Ας είμαστε ψύχραιμοι, σοβαροί και ας εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά Θεό!

rosia.dikastiria

roloiΤο ανώτατο δικαστήριο στη Ρωσία, ύστερα από αρκετές μέρες αναβολών, προκειμένου να στοιχειοθετήσει μια αίολη απόφαση το απόγευμα της 20 Απριλίου 2017, ότι τάχα μου οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι... εξτρεμιστές (!) υπέκειψε στη θέληση Πούτιν και θρησκευτικών οργανώσεων με σκοπό να κλείσει τα γραφεία μας και να κάνει παράνομη την πίστη μας. 

Αποδεικνύεται υπερήφανος και αμετανόητος σαν τον Φαραώ που αναφέρουν οι Γραφές στην Αίγυπτο. Δεν χρειάζεται ούτε θλίψη, ούτε πανικός, ούτε δάκρυα για τους 175.000 αδελφούς μας, εκεί. Ψηλά το κεφάλι!

Τίποτα δεν τελείωσε! Εκτός από το γεγονός ότι η Οργάνωση θα ασκήσει έφεση, όπως έχει δικαίωμα επί της απόφασης, εμείς εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά! Εκείνος είναι σε θέση και θα το κάνει να φέρει την καλύτερη έκβαση. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι. Ας περιμένουμε, παραμένοντας σε εκγρήγορση...

Ακριβώς όμως επειδή είναι πολύ σοβαρά, όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Ρωσία επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί και σοβαροί στην αντιμετώπιση του, καθώς αναφερόμαστε σε αυτό.

Δεν υιοθετούμε λοιπόν άκριτα οποιαδήποτε πληροφορία που δεν έχει απόλυτα εξακριβωμένη πηγή προέλευσης, ελαφρά τη καρδιά και δεν αναδημοσιεύουμε οποιοδήποτε δημοσίευμα αφορά αυτό το ζήτημα, επειδή τα περισσότερα από τα Site του κόσμου, είναι στοχευμένα και κατευθυνόμενα.

Ακολουθούμε τις οδηγίες της Οργάνωσης, οδηγίες που δίδονται είτε μέσα από τις εκκλησίες με τη μορφή ανακοινώσεων, είτε από τον επίσημο ιστότοπο μας jw.org

Είναι φρόνιμο να μην αναπαράγουμε και διανέμουμε κοσμικά Site, επειδή απλά αναφέρονται στο θέμα. Ξέρουμε πώς και γιατί το κάνουν. Ας αναρωτηθούμε με δεδομένο ότι δεν έχουν καμιά αντικειμενικότητα, γιατί το κάνουν και τι επιδιώκουν με αυτό; Εμείς κάναμε το χρεός μας με τις επιστολές. Δείτε τι έγραψε ένα οκτάχρονο παιδί από τη Ρόδο στον πρόεδρο Πούτιν.

Τέτοιες ώρες δύσκολες για τον λαό του Ιεχωβά καθώς και για τους 170.000 και πλέον αδελφούς ας εκεί που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα, δεν πρέπει ούτε να τους λυπόμαστε, ούτε να ειρωνευόμαστε τον πρόεδρο Πούτιν. Σεβόμαστε τις κοσμικές εξουσίες αν και γνωρίζουμε από πού άγονται και φέρονται.

Προσευχόμαστε στον Ιεχωβά και τον εμπιστευόμαστε ότι και θέλει και μπορεί να φέρει την καλύτερη έκβαση στον κατάλληλο καιρό… Ας είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι Αυτός θα το κάνει. Και ας υπακούμε την επίγεια οργάνωση του, χωρίς κανένα πνεύμα ανεξαρτησίας. Ενθάρρυνση χρειαζόμαστε όλοι… Ας μην το ξεχνάμε στιγμή, αυτό...

Δείτε πιο αναλυτικές υπεύθυνες πληροφορίες ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Για να έχετε μια πλήρη εικόνα του τι συνέβη εκεί δείτε παρακαλώ αυτό ΕΔΩ το βίντεο.

Δέκα μέρες στη Γαλλία! Ευλογία από τον Θεό στη δεύτερη επέτειο του γάμου μας

avιgnion

Ότι δεν έκανα ποτέ πριν, αποφάσισα να το κάνω τώρα που, μελετώντας το Λόγο του θεού, την Αγία Γραφή, έμαθα πόσο σοβαρός είναι ο γάμος στα μάτια Του, και το κάνω με χαρά.

Χαίρομαι την κάθε στιγμή στο γάμο μου με τη Σούλα και να ευχαριστώ τον Ιεχωβά που την έφερε στο δρόμο μου και άλλαξε, προς το καλύτερο, τη ζωή μου.

Σ’ αυτή τη λογική γιορτάζουμε αυτές τις μέρες, δυο χρόνια γάμου. 4 Απρίλη του 2015 παντρευτήκαμε στον Βανκούβερ του Καναδά, στο σπίτι του Στήβ και της Έστερ, κόρης της Σούλας.

Κάθε επέτειο λοιπόν (και ελπίζουμε με τη βοήθεια του Ιεχωβά να είναι πολλές στη ζωή μας…) το συνδυάζουμε με ένα ταξίδι. Πέρσι πήγαμε στην Κέρκυρα. Και φέτος είμαστε στη Γαλλία, φιλοξενούμενοι από αγαπημένους ανθρώπους: Τον σαρκικό αδελφό της Σούλα, Γιώργο Αργυρόπουλο και τη σύζυγο του, Αστρίντ.

Μείναμεε μαζί τους μια ολόκληρη εβδομάδα. Και επισκεφτήκαμε πολλά μέρη, στον τόπο που μένουν, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή την Νότιας Γαλλίας. Για μένα ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στη Γαλλία τόσες μέρες και είμαι χαρούμενος που γνωρίζω τον Γιώργο και την Αστρίντ από κοντά.

Όπως κάνουμε κάθε φορά θα μοιραστούμε όλη την εμπειρία μέσα από την κεντρική σελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και είδατε ήδη πολλές φωτογραφίες με σχόλια που τις συνοδεύουν από εκεί. Ο κόσμος είναι ένα μικρό χωριό. Όσοι ασχολούνται με το διαδίκτυο το ξέρουν καλά.

Δυο χρόνια μαζί με τη Σούλα, είναι δυο όμορφα χρόνια με πολύ αγάπη και μοίρασμα. Πολλά από αυτά είναι πρωτόγνωρα συναισθήματα για μένα…

Δείτε ΕΔΩ ένα πιο αναλυτικό άρθρο για τα δυο χρόνια γάμου μας...

romi

Επικαιρότητα

Άδεια η Αθήνα, προνόμιο να τη ζεις έναν τέτοιον όμορφο, ανοιξιάτικο καιρό… Ναι, έτσι είναι…

athina150417
Μια όμορφη στιγμή ύστερα από πολύ καιρό στη μικρή βεράντα του σπιτιού μας… Ο παππούς Διονύσης, πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι που μας έστειλε ο αδελφός Θοδωρής από το Ηράκλειο Κρήτης, έχει καθίσει μαζί μας να φάει σαν άνθρωπος και να πιει, όπως κι εμείς, το ουζάκι του.

athina1.150417
Άλλη μια φωτογραφία με τη Σούλα… Πατέρας και κόρη, μαζί. Το θέλαμε πολύ αυτό και τα καταφέραμε να το κάνουμε… Δεν κάθισε πολύ. Λίγο μετά το φαγητό ζήτησε να τον ξαναπάμε στο κρεβάτι του, να ξεκουραστεί. Μια ώρα και κάτι κράτησε όλο αυτό, αλλά το χαρήκαμε και εμείς και εκείνος.

kala.neaΤέτοιες μέρες η Αθήνα είναι στα όμορφα της. Παλιά επέλεγα, τέτοιες μέρες να επωφεληθώ από την ολιγοήμερη άδεια των αργιών των ημερών και να πάω στο χωριό, όπου η φύση αυτή την εποχή αγκομαχά να ανθίσει.

Φέτος δοκίμασα το αντίθετο. Εξάλλου μόλις επιστρέψαμε από ένα δεκαήμερο ταξίδι στη Γαλλία, όπου ξεκουραστήκαμε αρκετά και το μάτι μας «χόρτασε» από το πράσινο, την ομορφιά της άνοιξης και τα τρεχούμενα νερά.

Και πώς είναι άραγε η Αθήνα τέτοιες μέρες; Οι δρόμοι της μοιάζουν λίγο με τους δρόμους του Δεκαπενταύγουστου, Η Λένορμαν, αλλά και το κέντρο της πόλης, είναι άδεια. Χρειάστηκε να κατέβω για κάποιες δουλειές που είχα και το διαπίστωσα με τα μάτια μου.

Το λέω αυτό με πεποίθηση γιατί τον τελευταίο καιρό, βλέπω στο διαδίκτυο κάποιες αναρτήσεις – καρμπόν προηγούμενων ετών: «Φεύγουν οι τελευταίοι εκδρομείς», «Αδειάζει η Αθήνα…», «Επί ποδός η Τροχαία…» κ.λπ. Μπορεί να έχουν κάποια βάση όλα αυτά, αν και ποτέ δεν κατάλαβα σε τι εξυπηρετούν.

Ο καθένας με οδηγό την ελεύθερη βούληση του είναι απολύτως βέβαιο ότι θα κάνει το καλύτερο που μπορεί για να περάσει καλά αυτός και όσοι περιλαμβάνονται στην οικογένεια του. Δεν χρειάζεται επομένως χειραγώγηση ως προς το τι θα κάνει και πού θα επιλέξει να πάει. Αυτονόητο το δικαίωμα του.

Ναι, μόνο που μερικοί συνάδελφοι μου, αδυνατούν να το κατανοήσουν και όλα τα ρεπορτάζ αυτών των ημερών περιστρέφονται γύρω από τη γιορτή των ημερών και τα έθιμα που έχουν επιτηδευμένα κολλήσει πάνω τους. Αρνούμαι να τα παρακολουθήσω. Όπως αρνούμαι να πάρω τα C.D. τους που δίνουν ως προσφορά με δυόμιση ευρώ επιπλέον από τις κυριακάτικες εκδόσεις τους που κυκλοφορούν από χθες στα περίπτερα και είναι με χορευτικά για να κάνουμε… κέφι.

Αμ, δε γίνεται έτσι κέφι, παιδιά! Και να τα καταφέρετε προς στιγμήν, τα προβλήματα θα είναι στη γωνία και θα σας περιμένουν, όταν τελειώσει το διάλλειμα των γιορτών και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερη ένταση. Η ουσία είναι αλλού και αυτό θα έπρεπε να επιδιώκουμε: Την εσωτερική ηρεμία, η οποία θα μας κάνει πιο δυνατούς για να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε με χαμόγελο, καλή διάθεση, καθαρό μυαλό και αντοχή, τα προβλήματα που θα γίνονται όλο και μεγαλύτερα για όλους μας καθώς πλησιάζουμε στον καιρό του τέλους.

Οι λέξεις αυτές γράφονται στη βεράντα του σπιτιού μας, μεσημέρι Σαββάτου. Οι μυρωδιές από τις ανθισμένες νεραντζιές «τρυπάνε» μύτες… Ένα όμορφο κελάηδημα ακούγεται από τη βεράντα του γείτονα, δίπλα, όπως και άλλα πουλιά και ας μην είμαι μέσα στη φύση, αλλά στην καρδιά της Αθήνας… Είναι όμορφα στην άδεια πόλη.

Ετοιμαζόμαστε να φάμε. Και το απόγευμα, αφού ξαπλώσουμε λίγο για να ξεκουραστούμε, οργανώνουμε να πάμε μια βόλτα στους φίλους μας Άρης και Χάρις. Και μετά, αν ο χρόνος μας παίρνει, να συνεχίσουμε τη βόλτα μας στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκεί δεν θα είναι ήσυχα. Το ξέρουμε. Άνθρωποι από όλον τον κόσμο έρχονται να θαυμάσουν έναν πολιτισμό αρχαίο και τα επιτεύγματα του, όσα δηλαδή διασώζονται ακόμα.

Κι εδώ μπορείς να δεις ανθρώπους από όλες τις φυλές του κόσμου. Να παρακολουθήσεις συμπεριφορές και να νιώσεις πως δεν είσαι παρά μια κουκίδα ασήμαντη, ώστε η μετριοφροσύνη σου να έρθει στα ίσια της. Πράγμα που μας χρειάζεται συχνά – πυκνά, επειδή δεν θέλει και πολύ να πάρουν τα μυαλά μας αέρα και να νομίζουμε ότι τάχα μου είμαστε κάτι σημαντικό και ανεπανάληπτο… Αν είναι δυνατόν!

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Υποβολή σχολίου σαν επισκέπτης

0

Άτομα σε αυτή τη συνομιλία

  • Ευχαριστώ πολύ αδελφέ Ηρακλή για την επισήμανση ενός προβλήματος. Όντως τις τελευταίες τέσσερις μέρες τώρα κάτι γίνεται με τα μηνύματα. Κάτι συμβαίνει με αυτή την εφαρμογή των μηνυμάτων. Είναι σαν να μπαίνει κάποιος άνθρωπος, να συμπληρώνει όλα τα παιδεία και να στέλνει σπαμ μηνύματα, τα οποία στη συνέχεια εμείς διαγράφουμε.
    Οι παλιοί αναγνώστες μας θυμούνται ότι ανάλογο πρόβλημα με τα σπαμ, μας είχαν δημιουργήσει και τον περσινό Σεπτέμβρη και αναγκαστήκαμε τότε να το μετατρέψουμε σε ασφαλές. Δηλαδή από http περάσαμε στο https.
    Δυστυχώς φαίνεται ότι τίποτα δεν είναι σε θέση να σταματήσει αυτούς τους διεστραμμένους ανθρώπους που στοχεύουν στο να κουραστούμε, να απογοητευτούμε και να σταματήσουμε… Τους διαβεβαιώνουμε για άλλη μια φορά: Δεν πρόκειται να τους κάνουμε αυτή τη χάρη…
    Θα συνεχίσουμε με υπομονή να σβήνουμε αυτά τα χαζά που ανεβάζουν, μέχρις ότου ο τεχνικός μας βρει λύση στο πρόβλημα ώστε να τους αντιμετωπίσουμε ριζικά. Αν αυτό βέβαια είναι δυνατόν…

Ζήσαμε ένα υπέροχο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου κοντά σε φίλους αγαπημένους

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο... Στη Ζαγορά είμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξενούν στα studio τους, έχουν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Να πάρετε μια γεύση πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει εδώ και πολύ καιρό… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί αυτός. Εντάξει, χειμώνας είναι, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμαστε αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Τώρα βλέπουμε τον καιρό να χαλάει πάλι… Και τα χιόνια μας εφτασαν στο μέρος που μένουμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέρουμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε επειδή η κίνηση δεν είναι πάρα πολύ εύκολη, αλλά περνάμε πολύ όμορφα... Κάθετ'ι εδώ είναι όμορφο

Και είχαμε ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμερ και στην πρώτη επίσκεψη μαςε, την κάθε στιγμή. Καταλαβαίνεται, φαντάζομαι τι εννοούμε αφού μέσα από αυτό το Site, βλέπετε  ήδη φωτογραφίες από εκεί 

xionismeni.zagora2

Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μεινετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συυνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία…

Λαιμητόμος και για τους δημοσιογράφους το ασφαλιστικό. Τώρα στοχεύουν στον ΕΔΟΕΑΠ

banner gia site

Εκατόν πενήτα τρείς βουλευτές ψήφισαν την καταδίκη μας. 153, Οι ίδιοι που ούρλιαζαν όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ψήφιζαν μνημόνια. Κάποιοι απ' αυτούς τους θυμόμαστε που είχαν βγει από τα παράθυρα της Βουλής και είχαν αναρτήσει πανό. Κάποιοι άλλοι είχαν φάει ξύλο και δακρυγόνα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Εκείνο που μας έκανε να νιώσουμε πολύ άσχημα το βράδυ που ψηφίστηκε το νομοσχέδιο μαζί με το νέο φορολογικό που θα μας αποτελιώσει, είναι ότι χειροκροτούσαν που τα κατάφεραν και το πέρασαν! Ίδιοι, ανίκανοι, όλοι οι πολιτικοί... Μακριά τους... Όσο πιο μακριά γίνεται. Δεν τους έχουμε πια, καμιά απολύτως εμπιστοσύνη... Μετά το ΕΤΑΠ ΜΜΕ, τώρα βάζουν στο στόχαστρο τον ιατροφαρμακευτικό μας φορέα, τον ΕΔΟΕΑΠ κάθώς έκοψαν τους πόρους χρηματοδότησης του από το αγγελιόσημο...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 20 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια...

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Μαρτίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA