Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 
proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν... Θα μου πεις κι εγώ πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

Κρήτη

Πάμε Κρήτη σήμερα, στο Σφακιανό φαράγγι... Άγρια βουνά με λίγο πράσινο στη διαδρομή...

sfakiano.faragi1.090422
Οι φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος είναι του Zymvragoudakis Yiannis, δημοσιευμένες στην ομάδα GreekFlora και σύμφωνα με τον ίδιο, αποτυπώνουν το Σφακιανό φαράγγι, όπου επικρατεί το θαμνώδες κυπαρίσσι Juniperus phoenicea.

sfakiano.faragi2.090422
Το Σφακιανό φαράγγι ή φαράγγι Βαρθολομά ή Λαγκό εκβάλει 2χλμ ανατολικά της Χώρας Σφακίων. Ξεκινάει στην τοποθεσία Τρικουκιά από υψόμετρο 1200 μέτρων και το ρέμα του καταλήγει στις σπηλιές των Φυλακών στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος.

sfakiano.faragi3.090422
Το φαράγγι έχει μήκος 6.5χλμ και η πορεία μέσα σε αυτό είναι γενικά εύκολη. Η προτεινόμενη πεζοπορία μέσα στο φαράγγι ξεκινάει από το οροπέδιο Νιάτου (κοντά στο Ασκύφου) και με πορεία προς το εγκαταλελειμμένο χωριό Καλοί Λάκκοι.

sfakiano.faragi4.090422
Λίγο πριν τους Καλούς Λάκκους ξεκινάει ουσιαστικά το φαράγγι, το οποίο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα φαράγγια για παρατήρηση χλωρίδας στην Κρήτη. Πρίνοι, κυπαρίσσια και πεύκα αποτελούν τα κύρια δέντρα του Σφακιανού φαραγγιού.

sfakiano.faragi5.090422
Στην αρχή του φαραγγιού υπάρχει το εκκλησάκι του Αποστόλου Παύλου, το οποίο έκτισαν οι κάτοικοι της Χώρας Σφακίων το 1407. Κοντά στην έξοδο του, στη τοποθεσία Πορόλαγκο, το φαράγγι συναντάει τον δρόμο που οδηγεί στη Χώρα Σφακίων.

sfakiano.faragi6.090422
Αξίζει όμως να συνεχίσετε την πορεία σας ώς τη θάλασσα, καθώς το φαράγγι καταλήγει στα πανέμορφα φιόρδ της Φυλακής, από τις πιο ιδιαίτερες παραλίες της επαρχίας Σφακίων. Πηγή: ⭐ Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης⭐ - Σφακιανό Φαράγγι cretanbeaches.com https://www.cretanbeaches.com/

Ας την έχει καλά ο Θεός! Για τη Στασούλα, λέω, που μας φροντίζει το σπίτι στο χωριό...

lemoni1.100222
Άντε τώρα να το περιμένεις πως αυτή η λεμονιά που φυτέψαμε πριν τέσσερα χρόνια τα κατάφερε και έκανε το πρώτο της λεμόνι! Δεν το χαρήκαμε όπως θα έπρεπε. Δεν ήμασταν εκεί να το γευτούμε. Θα μου πεις: Και τι παραπάνω γεύση θα είχε αυτό το λεμόνι; Τίποτα. Η αίσθηση θα ήταν διαφορετική.

lemonia
Στο μυαλό μου τριβελίζουν όμορφες νοσταλγικές σκέψεις... Θα τα καταφέρουμε να ξαναπάμε, να τα φροντίσουμε αυτά τα δέντρα; Μερικές φορές, με όσα έχουμε περάσει τα δυο αυτά χρόνια της πανδημίας Covid-19, απογοητεύομαι. Ύστερα πάλι, λέω πως δεν θα του περάσει!

lemoni2.100222
Έρχονται ώρες που σκέφτομαι, τι θα κάναμε χωρίς την αδελφή μου Στασούλα με το σπίτι στο χωριό. Να είναι καλά, το φροντίζει, όπως πριν λίγες μέρες που πήγε με τον Αγησίλαο και κλάδεψαν την τριανταφυλλιά και τη βουκαμβίλια. Δοκιμάστηκαν κι αυτά από το φετινό χιονιά. Και χρειάζονταν μια παρέμβαση αισθητικής φύσης.

mantarinia
Βρήκε και έκοψε κι ένα λεμόνι που κατάφερε να κάνει η λεμονιά μας. Το έβαλε πάνω στο τραπέζι της και το φωτογράφισε για να μου το στείλει. Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να πάρεις χαρά όταν είσαι μακριά. Ακόμα και αν πρόκειται για το μοναδικό λεμόνι από τη λεμονιά που φυτέψαμε.

avli2
Λογαριάζουμε, κάνουμε σχέδια ήπια, έτσι που να μπορούμε να τα διαχειριστούμε στις εποχές που ζούμε. Τίποτα δεν είναι εύκολο πια και ούτε μπορείς να πηγαίνεις μακριά το χρόνο. Κι αν είμαστε καλά το φθινόπωρο, ίσως. Αν φυσικά τα καταφέρουμε. Θα το παλέψουμε πάντως σ’ αυτή την κατέτυθυνση.

lemoni3.100222
Ύστερα έφυγε μεσημεριάτικα, αλλά με πολύ κρύο και πήγε στη Σειραδιά για να μαζέψει τα μανουσάκια που τώρα στολίζουν το σπίτι της. Ναι χρειάζεται μια κούραση για να τα κάνει όλα αυτά, αλλά άμα νοιώθεις καλά, δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα. Ευχαριστούμε Στασούλα!

Μια κυριακάτικη βόλτα στο Γεράκι, την ώρα που ο καύσωνας τσουρούφλιζε τα πάντα γύρω...

geraki1.270621
Την Αγησίλαο τον γνωρίζετε. Είναι ο σύζυγος της αδελφής μου Στασούλας που μένουν στο Θραψανο. Αυτές τις μέρες δοκιμάστηκαν κι αυτοί στο χωριό από τον πρόωρο καύσωνα του Ιουνίου. Έτσι την περασμένη Κυριακή πήρε τη γυναίκα του και πήγαν μια βόλτα στο Γεράκι. Και πολύ καλά έκαναν!

geraki2.270621
Το Γεράκι είναι ένα χωριό στην επαρχία Πεδιάδας, με 375 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2001. Αποτελεί ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Καστελλίου του νομού Ηρακλείου . Βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του βουνού Σαρακηνό (υψόμετρο 1.588 μ.) στη Δίκτη.

geraki3.270621
Στα ανατολικά του χωριού βλέπουμε τη Γερακιανή Λαγκάδα, τοπίο με φυσική ομορφιά. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 48,9 χιλιόμετρα. Παράγει λάδι, σταφίδα, οινοστάφυλα και δημητριακά, ενώ φημίζεται και για τα κτηνοτροφικά του προϊόντα.

geraki4.270621
Κι αυτό πρέπει λογικά να είναι το βουνό Σαρακηνό. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν έχει τύχει ποτέ ώς τώρα να πάω κι εγώ τα καλοκαίρια που κατέβαινα στο χωριό. Αλλά εμένα τότε αυτό που με ενδιέφερε, ήταν να ξεκουραστώ και όχι να κάνω τουρισμό. Αυτό είχα ανάγκη εκείνο τον καιρό.

geraki5.270621
Το βίντεο που μας έστειλε η Στασούλα με τα σχόλια της ήταν πολύ συγκινητικό. Και οι εικόνες της, πανέμορφες επειδή σ' αυτά τα φαλακρά βουνά κάπου - κάπου υπάρχει και λίγο πράσινο. "Παγώσαμε" την εικόνα και σας προσφέρουμε ένα στιγμιότυπο. Δεν είναι το καλύτερο, αλλά είναι αντιπροσωπευτικό.

geraki6.270621
Αυτά τα βουνά είχα υπόψη μου στην Κρήτη, καθώς μεγάλωνα. Κι όταν ήρθα στην Αθήνα και πήγα στην Πάρνηθα και είδα αυτό το πυκνό δάσος, έμεινα έκθαμβος με την ομορφιά. Αλλά μετά κατάλαβα πως κάθε μέρος έχει τη δική του. Τώρα που ξαναβλέπω προσεκτικά αυτές τις εικόνες διαπιστώνω μια άλλη, άγρια, ομορφιά!

Ελαφρά, πολύ ελαφρά, επηρέασε αυτός ο χιονιάς το χωριό μου Θραψανό. Δείτε εικόνες

thrapsano.xioni1.170221
Να κάνουμε μια στάση στο χωριό μου σήμερα, το Θραψανό, για να δούμε πώς πέρασε από εκεί ο τελευταίος χιονιάς. Όπως βλέπετε και από τις φωτογραφίες μας, το χιόνι ήταν πολύ λίγο, αλλά αρκετό όμως για να δώσει μεγάλη χαρά στους κατοίκους του. Δείτε μερικές από τις φωτογραφίες που έστειλε η Στασούλα.

thrapsano.xioni2.170221
Κι εδώ λίγα χιόνια από το χωριό μου, είπαμε δείγμα ήταν, όπως τα είδαμε στον τοίχο της Mairi Anetaki στο Fecebook. Η αγάπη μας για τον τόπο μας, μας έχει κάνει να παρακολουθούμε μέσα από τις σελίδες των φίλων μας, όσα συμβαίνουν εκεί και να είμαστε σχετικά ανήμεροι.

thrapsano.xioni3.170221
Η φωτογραφία είναι παρμένη από την ταράτσα της Στασούλα μας. Έχω φιλοξενηθεί πολλά καλοκαίρια εκεί, πριν φτιάξω το δικό μου σπίτι και αυτή η εικόνα μου είναι πολύ οικεία. Πολλές φορές καθόμουν σ' αυτό το μπαλκονάκι για να γράψω τις σημειώσεις μου στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

thrapsano.xioni4.170221
Κάτι ακόμα από το χωριό. Μια υπέροχη εικόνα τραβηγμένη από την Mairi Anetaki που αποτυπώνει πως ήταν η κατάσταση εκείνο το πρωινό που οι κάτοικοι του χωριού ξύπνησαν και είδαν τα λίγο χιόνια να έχουν κάνει λευκές τις στέγες των σπιτιών και ελαφρά τους δρόμους.

thrapsano.xioni5.170221
Σ' αυτό τον δρομάκο καθόμασταν πολλές φορές τα καλοκαιρινά βράδια παρέα με τις γειτόνισσες κάνοντας αυτό που λέμε βεγγέρα. Κι εμένα μου άρεσε πολύ αυτό. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από το μακρινό 2009 που φιλοξενήσαμε. Κι ΕΔΩ στο ίδιο ακριβώς μέρος της φωτογραφίας.

thrapsano.xioni6.170221 
Κι αυτή από τον τοίχο του Ploumakis Manolis. Έγραφε στην ανάρτηση του "... ένα πρωί σαν ήμασταν παιδιά χαράματα ήταν έτσι και τότε χιόνιζε... θυμάμαι..." Τι ωραίες μνήμες. Ίδιες με τις δικές μας. Κι εμείς έτσι ακριβώς έχουμε τον χιονιά στην καρδιά μας. Έτσι, από παιδιά...

Πάμε να μαζέψουμε ελιές; Στην πραγματικότητα άλλοι μαζεύουν και εμείς παρακολουθούμε

elies.a.nikola1.081220
Στο φουλ της σεζόν ελαιοπαραγωγής στο χωριό. Σε μέρη γνωστά και με ανθρώπους, επίσης γνωστούς. Με τη σκέψη μας βρεθήκαμε χθες κοντά τους και παρακολουθήσαμε τη δουλειά τους. Δύσκολη, από κάθε άποψη και κουραστική, το δίχως άλλο. Όσοι την έχουν κάνει, ξέρουν καλά τι εννοώ.

elies.a.nikola2.081220
Την αρχή θα στρώσουν τα μπαγκάλια ή τα πανιά, όπως τα λένε αλλού... Μπόλικα, ώστε να καλυφθεί ολόκληρη η ελιά. Συνήθως αυτή τη δουλειά την ξέρουν καλά οι γυναίκες, γι' αυτό και παίρνουν την πρωτοβουλία. Είναι προσεκτικές. Οι άνδρες είναι βοηθοί στην προσπάθεια τους.

elies.a.nikola3.081220
Σε λίγο, όταν αρχίσουν τα ειδικά μηχανάκια να ραβδίζουν, θα δεις μια τέτοια εικόνα, με ελιές πάνω στα μπαγκάλια. Η πιο όμορφη ώρα! Να τις διαλέγουν, να τις βάζουν στα σακιά, έτοιμες για το ελαιουργείο. Όλα πια γίνονται γρήγορα και σωστά. Γι' αυτό και το λάδι είναι καλό, καθαρό, χωρίς οξέα.

elies.a.nikola4.081220
Ένα πιο μακρινό πλάνο που δείχνει πως τρεις άνθρωποι "ραβδίζουν" μια στρωμένη ελιά... Και όλα αυτά γίνονται με τέχνη, ώστε κάθε ρίζα να τελειώνει πολύ γρήγορα. Ο καλός συντονισμός επιβάλει επίσης να είναι έτοιμη και στρωμένη η επόμενη ελιά.

elies.a.nikola5.081220
Αλλά όσοι εργάζονται έχουν ανάγκη κι ένα διάλειμμα. Να πιουν τη ρακή τους με τη σταφίδα ή τα ξεραμένα σύκα, να πουν ένα αστείο, να πάρουν δυνάμεις για να συνεχίσουν... Έτσι είναι αυτά. Η δουλειά θέλει ρυθμό και ρέγουλο. Τίποτα δε γίνεται βιαστικά. Όλα είναι μεθοδικά σχεδιασμένα.

elies.a.nikola6.081220
Μια ανάσα, λοιπόν, τη χρειάζονται όλοι όσοι εργάζονται... Καμιά φορά κι ένας ξηρός καρπός βοηθάει να πάει καλύτερα κάτω η ρακή. Και ζεσταίνει. Κάτι που το χρειάζονται, καθώς η ξεκούραση και το διάλειμμα στο ανοιχτό χωράφι μπορεί να δημιουργήσει μικροπροβλήματα.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA