Όμορφες αναμνήσεις από τα αθώα παιδικά μου χρόνια… Ψηφίδες, η ζωή μου!

sxolio

Θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία... Θα πρέπει να είμαι τρίτη δημοτικού ή μικρότερος και ήταν από τις κλασικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο. Νομίζω ο ίδιος φωτογράφος μας την έκανε και κορνίζα. Η μητέρα μου, την είχε σε περίοπτη θέση κι εγώ την κληρονόμησα. Θα τη δείτε σπίτι μου... Παραπέμπει σε όμορφες παιδικές μνήμες...

ikogenia
Τις φωτογραφίες αυτές τι έχει η Στασούλα μας, στο σπίτι της… Αν θυμάμαι καλά τις είχαμε στο πατρικό μου, πριν βάλω μπροστά να το φτιάξω στη σημερινή του μορφή, όπως το βλέπετε στο τέλος αυτής της ιστοσελίδας, χαμηλά. Σ’ αυτή εδώ, είναι όλη η οικογένεια μου και εγώ (με κρατά ως τον μικρότερο, η μητέρα μου στα πόδια της).

Όρθιοι, από αριστερά, η Στασούλα, δίπλα της η Γεωργία (δεν ζει πια…), ο Κωστής μας και η Μαλάμω. Και καθιστοί, η μητέρα μου Παπαδιό, με εμένα και φυσικά ο πατέρας μου, Λευτέρης.

Θα πρέπει να είναι τραβηγμένη από κάποιον πλανόδιο φωτογράφο, στην εξωτερική αυλή του σπιτιού μας, από αυτούς με τον τρίποδα και τις πλάκες που περνούσαν από τα χωριά τα παλιά χρόνια κι έβγαζαν μεροκάματο με τέτοιες φωτογραφίες.

mbambas.mama
Μια ακόμα φωτογραφία του πατέρα μου και της μητέρας μου, όταν ήταν νεώτεροι, που επίσης είναι μεγάλη κορνίζα σήμερα στο σπίτι της Στασούλας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυθεντική. Απ’ ότι θυμάμαι από τις διηγήσεις τους, ο πατέρας μας, "έπεσε" χρονικά να πάει στρατιώτης, σε μια εποχή που τα πράγματα δεν ήταν και τόσο αυστηρά, λίγο μετά τη Γερμανική Κατοχή.

Και επειδή είχε τρία παιδιά να μεγαλώσει, συχνά «έφευγε» από το στρατό για ένα – δυο χρόνια, μέχρι που η αστυνομία (χωροφυλακή τότε…) να τον εντοπίσει και να του ζητήσει να … επιστρέψει πίσω στη μονάδα του.

Εδώ, μάλλον πρόκειται για κολάζ. Τα έκαναν αυτά, στην εποχή των παιδικών μου χρόνων... Με ένα πρωτόγονο τρόπο, αλλά τα έκαναν, οι πλανόδιοι φωτογράφοι... Έκαναν δηλαδή μόνταρα, δυο διαφορετικές φωτογραφίες σε μία και σε πολλές περιπτώσεις έβαζαν μάλιστα και… χρώματα, σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε μια εποχή που η χρωματιστή φωτογραφία δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στη ζωή μας. Πώς δεν μπορώ να φανταστώ την τεχνική, αλλά ήταν σα να... ζωγράφιζαν τη φωτογραφία!

Αχ, πώς λαχταρώ τη στιγμή που θα τους ξαναδώ και θα τους σφίξω στην αγκαλιά μου και του δυο! Η μητέρα μου, πρόλαβε και γνώρισε την αλήθεια, αλλά και στον πατέρα μου, θα του δοθεί η ευκαιρία να μάθει… Ήταν δεκτικός, έντιμος, δίκαιος, καθαρός...

The News

Ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη σας: «Για λόγους Συνειδήσεως»

gia.logus.sin1.171014
Το εξώφυλλο του βιβλίου του Θανάση Ρέππα «Για λόγους Συνειδήσεως». Μια έκδοση του 1979 προωθημένο για την εποχή του, που θα παραμείνει διαχρονικό στο πέρασμα των χρόνων…

gia.logus.sin2.171014
Η δίκη που έφερε τον Μηνά, τον ήρωα του βιβλίου, πιο κοντά στην αλήθεια… Κάπως έτσι ελκύει ο Θεός κοντά του, τους ανθρώπους. Ένα απλό γεγονός στα μάτια μας, που μπορεί να φαίνεται τυχαίο, είναι αρκετά…

gia.logus.sin3.171014
Η πρώτη του εμπειρία στο στρατόπεδο καθώς παρουσιάζεται και η συνάντηση του με τον Διοικητή στον οποίο εξηγεί τους λόγους άρνησης στράτευσης… Συγκλονιστική εμπειρία…

gia.logus.sin4.171014
Τα βασανιστήρια αρχίζουν… Αφού δεν μπόρεσαν με το καλό, επιχείρησαν με τη βία να τον κάνουν να αλλάξει την απόφασή του και να ντυθεί στρατιώτης, χωρίς κανέναν αποτέλεσμα. Ο Μηνάς ήταν αποφασισμένος…

gia.logus.sin5.171014
Η συνάντηση του με τον Βασίλη στο κελί του κρατητηρίου και ο θάνατός τους που αργότερα παρουσίασαν ως αυτοκτονία… Ο Βασίλης ήταν μια ξεχωριστή περίπτωση για την οποία θα γράψουμε κι αργότερα…

gia.logus.sin6.171014
Ο Επίτροπος του στρατοδικείου, προτείνει για τον Μηνά, την εσχάτη των ποινών, τον θάνατο χωρίς κανένα ελαφρυντικό. Το δικαστήριο «παγώνει». Θάνατος για λόγους συνειδήσεως; Αν είναι δυνατόν…

gia.logus.sin7.171014
Το κλείσιμο του βιβλίου που αξίζει να διαβάσετε κι ας είναι πολυτονικό… Ο Μηνάς έχει δώσει μαρτυρία στον δεσμοφύλακα του και χωρίζουν… Το βιβλίο δεν έχει χάπι εντ. Το αντίθετο, αφήνει ξακάθαρα να εννοηθεί ότι η ίδια ιστορία συνεχίζεται και με άλλα παιδιά…

Ο Θανάσης Ρέππας, δικηγόρος στο επάγγελμα έγραψε πριν από χρόνια αυτό το βιβλίο, «Για λόγους Συνειδήσεως» με σκοπό και στόχο να κάνει γνωστά τα ζητήματα που αντιμετώπιζαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς αρνούνταν τη στράτευση ακριβώς λόγω της συνείδησης τους.

Μοιάζει με μυθιστόρημα, αλλά δεν είναι. Λέει μεγάλες αλήθειες που αφορούν ένα νέο παλικάρι, τον Μηνά, που δεν γεννήθηκε στην αλήθεια, αλλά γνώρισε τον Θεό και υπερασπίστηκε με πάθος την πίστη του, γεγονός που αποτελεί παράδειγμα για όλους εμάς που καθημερινά αντιμετωπίζουμε δοκιμασίες προκειμένου να διακρατήσουμε την ακεραιότητα μας.

Είναι σαν να κρατάει ένα προσωπικό ημερολόγιο και να καταγράφει καθημερινά τις εμπειρίες του… Κι αυτά τα φλας μπακ που κάνει βοηθούν πολύ τον αναγνώστη να αντιληφθεί την αφετηρία του ήρωα του και τον δρόμο που βάδισε με το κεφάλι ψηλά, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη θανατική καταδίκη και όλα όσα σκληρά συνέβησαν, ώστε να βγει νικητής από τη μάχη που έδωσε με αξιοπρέπεια, απέναντι σε ένα στρατιωτικό μηχανισμό που τις περισσότερες φορές, αν όχι όλες, έδειχνε να είναι κολλημένο στο παρελθόν, εκθέτοντας διεθνώς τη χώρα μας, καθώς αρνούνταν πεισματικά να προσαρμοστεί με τις διεθνείς επιταγές.

Ο Θανάσης Ρέππας υπήρξε έως σήμερα που είναι στη σύνταξη του και βιώνει αρκετά προβλήματα υγείας, αξιοπρεπής και αξιόλογος δικηγόρος… Δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά, (βρήκα τα στοιχεία του και θα το κάνω…) αλλά γνώρισα ανθρώπους που μίλησαν μαζί του και είναι σε θέση να με διαβεβαιώσουν ότι υπερασπίστηκε πολλά παιδιά στα διάφορα στρατοδικεία…

Σ’ αυτό το βιβλίο του, εξάλλου δίνει βήμα και στον εαυτό του καθώς μετά τον πρόεδρο και τον επίτροπο που προτείνει την θανατική καταδίκη του κατηγορούμενου «για λόγους συνειδήσεως» τον υπερασπίζεται με ένα εντελώς ξεχωριστό τρόπο, δυναμικό και γνήσια χριστιανικό. Είναι καταπέλτης απέναντι στην καταφανή αδικία που είχε να αντιμετωπίσει…

Το βιβλίο του αυτό, όπως και ο ίδιος σε όλη τη ζωή, δίνει μαρτυρία ώστε να γίνει γνωστό ένα πολύ σοβαρό θέμα που αφορά τη ασυδοσία του ελληνικού κράτους απέναντι στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με αποτέλεσμα να συμβάλει στο να γίνει γνωστό το θέμα στο εξωτερικό και να ξεσηκωθεί η διεθνής κοινότητα… Κάπως έτσι αναγκάστηκαν να κάνουν πίσω και να προσαρμοστούν σήμερα στη διεθνή νομολογία σχετικά με τους αντιρρησίες συνείδησης. Σε εμένα, ωστόσο, έγινε αφορμή να ψάξω περισσότερο το θέμα κι έτσι να βρω κι άλλα πράγματα για τους αντιρρησίες συνείδησης.

Θα τα βάλω εδώ εν καιρώ… Διότι αξίζει να υπάρχουν κάπου μαζεμένα… Κάνει καλό σε όσους ψάχνουν, σε όσους κάνουν έρευνα και το βιβλίο του Θανάση Ρέππα είναι όντως μια καλή ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Αν δεν το έχετε διαβάσει, αναζητήστε το. Εξάλλου από μόνο του είναι ένα εξαιρετικό ντοκουμέντο…

  • Ανακαλύψτε περισσότερα πράγματα για τους αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα ΕΔΩ.
  • Κι ΕΔΩ δείτε περισσότερες εμπειρίες αδελφών...
  • Διαβάστε ΕΔΩ ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τον θάνατο του Βασίλη Καραφάτσα.
  • Δείτε ΕΔΩ το έργο "Επιστρέφω σύντομα", διηγήματα του Θανάση Ρέππα.
  • "Τα μηδενικά των στεφανιών", ποιήματα. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσιευμα για το βιβλίο αυτό.
  • "Αρμενίζοντας δυτικά της Ελπίδας", ποιηματα 1997. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα.
  • "Δια ταύτα", τόμος Α' (Γνωμοδοτήσεις μια Ζωής) του Θανάση Ρέππα.
  • "Δια ταύτα" (Γνωμοδοτήσεις μιας Ζωής) Τόμος Β΄, του Θανάση Ρέππα. Μέρος Α' ΕΔΩ κι ΕΔΩ το Β΄Μέρος.
  • "Αδιάβαστα Βιβλία", έκδοση2005. Διαβάστε το ολόκληρο ΕΔΩ.
  • θεατρικά. "Τα αποκαλυπτήρια", διηγήματα, 2007, δεύτερη έκδοση.
  • "Στάσιμος Χρόνος", ποιήματα 2011. Δείτε ολόκληρο το βιβλίο ΕΔΩ.
  • "Μπορεί να λείπω στο χωριό", εκδόσεις Φανάρι, 2014
  • Συναντηθήκαμε και γνωριστήκαμε από κοντά με τον Θανάση Ρέππα. Δείτε ΕΔΩ.

Σχόλια (11)

  1. fiskilis agelos

Με αυτο το βιβλιο στην βαλιτσα πηγα στο πειθαρχειο στις 7 Απριλιου 1982 και εμεινα 50 μερες αυστηρα στο Nαυπλιο, ο συγγραφεας ηταν και ο δικηγορος μου στο στρατοδικειο. Θυσαυρος μνημης !!!!!!

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Ε, να αυτά είναι Άγγελε, τα όμορφα που μαθαίνουμε εμείς οι πιο ευνοημένοι, που δεν περάσαμε από τέτοιες σκληρές δοκιμασίες… Αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει 50 μέρες αυστηρά στο πειθαρχείο, στο Ναύπλιο… Πάλι καλά που στο άφησαν να το έχεις μαζί σου...

Ε, να αυτά είναι Άγγελε, τα όμορφα που μαθαίνουμε εμείς οι πιο ευνοημένοι, που δεν περάσαμε από τέτοιες σκληρές δοκιμασίες… Αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει 50 μέρες αυστηρά στο πειθαρχείο, στο Ναύπλιο… Πάλι καλά που στο άφησαν να το έχεις μαζί σου αυτό το βιβλίο… Και τι ευλογία να γνωρίσεις από κοντά τον συγγραφέα αργότερα ως συνήγορο υπεράσπισης σου στο στρατοδικείο…
Τα έχεις γράψει, όλα αυτά Άγγελε; Κι αν ναι, δώς μου κάποιο λιγκ να τα διαβάσω κι εγώ… Νομίζω ότι και μ’ αυτόν τον τρόπο ισχυροποιείται η σχέση μας με τον Ιεχωβά… Θα το περιμένω… Βλέπω, εξάλλου, πως είσαι πολύ δραστήριος στο διαδίκτυο και στη ζωή και χαίρομαι…

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 4 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Ο Θανάσης Ρέππας πρόσφερε πολλά στους αντιρρησίες συνείδησης, Νίκο. Ως δικηγόρος, υπερασπίστηκε εκατοντάδες αντιρρησίες στα στρατοδικεία και έκανε πολλά διαβήματα, με παραστάσεις και υπομνήματα σε Ελληνικές και Διεθνείς Οργανώσεις. Έχει δώσει...

Ο Θανάσης Ρέππας πρόσφερε πολλά στους αντιρρησίες συνείδησης, Νίκο. Ως δικηγόρος, υπερασπίστηκε εκατοντάδες αντιρρησίες στα στρατοδικεία και έκανε πολλά διαβήματα, με παραστάσεις και υπομνήματα σε Ελληνικές και Διεθνείς Οργανώσεις. Έχει δώσει πολλές διαλέξεις και έχουν δημοσιευθεί άρθρα του για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ιδιαίτερα για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Ως λογοτέχνης, έχει επίσης ένα πλούσιο και αξιόλογο συγγραφικό έργο από πεζά, ποιητικά και θεατρικά έργα. Εσύ Νίκο, ως δημοσιογράφος, κάποια στιγμή θα τα ανακαλύψεις. Σε ευχαριστούμε που το κάνεις.

Read More
  Συννημένα
 
  1. fiskilis agelos

Αγαπητέ Νίκο όχι δεν τα έχω γράψει αυτά κάπου, αν θες κάποια στιγμή από κοντά στα διηγούμαι και τα ανεβάζεις σαν ρεπορτάζ της εποχής εκείνης, εδώ είναι ένα άρθρο από το Ξύπνα g84 8/1 σ. 16 http://www.fiskilis.gr/visiting-happy-prisoners-gr/ όπου...

Αγαπητέ Νίκο όχι δεν τα έχω γράψει αυτά κάπου, αν θες κάποια στιγμή από κοντά στα διηγούμαι και τα ανεβάζεις σαν ρεπορτάζ της εποχής εκείνης, εδώ είναι ένα άρθρο από το Ξύπνα g84 8/1 σ. 16 http://www.fiskilis.gr/visiting-happy-prisoners-gr/ όπου ήμουν εκεί όταν έγινε η επίσκεψη που περιγραφεί η εμπειρία

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Πολύ θα το ήθελα Άγγελε, να βρισκόμαστε και να την κάναμε από κοντά αυτή την κουβέντα… Για την ώρα θα πάω στο ΞΥΠΝΑ που με παραπέμπεις να διαβάσω την εμπειρία που καταγράφεται εκεί…
Γιάννη, πρόλαβα και τις έμαθα τις πληροφορίες που αναφέρεις για...

Πολύ θα το ήθελα Άγγελε, να βρισκόμαστε και να την κάναμε από κοντά αυτή την κουβέντα… Για την ώρα θα πάω στο ΞΥΠΝΑ που με παραπέμπεις να διαβάσω την εμπειρία που καταγράφεται εκεί…
Γιάννη, πρόλαβα και τις έμαθα τις πληροφορίες που αναφέρεις για τον Θανάση Ρέππα και θέλω οπωσδήποτε να τον γνωρίσω από κοντά τον άνθρωπο αυτόν. Έχω μάλιστα και το κινητό του τηλέφωνο… Εύχομαι να είναι καλά γιατί, λόγω ηλικίας έχει κάποια προβλήματα υγείας, ώστε να μπορέσουμε να συζητήσουμε… Από μόνος του είναι ένας κινούμενος θησαυρός…
Ευχαριστώ και τους δυο σας για την άμεση ανταπόκριση…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Από το βιβλίο του Θανάση Ρέππα "ΑΣΤΕΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ" (Ποίηση)

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΟ Κ.Α.Π.Η.

-Εγώ ξέρω τη λύση!
Αλλά βλέπεις δεν είμαι μόνος!
Έχω οικογένεια.
Γυναίκα, παιδιά, εγγόνια!
Αλλιώς...
-Κι εγώ έχω τη λύση!
Αλλά δυστυχώς είμαι μόνος μου!
Δεν έχω...

Από το βιβλίο του Θανάση Ρέππα "ΑΣΤΕΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ" (Ποίηση)

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΟ Κ.Α.Π.Η.

-Εγώ ξέρω τη λύση!
Αλλά βλέπεις δεν είμαι μόνος!
Έχω οικογένεια.
Γυναίκα, παιδιά, εγγόνια!
Αλλιώς...
-Κι εγώ έχω τη λύση!
Αλλά δυστυχώς είμαι μόνος μου!
Δεν έχω κανέναν!
Αλλιώς...


ΣΑΝ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ

Νιώθω σαν ξεριζωμένο λουλούδι,
σε βάζο πολυτελείας.
Έζησα σε πολλά βάζα,
χωματένια, γυάλινα, κρυστάλλινα.
Πάντα όμως νοσταλγούσα τον κήπο,
που στο χώμα του έχω αφήσει
ένα κομμάτι από τη ρίζα μου.
Μου λείπει εκείνο το κομμάτι.
Γι΄ αυτό μαραίνομαι!


ΔΕΝ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΠΙΑ

Δεν ονειρεύομαι πια.
Είμαι απορροφημένος
παρακολουθώντας την κατεδάφιση
των παιδικών μου ονείρων!
Θέλω να δω μέχρι τέλους αυτή τη διαδικασία.
Θέλω να δω που θα ρίξουν τα μπάζα.
Γιατί φοβάμαι πως θα τα φρεσκάρουν
και θα τα πουλήσουν σε άλλους
για καινούργια παιδικά όνειρα.
Για μεγάλα ιδανικά!

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Γιάννη, ξέρεις από πού μπορώ να προμηθευτώ κι άλλα βιβλία του Θανάση Ρέππα; Πολύ μ’ αρέσουν τα αποσπάσματα που έβαλες εδώ από την ποιητική του συλλογή «Άστεγες Σκέψεις» και θα ήθελα να το διαβάσω… Κι όχι μόνο το βιβλίο αυτό, αλλά και άλλα βιβλία...

Γιάννη, ξέρεις από πού μπορώ να προμηθευτώ κι άλλα βιβλία του Θανάση Ρέππα; Πολύ μ’ αρέσουν τα αποσπάσματα που έβαλες εδώ από την ποιητική του συλλογή «Άστεγες Σκέψεις» και θα ήθελα να το διαβάσω… Κι όχι μόνο το βιβλίο αυτό, αλλά και άλλα βιβλία του…
Όποιος αδελφός γνωρίζει, ας με παραπέμψει κάπου, βιβλιοπωλείο ή βιβλιοθήκη και θα το κάνω με χαρά… Θα ήθελα βέβαια να παρέμεναν αυτά στη βιβλιοθήκη μου για να μπορώ να ξαναπάω όποια στιγμή ήθελα κάτι, αλλά έστω και δανεικά με επιστροφή, θα ήταν καλοδεχούμενα… Ευχαριστώ προκαταβολικά…

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 4 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
  1. Γιάννης Χρυσέλης

Νίκο, έχω άλλα πέντε από τα βιβλία του Θανάση Ρέππα. Μπορώ να σου τα δανείσω. Δώσε μου μια διεύθυνση.

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Δεν μπορείς να φανταστείς πόση χαρά μου δίνεις, Γιάννη… Χρησιμοποίησε τη διεύθυνση στη δουλειά μου, όπου είμαι καθημερινά από Δευτέρα έως και Παρασκευή, από τις 9 π.μ. έως τις 4 μ.μ.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης
Βερανζέρου 34 – ΑΘΗΝΑ 104 32

(ΠΕΤ-ΟΤΕ 5ος...

Δεν μπορείς να φανταστείς πόση χαρά μου δίνεις, Γιάννη… Χρησιμοποίησε τη διεύθυνση στη δουλειά μου, όπου είμαι καθημερινά από Δευτέρα έως και Παρασκευή, από τις 9 π.μ. έως τις 4 μ.μ.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης
Βερανζέρου 34 – ΑΘΗΝΑ 104 32

(ΠΕΤ-ΟΤΕ 5ος όροφος)

Θα χαρώ πολύ να τα πάρω τα βιβλία του Θανάση Ρέππα, να τα διαβάσω και να είσαι σίγουρος ότι θα σου τα επιστρέψω μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα… Σε ευχαριστώ αδελφέ μου για το πρόθυμο πνεύμα… Τα περιμένω… Να είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να πάνε χαμένα. Θα τα αξιοποιήσω με τον καλύτερο τρόπο…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Αλεχανδρος

Για σας!
Είμαι ελληνας αδελφός απο την Γερμανια και πριν απο πολλά χρωνια ειχα διαβασει αυτό το θαυμάσιο βιβλίο.
Δυστυχώς το δανείσαμε σε καποιον και απο τότε χαθηκε. Υπάρχει για κάποιον απο εσάς απο Ελλάδα η ποιθανότητα να μου το στείλει κανείς...

Για σας!
Είμαι ελληνας αδελφός απο την Γερμανια και πριν απο πολλά χρωνια ειχα διαβασει αυτό το θαυμάσιο βιβλίο.
Δυστυχώς το δανείσαμε σε καποιον και απο τότε χαθηκε. Υπάρχει για κάποιον απο εσάς απο Ελλάδα η ποιθανότητα να μου το στείλει κανείς επειδή ίσως να το πάρετε πιο ευκολά?
Το πρόβλημα είναι οτι το χρειάζομαι στα αγγλικά, εκεί λεγεταί "So as Never to Know War".
Μόνο ένα μεταχειρησμένο απο την Αμερική βρήκα αλλά κάνει 120€!!!

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet
Φόρτωση περισσότερων

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος αν τον καταφέρουμε είναι να μπουν πλακάκιαν τόσο στην εσωτερική αυλή οσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους.

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι δύο μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ( ή όποια κυβέρνηση), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ και εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA