Δέκα μέρες στη Γαλλία! Ευλογία από τον Θεό στη δεύτερη επέτειο του γάμου μας

avιgnion

Ότι δεν έκανα ποτέ πριν, αποφάσισα να το κάνω τώρα που, μελετώντας το Λόγο του θεού, την Αγία Γραφή, έμαθα πόσο σοβαρός είναι ο γάμος στα μάτια Του, και το κάνω με χαρά.

Χαίρομαι την κάθε στιγμή στο γάμο μου με τη Σούλα και να ευχαριστώ τον Ιεχωβά που την έφερε στο δρόμο μου και άλλαξε, προς το καλύτερο, τη ζωή μου.

Σ’ αυτή τη λογική γιορτάζουμε αυτές τις μέρες, δυο χρόνια γάμου. 4 Απρίλη του 2015 παντρευτήκαμε στον Βανκούβερ του Καναδά, στο σπίτι του Στήβ και της Έστερ, κόρης της Σούλας.

Κάθε επέτειο λοιπόν (και ελπίζουμε να είναι πολλές στη ζωή μας…) το συνδυάζουμε με ένα ταξίδι. Πέρσι πήγαμε στην Κέρκυρα. Και φέτος είμαστε στη Γαλλία, φιλοξενούμενοι από αγαπημένους ανθρώπους: Τον σαρκικό αδελφό της Σούλα, Γιώργο Αργυρόπουλο και τη σύζυγο του, Αστρίντ.

Θα μείνουμε μαζί τους μια ολόκληρη εβδομάδα. Και είναι βέβαιο ότι θα επισκεφτούμε πολλά μέρη εδώ, στον τόπο που μένουν, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή την Νότιας Γαλλίας. Για μένα είναι η πρώτη φορά που είμαι στη Γαλλία τόσες μέρες και είμαι χαρούμενος που γνωρίζω τον Γιώργο και την Αστρίντ από κοντά.

Όπως κάνουμε κάθε φορά θα μοιραστούμε όλη την εμπειρία μέσα από την κεντρική σελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Θα δείτε πολλές φωτογραφίες με σχόλια που θα τις συνοδεύουν. Ο κόσμος είναι ένα μικρό χωριό. Όσοι ασχολούνται με το διαδίκτυο το ξέρουν καλά.

Δυο χρόνια μαζί με τη Σούλα, είναι δυο όμορφα χρόνια με πολύ αγάπη και μοίρασμα. Πολλά από αυτά είναι πρωτόγνωρα συναισθήματα για μένα…

Δείτε ΕΔΩ ένα πιο αναλυτικό άρθρο για τα δυο χρόνια γάμου μας...

romi

Και κάτι από τη Γαλλία!

avinion5.070417

Η Σούλα με τη νύφη της, Αστρίντ, σε μια απογευμαατινή βόλτα που κάναμε στο Αβινιόν, έξω από το θέατρο της πόλης... Δεν είναι υπέροχο; Επιβλητικό το κτίριο!

Ας έχουμε μια όμορφη μέρα προστατευμένοι κάτω από τις φτερούγες του Ιεχωβά

Καλησπέρα ομόψυχε αδελφέ μου Νίκο
Λίγες γραμμές τολμώ και σήμερα να σου γράψω από την αναπηρική μου πολυθρόνα. Λίγες σκέψεις που θέλω με όλη μου την καρδιά να μοιραστώ μαζί σου, αλλά και με κάθε αδελφό μας και κάθε αδελφή μας. Αδέξιες σκέψεις και απλοϊκές βγαλμένες όμως από μια καρδιά γεμάτη αγάπη και ευγνωμοσύνη για τον γλυκό, τρυφερό και στοργικό μας Πατέρα Ιεχωβά. Δεν μπορώ να τρέξω ίσως στους δρόμους και στις πλατείες, μπορώ όμως με τη χάρη Του και το έλεός Του, ανάξιος και ατελής άνθρωπος εγώ, να μοιράζομαι μαζί σας ότι έχω στην καρδιά μου και ημέρα και νύχτα με κάθε ανάσα μου και κάθε χτύπο της καρδιάς μου να προσεύχομαι ο Ιεχωβά να σας ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του και να σας σκεπάζει με τις φτερούγες της χάρης και του ελέους Του. Να έχεις μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του γλυκού, τρυφερού και στοργικού μας Πατέρα Ιεχωβά.    

ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕΤΙ ΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ
Του είπε, λοιπόν, ο Σαμουήλ όλα τα λόγια και δεν του έκρυψε τίποτα. Τότε αυτός είπε: «Ο Ιεχωβά είναι αυτός. Ας κάνει ό,τι φαίνεται καλό στα μάτια του». 1 Σαμουήλ. 3:18
Ίσως οι δύσκολες περιστάσεις να παραμένουν, οι θλίψεις να γίνονται πολλές φορές αβάσταχτες και η κατάσταση στη ζωή σου να μην αλλάζει. Ίσως να μη βλέπεις διέξοδο πουθενά και να νομίζεις ότι όλες οι πόρτες είναι για εσένα κλειστές. Να θυμάσαι, όμως, σε παρακαλώ θερμά αδελφέ μου και αδελφή μου, εγώ ο ανάπηρος που είμαι καθηλωμένος σε μια πολυθρόνα χρόνια τώρα, να θυμάσαι σε παρακαλώ θερμά από τα βάθη της καρδιάς μου, ότι αν ο Ιεχωβά είναι ο Κύριος της ζωής σου, τότε Εκείνος θα έλθει μέσα στη θλίψη σου, μέσα στη δοκιμασία σου, μέσα στη σκοτεινιά της ζωής σου και θα σε οδηγήσει σε άσματα λυτρωτικά και δοξαστικά. Να έχεις το βλέμμα σου προσηλωμένο μόνο στον Ιεχωβά, και να είσαι βέβαιος αδελφέ μου, να είσαι βέβαιη αδελφή μου, ότι η σοφία Του δεν σφάλλει, η δύναμή Του δεν εκπίπτει, η αγάπη Του δεν αλλάζει και μέσα στη στέρηση, μέσα στη θλίψη, μέσα στον πόνο, μέσα στην απώλεια, μέσα στα δάκρυά σου να μπορείς να βροντοφωνάξεις με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια και με όλη σου τη δύναμη: «Ο Ιεχωβά είναι το φως μου και η σωτηρία μου. Ποιον θα φοβηθώ; Ο Ιεχωβά είναι το οχυρό της ζωής μου. Από ποιον θα τρομάξω; Όταν εκείνοι που πράττουν το κακό πλησίασαν εναντίον μου για να καταφάγουν τη σάρκα μου, Οι αντίδικοί μου και εχθροί μου, Οι ίδιοι σκόνταψαν και έπεσαν. Ακόμη και αν κατασκηνώσει εναντίον μου στρατόπεδο, Η καρδιά μου δεν θα φοβηθεί. Ακόμη και αν γίνει πόλεμος εναντίον μου, Και τότε θα έχω εμπιστοσύνη. Ένα πράγμα ζήτησα από τον Ιεχωβά. Αυτό θα επιζητώ: Να κατοικώ στον οίκο του Ιεχωβά όλες τις ημέρες της ζωής μου, Για να βλέπω την τερπνότητα του Ιεχωβά Και να ατενίζω με εκτίμηση το ναό του. Διότι θα με καλύψει στην κρυψώνα του την ημέρα της συμφοράς· Θα με κρύψει στο μυστικό τόπο της σκηνής του· Ψηλά σε βράχο θα με βάλει. Και τότε το κεφάλι μου θα υψωθεί πάνω από τους εχθρούς μου που βρίσκονται ολόγυρά μου· Και θα θυσιάσω στη σκηνή του θυσίες χαρούμενης φωνής». 
Τίποτα άλλο δεν μπορεί να μας χαρίσει ειρήνη και χαρά στην καρδιά μας, παρά μόνο να βλέπουμε σε καθετί τον Ιεχωβά, τον γλυκό, τρυφερό και στοργικό μας Πατέρα. Όλα Εκείνος θα τα μετατρέψει, ακόμα και εκείνα που στα μάτια μας μοιάζουν αδύνατα, σε ευλογίες πνευματικές. 


«Καινούργια σκέψη δώσε μου» είπα μεσ᾽ το κρεβάτι,
που ρέμβαζα ώρες πολλές χωρίς να κλείσω μάτι,
«κάποια σκέψη, που εδώ, σ᾽ αυτή την κοινωνία, 
βάλσαμο θα ᾽ναι για καρδιές γεμάτες δυστυχία,
κι όλους να κάνει να σκεφτούν τα αιώνια, τα θεία,
και την αγάπη να ποθούν και την υπηρεσία,
κάθε ιδιοτέλεια θα εξαφανισθεί
κι από την αμαρτία του ο καθένας θα λυτρωθεί.

Η νέα σκέψη έφτασε και θα σας πω το πως:
Ήρθε όταν γονάτισα και έπεσα σκυφτός
και από ΕΚΕΙΝΟΝ ζήτησα, που όλα τα γνωρίζει
και ξέρει με ποιο τρόπο Αυτός τη θλίψη να σκορπίζει.
ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ Σ’ ΟΛΑ ΤΟΝ ΘΕΟ, είτε μικρά είτε μεγάλα
και πάντα ΑΥΤΟΝ να εξυμνείς σ᾽ αυτά και σ᾽ όλα τ᾽ άλλα.
Στον θάνατο ή στη ζωή, στη συμφορά, στον πόνο
θα καταβάλεις κάθε εχθρό με τον Ιεχωβά και μόνο.

Τον είδα μεσ᾽ το πρωϊνό το φως, μεσ᾽ την αυγή,
που άρχισε ολοκάθαρη τη μέρα, τη λαμπρή.
Τον είδα μέσα στο βαρύ τ᾽ αχνό το μεσημέρι
και την δροσούλα της βροχής Τον είδα να μου φέρει…
Μεσ᾽ το θαμπό το δειλινό, σε κούραση σε θλίψη
έφερε βάλσαμο χαράς και ελπίδα να μ᾽ αλείψει.
Τον είδα τα μεσάνυχτα στ᾽ ανήσυχο κρεβάτι
τον ύπνο που έφερε απαλά στο κουρασμένο μάτι.

Τον είδα όταν ο χαμός ήρθε να με χτυπήσει
Αυτός ο ίδιος που αγαπά και μ᾽ έχει αγαπήσει,
Όταν βαρειά καθήκοντα μου βάραιναν τον ώμο,
από της έγνοιας μ᾽ έβγαλε το σκονισμένο δρόμο.
Από αρρώστιας, ταραχή κι απ᾽ την πικρή τη λύπη
μου έδωσε ανάπαυση στο νου κι ειρήνη που δεν λείπει.
Τότε η καρδιά μου γέμισε ύμνους, δοξολογία,
αφότου κοίταξα ψηλά στα αιώνια, τα θεία….

Για άλλους ήτανε παλιά για μένα ήταν νέα
Ετούτη η σκέψη που έφτασε, κι η θαυμαστή ιδέα,
κι ήταν μια αποκάλυψη καινούργια πέρα ως πέρα
αξίζει όλοι μας σ᾽ αυτήν να ζούμε νύχτα μέρα….
Να προχωρούμε ολόϊσια στης πίστεως τα ίχνη,
Τότε, αλήθεια, η ζωή θα είναι ευλογία,
Σ’ ΟΛΑ ΑΝ ΘΩΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ… Ω, τι γλυκειά ευωδία!.

ΠΑΥΛΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Επικαιρότητα

Κρύωσε λίγο ο καιρός, στο Πήλιο όμως είναι χαρά Θεού... Ας δούμε λίγο τους φίλους μας

volos1.200417
Ο Δημήτρης Παπούλιας στο Βελεστίνο μέσα σε ένα κάμπο ανθισμένο... Έτσι είναι το Πήλιο αυτόν τον καιρό. Η άνοιξη έχει έρθει για τα καλά και το όποιο κρύο σποραδικά βγάζει από δω και πέρα τα… δόντια του δεν τρομάζει τους ανθρώπους. Άλλωστε πόσο θα κρατήσει, μόνο μια με δυο μέρες…

volos2.200417
Και αυτή είναι η γυναίκα του Δημήτρη, η Βικτόρια... Ναι, το μέρος ήταν όμορφο για φωτογραφία και επωφελήθηκαν και η δύο, πότε ο ένας έκανε τον φωτογράφο, πότε ο άλλος. Θυμάστε ποιοι είναι ο Δημήτρης και η Βικτόρια; Ήταν οι αδελφοί που μας φιλοξένησαν στα ενοικιαζόμενα δωμάτια τους, τον Γενάρη του 2017 στη Ζαγορά Πηλίου.

volos3.200417
Τις προηγούμενες μέρε,ς πήγαν μια βόλτα στο δρόμο Βόλος - Αγιά. Και κάπου εκεί βρήκαν τον υπέροχο κάμπο με τις μαργαρίτες... Ύστερα συνέχισαν στους Νερόμυλους. Από εκεί είναι και τα σπίτια και τα τοπία που βλέπετε φωτογραφημένα από τους ίδιους. Δεν είναι υπέροχα; Μοναδικά; Προσωπικά, μας αρέσουν πολύ!

volos4.200417
Μέρη όμορφα, σπίτια με μια ξεχωριστή αρχιτεκτονική που αρέσει πολύ σε μας τους Αθηναίους, που συνήθισε το μάτι μας στα συμπλέγματα πολυκατοικιών όπου οι συγκάτοικοι μερικέ2ς φορές ούτε που γνωρίζονται μεταξύ τους, δεν μιλάνε και πολλές φορές δεν ξέρουν ούτε το όνομα του συγκατοίκου τους…

volos5.200417
Αυτά είναι που μου αρέσουν και στα δικά μου ταξίδια. Τα «κλικ» πέφτουν βροχή… Προσπαθώ να περάσω στη μηχανή μου κάθε ξεχωριστή ομορφιά καθετί μη συνηθισμένο και χαίρομαι ειλικρινά όταν βλέπω να το κάνουν κι άλλοι αυτό. Και το πιο σημαντικό να μας σκέφτονται και να μας στέλνουν τέτοιες φωτογραφίες.

volos6.200417
Δεν ξέρω πού ακριβώς είναι οι Νερόμυλοι… Υποψιάζομαι ότι είναι στην ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας, μιας και οι φίλοι που μας έστειλαν τις φωτογραφίες, μένουν εκεί. Μπορεί να είναι και μια ονομασία που αυτοί δίνουν. Στο Google που ζήτησα, δεν μου έδωσε δυστυχώς περισσότερες λεπτομέρειες.

volos7.200417
Όμως τι σημασία έχει; Όλη η Ελλάδα είναι πανέμορφη, όπως και όλη η δημιουργία του Ιεχωβά Θεού. Έχει φτιαχτεί έτσι που, όσο κι αν προσπαθεί ο άνθρωπος να καταστρέψει τη φύση, εκείνη ξαναγεννιέται… Να γιατί πιστεύουν ακράδαντα ότι μπορεί να ξαναγίνει παράδεισος, όπως ήταν ο αρχικός σκοπός του…

volos8.200417

Comment (0) Hits: 150

Από τη Γαλλία που ακόμα είναι ζωντανή, μέσα στη μνήμη μας και στην καρδιά μας...

galia1
Επιστροφή στις αναμνήσεις από το ταξίδι μας στη Γαλλία, στο Αβινιόν κοντά στους αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Εδώ είναι από την επίσκεψη μας στον εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά όπου συναθροίζονται οι αδελφοί μας και παρακολουθήσαμε μαζί τους ένα Σάββατο απόγευμα.

galia2
Αναμνήσεις, σκόρπιες... Γεμάτες αγάπη και νοσταλγία για τους ανθρώπους που μας φιλοξένησαν κάνοντας το καλύτερο που μπορούσαν, ώστε οι μέρες μας και η διαμονή μας εκεί, να είναι ευχάριστη. Και τους ευχαριστούμε γι΄ αυτό. Καθίσαμε εδώ να πιούμε μια μπύρα...

galia3
Ήταν η μέρα που πήγαμε στις πηγές με τα πολλά τρεχούμενα νερά... Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί με το τάμπλετ του Γιώργου. Και γενικά όλες οι φωτογραφίες σ' αυτό το δημοσίευμα είναι είτε από τον Γιώργο, είτε από την Αστρίντ. Μας τις έστειλαν.

galia4
Αυτή η φωτογραφία είναι από το τραπέζι που μας έκανε ο αδελφός της Αστρίντ, ο Βαρσάν. Ένα γεύμα που κράτησε κοντά πέντε ώρες. Σέρβιραν με έναν μοναδικό τρόπο, ενώ η κουβέντα έπαιρνε και έδινε. Θύμισαν αρχαιοελληνικά συμπόσια. Μόνο το τραπέζι ήταν διαφορετικό.

galia5
Μέσα στο σπίτι του Γιώργου και της Αστρίντ. Εδώ σ' αυτό το τραπέζι είχαμε τα πρωινά μας και τα γεύματα... Α, δυο μέρες ήταν πολύ ζεστές και φάγαμε στο μπαλκόνι... Εξαιρετικοί και οι δυο στην κουζίνα. Ήταν απολαυστικά και ξεχωριστά όλα όσα μας έφτιαξαν και φάγαμε...

galia6
Μόλις έχουμε τελειώσει ένα πρωινό. Κι εγώ κάθομαι στο κομπιούτερ μου, προκειμένου να ολοκληρώσω τις αναρτήσεις μου. Ευτυχώς το πρόβλημα με τον κωδικό του Wi Fi, το λύσαμε γρήγορα. Έτσι η διαδικτυακή επικοινωνία μας, ήταν περισσότερο από καλή.

galia7
Μια στιγμή τρυφερότητας στο σαλόνι του Γιώργου και της Αστρίντ. Η αλήθεια είναι ότι μας κάνανε να νιώσουμε πολύ όμορφα και να αισθανθούμε το σπίτι τους ως κάτι δικό μας. Μέχρι και την κρεβατοκάμαρα τους μας έδωσαν να κοιμηθούμε. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ...
Comment (0) Hits: 166

Άδεια η Αθήνα, προνόμιο να τη ζεις έναν τέτοιον όμορφο, ανοιξιάτικο καιρό… Ναι, έτσι είναι…

athina150417
Μια όμορφη στιγμή ύστερα από πολύ καιρό στη μικρή βεράντα του σπιτιού μας… Ο παππούς Διονύσης, πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι που μας έστειλε ο αδελφός Θοδωρής από το Ηράκλειο Κρήτης, έχει καθίσει μαζί μας να φάει σαν άνθρωπος και να πιει, όπως κι εμείς, το ουζάκι του.

athina1.150417
Άλλη μια φωτογραφία με τη Σούλα… Πατέρας και κόρη, μαζί. Το θέλαμε πολύ αυτό και τα καταφέραμε να το κάνουμε… Δεν κάθισε πολύ. Λίγο μετά το φαγητό ζήτησε να τον ξαναπάμε στο κρεβάτι του, να ξεκουραστεί. Μια ώρα και κάτι κράτησε όλο αυτό, αλλά το χαρήκαμε και εμείς και εκείνος.

kala.neaΤέτοιες μέρες η Αθήνα είναι στα όμορφα της. Παλιά επέλεγα, τέτοιες μέρες να επωφεληθώ από την ολιγοήμερη άδεια των αργιών των ημερών και να πάω στο χωριό, όπου η φύση αυτή την εποχή αγκομαχά να ανθίσει.

Φέτος δοκίμασα το αντίθετο. Εξάλλου μόλις επιστρέψαμε από ένα δεκαήμερο ταξίδι στη Γαλλία, όπου ξεκουραστήκαμε αρκετά και το μάτι μας «χόρτασε» από το πράσινο, την ομορφιά της άνοιξης και τα τρεχούμενα νερά.

Και πώς είναι άραγε η Αθήνα τέτοιες μέρες; Οι δρόμοι της μοιάζουν λίγο με τους δρόμους του Δεκαπενταύγουστου, Η Λένορμαν, αλλά και το κέντρο της πόλης, είναι άδεια. Χρειάστηκε να κατέβω για κάποιες δουλειές που είχα και το διαπίστωσα με τα μάτια μου.

Το λέω αυτό με πεποίθηση γιατί τον τελευταίο καιρό, βλέπω στο διαδίκτυο κάποιες αναρτήσεις – καρμπόν προηγούμενων ετών: «Φεύγουν οι τελευταίοι εκδρομείς», «Αδειάζει η Αθήνα…», «Επί ποδός η Τροχαία…» κ.λπ. Μπορεί να έχουν κάποια βάση όλα αυτά, αν και ποτέ δεν κατάλαβα σε τι εξυπηρετούν.

Ο καθένας με οδηγό την ελεύθερη βούληση του είναι απολύτως βέβαιο ότι θα κάνει το καλύτερο που μπορεί για να περάσει καλά αυτός και όσοι περιλαμβάνονται στην οικογένεια του. Δεν χρειάζεται επομένως χειραγώγηση ως προς το τι θα κάνει και πού θα επιλέξει να πάει. Αυτονόητο το δικαίωμα του.

Ναι, μόνο που μερικοί συνάδελφοι μου, αδυνατούν να το κατανοήσουν και όλα τα ρεπορτάζ αυτών των ημερών περιστρέφονται γύρω από τη γιορτή των ημερών και τα έθιμα που έχουν επιτηδευμένα κολλήσει πάνω τους. Αρνούμαι να τα παρακολουθήσω. Όπως αρνούμαι να πάρω τα C.D. τους που δίνουν ως προσφορά με δυόμιση ευρώ επιπλέον από τις κυριακάτικες εκδόσεις τους που κυκλοφορούν από χθες στα περίπτερα και είναι με χορευτικά για να κάνουμε… κέφι.

Αμ, δε γίνεται έτσι κέφι, παιδιά! Και να τα καταφέρετε προς στιγμήν, τα προβλήματα θα είναι στη γωνία και θα σας περιμένουν, όταν τελειώσει το διάλλειμα των γιορτών και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερη ένταση. Η ουσία είναι αλλού και αυτό θα έπρεπε να επιδιώκουμε: Την εσωτερική ηρεμία, η οποία θα μας κάνει πιο δυνατούς για να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε με χαμόγελο, καλή διάθεση, καθαρό μυαλό και αντοχή, τα προβλήματα που θα γίνονται όλο και μεγαλύτερα για όλους μας καθώς πλησιάζουμε στον καιρό του τέλους.

Οι λέξεις αυτές γράφονται στη βεράντα του σπιτιού μας, μεσημέρι Σαββάτου. Οι μυρωδιές από τις ανθισμένες νεραντζιές «τρυπάνε» μύτες… Ένα όμορφο κελάηδημα ακούγεται από τη βεράντα του γείτονα, δίπλα, όπως και άλλα πουλιά και ας μην είμαι μέσα στη φύση, αλλά στην καρδιά της Αθήνας… Είναι όμορφα στην άδεια πόλη.

Ετοιμαζόμαστε να φάμε. Και το απόγευμα, αφού ξαπλώσουμε λίγο για να ξεκουραστούμε, οργανώνουμε να πάμε μια βόλτα στους φίλους μας Άρης και Χάρις. Και μετά, αν ο χρόνος μας παίρνει, να συνεχίσουμε τη βόλτα μας στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκεί δεν θα είναι ήσυχα. Το ξέρουμε. Άνθρωποι από όλον τον κόσμο έρχονται να θαυμάσουν έναν πολιτισμό αρχαίο και τα επιτεύγματα του, όσα δηλαδή διασώζονται ακόμα.

Κι εδώ μπορείς να δεις ανθρώπους από όλες τις φυλές του κόσμου. Να παρακολουθήσεις συμπεριφορές και να νιώσεις πως δεν είσαι παρά μια κουκίδα ασήμαντη, ώστε η μετριοφροσύνη σου να έρθει στα ίσια της. Πράγμα που μας χρειάζεται συχνά – πυκνά, επειδή δεν θέλει και πολύ να πάρουν τα μυαλά μας αέρα και να νομίζουμε ότι τάχα μου είμαστε κάτι σημαντικό και ανεπανάληπτο… Αν είναι δυνατόν!
Comment (1) Hits: 295

Από τις νωπές αναμνήσεις μας στο Φοντέν ντε Βοκλούζ της Γαλλίας. Η φύση στα καλύτερα της

pigi1
Θα μείνουμε λίγο ακόμα στο Φοντέν ντε Βοκλούζ. Μας είχαν πάει ο Γιώργος και η Αστρίντ την Παρασκευή που μας πέρασε, καθώς μείναμε μαζί τους ένα δεκαήμερο, περίπου. Μια πολύ καλή επιλογή, αφού είχαμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε ένα τόπο με πολύ πράσινο και πολύ νερό. Φτάσαμε στις πηγή τους περπατώντας στο μονοπάτι.

pigi2
Ήσυχο μέρος αν και τουριστικό. Ίσως επειδή αυτή την περίοδο δεν έχει ακόμα αυξηθεί υπερβολικά. Υπάρχει πάντως μια υπερεκτιμημένη ακρίβεια. Μου έκανε εντύπωση ας πούμε που δεν έβρισκες εύκολα ελεύθερο πάρκινκ. Πανάκριβο. Τέσσερα ευρώ την ώρα και φυσικά... άδεια. Όλοι έψαχναν, όπως κι εμείς, να βρουν κάτι ελεύθερο σε χώρο για το αυτοκίνητα.

pigi3
Είμαστε ήδη στο Βοκλούζ της Προβηγκίας, 37 χιλιόμετρα ανατολικά της Αβινιόν με τα πολλά νερά και τις πηγές. Η επιλογή ήταν απόλυτα επιτυχής. Όπως έγραφε ένα διαφημιστικό της περιοχής  η Προβηγκία έχει τον Παράδεισό της στο Βοκλούζ. Η κωμόπολη είναι το κέντρο της αντίκας στην Προβηγκία με πολυάριθμα σχετικά καταστήματα, αλλά το χαρακτηριστικό της είναι ότι την διασχίζει ο ποταμός Sorgue.

pigi4
Μιλάμε για την μεγαλύτερη πηγή της Γαλλίας και την 5η μεγαλύτερη στον κόσμο με 630 εκατομ. m3 νερού το χρόνο, όπως διαβάσαμε στην έρευνα που κάναμε στο διαδίκτυο. Τους υγρούς μήνες της άνοιξης και του φθινοπώρου, μία αυξημένη ροή 90 m3/sec νερού, δημιουργεί ένα φαντασμαγορικό θέαμα κατά μήκος της όχθης του ποταμού. Το είδαμε, το νιώσαμε, το αισθανθήκαμε...

pigi5
Στο Βοκλούζ έχεις να δεις τόσα πράγματα. Και μου άρεσε, καθώς στην υπόγεια αγορά δίπλα στο ποτάμι, μπορούσες να δεις πολλά μαγαζιά με αναπαραστάσεις από τα καταστήματα της εποχής που άξιζε να τα δούμε όλα ανεβαίνοντας  με τα πόδια ώς την πηγή... Είδαμε ωστόσο και πολλά κλειστά, ίσως λόγω περιόδου. Ίσως το καλοκαίρι να είναι αλλιώς τα πράγματα.

pigi6
Τα δέντρα, όπως αυτή η συκιά, τώρα πετάνε τα φύλλα τους… Εστίασα λίγο το φακό μου πάνω της. Μου άρεσε που πίσω της φαινόταν το νερό που έτρεχε σε μεγάλες ποσότητες, ήταν μια πολύ όμορφη εικόνα που μας έδωσε τόση χαρά με την παρέα μας... Λίγο πριν φύγουμε ήπιαμε μια μπύρα, οι άνδρες μαύρη, οι γυναίκες ξανθιά.

pigi7
Μου έκανε εντύπωση που ζήτησα στο καφέ που καθίσαμε να μου βάλλουν το κωδικό στο Wi-Fi προκειμένου να μπω στο διαδίκτυο και να ανεβάσω από εκεί τις φωτογραφίες, αντί να περιμένω να γυρίσουμε σπίτι. Τελικά δεν... είχε. Κι έτσι κάθισα στ' αυγά μου, περιμένοντας να το κάνω αργότερα. Όπως και έκανα.
Comment (0) Hits: 197

Mοναδικές οι μέρες που περάσαμε κοντά στους αδελφούς μας, Γιώργο και Αστρίντ στο Αβινιόν

epistrofi1.080417
Επιστροφή στην Αθήνα… Πρώτο σημείωμα απολογισμού του ταξιδιού μας στο Αβινιόν της Γαλλίας. Είναι ίσως νωρίς ακόμα για κάτι τέτοιο, επειδή έχουμε στα μπαγκάζια μας κάπου 400 φωτογραφίες. Επομένως θα χρειαστεί να μείνουμε μερικές μέρες ακόμα. Αλλά θα το κάνουμε σταδιακά.

epistrofi2.080417
Σήμερα προτιμούμε να μείνουμε στην επιστροφή μας…  Και από δω θα είναι οι φωτογραφίες μας. Αποχαιρετιστήκαμε με τους αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ, συγκινημένοι στο αεροδρόμιο της Μασσαλίας από όπου πήραμε το αεροπλάνο της επιστροφής. Η Μασσαλία είναι μια ώρα περίπου απόσταση από το Αβινιόν.

epistrofi3.080417
Όλες αυτές τις μέρες ο Γιώργος και η Αστρίντ φρόντισαν να είναι άνετες οι μέρες και πολύ παραγωγικές… Η αγκαλιά τους ζεστή, ανθρώπινη, όμορφη. Όλες αυτές τις μέρες που μας φιλοξενούσαν σπίτι τους, έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν ώστε η διαμονή μας να είναι άνετη και ξεχωριστή…

epistrofi4.080417
Όπως έγραψα στις αναρτήσεις που έχω δημοσιεύσει μέχρι τώρα από το Αβινιόν, είχαν σχεδιάσει το ταξίδι μας και το τι θα κάναμε τις μέρες που μέναμε εκεί ως την τελευταία λεπτομέρεια. Και τα πάντα ήταν προσεγμένα, διελεγμένα για μας, προσαρμοσμένα σε μας και στις ανάγκες μας, να γνωρίσουμε την πόλη.

epistrofi5.080417
Ναι, μας άρεσε πολύ αυτό το ταξίδι που έγινε στο πλαίσιο των δύο χρόνων γάμου, στην επέτειο μας. Είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα με τον Γιώργο και την Αστρίντ. Και στο  σπίτι τους μιλούσαμε ελληνικά. Ακόμα και η Αστρίντ το έκανε αυτό για μας και ας μην είναι Ελληνίδα. Σε πολλά υπερέβαλλε τον εαυτό της στη φιλοξενία.

epistrofi6.080417
Αλλά ούτε και με τους αδελφούς μας εκεί, όσο μείναμε και είχαμε επικοινωνία μαζί τους, δημιουργήθηκε η παραμικρή δυσκολία… Μπορεί να μην ξέραμε τη γλώσσα, αλλά το χαμόγελο, η ευγένεια και η διεθνής γλώσσα του σώματος, όλα αυτά ήταν πολύ οικεία σε μας. Ούτε μια στιγμή δεν δυσκολευτήκαμε…

epistrofi7.080417
Μείναμε μερικές ώρες στη Ρώμη να επιβιβαστούμε στο αεροσκάφος της Alitalia που θα μας έφερνε στην Αθήνα. Κι εδώ, στην αναμονή γράφτηκε αυτό το σημείωμα, ώστε να το δακτυλογραφήσω σήμερα και να το ανεβάσω στην ιστοσελίδα μου. Αν δεν χάναμε και μια βαλίτσα, όλα θα ήταν υπέροχα σ’ αυτό το ταξίδι..

epistrofi8.080417
Η γεύση είναι ακόμα γλυκιά στα χείλη μας από αυτό το υπέροχο ταξίδι των δέκα περίπου ημερών. Το να πούμε δημόσια ένα «ευχαριστώ» στους ανθρώπους που μας έδωσαν τόση αγάπη στη φιλοξενία τους, δηλαδή τον Γιώργο και την Αστρίντ, είναι πολύ λίγο. Αλλά το κάνουμε από την καρδιά μας, επειδή το αισθανόμαστε.
Comment (0) Hits: 250

Ζήσαμε ένα υπέροχο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου κοντά σε φίλους αγαπημένους

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο... Στη Ζαγορά είμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξενούν στα studio τους, έχουν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Να πάρετε μια γεύση πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει εδώ και πολύ καιρό… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί αυτός. Εντάξει, χειμώνας είναι, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμαστε αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Τώρα βλέπουμε τον καιρό να χαλάει πάλι… Και τα χιόνια μας εφτασαν στο μέρος που μένουμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέρουμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε επειδή η κίνηση δεν είναι πάρα πολύ εύκολη, αλλά περνάμε πολύ όμορφα... Κάθετ'ι εδώ είναι όμορφο

Και είχαμε ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμερ και στην πρώτη επίσκεψη μαςε, την κάθε στιγμή. Καταλαβαίνεται, φαντάζομαι τι εννοούμε αφού μέσα από αυτό το Site, βλέπετε  ήδη φωτογραφίες από εκεί 

xionismeni.zagora2

Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μεινετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συυνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία…

Λαιμητόμος και για τους δημοσιογράφους το ασφαλιστικό. Τώρα στοχεύουν στον ΕΔΟΕΑΠ

banner gia site

Εκατόν πενήτα τρείς βουλευτές ψήφισαν την καταδίκη μας. 153, Οι ίδιοι που ούρλιαζαν όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ψήφιζαν μνημόνια. Κάποιοι απ' αυτούς τους θυμόμαστε που είχαν βγει από τα παράθυρα της Βουλής και είχαν αναρτήσει πανό. Κάποιοι άλλοι είχαν φάει ξύλο και δακρυγόνα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Εκείνο που μας έκανε να νιώσουμε πολύ άσχημα το βράδυ που ψηφίστηκε το νομοσχέδιο μαζί με το νέο φορολογικό που θα μας αποτελιώσει, είναι ότι χειροκροτούσαν που τα κατάφεραν και το πέρασαν! Ίδιοι, ανίκανοι, όλοι οι πολιτικοί... Μακριά τους... Όσο πιο μακριά γίνεται. Δεν τους έχουμε πια, καμιά απολύτως εμπιστοσύνη... Μετά το ΕΤΑΠ ΜΜΕ, τώρα βάζουν στο στόχαστρο τον ιατροφαρμακευτικό μας φορέα, τον ΕΔΟΕΑΠ κάθώς έκοψαν τους πόρους χρηματοδότησης του από το αγγελιόσημο...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 20 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια...

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Μαρτίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA