Ας είμαστε ψύχραιμοι, σοβαροί και ας εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά Θεό!

rosia.dikastiria

roloiΤο ανώτατο δικαστήριο στη Ρωσία, ύστερα από αρκετές μέρες αναβολών, προκειμένου να στοιχειοθετήσει μια αίολη απόφαση το απόγευμα της 20 Απριλίου 2017, ότι τάχα μου οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι... εξτρεμιστές (!) υπέκειψε στη θέληση Πούτιν και θρησκευτικών οργανώσεων με σκοπό να κλείσει τα γραφεία μας και να κάνει παράνομη την πίστη μας. 

Αποδεικνύεται υπερήφανος και αμετανόητος σαν τον Φαραώ που αναφέρουν οι Γραφές στην Αίγυπτο. Δεν χρειάζεται ούτε θλίψη, ούτε πανικός, ούτε δάκρυα για τους 175.000 αδελφούς μας, εκεί. Ψηλά το κεφάλι!

Τίποτα δεν τελείωσε! Εκτός από το γεγονός ότι η Οργάνωση θα ασκήσει έφεση, όπως έχει δικαίωμα επί της απόφασης, εμείς εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά! Εκείνος είναι σε θέση και θα το κάνει να φέρει την καλύτερη έκβαση. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι. Ας περιμένουμε, παραμένοντας σε εκγρήγορση...

Ακριβώς όμως επειδή είναι πολύ σοβαρά, όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Ρωσία επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί και σοβαροί στην αντιμετώπιση του, καθώς αναφερόμαστε σε αυτό.

Δεν υιοθετούμε λοιπόν άκριτα οποιαδήποτε πληροφορία που δεν έχει απόλυτα εξακριβωμένη πηγή προέλευσης, ελαφρά τη καρδιά και δεν αναδημοσιεύουμε οποιοδήποτε δημοσίευμα αφορά αυτό το ζήτημα, επειδή τα περισσότερα από τα Site του κόσμου, είναι στοχευμένα και κατευθυνόμενα.

Ακολουθούμε τις οδηγίες της Οργάνωσης, οδηγίες που δίδονται είτε μέσα από τις εκκλησίες με τη μορφή ανακοινώσεων, είτε από τον επίσημο ιστότοπο μας jw.org

Είναι φρόνιμο να μην αναπαράγουμε και διανέμουμε κοσμικά Site, επειδή απλά αναφέρονται στο θέμα. Ξέρουμε πώς και γιατί το κάνουν. Ας αναρωτηθούμε με δεδομένο ότι δεν έχουν καμιά αντικειμενικότητα, γιατί το κάνουν και τι επιδιώκουν με αυτό; Εμείς κάναμε το χρεός μας με τις επιστολές. Δείτε τι έγραψε ένα οκτάχρονο παιδί από τη Ρόδο στον πρόεδρο Πούτιν.

Τέτοιες ώρες δύσκολες για τον λαό του Ιεχωβά καθώς και για τους 170.000 και πλέον αδελφούς ας εκεί που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα, δεν πρέπει ούτε να τους λυπόμαστε, ούτε να ειρωνευόμαστε τον πρόεδρο Πούτιν. Σεβόμαστε τις κοσμικές εξουσίες αν και γνωρίζουμε από πού άγονται και φέρονται.

Προσευχόμαστε στον Ιεχωβά και τον εμπιστευόμαστε ότι και θέλει και μπορεί να φέρει την καλύτερη έκβαση στον κατάλληλο καιρό… Ας είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι Αυτός θα το κάνει. Και ας υπακούμε την επίγεια οργάνωση του, χωρίς κανένα πνεύμα ανεξαρτησίας. Ενθάρρυνση χρειαζόμαστε όλοι… Ας μην το ξεχνάμε στιγμή, αυτό...

Δείτε πιο αναλυτικές υπεύθυνες πληροφορίες ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Για να έχετε μια πλήρη εικόνα του τι συνέβη εκεί δείτε παρακαλώ αυτό ΕΔΩ το βίντεο.

Δέκα μέρες στη Γαλλία! Ευλογία από τον Θεό στη δεύτερη επέτειο του γάμου μας

avιgnion

Ότι δεν έκανα ποτέ πριν, αποφάσισα να το κάνω τώρα που, μελετώντας το Λόγο του θεού, την Αγία Γραφή, έμαθα πόσο σοβαρός είναι ο γάμος στα μάτια Του, και το κάνω με χαρά.

Χαίρομαι την κάθε στιγμή στο γάμο μου με τη Σούλα και να ευχαριστώ τον Ιεχωβά που την έφερε στο δρόμο μου και άλλαξε, προς το καλύτερο, τη ζωή μου.

Σ’ αυτή τη λογική γιορτάζουμε αυτές τις μέρες, δυο χρόνια γάμου. 4 Απρίλη του 2015 παντρευτήκαμε στον Βανκούβερ του Καναδά, στο σπίτι του Στήβ και της Έστερ, κόρης της Σούλας.

Κάθε επέτειο λοιπόν (και ελπίζουμε με τη βοήθεια του Ιεχωβά να είναι πολλές στη ζωή μας…) το συνδυάζουμε με ένα ταξίδι. Πέρσι πήγαμε στην Κέρκυρα. Και φέτος είμαστε στη Γαλλία, φιλοξενούμενοι από αγαπημένους ανθρώπους: Τον σαρκικό αδελφό της Σούλα, Γιώργο Αργυρόπουλο και τη σύζυγο του, Αστρίντ.

Μείναμεε μαζί τους μια ολόκληρη εβδομάδα. Και επισκεφτήκαμε πολλά μέρη, στον τόπο που μένουν, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή την Νότιας Γαλλίας. Για μένα ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στη Γαλλία τόσες μέρες και είμαι χαρούμενος που γνωρίζω τον Γιώργο και την Αστρίντ από κοντά.

Όπως κάνουμε κάθε φορά θα μοιραστούμε όλη την εμπειρία μέσα από την κεντρική σελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και είδατε ήδη πολλές φωτογραφίες με σχόλια που τις συνοδεύουν από εκεί. Ο κόσμος είναι ένα μικρό χωριό. Όσοι ασχολούνται με το διαδίκτυο το ξέρουν καλά.

Δυο χρόνια μαζί με τη Σούλα, είναι δυο όμορφα χρόνια με πολύ αγάπη και μοίρασμα. Πολλά από αυτά είναι πρωτόγνωρα συναισθήματα για μένα…

Δείτε ΕΔΩ ένα πιο αναλυτικό άρθρο για τα δυο χρόνια γάμου μας...

romi

The News

Ένα δίδαγμα: «Να Εμπιστεύεστε στον Ιεχωβά — Είναι Βέβαιο ότι θα σας Βοηθήσει»

smit1
Οι εποχές είναι δύσκολες, τα προβλήματα πολλά και μεγάλα και η εμπιστοσύνη μας δοκιμάζεται στην πράξη, συχνά με επώδυνα αποτελέσματα. Ο αδελφός Έντμουντ Σμιτ με τη σύζυγο του, Μπριγκίτε…

smit2
Σκεφτείτε τούτο: Δεν είναι καλό να μαθαίνουμε από τα παθήματα των άλλων, αντί να περιμένουμε να βιώσουμε τα χειρότερα για να μάθουμε; Η Αγία Γραφή είναι γεμάτη από θετικά και αρνητικά παραδείγματα. Ας επωφεληθούμε ουσιαστικά, διαβάζοντας την…

smit3
Λάθη μπορεί να κάνουμε όλοι, μικροί και μεγάλοι… Το ζητούμενο είναι να μαθαίνουμε από αυτά και αφού μετανιώνουμε, να φροντίσουμε να μην τα επαναλάβουμε… Κύρηγμα στη Λουιζιάνα, αρχές της δεκαετίας του 1940.

Αφήγηση από τον Έντμουντ Σμιτ

kala.neaΚαθώς ετοιμαζόμουν να παρουσιαστώ ενώπιον ενός δικαστηρίου στη Νέα Υόρκη, τον Οκτώβριο του 1943, θυμήθηκα την παραπάνω συμβουλή. Στα 25 μου, είχα περάσει σχεδόν τέσσερα χρόνια στη φυλακή λόγω Χριστιανικής ουδετερότητας. Όπως οι πρώτοι ακόλουθοι του Ιησού, έτσι και εγώ ήμουν αποφασισμένος “να υπακούω στον Θεό ως άρχοντα μάλλον παρά στους ανθρώπους”. (Πράξεις 5:29) Αλλά προτού σας μιλήσω για αυτό, θα ήθελα να σας εξηγήσω πώς ανέπτυξα τόσο ισχυρή πίστη στον Θεό.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ στις 23 Απριλίου 1922, στο Κλίβελαντ του Οχάιο των ΗΠΑ, στο διαμέρισμά μας, πάνω από το αρτοποιείο του πατέρα μου. Έπειτα από τέσσερις μήνες, ο πατέρας μου, ο Έντμουντ, παρακολούθησε μια συνέλευση των Σπουδαστών της Γραφής (όπως αποκαλούνταν τότε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά) στο Σίνταρ Πόιντ, κοντά στο Σαντάσκι, περίπου εκατόν εξήντα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μας.

Σε εκείνη τη συνέλευση, δόθηκε στους εκπροσώπους η παρότρυνση: «Διαφημίστε, διαφημίστε, διαφημίστε τον Βασιλιά [του Θεού] και τη βασιλεία του». Την επόμενη Κυριακή, ο πατέρας μου άρχισε να συμμετέχει σε εκείνο το έργο, το οποίο συνέχισε επί 66 χρόνια, μέχρι το θάνατό του, στις 4 Ιουλίου 1988. Η μητέρα μου, η Μαίρη, πέθανε πιστή στον Θεό το 1981.

Συμμετέχω Μαζί με τους Γονείς μου στη Λατρεία

Η οικογένειά μας ήταν συνταυτισμένη με την πολωνική εκκλησία του Κλίβελαντ. Τα απογεύματα του Σαββάτου, πολλά παιδιά συμμετείχαμε μαζί με τους μεγαλύτερους στο κήρυγμα των καλών νέων από σπίτι σε σπίτι. Τις Κυριακές, οι γονείς μας άκουγαν μια Γραφική ομιλία στην κύρια αίθουσα του χώρου όπου συναθροιζόμασταν. Την ίδια στιγμή, ένας έμπειρος δάσκαλος της Αγίας Γραφής μελετούσε με εμάς—περίπου 30 νεαρά άτομα—χρησιμοποιώντας το βοήθημα Η Κιθάρα του Θεού. Σύντομα, διεξήγα και εγώ Γραφικές μελέτες, με καλά αποτελέσματα.

Τον Ιούλιο του 1931, η οικογένειά μας, στην οποία τώρα είχε προστεθεί και ο αδελφός μου, ο Φρανκ, παρακολούθησε άλλη μία συνέλευση των Σπουδαστών της Γραφής, αυτή τη φορά στο Κολόμπους, περίπου εκατόν εξήντα χιλιόμετρα νότια. Τότε ήταν που οι Σπουδαστές της Γραφής υιοθέτησαν ολόκαρδα το βασισμένο στη Γραφή όνομα Μάρτυρες του Ιεχωβά. (Ησαΐας 43:10-12) Στα πλαίσια εκείνης της περίστασης, συμμετείχα στη διακονία προσκαλώντας τους ανθρώπους να ακούσουν τη δημόσια διάλεξη από τον Ι. Φ. Ρόδερφορντ, ο οποίος είχε τότε την επίβλεψη του έργου των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Έκτοτε, για περισσότερα από 79 χρόνια, η ζωή μου περιστρέφεται γύρω από την υπηρεσία του Ιεχωβά Θεού σε συνεργασία με το λαό του.

Δύσκολοι Καιροί και Ανταμειφτική Διακονία

Το 1933 η Μεγάλη Οικονομική Κρίση ήταν αισθητή παγκοσμίως. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, πάνω από 15 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού, ήταν άνεργοι. Ολόκληρες πόλεις χρεοκοπούσαν, και δεν υπήρχε κοινωνική ασφάλιση ή πρόνοια για τους φτωχούς. Ωστόσο, οι Χριστιανοί αδελφοί και αδελφές μας βοηθούσαν ο ένας τον άλλον. Τις Κυριακές, η οικογένειά μας έφερνε στο χώρο των συναθροίσεων ψωμί και γλυκίσματα από το αρτοποιείο μας για να τα μοιραστεί με τους άλλους. Όσα χρήματα είχε ο πατέρας μου στο τέλος του μήνα, αφού πλήρωνε τους λογαριασμούς, τα έστελνε στα κεντρικά γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη. Ήξερε ότι αυτά θα χρησιμοποιούνταν για την εκτύπωση Γραφικών εντύπων.

Εκείνα τα χρόνια, οι ραδιοφωνικές εκπομπές έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη διακονία μας. Πάνω από 400 σταθμοί μετέδιδαν Γραφικές ομιλίες οι οποίες εκφωνούνταν στις συνελεύσεις μας. Τη δεκαετία του 1930, οι Μάρτυρες παρήγαν επίσης φωνογράφους και δίσκους στο εργοστάσιό τους στο Μπρούκλιν. Χρησιμοποιούσαμε αυτά τα εφόδια στη διακονία μας και αναφέραμε στην έκθεσή μας πόσες φορές παίζαμε τους δίσκους με τις Γραφικές ομιλίες σε άτομα που δεν ήταν Μάρτυρες, καθώς και πόσοι τους άκουγαν.

Το 1933, ο Αδόλφος Χίτλερ και το ναζιστικό κόμμα ανέλαβαν την εξουσία στη Γερμανία. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκεί υπέστησαν σφοδρό διωγμό λόγω της Χριστιανικής τους ουδετερότητας. (Ιωάννης 15:19· 17:14) Πολλοί Μάρτυρες στη Γερμανία φυλακίζονταν ή στέλνονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης επειδή αρνούνταν να συμμετέχουν σε πολιτικές δραστηριότητες ή να πουν «Χάιλ Χίτλερ». Αρκετοί εκτελέστηκαν, ενώ άλλοι υποχρεώθηκαν να δουλεύουν μέχρις εξόντωσης. Λόγω της κτηνώδους μεταχείρισης, πολλοί πέθαναν λίγο μετά την απελευθέρωσή τους. Εντούτοις, δεν είναι τόσο γνωστή η κακομεταχείριση που υπέστησαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά σε άλλες χώρες, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 1940, παρακολουθήσαμε μια συνέλευση στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Εκεί, στις 28 Ιουλίου, βαφτίστηκα συμβολίζοντας την αφιέρωσή μου στον Ιεχωβά Θεό. Έναν μήνα πριν από τη συνέλευση, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών είχε αποφανθεί ότι η άρνηση χαιρετισμού της σημαίας συνιστούσε ομοσπονδιακό αδίκημα που τιμωρούνταν με αποβολή από το σχολείο. Πώς αντιμετώπισαν οι Μάρτυρες αυτή την απόφαση; Πολλοί έθεσαν σε λειτουργία δικά τους σχολεία για την εκπαίδευση των παιδιών τους. Τα ονόμαζαν Σχολεία της Βασιλείας.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε αρχίσει το Σεπτέμβριο του 1939 στην Ευρώπη, και η πολεμική υστερία σάρωσε τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι νεαροί Μάρτυρες υφίσταντο παρενοχλήσεις και ξυλοδαρμούς από παροδηγημένους νεαρούς αλλά και ενηλίκους. Αναφέρθηκε ότι, από το 1940 ως το 1944, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στις Ηνωμένες Πολιτείες δέχτηκαν 2.500 και πλέον βίαιες οχλοκρατικές επιθέσεις. Ο διωγμός κλιμακώθηκε όταν οι Ιάπωνες επιτέθηκαν στο Περλ Χάρμπορ, στις 7 Δεκεμβρίου 1941. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, είχα αρχίσει να υπηρετώ ως σκαπανέας, όπως αποκαλούνται οι ολοχρόνιοι διάκονοι των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Με τις οικονομίες μου, αγόρασα ένα τροχόσπιτο μήκους 7 μέτρων, και αρκετοί από εμάς μετακομίσαμε στη Λουιζιάνα για να υπηρετήσουμε εκεί.

Διωγμός στο Νότο

Οι ντόπιοι μάς έδωσαν την άδεια να σταθμεύσουμε το τροχόσπιτο σε μια έκταση με δέντρα πεκάν κοντά στην πόλη Τζενερέτ. Κάποιο Σάββατο αποφασίσαμε να κάνουμε δημόσιο κήρυγμα στο δρόμο, αλλά ο διοικητής της αστυνομίας κινητοποίησε τους άντρες του και μας έθεσε υπό κράτηση στο δημαρχείο. Έξω μαζεύτηκε ένας όχλος 200 περίπου ατόμων, και η αστυνομία μάς άφησε να φύγουμε χωρίς καμιά προστασία. Ευτυχώς, ο όχλος έκανε τόπο και μας επέτρεψε να περάσουμε. Την επομένη, πήγαμε στο Μπάτον Ρουζ, μια μεγάλη γειτονική πόλη, για να πούμε στους ομοπίστους μας τι είχε συμβεί.

Όταν επιστρέψαμε στην Τζενερέτ, βρήκαμε ένα σημείωμα κολλημένο στην πόρτα του τροχόσπιτου: «Παρακαλώ ελάτε να με βρείτε στον καταυλισμό της πετρελαιοπηγής». Είχε την υπογραφή «Ε. Μ. Βον». Βρήκαμε τον κ. Βον, και εκείνος μας προσκάλεσε σε γεύμα με τη σύζυγό του. Είπε ότι ο ίδιος και οι άντρες του ήταν ανάμεσα στο πλήθος το Σάββατο και ότι, αν χρειαζόταν, θα μας προστάτευε από τον όχλο. Εκτιμήσαμε την ενθάρρυνση και την υποστήριξή του.

Την επομένη, αστυνομικοί με όπλα στα χέρια μάς συνέλαβαν και κατέσχεσαν τα έντυπά μας. Πήραν τα κλειδιά του τροχόσπιτου και με έκλεισαν 17 μέρες στην απομόνωση χωρίς να μου δίνουν σχεδόν τίποτα να φάω. Ο κ. Βον προσπάθησε να μας βοηθήσει, αλλά δεν κατάφερε και πολλά. Κατά τη διάρκεια της κράτησής μας, ο όχλος μάς λήστεψε και έκαψε όλα τα υπάρχοντά μας, μαζί και το τροχόσπιτο. Τότε δεν καταλάβαινα ότι ο Ιεχωβά με προετοίμαζε για όσα θα αντιμετώπιζα σύντομα.

Φυλάκιση στο Βορρά

Έναν μήνα αφότου επέστρεψα στο βορρά, διορίστηκα ειδικός σκαπανέας στην πόλη Όλιαν, της πολιτείας της Νέας Υόρκης, ώστε να υπηρετήσω μαζί με άλλους Μάρτυρες. Εκεί, η κυβέρνηση μου ζήτησε να εγγραφώ στα στρατιωτικά μητρώα και με χαρακτήρισαν αντιρρησία συνείδησης. Αφού πέρασα από σωματικά και ψυχιατρικά τεστ, σφράγισαν τα χαρτιά μου με την ένδειξη: «Υποψήφιος για την Ακαδημία Αξιωματικών».

Κατάφερα να συνεχίσω το έργο σκαπανέα για έναν περίπου χρόνο. Έπειτα, το 1943, επειδή αρνήθηκα να διακόψω τη διακονία μου και να παρουσιαστώ για στρατιωτική εκπαίδευση, το FBI με συνέλαβε και με διέταξε να παρουσιαστώ στο ομοσπονδιακό δικαστήριο, στην πόλη Σίρακιουζ, της πολιτείας της Νέας Υόρκης, την επόμενη εβδομάδα προκειμένου να δικαστώ. Μου απαγγέλθηκε κατηγορία, και η δίκη μου ορίστηκε να γίνει σε δύο μέρες.

Υπερασπίστηκα μόνος μου τον εαυτό μου. Στις Χριστιανικές μας συναθροίσεις, εμείς οι νεαροί Μάρτυρες λαβαίναμε εκπαίδευση για το πώς να υπερασπιζόμαστε τα συνταγματικά μας δικαιώματα στο δικαστήριο και το πώς να φερόμαστε σωστά εκεί. Θυμόμουν καλά τη συμβουλή που αναφέρεται στην αρχή αυτού του άρθρου. Μερικοί δημόσιοι κατήγοροι παραπονιούνταν μάλιστα ότι οι Μάρτυρες ήξεραν το νόμο καλύτερα από ό,τι οι ίδιοι! Οι ένορκοι, όμως, με έκριναν ένοχο. Όταν ο δικαστής ρώτησε αν είχα να δηλώσω κάτι άλλο, απλώς απάντησα: «Σήμερα δικάζεται το έθνος ενώπιον του Θεού όσον αφορά το πώς μεταχειρίζεται εκείνους που τον υπηρετούν».

Καταδικάστηκα σε τετραετή εγκλεισμό στην ομοσπονδιακή φυλακή στο Τσιλεκόθι του Οχάιο. Εκεί διορίστηκα γραμματέας ενός αξιωματικού της φυλακής. Έπειτα από μερικές εβδομάδες, ήρθε στο γραφείο μας ένας ειδικός ανακριτής από την Ουάσινγκτον, D.C. και είπε ότι έκαναν έρευνα για τον Χέιντεν Κάβινγκτον. Αυτός ήταν δικηγόρος των Μαρτύρων του Ιεχωβά και θεωρούνταν ένας από τους πιο διακεκριμένους συνταγματολόγους της Αμερικής.

Ο ανακριτής είπε ότι ήθελε τους πλήρεις φακέλους δύο κρατουμένων—του Ντάνι Χερτάντο και του Έντμουντ Σμιτ. «Τι σύμπτωση», είπε ο προϊστάμενός μου, «από εδώ ο κ. Σμιτ». Ο ανακριτής είχε έρθει με μυστική αποστολή, αλλά ξαφνικά διαπίστωσε ότι τα είχαμε μάθει όλα. Σύντομα με μετέθεσαν στα μαγειρεία.

Σκαπανικό, Μπέθελ και Γάμος

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1946, αποφυλακίστηκα με υφ’ όρον απόλυση και συνέχισα το σκαπανικό, αυτή τη φορά στην Εκκλησία Χάιλαντ Παρκ, στην Καλιφόρνια. Αργότερα, το Σεπτέμβριο του 1948, εκπληρώθηκε ο πολυπόθητος στόχος μου. Προσκλήθηκα να υπηρετήσω ως αρτοποιός στα κεντρικά γραφεία (Μπέθελ), στο Μπρούκλιν, όπου παράγονται Γραφικά έντυπα τα οποία χρησιμοποιούνται στο παγκόσμιο έργο μας κηρύγματος. Αμέσως άφησα την εργασία που είχα ως ζαχαροπλάστης σε ένα εστιατόριο στο Γκλέντεϊλ και μετακόμισα στο Μπέθελ.

Έπειτα από εφτά χρόνια, το 1955, διεξάχθηκαν στην Ευρώπη αρκετές διεθνείς συνελεύσεις. Η οικογένειά μου μού κάλυψε τα έξοδα για να πάω. Απόλαυσα τις συνελεύσεις στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη Ρώμη και ιδιαίτερα στη Νυρεμβέργη της Γερμανίας, όπου περισσότερα από 107.000 άτομα συγκεντρώθηκαν στο τεράστιο στάδιο στο οποίο ο Χίτλερ επιθεωρούσε κάποτε περήφανος τα στρατεύματά του. Μεταξύ των παρευρισκομένων υπήρχαν Μάρτυρες τους οποίους ο Χίτλερ είχε ορκιστεί να εξοντώσει. Τι συναρπαστική εμπειρία ήταν το να βρίσκομαι ανάμεσά τους!

Στη συνέλευση της Νυρεμβέργης, γνώρισα και ερωτεύτηκα μια νεαρή Γερμανίδα Μάρτυρα του Ιεχωβά—την Μπριγκίτε Γκέρβιν. Παντρευτήκαμε μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο και πήγαμε στο Γκλέντεϊλ για να ζήσουμε κοντά στους γονείς μου. Ο πρώτος γιος μας, ο Τομ, γεννήθηκε το 1957, ο δεύτερος, ο Ντον, το 1958 και η κόρη μας, η Σαμπίνα, το 1960.

Πλήρης, Ικανοποιητική Ζωή

Μερικοί με έχουν ρωτήσει αν λυπάμαι για όσα πέρασα επειδή υπηρετούσα τον Θεό—τις οχλοκρατικές επιθέσεις και τις φυλακίσεις. Τουναντίον, ευχαριστώ τον Ιεχωβά που είχα το προνόμιο να τον υπηρετώ μαζί με τόσο πολλούς πιστούς υπηρέτες του. Και ελπίζω ότι οι εμπειρίες μου θα ενθαρρύνουν και άλλους να πλησιάσουν περισσότερο τον Θεό και να μην τον εγκαταλείψουν ποτέ.

Πολλοί υπηρέτες του Θεού έχουν υποφέρει φρικτά επειδή τον υπηρετούν. Αλλά μήπως δεν μας έχει λεχθεί να αναμένουμε κάτι τέτοιο; «Όλοι όσοι θέλουν να ζουν με θεοσεβή αφοσίωση σε σχέση με τον Χριστό Ιησού θα υποστούν διωγμό», αναφέρει η Γραφή. (2 Τιμόθεο 3:12) Ωστόσο, πόσο αληθινά έχουν αποδειχτεί τα λόγια στο εδάφιο Ψαλμός 34:19: «Πολλές είναι οι συμφορές του δικαίου, όμως από όλες αυτές τον ελευθερώνει ο Ιεχωβά»!

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ της 1/9/2010
Comment (0) Hits: 356

Αδελφοί μας εκμεταλλεύτηκαν μια από αυτές τις μπόλικες αργίες για μια όμορφη συναναστροφή

sinanastrofi1.160417
Ενδείκνυται να κάνουμε καλές συναναστροφές. Ο καθένας μας το γνωρίζει. Τέτοιες παρέες ενισχύουν τους δεσμούς αγάπης... Και βεβαίως επωφελούμαστε από κάθε ευκαιρία… Να, όπως αυτό που συνέβη την Κυριακή στη Χερσόνησο από αδελφούς που ζουν αυτή την εποχή στο Ηράκλειο Κρήτης.

sinanastrofi2.160417
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ "βρέθηκε" εκεί (το πώς είναι μια άλλη ιστορία…) και κατέγραψε όμορφες στιγμές για να τις μοιραστεί μαζί σας… Είχαμε λοιπόν την ευκαιρία να κάνουμε παρέα στο εξοχικό ενός αδελφού, του Κυριάκου στην Χερσόνησο. Και ήταν μια μέρα που καταγράφηκε πολύ όμορφα στη μνήμη όσων συμμετείχαν.

sinanastrofi3.160417
Ήταν μία υπέροχη  περίσταση να γνωριστούμε καλλίτερα με τους πνευματικούς αδελφούς μας, να ανταλλάξουμε πνευματικές σκέψεις και να γευτούμε τα φαγητά και τα γλυκά που ετοίμασαν οι αδελφές μας. Εδώ σ’ αυτή τη φωτογραφία βλέπουμε μερικές από αυτές που επιμελήθηκαν το σερβίρισμα, το οποίο ήταν άψογο.

sinanastrofi4.160417
Στιγμές χαλάρωσης στη σκιά, την ώρα του μεσημεριού. Θυμάστε, την Κυριακή ο καιρός ήταν παντού ηλιόλουστος και φυσικά κι εδώ στη Χερσόνησο, οπότε οι αδελφοί επωφελήθηκαν ψάχνοντας να βρουν ένα σκιερό μέρος και να συνεχίσουν την εποικοδομητική κουβέντα τους. Σε ποιον δεν αρέσει κάτι τέτοιο;

sinanastrofi5.160417
Τέτοιες όμορφες παρέες είναι σαν πέτρες ενισχύουν τους δεσμούς ενότητας ανάμεσα μας και πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι πολύ σημαντικοί στους δύσκολους καιρούς που αντιμετωπίζουμε. Οι σημερινές φωτογραφίες μας από αυτή την πολύ όμορφη κοινωνική συναναστροφή το αποδεικνύουν.

sinanastrofi6.160417
Η οικοδέσποινα, Άννα, πάντα περιποιητική, άοκνη, φρόντιζε τα πάντα για να ευχαριστήσει τους καλεσμένους της. Και πρέπει να πούμε ότι τα κατάφερε. Όλοι όσοι πήραν μέρος στο τέλος της μέρος, το απόγευμα που έφυγαν για τα σπίτια τους πήραν μαζί τους πολύ αγάπη και πλούσια, αδελφική φιλοξενία.

sinanastrofi7.160417
Και εδώ (δεξιά) ο ιδιοκτήτης Κυριάκος με τον συναγωνιστή του, όπως τον αποκαλεί, Μιχάλη. Ο Κυριάκος έχει πάντα ανοιχτή την καρδιά του και η φιλοξενία του είναι παροιμιώδης. Προσπαθεί να ευχαριστήσει του πάντες, όσους αποδέχτηκαν την πρόσκληση του. Μπορεί να «φταίει» και η κρητική καταγωγή του…
Comment (0) Hits: 232

Πώς να καλλιεργείτε Ειρήνη σε ένα θυμωμένο κόσμο… Η ειδική ομιλία της φετινής Ανάμνησης

empiria1
Γνώρισε την αλήθεια μέσα στις φυλακές Κέρκυρας και παρότι τώρα δεν δίνουν άδειες από τις φυλακές αυτό τον καιρό, αυτός με τον τρόπο του και την διαγωγή του πήρε άδεια, ήταν μαζί μας και βαφτίστηκε πριν λίγες μέρες σε Συνέλευση στο Καστρί, είναι χωριό στο νομό Θεσπρωτίας.

empiria2
Το Καστρί ανήκει στην άλλοτε επαρχία Θυάμιδος, σε υψόμετρο 185 μέτρων. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί τοπική κοινότητα, της δημοτικής ενότητας της Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 2011 αριθμούσε 754 κατοίκους.

 

empiria3
Και αυτό είναι το έγγραφο της φυλακής… Δεν είναι μεγαλείο; Πόση πραότητα θα πρέπει να εκπαιδευτεί μέσα από το λόγο του Θεού την Αγία Γραφή να δίδει καθημερινά αυτό ο άνθρωπος, όπως και όλη μας. Αλλά ο Ιεχωβά παρέχει τη βοήθεια που ξεπερνά το φυσιολογικό.

kala.neaΗ αγριότητα και η βία έχει γίνει κάτι συνηθισμένο στη ζωή σήμερα. Έτσι δεν μας προξενούν πια εντύπωση σκληρές ειδήσεις που ακούμε στα τηλεοπτικά δελτία. Το κακό βέβαια είναι ότι τα θύματα της βίας, θέλουν στη συνέχεια να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο και να εκδικηθούν.

Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε είναι ότι η βία δεν είναι κληρονομική, δεν έχουμε γεννηθεί έτσι. Μαθαίνεται... Μας επηρεάζει το περιβάλλον που μεγαλώνουμε, αυτό είναι που μας διαμορφώνει ως χαρακτήρες.

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά να δούμε τι λέει γι’ αυτό στην Αγία Γραφή: Στο εδάφιο Ψαλμός 37:10,11 (10Λίγο ακόμη και ο πονηρός δεν θα υπάρχει πια·+Και θα παρατηρήσεις τον τόπο του, και εκείνος δεν θα υπάρχει.+11Οι πράοι όμως θα γίνουν κάτοχοι της γης+Και θα βρίσκουν εξαιρετική ευχαρίστηση στην αφθονία της ειρήνης.+) μπορούμε να δούμε τα αισθήματα του Ιεχωβά. Και βλέπουμε καθαρά εδώ ότι δεν του αρέσει η βία. Οι πράοι θα απολαμβάνουν τις ευλογίες και την αφθονία ειρήνης.

Δείτε το θέμα σε επίπεδο πολυκατοικίας… Εκεί υπάρχουν καλοί και κακοί ενοικιαστές. Κάποιοι που σέβονται την περιουσία του άλλου, το σπίτι στο οποίο μένουν και προσπαθούν να το φροντίζουν και να το διατηρούν σε μια καλή κατάσταση, ενώ καταβάλλουν το ενοίκιο πάντα στην ώρα του. Αλλά υπάρχουν και κάποιοι ενοικιαστές που δεν σέβονται τίποτα, δεν καταβάλλουν το ενοίκιο και αρνούνται να συνεργαστούν με τους συγκατοίκους τους. Και τι κάνουμε με αυτούς τους δεύτερους, κακούς ένοικους; Τους προειδοποιούμε να αλλάξουν στάση και συμπεριφορά, να συμμορφωθούν στους κανόνες και να ανταποκρίνονται στις αυτονόητες υποχρεώσεις τους.

Το ίδιο ακριβώς κάνει και ο Θεός… Προειδοποιεί. Αλλά αυτό το χρονικό διάστημα, το σύστημα πραγμάτων που γνωρίζουμε φτάνει στο τέλος του. Ο Θεός θα φέρει ένα νέο σύστημα με δικαιοσύνη και ειρήνη όπου η βία δεν έχει χώρο. Και ποιο είναι το μέσο που θα το κάνει αυτό ο Ιεχωβά;

Στο εδάφιο Ψαλμός 72:13,14 (13Θα λυπηθεί τον ασήμαντο και τον φτωχό,+Και τις ψυχές των φτωχών θα τις σώσει.+14Από την καταδυνάστευση και τη βία θα απολυτρώσει τις ψυχές τους, Και το αίμα τους θα είναι πολύτιμο στα μάτια του.+) βλέπουμε καθαρά ότι αυτό το μέσον είναι ο γιος του, ο Ιησούς Χριστός. Και ο Βασιλιάς αυτός, θα δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στους ασήμαντους, στους φτωχούς, στους καταναδυστευμένους. Στο εδάφιο Σοφονίας 2: 2,3 (2. Προτού το νομοθέτημα γεννήσει οτιδήποτε,+ προτού περάσει σαν άχυρο η ημέρα, προτού έρθει πάνω σας ο φλογερός θυμός του Ιεχωβά,+προτού έρθει πάνω σας η ημέρα του θυμού του Ιεχωβά,+ 3εκζητείτε τον Ιεχωβά,+ όλοι εσείς οι πράοι της γης,+ που έχετε εφαρμόσει τη δικαστική Του απόφαση. Εκζητείτε δικαιοσύνη,+ εκζητείτε πραότητα.+ Πιθανόν+ να καλυφτείτε την ημέρα του θυμού του Ιεχωβά.+) μπορούμε να δούμε πότε θα έρθει αυτός ο καιρός…

Και τι ξέρουμε για τον θυμό; Η εκδήλωση θυμού από μέρους του ανθρώπου μπορεί να είναι κατάλληλη αν βασίζεται σε αρχές. Κάποιος μπορεί δικαιολογημένα να εκφράσει δίκαιη αγανάκτηση. Μας δίνεται η εντολή “να αποστρεφόμαστε ό,τι είναι πονηρό”. (Ρω 12:9) Η Αγία Γραφή παρέχει άφθονα παραδείγματα δίκαιης αγανάκτησης.—Εξ 11:8· 32:19· Αρ 16:12-15· 1Σα 20:34· Νε 5:6· Εσθ 7:7· βλέπε επίσης 2Σα 12:1-6.

Ωστόσο, ο θυμός του ανθρώπου είναι τις περισσότερες φορές αδικαιολόγητος και συχνά ανεξέλεγκτος. Πολλές φορές δεν έχει επαρκή αιτία και εκδηλώνεται χωρίς να λαβαίνονται υπόψη οι συνέπειες. Όταν ο Ιεχωβά έδειξε έλεος στη Νινευή, ο Ιωνάς δυσαρεστήθηκε «και άναψε από θυμό». Ο Ιωνάς υστερούσε σε έλεος και έπρεπε να διορθωθεί από τον Ιεχωβά. (Ιων 4:1-11) Ο Βασιλιάς Οζίας του Ιούδα εξοργίστηκε όταν τον διόρθωσαν οι ιερείς του Ιεχωβά και συνέχισε την αυθάδη πορεία του, για την οποία και τιμωρήθηκε. (2Χρ 26:16-21) Εξαιτίας του ασύνετου εγωισμού του ο Νεεμάν αγανάκτησε και εξοργίστηκε, κάτι που λίγο έλειψε να του κοστίσει την ευλογία του Θεού.—2 Βα 5:10-14.

Αλλά ο Ιεχωβά είναι Θεός Ειρήνης, Αγάπης, Σοφίας και Δικαιοσύνης. Επομένως πώς θα ωφεληθούμε εμείς; Με το να εκζητούμε τον Ιεχωβά, μαθαίνοντας γι’ αυτόν, τις κύριες ιδιότητες του και να προσπαθούμε να τον μιμηθούμε. Ναι, αλλά ίσως πει κάποιος: Είναι εύκολο να είμαστε πράοι; Όχι, δεν είναι εύκολο σ’ αυτόν τον κόσμο που ζούμε.

Τι θα μας βοηθήσει; Στο Ρωμαίους 12 υπάρχουν μια σειρά από εδάφια που πραγματικά μπορούν να μας βοηθήσουν. (18Αν είναι δυνατόν, όσο εξαρτάται από εσάς, να είστε ειρηνικοί+με όλους τους ανθρώπους. 19Να μην παίρνετε εκδίκηση+ για τον εαυτό σας, αγαπητοί, αλλά να αφήνετε τόπο για την οργή του Θεού·+ διότι είναι γραμμένο: «Η εκδίκηση είναι δική μου· εγώ θα ανταποδώσω, λέει ο Ιεχωβά».+ 20Αλλά, «αν πεινάει ο εχθρός σου, τρέφε τον· αν διψάει, δίνε του να πιει·+ διότι κάνοντάς το αυτό θα συσσωρεύσεις πυρωμένα κάρβουνα στο κεφάλι του».+ 21Να μην αφήνεις τον εαυτό σου να νικιέται από το κακό αλλά να νικάς το κακό με το καλό.+)

Στο 18 θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε τι ταινίες βλέπουμε; Μήπως αυτές που επιλέγουμε έχουν βία; Χρειάζεται να είμαστε επιλεκτικοί ως προς αυτό, όπως και ως το τι είδους άτομα κάνουμε παρέα, τις συναναστροφές μας.

Στο 19 μαθαίνουμε ότι το να μην επιδιώκουμε εκδίκηση είναι εκδήλωση μετριοφροσύνης. Ο Ιεχωβά έχει αυτόν το ρόλο. Αν το κάνουμε εμείς αυτό, δείχνει αυθάδεια και δημιουργεί έναν νέο κύκλο, στον κύκλο της βίας. Ο Ιησούς Χριστός δεν ανταπέδιδε, όταν τον εξύβριζαν… Ότι κι αν συνέβαινε.

Στο 20 μπορούμε να αντιληφθούμε ότι δεν μιλάει για εκδίκηση. Όχι. Ο απόστολος Παύλος αναφερόταν μ’ αυτήν την έκφραση στο πώς καθαριζόταν τότε, στην εποχή του, τα πολύτιμα μέταλλα. Ίσως με την καλοσύνη μας καταφέρουμε να βγάλουμε από τον άνθρωπο που μας προξένησε βλάβη, καλές ιδιότητες. Και μπορούμε να αναζητούμε τρόπους για να κάνουμε το καλό στους εχθρούς μας.

Στο 21 βλέπουμε ότι το να ελέγχουμε τα αισθήματα μας, αποτελεί κλειδί. Στο εδάφιο Φιλιππισίους 4:8 (8Τελικά, αδελφοί, όσα είναι αληθινά, όσα είναι σοβαρού ενδιαφέροντος, όσα είναι δίκαια, όσα είναι αγνά,+ όσα είναι αξιαγάπητα, όσα έχουν καλή φήμη, όποια αρετή υπάρχει και ό,τι αξιέπαινο υπάρχει, αυτά να συλλογίζεστε)διακρίνουμε τη βασική αρχή που θέλει να δίδουμε χώρο στις θετικές σκέψεις. Τέτοιες δύσκολες ώρες αξίζει να σκεφτόμαστε τα δυνατά μας σημεία και να ζητάμε από τον Ιεχωβά βοήθεια για τις αδυναμίες μας, μέσω προσευχής. Να προσπαθούμε να αλλάζουμε τις σκέψεις θυμού με καλές σκέψεις.

Όχι επιφανειακά και επειδή «πρέπει» και να κρατάμε όλο αυτό που μας παιδεύει μέσα μας. Διότι κάποια στιγμή είναι βέβαιο ότι θα εκραγεί. Αντί λοιπόν να προσπαθούμε μόνοι μας, ας επικαλούμαστε το πνεύμα του Θεού, το ποίο μπορεί να μας βοηθήσει να έχουμε ειρηνική διάθεση.

Και υπάρχουν και μερικά πρακτικά βήματα που θα μας βοηθήσουν ουσιαστικά: Αποχωρούμε αν η κατάσταση είναι δύσκολη και υπερβαίνει τις δυνάμεις μας, ενώ προσπαθούμε να μιλάμε με χάρη ακόμα και όταν προκαλούμαστε. Ναι, υπάρχουν πολλά παραδείγματα γύρω μας, ίσως και σε μας τους ίδιους βρούμε, αν ψάξουμε, που επιβεβαιώνουν όλα τα παραπάνω.

Στο εδάφιο Ψαλμός 38: 8,9 (8.Παρέλυσα και συντρίφτηκα τρομερά·Βόγκησα δυνατά από το στεναγμό της καρδιάς μου.+9Ιεχωβά, μπροστά σου βρίσκεται όλη η επιθυμία μου Και από εσένα δεν κρύφτηκε ο αναστεναγμός μου.+)διαπιστώνουμε με σιγουριά ότι ένα βέβαιο και θα πρέπει να το έχουμε πάντα στο νου μας: Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν μας, αλλά είναι βέβαιο ότι μπορούμε να διαμορφώσουμε το μέλλον μας.
Comment (0) Hits: 719

Μια ξεχωριστή συνάντηση στην λίμνη Μουσών στην Άσκρη Βοιωτίας (γνωστή μας ως Αλίαρτος)

sinantisi1
Οι αδελφοί μας θέλουν και δημιουργούν γι’ αυτό όμορφες ευκαιρίες για να βρεθούν μαζί και να αιναίσουνε του Ιεχωβά με τη δράση τους… Εδώ θα γίνει, την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 ώρες 10.00 – 18.00

sinantisi2
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ νιώθει υποχρεωμένος να μοιραστεί μαζί σας τη χαρά της ομάδας στην οποία συμμετέχουν τα «Αδέλφια της ουδετερότητας, ΗΣΑΙΑΣ 2: 4»… Και προβάλει αυτή την όμορφη εκδήλωση.

sinantisi3
Ιδού λοιπόν ένα πρώτο δημοσίευμα, αλλά να είστε σίγουροι ότι θα επανέλθουμε καθώς θα πλησιάζουμε εκείνη την περίοδο. Το ζητούμενο από τους διοργανωτές είναι να πάνε όσοι περισσότεροι αδελφοί γίνεται.

sinantisi4
Και καθώς θα το κάνουν αυτό θα επωφεληθούν διπλά. Από τη μια θα κάνουν για μια ολόκληρη ημέρα πολύ καλή συναναστροφή με αδελφούς και από την άλλη θα είναι κοντά στη φύση σε μια περιοχή πολύ όμορφη…

kala.neaΑφορά τους αδελφούς μας όλων των σειρών που διακράτησαν και συνεχίζουν να διακρατούν την ουδετερότητα και ακεραιότητα τους αρνούμενοι να υπηρετήσουν στο στρατό και φυλακίστηκαν φυλακίστηκαν γι' αυτό. Αυτή η δοκιμασία της πίστης υπάρχει ακόμα και σήμερα, ας μην το ξεχνάμε

Η εκδήλωση όπως έφτασε και σε μας, μέσω μηνυμάτων, αναφέρει όλα αυτά τα ξεχωριστά οφέλη για όλους όσους συμμετέχουν. Και ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ δηλώνει από τώρα ότι θα κάνει το καλύτερο που μπορεί, για να είναι εκεί και να καταγράψει όμορφες στιγμές για να τις μοιραστεί με τους αδελφούς μας απανταχού της γης.

Έφτασε η στιγμή να συναντηθούμε ξανά!!! Ήρθε ο καιρός να σμίξουμε και πάλι από όλη την Ελλάδα και από το εξωτερικό!!! Ένας Παράδεισος στην καρδιά της Βοιωτίας δίπλα από τον Αλίαρτο της Θήβας, μας περιμένει!!!

Σε ένα μοναδικό χώρο, σε φυσικό περιβάλλον ακριβώς δίπλα στην λίμνη Μουσών σε καταπράσινο τοπίο περιφραγμένο με ξύλινο φράχτη ράντζο με άλογα μπορούμε να απολαύσουμε εμείς και οι οικογένειές μας καφέ φαγητό ποτό μουσική χορό θεοκρατική συνομιλία αλλά και την συντροφιά έτσι όπως την έχουμε μάθει από τα χρόνια που βρεθήκαμε στους κλειστούς χώρους περιορισμού.

Η λίμνη Μουσών είναι εύκολα προσβάσιμη από όλη την Ελλάδα, αφού απέχει 15 χλμ από την Εθνική οδό στο ύψος του Αλιάρτου Θήβας στρίβοντας από το Κέντρο Υγείας Αλιάρτου προς το βουνό και κάνοντας πορεία περίπου 5 χλμ…!

Απ’ ότι γνωρίζουμε υπάρχει και εσωτερικός χώρος πολυτελείας σε περίπτωση κακοκαιρίας.

Μπορούμε μικροί και μεγάλοι να κάνουμε (4 ευρώ ) μια διαδρομή με άλογα και πόνι!!!!

Στα τραπέζια που θα καθίσουμε θα υπάρχει έντυπο με διάφορες πληροφορίες για την εκδήλωση και έντυπο για να συμπληρώσουμε την παραγγελία μας η οποία θα δοθεί μετά την προσευχή.

Με ψησταριά στον εξωτερικό χώρο όπου θα μπορούν να ψηθούν σουβλάκια σε καλαμάκι (χοιρινό κοτόπουλο ή κεμπάπ ) με 1.5 ευρώ με το ψωμί, έξτρα ψωμί-κουβέρ 1 ευρώ, με σαλάτα χωριάτικη 5 ευρώ ή σίζαρ 7 ευρώ, πατάτες τηγανητές 3 ευρώ, τυροσαλάτες, τυροκαυτερές και τζατζίκι 2,5 ευρώ το μενού είναι απλό και εύκολο.

Η μπύρα σε ποτήρι ή σε κουτί 330ml (2,5 ευρώ) σε μπουκάλι 500 (3,5 ευρώ), τα αναψυκτικά (2,5 ευρώ) το κρασί 0,5 lt 3,5 ευρώ) και το νερό 0,5 ευρώ το μικρό και 1,3 ευρώ το μεγάλο) δεν θα επιβαρύνουν κατά πολύ τον προϋπολογισμό μας αν και εφόσον θα συμπεριληφθούν στο μενού μας.

Με θέα την λίμνη η συντροφιά μας μπορεί να είναι απολαυστική και συνάμα όχι πολυέξοδη.

Γιατί σκοπός είναι να έρθουν αδελφοί από όλη την Ελλάδα και το Εξωτερικό!!!

Δείτε καλά τις φωτογραφίες και θα διαπιστώσετε πόσο αξίζει αυτή η τοποθεσία!! Τις επόμενες μέρες και μέχρι να υλοποιηθεί η εκδήλωση από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε κι άλλες φωτογραφίες από τον υπέροχο αυτό τόπο που θα απολαύσουμε…

Για να δηλώσετε θέση στο πούλμαν από Αθήνα επικοινωνήστε με τον Θωμά Παπαδημάτο (6971626727 για δηλώσεις - Εκκίνηση από Σταθμό Μετρό Αγίου Αντωνίου ώρα 08.00 ) και αν είστε από Θεσσαλονίκη επικοινωνήστε με τον Γιάννη Κούλιαλη (2310251240 και 698085222) τον Γαβριήλ Τζίντζηρα και τον Κώστα Καλέμη.

Για την Νότιο Ελλάδα επικοινωνήστε με τον Κυριάκος Μποβιάτσο (96946518081)

Όποιος αδελφός έχει ανάγκη φιλοξενίας ας το δηλώσει παρακαλούμε χωρίς δισταγμό.

Την ηχητική κάλυψη θα έχει ο Ζαχαριουδάκης Γιάννης.

Ο αδελφός Δεδότσης Βασίλης και οι παλιοί αδελφοί της σειράς του θα μας παρουσιάσουν ένα μικρό πρόγραμμα. Φυσικά μας περιμένουν και πολλές ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ που βέβαια δεν θα σας τις πούμε γιατί περιμένουμε να έρθετε εσείς προσωπικά να τις δείτε!!!

Θα υπάρχει υπηρεσία πρώτων βοηθειών (θα υπάρξει επικοινωνία με το Κέντρο Υγείας Αλιάρτου για πληροφόρηση) ώστε μαζί με αυτοκίνητο επιφυλακής να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο…! Η Συντονιστική Επιτροπή Συνάντησης έχει σκεφθεί για ακόμα πάρα πολλές λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με την ομαλή και ασφαλή διεξαγωγή της συνάντησης!!!

Αδέλφια, παρακαλούμε ΔΙΑΔΩΣΤΕ την εκδήλωση... Μιλήστε σε όλα τα αδέλφια με ενθουσιασμό.! Το πρόγραμμα θα είναι θεοκρατικά ψυχικά και σωματικά αναζωογονητικό για όλους μας...!

Είναι σημαντικό να έρθετε σαν οικογένειες!!! Όσα τα αδέλφια (ειδικά του εξωτερικού)που δεν θα μπορέσουν να είναι μαζί μας θα μπορούν να μας στείλουν βίντεομήνυμα διάρκειας 2 λεπτών με κοντινό πλάνο στο πρόσωπο το οποίο θα παιχτεί σε οθόνη στην εκδήλωση...! Μην διστάσετε αδέλφια!!! Περιμένουμε μηνύματα από Αμερική από Αυστραλία από Γερμανία από Σουηδία από Ιταλία και από οπουδήποτε αλλού βρίσκεστε!!!

Αλλά και από Ελλάδα…! Ετοιμάστε από τώρα τα βίντεο και στείλτε τα με μήνυμα στο μέσεντζερ ώστε να γίνει η επεξεργασία...! Διαμορφώστε από τώρα το πρόγραμμά σας και κλείστε θέση στα πούλμαν καλώντας στο τηλέφωνο τους υπευθύνους!!! Οι εθελοντές της εκδήλωσης θα πρέπει να βρίσκονται στην Λίμνη Μουσών στις 9 το πρωί...!

Τα παιδιά των αδελφών της ουδετερότητας καλούνται να δηλώσουν συμμετοχή στην ομάδα εθελοντών και αυτά εκτός από εμάς...! Και δεν ξεχνάμε ότι το διαβατήριο της καλής συμπεριφοράς των παρευρισκομένων είναι η στήριξη του προγράμματος και των διευθετήσεων...!

Καλούμαστε ΟΛΟΙ όταν δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα να απευθυνθούμε αμέσως προς επίλυση στην Συντονιστική Επιτροπή η οποία έχει προβλέψει εμφανή χώρο παρουσίας της, όπως και όλων των υπόλοιπων υπηρεσιών!

Ιδού μερικές συμπληρωματικές πληροφορίες:
  • Αυτή ΕΔΩ είναι η σελίδα της λίμνης Μουσών στο Fecebook κι ΕΔΩ μπορείτε να δείτε ένα βίντεο για τη λίμνη, ώστε να πάρετε μια ιδέα για το πού θα πάμε.
  • ΕΔΩ μπορείτε να διαβάσετε ένα άρθρο για τη λίμνη Μουσών, αξίζει να προσέξετε τα σχόλια στο τέλος του άρθρου.
  • Και για να έχετε μια καλύτερη εικόνα ρίξτε ΕΔΩ μια ματιά, στους χάρτες της Google.
  • ΕΔΩ μπορείτε επίσης να δείτε πιο αναλυτικές πληροφορίες από την Google για τη λίμνη των Μουσών..
Comment (0) Hits: 309

Δυο ξεχωριστές Αναμνήσεις, όπως έφτασαν στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και τις προβάλουμε

dedotsis1
Σαράντα χρόνια χωρίζουν αυτές τις δύο φωτογραφίες… Εδώ ο φυλακισμένος για την ακεραιότητα του στις φυλακές Ιωαννίνων Βασίλης Δεδότσης και ο φύλακας του, στρατιωτικός τότε, Κώστας. Είχαν μια καλή σχέση καθώς εκτιμούσε ο ένας τον άλλον για τον χαρακτήρα του και το ήθος του.

dedotsis2
Οι συγκυρίες ήρθαν έτσι που στη φετινή Ανάμνηση ο Κώστας και Βασίλης με φανερά τα σημάδια του χρόνου, βρέθηκαν μαζί… Ο χρόνος όμως δεν άμβλυνε τα συναισθήματα. Αντιθέτως η συγκίνηση ήταν πολύ μεγάλη και ο αίνος ανήκει στον Ιεχωβά που δεν αφήνει κανέναν με καλή καρδιά να πάει χαμένος.

kala.neaΣυχνά αυτά που διαβάζετε εδώ είναι γραμμένα κι από σας. Με το να συνεισφέρεται τόσο σε κείμενα όσο και σε φωτογραφίες όπως συμβαίνει με τη σημερινή ανάρτηση βοηθάτε να γίνει ακόμα πιο αξιόπιστος αυτός ο ιστότοπος. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, αλλά και το ίδιο το κείμενο είναι από δυο φίλους (αλλά και δικούς μας) του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Ας ξεκινήσουμε με την πρώτη αφήγηση. Προσέξτε ξανά τις δύο φωτογραφίες της σημερινής ανάρτησης. Ο στρατιωτικός της φωτογραφίας κάποτε, βρέθηκε τυχαία στο έργο από δύο αδελφές, η μία εξ αυτών τηλεφώνησε στον Βασίλη Δεδότση, λέγοντάς του ότι βρήκαν ένα πολύ καλοσυνάτο άτομο, το οποίο τους είπε ότι ήταν αξιωματικός στις φυλακές Ιωαννίνων και εκτιμούσε πολύ τους νεαρούς αντιρρησίες Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Ιδιαίτερα ζήτησε να μάθει για τον Βασίλη, μια και εργαζόταν μαζί στο ίδιο γραφείο της Διοίκησης. Αυτός ήταν ο Υποδιοικητής των Φυλακών, πολύ καλός απέναντί στους Μάρτυρες του Ιεχωβά, ευγενικός, τους σεβόταν πάρα πολύ και όπως χαρακτηριστικά σχολίασε, «αυτά τα παιδιά, σημάδεψαν για πάντα τον ψυχικό μου κόσμο».

Έτσι, η αδελφή έδωσε στον Βασίλη το τηλέφωνό του και δύο μέρες πριν την Ανάμνηση τον πήρε τηλέφωνο. Όταν του είπε ποιος είναι, ξέσπασε σε λυγμούς και υποσχέθηκε να πάει στην Ανάμνηση, μια και θα ήταν εκείνος ο ομιλητής. Και κράτησε το λόγο του. Πήγε.

‎Για σκέψου: 1977-2017, έπειτα από 40 ολόκληρα χρόνια συναντήθηκαν στην Ανάμνηση με αυτόν τον τόσο καλό, πρώην αξιωματικό των Στρατιωτικών Φυλακών Ιωαννίνων, τον πολύ αγαπητό μας Κώστα Μπαλτά!

Η συγκίνηση δεν περιγράφεται, έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και έκλαιγαν σαν μικρά παιδιά! Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους.

Και το πιο σημαντικό: Ήδη δρομολογήθηκε γραφική μελέτη και όπως σχολίασε ο ενδιαφερόμενος, "έχασα πολύτιμο χρόνο, μου λείψατε πολύ όλα αυτά τα χρόνια ".

Ναι, ο Ιεχωβά δεν θα αφήσει κανένα πρόβατό του να χαθεί!

Ας δούμε τώρα τη δεύτερη αφήγηση:

Στης πεθεράς μου το σπίτι ερχόταν ένα ζευγάρι, πιο μεγάλοι από εμάς φυσικά. Έκανα παρέα με τον πεθερό και την πεθερά μου. Συχνά όταν είχαν κόσμο τα πεθερικά μου, κατέβαινα λίγο να τους περιποιηθώ. Σε μια τέτοια περίσταση λοιπόν γνώρισα αυτό το ζευγάρι.

Ο κύριος Γιώργος, ένας πολύ μορφωμένος σκεπτόμενος άνθρωπος ,παρ’ όλο που ήταν άθεος κομμουνιστής, όπως έλεγε ο ίδιος, έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς ήταν συγκρατούμενος με πολλούς από αυτούς κατά την επταετία στην Γυάρο. Λαλίστατος και παραστατικός όπως ήταν ο κύριος Γιώργος, είχε πολλά να πει για τους αδελφούς μας. Κάτι που του έκανε μεγάλη εντύπωση και δεν θα το ξεχάσει ποτέ, ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία που είχε.

Σας την αναφέρω, όπως ακριβώς την άκουσα. Αφηγείται λοιπόν ο κύριος Γιώργος:

Τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν τους είχαν όλους μαζί σε ένα κελί για να μην μιλάνε ο ένας στον άλλον για την πίστη τους, επειδή έτσι γίνονταν πιο δυνατοί, έλεγαν οι διευθυντές των φυλακών… Έβλεπαν ο ένας τον άλλον, στο προαύλιο την ώρα που έβγαιναν έξω. Εκεί πάντα είχαν κάτι να πουν ο ένας στον άλλον. Φαίνεται ότι έλεγαν κάτι όμορφο, καθώς ήταν όλοι χαρούμενοι όταν γυρνούσαν στα κελιά τους.

Μια μέρα λοιπόν, άνοιξη ήταν, ήλθε ένας από αυτούς και μου είπε: Σε παρακαλώ πες στον υπεύθυνο στην αναφορά ότι σε χτύπησα.

Παλάβωσες; του είπα, θα φας τιμωρία, θα πας στην τρύπα.

Δεν πειράζει, σε παρακαλώ σήμερα πρέπει να πεις ότι σε χτύπησα, πρέπει να πάω στην τρύπα... Έχοντας εκτίμηση στον συγκρατούμενο μου αυτόν, σκέφτηκα για να θέλει να πάει στην τρύπα κάποιος λόγος υπάρχει, ας του κάνω το χατίρι. Βγήκαμε λοιπόν αναφορά και τον κατήγγειλα ότι με χτύπησε.

Η σύμπτωση ήταν, έτσι νόμιζα τότε, ότι ήταν σύμπτωση… Στην αναφορά όλοι κάτι κακό είχαν να πουν εκείνη την ημέρα για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Άλλος του πήρε κάτι προσωπικό του και δεν το έδινε πίσω, άλλος τον χτύπησε όπως εμένα, άλλος του μίλησε υβριστικά, άλλος του έσκισε το σεντόνι. Σκεφτήκαμε όλοι... Τι έπαθαν οι γιαχωβάδες, σήμερα; Σεληνιάστικαν; Ήταν βλέπετε πανσέληνος. Κανένας δεν γλύτωσε την τιμωρία. Όλοι μαζί στην τρύπα μέχρι αύριο το πρωί.

Να πω ότι η τρύπα ήταν ένας λάκκος σκαμμένος στη γη βαθιά με λαμαρίνες από πάνω. Μέσα εκεί στη διάρκεια της μέρας ακόμη και με λίγο ήλιο ήταν φούρνος. Κι όμως οι δικοί σας, για κάποιο λόγο ήθελαν όλοι να πάνε εκεί.

Γύρισαν την άλλη μέρα τσουρουφλισμένοι, διψασμένοι, καθώς νερό δεν είχε εκεί όλη μέρα, αλλά τόσο χαρούμενοι. Δεν γινόταν, έπρεπε να μάθω, τι στο καλό συνέβη εκεί πέρα. 21 άτομα στη τρύπα και βγήκαν και χαρούμενοι. Τελικά πήρα την απάντηση μου. (Να πω ότι μέχρι τώρα είχα καταλάβει εγώ τι έκαναν οι αδελφοί μας και ήδη είχα αρχίσει να προσπαθώ να κρατήσω τα δάκρυα μου)

Εσείς μια φορά το χρόνο γιορτάζετε για τον Χριστό που πέθανε και αναστήθηκε. Αυτοί λοιπόν συνεννοήθηκαν… Βρέθηκαν όλοι μαζί στη τρύπα και έκαναν τη γιορτή σας. Είχε κάνει, λέει, ένας από αυτούς κάτι ψωμάκια στο μαγειρείο και είχαν και ένα ποτήρι τσίγκινο, άδειο. Ήθελαν να έχει μέσα κρασί, αλλά ήταν αδύνατον. Μου εξήγησαν τι ακριβώς έκαναν και γιατί.

Από τότε εκτιμώ πολύ την πίστη σας και μάλιστα όταν έγινα μέλος της Διεθνούς Αμνηστίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όποτε τύχαινε θέμα με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά πάντα σας υποστηρίζω.

Δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυα μου καθώς μάθαινα μετά από τόσα χρόνια πως έκαναν ανάμνηση οι αδελφοί μας, εκεί στη Γυάρο, στη σκληρά αυτή φυλακή με τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης. Για πολύ καιρό δεν μπορούσα να αφηγηθώ την εμπειρία στους φίλους, αδελφούς μου καθώς με έπιαναν τα κλάματα.

Να προσθέσω άτι κάναμε σε ένα μήνα περίπου μαζί με τον κύριο Γιώργο, Ανάμνηση. Είχαμε ξεκινήσει και μελέτη, αλλά είχε μια τόσο προκατειλημμένη σύζυγο, που δεν ήταν ποτέ δυνατόν να προχωρήσει. Ο Ιεχωβά βέβαια διαβάζει τις καρδιές και στην ανάσταση, σίγουρα θα του δοθεί ευκαιρία να τον λατρέψει.

Αυτή την εμπειρία δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

Σκέφτομαι τώρα να την διαβάσει μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ κανένας αδελφός και να πει, «ήταν εκεί ο πατέρας μου ή ήμουν κι εγώ εκεί» αν και τώρα είναι πολύ μεγάλοι οι αδελφοί που ήταν στη Γυάρο, αν ζουν κιόλας, πόσο σημαντικό θα είναι, αυτό το μοίρασμα.
Comment (0) Hits: 271

Ζήσαμε ένα υπέροχο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου κοντά σε φίλους αγαπημένους

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο... Στη Ζαγορά είμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξενούν στα studio τους, έχουν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Να πάρετε μια γεύση πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει εδώ και πολύ καιρό… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί αυτός. Εντάξει, χειμώνας είναι, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμαστε αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Τώρα βλέπουμε τον καιρό να χαλάει πάλι… Και τα χιόνια μας εφτασαν στο μέρος που μένουμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέρουμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε επειδή η κίνηση δεν είναι πάρα πολύ εύκολη, αλλά περνάμε πολύ όμορφα... Κάθετ'ι εδώ είναι όμορφο

Και είχαμε ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμερ και στην πρώτη επίσκεψη μαςε, την κάθε στιγμή. Καταλαβαίνεται, φαντάζομαι τι εννοούμε αφού μέσα από αυτό το Site, βλέπετε  ήδη φωτογραφίες από εκεί 

xionismeni.zagora2

Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μεινετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συυνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία…

Λαιμητόμος και για τους δημοσιογράφους το ασφαλιστικό. Τώρα στοχεύουν στον ΕΔΟΕΑΠ

banner gia site

Εκατόν πενήτα τρείς βουλευτές ψήφισαν την καταδίκη μας. 153, Οι ίδιοι που ούρλιαζαν όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ψήφιζαν μνημόνια. Κάποιοι απ' αυτούς τους θυμόμαστε που είχαν βγει από τα παράθυρα της Βουλής και είχαν αναρτήσει πανό. Κάποιοι άλλοι είχαν φάει ξύλο και δακρυγόνα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Εκείνο που μας έκανε να νιώσουμε πολύ άσχημα το βράδυ που ψηφίστηκε το νομοσχέδιο μαζί με το νέο φορολογικό που θα μας αποτελιώσει, είναι ότι χειροκροτούσαν που τα κατάφεραν και το πέρασαν! Ίδιοι, ανίκανοι, όλοι οι πολιτικοί... Μακριά τους... Όσο πιο μακριά γίνεται. Δεν τους έχουμε πια, καμιά απολύτως εμπιστοσύνη... Μετά το ΕΤΑΠ ΜΜΕ, τώρα βάζουν στο στόχαστρο τον ιατροφαρμακευτικό μας φορέα, τον ΕΔΟΕΑΠ κάθώς έκοψαν τους πόρους χρηματοδότησης του από το αγγελιόσημο...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 20 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια...

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Μαρτίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA