Να είμαστε ψύχραιμοι, σοβαροί και να εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά Θεό!

rosia.dikastiria

roloi

Τα πράγματα για τους αδελφούς μας στη Ρωσία είναι δύσκολα. Ωστόσο εκείνοι εμπιστεύονται τον Ιεχωβά και παρά τις δυσκολίες συνεχίζουν να λατρεύουν το Θεό της Αγάπης διακρατώντας ακεραιότητα στις όποιες προκλήσεις...

Ας κάνουμε μια μικρή αναφορά στα γεγονότα: Το ανώτατο δικαστήριο στη Ρωσία συνεδρίασε στις 17 Ιουλίου 2017, προκειμένου να νομιμοποιήσει μια αίολη απόφαση της 20 Απριλίου 2017, ότι τάχα μου οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι... εξτρεμιστές (!) υποκύπτοντας στη θέληση Πούτιν και θρησκευτικών οργανώσεων με σκοπό να κλείσΟΦΗ τα γραφεία μας και να κάνλουξ"παράνομη" την πίστη μας. 

Μέσα σε μερικές ώρες "έκλεισε" το θέμα. Γεγονός που δείχνει ξεκάθαρα πόσο στημένο είναι το παιχνίδι, έτσι όπως παίζεται...

Αποδεικνύεται υπερήφανος και αμετανόητος σαν τον Φαραώ που αναφέρουν οι Γραφές στην Αίγυπτο. Δεν χρειάζεται ούτε θλίψη, ούτε πανικός, ούτε δάκρυα για τους 175.000 αδελφούς μας, εκεί. Ψηλά το κεφάλι!

Τίποτα δεν τελείωσε! Εκτός από το γεγονός ότι η Οργάνωση θα συνέχισει να ασκεί κάθε νόμιμο μέσο και προσφυγή σε διεθνή δικαστήρια, όπως έχει δικαίωμα επί της απόφασης, εμείς εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά! Εκείνος είναι σε θέση και θα το κάνει να φέρει την καλύτερη έκβαση. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι. Ας περιμένουμε, παραμένοντας σε εκγρήγορση...

Ακριβώς όμως επειδή είναι πολύ σοβαρά, όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Ρωσία επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην αντιμετώπιση του, καθώς αναφερόμαστε σε αυτό.

Δεν υιοθετούμε λοιπόν άκριτα οποιαδήποτε πληροφορία που δεν έχει απόλυτα εξακριβωμένη πηγή προέλευσης, ελαφρά τη καρδία και δεν αναδημοσιεύουμε οποιοδήποτε δημοσίευμα αφορά αυτό το ζήτημα, επειδή τα περισσότερα από τα Site του κόσμου, είναι στοχευμένα και κατευθυνόμενα.

Ακολουθούμε τις οδηγίες της Οργάνωσης, οδηγίες που δίδονται είτε μέσα από τις εκκλησίες με τη μορφή ανακοινώσεων, είτε από τον επίσημο ιστότοπο μας jw.org

Είναι φρόνιμο να μην αναπαράγουμε και διανέμουμε κοσμικά Site, επειδή απλά αναφέρονται στο θέμα. Ξέρουμε πώς και γιατί το κάνουν. Ας αναρωτηθούμε με δεδομένο ότι δεν έχουν καμιά αντικειμενικότητα, γιατί το κάνουν και τι επιδιώκουν με αυτό; Εμείς κάναμε το χρεός μας με τις επιστολές τότε που έπρεπε. Δείτε τι έγραψε ένα οκτάχρονο παιδί από τη Ρόδο στον πρόεδρο Πούτιν.

Τέτοιες ώρες δύσκολες για τον λαό του Ιεχωβά καθώς και για τους χιλιάδες αδελφούς μας εκεί, που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα, δεν πρέπει ούτε να τους λυπόμαστε, ούτε να ειρωνευόμαστε τον πρόεδρο Πούτιν. Σεβόμαστε τις κοσμικές εξουσίες αν και γνωρίζουμε από πού άγονται και φέρονται.

Προσευχόμαστε στον Ιεχωβά να δίνει δύναμη στους αδελφούς μας να αντέξουν την εναντίωση και τον εμπιστευόμαστε ότι και θέλει και μπορεί να φέρει την καλύτερη έκβαση στον κατάλληλο καιρό…

Ας είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι Αυτός θα το κάνει. Και ας υπακούμε την επίγεια οργάνωση του, χωρίς κανένα πνεύμα ανεξαρτησίας. Ενθάρρυνση χρειαζόμαστε όλοι… Ας μην το ξεχνάμε στιγμή, αυτό...

Δείτε πιο αναλυτικές υπεύθυνες πληροφορίες ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩΓια να έχετε μια πλήρη εικόνα του τι συνέβη εκεί, δείτε παρακαλώ αυτό ΕΔΩ το βίντεο μεταγλωτισμένο στα ελληνικά. Έτσι θα έχετε μια πιο σαφή εικόνα για το τι πραγματικά, συμβαίνει στη Ρωσία αυτή την ώρα. Αν υπάρχουν νεότερα θα σας ενημερώσουμε...

Δείτε, παρακαλώ, μερικές ειδήσεις ΕΔΩ από το επίσημο Site της Οργάνωσης για τις εξελίξεις στη Ρωσία. Νεότερες πληροφορίες για τους αδελφούς μας στη Ρωσία ΕΔΩ.

Και ας εμπιστευόμαστε τον Ιεχωβά!

Κρήτη

Από την περιοχή του χωριού μας, Αϊ Νικόλας. Εκεί, όπου μαζεύουν τα καλά γιαχνερά...

anikola1
Το χωριό μου αυτή την εποχή… Οι βροχές έφεραν τα πρώτα χόρτα και οι νοικοκυρές βγήκαν να μαζέψουν για το σπίτι τους. Εκείνες ξέρουν πού θα βρουν τα καλύτερα. Εκεί που δεν θα έχει φυτοφάρμακα και θα είναι αυτά που κάνουν για να χρησιμοποιηθούν στις χορτόπιτες.

anikola2
Η περιοχή του Αϊ Νικόλα, στο χωριό μου το Θραψανό, είναι από τις καλύτερες... Θυμάμαι τη μάνα μου που μάζευε χόρτα από εδώ, όσο μπορούσε και μαζί με άλλες γειτόνισσες έβρισκαν τα καλύτερα. Μόνο που τότε έβγαζαν, όσα ακριβώς χρειάζονταν. Στις μέρες μας, έχουν αλλάξει τα πράγματα.

anikola3
Δηλαδή; Σήμερα οι περισσότερες νοικοκυρές στο χωριό, έχουν μεγάλους καταψύκτες. Κι αυτό τις βοηθάει να έχουν πράγματα που μπορεί να κρατηθούν και πέρα από τον καιρό τους. Και μετά να τα έχουν εύκολα στο τραπέζι τους, έτοιμα πράγματα με μια μικρή απόψυξη.

anikola4
Ασφαλώς στο χωριό, θα έχει κι άλλες περιοχές όπου μπορείς να βρεις τέτοια χόρτα… Αλλά εμείς τριγυρνούσαμε σ' αυτά τα μέρη από παιδιά. Εκεί είχε ο πατέρας μου την περιουσία του, αυτήν που κληρονομήσαμε εμείς, τα παιδιά του. Και όλοι έχουμε βιώματα από αυτά τα μέρη.

anikola5
Με διαβαθμίσεις, βέβαια! Την εποχή της Μαλάμως και της Στασούλας, εκεί έβοσκαν τα ζώα και ως παιδιά περνούσαν πολλές ώρες, όπως έχω ακούσει από διηγήσεις τους. Έτσι, ξέρουν τη γη σπιθαμή προς σπιθαμή. Το κάνει, η Στασούλα, ακόμα και σήμερα.

anikola6
Η Μαλάμω μένει μόνιμα στην Αθήνα, στην περιοχή Αμυγδαλέζα, στους Θρακομακεδόνες. Δεν ξέρω τώρα, αλλά μέχρι πριν μερικά χρόνια, της άρεσε να ψάχνει να βρίσκει τα χόρτα που θα είχαν στο τραπέζι τους. Άγρια, καθαρά και επιπλέον χωρίς κανένα κόστος.

anikola7
Δυστυχώς, εγώ δεν έμαθα ποτέ να τα διακρίνω και να τα μαζεύω. Ίσως αν μου έδειχνε κάποιος να τα κατάφερνα, δεν ξέρω. Δεν είναι δα και επιστήμη. Προσοχή χρειάζεται και γνώση να βρεις το σωστό και να το μαζέψεις. Και χαίρομαι τη Στασούλα μας, που συνεχίζει να το κάνει.

Έχετε πάει στο Δραπέτι, ένα μικρό οικισμό με 166 μόλις κατοίκους, δίπλα στη Γαρίπα;

drapeti1
Δίπλα στη Γαρίπα και σε απόσταση 12 χλμ. περίπου νοτιοδυτικά του Αρκαλοχωρίου, και σε υψόμετρο 245 μ. βρίσκεται ο μικρός, αγροτικός οικισμός Δραπέτι, με 166 κατοίκους το 2011. Οι κάτοικοι έχουν την ελαιοκομία και τα αμπέλια ως κύριες ασχολίες τους.

drapeti2
Η παλαιότερη αναφορά του οικισμού με το όνομα Dhrapeti χρονολογείται στην όψιμη ενετική περίοδο, μόλις το 1577, ωστόσο η αρχαιότερη σωζόμενη μνεία του εντοπίζεται σε χειρόγραφο του 1271, όπου ταυτίζεται με το τοπωνύμιο Trapeti. Κι έτσι φτάνει στις μέρες όπως το ξέρουμε.

drapeti3
Οι φωτογραφίες, εκτός από την πρώτη και την τελευταία είναι δικές μας... Και ήδη από τους ενετικούς χρόνους, το χωριό παρουσίασε έντονη αγροτική δραστηριότητα, την οποία συνεχίζει μέχρι και σήμερα, με σημαντική σιτοπαραγωγική απόδοση.

drapeti4
Αυτή την εικόνα συναντάς στη διαδρομή για το χωριό Δραπέτι... Στην έρευνα που κάναμε μάθαμε ότι από την εποχή της Τουρκοκρατίας, επιβεβαιώνεται από απογραφές της εποχής ότι κατοικήθηκε από μουσουλμάνους και χριστιανούς, με τους τελευταίους να υπερισχύουν αριθμητικά το 19ο αιώνα.

drapeti5
Το Δραπέτι σήμερα διατηρεί λίγα από τα παραδοσιακά αρχιτεκτονικά του στοιχεία, τα οποία δυστυχώς σώζονται σε ερειπιώδη κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, κάνοντας μια περιήγηση στο χωριό, θα εντοπίσετε ανάμεσα στα σύγχρονα κτίρια, μισογκρεμισμένα λιθόχτιστα, παλιά σπίτια, με όμορφα, τοξωτά περιθυρώματα.

drapeti6
Το χωριό Δραπέτι, όπως φαίνεται από ψηλά ή όπως μπορείς να το δεις από τους χάρτες της Google με υψηλή ανάλυση και με... λεπτομέρειες αν το αναζητήσεις με το σωστό τρόπο. Εδώ έχουμε φίλους και το βάζουμε στόχο την επόμενη φορά που θα κατέβουμε Κρήτη να πάμε να τους γνωρίσουμε από κοντά...

Και η Λειβάδα γεμίζει σιγά - σιγά με νερό. Καιρός ήταν! Χρειάζεται όσο τίποτα άλλο...

livades1.2019 ximonas
Θυμάστε το δημοσίευμα που κάναμε πριν λίγες μέρες για το φράγμα στον ποταμό Λυγαρά... Δείτε το ΕΔΩ. Και ας πάμε σήμερα να δούμε και την τεχνητή λίμνη του χωριού μας, τη Λειβάδα που κι αυτή γεμίζει σιγά - σιγά με τα νερά των τελευταίων βροχών στο χωριό μου...

livades2.2019 ximonas
Βέβαια για τη λίμνη της Λειβάδας θα βρείτε πολλά ψάχνοντας σ' αυτό το Site. Σας θυμίζω μερικά ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Κι αυτό γιατί μου αρέσει πολύ αυτός ο τόπος. Όπως έχω διαπιστώσει πως αρέσει και σε πολλούς συγχωριανούς μου που τα καλοκαίρια πάνε μια βόλτα εκεί.

livades3.2019 ximonas
Το ωραίο είναι πως ο Δήμος με ευρωπαϊκά προγράμματα έχει διαμορφώσει πολύ όμορφα το χώρο γύρω από τη λίμνη και τον έχει καταστήσει έναν πολύ όμορφο βιότοπο για τα αποδημητικά πουλιά, που χρειάζονται κάποια ήσυχα μέρη στο δρόμο τους για ξεκουραστούν στο ταξίδι τους.

livades4.2019 ximonas
Εμείς τη θυμόμαστε από παλιά αυτή τη λίμνη, από τον καιρό που βγάζανε κοκκινόχωμα οι αγγειοπλάστες του χωριού για τα μικρά πήλινα αντικείμενα, τα σταμνιά ή τις λαήνες για το δροσερό νερό το καλοκαίρι... Τώρα όμως όλα είναι διαφορετικά και πολύ όμορφα από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις.

Το νέο που είδαμε στο χωριό, ήταν το κλειστό γυμναστήριο Θραψανού. Πολύ καλό έργο!

klisto. gimnastirio1
Βρίσκεται κεντρικά στον οικισμό Θραψανού στην ίδια δημοτική έκταση με τις αθλητικές εγκαταστάσεις. Την προηγούμενη φορά που το είδαμε, πριν δυο χρόνια ήταν ένα γιαπί. Όπως δείχνουν οι φωτογραφίες μας, αυτή τη φορά το έργο έχει προχωρήσει πολύ.

klisto. gimnastirio2
Κάνοντας μια έρευνα στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Μινώα (δείτε ΕΔΩ) μας έδωσε να αντιληφθούμε ότι η Α’ φάση κατασκευής του κλειστού γυμναστηρίου έχει ολοκληρωθεί. Η αλήθεια είναι ότι αυτό φαίνεται με την πρώτη ματιά. Και είναι κάτι ωραίο, αισθητικά τουλάχιστον.

klisto. gimnastirio3
Η πινακίδα μπροστά, λέει κατατοπιστικά πράγματα. Μαθαίνουμε ότι για την ολοκλήρωση του αναμένεται άμεσα η υπογραφή της σχετικής εργολαβικής σύμβασης, που υλοποιείται και χρηματοδοτείται από πόρους του Π.Δ.Ε.  (Όπου Π.Δ.Ε.: Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων)

klisto. gimnastirio4
Το έργο βρίσκεται στη φάση της συμβασιοποίησης του και περιλαµβάνει την αποπεράτωση του κλειστού γυµναστηρίου Θραψανού. Η πρώτη φάση του κτιρίου έχει αποπερατωθεί. Και θα δώσει, αν δεν έχει δώσει ήδη (γιατί το βρήκαμε κλειστό, δεν μπήκαμε μέσα να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται...) όμορφα πράγματα στους νέους του χωριού.

klisto. gimnastirio5
Σχετικά με το έργο, προβλέπονται όλες οι οικοδοµικές εργασίες (τοποθέτηση µεταλλικού φέροντα οργανισµού και στέγης, η πλήρωση του χώρου µε όλες τις απαραίτητες εργασίες (µικρής έκτασης χωµατουργικών, οπλ. σκυροδέµατα, τοιχοποιίες, επιχρίσµατα, πλαγιοκαλύψεις, κουφώµατα, ξυλουργικά - µεταλλουργικά, επενδύσεις, µονώσεις, επιστρώσεις, χρωµατισµοί).

klisto. gimnastirio6
Ανάμεσα στα άλλα προβλέπονται οι Η/Μ εργασίες (ύδρευση, αποχέτευση, πυρασφάλεια, κλιµατισµός/αερισµός, ηλεκτρικά, αλεξικέραυνο, μετάδοση φωνής και δεδομένων, σύστημα ραδιόφωνου – τηλεόρασης, σύστηµα ασφάλειας, µεγαφωνική εγκατάσταση).

klisto. gimnastirio7
Κάθε σοβαρό αθλητικό κέντρο, προφανώς τα χρειάζεται όλα αυτά, για να λειτουργήσει σωστά. Αν μας άρεσε κάτι, είναι ότι σίγουρα θα βοηθήσει πολύ τους νέους μας, όταν τεθεί σε πλήρη λειτουργία. Και χαιρόμαστε που βλέπουμε να γίνονται εξαιρετικά έργα στο χωριό μας...

Παρακολουθήσαμε πώς γίνεται παραδοσιακά το ψωμί, στο εργαστήρι του φίλου μας Γιάννη

zimoma1
Στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ σας έχω ήδη βάλει ένα δημοσίευμα που αφορούσε το παραδοσιακό επτάζυμο ή εφτάζυμο ψωμί. Δείτε το ΕΔΩ. Χθες όμως είχαμε την τύχη να επισκεφτούμε το εργαστήρι του Γιάννη Μανουσάκη στο Καστέλλι και να δούμε από κοντά, όλη τη διαδικασία, για  το πώς φτιάχνεται παραδοσιακά το ψωμί.

zimoma2
Ο Γιάννης είναι ένα καταπληκτικό παιδί! Και καθώς περάσαμε αρκετή ώρα εκεί, παρακολουθώντας από την ώρα που έβαλε το αλεύρι Ζέας στη ξύλινη σκάφη, μέχρι που το έκανε ζύμη, μου έδωσε την ευκαιρία να τον βοηθήσω, κάπως, στην ολοκλήρωση της δουλειάς του.

zimoma3
Άναψε τον ξυλόφουρνο, καθώς ζύμωνε ακόμα, για να μπορέσει να ζεσταθεί στη θερμοκρασία που χρειάζονταν, ώστε να ψήσει την αρχή το ψωμί και στη συνέχεια τα παξιμάδια... Με κλαδιά ελιών από το κλάδεμα του χειμώνα που προμηθεύεται από φίλους του. Έτσι εξηγείται η νοστιμιά τους.

zimoma4
Ο ίδιος κάθισε σε ένα σοφρά, έτσι νομίζω λένε αυτή την ειδική ξύλινη κατασκευή, όπου έφτιαχνε τα ψωμιά. Κι εδώ ήταν ο ρόλος ο δικός μου. Του προμήθευα σε μικρά κομμάτια τη ζύμη που είχε ωριμάσει μέσα στη σκάφη, ώστε να φτιάχνει τα ψωμιά και να τα αφήνει μέσα στις κουβέρτες να ξεκουραστούν.

zimoma5
Κάποια στιγμή ήρθε και η Σούλα... Με τον Γιάννη είχαν πάντα μια ξεχωριστή σχέση αγάπης και αλληλοσεβασμού. Και νομίζω ότι, αυτό φαίνεται και στη φωτογραφία. Σταμάτησε λίγο από τη δουλειά. Μια φωτογραφία με τη γιαγιά Σούλα, έχει πάντα μια ξεχωριστή αξία.

zimoma6
Ο Γιάννης στο εργαστήριο του. Κοντά του η γυναίκα του, Μάρτα. Κουβεντιάσαμε πολύ, καθώς περάσαμε αρκετές ώρες μαζί. Και είχα την ευκαιρία να τους γνωρίσω καλύτερα. Μου άρεσαν, σαν ζευγάρι. Κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να είναι ευτυχισμένοι. Μπράβο τους!

zimoma7
Μείναμε ως το τέλος. Είδα πως το φουρνίζουν, δεν είναι και τόσο απλό. Ολόκληρη επιστήμη είναι και ο ίδιος χρειάστηκε χρόνο για να μάθει να βάζει στη σωστή απόσταση τα ψωμιά ώστε, όπως έλεγε "να αναπνέουν". Χωρίς βιασύνη, προσεκτικά, όπως αρμόζει στις λεπτές δουλειές.

zimoma8
Δες τον ξυλόφουρνο στο εσωτερικό του, τι όμορφα που έχουν μπει τα ψωμιά και με τι τάξη για να ψηθούν. Φεύγοντας μας έδωσε ο Γιάννης ένα ψωμί, αληθινό, από αυτά που δεν βρίσκεις εύκολα στο φούρνο της γειτονιάς. Επειδή εκεί επιδιώκοντας το κέρδος έχουν διαλύσει την ποιότητα.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαέξι μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA