Ζούμε στα όρια μιας νέας εποχής… Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, παρακαλώ πολύ…

anixi1.030520
Ξέσφιξαν τη μέγγενη με τα περιοριστικά μέτρα… Το ξέρετε… Θα ήταν υπερβολή να σας το ξαναπώ… Τι νέο θα έχουμε αυτή την εβδομάδα; Άνοιξαν τα μαγαζιά, τα φροντιστήρια και από σήμερα ο πρωθυπουργός εξήγγειλε μέτρα για την τόνωση του τουρισμού... Το σημαντικό όμως είναι να ξαναρχίσει να λειτουργεί η ζωή… Ή τουλάχιστον, να μη χάσουμε εντελώς το μέτρο.

anixi2.030520
Θα πάμε (όπως και το κάναμε) με προσοχή στο κουρείο μας; Ασφαλώς. Το κάναμε ήδη. Έπρεπε να ξαναγίνουμε άνθρωποι... Όσες παρεμβάσεις και αν κάναμε στον καιρό της καραντίνας, από μόνοι μας ή με τη βοήθεια των ανθρώπων μας, χρειάζεται ένας επαγγελματίας, προκειμένου να επαναφέρει το κεφάλι μας σε μια υποφερτή κατάσταση.

anixi3.030520
Λίγα – λίγα και με μέτρο όμως, για να μην ξεθαρρεύουμε… Επειδή, αν κρίνουμε σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο και ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ, την Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, εμείς κρατηθήκαμε σε μια καλή κατάσταση… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19. Και τώρα πρέπει να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πα΄ρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Ας είμαστε ρεαλιστές... Δεν θα είναι καθόλου εύκολο, κάτι τέτοιο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Ας είναι… Τίποτα δεν είναι δεδομένο πια… Και αυτό το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να λείπουν οι... ηρωισμοί με τις συγκεντρώσεις στις πλατείες.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι άνοιξη, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Δημοσιογραφικά

Οικονομική ανασφάλεια; Ποιος δεν την νοιώθει, ήδη; Υπάρχουν στίγματα αισιοδοξίας;

iefimerida030620
Βλέποντας τέτοιους τίτλους στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων μόνο αισιόδοξοι δεν μπορούμε να είμαστε για το αύριο. Δείτε την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ της Τετάρτης 3/6/2020 πως παρουσιάζει τα γεγονότα... Μετά τον κορονοϊό Covid-19 (αν θεωρήσουμε ότι έχει περάσει ο κίνδυνος, που δεν έχει περάσει...) είναι μπροστά μας η Οικονομία.

voice040620
Ήρθε και η αναβίωση του ρατσισμού στις ΗΠΑ και αποτέλειωσε τα πράγματα... Δείτε πώς παρουσιάζει στο πρωτοσέλιδο της Πέμπτης 4/6/2020 η εβδομαδιαία οικονομική εφημερίδα VOICE FINANCE & MARKETS το όλο πρόβλημα. Εμείς θα το θεωρήσουμε ένα καμπανάκι ευαισθητοποίησης όλο αυτό και θα το θέσουμε για προβληματισμό...

avgi030620
Αφήσαμε τελευταίο το πρωτοσέλιδο της Τετάρτης 3/6/2020 της εφημερίδας ΑΥΓΗ... Δείχνει άλλη μία πλευρά της κακής πορείας των πραγμάτων. Και μη βιαστείτε να πείτε μα είναι η εφημερίδα της αξιωματικής αντιπολίτευση και κάνει... πολιτική. Συμβαίνει αυτό, αλλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν διέψευσε χθες αυτό το σενάριο.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 6/6/2020

Η είδηση είναι από την ειδησεογραφία της εβδομάδας που μας πέρασε: Η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει «αβυσσαλέες απώλειες» και η ανάκαμψη θα αναχαιτισθεί από την έλλειψη πόρων για την αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από την πανδημία του κορονοϊού, προειδοποιεί ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ντέιβιντ Μάλπας σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Για τον ίδιο τον Μάλπας - του οποίου το ίδρυμα έχει ήδη εκταμιεύσει 160 δισεκατομμύρια δολάρια για βοήθεια έκτακτης ανάγκης σε περίπου 100 κράτη - το εύρος της κρίσης θα αναγκάσει τις αναπτυσσόμενες χώρες να επανεξετάσουν την ίδια τη δομή της οικονομίας τους.

Για τον ίδιο, η καταστροφική επίδραση της πανδημίας Covid-19 στην παγκόσμια οικονομία είναι πολύ μεγαλύτερη από τα 5 τρισεκ .δολάρια σε πλούτο που καταστράφηκε, όπως θεωρείτο σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της ζημίας.

Το ίδιο ισχύει και για τα 60 εκατομμύρια ανθρώπους που καταβαραθρώθηκαν στην ακραία φτώχεια και των οποίων ο αριθμός θα είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς η κρίση εξαπλώνεται.

Και στην ερώτηση τι τον εμποδίζει να κοιμάται; ο Μάλπας δεν διστάζει να απαντήσει «Δεν υπάρχουν αρκετά μέσα!»

"Συνεχίζω να αναζητώ (...) και άλλους για να συμμετάσχουν στα προγράμματα που έχουμε δρομολογήσει", συμπεριλαμβανομένης της άμεσης παροχής ρευστού για να βοηθήσουμε ακόμη πιο γρήγορα τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς στις φτωχές χώρες, προσθέτει ο ίδιος.

Η Παγκόσμια Τράπεζα αναμένεται να ανακοινώσει την επόμενη εβδομάδα τα αναθεωρημένα στοιχεία για τις οικονομικές προοπτικές, αλλά μόνο τα στοιχεία δεν μπορούν να δώσουν μια ιδέα για την κλίμακα της καταστροφής.episimansis.neo

"Οι χώρες αντιμετωπίζουν τη χειρότερη ύφεση μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό θα αναγκάσει πολλούς να ανησυχούν για τις συνέπειες για τους αναξιοπαθέστερους, τους πιο ευάλωτους μέσα σε αυτές τις οικονομίες: τα παιδιά, όσους φροντίζουν άλλους, όλους όσοι βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτές τις άνευ προηγουμένου προκλήσεις", δήλωσε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Κι εάν οι πιο προηγμένες οικονομίες θα παρουσιάσουν τη χειρότερη ύφεσή τους σε επίπεδα ποσοστών, «οι φτωχότερες χώρες είναι εκείνες που πραγματικά θα αντιμετωπίσουν την πιο επικίνδυνη συρρίκνωση της οικονομίας τους, καθώς ήταν ήδη κοντά στο όριο της φτώχειας ακόμη και πριν από την πανδημία», πρόσθεσε.

Τα ήδη πενιχρά κονδύλια που διατίθενται για την εκπαίδευση ή άλλες επενδύσεις στο μέλλον θα χρησιμοποιηθούν για να αντιμετωπισθεί η έκτακτη ανάγκη που προκαλείται από την πανδημία.

"Οι επενδύσεις που χρειαζόμαστε για το μέλλον χάνονται στην καταπολέμηση της πανδημίας", προειδοποιεί ο Mάλπας, αναφερόμενος ιδιαίτερα στον "τεράστιο" αριθμό παιδιών που δεν πηγαίνουν σχολείο.

david.malpasΗ απουσία επενδύσεων σημαίνει επίσης ότι η επιστροφή στην ανάπτυξη θα απαιτήσει ακόμη περισσότερο χρόνο.

- Τι θα συμβεί μετά; Είναι το ερώτημα που απασχολεί πολλούς, συνανθρώπους μας.

Πέρα από τις άμεσες αντιδράσεις απέναντι στην κρίση, ο Μάλπας προειδοποιεί τους ιθύνοντες για την ανάγκη να επανεξετάσουν και να αναμορφώσουν τις οικονομίες τους, επειδή πρέπει "να συνειδητοποιήσουν ότι η παγκόσμια οικονομία θα είναι πολύ διαφορετική στο μέλλον".

Οι πολιτικοί θα πρέπει να επενδύσουν σε νέους τύπους θέσεων εργασίας και επιχειρήσεων για να προσαρμοσθούν "στην οικονομία του μέλλοντος αντί να πασχίζουν να ανακεφαλαιοποιήσουν την οικονομία του παρελθόντος", είπε αναφερόμενος στο παράδειγμα της τουριστικής βιομηχανίας, η οποία κατέρρευσε εντελώς όταν τα σύνορα έκλεισαν και ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού περιορίσθηκε κατ' οίκον. Ένας κλάδος που θα πρέπει να προσαρμοσθεί στον νέο τρόπο ζωής στη μετά την πανδημία εποχή. Ενδιαφέρουσες απόψεις. Μακάρι να τις λάβαιναν υπόψη αυτοί που μας κυβερνούν.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στο αυριανό φύλλο της εβδομαδιαίας κρητικής εφημερίδας ΡΕΘΕΜΝΟΣ στην τακτική στήλη μου "Επισημάνσεις". Μια ψύχραιμη ματιά, στα γεγονότα και τις καταστάσεις που ζούμε, από δημοσιογραφική άποψη...

Αυτή η ευρωπαϊκή τόνωση, αν μπει στα ταμεία του ελληνικού κράτους, θα δώσει αισιοδοξία;

iefimerida280520
Χθεσινά πρωτοσέλιδα αθηναϊκών εφημερίδων... Άλλα είναι υπερβολικά αισιόδοξα και άλλα κρατάνε μια "πισινή", όπως αυτό της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Προβάλλουμε όλες τις απόψεις, επειδή δεν θέλουμε να πάρουμε θέση, αφού το θέμα, όπως εξελίσσεται, είναι άκρως πολιτικό.

naftemporiki280520
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ είναι η μόνη σχεδόν, οικονομική εφημερίδα που κυκλοφορεί αυτή την εποχή, στα περίπτερα... Την εποχή της άνθισης του Χρηματιστηρίου, θυμάστε ότι τέτοιου είδους εφημερίδες, ήταν πάρα πολλές. Αλλά σε μια εποχή που δοκιμάζεται σκληρά και στην οικονομία της, δεν έχουν λόγο να υπάρχουν.

voice280520
Η VOICE FINΑΝCE & MARKETS είναι μια από αυτές που κατάφερε να επιβιώσει. Και αν κρίνουμε από το πρωτοσέλιδο της, μάλλον πνέει τα λοίσθια και μακάρι να διαψευστούμε, επειδή κάποιoι συνάδελφοι εργάζονται εκεί και είναι κρίμα να χάσουν τη δουλειά τους. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, από την ανεργία...

kathimerini280520
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ προβάλει πολύ εντυπωσιακή την πρόταση της Κομισιόν (προσοχή, δεν είναι καν απόφαση...) να μπει ζεστό χρήματα στα κρατικά ταμεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ορθοποδήσουν οι χώρες - μέλη της, μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία. Την παρουσιάζει μάλιστα ως "σχέδιο Μάρσαλ". Προσγειωθείτε, παιδιά...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/5/2020

Ανοίγουν λοιπόν και τα δημοτικά σχολεία! Και κατά κάποιο τρόπο, θεωρητικά τουλάχιστον, ομαλοποιείται κάπως η ζωή. Τώρα, με φειδώ χρησιμοποιούμε τη λέξη ομαλοποιείται, επειδή τίποτα δεν είναι πια όπως πριν. Πέρα απόν τον φόβο για τον ιό Covid-19 έχουν προστεθεί και μια σειρά άλλων περισπασμών που επιδεινώνουν τα πράγματα.

Το πιο σημαντικό πρόβλημα, από ότι μπορούμε να καταλάβουμε, είναι το οικονομικό. Το βλέπουμε ήδη πώς αποτυπώνεται στα σούπερ μάρκετ όπου από εκεί ψωνίζεις είδη πρώτης ανάγκης για την επιβίωση της οικογένειας και του σπιτικού. Την αρχή ήταν ουρές στην αναμονή. Τώρα, ακόμα και Σάββατο να πας, δεν θα δεις κανέναν να περιμένει έξω. Όλοι εξυπηρετούνται, κανονικά.

Το ίδιο διαπιστώσαμε και στα καφέ και την εστίαση. Άνοιξαν οι άνθρωποι τηρώντας τα μέτρα ασφαλείας που τους υποχρεώνει να βάζουν τα μισά τραπέζια, αλλά η πρώτη αίσθηση που αποκομίσαμε είναι ότι ελάχιστοι πελάτες υπάρχουν καθώς ακόμα και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, δεν άνοιξαν ολοκληρωμένα τα αεροδρόμια, για να έρθουν οι τουρίστες.

Και ο Έλληνας δυσκολεύεται να στηρίξει αποκλειστικά μια τέτοια πρωτόγνωρη κατάσταση. Ας πούμε και για τα πλοία προς τα νησιά. Τα ρεπορτάζ λένε ότι είναι γεμάτες οι αναχωρήσεις. Αλλά ακόμα κι έτσι να είναι, είναι δυνατόν να αναμένει κανείς να στηριχτεί όλο αυτό το εγχείρημα για την επανεκκίνηση με το 50% των επιβατών κι αυτών μόνο Ελλήνων;

Ενδεχομένως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον τουρισμό στην Κρήτη να έχουν στο νου τους κι άλλα μέτρα προκειμένου να βγάλουν τα σπασμένα από μια, όπως εξελίσσεται κακή χρονιά. Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε, αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυσκολίες που περνάνε, καθώς μικραίνει απελπιστικά ο χρόνος του καλοκαιριού, ενώ οι κρατήσεις τους βλέπουν να μειώνονται, δραματικά.

Κι απ’ την άλλη πόσο θα στηρίζει το κράτος; Παίρνοντας το καλό σενάριο ότι έχουμε πράγματι μια Πολιτεία που ενδιαφέρεται γι’ αυτόν τον τομέα της βαριάς βιομηχανίας για την Ελλάδα. Πόσο θα αντέχει να… αιμορραγεί με ταμεία στα οποία μόνο διαρροές έχουν και όχι νέες εισροές, τόσο απαραίτητες για την αληθινή οικονομία και την ανάπτυξη του τόπου;episimansis.neo

Νομίζω ότι όλα αυτά είναι αλληλένδετα και τίποτα δεν είναι ξεκομμένο… Καλά είναι τα μεγάλα λόγια, οι σχεδιασμοί επί χάρτου, αλλά το πράγμα θα μετρήσει, όταν θα εφαρμοστεί στην πράξη. Εκεί θα δούμε ακόμα και το άνοιγμα των δημοτικών σχολείων, αν βοηθήσει να αλλάξουμε ψυχολογία και να τονωθεί το ηθικό μας.

Διότι, επί της ουσίας, εκεί είναι η μεγάλη δυσκολία… Με μάσκες και αντισηπτικά δεν είναι δυνατόν να ξεχαστείς, να χαλαρώσεις και να σχεδιάζεις διακοπές, ούτε στην Ελλάδα, ούτε πουθενά. Γι’ αυτό ακόμα κι ένα παιδιά του δημοτικού μπορεί να σας διαβεβαιώσει.

Αναζητούμε από κάπου να πιαστούμε. Να ξανανιώσουμε καλά. Να αφήσουμε πίσω μας την καραντίνα και όσα κατέλειπα άφησε πίσω της και να κοιτάξουμε μπροστά. Πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο; Τρομερά δύσκολο… Φυσικά, αξίζει να το παλέψουμε, να το προσπαθήσουμε.

Με υπευθυνότητα, με σταθερότητα, με επιμονή για το στόχο. Ο οποίος δυστυχώς στόχος δεν μπορεί να είναι κοινός, διότι δεν ζούμε σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η ισότητα και η δικαιοσύνη. Αντίθετα, αυτό που πρωτεύει είναι ο σκληρός ανταγωνισμός και τα συμφέροντα.

Και ειλικρινά δεν ξέρω (φαντάζομαι και πολλοί άλλοι) πώς μπορεί να γίνει πράξη αυτό με την ατομική ευθύνη που επικαλούνται πολύ, στα ωραία λόγια τους… Στην πραγματικότητα καλούμαστε να εκπαιδευτούμε μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να αλλάξουμε μια ολόκληρη νοοτροπία που χρειάστηκε αιώνες για να δημιουργηθεί.

Ρεαλιστικά, βλέπω τα πράγματα. Κι εγώ αλλιώς θα ήθελα και επιθυμώ να είναι, φροντίζοντας να υπακούω και να προσαρμόζομαι σε τέτοιες λογικές που εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο. Αλλά μια μονάδα δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο… Αν βέβαια θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε και δεν νιώθουμε τις παρούσες περιστάσεις απλά ως ένα μεταβατικό στάδιο, που αναγκαστικά θα το περάσουμε.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 30/5 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, "Επισημάνσεις".

Το επόμενο στοίχημα για όλους είναι να επανεκκινήσει η ζωή, η αγορά, η καθημερινότητα μας

eleftherostypos210520
Με χαμηλούς τόνους και σε ένα επίπεδο δημοσιογραφικό καθαρά, με τον ανάλογο ζήλο πρόβαλλε η φιλοκυβερνητική εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ τα μέτρα που εξάγγελε ο πρωθυπουργός για τη στήριξη της οικονομίας, των εργαζομένων και της επιχειρηματικότητας.

logos210520
Προφανώς είναι μεγάλο όλο αυτό το εγχείρημα, δεν το έχουμε ξαναδεί και είναι φανερό το άγχος για το πώς να το αντιμετωπίσουν. Δείτε εδώ την πρωινή εφημερίδα ΛΟΓΟΣ που έχει πανελλαδική κυκλοφορία... 60 φύλλα και δεν διεκδικεί κανένα μερίδιο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

iefimerida210520
Εντελώς διαφορετικά και κριτικά, το βλέπει η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ... Εκτιμά ότι αυτές οι εξαγγελίες έγιναν κάτω από τον φόβο έκρηξης της ανεργίας. Και έχει δίκιο! Η επόμενη μέρα, αν επιβιώσουμε από τον κορονοϊό Covid-19, θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη για όλους μας.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 23/5/2020

Το επόμενο στοίχημα μπορεί να είναι η στήριξη από τη μεριά της κυβέρνησης της κοινωνίας, μετά το σαρωτικό πέρασμα της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 και όσων κακών, πέρα από την υγεία, έφερε στην οικονομία. Και μάλιστα πού; Σε μια χώρα που οι πολίτες της μόλις άρχιζαν να σηκώνουν κεφάλι ύστερα από μια 10ετή σκληρή λιτότητα που τους άλλαξε τη ζωή.

Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού την περασμένη Τετάρτη το απόγευμα και οι εξειδικεύσεις από τους αρμόδιους υπουργούς που ακολούθησαν για την επόμενη μέρα σε ότι αφορά τον τουρισμό, την οικονομία, την εργασία, μας ακούστηκαν καλές. Μακάρι η πρώτη εικόνα να είναι κοντά στην πραγματικότητα.

Αλλά η επόμενη μέρα έδειξε ότι κυριαρχεί ένας σκεπτικισμός ακόμα και στα φιλικά τους έντυπα, κατά πόσο μπορούν όλα αυτά που ανακοινώθηκαν να υλοποιηθούν με τους ρυθμούς που απαιτούν οι καιροί και πώς το εμπλεκόμενο δημόσιο και οι τράπεζες, θα συμπράξουν ώστε όλο αυτό το καλό εκ πρώτης όψεως σχέδιο να υλοποιηθεί.

Κι αυτή η παγωμάρα οδήγησε να αντιμετωπίσουν το θέμα, οι μεν φιλοκυβερνητικές εφημερίδες δημοσιογραφικά, δηλαδή προβάλλοντας τις θετικές πλευρές του, ενώ οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες, με γνώμονα της κριτική, επικέντρωσαν αποκλειστικά στις μειώσεις μισθών, λες και αυτό, με δεδομένες τις συνθήκες που επικρατούν, είναι δυνατόν να το αποφύγει οποιοσδήποτε και αν είναι στην κυβέρνηση.

Δύσκολο σταυρόλεξο όλο αυτό. Μάλιστα ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης το αναγνώρισε δημόσια στο μήνυμα του. Και δεν έχουμε λόγους να αμφισβητούμε τις καλές προσθέσεις αν και στην πολιτική όλα «παίζονται», αλλά ο δικός μας προβληματισμός έχει να κάνει με το κατά πόσο, είναι σε θέση να εφαρμόσουν όλα αυτά που ακούσαμε.

Με δεδομένο μάλιστα ότι ζούμε σε μια χώρα που έχει συνηθίσει να βάζει στην άκρη πολλές φορές το κοινό καλό για να εξυπηρετηθούν οι ημέτεροι, οι ποίοι φροντίζουν να κάνουν την κατάλληλη στιγμή αισθητή την παρουσία τους. Ως κακοπαιγμένο σενάριο, το έχουμε δει να υλοποιείται και από αυτή και από προηγούμενες κυβερνήσεις, πάντα.episimansis.neo

Όμως ας μην ξεχνάμε τα αυτονόητα… Το κάνεις επανεκκίνηση της οικονομίας, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, ιδιαίτερα όταν δεν πρόκειται για κάτι τοπικό, αλλά αφορά σε πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και έχει χτυπήσει ιδιαίτερα σκληρά, τους πιο οικονομικά ισχυρούς.

Δείτε, ας πούμε ποιοι απαρτίζουν τους G20 και μετά γυρίστε να δείτε τις επιπτώσεις που είχε στη δική τους οικονομία η πανδημία του κορονοϊού Covid-19… Πέρα από τις δηλώσεις που κάνουν οι ηγέτες τους σαν τα κοκόρια και μάλιστα τα… βαχνά, η εντύπωση πως όλα αυτά που λένε είναι λόγια του αέρα, είναι διάχυτη…

Μακάρι στην περίπτωση της Ελλάδας, τα πράγματα να εξελιχτούν διαφορετικά. Επειδή, όπως θα έχετε διαπιστώσει όλα αυτά τα χρόνια αυτή η γωνιά της εφημερίδας που κρατάτε στα χέρια σας και η αρθρογραφία της, προσπαθεί να είναι ψύχραιμη και αντικειμενική. Δεν αποσκοπεί σε προσωπικά οφέλη και δεν ποδηγετείτε από κομματικές παρατάξεις και παιχνίδια εξουσίας προσδοκώντας σε οφέλη μακριά από τις προσδοκίες του λαού, τον οποίο υποτίθεται ότι εκφράζουν και εκπροσωπούν.

Θέλουμε να ξαναδούμε τους ανθρώπους που μοχθούν να τρώνε το ψωμί των χεριών τους να συνεχίζουν να ζουν με αξιοπρέπεια για όσο διαρκεί αυτό το σύστημα πραγμάτων. Θέλουμε να επιστρέψει το χαμόγελο και η αισιοδοξία στα χείλη τους. Να μπορούν να ξανακάνουν σχέδια και όνειρα. Και να έχουν τη δύναμη για μια νέα αρχή, όσο δύσκολα κι αν είναι και είναι, τα πράγματα.

Αναγνωρίζουμε βέβαια τις δυσκολίες της κυβέρνησης, όσο καλές προθέσεις κι αν έχει, να υλοποιήσει όλα αυτά τα πολύπλοκα σχέδια για τη διάσωση της οικονομίας… Αλλά αντιλαμβανόμαστε πως όλο αυτό είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε απλά στα χέρια μια οποιαδήποτε κυβέρνησης.

Όσο περνάει από τα χέρια μας ας κάνουμε κι εμείς το μέρος μας. Και αντί να ζητάμε μόνο, ας δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας σ’ αυτή την υπόθεση. Ίσως καταφέρουμε να συμβάλουμε κι εμείς σ’ αυτό το καλό που πολύ θα θέλαμε να έρθει… Ίσως…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 23/5 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Γεμίσαμε «Συνηγόρους». Μια ελληνική εφεύρεση για τη γιατρειά κάθε... κακού. Μάλιστα

sinigoros1
Οι περισσότεροι ξέρουμε αυτόν τον Συνήγορο, του πολίτη. Ωστόσο από τότε που δημιουργήθηκε και ίσως και λόγω της επιτυχίας στο έργου του, δημιουργήθηκαν μια σειρά από "Συνηγόρους" κάθε τύπου. Δείτε μερικούς που βρήκαμε με μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο.

sinigoros2
Γνωστός είναι επίσης ο Συνήγορος του Καταναλωτή. Πολλοί τον έχουν χρησιμοποιήσει για να διεκδικήσουν το δίκιο τους από την αγορά ενός προϊόντος το οποίο δεν ανταποκρινόταν στις προδιαγραφές του, ούτε στις προσδοκίες τους, καθώς η τιμή του δεν είχε καμιά σχέση με την ποιότητα του προϊόντος.

sinigoros3
Γι' αυτόν τον "Συνήγορο" δεν ξέραμε τίποτα και λογικό να μην το γνωρίζουμε, λόγω της φύσης του επαγγέλματος μας. Αλλά φαίνεται ότι ούτε και οι αγρότες μπορούν να ξεφύγουν από την εκμετάλλευση και την κοροϊδία, οπότε μάλλον τους ήταν απαραίτητος ένας δικός τους Συνήγορος.

sinigoros4
Και βέβαια μια ομάδα συνανθρώπων μας που η κοινωνία λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τους έχει θέσει στο περιθώριο, είναι οι ΑΜΕΑ. Εδώ αρτιμελείς είσαι και δεν μπορείς να βρεις το δίκιο σου, φαντάζουν τώρα να έχεις ζητήματα κινητικότητας, να είσαι τυφλός ή καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι...

sinigoros5
Και ο ασθενής θέλει τον... Συνήγορο του! Πραγματικά φτάνει στα όρια του γελοίου το γεγονός ότι για να λειτουργήσει με υποτυπώδη τρόπο το σύστημα να έχει ανάγκη από ένα... Συνήγορο για το καθετί. Αναρωτιέμαι στ' αλήθεια τι ρόλο παίζει το κράτος και οι υπηρεσίες του...

sinigoros6
Και το παιδί επίσης χρειάζεται τον Συνήγορο του... Και αυτά τα λογότυπα που σας δώσαμε είναι μόνο μερικά... Ψάχνοντας είναι βέβαιο πως θα βρείτε τόσα και τέτοια που ίσως να μη σας περνούσε καν από το μυαλό σας η ύπαρξη τους. Και μείς από δημοσιογραφικό καθήκον το ψάξαμε λίγο...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 16/5/2020

Το έχετε προσέξει; Συνεχώς διαπιστώνουμε πως σε μια εποχή που κάποιοι διατείνονται ότι η ελευθερία μας γίνεται όλο και μεγαλύτερη, έχοντας στη διάθεση μας όλο και πιο νέες τεχνολογίες, φουντώνουν γύρω μας προστατευτικές για μας ενώσεις… Στόχος να μας βοηθήσουν από «ευυπόληπτους» πολίτες ή και από το ίδιο το κράτος.

Έτσι θα δείτε τον «Συνήγορο του πολίτη», τον «Συνήγορο του καταναλωτή», τον «Ελληνικό Χρηματοοικονομικό Μεσολαβητή», άλλον ένα συνήγορο, δηλαδή ανάμεσα στις τράπεζες και τον πολίτη και τόσων άλλων. Φορείς, που διατείνονται ότι φτιάχτηκαν για να μας υποστηρίζουν και να μας εξυπηρετούν, προκειμένου να βρούμε το δίκιο μας, τις περισσότερες φορές όταν αυτό είναι τόσο εμφανές που μοιάζει με αυτονόητο.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν όλα είναι με το μέρος μας, τότε προς τι η ύπαρξη τόσο «Συνηγόρων»; Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν διασφαλίζει ότι θα βρούμε το δίκιο μας, από μόνοι μας, αν δεν καταφύγουμε σε αυτούς.

Συνήθως, μας αγνοούν εμφαντικά. Όπως άλλωστε αγνοούν και τους ίδιους τους νόμους, βάζοντας τους εαυτούς τους στη θέση του απόλυτα ισχυρού (κυρίως από οικονομική άποψη…) και λειτουργώντας ασύδοτα, αγνοούν τα δικαιώματα μας, καταπατώντας τα, επιδεικτικά.

Με την παρέμβαση του «Συνηγόρου», μας κάνουν τη χάρη να ξαναδούν το αίτημα μας με… δικαιοσύνη, πριν φτάσουμε στα δικαστήρια τα οποία θα τους δυσφημίσουν, για την απαράδεκτη στάση τους και συμπεριφορά τους.

Υποκριτικό ή όχι, στην πραγματικότητα, είναι μια βοήθεια για τον απροστάτευτο πολίτη. Επειδή, αποδεικνύεται ότι το πλέγμα των νόμων είναι στην ουσία, διάτρητο και άνισο, αφού εκείνοι έχουν ένα πλούσιο νομικό οπλοστάσιο, ενώ ο πολίτης όχι.

Και τι κάνει στην ουσία ο «Συνήγορος»; Υπενθυμίζει στον φορέα τις νομικές υποχρεώσεις του, ώστε να συμμορφωθεί, πριν οδηγηθεί στα δικαστήρια. Μερικές φορές βέβαια, εκείνοι αρνούνται πεισματικά, οπότε δεν υπάρχει άλλος δρόμος, από αυτά. Και τα οποία, συνήθως, δικαιώνουν τους πολίτες.episimansis.neo

Στο μεταξύ όμως, έχει μεσολαβήσει πολύ χρόνος, ταλαιπωρίες και όλα αυτά λειτουργούν ως αποτρεπτικά. Αν όμως έχει υπομονή, τότε είναι βέβαιο πως όσα νομικά τερτίπια κι αν επικαλεστούν, στο τέλος θα πληρώσουν για το πείσμα τους.

Επιπλέον, όλοι αυτοί ποντάρουν στο γεγονός ότι όλες τις «βοήθειες» δεν τις έχει υπόψη του ο πολίτης, οπότε τον κάνουν να αισθάνεται πράγματι απροστάτευτος στο χέρια τους, από όποια πλευρά κι αν το δεις.

Όμως για μένα, πραγματική ανάγκη να γράψω γι’ αυτό ήταν η σκέψη πως αν υπάρχει κάτι τέτοιο, αυτό σημαίνει ότι το νομικό πλαίσιο της Πολιτείας δεν είναι τόσο καθαρό και διάφανο, αλλά σκόπιμα ο νομοθέτης, έχει αφήσει «παραθυράκια», ώστε να μπορούν να γίνονται «παιχνίδια».

Και θέτω ευθέως τα ερώτημα: Ένα τέτοιο κράτος αξίζει τον σεβασμό μας; Όπως και έχει εμείς γνωρίζουμε ότι έχει τοποθετηθεί στη θέση του για να ρυθμίζει κάποια πράγματα, επομένως το ερώτημα είναι ρητορικό και μόνο.

Δημιουργεί ωστόσο, είτε την αίσθηση της συμπαιγνίας με τους οικονομικά ισχυρούς, είτε της αδύναμης, να ελέγξει και να οδηγήσει με το νομικό οπλοστάσιο που διαθέτει, υποχρεώνοντας τους, να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων, ακόμα κι αν πρόκειται για ανθρώπους από κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.

Όλοι εμείς, οι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι συνηθισμένοι, είμαστε κατεξοχήν τα θύματα τους. Κατά τα άλλα, κάθε φορά που θα προκύπτουν πρωτόγνωρες καταστάσεις και προβλήματα τεραστίου μεγέθους, όπως αυτά που ζούμε τώρα, θα κατακλυζόμαστε από επικοινωνιακές μπαρούφες που θα μιλάνε για κοινωνική αλληλεγγύη και ατομική υπευθυνότητα.

Μετά, όλα μπαίνουν στη λήθη και θα ακολουθούν τη συνήθη τακτική, δοκιμασμένη σε πολλές παραλλαγές στη διάρκεια του χρόνου. Της απόλυτης ταλαιπωρίας! Αχ, πόσο θέλουμε να τελειώσει όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου και να πρυτανεύσει η αληθινή δικαιοσύνη!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 16/5/2020 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Πώς νιώθουμε μια βδομάδα μετά την καραντίνα; Ψαχνόμαστε, για να προσαρμοστούμε...

typosthessalonikis050520
Πολύ χλιαρά πρόβαλε ο Τύπος, τη νέα πραγματικότητα... Οι αθηναϊκές εφημερίδες μάλιστα αγνόησαν το γεγονός... Είχαν, βέβαια, μια δικαιολογία... Το περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο και την αδικία κατά των καλλιτεχνών, μιας ομάδας εργαζομένων που δεν δικαιούνταν τα 800 ευρώ ενίσχυσης... Εδώ ο ΤΥΠΟΣ Θεσσαλονίκης.

perptima
Ώρα λοιπόν να βγούμε, αλλά με προσοχή. Όχι συνωστισμούς, όχι τσαμπουκάδες σαν αυτές των πιτσιρικάδων που ήθελαν να κάνουν υπαίθρια συναυλία στην πλατεία της Αγίας παρασκευής, όπως και σε άλλες πόλεις της περιφέρειας. Τίποτα δεν τελείωσε παιδιά; Δεν έχετε καμιά νίκη, στα χέρια σας, για να πανηγυρίσετε.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 09/5/2020

Χωρίς τα μέτρα λοιπόν από την περασμένη Δευτέρα και δεν ξέρω αν είναι μόνο δική μου αίσθηση, αλλά είμαστε λίγο έξω από τα νερά μας… Δεν είμαστε πια τόσο χαλαροί… Το αντίθετο, είμαστε υποψιασμένοι με το καθετί και φοβόμαστε ακόμα και τη σκιά μας.

Είναι όμως κι αυτά τα ΜΜΕ που λειτουργούν πιεστικά προς όλες τις κατευθύνσεις και συνεχώς μας υπενθυμίζουν πράγματα που οφείλουμε και πρέπει κάτι να κάνουμε γι’ αυτά… Τώρα αυτό, ύστερα εκείνο και πάει λέγοντας.

Και είναι κι αυτές οι μεγάλες κουβέντες των κυβερνητικών στελεχών που, έχοντας στο νου τους πως πρέπει να κεφαλαιοποιήσουν εκλογικά και σε ψήφους, όλη αυτή την υπόθεση, υπερπροβάλλουν από τα ΜΜΕ της επιρροής τους, οποιαδήποτε κίνηση τους, προς τη σωστή κατεύθυνση.

Νομίζω όμως ότι όλοι τελικά πρέπει να έχουμε μια πιο ισορροπημένη άποψη σε σχέση με το τι κάνει και το τι δεν κάνει ο καθένας μας. Η κυβέρνηση, ας πούμε, έχει την ευθύνη της διαχείρισης μια κατάστασης κρίσης και όπως μπορούμε να το δούμε από την ως τώρα δράση της, αυτό το έχει κάνει με τον καλύτερο τρόπο.

Απόδειξη ότι ως χώρα και ίσως και χάρη στα έγκαιρα μέτρα που έχουν παρθεί, θρηνούμε πολύ λίγα θύματα… Αλλά, αναρωτιέμαι, είναι αυτός ένας λόγος για να πανηγυρίζουν κάποια στελέχη της; Όχι βέβαια. Γι’ αυτό εξελέγη και απέναντι στην ευθύνη που είχε, κινήθηκε με αξιοπρέπεια. Επομένως όταν έρθει η ώρα να κριθεί συνολικά, θα ληφθεί κι αυτό, υπόψη.

Λάθη, ενδεχομένως να έγιναν… Αλλά ποιος περίμενε κάτι διαφορετικό, από ανθρώπινες κυβερνήσεις, όσο καλές προθέσεις κι αν έχουν;episimansis.neo

Και πόσο ασφαλής θα ήταν η δικαιοσύνη τους; Είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί ψύχραιμα από τον καθέναν μας, όσο πιο μακριά από κομματικούς φανατισμούς και αντιδικίες γίνεται. Διότι, το μόνο που δεν βοηθάει, αυτή τη δύσκολη περίοδο που βιώνουμε, είναι ακριβώς να πέσουμε και σ’ αυτή την παγίδα.

Αυτό που αφορά τον καθέναν μας, είναι να συνεχίσουμε να κάνουμε το μέρος μας, με ταπεινότητα και με υποτακτικό πνεύμα να ακολουθούμε τις οδηγίες που μας δίνονται από τους ειδικούς και τους επιστήμονες.

Είμαστε απόλυτα βέβαιοι, ότι αν φτάσαμε στο καλό σενάριο της άρσης των περιοριστικών μέτρων και της καραντίνας, αυτό οφείλεται και σε μας, που μείναμε με σταθερότητα και υπακοή, σπίτια μας, στην καραντίνα. Αν συνεχίσουμε έτσι και όσο περνά από το δικό μας χέρι θα βοηθήσουμε στην όσο το δυνατόν μικρότερη διασπορά του κορονοϊού Covid-19.

Είναι επίσης βέβαιο ότι κάποιοι θα ξαφνιάστηκαν από αυτή την πλευρά του χαρακτήρα μας. Ως λαός, ως ατίθασοι και ανυπότακτοι Έλληνες, είχαμε δείξει μέχρι τώρα μια εντελώς διαφορετική συμπεριφορά κάθε άλλο από υπεύθυνη. Τι είναι λοιπόν αυτό που μας άλλαξε; Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε ενδόμυχες σκέψεις και να δείτε που θα οδηγηθούμε σε ασφαλή συμπεράσματα.

Ίσως μάλιστα εκπλαγούμε, διαπιστώνοντας ότι έχει χτιστεί ένας μύθος γύρω από όλη αυτή την υπόθεση του χαρακτήρα μας. Και μην κάνουμε το λάθος να βιαστούμε να συμπεράνουμε πως ο φόβος για τη ζωή μας ήταν αυτός που μας βοήθησε να προσαρμοστούμε, για να ξεπεράσουμε τον κίνδυνο.

Μάλλον εκπαιδευόμαστε, όσο κι αν αυτό ακούγεται λίγο περίεργο για τους Έλληνες. Ναι, μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αρκεί να το θέλουμε πραγματικά…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 9 Μαΐου 2020, στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA