Περάσαμε πολύ όμορφα με την Έστερ και τα κορίτσια της, όσο ήταν κοντά μας

akropoli.1
Το βλέπετε κι εσείς, από τις αναρτήσεις που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... Είμαστε πολύ χαρούμενοι, επειδή το ζούσαν, το έδειχναν και είναι καλά με την παρέα μας και τη φιλοξενία μας. Ακολουθήσαμε ένα εσχέδιο σχέδιο... Δεν κινηθήκαμε στην τύχη. Αλλά, μας έφυγαν. Και ήδη μας λείπουν...

ester4
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τις πρώτες μέρες τους στην Ελλάδα... Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, στο Θησείο. Αναμνήσεις όμορφες που πήραν μαζί τους με την επιστροφή στον τόπο τους...

akropoli.2
Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή προσπαθούσαμε να έχει κάτι να μας δώσει. Εδώ, πάνω στην Ακρόπολη η Βικτόρια με τη Χλόη... Με τα νερά τους. Έκανε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα...

nafplio.ester.6
Όλα πήγαν καλά λοιπόν... Η δική μας χαρά ήταν τα χαρούμενα πρόσωπα τους! Η καλή παρέα και οι ξεχωριστοί τόποι που επιλέξαμε να πάμε, ήταν ακριβώς αυτό που επιζητούσαμε... Και τώρα σχεδιάζουν το επόμενο ταξίδι τους στην Ελλάδα για του... χρόνου. Νωρίς; Για μας τους Έλληνες , ίσως. Όχι όμως για εκείνους που ξέρουν να διευθετούν το χρόνο τους.
ester5

Ακολουθούμε τους ρυθμούς της ζωής, όπως ακριβώς τους ζούμε, στην καθημερινότητα

isthmos3
Τι μπορείτε να βρείτε εδώ; Ας το πάμε λίγο ανάποδα: Τι, δεν θα βρείτε… Σίγουρα δεν θα βρείτε τίποτα το ψεύτικο ή το επιτηδευμένο... Οι ιστορίες μας είναι αληθινές και τις καταγράφουμε για να τις μοιραστούμε μαζί σας, αφού πρώτα τις ζήσουμε…

dioskuri.2
Δεν μας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και τα λάικ. Δεν "πουλάμε" και δεν στηριζόμαστε στη διαφήμιση. Ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως τέτοια, έχει να κάνει με, ας την πούμε, βοήθεια σε κάποιους συνανθρώπους μας, που περιμένουν να ζήσουν έντιμα από τη δουλειά τους. Τίτποτα περισσότερο. Και πρόκειται για άδολη προσφορά...

asimula1.egion.2017
Αγνοούμε επιδεικτικά, όλα τα e-mail που παίρνουμε από ειδικούς, σχετικά με το πώς να αυξήσουμε την αναγνωσιμότητα μας. Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί καθόλου το θέμα. Αλλά λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας, τις καλόπιστες προτάσεις, παρατηρήσεις και τα σχόλια σας, που θα μας κάνουν καλύτερους σε περιεχόμενο και ποιότητα… Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας αλάθητους. Δοκιμαζόμαστε καθημερινά...

to.spitiko1
Θέλουμε να παραμείνουμε, όσο οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, ένα Site πασπαρτού… Που ασχολείται με όλους και με όλα. Και που έχει τη διάθεση να προσφέρει ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής, χωρίς φτιασιδώματα τεχνητά, όπως ακριβώς ο χρόνος περνάει από πάνω μας...

xalkida1

Επικαιρότητα

«Να θυμάσαι». Ένα όμορφο κείμενο και μια μικρή εκδρομή πίσω από την Αγκώνα, στον Κάλαμο

agkona1
Ήταν παράξενη η μέρα χθες Κυριακή. Είχε μια συννεφιά, η θερμοκρασία λίγο πεσμένη και οι μετεωρολόγοι να απειλούν για βροχή. Αλλά εμείς το τολμήσαμε και πήγαμε για μπάνιο. Εκεί σ’ ένα μικρό κολπίσκο πίσω από την Αγκώνα, που χρειάζεται λίγος κόπος για να φτάσεις.

agkona2
Μας αρέσει εκεί. Είναι σχετικά ήσυχα το μέρος. Εντελώς ήσυχο δεν το λες γιατί όλοι πια στις μέρες μας διαθέτουν αυτοκίνητο, οπότε επιχειρούν και τα πιο δύσκολα για να έχουν τα καλύτερα στο χέρι τους. Τα νερά είναι πιο όμορφα. Κι εγώ απόλαυσα το τρίτο μπάνιο μου για φέτος.

agkona3
Έκανα μια μικρή βόλτα στον περιβάλλοντα χώρο και κατέγραψα με την κάμερα του κινητού μου τηλεφώνου, όλη αυτή την άγρια ομορφιά. Τελικά αυτό είναι που μου αρέσει. Αυτή η αγριάδα του τοπίου. Αυτή η ανεπιτήδευτη ομορφιά, όπως ακριβώς είναι από την αρμύρα της θάλασσας.

agkona4
Δείτε τα νερά της πώς αγκαλιάζουν τα βράχια… Στο βάθος δεξιά είναι η Εύβοια. Θα τη δούμε και σε άλλη φωτογραφία πιο καθαρά μια και η απόσταση του Ευβοϊκού σ’ αυτό το πλάτος της δεν είναι τεράστια. Απέναντι πρέπει να είναι το Αλιβέρι. Λέω τώρα, μπορεί και να μην είναι έτσι.

agkona5
Για την ώρα έμεινα να θαυμάζω αυτή την ομορφιά της δημιουργίας και φυσικά τον κατασκευαστή και συντηρητή της. Πάντα όταν βρεθώ στη φύση το κάνω αυτό. Και με αναζωογονεί να γνωρίζω πράγματα και σταθεροποιώ, όλο και περισσότερο την πίστη μου σε Εκείνον.

agkona6
Να και η Εύβοια απέναντι. Κι αυτή η πλευρά που βλέπουμε είναι η νότια. Άγρια και χωρίς βλάστηση σε αντίθεση με τον βορρά που είναι καταπράσινος. Αλλά και τι μ’ αυτό: Έχουμε περάσει ξεχωριστέ στιγμές κάποια καλοκαίρια στα Ζάρκα, λίγο πιο νότια από την Κύμη και τις Πετριές κολυμπώντας στο ανοιχτό Αιγαίο.

agkona7
Ο καιρός είπαμε ήταν συννεφιασμένος. Τον βλέπετε. Το απόγευμα κατά τις 6:30 έριξε μια πολύ δυνατή καταιγίδα εδώ στο σπίτι μας, αλλά αυτό δεν ανέτρεψε τα σχέδια μας. Οι καλοκαιρινές βροχές δεν κρατάνε πολύ. Τελειώνουν γρήγορα. Μένει μόνο η κουφόβραση να μας ταλαιπωρεί.

agkona8
Αυτός είναι ο μικρός κολπίσκος πίσω από την παραλία της Αγκώνας. Για να πως την αλήθεια αν και έχω πάει πολλές φορές δεν ξέρω την πραγματική του ονομασία, αν έχει. Αλλά χθες είχε γενικότερα πολύ κόσμο. Και με δυσκολία έβρισκες λίγο ίσκιο στα ελάχιστα αρμυρίκια του…

kolimpiΈκανα μια πρωτότυπη μείξη στη σημερινή ανάρτηση και δεν ξέρω αν πέτυχε. Εσείς θα κρίνετε. Έβαλα ένα κείμενο που ήρθε χθες στο e-mail μου σταλμένο από αγαπημένο φίλο και αδελφό και το πλαισίωσα από τις φωτογραφίες μιας μικρής εξόδου, χθες, κυριακάτικα στη θάλασσα σε έναν κολπίσκο πίσω από την Αγκώνα, ένα ήσυχο λιμανάκι, στην περιοχή των Αγίων Αποστόλων Αττικής.

Το κείμενο έχει ως εξής:

Να θυμάσαι πως ποτέ δεν ξέρεις τι μπορείς να δημιουργήσεις με δυο και μόνο λέξεις σου μόνο και μόνο που είναι δικές σου. Να ‘σαι σίγουρος άλλωστε πως οι άνθρωποι ξέρουν ή μάλλον έμαθαν να κρύβουν καλά όσα νιώθουν. Ναι, λοιπόν. Δεν ξέρεις ποτέ ποιος μπορεί να περιμένει δυο κατά τ’ άλλα τυπικές, κουβέντες σου για να χαμογελάσει και να λάβει υπέρτατη δύναμη ή έστω την απαραίτητη για να ξεκινήσει και συνεπώς ν’ αντέξει τα τόσα της μέρας του.

Μια καλημέρα δική σου, μπορεί να είναι για κάποιον σωτήρια. Είναι η αύρα, είναι ο αέρας, είναι η ενέργεια, είναι όλα αυτά μαζί που τα έχουμε συνυφασμένα με εκείνον τον άνθρωπο που παρών ή απών από τη ζωή μας, έχει την ίδια επίδραση στην ψυχολογία μας ακόμα και εν αγνοία του.

Στηριζόμαστε σε ματιές και χημείες γιατί μάθαμε πια να γοητευόμαστε από τα απλά μα καθ’ όλα ουσιαστικά για την πολύτιμη γαλήνη μας, κυρίως. Είναι λοιπόν εκείνοι οι άνθρωποι που δένουν στην καρδιά μας σαν γλυκό του κουταλιού κατακαλόκαιρο κι επιδρούν πάνω μας σαν γιατροσόφια.

Έχουμε που λες περάσει Γολγοθάδες και συμπληγάδες, κάποτε και τα δυο ταυτόχρονα και κάποια στιγμή αρχίσαμε να εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας, κάθε που ουρλιάζει από πεποίθηση. Κι είναι που λες, κάποιοι άνθρωποι που ενώ φαντάζουν τόσο μακριά μας, αγκιστρώνονται στις ζωές μας πιο κοντά από ποτέ χωρίς καν να το προσπαθήσουν.

Στα τόσα που έχεις να κάνεις μέσα στη μέρα σου, μέσα στην ταραχώδη ομολογουμένως κάθε μέρα σου, είναι κάποια μάτια και κάποια χαμόγελα που έχουν αποδειχθεί εντελώς επαρκή για να σε εφοδιάσουν με εκείνα που θες για να τα καταφέρεις.

Είναι εκείνο το χαμόγελο που ξυπνάς νωρίτερα για να το συναντήσεις έστω και για πέντε λεπτά. Είναι εκείνα τα πολύτιμα λίγα λεπτά κι εκείνα τα μάτια που σου χαμογελούν μόνο που σε βλέπουν. Δε χρειάζεται να πείτε πολλά, τη δόση που θες, μπορείς να την λάβεις τόσο απλά.

Έρχονται και φεύγουν οι άνθρωποι από τις ζωές μας μα είναι κι εκείνοι που η παρουσία τους με όποια μορφή κι αν υπάρχει, πάντα θα αξίζει και θα αφήνει δευτερεύουσα την κάθε πιθανότητα φυγής τους.

Γιατί, ξέρεις πως πια δεν ενθουσιάζεσαι δα και τόσο εύκολα κι εκείνα που αποσπάνε την προσοχή σου έχουν τόσο πολύτιμη θέση στην καρδιά σου. Γι’ αυτό κι εκεί που νιώθεις εσύ πως είσαι απαραίτητος, να το αξιοποιείς. Να σκορπάς τις καλημέρες σου γιατί δεν ξέρεις ποτέ ποιος το έχει πραγματικά λυτρωτική ανάγκη.

Είναι καρδιές που χτυπάνε με παλμούς που έχουν χάσει το μέτρημά τους περιμένοντας την πολυπόθητη κουβέντα. Είναι το λιγότερο γιορτή, τα μάτια που αγαπάς να τα ‘χεις δίπλα σου κάθε πρωί. Είναι ευλογία να ξυπνάς με την καλημέρα εκείνου που επιλέγει κάθε μέρα η ψυχή σου.

Είναι αυτό το απλό μα τόσο θεραπευτικό καλημέρα που μπορεί να εσωκλείσει μέσα του όλους τους φόβους που ενδεχομένως και να μην έφυγαν ποτέ μα για λίγο, για τόσο λίγο ξεχνιέσαι και νιώθεις ικανός για πολλά.

Όταν σου λέει καλημέρα εκείνος που αγαπάς, εσύ πετάς. Είναι οι άνθρωποι ικανοί να σκορπίσουν σύννεφα και να απλώσουν τον ήλιο μες το καταχείμωνο. Είναι οι άνθρωποι ικανοί να φωτίσουν σκοτάδια και κυρίως διαθέσεις. Δε χρειάζεται ο άνθρωπος πολλά παρά μόνο έναν λόγο για τον οποίο να αξίζουν οι αντοχές κι οι ανοχές του, έναν λόγο πέραν του εαυτού του για τον οποίο αξίζει να επιμένει και να ελπίζει.

Για εσένα και όλες εκείνες τις φορές που η καλημέρα σου έκανε τη ψυχή μου να γελάσει, κάθε φορά πιο δυνατά. Να μου λες καλημέρα, να γελάει η ψυχή μου.

Ευχαριστούμε για τα τόσο όμορφα και ενθαρρυντικά λόγια…

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA