Ιστορικά στοιχεία για την προέλευση του Καρναβαλιού. Τα γνωρίζατε, αλήθεια;

dionysos

Στον κόσμο ζουν ήδη σε περίοδο Καρναβαλιού… Ή «Κάρνα» – «βάλι». Προφανώς είναι μια σύνθετη λέξη. Ποιά είναι όμως η προέλευση των δύο αυτών συνθετικών;
Ας ανοίξουμε τον Όμηρο. Σε πάμπολλους στίχους τόσο της Ιλιάδας όσο και της Οδύσσειας (Θ 306, Π 392, ε 376, θ 92, ι 140, υ 75 κ.α.) συναντάμε τη λέξη «καρ» και τα παράγωγά της. Η λέξη αυτή σημαίνει «κεφάλι» και σύγχρονη επιβίωσή της είναι βεβαίως η «κάρα». Εάν τώρα προσθέσουμε και το ευφωνικό «ν» στην ομηρική λέξη «καρ», φτάνουμε κιόλας στη λέξη «κάρνος». Τι σημαίνει η λέξη αυτή;
apokriaktikoΗ Ελληνική Μυθολογία μας πληροφορεί ότι ο Κάρνος ήταν κάποιος μάντης του Θεού Απόλλωνα από την Ακαρνανία, τον οποίο σκότωσε ο Ηρακλείδης Ιππότης, ο γιος του Φύλαντος.
Κάρνος ονομαζόταν επίσης κι ένας αρχαιότατος ποιμενικός, κριόμορφος και ιθιφαλλικός Θεός των Πελοποννησίων, προστάτης της γονιμότητας, άγνωστος ίσως σήμερα στους περισσότερους αλλά αντίστοιχος περίπου με τον γνωστότερο Πρίαπο του Ελλησπόντου
Όσον αφορά την καταγωγή του Καρναβαλιού αρκετοί ανοιχτόμυαλοι ερευνητές, ημεδαποί  και αλλοδαποί, αρχίζουν να εγκαταλείπουν πλέον στις ημέρες μας τις θεωρίες περί του «χορού του κρέατος» ή της «απόσυρσης του κρέατος», παρεπόμενες της χριστιανικής απόκρεω, και αποδίδουν τη μεγάλη γιορτή της γενικευμένης εαρινής λαϊκής γιορτής (που συμπεριλάμβανε φαγοπότι) σε εθιμικές επιβιώσεις διονυσιακών τελετών.

Πάμε τώρα στο δεύτερο συνθετικό της λέξης «Καρναβάλι».
Κατ’ αρχήν το επίρρημα «βάλλε» ή «άβαλε» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «είθε» και «μακάρι». Έπειτα, μερικές από τις δεκαπέντε και πλέον σημασίες του ρήματος «βάλλω» έχουν την έννοια του «στρέφω», «σείομαι πέρα δώθε», «ελαύνω», «φορώ», «προκαλώ», «ρίπτομαι» αλλά και… «φωτίζω».

Ο Λόγος του Θεού λέει ότι υπάρχει «καιρός του γελάν. . .  και καιρός του χορεύειν». (Εκκλησιαστής 3:4) Αφού η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται «γελώ» μπορεί επίσης να αποδοθεί «γιορτάζω», είναι σαφές ότι, σύμφωνα με την άποψη του Δημιουργού μας, δεν υπάρχει τίποτε το εσφαλμένο στο να έχουμε κάποια υγιή διασκέδαση. (Βλέπε 1 Σαμουήλ 18:6, 7.) Στην πραγματικότητα, ο Λόγος του Θεού μάς λέει να είμαστε χαρούμενοι και να ευφραινόμαστε. (Εκκλησιαστής 3:22· 9:7) Συνεπώς, η Αγία Γραφή επιδοκιμάζει την κατάλληλη διασκέδαση.

Η Αγία Γραφή, ωστόσο, δεν επιδοκιμάζει όλα τα είδη διασκέδασης. Ο απόστολος Παύλος δηλώνει πως το ξέφρενο γλέντι, ή η ασυγκράτητη διασκέδαση, ανήκει στα «έργα της σάρκας» και ότι αυτοί που επιδίδονται σε ξέφρενα γλέντια «δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού». (Γαλάτες 5:19-21) Γι’ αυτό ο Παύλος νουθέτησε τους Χριστιανούς να ‘περπατούν με ευπρέπεια, όχι με ξέφρενα γλέντια’. (Ρωμαίους 13:13) Έτσι, το ερώτημα είναι: Σε ποια κατηγορία ανήκει το καρναβάλι — αθώα διασκέδαση ή έκλυτο ξέφρενο γλέντι; Για να απαντήσουμε, πρώτα ας εξηγήσουμε περισσότερο τι είναι το ξέφρενο γλέντι σύμφωνα με την Αγία Γραφή.

Η έκφραση «ξέφρενο γλέντι», ή η λέξη κώμος του Κειμένου, αναφέρεται τρεις φορές στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές, πάντοτε με δυσμενή έννοια. (Ρωμαίους 13:13· Γαλάτες 5:21· 1 Πέτρου 4:3) Και αυτό δεν προκαλεί έκπληξη επειδή η λέξη κώμος πηγάζει από τις περιβόητες γιορτές οι οποίες ήταν γνωστές στους πρώτους ελληνόφωνους Χριστιανούς. Ναι, οι γιορτές για τον Διόνυσο και τον Βάκχο ήταν ταυτόσημες με τα ξέφρενα γλέντια. Γι' αυτό εμείς, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν συμμετέχουμε, συνειδητά...

Χαλοουίν. Στην Αμερική είναι πολύ δημοφιλής γιορτή. Θα το έχετε δει στις αμερικανικές ταινίες και όπως πάντα κάποιοι προσπαθούν να το ξεσηκώσουν κι εδώ... 

Η Αμερικανική Εγκυκλοπαίδεια (The Encyclopedia Americana) λέει: «Στοιχεία των εθίμων που συνδέονται με το Χαλοουίν μπορούν να βρεθούν σε μια τελετή των Δρυϊδών [αρχαίων Κελτών ιερέων] στην προχριστιανική εποχή. Οι Κέλτες είχαν γιορτές για δύο κύριους θεούς—το θεό Ήλιο και το θεό των νεκρών . . . , του οποίου η γιορτή γινόταν την 1η Νοεμβρίου, στην αρχή του κελτικού νέου έτους. Η γιορτή των νεκρών σταδιακά ενσωματώθηκε στο Χριστιανικό τελετουργικό».

  • Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ και μετά κάντε τους προβληματισμούς σας...
  • Δείτε ΕΔΩ τι λέει και η Wikipedia για τις αποκριές και μετά αποφασίστε μόνοι σας τι θα κάνετε.

Επικαιρότητα

Η φετινή γιορτή αγάπης για τα 17 χρόνια γάμου των φίλων μας Άρη και Χάρις. Ήταν σπέσιαλ

17xronia.mazi1
Το κάναμε και φέτος για τους φίλους μας Άρη και Χάρις! Μαζί με μια παρέα καλών φίλων γιορτάσαμε μαζί τους την 17 επέτειο του γάμου τους. Η Σούλα και η Εσθήρ είχαν εργάστηκαν πολύ εποικοδομητικά και κατάφεραν να λειτουργήσει πολύ όμορφα η έκπληξη που θέλαμε να τους κάνουμε. Όλα πήγαν καλά και η τούρτα που τους περίμενε υπέροχη.

17xronia.mazi2
Αλλά και η παρέα καλή. Διαλεγμένη ανάμεσα στους καλύτερους φίλους τους ζευγαριού. Συνεργάστηκαν τέλεια ώστε να έχει επιτυχία η έκπληξη. Το βλέπετε και στη φωτογραφία, πως πέτυχε το πράγμα. Ο Άρης και η Χάρις ήρθαν σπίτι μας για άλλη δουλειά και όχι για γιορτές. Κι αυτό φαίνεται από το ντύσιμο τους. Απλό, καθημερινό είναι.

17xronia.mazi3
Καθετί ήταν στην ώρα του. Και όλα όσα προηγήθηκαν της τούρτας. Τα φαγητά ήταν υπέροχα και ξεχωριστά. Μελετημένα μέρες πριν και προετοιμασμένα, ώστε να είναι ζεστά για να προσφερθούν στους καλεσμένους μας. Το σπίτι μας, αντανακλούσε τη θέρμη της καρδιάς μας, να προσφέρουμε το καλύτερο για τους φίλους μας.

17xronia.mazi4
Ναι, η βραδιά ήταν ξεχωριστή και υπέροχη, έτσι όπως εξελίχθηκε. Και σ' αυτό βοήθησε πολύ η παρέα, με την εν γένει στάση της και συμπεριφορά της. Τίποτα δεν ήταν τυχαίο. Το καθετί, προσεκτικά προσχεδιασμένο. Αν και ανήμερα της επετείου, αλλά και την επομένη εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είχαμε κάτι που παρέπεμπε στη γιορτή τους... Σκεφτήκαμε κάτι καλύτερο.

17xronia.mazi5
Μεσολάβησαν έντονα γεγονότα και ήθελα, όπως κάθε χρόνο, να μείνει στην ιστορία, επειδή σε τέτοια όμορφα γεγονότα, αξίζει να μένουν για να μας δείχνουν το δρόμο που περάσαμε να φτάσουμε ώς το τέλος. Κι έτσι καταγράψαμε μόνο το ζευγάρι και ανάμεσα τους μόνο εκείνες που φρόντισαν να ολοκληρωθεί το σχέδιο τους γι' αυτή τη γιορτή.

17xronia.mazi6
Συγκινήθηκαν πολύ, όταν τους δώσαμε την ομαδική κάρτα με τις ευχές μας που είχαμε ετοιμάσει. Δεν περίμεναν όλο αυτό και τα χάρηκαν με την καρδιά τους. Διότι, όπως και αν το κάνουμε είναι ωραίο να σε σκέφτονται οι φίλοι σου. Και αυτή τη φορά το είδαν να συμβαίνει στην πράξη. Στο σπίτι μας.

Όμορφα μπαλκόνια σας έχουμε σήμερα. Μια ξεχωριστή μέρα για κάποιους από μας...

 ximoniatiko.balkoni1
Λεμονιά στο μπαλκόνι ενός διαμερίσματος, με καρπό πάνω της; Πάντα μου έκανε εντύπωση και η λεμονιά είναι από τα δέντρα που θα ήθελα πάντα να έχω. Την έβαλα στην εξωτερική αυλή του σπιτιού πατρικού μου σπιτιού στο χωριό και έχω τη χαρά να την έχω μπροστά μου κάθε μέρα κι ας είναι στον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας.

ximoniatiko.balkoni2
Είναι μερικά λουλούδια, δεν ξέρω την ονομασία τους, αν και προσπαθώ συνεχώς και ρωτώ τους φίλους που μου στέλνουν να μου πουν πώς τα λένε, που είναι πανέμορφα κι αυτή την εποχή που τραμπαλίζεται ανάμεσα στο σκληρό χειμώνα και ανοιγοκλείνει το μάτι στην άνοιξη, όταν αφήνει τις θερμοκρασίες του να ανέβουν...

ximoniatiko.balkoni3
Ναι, είναι πολύ όμορφα, ίσως επειδή δεν είναι σε κάποιο κήπο και το χώμα που χρειάζονται για να αναπτυχθούν. Τους αρκεί ο ήλιος και η φροντίδα. Και μια γλάστρα τους είναι αρκετή για να βγάλουν τις πιο ωραίες ομορφιές. Να μας γεμίσουν αισιοδοξία, πως η ζωή συνεχίζεται και έχει πάντα τα ωραία της!

ximoniatiko.balkoni4
Έχω λόγους να τα αγαπώ πάντα, τα λουλούδια. Έχουν έναν τρόπο να φτιάχνουν τη διάθεση, να σε γεμίζουν χαρά, να σου δίνουν δύναμη... Σήμερα που είναι μια μέρα που χρειάζονται αντοχές, παραπάνω, έκρινα φρόνιμο να τα μοιραστώ μαζί σας. Να πάρετε κι εσείς από τη χαρά μου. Έτσι δεν κάναμε πάντα, εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ;

xrisanthema.201219
Ακόμα κι αυτά τα χρυσάνθεμα, που είναι τώρα πια στο τέλος τους, έχουν την ομορφιά τους... Σκέφτομαι πόσο πρέπει να μας αγαπά ο δημιουργός μας, ώστε να μας δίνει για τα μάτια μας τόσες και τέτοιες ομορφιές. Ξέρει ότι τα χρειαζόμαστε όλα αυτά, επειδή είμαστε μικροί και ευάλωτοι... Κι επιπλέον μας αρέσει το ωραίο!

Τι αφήνει πίσω, μια διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας; Κανένας σεβασμός στο περιβάλλον!

adia.kutia1
Συνέβη την Τρίτη 18/2/2020, ημέρα που είχε προκηρυχθεί η 24ωρη απεργία για το Ασφαλιστικό. Είχαμε δουλειά γύρω στις 12 το μεσημέρι και χρειάστηκε να περάσουμε μέσα από τρεις διαφορετικές συγκεντρώσεις για να φτάσουμε. Μου έκανε εντύπωση η έλλειψη σεβασμού του περιβάλλοντος από τους συγκεντρωμένους.

adia.kutia2
Αυτή την εικόνα, την είδα σε πολλά σημεία της οδού Σταδίου. Η συγκέντρωση είχε τελειώσει και είχε ξεκινήσει η πορεία, αλλά δεν είχαν προλάβει οι υπάλληλοι καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων, να φροντίσουν τον χώρο. Έτσι κατέγραψα αυτά τα στιγμιότυπα που δεν μας τιμούν και ιδιαίτερα ως ανθρώπινο είδος.

adia.kutia3
Εντάξει, καταλαβαίνω ότι ο καφές είναι απαραίτητος σε πολλούς ανθρώπους. Αλλά γιατί θα έπρεπε μετά να τους εγκαταλείψουν, όπου βρουν μ’ αυτόν τον όχι και τόσο κομψό τρόπο; Έψαξαν άραγε να βρουν έναν κάδο ή θεώρησαν δικαίωμα τους να διαμορφώσουν αυτό το απαράδεκτο θέαμα.

adia.kutia4
Τελικά, όμως, αυτοί είμαστε, όπότε πώς να μας πάρουν στα σοβαρά αυτοί που μας κυβερνούν; Μια στοιχειώδη ανατροφή θα επέβαλλε άλλη στάση και συμπεριφορά. Στο σπίτι τους, αλήθεια, έτσι θα λειτουργούσαν; Και γιατί αυτή η τόσο διαφορετική στάση και συμπεριφορά;

adia.kutia5
Έγραφα χθες για τις ευθύνες τις δικές μας ως δημοσιογράφοι, αλλά φοβάμαι ότι το πρόβλημα είναι πολύ πιο σοβαρό. Μια ολόκληρη κοινωνία, παραπαίει σε ολισθηρό δρόμο και αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της στα απλά πράγματα. Τι μπορεί αλήθεια να περιμένει κανείς στα πιο σοβαρά ζητήματα;

adia.kutia6
Όταν πρωτοείδα αυτό το πράγμα με τα άδεια κουτιά των καφέδων, γέλασα. Μετά όμως, συνειδητοποίησα τη σοβαρότητα του πράγματος, θύμωσα. Θύμωσα με τους ανθρώπους που αρνούνται να δεχτούν ότι, ως είδος, είναι ανώτερο από τα ζώα. Και άρα, φυσιολογικά αναμένει κανείς από αυτούς, μεγαλύτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Πάμε στό Μενοίκιο, στις Σέρρες, να σας γνωρίσουμε ένα όμορφο χωριό, την Αγριανή

agriani.1
Αυτό είναι το χωριό Αγριανή. Βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Μενοίκιο. Απέχει 7 χλμ. Β. από τη Νέα Ζίχνη, 34 χλμ. Α. από τις Σέρρες και 47 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Δράμα. Την είδαμε με τα μάτια του φίλου μας, Ηλία, που βρέθηκε εκεί πριν λίγες μέρες για ειδικό σκοπό.

agriani.2
Ο δρόμος είναι γενικά καλός στις μέρες μας, αν και κάποτε, όσο θυμάται ο Ηλίας, εδώ ανέβαινες μόνο με τα πόδια ή με γαϊδουράκι. Αλλά οι εποχές άλλαξαν. Οι δρόμοι φτιάχτηκαν και τώρα η πρόσβαση είναι πολύ πιο εύκολη, για όλους. Και για τους κατοίκους και για τους επισκέπτες...

agriani.3
Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Κλεπούσνα (που σήμαινε κλειστό μέρος) και έτσι αναφέρεται το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζηλιαχώβης (Νέας Ζίχνης). Το 1927 με το ΦΕΚ 7Α - 14/01/1927 μετονομάστηκε σε Αγριανή που προέρχεται την αρχαία Θρακική φυλή των Αγριάνων.

agriani.4
Αυτή η φυλή κατοικούσε στο Μενοίκιο και η οποία φημιζόταν γα την πολεμική τεχνική και γενναιότητα των ανδρών της. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αγριανής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νέας Ζίχνης του Δήμου Νέας Ζίχνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 295 κατοίκους.

agriani.5
Σήμερα όλα είναι διαφορετικά... Η φωτογραφίας αυτή είναι τραβηγμένη μέσα από το αυτοκίνητο που πήγαν οι φίλοι μας... Αλλά είναι ωραία, ακόμα κι αυτή την εποχή του χειμώνα... Σίγουρα την άνοιξη ή το καλοκαίρι θα είναι καλύτερα. Κι εμείς έχοντας ακούσει την ιστορία του, πολύ θα θέλαμε να πάμε, κάποτε.

Οι νεραντζιές στην Αθήνα είναι πολλές, ιδιαίτερα στο κέντρο όμως είναι κάτι το ιδιαίτερο

 neratzies1.100220
Πλατεία Κολοκοτρώνη, εκεί κοντά στο άγαλμα και την παλιά Βουλή... Έχετε περάσει αυτές τις μέρες; Αν ναι, θα βλέπατε τις φορτωμένες νεραντζιές. Εμείς τις είδαμε, τις φωτογραφίσαμε και τις... κάνουμε θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Επειδή μας αρέσει να αναδεικνύουμε τα μικρά καθημερινά πράγματα.

neratzies2.100220
Ένα θέμα με τις νεραντζιές το είχαμε πάντα... Δείτε ΕΔΩ κάτι που κάναμε στις 12 Απρίλη του 2019, τότε που αυτές ήταν ανθισμένες... Και φυσικά υπέροχες! Αλλά κι έτσι φορτωμένες από τον καρπό τους είναι πολύ όμορφες. Μάλιστα μερικές φορές νομίζεις πως τα νεράτζια είναι περισσότερα κι από τα φύλλα.

neratzies3.100220
Πήγα κοντά στο δέντρο να το φωτογραφίσω... Για κάποιο λόγο, που δυσκολεύομαι να εξηγήσω, μου αρέσουν πολύ οι νεραντζιές. Βέβαια μέσα στην κρίση των τελευταίων χρόνων δεν ήταν λίγες οι φορές που σκέφτηκα, επειδή το είχα ακούσει να συμβαίνει αλλού, πως θα ήταν καλύτερα να τις είχαν κεντρώσει σε λεμονιές.

neratzies4.100220
Δεν είναι υπέροχο όλο αυτό; Και βέβαια είναι, από όποια μεριά και αν το δεις... Σε κάποιους αρέσει να τα τρώνε κι έτσι πικρά που είναι. Και σε μένα αρέσουν, αλλά δεν κάνει λόγω του ζαχάρου που έχω, να τρώω αρκετά. Θα ήταν όμως πολύ πιο χρήσιμα έτσι αφού τελικά πέφτουν κάτω όταν ωριμάσουν και γεμίζει ο τόπος.

neratzies5.100220
Εγώ θα κρατάω πάντα αυτή την πολύ όμορφη εικόνα από τις νεραντζές της οδού Σταδίου... Αν και γενικά, η Αθήνα έχει πάρα πολλές τέτοιες σε πάρα πολλού δρόμους τους. Φαντάζεστε πώς είναι όταν ανθίζουν; Κάνει ακόμα και την Αθήνα να φαντάζει όμορφη, ακόμα και για μας που τη ζούμε πέρα από το μύθο της.

neratzies6.100220
Αυτή η τελευταία νεραντζιά δεν είναι από εκεί. Είναι από το Πέραμα... Καθώς είχα πάει στη Σαλαμίνα να παραδώσω την ύλη, φρόντισα να σταματήσω με τη μηχανή μου στην άκρη του δρόμου και να τη φωτογραφήσω. Πίσω της είναι η θάλασσα, αλλά στη φωτογραφία δεν φαίνεται καλά...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Προς τη συνταξιοδότηση...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση (η όποια κυβέρνηση...), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Την 1 Νοέμβρη 2019 κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Το πείσμα είναι ο χειρότερος σύμβουλος... Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA