Όμορφες αναμνήσεις από τα αθώα παιδικά μου χρόνια… Ψηφίδες, η ζωή μου!

sxolio

Θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία... Θα πρέπει να είμαι τρίτη δημοτικού ή μικρότερος και ήταν από τις κλασικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο. Νομίζω ο ίδιος φωτογράφος μας την έκανε και κορνίζα. Η μητέρα μου, την είχε σε περίοπτη θέση κι εγώ την κληρονόμησα. Θα τη δείτε σπίτι μου... Παραπέμπει σε όμορφες παιδικές μνήμες...

ikogenia
Τις φωτογραφίες αυτές τι έχει η Στασούλα μας, στο σπίτι της… Αν θυμάμαι καλά τις είχαμε στο πατρικό μου, πριν βάλω μπροστά να το φτιάξω στη σημερινή του μορφή, όπως το βλέπετε στο τέλος αυτής της ιστοσελίδας, χαμηλά. Σ’ αυτή εδώ, είναι όλη η οικογένεια μου και εγώ (με κρατά ως τον μικρότερο, η μητέρα μου στα πόδια της).

Όρθιοι, από αριστερά, η Στασούλα, δίπλα της η Γεωργία (δεν ζει πια…), ο Κωστής μας και η Μαλάμω. Και καθιστοί, η μητέρα μου Παπαδιό, με εμένα και φυσικά ο πατέρας μου, Λευτέρης.

Θα πρέπει να είναι τραβηγμένη από κάποιον πλανόδιο φωτογράφο, στην εξωτερική αυλή του σπιτιού μας, από αυτούς με τον τρίποδα και τις πλάκες που περνούσαν από τα χωριά τα παλιά χρόνια κι έβγαζαν μεροκάματο με τέτοιες φωτογραφίες.

mbambas.mama
Μια ακόμα φωτογραφία του πατέρα μου και της μητέρας μου, όταν ήταν νεώτεροι, που επίσης είναι μεγάλη κορνίζα σήμερα στο σπίτι της Στασούλας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυθεντική. Απ’ ότι θυμάμαι από τις διηγήσεις τους, ο πατέρας μας, "έπεσε" χρονικά να πάει στρατιώτης, σε μια εποχή που τα πράγματα δεν ήταν και τόσο αυστηρά, λίγο μετά τη Γερμανική Κατοχή.

Και επειδή είχε τρία παιδιά να μεγαλώσει, συχνά «έφευγε» από το στρατό για ένα – δυο χρόνια, μέχρι που η αστυνομία (χωροφυλακή τότε…) να τον εντοπίσει και να του ζητήσει να … επιστρέψει πίσω στη μονάδα του.

Εδώ, μάλλον πρόκειται για κολάζ. Τα έκαναν αυτά, στην εποχή των παιδικών μου χρόνων... Με ένα πρωτόγονο τρόπο, αλλά τα έκαναν, οι πλανόδιοι φωτογράφοι... Έκαναν δηλαδή μόνταρα, δυο διαφορετικές φωτογραφίες σε μία και σε πολλές περιπτώσεις έβαζαν μάλιστα και… χρώματα, σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε μια εποχή που η χρωματιστή φωτογραφία δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στη ζωή μας. Πώς δεν μπορώ να φανταστώ την τεχνική, αλλά ήταν σα να... ζωγράφιζαν τη φωτογραφία!

Αχ, πώς λαχταρώ τη στιγμή που θα τους ξαναδώ και θα τους σφίξω στην αγκαλιά μου και του δυο! Η μητέρα μου, πρόλαβε και γνώρισε την αλήθεια, αλλά και στον πατέρα μου, θα του δοθεί η ευκαιρία να μάθει… Ήταν δεκτικός, έντιμος, δίκαιος, καθαρός...

The News

Ένα διαφορετικό βιβλίο με «Ποιήματα» του Γ. Σ. Δούρα, από τις εκδόσεις «Ίκαρος»

piimata.dura1
Αυτό το βιβλίο μου το έδωσαν χέρι με χέρι. Ας είναι καλά η Εσθήρ που είχε την καλοσύνη να το κάνει… Πρόκειται για το βιβλίο «Ποιήματα 1921-1962», με συγγραφέα τον Δούρα Γεώργιο Σ., έκδοση του «Ίκαρου», 1968. Ένα αντίτυπο του βρέθηκε στα χέρια μου, όπως σας είπα και το ξεκοκάλισα. Αν και με δυσκόλεψε την αρχή η γλώσσα. Φανταστείτε… Είναι γραμμένο σε μια εποχή που εγώ δεν είχα γεννηθεί ακόμα… Κι ωστόσο με παρέσυρε το περιεχόμενο του…

piimata.dura2
Το βιβλίο αναφέρει ως συγγραφέα τον Δούρα Γεώργιο. Έψαξα να βρω στοιχεία γι’ αυτόν. Δύσκολα. Ο ίδιος δεν άφησε ίχνη πίσω του... Ιδού ότι κατάφερα μετά από ενδελεχή έρευνα. Έλληνας ποιητής (1895 - 1967). Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, η καταγωγή του όμως ήταν απ' το Πήλιο. Πέρασε τη νεαρή του ηλικία στο Βόλο, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο και το Ωδείο. Τελείωσε τη νομική σχολή στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και εργάστηκε πολλά χρόνια ως δημόσιος υπάλληλος.

piimata.dura3
Φάνηκε από νωρίς στην Ποίηση στην αρχή με λυρικά τραγούδια και έπειτα με τη μελέτη των Γραφών στρέφεται σε μια βιβλική ποίηση, απομακρυσμένη απ' τη σφύζουσα ζωή. Τα έργα του είναι: "Επί Γης Ειρήνη", "Οχτώ τραγούδια στον Ιεχωβά", "Εφτά νέες ωδές", "Τραγούδια της Ζωής", "Δόξα", "Δέκα Τραγούδια της Ελπίδας", "Μηνύματα", "Χριστιανικές Ωδές" κλπ. Αλλά ο Γ. Σ. Δούρας δεν ήταν ένας απλός άνθρωπος… Υπήρξε ένας από τους 12 Σπουδαστές της Γραφής στην Ελλάδα.

piimata.dura5
Για να ξετυλίξουμε λίγο το κουβάρι… Το 1912 υπήρχαν 12 Σπουδαστές της Γραφής, όπως ήταν γνωστοί τότε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι εργάζονταν δραστήρια στην Ελλάδα. Αυτοί χρησιμοποιούσαν εκτεταμένα έντυπη ύλη, διανέμοντας βιβλία και φυλλάδια που ήταν βοηθήματα για τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Ήρθαν επίσης σε επαφή με χιλιάδες Έλληνες πολίτες με το να οργανώνουν δημόσιες διαλέξεις. Παραδείγματος χάρη, το 1912, ο Κάρολος Τέηζ Ρώσσελ, ο πρώτος πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας «Σκοπιά», εκφώνησε μια διάλεξη στην Αίθουσα του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων στην Αθήνα.

piimata.dura4
Αυτό ασφαλώς δεν το γνωρίζατε… Αργότερα, ο Κάρολος Τέηζ Ρώσσελ, εκφώνησε τη διάλεξη "Πού είναι οι Νεκροί;" στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Κόρινθο. Η ανταπόκριση στην ομιλία ήταν καλή, και ο δήμαρχος ξενάγησε τον Ρώσσελ στην πόλη. Το 1920, ο δεύτερος πρόεδρος της Εταιρίας, ο Ιωσήφ Φ. Ρόδερφορντ, εκφώνησε μια διάλεξη στον Άρειο Πάγο στην Αθήνα. Βλέπετε δεν ήταν μόνο ο απόστολος Παύλος που πέρασε από την Αθήνα και δίδαξε στον Άρειο Πάγο…

piimata.dura6
Τι μαθαίνουμε ακόμα… Ο Αθανάσιος Καρανάσιος, φωτογράφος και επιμελής σπουδαστής της εβραϊκής και της ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιήθηκες για τη συγγραφή της Αγίας Γραφής, είχε γίνει Σπουδαστής της Γραφής το 1910. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, αυτός εκφώνησε τη μνημειώδη διάλεξη "Εκατομμύρια Ζώντων Ήδη Ουδέποτε θα Αποθάνωσιν" στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας. Υπήρχε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον ώστε εκφώνησε ξανά αυτή την ομιλία στην Αίθουσα του Ωδείου, στην οδό Φειδίου.

piimata.dura7
Ο Γεώργιος Δούρας, γνωστός ποιητής της εποχής, εκφώνησε παρόμοιες διαλέξεις στην Πάτρα, στην Καλαμάτα και στην Κέρκυρα. Υπάρχουν κάποιοι στην Εκκλησία μας που τον γνώρισαν. Μιλάνε για έναν σεμνό, ταπεινό άνθρωπο που έμενε στα Εξάρχεια όπου ζούσαν πολλοί πνευματικοί άνθρωποι. Διότι τότε η περιοχή δεν είχε καμιά σχέση μ’ αυτό που ξέρουμε σήμερα. Τόσο σεμνός που στο βιβλίο με τα «Ποιήματα» των 412 σελίδων δεν βρήκε μια γωνιά να γράψει ένα μικρό βιογραφικό για τον ίδιο. Μάθημα ταπεινοφροσύνης…

piimata.dura8
Το βιβλίο είναι κιτρινισμένο από το χρόνο… Ίσως και να μην υπάρχει, άλλο αντίγραφο του και πάντως δύσκολα θα το βρείτε να κυκλοφορεί. Όμως κάθε σελίδα του είναι κι ένας θησαυρός. Διαβάζοντας το, νομίζεις ότι διαβάζεις Σαίξπηρ, αλλά στο πιο Θεοκρατικό. Για μένα ήταν μια αποκάλυψη. Μπόρεσα να δω πολύ βαθιά, σε νοήματα και μηνύματα που ο συγγραφέας ήθελε να μεταδώσει στον αναγνώστη του. Εσθήρ, σε ευχαριστώ και πάλι για το πολύ όμορφο αυτό βιβλίο. Μου πήρε λίγο χρόνο παραπάνω, αλλά άξιζε τον κόπο…
  • Δείτε ΕΔΩ την αυτοβιογραφία του όπως τη δημοσίευσε η ΣΚΟΠΙΑ του 1966.
piimata.dura9

Σχόλια (8)

  1. ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Εξαιρετικό βιβλίο & σπάνιο! Ευτυχώς το έχω!
Ίσως αν ψάχνει κανείς σε βιβλιοθήκες, υπόγεια & πατάρια παλιών αδελφών (όπως εγώ ) να το βρει κάπου....

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Χαίρομαι αδελφέ Δημήτρη που ένα δημοσίευμα σαν αυτό στο web site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ σε έκανε να ψάξεις και να διαπιστώσεις ότι το έχεις… Προσωπική εκτίμηση μου είναι ότι όχι μόνο αξίζει να ψάξει και να το βρει ένα τέτοιο βιβλίο σε όποιο σημείο του...

Χαίρομαι αδελφέ Δημήτρη που ένα δημοσίευμα σαν αυτό στο web site του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ σε έκανε να ψάξεις και να διαπιστώσεις ότι το έχεις… Προσωπική εκτίμηση μου είναι ότι όχι μόνο αξίζει να ψάξει και να το βρει ένα τέτοιο βιβλίο σε όποιο σημείο του σπιτιού του νομίζει ότι τα έχει, αλλά και να το φέρει στη βιβλιοθήκη του, σε μέρος που θα έχει εύκολη πρόσβαση.
Βιβλία σαν αυτό, αξίζει από καιρό σε καιρό να το διαβάζει. Δεν είναι ακριβώς η ποίηση αυτή που σε ελκύει μιας και αναφέρονται σε ένα άλλο τρόπο γραψίματος. Εκεί που μπορεί να στραφούν οι προβολείς είναι το περιεχόμενο… Αυτό είναι το πιο σημαντικό…

Read More
  Συννημένα
 
  1. παναγιωτης

καλημερα!εχω και εγω ενα βιβλιο πολυ σπανιο του Δουρα "τραγουδια της ζωης" σε αριστη κατασταση 1933.

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Πολύ χαίρομαι Παναγιώτη, που το δημοσίευμα στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για τα ποιήματα του Γ. Δούρα σου έδωσε αφορμή να ψάξεις λίγο στη βιβλιοθήκη σου και να βρεις ένα ακόμα βιβλίο του ίδιου συγγραφέα… Είδες καμιά φορά που έχουμε θησαυρούς σπίτι μας και μας...

Πολύ χαίρομαι Παναγιώτη, που το δημοσίευμα στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για τα ποιήματα του Γ. Δούρα σου έδωσε αφορμή να ψάξεις λίγο στη βιβλιοθήκη σου και να βρεις ένα ακόμα βιβλίο του ίδιου συγγραφέα… Είδες καμιά φορά που έχουμε θησαυρούς σπίτι μας και μας διαφεύγει;
Κανονικά θα έπρεπε να τα κληροδοτούμε τις επόμενες γενιές… Θα μου πεις, η γλώσσα που είναι γραμμένο (έκδοση του 1933!) δυσκολεύει λίγο την αρχή μέχρι να την κατανοήσεις… Μέχρι να μπεις μέσα της και να την καταλάβεις… Μετά, όλα είναι πιο εύκολα…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Βασιλικη

Ειχα σχολιασει και περυσι, το βιβλιο το εχει ο μπαμπας μου. Απο μικρη, μου αρεζε να διαβαζω τα ποιηματα του Γ. Δουρα.
"Σαν το θωρω το εργο σου και σαν το μελεταω
τοσο βαθυ, τοσο τρανο-στο νου δεν το χωραω-
Βρισκω τα λογια μου μικρα, Κυριε, να Σ...

Ειχα σχολιασει και περυσι, το βιβλιο το εχει ο μπαμπας μου. Απο μικρη, μου αρεζε να διαβαζω τα ποιηματα του Γ. Δουρα.
"Σαν το θωρω το εργο σου και σαν το μελεταω
τοσο βαθυ, τοσο τρανο-στο νου δεν το χωραω-
Βρισκω τα λογια μου μικρα, Κυριε, να Σ ανυμνησω
και γερνω προσωπο στη γη για να σε προσκυνησω."

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Αγαπημένη μας Βασιλική, πολύ χαίρομαι που από μικρή σου άρεσε να διαβάζεις τα ποιήματα του Γ. Δουρή… Και χαίρομαι διπλά που τα καταφέρνεις, γιατί η γλώσσα που είναι γραμμένα, γλώσσα μιας άλλης εποχής, είχε προφανώς τις δυσκολίες της…
Όμως πρέπει...

Αγαπημένη μας Βασιλική, πολύ χαίρομαι που από μικρή σου άρεσε να διαβάζεις τα ποιήματα του Γ. Δουρή… Και χαίρομαι διπλά που τα καταφέρνεις, γιατί η γλώσσα που είναι γραμμένα, γλώσσα μιας άλλης εποχής, είχε προφανώς τις δυσκολίες της…
Όμως πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι διαχρονικά τα ποιήματα του και περιέχουν πολύ μεγάλες αλήθειες μέσα από τον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή..
Μακάρι να μπορούσαν και οι νεότερες γενιές να τα προσέγγιζαν και να είχαν την ίδια αγάπη με μας στο διάβασμα. Θα ωφελούνταν πολύ στην πορεία τους για την ωριμότητα…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Αλίκη

Παρακαλώ θα ήθελα το βιβλίο αν γνωρίζει κάποιος που μπορώ να το βρω.

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Αγαπητή Αλίκη χαίρομαι πολύ γι’ αυτήν την επικοινωνία. Μακάρι να ήμουν σε θέση να σου πω πού μπορείς να το βρεις αυτό το βιβλίο… Αν ρίξεις μια ματιά και στα προηγούμενα σχόλια αυτού του άρθρου, θα διαπιστώσεις ότι μια τέτοια έκδοση είναι πλέον...

Αγαπητή Αλίκη χαίρομαι πολύ γι’ αυτήν την επικοινωνία. Μακάρι να ήμουν σε θέση να σου πω πού μπορείς να το βρεις αυτό το βιβλίο… Αν ρίξεις μια ματιά και στα προηγούμενα σχόλια αυτού του άρθρου, θα διαπιστώσεις ότι μια τέτοια έκδοση είναι πλέον δυσεύρετη σε κάποιο βιβλιοπωλείο.
Ακόμα, η γλώσσα που είναι γραμμένα τα ποιήματα, δεν μιλιέται πια, καθώς έχει απλοποιηθεί πολύ, με τη χρήση της δημοτικής γλώσσας. Ίσως μπορείς να το δανειστείς από κάποιον αδελφό και να το επιστρέψεις, αφού το διαβάσεις. Αλλά δεν πρόκειται για μια εύκολη υπόθεση, σίγουρα…

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 2 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος αν τον καταφέρουμε είναι να μπουν πλακάκιαν τόσο στην εσωτερική αυλή οσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους.

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι δύο μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ( ή όποια κυβέρνηση), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ και εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA