Η δική μας Περιφερειακή Συνέλευση πραγματοποιήθηκε στις 16, 17, 18 Ιουνίου

per.sinelefsi1.2017
Άστατος καιρός στη διάρκεια της φετινής Περιφερειακής Συνέλευσης μας. Τα καιρικά φαινόμενα «έπαιζαν» μαζί μας. Είχε ήλιο με δροσιά κάτω από τον υπαίθριο χώρο με τις ειδικές κατασκευές για σκιά. Είπαμε πως ήταν ιδανικά για μια υπαίθρια Συνέλευση. Αλλά, δεν ήταν έτσι…

per.sinelefsi2.2017
Μετά το μεσημεριανό διάλειμμα της πρώτης μέρας κι ενώ είχαμε απολαύσει το λιτό γεύμα μας, ήρθε η βροχή. Σιγανή την αρχή. Πιο δυνατή αργότερα. Ευτυχώς οι προνοητικοί αδελφοί είχαν ομπρέλες που άνοιξαν. Επωφεληθήκαμε κι εμείς. Σταθεροί στη θέση τους και οι 3.348 παρόντες, ελληνόφωνες και ρουμανόφωνες. Τα ίδιο βροχερός, ήταν ο καιρός και την Κυριακή.

per.sinelefsi3.2017
Επισημαίνουμε τα υπέροχα 10λεπτα βίντεο στο ξεκίνημα των εργασιών είτε πρωί είναι, είτε μεσημέρι της Περιφερειακή Συνέλευσης μας. Τι μοναδικές εικόνες και τι όμορφη ορχηστρική μουσική και τραγούδια! Όλα από τη δημιουργία του Ιεχωβά στον ουρανό, στη γη, στη θάλασσα… Καθένα είναι ένα ποτ πουρί από το υμνολόγιο μας με 80 -100 φωτογραφίες…

per.sinelefsi4.2017
Πολύ επίκαιρο το θέμα της φετινής Περιφερειακής Συνέλευσης "Μην Παραιτείστε" όπως τα ακούσαμε στην ομιλία του επισκόπου της 16ης Περιοχής, Ιορδάνη Σκερλετίδη. Ήταν πολύ καλή, περιεκτική και αναλυτική και μας προετοίμασε για τα υπόλοιπα μέρη που θα ακολουθούσαν. Παρόλο που τις επόμενες μέρες θα κάνουμε αναρτήσεις, μην περιμένετε λεπτομέρειες.

per.sinelefsi5.2017
Σεβόμαστε το πλεονέκτημα της έκπληξης. Ίσως, μετά τον Αύγουστο, όταν θα τελειώσουν όλες οι προγραμματισμένες Συνελεύσεις στην Ελλάδα, δώσουμε κάτι περισσότερο. Για την ώρα θα σταθούμε στα υπέροχα μουσικά βίντεο εισαγωγής τόσο στο πρωινό, όσο και στο απογευματινό πρόγραμμα… Δείτε αυτό ΕΔΩ.

per.sinelefsi6.2017

Ήταν πολλοί οι φίλοι στο τελευταίο "αντίο" του παππού Διονύση Αργυρόπουλου...

papus.dionisis

Φωτογραφία μνήμης, από τις βόλτες μας με τον παππού Διονύση. Έτσι θα τον θυμόμαστε... Δυνατό, ακμαίο και με το χαμόγελο, πάντα...

Ήταν Πέμπτη 22/06/2017, πρωί… Κι εγώ ετοιμάστηκα να φύγω για τη δουλειά μου, όπως κάνω κάθε μέρα, λίγο μετά τις οκτώ. Πέρασα από το δωμάτιο του παππού Διονύση Αργυρόπουλου, είδα ότι ήταν ήρεμος κι έφυγα…

Δεν είχα προλάβει να ανοίγω τον υπολογιστή μου στο γραφείο μου, οπότε με πήρε στο τηλέφωνο, κλαίγοντας η Σούλα και μου ανήγγειλε το κακό μαντάτο… «Κοιμήθηκε ο παππούς Διονύσης». Έφυγα τρέχοντας… Την βρήκα σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Φυσιολογικό. Ο θάνατος δεν είναι κάτι με το οποίο μπορείς να συμφιλιωθείς…

Ψάξαμε λίγο το λήμμα «θάνατος» στο ΕΝΟΡΑΣΗ:

Η πρώτη αναφορά των Γραφών στο θάνατο συναντάται στα εδάφια Γένεση 2:16, 17, στην εντολή την οποία έδωσε ο Θεός προς τον πρώτο άνθρωπο σχετικά με τη βρώση από τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, μια εντολή που η παραβίασή της θα οδηγούσε στο θάνατο. (Βλέπε ΜΝΚ, υποσ.) Ωστόσο, ο θάνατος ως φυσική διαδικασία ίσχυε ήδη για τα ζώα, δεδομένου ότι αυτά δεν αναφέρονται πουθενά στην εξήγηση που δίνει η Αγία Γραφή για το πώς επήλθε ο θάνατος στην ανθρώπινη οικογένεια. (Παράβαλε 2Πε 2:12.) Επομένως, ο ανθρώπινος γιος του Θεού, ο Αδάμ, μπορούσε να αντιληφθεί τη σοβαρότητα της προειδοποίησης του Θεού σχετικά με την ποινή του θανάτου για την ανυπακοή. Η ανυπακοή του Αδάμ στον Δημιουργό του επέφερε το θάνατό του. (Γε 3:19· Ιακ 1:14, 15) Κατόπιν, η αμαρτία του Αδάμ και το επακόλουθό της, ο θάνατος, απλώθηκαν σε όλους τους ανθρώπους.—Ρω 5:12· 6:23.

Λίγο μετά, πιο ήρεμοι και πιο αποστασιοποιημένοι, καθώς το γραφείο, ανέλαβε τα περαιτέρω και με ήσυχη τη συνείδηση, ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε για να έχει ένα αξιοπρεπές τέλος. Τον αποχαιρετήσαμει το Σάββατο 24/06/2017 στο Γ’ Νεκροταφείο της Νίκαιας στον ειδικό χώρο για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, τμήμα 31.

Είμαστε όμως αισιόδοξοι...

Το εδάφιο Ψαλμός 68:20 λέει: «Στον Ιεχωβά, τον Υπέρτατο Κύριο, ανήκουν οι έξοδοι από το θάνατο». Διαμέσου της θυσίας της ανθρώπινης ζωής του ο Χριστός Ιησούς κατέστη από τον Θεό «Πρώτιστος Παράγοντας» της ζωής και της σωτηρίας (Πρ 3:15· Εβρ 2:10), και μέσω αυτού εξασφαλίζεται η κατάργηση του θανάτου. (2Τι 1:10)

Με το θάνατό του, ο Ιησούς “γεύτηκε θάνατο για κάθε άνθρωπο” και προμήθευσε «αντίστοιχο λύτρο για όλους». (Εβρ 2:9· 1Τι 2:6) Μέσω αυτής της «μιας πράξης δικαίωσης» που έκανε ο Ιησούς κατέστη πλέον δυνατή η ακύρωση της θανατικής καταδίκης την οποία επιφέρει η αμαρτία, ώστε κάθε είδους άνθρωποι να μπορέσουν να “ανακηρυχτούν δίκαιοι για ζωή”. (Ρω 5:15, 16, 18, 19· Εβρ 9:27, 28· βλέπε ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΩ ΔΙΚΑΙΟ· ΛΥΤΡΟ.)

Επομένως, δικαιολογημένα ειπώθηκε ότι οι αληθινοί ακόλουθοι του Ιησού είχαν στην ουσία «μεταβεί από το θάνατο στη ζωή». (Ιωα 5:24) Ωστόσο, όσοι παρακούν τον Γιο και δεν εκδηλώνουν αγάπη “παραμένουν στο θάνατο” και είναι καταδικασμένοι από τον Θεό. (1Ιω 3:14· Ιωα 3:36)

Αυτοί που θέλουν να ελευθερωθούν από την καταδίκη και από το «νόμο της αμαρτίας και του θανάτου» πρέπει να καθοδηγούνται από το πνεύμα του Θεού και να παράγουν τους καρπούς του, διότι «το φρόνημα της [αμαρτωλής] σάρκας σημαίνει θάνατο».—Ρω 8:1-6· Κολ 1:21-23.

Ειμαστε κοντά στα παιδιά του, Σούλα και Γιώργο... Ο γιος του ζει στη Γαλλία καιι σε όλη τη διαδικασία της δυσκολίας που περάσαμε ήταν δίπλα μας, στηρίζοντας ψυχολογικά την αδελφή του Σούλα που το χρειαζόταν... Τον ευχαριστούμε. Ήταν σα να μοιράστοικε μαζί μας τον πόνο και τη θλίψη της απώλειας. Δείτε μερικά δημοαιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Επικαιρότητα

Άδεια η Αθήνα, προνόμιο να τη ζεις έναν τέτοιον όμορφο, ανοιξιάτικο καιρό… Ναι, έτσι είναι…

athina150417
Μια όμορφη στιγμή ύστερα από πολύ καιρό στη μικρή βεράντα του σπιτιού μας… Ο παππούς Διονύσης, πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι που μας έστειλε ο αδελφός Θοδωρής από το Ηράκλειο Κρήτης, έχει καθίσει μαζί μας να φάει σαν άνθρωπος και να πιει, όπως κι εμείς, το ουζάκι του.

athina1.150417
Άλλη μια φωτογραφία με τη Σούλα… Πατέρας και κόρη, μαζί. Το θέλαμε πολύ αυτό και τα καταφέραμε να το κάνουμε… Δεν κάθισε πολύ. Λίγο μετά το φαγητό ζήτησε να τον ξαναπάμε στο κρεβάτι του, να ξεκουραστεί. Μια ώρα και κάτι κράτησε όλο αυτό, αλλά το χαρήκαμε και εμείς και εκείνος.

kala.neaΤέτοιες μέρες η Αθήνα είναι στα όμορφα της. Παλιά επέλεγα, τέτοιες μέρες να επωφεληθώ από την ολιγοήμερη άδεια των αργιών των ημερών και να πάω στο χωριό, όπου η φύση αυτή την εποχή αγκομαχά να ανθίσει.

Φέτος δοκίμασα το αντίθετο. Εξάλλου μόλις επιστρέψαμε από ένα δεκαήμερο ταξίδι στη Γαλλία, όπου ξεκουραστήκαμε αρκετά και το μάτι μας «χόρτασε» από το πράσινο, την ομορφιά της άνοιξης και τα τρεχούμενα νερά.

Και πώς είναι άραγε η Αθήνα τέτοιες μέρες; Οι δρόμοι της μοιάζουν λίγο με τους δρόμους του Δεκαπενταύγουστου, Η Λένορμαν, αλλά και το κέντρο της πόλης, είναι άδεια. Χρειάστηκε να κατέβω για κάποιες δουλειές που είχα και το διαπίστωσα με τα μάτια μου.

Το λέω αυτό με πεποίθηση γιατί τον τελευταίο καιρό, βλέπω στο διαδίκτυο κάποιες αναρτήσεις – καρμπόν προηγούμενων ετών: «Φεύγουν οι τελευταίοι εκδρομείς», «Αδειάζει η Αθήνα…», «Επί ποδός η Τροχαία…» κ.λπ. Μπορεί να έχουν κάποια βάση όλα αυτά, αν και ποτέ δεν κατάλαβα σε τι εξυπηρετούν.

Ο καθένας με οδηγό την ελεύθερη βούληση του είναι απολύτως βέβαιο ότι θα κάνει το καλύτερο που μπορεί για να περάσει καλά αυτός και όσοι περιλαμβάνονται στην οικογένεια του. Δεν χρειάζεται επομένως χειραγώγηση ως προς το τι θα κάνει και πού θα επιλέξει να πάει. Αυτονόητο το δικαίωμα του.

Ναι, μόνο που μερικοί συνάδελφοι μου, αδυνατούν να το κατανοήσουν και όλα τα ρεπορτάζ αυτών των ημερών περιστρέφονται γύρω από τη γιορτή των ημερών και τα έθιμα που έχουν επιτηδευμένα κολλήσει πάνω τους. Αρνούμαι να τα παρακολουθήσω. Όπως αρνούμαι να πάρω τα C.D. τους που δίνουν ως προσφορά με δυόμιση ευρώ επιπλέον από τις κυριακάτικες εκδόσεις τους που κυκλοφορούν από χθες στα περίπτερα και είναι με χορευτικά για να κάνουμε… κέφι.

Αμ, δε γίνεται έτσι κέφι, παιδιά! Και να τα καταφέρετε προς στιγμήν, τα προβλήματα θα είναι στη γωνία και θα σας περιμένουν, όταν τελειώσει το διάλλειμα των γιορτών και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερη ένταση. Η ουσία είναι αλλού και αυτό θα έπρεπε να επιδιώκουμε: Την εσωτερική ηρεμία, η οποία θα μας κάνει πιο δυνατούς για να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε με χαμόγελο, καλή διάθεση, καθαρό μυαλό και αντοχή, τα προβλήματα που θα γίνονται όλο και μεγαλύτερα για όλους μας καθώς πλησιάζουμε στον καιρό του τέλους.

Οι λέξεις αυτές γράφονται στη βεράντα του σπιτιού μας, μεσημέρι Σαββάτου. Οι μυρωδιές από τις ανθισμένες νεραντζιές «τρυπάνε» μύτες… Ένα όμορφο κελάηδημα ακούγεται από τη βεράντα του γείτονα, δίπλα, όπως και άλλα πουλιά και ας μην είμαι μέσα στη φύση, αλλά στην καρδιά της Αθήνας… Είναι όμορφα στην άδεια πόλη.

Ετοιμαζόμαστε να φάμε. Και το απόγευμα, αφού ξαπλώσουμε λίγο για να ξεκουραστούμε, οργανώνουμε να πάμε μια βόλτα στους φίλους μας Άρης και Χάρις. Και μετά, αν ο χρόνος μας παίρνει, να συνεχίσουμε τη βόλτα μας στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκεί δεν θα είναι ήσυχα. Το ξέρουμε. Άνθρωποι από όλον τον κόσμο έρχονται να θαυμάσουν έναν πολιτισμό αρχαίο και τα επιτεύγματα του, όσα δηλαδή διασώζονται ακόμα.

Κι εδώ μπορείς να δεις ανθρώπους από όλες τις φυλές του κόσμου. Να παρακολουθήσεις συμπεριφορές και να νιώσεις πως δεν είσαι παρά μια κουκίδα ασήμαντη, ώστε η μετριοφροσύνη σου να έρθει στα ίσια της. Πράγμα που μας χρειάζεται συχνά – πυκνά, επειδή δεν θέλει και πολύ να πάρουν τα μυαλά μας αέρα και να νομίζουμε ότι τάχα μου είμαστε κάτι σημαντικό και ανεπανάληπτο… Αν είναι δυνατόν!

Σχόλια (1)

  1. Ν. Θεοδωράκης

Ευχαριστώ πολύ αδελφέ Ηρακλή για την επισήμανση ενός προβλήματος. Όντως τις τελευταίες τέσσερις μέρες τώρα κάτι γίνεται με τα μηνύματα. Κάτι συμβαίνει με αυτή την εφαρμογή των μηνυμάτων. Είναι σαν να μπαίνει κάποιος άνθρωπος, να συμπληρώνει όλα...

Ευχαριστώ πολύ αδελφέ Ηρακλή για την επισήμανση ενός προβλήματος. Όντως τις τελευταίες τέσσερις μέρες τώρα κάτι γίνεται με τα μηνύματα. Κάτι συμβαίνει με αυτή την εφαρμογή των μηνυμάτων. Είναι σαν να μπαίνει κάποιος άνθρωπος, να συμπληρώνει όλα τα παιδεία και να στέλνει σπαμ μηνύματα, τα οποία στη συνέχεια εμείς διαγράφουμε.
Οι παλιοί αναγνώστες μας θυμούνται ότι ανάλογο πρόβλημα με τα σπαμ, μας είχαν δημιουργήσει και τον περσινό Σεπτέμβρη και αναγκαστήκαμε τότε να το μετατρέψουμε σε ασφαλές. Δηλαδή από http περάσαμε στο https.
Δυστυχώς φαίνεται ότι τίποτα δεν είναι σε θέση να σταματήσει αυτούς τους διεστραμμένους ανθρώπους που στοχεύουν στο να κουραστούμε, να απογοητευτούμε και να σταματήσουμε… Τους διαβεβαιώνουμε για άλλη μια φορά: Δεν πρόκειται να τους κάνουμε αυτή τη χάρη…
Θα συνεχίσουμε με υπομονή να σβήνουμε αυτά τα χαζά που ανεβάζουν, μέχρις ότου ο τεχνικός μας βρει λύση στο πρόβλημα ώστε να τους αντιμετωπίσουμε ριζικά. Αν αυτό βέβαια είναι δυνατόν…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ένα χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά και την άνοιξη θα είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Μια ματιά στις Περιφερειακές Συνελεύσεις της Κρήτης... Έχουμε ένα ενδιαφέρον ιδιαίτερο...

sinelefsi.kritis1

Από την τελευταία μονοήμερη Περιφερειακή Συνέλευση Κρήτης που έγινε τον Μάιο που μας πέρασε...
Είχαμε ώς τώρα τρία δημοσιέυματα, ένα για κάθε μέρα από την τριήμερη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016 που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο του Αυγούστου στο Κλειστό Στάδιο Νέας Αλικαρνασσού «Δύο Αοράκια», Μικράς Ασίας 5. Νέα Αλικαρνασσός, 716 01 Ηράκλειο Κρήτης. Και ήταν εκεί πολλοί φίλοι μας για να την παρακολουθήσουν.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ "ήταν εκεί", όλες τις μέρες των εργασιών. Ως έγκυρη πηγή ενημέρωσης σας υποσχεθήκαμε (και το κάναμε) ρεπορτάζ στη διάρκεια των εργασιών της. Διότι έχουμε μια ευαισθησία… Δείτε τα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Η ευαισθησία αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία… Πηγαίνει πολύ μακριά… Από την εποχή που η Συνέλευση της Κρήτης πραγματοποιούνταν στο GRETA MARIS και μείς που τύχαινε να είμαστε στην Κρήτη, εκείνον τον καιρό, τις παρακολουθούσαμε ανελλιπώς… Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Τώρα μαθαίνω ότι οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 25 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...Και την ευχαριστώ δημόσια γι' αυτό.

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια... Σας περιμένω. Θα το χαρώ πολύ, η επικοινωνία είναι η ζωντάνια του διαδικτύου... Με κοσμιότητα όμως, παρακαλώ.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Ιουνίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA