Περάσαμε πολύ όμορφα με την Έστερ και τα κορίτσια της, όσο ήταν κοντά μας

akropoli.1
Το βλέπετε κι εσείς, από τις αναρτήσεις που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... Είμαστε πολύ χαρούμενοι, επειδή το ζούσαν, το έδειχναν και είναι καλά με την παρέα μας και τη φιλοξενία μας. Ακολουθήσαμε ένα εσχέδιο σχέδιο... Δεν κινηθήκαμε στην τύχη. Αλλά, μας έφυγαν. Και ήδη μας λείπουν...

ester4
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τις πρώτες μέρες τους στην Ελλάδα... Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, στο Θησείο. Αναμνήσεις όμορφες που πήραν μαζί τους με την επιστροφή στον τόπο τους...

akropoli.2
Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή προσπαθούσαμε να έχει κάτι να μας δώσει. Εδώ, πάνω στην Ακρόπολη η Βικτόρια με τη Χλόη... Με τα νερά τους. Έκανε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα...

nafplio.ester.6
Όλα πήγαν καλά λοιπόν... Η δική μας χαρά ήταν τα χαρούμενα πρόσωπα τους! Η καλή παρέα και οι ξεχωριστοί τόποι που επιλέξαμε να πάμε, ήταν ακριβώς αυτό που επιζητούσαμε... Και τώρα σχεδιάζουν το επόμενο ταξίδι τους στην Ελλάδα για του... χρόνου. Νωρίς; Για μας τους Έλληνες , ίσως. Όχι όμως για εκείνους που ξέρουν να διευθετούν το χρόνο τους.
ester5

Ακολουθούμε τους ρυθμούς της ζωής, όπως ακριβώς τους ζούμε, στην καθημερινότητα

isthmos3
Τι μπορείτε να βρείτε εδώ; Ας το πάμε λίγο ανάποδα: Τι, δεν θα βρείτε… Σίγουρα δεν θα βρείτε τίποτα το ψεύτικο ή το επιτηδευμένο... Οι ιστορίες μας είναι αληθινές και τις καταγράφουμε για να τις μοιραστούμε μαζί σας, αφού πρώτα τις ζήσουμε…

dioskuri.2
Δεν μας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και τα λάικ. Δεν "πουλάμε" και δεν στηριζόμαστε στη διαφήμιση. Ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως τέτοια, έχει να κάνει με, ας την πούμε, βοήθεια σε κάποιους συνανθρώπους μας, που περιμένουν να ζήσουν έντιμα από τη δουλειά τους. Τίτποτα περισσότερο. Και πρόκειται για άδολη προσφορά...

asimula1.egion.2017
Αγνοούμε επιδεικτικά, όλα τα e-mail που παίρνουμε από ειδικούς, σχετικά με το πώς να αυξήσουμε την αναγνωσιμότητα μας. Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί καθόλου το θέμα. Αλλά λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας, τις καλόπιστες προτάσεις, παρατηρήσεις και τα σχόλια σας, που θα μας κάνουν καλύτερους σε περιεχόμενο και ποιότητα… Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας αλάθητους. Δοκιμαζόμαστε καθημερινά...

to.spitiko1
Θέλουμε να παραμείνουμε, όσο οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, ένα Site πασπαρτού… Που ασχολείται με όλους και με όλα. Και που έχει τη διάθεση να προσφέρει ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής, χωρίς φτιασιδώματα τεχνητά, όπως ακριβώς ο χρόνος περνάει από πάνω μας...

xalkida1

«Να θυμάσαι». Ένα όμορφο κείμενο και μια μικρή εκδρομή πίσω από την Αγκώνα, στον Κάλαμο

Posted in Επικαιρότητα

agkona1
Ήταν παράξενη η μέρα χθες Κυριακή. Είχε μια συννεφιά, η θερμοκρασία λίγο πεσμένη και οι μετεωρολόγοι να απειλούν για βροχή. Αλλά εμείς το τολμήσαμε και πήγαμε για μπάνιο. Εκεί σ’ ένα μικρό κολπίσκο πίσω από την Αγκώνα, που χρειάζεται λίγος κόπος για να φτάσεις.

agkona2
Μας αρέσει εκεί. Είναι σχετικά ήσυχα το μέρος. Εντελώς ήσυχο δεν το λες γιατί όλοι πια στις μέρες μας διαθέτουν αυτοκίνητο, οπότε επιχειρούν και τα πιο δύσκολα για να έχουν τα καλύτερα στο χέρι τους. Τα νερά είναι πιο όμορφα. Κι εγώ απόλαυσα το τρίτο μπάνιο μου για φέτος.

agkona3
Έκανα μια μικρή βόλτα στον περιβάλλοντα χώρο και κατέγραψα με την κάμερα του κινητού μου τηλεφώνου, όλη αυτή την άγρια ομορφιά. Τελικά αυτό είναι που μου αρέσει. Αυτή η αγριάδα του τοπίου. Αυτή η ανεπιτήδευτη ομορφιά, όπως ακριβώς είναι από την αρμύρα της θάλασσας.

agkona4
Δείτε τα νερά της πώς αγκαλιάζουν τα βράχια… Στο βάθος δεξιά είναι η Εύβοια. Θα τη δούμε και σε άλλη φωτογραφία πιο καθαρά μια και η απόσταση του Ευβοϊκού σ’ αυτό το πλάτος της δεν είναι τεράστια. Απέναντι πρέπει να είναι το Αλιβέρι. Λέω τώρα, μπορεί και να μην είναι έτσι.

agkona5
Για την ώρα έμεινα να θαυμάζω αυτή την ομορφιά της δημιουργίας και φυσικά τον κατασκευαστή και συντηρητή της. Πάντα όταν βρεθώ στη φύση το κάνω αυτό. Και με αναζωογονεί να γνωρίζω πράγματα και σταθεροποιώ, όλο και περισσότερο την πίστη μου σε Εκείνον.

agkona6
Να και η Εύβοια απέναντι. Κι αυτή η πλευρά που βλέπουμε είναι η νότια. Άγρια και χωρίς βλάστηση σε αντίθεση με τον βορρά που είναι καταπράσινος. Αλλά και τι μ’ αυτό: Έχουμε περάσει ξεχωριστέ στιγμές κάποια καλοκαίρια στα Ζάρκα, λίγο πιο νότια από την Κύμη και τις Πετριές κολυμπώντας στο ανοιχτό Αιγαίο.

agkona7
Ο καιρός είπαμε ήταν συννεφιασμένος. Τον βλέπετε. Το απόγευμα κατά τις 6:30 έριξε μια πολύ δυνατή καταιγίδα εδώ στο σπίτι μας, αλλά αυτό δεν ανέτρεψε τα σχέδια μας. Οι καλοκαιρινές βροχές δεν κρατάνε πολύ. Τελειώνουν γρήγορα. Μένει μόνο η κουφόβραση να μας ταλαιπωρεί.

agkona8
Αυτός είναι ο μικρός κολπίσκος πίσω από την παραλία της Αγκώνας. Για να πως την αλήθεια αν και έχω πάει πολλές φορές δεν ξέρω την πραγματική του ονομασία, αν έχει. Αλλά χθες είχε γενικότερα πολύ κόσμο. Και με δυσκολία έβρισκες λίγο ίσκιο στα ελάχιστα αρμυρίκια του…

kolimpiΈκανα μια πρωτότυπη μείξη στη σημερινή ανάρτηση και δεν ξέρω αν πέτυχε. Εσείς θα κρίνετε. Έβαλα ένα κείμενο που ήρθε χθες στο e-mail μου σταλμένο από αγαπημένο φίλο και αδελφό και το πλαισίωσα από τις φωτογραφίες μιας μικρής εξόδου, χθες, κυριακάτικα στη θάλασσα σε έναν κολπίσκο πίσω από την Αγκώνα, ένα ήσυχο λιμανάκι, στην περιοχή των Αγίων Αποστόλων Αττικής.

Το κείμενο έχει ως εξής:

Να θυμάσαι πως ποτέ δεν ξέρεις τι μπορείς να δημιουργήσεις με δυο και μόνο λέξεις σου μόνο και μόνο που είναι δικές σου. Να ‘σαι σίγουρος άλλωστε πως οι άνθρωποι ξέρουν ή μάλλον έμαθαν να κρύβουν καλά όσα νιώθουν. Ναι, λοιπόν. Δεν ξέρεις ποτέ ποιος μπορεί να περιμένει δυο κατά τ’ άλλα τυπικές, κουβέντες σου για να χαμογελάσει και να λάβει υπέρτατη δύναμη ή έστω την απαραίτητη για να ξεκινήσει και συνεπώς ν’ αντέξει τα τόσα της μέρας του.

Μια καλημέρα δική σου, μπορεί να είναι για κάποιον σωτήρια. Είναι η αύρα, είναι ο αέρας, είναι η ενέργεια, είναι όλα αυτά μαζί που τα έχουμε συνυφασμένα με εκείνον τον άνθρωπο που παρών ή απών από τη ζωή μας, έχει την ίδια επίδραση στην ψυχολογία μας ακόμα και εν αγνοία του.

Στηριζόμαστε σε ματιές και χημείες γιατί μάθαμε πια να γοητευόμαστε από τα απλά μα καθ’ όλα ουσιαστικά για την πολύτιμη γαλήνη μας, κυρίως. Είναι λοιπόν εκείνοι οι άνθρωποι που δένουν στην καρδιά μας σαν γλυκό του κουταλιού κατακαλόκαιρο κι επιδρούν πάνω μας σαν γιατροσόφια.

Έχουμε που λες περάσει Γολγοθάδες και συμπληγάδες, κάποτε και τα δυο ταυτόχρονα και κάποια στιγμή αρχίσαμε να εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας, κάθε που ουρλιάζει από πεποίθηση. Κι είναι που λες, κάποιοι άνθρωποι που ενώ φαντάζουν τόσο μακριά μας, αγκιστρώνονται στις ζωές μας πιο κοντά από ποτέ χωρίς καν να το προσπαθήσουν.

Στα τόσα που έχεις να κάνεις μέσα στη μέρα σου, μέσα στην ταραχώδη ομολογουμένως κάθε μέρα σου, είναι κάποια μάτια και κάποια χαμόγελα που έχουν αποδειχθεί εντελώς επαρκή για να σε εφοδιάσουν με εκείνα που θες για να τα καταφέρεις.

Είναι εκείνο το χαμόγελο που ξυπνάς νωρίτερα για να το συναντήσεις έστω και για πέντε λεπτά. Είναι εκείνα τα πολύτιμα λίγα λεπτά κι εκείνα τα μάτια που σου χαμογελούν μόνο που σε βλέπουν. Δε χρειάζεται να πείτε πολλά, τη δόση που θες, μπορείς να την λάβεις τόσο απλά.

Έρχονται και φεύγουν οι άνθρωποι από τις ζωές μας μα είναι κι εκείνοι που η παρουσία τους με όποια μορφή κι αν υπάρχει, πάντα θα αξίζει και θα αφήνει δευτερεύουσα την κάθε πιθανότητα φυγής τους.

Γιατί, ξέρεις πως πια δεν ενθουσιάζεσαι δα και τόσο εύκολα κι εκείνα που αποσπάνε την προσοχή σου έχουν τόσο πολύτιμη θέση στην καρδιά σου. Γι’ αυτό κι εκεί που νιώθεις εσύ πως είσαι απαραίτητος, να το αξιοποιείς. Να σκορπάς τις καλημέρες σου γιατί δεν ξέρεις ποτέ ποιος το έχει πραγματικά λυτρωτική ανάγκη.

Είναι καρδιές που χτυπάνε με παλμούς που έχουν χάσει το μέτρημά τους περιμένοντας την πολυπόθητη κουβέντα. Είναι το λιγότερο γιορτή, τα μάτια που αγαπάς να τα ‘χεις δίπλα σου κάθε πρωί. Είναι ευλογία να ξυπνάς με την καλημέρα εκείνου που επιλέγει κάθε μέρα η ψυχή σου.

Είναι αυτό το απλό μα τόσο θεραπευτικό καλημέρα που μπορεί να εσωκλείσει μέσα του όλους τους φόβους που ενδεχομένως και να μην έφυγαν ποτέ μα για λίγο, για τόσο λίγο ξεχνιέσαι και νιώθεις ικανός για πολλά.

Όταν σου λέει καλημέρα εκείνος που αγαπάς, εσύ πετάς. Είναι οι άνθρωποι ικανοί να σκορπίσουν σύννεφα και να απλώσουν τον ήλιο μες το καταχείμωνο. Είναι οι άνθρωποι ικανοί να φωτίσουν σκοτάδια και κυρίως διαθέσεις. Δε χρειάζεται ο άνθρωπος πολλά παρά μόνο έναν λόγο για τον οποίο να αξίζουν οι αντοχές κι οι ανοχές του, έναν λόγο πέραν του εαυτού του για τον οποίο αξίζει να επιμένει και να ελπίζει.

Για εσένα και όλες εκείνες τις φορές που η καλημέρα σου έκανε τη ψυχή μου να γελάσει, κάθε φορά πιο δυνατά. Να μου λες καλημέρα, να γελάει η ψυχή μου.

Ευχαριστούμε για τα τόσο όμορφα και ενθαρρυντικά λόγια…

Μια ματιά στη Χώρα της Άνδρου μέσα από φωτογραφίες που μας έστειλαν καλοί φίλοι...

Posted in Επικαιρότητα

xora.andros.1
Και καθώς οι μέρες περνούν και σε δέκα μέρες θα είμαστε Άνδρο ας περιηγηθούμε λίγο τη Χώρα μέσα από τις φωτογραφίες που μας έστειλαν φίλοι. Μαθαίνουμε τον τόπο, ώστε όταν με το καλό πάμε, όλα να είναι πιο εύκολα.

xora.andros.2
Το χρειαζόμαστε στη ζέστη που βιώνουμε αυτές τις μέρες στην Αθήνα. Οπότε λίγη θάλασσα, καθαρός αέρας και ένα ήρεμο περιβάλλον σαν αυτό της φωτογραφίας μας, μάλλον είναι ότι χρειάζεται... Αφήνουμε τη φαντασία μας να καλπάσει.

xora.andros.3
Οι εικόνες συνεχίζουν να μας εκπλήσσουν για την ομορφιά τους. Δείτε αυτή την άποψη της Χώρας, δεν είναι είναι εκπληκτική; Και βέβαια είναι! Προσέξτε τις στέγες με τις κεραμοσκεπές, το λευκό των σπιτιών, τα μεγάλα παράθυρα.

xora.andros.4
Τέτοιους φάρους θα συνεχίσουμε να τους έχουμε στην καρδιά μας. Παράξενοι και περίεργοι. Τα μάτια μας χαίρονται να ταξιδεύουν στο βαθύ γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας. Αυτή είναι η όμορφη πλευρά της Χώρας.

xora.andros.5
Η Χώρα από μια άλλη πλευρά. Ίσως είναι μια φωτογραφία που μπορεί να βρει κανείς εύκολα στα διαδίκτυο αν αναζητήσεις φωτογραφίες της περιοχής. Γι' αυτό και η ανάλυση της είναι ίσως χαμηλή. Μπορείς να το διακρίνεις με τη πρώτη ματιά.

xora.andros.6
Η πλατεία του Αφανούς Ναύτη. Κατασκευάστηκε στη θέση των αρχοντικών των Εμπειρίκων που καταστράφηκαν στο βομβαρδισμό της Χώρας. Και μάλλον χρειάζεται να περπατήσεις πάνω από αυτό το μικρό γεφυράκι για να πας και να το δεις από κοντά.

xora.andros.7
Το ίδιο και από μια άλλη πλευρά τους. Ο φακός χαμηλώνει και φτάνει σχεδόν στο ύψος της θάλασσας. Το κάστρο είναι πια πολύ ψηλά. Τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Μια ακόμη γοητευτική πλευρά της Χώρας της Άνδρου.

xora.andros.8
Αυτή μοιάζει πιο πολύ με καρτ ποστάλ. Και πραγματικά η ομορφιά της ξεπερνά καθετί... Η αποκάτω φωτογραφία μας επαναφέρει στην τάξη και την πραγματικότητα. Μια πιο ρεαλιστική φωτογραφία της Χώρας της Άνδρου.

xora.andros.9

Πρόωρο καλοκαιράκι… Οι ζέστες δυνατές, η ατμόσφαιρα αποπνικτική στο καμίνι της Αθήνας

Posted in Τα δικά μου

kukunari.1
Κάπως διαφορετικά θα εικονογραφήσω σήμερα ένα ξεχωριστό θέμα... Εμπιστεύομαι την αίσθηση του Πέτρου Πατσαλαρήδη στα βουνά της Εύβοιας και δείτε τι πρόσεξε, χθες. Ένα κουκουνάρι!

kukunari.2
Δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση. Είναι τόσο καθαρή η ματιά του που έχει τη δύναμη να ξεχωρίσει το αληθινό μέσα στη δημιουργία να επικεντρώσει τον φακό του και να το προβάλει.

kukunari.3
Για άλλη μια φορά νιώθω την ανάγκη να τον ευχαριστήσω δημόσια. Η δύναμη που μας δίνει είναι τεράστια. Με απόλυτη βεβαιότητα το λέμε αυτό. Έχουμε ανάγκη από καθαρές εικόνες στη ζωή μας.

les na einai ets...iΤο να ζεις στην Αθήνα τέτοιες μέρες πρόωρου καύσωνα, είναι ασφαλώς μια δοκιμασία… Ξεκινώντας από την αρχή ότι γενικά είναι μια δύσκολη πόλη, πυκνοκατοικημένη, με πολλά αυτοκίνητα, πίεση, δρόμους γεμάτους αυτοκίνητα, άγχος, δεν είναι και ότι καλύτερο… Προσθέστε τώρα και τη ζέστη των ημερών και θα δείτε το μείγμα να γίνεται εκρηκτικό.

Τα 37άρια οδηγούν σε συνθήκες καύσωνα και σε συνδυασμό με το ατέλειωτο μπετόν και την άσφαλτο, η ζωή είναι δύσκολη το δίχως άλλο. Το λες και δοκιμασία όλο αυτό. Ιδιαίτερα όταν οι προγραμματισμένες δουλειές σε κρατάνε αρκετές ώρες έξω από το σπίτι.

Χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή, ιδιότητες που καλούμαστε να καλλιεργούμε ιδιαίτερα καθώς ο κόσμος είναι γεμάτος προκλήσεις και αποτελεί δοκιμασία το να προσπαθεί κάποιος να αντέξει να περάσει τα δύσκολα μονοπάτια που μπαίνουν μπροστά μας.

Θα το παλέψουμε. Θα την πούμε πρόβα καλοκαιριού καθώς τα πιο δύσκολα είναι μπροστά μας με έναν Ιούλιο να… τρίζει τα δόντια του, απειλητικά. Ευτυχώς έχουμε μπροστά μας σχέδια και στόχους να υλοποιήσουμε… Είναι ακριβώς μπροστά μας η εβδομάδα του επισκόπου περιοχής και αμέσως μετά το ταξίδι μας στην Άνδρο με πολλές υποσχέσεις ότι σίγουρα θα περάσουμε καλά κοντά σε φίλους αγαπημένους.

Τα βλέπετε και μέσα από τις αναρτήσεις μας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μερικά πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Είτε με τη βοήθεια φωτογραφιών που φροντίζουν να φτάσουν σε μας, φίλοι. Και μεις με τη σειρά μας τους δίνουμε χώρο στον ιντερνετικό αέρα, μια ιδιότυπη δημοσιότητα από εκείνους που μας εμπιστεύονται και μας παρακολουθούν σε καθημερινή βάση.

Ενδιάμεσα είναι και οι δουλειές που πρέπει να γίνουν, καθώς προσπαθούμε να μην αφήσουμε καμιά εκκρεμότητα πίσω μας. Προχθές στο τυπογραφείο με ρώτησε ο Θύμιος, ο πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ που βγάζω μαζί τους τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ «πώς περνάω τον καιρό μου;»

Το κράτησα το ερώτημα. Διότι είναι η πρώτη φορά που εργοδότης μου ενδιαφέρονταν για μια τέτοια… λεπτομέρεια. Το συζητήσαμε αρκετά και κατάλαβε πως δεν θα πήγαινα ποτέ στο καφενείο να περάσω τον καιρό μου, παίζοντας πρέφα. Το ότι έχω πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω φαίνεται και από αυτό εδώ. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πώς νιώθω μέσα μου.

Ας το πω λοιπόν καθαρά: Με ότι έχω αναλάβει να κάνω, πρόθυμα και εθελοντικά, ο χρόνος μυ είναι και γεμάτος και παραγωγικός. Έχω δώσει προτεραιότητες σε όμορφα πράγματα που κάνω με χαρά. Και με γεμίζουν… Και κάπου ενδιάμεσα κρατάω και τις δουλειές μου (τον καιρό της ανεργίας μου…) με τον ΤΥΠΟ και τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ.

Εκείνοι που αν και νεότεροι, δεν λένε να κάνουν ένα βήμα βελτίωσης, είναι οι πρώην εργοδότες μου στην ΠΕΤ ΟΤΕ. Αν και μου ζήτησαν εκείνοι συνεργασία, δεν ξέρω μέχρι στιγμής πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και να υλοποιηθεί… Μεσολάβησαν βέβαια και οι εκλογές στο Σωματείο και είχαν κι αυτοί τα τρεξίματα τους, αλλά εγώ έχω μάθει να περιμένω υπομονετικά, μήπως και ο καιρός γεφυρώσει την απόσταση και βρεθεί ένα επίπεδο επικοινωνίας.

Κατά τα άλλα οι μέρες κυλάνε όμορφα και γεμάτα… Και κάπως έτσι, ακόμα και οι ζεστές μέρες του Ιουνίου γίνονται υποφερτές. Κι όχι μόνο υποφερτές, αλλά και ενδιαφέρουσες. Επειδή στο χέρι μας είναι να τις οδηγήσουμε σε δρόμους καλούς, μακριά από κακοτράχαλα μονοπάτια και ατραπούς.

Πότε – πότε έχω την ανάγκη να γράψω, όπως έκανα παλιά. Χειρόγραφο, στη βεράντα με την απογευματινή δροσιά κι ένα ελαφρό αεράκι να φυσάει. Βάζω τις σκέψεις μου στη σειρά με τον παλιό, δικό μου, παραδοσιακό τρόπο… Και νιώθω καλύτερα καθώς βλέπω να «περπατάει» όμορφα, να γίνονται λέξεις, προτάσεις και να βγάζουν συναισθήματα… Τα βλέπετε αυτά καθημερινά στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Και είναι αυτό ακριβώς που μας κάνει να ξεχωρίζουμε, εκείνο το διαφορετικό που δεν θα δείτε αλλού. Και το πιο σημαντικό και σπουδαίο είναι ότι αυτό ακριβώς κάνει πιο δυνατή τη φιλία μας και τη σχέση μας με τους αναγνώστες μας. Έτσι γνωριζόμαστε κι ας έχουμε ειδωθεί ποτέ σε μερικές περιπτώσεις.

Έτσι καταγράφουμε τη ζωή, όπως τη ζούμε στην καθημερινότητα μας, χωρίς καμιά επιτήδευση. Κι αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε και να νιώθουμε γεμάτοι και πλήρεις…

Μακεδονία λοιπόν και ξερό ψωμί; Μα, δεν έχουμε άλλα θέματα στην εποχή των μνημονίων;

Posted in Δημοσιογραφικά

ethnos070618
Την επομένη του συλλαλητηρίου της Τετάρτης 6/6/2018 οι περισσότερες εφημερίδες δεν έγραψαν τίποτα στο πρωτοσέλιδο τους. Το ΕΘΝΟΣ πάντως επέλεξε να βάλει χαμηλά το συλλαλητήριο και ψηλά τη διαφαινόμενη από την κυβέρνηση λύση στο θέμα του ονόματος της γείτονος χώρας.

dimokratia070618
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ είναι από τις ελάχιστες εφημερίδες που ανεβάζουν πολύ ψηλά το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό. Πανηγυρικό και… γαλάζιο (για να μην ξεχνιόμαστε…) Φυσικά πέρα από την απαραίτητη τόνωση του εθνικισμού σε τίποτα δεν βοηθάνε τέτοια πρωτοσέλιδα.

stoxos070618
Εφημερίδα ΣΤΟΧΟΣ, εβδομαδιαία με σαφή ακροδεξιό πολιτικό προσδιορισμό… Το πρωτοσέλιδο τους τα λέει όλα. Μάλλον δεν χρειάζεται καμιά ερμηνεία. Μάλλον δίνει το δικαίωμα σε όσους ανέφεραν ότι τα συλλαλητήρια αυτά ήταν ένα σώου των ανθρώπων της Χρυσής Αυγής.

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 09/06/2018

Την είδηση γενικώς την γνωρίζετε, να υποθέσω: Σε 23 πόλεις πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα (με κοινή ώρα έναρξης 7.30 μ.μ.) συλλαλητήρια υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Πιο συγκεκριμένα, συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν σε Πέλλα, Έδεσσα, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Κιλκίς, Πολύκαστρο, Λαγκαδά, Νέα Μουδανιά, Φλώρινα, Καστοριά, Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Κατερίνη, Βέροια, Σιάτιστα στη Μακεδονία, αλλά και Λάρισα, Θήβα, Ιωάννινα, Ρόδο, Χανιά, Κέρκυρα και Χαλκίδα.

Τη διοργάνωση είχε αναλάβει η «Επιτροπή για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας», (δεν γνωρίζουμε και πολλά πράγματα γι’ αυτήν, αλλά αυτό είναι το λιγότερο…) η οποία σε ανακοίνωσή της καλούσε τους πολίτες να προσέλθουν με ελληνικές σημαίες και χωρίς κομματικά σύμβολα.

Μάλιστα πίστευαν ότι χαρακτήρα κεντρικής συγκέντρωσης θα έπαιρνε το συλλαλητήριο στην Πέλλα, για συμβολικούς λόγους, καθώς είναι η γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Τελικά τα συλλαλητήρια έγιναν μέσα σε ένα πολύ υποτονικό κλίμα… Τόσο που οι διοργανωτές την επομένη να αρνούνται να βγουν στα ειδησεογραφικά μαγκαζίνο. Τους καταλαβαίνουμε. Άλλα περίμεναν και άλλα είδαν στην πράξη… Είχαν επενδύσει στον φανατισμό, αλλά γίνεται φανατισμός χωρίς υπερβολές; Δεν γίνεται…

Τι είδαν; Λίγες ώρες πριν οι συμμετέχοντες συγκεντρωθούν στις πλατείες η επιτροπή αγώνα, με ανακοίνωσή της καλούσε τους κατοίκους της Βόρειας Ελλάδας να λάβουν μέρος μαζικά στα συλλαλητήρια, χωρίς «ακρότητες» και να αναλογιστούν «τις ευθύνες απέναντι στην ιστορία».

Κρατώντας ελληνικές σημαίες, φώναξαν συνθήματα, όπως «Ελλάδα σημαίνει Μακεδονία», «Ελλάς – Ελλάς – Μακεδονία», «Κάτω τα χέρια από τη Μακεδονία», ενώ στους συγκεντρωθέντες μίλησαν, μεταξύ άλλων, δήμαρχοι, εκπρόσωποι σωματείων, ιεράρχες, κ.α. episimansis

Μεταξύ των ομιλητών, στο συλλαλητήριο της Παλιάς Πέλλας, ήταν ο πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, Λάζαρος Κυρίζογλου, ο οποίος και εξαπέλυσε επίθεση εναντίον της κυβέρνησης, κατηγορώντας την ότι «παραχαράσσει την ιστορία», ενώ στράφηκε προσωπικά και εναντίον υπουργών, με αφορμή τις δηλώσεις τους γύρω από το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων.

Στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας οι αστυνομικές αρχές, μέχρι το βράδυ την ημέρα του συλλαλητηρίου δεν έδωσαν στη δημοσιότητα επίσημα στοιχεία για το αριθμό των πολιτών που συμμετείχαν στα συλλαλητήρια.

Στην Καβάλα και τη Δράμα, χιλιάδες πολίτες της ανατολικής Μακεδονίας, αλλά και της Θράκης διαδήλωσαν υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας και εναντίον κάθε προσπάθειας παραχάραξης της ιστορίας και υιοθέτησης μιας σύνθετης ονομασία για το γειτονικό κράτος των Σκοπίων.

Περισσότερα από δεκαπέντε λεωφορεία μετέφεραν στην Καβάλα κόσμο από περιοχές της Ξάνθης και της Κομοτηνής, προκειμένου να συμμετάσχουν στην μσυγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας της πόλης. Οι συμμετέχοντας διαδήλωσαν ειρηνικά, κρατώντας ελληνικές σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ιστορική σημασία της περιοχής της Μακεδονίας στον ελληνικό πολιτισμό. Υποθέτω ότι οι ίδιοι πλήρωσαν τα εισιτήρια τους για τα λεωφορεία ή όχι;

Και φυσικά η επίσημη εκκλησία ήταν εκεί, διότι όπως είναι γνωστό ο ρόλος της είναι να έχει άποψη για τα εθνικά θέματα. Τρεις μητροπολίτες ο Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανος, ο Ξάνθης και Περιθωρίου κ. Παντελεήμονας και ο Ελευθερουπόλεως κ. Χρυσόστομος, συμμετείχαν στην συγκέντρωση και απεύθυναν χαιρετισμό. Μάλιστα, ο μητροπολίτης Ξάνθης, τόνισε, πολλές φορές, ότι «η συγκέντρωση αυτή χαρακτηρίζεται από κοσμιότητα και εκφράζει την ανησυχία όλων των Ελλήνων για το μέλλον της πατρίδας τους». Αυτά ζούμε μέσα σε υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες… Ας μας βοηθά Εκείνος που μπορεί να το κάνει με πραγματική αγάπη…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 9/6/2017 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Μέσα στο Αρχοντικό της Ανεζιώς για να πάρουμε μια γεύση ενός παλιού Ανδριώτικου σπιτιού

Posted in Επικαιρότητα

anezio.1
Το υποσχεθήκαμε χθες και το κρατάμε... Επανερχόμαστε σ' αυτόν τον περίφημο ξενώνα - αρχοντικό, για τον οποίο σας μιλήσαμε (δείτε ΕΔΩ) και βρίσκεται στο χωριό Χώνες, στο Κόρθι... Ναι, για το Αρχοντικό της Ανεζιώς, λέμε.

anezio.2
Δεν είμαστε βέβαια και οι πιο ειδικοί να σας ξεναγήσουμε, γι' αυτό και θα αφήσουμε τις φωτογραφίες να μιλήσουν από μόνες τους. Είναι, έτσι κι αλλιώς, εξαιρετικές και δείχνουν πράγματα.

anezio.3
Προσέξτε στην εσοχή του τοίχου, που πετρόχτιστος καθώς είναι, μπορεί να έχει ίσως και 80 πόντους, πέτρα... Όμορφες πορσελάνες, ένας χειρόμυλος κι ένα χαβάνι είναι τα πρώτα που διακρίνουμε.

anezio.4
Ξύλινη στέγη και στον κατάλευκο τοίχο ως διακόσμηση ένας ιδιόμορφος πίνακας ζωγραφικής πάνω σε ένα ξύλο εντελώς ιδιαίτερο... Και τι άλλο θα μπορούσε να έχει απεικόνιση, από καράβι στη θάλασσα;

anezio.5
Άλλη μια γωνιά του Αρχοντικού της Ανεζιώς. Διακοσμημένη με πράγματα που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει και σε άλλα παραδοσιακά ανδριώτικα σπίτια. Απλά, λιτά και όμορφα. Και με γούστο...

anezio.6
Ακόμα κι αυτή η ντουλάπα είναι ξεχωριστή. Προσέξτε παρακαλώ το ξύλο και τα σκαλίσματα του πάνω του. Πραγματική τέχνη που τιμάει τον τεχνίτη που τη φιλοτέχνησε. Δεν γίνεται να μην το παρατηρήσεις περισσότερο.

anezio.7
Τα παράθυρα με εσοχές και η διακόσμηση ξεχωριστή... Θα χρειαστεί ίσως να επανέλθουμε για να το γνωρίσουμε πλήρως...Κι επειδή χθες σας είπαμε ότι ενοικιάζεται δείτε ΕΔΩ της σχετικής αγγελία στο airbnb.

anezio.8

Η ιστορία μιας παλιάς ξύλινης πόρτας και πώς την αξιοποίησαν οι άνθρωποι στις μέρες μας

Posted in Επικαιρότητα

gaiduroporta.1
Κάτι εντυπωσιακό θα δούμε σήμερα: Μια παλιά πόρτα σε στάβλο όπου βάζανε το γαϊδούρια τους, οι ντόπιοι. Γι' αυτό τη λένε και γαϊδουρόπορτα. Η συγκεκριμένη βρίσκετε στο χωριό Βουνί της Άνδρου... Και είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή, όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς!

gaiduroporta.2
Και δείτε τώρα τι έκανε ο άνθρωπος... Μια παρόμοια με την πάνω φωτογραφία πόρτα, βρίσκετε σε ένα παλιό αρχοντικό στο χωριό Χώνες, στο Κόρθι και είναι στο υπόγειο ή κατώι, όπως το λέγανε παλιά. Έχει και ένα χοντρό ξύλο πίσω της, τη λεγόμενη μπάρα, για να μην μπορεί να μπει κανείς στο εσωτερικό του σπιτιού.

gaiduroporta.3
Το σπίτι αυτό, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, το είχε κάποια κυρία με το όνομα "Ανέζιο". Οι νέοι ιδιοκτήτες διατήρησαν (και πολί καλά έκαναν) το όνομα "Ανέζιο" στο αρχοντικό. Σεβόμενοι την ιστορία του και διατηρώντας την παράδοση του. Διότι το σπίτι αυτό, από μόνο του είναι μια ιστορία...  

gaiduroporta.4
Κρατήστε για τις ώρα αυτή την απόλυτη φυσική ομορφιά... Γιατί πολύ σύντομα θα μπούμε μέσα στο αρχοντικό να δούμε πώς μπορεί να έχει διαμορφωθεί ένα σπίτι, όταν οι άνθρωποι που είναι στην ιδιοκτησία τους έχουν κέφι, όρεξη και δύναμη για ζωή. Και πως αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο το ξύλο και την πέτρα.

gaiduroporta.5
Μόνο δύο φωτογραφίες για σήμερα... Αυτή και η αποκάτω της, έτσι για να εξάψουμε τη φαντασία σας. Κι αύριο, αν όλα πάνε καλά, θα σας ξεναγήσουμε στο εσωτερικό του με περισσότερες φωτογραφίες. Και μια επιπλέον πληροφορία: Το αρχοντικό νοικιάζεται για να μείνει κανείς...

gaiduroporta.6

Καθημερινές στιγμές της ζωής μας με μια ξεχωριστή φυσική ομορφιά στα καλύτερα της...

Posted in Επικαιρότητα

gaiduragkatha1
Τις φωτογραφίες αυτές τις ανέβασε χθες το απόγευμα ο Πέτρος Πατσαλαρήδης στον τοίχο του στο Facebook. Μου φάνηκαν πολύ όμορφες. Ένα στοιχείο τους, είναι η απλότητα τους. Η καταγραφή της πραγματικής ζωής, μέσα από τα μάτια του.

gaiduragkatha2
Κι αυτό είναι τελικά που αρέσει πολύ στον Πέτρο, γι' αυτό και παρακολουθώ πολύ προσεκτικά τις αναρτήσεις του. Κάποιες όμως, όπως αυτή μ' αγγίζουν στην καρδιά. Και τι δείχνουν; Την αρχή νόμισα ότι είναι γαϊδουράγκαθα...

gaiduragkatha3
Η Σούλα επέμενε πως είναι αγκινάρα κι εγώ ζήτησα τη βοήθεια των αναγνωστών μου. Σπεύσατε αμέσως και με πείσατε με επιχειρήματα πως δεν πρόκειται για άγρια αγκινάρα, αλλά για γαϊδουράγκαθο και μάλιστα ότι αυτό κάνει πολύ καλό στην υγεία. Σας ευχαριστώ για το ειλικρινές ενδιαφέρον σας...

gaiduragkatha4
Κοιτάξτε μια ομορφιά! Όλη η δημιουργία που παραπέμπει ευθέως στον Δημιουργό στο οπτικό μας πεδίο. Στο βάθος τα καταπράσινα πεύκα και σε πρώτο πλάνο τα γαιδουράγκαθα σε παράταξη. Για άλλη μια φορά αποδείξατε πόσο αγαπάτε αυτόν τον ιστότοπο...

gaiduragkatha5
Εμείς θα ξεπεράσουμε αυτόν προβληματισμό και θα μείνουμε σ΄' αυτό που κάνει το μάτι μας να χαίρεται και να απολαμβάνει τη θέα... Το έχουμε ξαναπεί. Για μας τους ανθρώπους που είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε στην πόλη, αυτές είναι θεσπέσιες εικόνες.

gaiduragkatha6
Και δεν θα κουραστώ να ευχαριστώ τον αγαπημένο φίλο Πέτρο για την ευαισθησία του. Να αφήνει το αυτοκίνητο του στην άκρη του δρόμου και να πλησιάζει σ' αυτή την φυσική ομορφιά, για να την "αιχμαλωτίσει" στο φακό του.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA