Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 
proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν... Θα μου πεις κι εγώ πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

Επικαιρότητα

Απλές καθημερινές στιγμές από το χωριό που έχουμε, είναι αλήθεια, νοσταλγήσει...

Συνέχεια του δημοσιεύματος που μπορείτε να δείτε ΕΔΩ, αποτελεί το σημερινό κομμάτι. Και νοσταλγία για τον τόπο που γεννηθήκαμε και περάσαμε μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της παιδικής μας ηλικίας... Πατήστε πάνω στο σύνδεσμό και ξαναδείτε το. Θα βοηθήσει να συνδέσετε τα πράγματα.

2

Ας συνεχίσουμε λοιπόν από εκεί. Τρεις φίλες της Στασούλα πήγαν σπίτι να την επισκεφτούν. Κι εκείνη, φιλόξενη καθώς είναι τις έβγαλε βόλτα σε διάφορα σημεία του χωριού που αγαπά. Μαζί πήγαν και στου Γρέγο εκεί έχει τον κήπο της και ο Αγησίλαος τα πρόβατα του.

3

Κοιτάξτε μια πολύ όμορφη φωτογραφία... Μάλλον απόγευμα θα είναι και στο βάθος της φωτογραφίας, από κεί ψηλά που παίρνει τη φωτογραφία η Στασούλα, φαίνεται το χωριό. Μιά του όψη... Και μου έφερε τόσες θύμησες, αλλά και νοσταλγία μιας και λόγω προβλημάτων έχουμε καιρό να κατέβουμε.

4

Φυσικά και στην τεχνητή λίμνη της Λειβάδας πήγε τις φίλες της. Κι εδώ είδαν τις πάπιες που κυκλοφορούν και όπως είναι φυσικό τις φωτογράφισαν. Σκέφτομαι τώρα πως κι εγώ στα χρόνια που πέρασαν και κατέβαινα τα καλοκαίρια στο χωριό δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάω σ' αυτή τη λίμνη.

5

Συχνά συναντάς στο δρόμο σου κάποιον σκυλούνο να κυκλοφορεί μόνος του, ακόμα και έξω από το πατρικό, όπως εδώ. Ήρεμος, ήσυχος "κάθετε" να φωτογραφηθεί χωρίς να έχει τη διάθεση να φύγει κυνηγημένος. Τα προσέχω κι εγώ αυτά τα ζώα ακόμα κι αν είναι αδέσποτα.

6

Και μια φωτογραφία της Μαρίας της γυναίκας του αδελφού μου Κωστή που "έφυγε" πριν λίγο καιρό από κοντά μας. Εδώ με την ανιψιά μου και κόρη τους Πόπη φωτογραφημένοι κάπου στο Βόλο. Πήγε για λίγο καιρό κοντά της και καλά έκανε. Ποιος δεν χρειάζεται την παρέα των παιδιών του;

Απογευματάκι Σαββάτου στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Μια υπέροχη, μοναδική ώρα...

dilino1.210522
Τη χρειαζόμαστε αυτή τη βόλτα και την κάναμε σε ένα μέρος που μας αρέσει. Την Αποστόλου Παύλου στο Θησείο και μετά κάτω από την Ακρόπολη και επιστροφή από την Πλάκα. Όταν φτάσαμε στη Ρωμαϊκή Αγορά, είχε αρχίσει το σούρουπο. Η πιο όμορφη ώρα!

dilino2.210522
Οπότε με τα κινητά μας τηλέφωνα τραβήξαμε μερικές φωτογραφίες. Κι εγώ και η Σούλα. Αυτή, ας πούμε είναι της Σούλας. Είναι ακριβώς απέναντι από την πρώτη φωτογραφία της σημερινής ανάρτησης. Και όπως πάντα, επέλεξε να είναι ολίγον καλλιτεχνική.

dilino3.210522
Έγώ πάλι προτιμώ να αποτυπώνω ρεαλιστικά την πραγματικότητα. Όλα ήταν υπέροχα. Και ο ουρανός στην πιο όμορφη ώρα τους. Πέρασα το κινητό μου μέσα από τα κάγκελα για να μη με εμποδίζουν και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που βλέπετε. Μου άρεσε και την κράτησα.

dilino4.210522
Είναι λογικό οι αρχαιολογικοί χώροι να έχουν μια στοιχειώδη περίφραξη. Αυτό το ρόλο παίζουν τα κάγκελα, αλλά στην περίπτωση μας δεν δημιούργησαν και κανένα σοβαρό πρόβλημα. Τη στιγμή που θέλαμε την κρατήσαμε. Και δεν ήμασταν οι μόνοι. Αν προσέξετε το πλάνο, το ίδιο έκαναν κι άλλοι.

dilino5.210522
Αγαπώ καθετί που ξεχωρίζει και προσθέτει στην αισθητική μας. Και μ' αρέσει να το μοιράζομαι αυτό με τους φίλους μου. Επειδή τελικά, τι είναι η ζωή αν δεν έχει τέτοια όμορφα πράγματα; Μια ρουτίνα, χωρίς τίποτα να την κάνει να ξεχωρίζει. Δυστυχώς, αυτό είναι μια αλήθεια.

dilino6.210522
Ρίξαμε σήμερα ένα βάρος ιδιαίτερο σε μια στιγμή που μας άρεσε πολύ. Ούτε 10 λεπτά δεν κράτησε αυτή διαδικασία. Απειροελάχιστος χρόνος σε σχέση με τη βόλτα μας που κράτησε περισσότερο από ένα δίωρο. Φτάσαμε σπίτι μας, γεμάτοι, όταν είχε πια νυχτώσει.

Σε κάποιους αρέσει να... καταστρέφουν, ότι με κόπο δημιουργούν άλλοι... Δυστυχώς!

xilina.vagonia4
Την ίδρυση του Μουσείου Ηλεκτρικών σιδηροδρόμων την παρακολουθούμε εδώ και περίπου 30 χρόνια, από την αρχή της συνεργασίας μας με τους ανθρώπους του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ που είχαν την ιδέα και προχώρησαν στην ίδρυση του και συγκεκριμένα του τότε προέδρου, Μανώλη Φωτόπουλου.

xilina.vagonia1
Ήταν κάπως έτσι... Και χθες στο e-mail μας, έφτασαν αυτές οι φωτογραφίες που βλέπετε με ένα κείμενο όλο αγανάκτηση, καθώς ξυπνώντας είδαν τα ιστορικά ξύλινα βαγόνια κατασκευής 1904 και 1914 σ' αυτή τη φρικτή κατάσταση από ανθρώπους που κάνουν τέχνη το γκράφιτι. Δεν τα είχαν στο δρόμο. Φυλασσόμενα ήταν, στο αμαξοστάσιο του Φαλήρου.

xilina.vagonia5
Την ανακοίνωση υπογράφουν οι πρόεδροι του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, Ευθύμιος Ρουσιάς, του Σωματείου Εργαζομένων ΣΤΑΣΥ, Π. Κοντογιάννης και φυσικά ο πρόεδρος του Μουσείου Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων, Μανώλης Φωτόπουλος. Τι συμβαίνει λοιπόν; Πρόκειται για... ξέφραγο αμπέλι, ρωτούν.

xilina.vagonia2
Οργή και αγανάκτηση διακατέχει συνταξιούχους και εργαζόμενους στον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο ΗΣΑΠ, όταν αντίκρισαν σε φωτογραφίες την καταστροφή που προκάλεσαν οι ασύδοτοι και ανεξέλεγκτοι γκραφιτάδες, στα ιστορικά ξύλινα βαγόνια μέσα στο αμαξοστάσιο του Φαλήρου.

xilina.vagonia6
Ρωτάνε λοιπόν και περιμένουν απαντήσεις: Πώς και πότε μπήκαν οι γκραφιτάδες στους καλά φυλασσόμενους χώρους του Αμαξοστασίου από τους Σεκιούριτι; Πότε ενημερώθηκε η Διοίκηση της Εταιρίας για την καταστροφή; Ενημερώθηκαν οι Αστυνομικές Αρχές, το Υπουργείο Μεταφορών και το Υπουργείο Πολιτισμού, από ποιους και πότε;

xilina.vagonia3
Κι ακόμα: Πότε έχουν προγραμματίσει να γίνει η αποκατάσταση των ζημιών και ποιοι θα πληρώσουν για τις όποιες εργασίες; Να σημειώσουμε ότι τα ιστορικά ξύλινα βαγόνια συντηρήθηκαν και αποκαταστήθηκαν το έτος 2007 ύστερα από εντολή του τότε υπουργού Μεταφορών κ. Μιχάλη Λιάπη, προς τον τότε Διευθύνοντα Σύμβουλο των ΗΣΑΠ και σημερινό Αναπληρωτή Υπουργό Ανάπτυξης κ. Νίκο Παπαθανάση.

Σήμερα θέλουμε να σας γνωρίσουμε το Χορευτό, μια παραλία απείρου κάλλους στο Αιγαίο

xorefto1.130522
Το Χορευτό είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Πηλίου και αποτελεί επίνειο της Ζαγοράς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του, ανέρχεται στους 131 μόνιμους κατοίκους.

xorefto2.130522
Είναι 52 χλμ Βορειοανατολικά του Βόλου. Μια περιοχή απείρου κάλλους μέσα στο πράσινο που καταλήγει σε μια καταπληκτική παραλία 2,5 χλμ άσπιλη αμμουδιά με καταγάλανα νερά. Αξίζει να βρεθείτε εκεί και να την περπάτήσετε. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή είναι εντελώς άδεια...

xorefto3.130522
Εάν έχετε σκάφος, μπορείτε να επισκεφθείτε την περιοχή της Παλιάς Μιτζέλας με τις τεράστιες θαλάσσιες σπηλιές, όπου καταστράφηκε ο στόλος του Ξέρξη (480 π.Χ). Η ακατοίκητη σήμερα Παλιά Μιτζέλα ονομαζόταν στην αρχαιότητα Ιπνοί - Φούρνοι. Εμείς δεν μπορέσαμε να πάμε.

xorefto4.130522
Η οργιώδης βλάστηση του Πηλίου, αγκαλιάζει και τις αμμώδεις παραλίες του Χορευτού, που υπήρξε ξακουστό λιμάνι απ’ όπου ξεκινούσαν τα “Ζαγοριανά καράβια” για τις μεγάλες αγορές της Ευρώπης και της Ανατολής. Μας τα είπαν οι κάτοικοι εκεί.

xorefto5.130522
Σ’ αυτόν τον τόπο που στη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου τα κύματα “χορεύουν” ο ποιητής Γεώργιος Δροσίνης εμπνεύστηκε την ποιητική του συλλογή “Γαλήνη”. Ένα καταπράσινο μονοπάτι, οδηγεί από το βόρειο μέρος του χωριού στις πανέμορφες ερημικές αμμουδιές Παρίσαινα και Ανάληψη.

xorefto6.130522
Εγώ το επέλεξα για δυο πράγματα: Πρώτος για να κάνω το πρώτο φετινό καλοκαιρινό μπάνιο μου και για να πιούμε δυο τρία τσίπουρα χωρίς γλυκάνισο στην ταβέρνα του "Σεβάχ" που άξιζαν και με το παραπάνω τα λεφτά τους. Μια πολύ όμορφη εμπειρία...

Μια ματιά στο χωριό Πορταριά, που γνωρίσαμε εμείς στην εκδρομή μας στο Πήλιο…

portaria1.140522
Ένα από τα δημοφιλέστερα χωριά του Πηλίου, αλλά και ολόκληρης της χώρας, η Πορταριά συνδυάζει την ατμόσφαιρα του αυθεντικού πηλιορείτικου οικισμού και την αξεπέραστη θέα στην πόλη του Βόλου και του Παγασητικού με την έντονη τουριστική ανάπτυξη. Και να ‘μαι κι εγώ εδώ να τη φωτογραφίζω...

portaria2.140522
Οι επισκέπτες της, την επιλέγουν για διακοπές όλους τους μήνες του χρόνου, με περίοδο αιχμής το χειμώνα. Η γραφικότητά της, η φυσική ομορφιά και η κοντινή απόσταση τόσο από το χιονοδρομικό κέντρο του Πηλίου όσο και από τη θάλασσα την καθιστούν ιδανικό προορισμό και ορμητήριο για εξορμήσεις σε όλο το Πήλιο.

portaria3.140522
Πολυτελή ξενοδοχεία, παραδοσιακοί ξενώνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια και ταβέρνες (από τα καλύτερα του Πηλίου), καφέ, μπαρ και καταστήματα με σουβενίρ και είδη λαϊκής τέχνης συνθέτουν έναν ολοκληρωμένο τουριστικό προορισμό για όλα τα γούστα.

portaria5.140522
Δέντρα και λουλούδια στολίζουν τα λιθόστρωτα καλντερίμια, τα πέτρινα παραδοσιακά σπίτια και τις πλατείες, ενώ σε ολόκληρο το χωριό υπάρχουν σπουδαία αρχοντικά, περίτεχνες λιθόχτιστες βρύσες, εκκλησιές και μνημεία. Ναι, εμείς τα είδαμε όλα αυτά.

portaria4.140522
Ιδιαίτερα όμορφες και γραφικές είναι η πλατεία Μελίνας Μερκούρη, που είναι και η κεντρική του χωριού, περιτριγυρισμένη από ταβέρνες και καφέ, η πλατεία Αδάμενας από όπου και ξεκινάει το μονοπάτι για την Πηγή Μάνας με τα αιωνόβια πλατάνια, αλλά και η πλατεία Ταξιαρχών με την υπέροχη θέα.

portaria6.140522
Σ' αυτή δροσερή γωνιά καθίσαμε την ημέρα της επιστροφής μας για το μεσημεριανό φαγητό και για να ψωνίσουμε μερικά αναμνηστικά ρπάγμα για τους φίλους μας και για μας. Και μείναμε σε όλα ικανοποιημένοι. Κάτω από τους πλατάνους που τώρα μεγαλώνουν τα φύλλα τους,  ότι καλύτερο...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA