντά να την εκτιμούν. Όπως κι εγώ, που είναι σαρκική και πνευματική αδελφή μου.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA