Ο Ιεχωβά ο Θεός της ειρήνης και η Πηγή της. Η ειρήνη είναι καρπός του πνεύματός του

pili.trikalon1

ΕΙΡΗΝΗ

Και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις Ευδοκία το έψαλλαν οι Άγγελοι, σε κάποια ευκαιρία.
Που εγεννήθη ο Χριστός, τα χρόνια τα παλιά κάποιοι ποιμένες άγρυπνοι, κήρυξαν πλατιά.

Αλλά από τότε πέρασαν, 2000 χρόνια Ειρήνη δεν την είδαμε, μόνο βροντούν κανόνια.
Η προφητεία έλεγε, πως θα ‘ρθει ο καιρός να αναλάβει ο Χριστός τα πάντα, ευτυχώς!

Τώρα ναι διανύουμε, ετούτο τον καιρό που ο Ιησούς σαν Βασιλιάς θα φέρει λυτρωμό.
Όμως πριν έρθει η ώρα αυτή, να βασιλεύσει η Ειρήνη οι άνθρωποι σαν άφρονες θα ψάχνουν για γαλήνη.

Προσπάθειες γίνονται παντού, Ειρήνη υπογράφουν χαρτιά χωρίς αντίκρισμα για πέταμα υπάρχουν.
Συνδιασκέψεις γίνονται, πώς να κατορθωθεί με την των όπλων απειλή, Ειρήνη να δοθεί!

Την ζωγραφίζουν πάντοτε με ένα περιστέρι. Μ' ελιάς κλαδί στο ράμφος του, Ειρήνη να τους φέρει.
Ειρήνη σε τραγούδησαν, με χείλη πονεμένα μανάδες όπου έχασαν, βλαστάρια αγαπημένα.

Ειρήνη σε αποκάλεσαν ύψιστο αγαθό. Για να υπάρχει η χαρά, στον κόσμο τον κακό.
Δεν εννοούν πως δεν μπορούν, Ειρήνη για να φέρουν όταν οι νόμοι του Θεού δεν τους ενδιαφέρουν.

anixiatikos.kipos1
Ειρήνη μόνο έρχεται απ' τον πιστό Θεό. Όταν αυτοί αποδέχονται τον νόμο τον καλό.
Που οδηγός είν' η Γραφή, μας λέει ακριβώς τι απαιτεί από εμάς ο ύψιστος Θεός.

Θα 'ρθει στιγμή ν' αναφωνούν, ασφάλεια και Ειρήνη. Θέλουμε για να είμαστε, στην γη ευτυχισμένοι.
Όμως αυτό είναι η αρχή μιας καταστροφής, αφού ποτέ δεν πίστεψαν τα λόγια της Γραφής.

Εμείς όμως οι δούλοι του, γνωρίζουμε καλά ότι το τέλος έρχεται την πόρτα μας κτυπά.
Δεν πολεμάμε με σπαθιά με όπλα φονικά με την Γραφή στα χέρια μας, μιλάμε φιλικά.
Γνωρίστε τον Δημιουργό και γιό του τον Χριστό, τότε Ειρήνη θα 'χετε σε μέλλον κοντινό.

iliovasilema5

Η ζωή μας είναι γλυκειά, με τα πάνω της και τα κάτω της... Από εμάς εξαρτάται να της δώσουμε το πραγματικό νόημα... Ας το προσπαθούμε, καθημερινά... Μπορούμε να τα καταφέρουμε! Να είστε απόλυτα σίγουροι γι' αυτό! Και δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από την ειρήνη διάνοιας...

Κάποιοι τα έχουν καταφέρει... Γιατί όχι κι εμείς;

The News

Ένα βιβλίο εξαιρετικό: «Αντιρρησίες Συνείδησης» του δημοσιογράφου Κώστα Τσαρούχα

antitrisies.sin.1
Το εξώφυλλο του βιβλίου «Αντιρρησίες Συνείδησης» του Κώστα Τσαρούχα, 14η έκδοση, από τα «Ελληνικά Γράμματα» που διάβασα προσεκτικά για δεύτερη φορά… Είναι κιτρινισμένο από το χρόνο, αντίτυπο του 1996.

antitrisies.sin.2
Η πρώτη φορά που το διάβασα, ήταν πριν ένα περίπου χρόνο, όταν μου το έδωσε ο φίλος μου ο Θοδωρής… Όμως κι αυτή τη φορά ήταν μοναδικό, καθώς είδα ξανά, τι πέρασαν αδελφοί για να μείνουν στην ακεραιότητα.

antitrisies.sin.3
Ένα απόσπασμα του βιβλίου όπου περιγράφονται οι άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν στις φυλακές οι αντιρρησίες συνείδησης. Τι ζητούσαν; Ένα στοιχειώδη σεβασμό των δικαιωμάτων τους, ως ανθρώπων.
antitrisies.sin.5antitrisies.sin.4

antitrisies.sin.11Το βιβλίο είναι ένας καλός σύντροφος… Μ’ αρέσει να βυθίζομαι στις σελίδες του και να χάνομαι μέσα στον κόσμο που παρουσιάζει ο συγγραφέας. Πιο πολύ βέβαια αυτό συμβαίνει στα λογοτεχνικά βιβλία… Στο βιβλίο του συναδέλφου μου, Κώστα Τσαρούχα, που πρόσφατα ξαναδιάβασα, «Αντιρρησίες Συνείδησης», δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.

Είναι μια γροθιά στα καλοβολεμένα στομάχια μας, μια υπόμνηση πως τίποτα δεν χαρίστηκε, αλλά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πέρασαν πολλά, στην πορεία του χρόνου, ιδιαίτερα στη χώρα μας, όπου υπήρχε ένα αναχρονιστικό καθεστώς νομοθεσίας σε σχέση με την άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης.

Το να κρατήσει κανείς την ακεραιότητα του σήμαινε μια διαρκή και άδικη ταλαιπωρία χρόνων… Ο Κώστας Τσαρούχας είναι, όπως ήδη ανέφερα, δημοσιογράφος με πλούσιο συγγραφικό έργο πάνω σε έρευνες και ρεπορτάζ που έκανε στη διάρκεια της θητείας του στην ενεργό δημοσιογραφική δράση και κατά καιρούς δημοσίευε στις εφημερίδες που εργαζόταν. Ναι, τα έκανα τότε, αυτά οι εφημερίδες... Και τα στοιχεία που παραθέτει είναι φοβερά ντοκουμέντα που βοήθησαν ουσιαστικά στο να αλλάξει το καθεστώς και να ισχύει σήμερα η εναλλακτική θητεία σε κοινωνικούς τομείς, διπλάσια βέβαια σε χρόνο από τη θητεία των κληρωτών στρατεύσιμων.

Κάποιοι από αυτούς που αναφέρονται με ονοματεπώνυμα, έχασαν τη ζωή τους. Άλλοι όμως ζουν ακόμα, ανάμεσα μας, κουβαλώντας τις βλάβες που υπέστησαν από την πολύχρονη φυλάκιση τους και τις συνεχείς ταλαιπωρίες τους. Είναι όμως όρθιοι και αποτελούν φωτεινά παραδείγματα για όσους είναι τώρα στην αλήθεια και νομίζουν ότι τα πράγματα ήταν πάντα έτσι…

Γι’ αυτό αξίζει να βρούμε όσους περισσότερους αδελφούς μπορούμε και να μιλήσουμε μαζί τους. Θα είναι φοβερό να διαβάζουμε τις σκληρές εμπειρίες τους και να παίρνουμε θάρρος για να προχωρούμε με το κεφάλι ψηλά.

Το βιβλίο του Κώστα Τσαρούχα «Αντιρρησίες Συνείδησης» περιέχει ρεαλιστικές, αυθεντικές, περιγραφές… Δεν στρογγυλεύει τα πράγματα. Λέει την αλήθεια μέσα από διηγήσεις ανθρώπων, φωτογραφίες εποχής υπαρκτών προσώπων ή μέσα από δημόσια έγγραφα και κείμενα που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης.

Περιγράφει εξήντα σκληρά χρόνια στην Ελλάδα. Καταχωρεί ευσυνείδητα τιςαντιδράσεις από διεθνείς οργανισμούς, τον ΟΗΕ, διεθνή συμβούλια και οργανώσεις… Και παρατηρεί κανείς μια απίστευτη άρνηση της Ελλάδας που αρκείται να βαυκαλίζεται ότι είναι η κοιτίδα της Δημοκρατίας, να προσαρμοστεί στη διεθνή νομολογία και να σεβαστεί το ανθρώπινο δικαίωμα που αφορά στην άρνηση στράτευσης για θρησκευτικούς λόγους…

Σε κάποια σημεία του, ίσως είναι κουραστικό καθώς προσπαθεί να δώσει ως ντοκουμέντα, αυθεντικά νομικά κείμενα ή εκθέσεις ευρωβουλευτών ή συζητήσεις και τοποθετήσεις μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο… Ωστόσο, καθώς ο αναγνώστης μένει με το στόμα ανοιχτό από τη συνεχιζόμενη αδικία σε βάρος μιας χούφτας ανθρώπων, που για τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, αντιλήψεις και θέσεις, θεωρούνται εχθροί του έθνους και να διώκονται σκληρά ανελέητα γι’ αυτό.

Κάπου εκεί πεισμώνεις και φτάνεις ως το τέλος… Και το τέλος είναι καλό… Αυτό το άτεγκτο και ανάλγητο σκληροτράχηλο κράτος αναγκάστηκε, κάτω από τη διεθνή κατακραυγή να αλλάξει τη νομολογία του πάνω στο επίμαχο θέμα.

Σήμερα οι νέοι αδελφοί δεν ταλαιπωρούνται έτσι… Υπηρετούν εναλλακτική θητεία εργαζόμενοι στο χρόνο μιας διπλάσιας υπηρεσίας, αλλά σε κοινωνικές θέσεις ευθύνης, χωρίς να είναι ντυμένοι με στρατιωτική στολή…

Έτσι κι αλλιώς ο ίδιος ο στρατός έχει βάλει πολύ νερό στο κρασί του… Τα παιδιά που υπηρετούν τη θητεία τους δεν πάνε πια στην άλλη άκρη της Ελλάδος από τον τόπο καταγωγής και διαμονής τους. Το ίδιο και νέοι αδελφοί που κάνουν την κοινωνική θητεία τους. Κι αυτό για λόγους οικονομίας…

Αν δεν έχετε διαβάσει το βιβλίο, αξίζει να το βρείτε και να του ρίξετε μια ματιά. Κερδισμένοι θα βγείτε… Και θα εκτιμήσετε ακόμα περισσότερο όλα όσα έχουμε εμείς σήμερα και κυρίως την ελευθερία να λατρεύουμε χωρίς περισπασμούς τον Θεό της αλήθειας.

  • Δείτε ΕΔΩ την εκδίκαση της υπόθεσης Κοκκινάκη στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη δικαίωση στο Σρασβούργο...

antitrisies.sin.6

Σχόλια (2)

  1. Γιάννης Χρυσέλης

Οι παραπάνω 28 αντιρρησίες της φωτογραφίας, Νίκο, είναι η σειρά μου. Η δίκη τους κράτησε 16 λεπτά (ένα και μισό λεπτό κατά άτομο) και η ποινή τους 112 χρόνια φυλακή. Εγώ με άλλους τρεις δικαστήκαμε πέντε μήνες νωρίτερα, η δίκη κράτησε 10 λεπτά,...

Οι παραπάνω 28 αντιρρησίες της φωτογραφίας, Νίκο, είναι η σειρά μου. Η δίκη τους κράτησε 16 λεπτά (ένα και μισό λεπτό κατά άτομο) και η ποινή τους 112 χρόνια φυλακή. Εγώ με άλλους τρεις δικαστήκαμε πέντε μήνες νωρίτερα, η δίκη κράτησε 10 λεπτά, (δυόμιση λεπτά κατά άτομο). Συμφέρουν όπως καταλαβαίνεις στο κράτος οι δίκες με πολλούς κατηγορουμένους....

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Οι δικές σας εμπειρίες είναι που μας δίνουν κουράγιο και δύναμη, Γιάννη… Καθώς διαβάζω αυτές τις μέρες το βιβλίο του Θανάση Ρέππα «Για Λόγους Συνειδήσεως», έκδοση 1979, αντιλαμβάνομαι πόσο βαρύ ήταν το φορτίο που σηκώσατε στις νεανικές πλάτες...

Οι δικές σας εμπειρίες είναι που μας δίνουν κουράγιο και δύναμη, Γιάννη… Καθώς διαβάζω αυτές τις μέρες το βιβλίο του Θανάση Ρέππα «Για Λόγους Συνειδήσεως», έκδοση 1979, αντιλαμβάνομαι πόσο βαρύ ήταν το φορτίο που σηκώσατε στις νεανικές πλάτες σας, υπερασπίζοντας την ακεραιότητα σας απέναντι σε ένα σκληρό, ανάλγητο και εκδικητικό κράτος…
Κάθε σελίδα του συνειδητοποιώ πως σήμερα εμείς είμαστε πολύ προνομιούχοι σε σχέση με όσα εσείς περάσατε για να κρατηθείτε στην πίστη σας. Θα είχε ενδιαφέρον να μου δώσεις για δημοσίευση και τη δική σου εμπειρία από το στρατό, με φωτογραφίες σκαναρισμένες, εποχής. Το έχω ζητήσει και από άλλους αδελφούς…

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 4 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δώδεκα μήνες στην ανεργία

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA