Δέκα μέρες στη Γαλλία! Ευλογία από τον Θεό στη δεύτερη επέτειο του γάμου μας

avιgnion

Ότι δεν έκανα ποτέ πριν, αποφάσισα να το κάνω τώρα που, μελετώντας το Λόγο του θεού, την Αγία Γραφή, έμαθα πόσο σοβαρός είναι ο γάμος στα μάτια Του, και το κάνω με χαρά.

Χαίρομαι την κάθε στιγμή στο γάμο μου με τη Σούλα και να ευχαριστώ τον Ιεχωβά που την έφερε στο δρόμο μου και άλλαξε, προς το καλύτερο, τη ζωή μου.

Σ’ αυτή τη λογική γιορτάζουμε αυτές τις μέρες, δυο χρόνια γάμου. 4 Απρίλη του 2015 παντρευτήκαμε στον Βανκούβερ του Καναδά, στο σπίτι του Στήβ και της Έστερ, κόρης της Σούλας.

Κάθε επέτειο λοιπόν (και ελπίζουμε να είναι πολλές στη ζωή μας…) το συνδυάζουμε με ένα ταξίδι. Πέρσι πήγαμε στην Κέρκυρα. Και φέτος είμαστε στη Γαλλία, φιλοξενούμενοι από αγαπημένους ανθρώπους: Τον σαρκικό αδελφό της Σούλα, Γιώργο Αργυρόπουλο και τη σύζυγο του, Αστρίντ.

Θα μείνουμε μαζί τους μια ολόκληρη εβδομάδα. Και είναι βέβαιο ότι θα επισκεφτούμε πολλά μέρη εδώ, στον τόπο που μένουν, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή την Νότιας Γαλλίας. Για μένα είναι η πρώτη φορά που είμαι στη Γαλλία τόσες μέρες και είμαι χαρούμενος που γνωρίζω τον Γιώργο και την Αστρίντ από κοντά.

Όπως κάνουμε κάθε φορά θα μοιραστούμε όλη την εμπειρία μέσα από την κεντρική σελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Θα δείτε πολλές φωτογραφίες με σχόλια που θα τις συνοδεύουν. Ο κόσμος είναι ένα μικρό χωριό. Όσοι ασχολούνται με το διαδίκτυο το ξέρουν καλά.

Δυο χρόνια μαζί με τη Σούλα, είναι δυο όμορφα χρόνια με πολύ αγάπη και μοίρασμα. Πολλά από αυτά είναι πρωτόγνωρα συναισθήματα για μένα…

Δείτε ΕΔΩ ένα πιο αναλυτικό άρθρο για τα δυο χρόνια γάμου μας...

romi

Και κάτι από τη Γαλλία!

avinion5.070417

Η Σούλα με τη νύφη της, Αστρίντ, σε μια απογευμαατινή βόλτα που κάναμε στο Αβινιόν, έξω από το θέατρο της πόλης... Δεν είναι υπέροχο; Επιβλητικό το κτίριο!

Ας έχουμε μια όμορφη μέρα προστατευμένοι κάτω από τις φτερούγες του Ιεχωβά

Καλησπέρα ομόψυχε αδελφέ μου Νίκο
Λίγες γραμμές τολμώ και σήμερα να σου γράψω από την αναπηρική μου πολυθρόνα. Λίγες σκέψεις που θέλω με όλη μου την καρδιά να μοιραστώ μαζί σου, αλλά και με κάθε αδελφό μας και κάθε αδελφή μας. Αδέξιες σκέψεις και απλοϊκές βγαλμένες όμως από μια καρδιά γεμάτη αγάπη και ευγνωμοσύνη για τον γλυκό, τρυφερό και στοργικό μας Πατέρα Ιεχωβά. Δεν μπορώ να τρέξω ίσως στους δρόμους και στις πλατείες, μπορώ όμως με τη χάρη Του και το έλεός Του, ανάξιος και ατελής άνθρωπος εγώ, να μοιράζομαι μαζί σας ότι έχω στην καρδιά μου και ημέρα και νύχτα με κάθε ανάσα μου και κάθε χτύπο της καρδιάς μου να προσεύχομαι ο Ιεχωβά να σας ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του και να σας σκεπάζει με τις φτερούγες της χάρης και του ελέους Του. Να έχεις μια ευλογημένη ημέρα στην παρουσία του γλυκού, τρυφερού και στοργικού μας Πατέρα Ιεχωβά.    

ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕΤΙ ΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ
Του είπε, λοιπόν, ο Σαμουήλ όλα τα λόγια και δεν του έκρυψε τίποτα. Τότε αυτός είπε: «Ο Ιεχωβά είναι αυτός. Ας κάνει ό,τι φαίνεται καλό στα μάτια του». 1 Σαμουήλ. 3:18
Ίσως οι δύσκολες περιστάσεις να παραμένουν, οι θλίψεις να γίνονται πολλές φορές αβάσταχτες και η κατάσταση στη ζωή σου να μην αλλάζει. Ίσως να μη βλέπεις διέξοδο πουθενά και να νομίζεις ότι όλες οι πόρτες είναι για εσένα κλειστές. Να θυμάσαι, όμως, σε παρακαλώ θερμά αδελφέ μου και αδελφή μου, εγώ ο ανάπηρος που είμαι καθηλωμένος σε μια πολυθρόνα χρόνια τώρα, να θυμάσαι σε παρακαλώ θερμά από τα βάθη της καρδιάς μου, ότι αν ο Ιεχωβά είναι ο Κύριος της ζωής σου, τότε Εκείνος θα έλθει μέσα στη θλίψη σου, μέσα στη δοκιμασία σου, μέσα στη σκοτεινιά της ζωής σου και θα σε οδηγήσει σε άσματα λυτρωτικά και δοξαστικά. Να έχεις το βλέμμα σου προσηλωμένο μόνο στον Ιεχωβά, και να είσαι βέβαιος αδελφέ μου, να είσαι βέβαιη αδελφή μου, ότι η σοφία Του δεν σφάλλει, η δύναμή Του δεν εκπίπτει, η αγάπη Του δεν αλλάζει και μέσα στη στέρηση, μέσα στη θλίψη, μέσα στον πόνο, μέσα στην απώλεια, μέσα στα δάκρυά σου να μπορείς να βροντοφωνάξεις με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια και με όλη σου τη δύναμη: «Ο Ιεχωβά είναι το φως μου και η σωτηρία μου. Ποιον θα φοβηθώ; Ο Ιεχωβά είναι το οχυρό της ζωής μου. Από ποιον θα τρομάξω; Όταν εκείνοι που πράττουν το κακό πλησίασαν εναντίον μου για να καταφάγουν τη σάρκα μου, Οι αντίδικοί μου και εχθροί μου, Οι ίδιοι σκόνταψαν και έπεσαν. Ακόμη και αν κατασκηνώσει εναντίον μου στρατόπεδο, Η καρδιά μου δεν θα φοβηθεί. Ακόμη και αν γίνει πόλεμος εναντίον μου, Και τότε θα έχω εμπιστοσύνη. Ένα πράγμα ζήτησα από τον Ιεχωβά. Αυτό θα επιζητώ: Να κατοικώ στον οίκο του Ιεχωβά όλες τις ημέρες της ζωής μου, Για να βλέπω την τερπνότητα του Ιεχωβά Και να ατενίζω με εκτίμηση το ναό του. Διότι θα με καλύψει στην κρυψώνα του την ημέρα της συμφοράς· Θα με κρύψει στο μυστικό τόπο της σκηνής του· Ψηλά σε βράχο θα με βάλει. Και τότε το κεφάλι μου θα υψωθεί πάνω από τους εχθρούς μου που βρίσκονται ολόγυρά μου· Και θα θυσιάσω στη σκηνή του θυσίες χαρούμενης φωνής». 
Τίποτα άλλο δεν μπορεί να μας χαρίσει ειρήνη και χαρά στην καρδιά μας, παρά μόνο να βλέπουμε σε καθετί τον Ιεχωβά, τον γλυκό, τρυφερό και στοργικό μας Πατέρα. Όλα Εκείνος θα τα μετατρέψει, ακόμα και εκείνα που στα μάτια μας μοιάζουν αδύνατα, σε ευλογίες πνευματικές. 


«Καινούργια σκέψη δώσε μου» είπα μεσ᾽ το κρεβάτι,
που ρέμβαζα ώρες πολλές χωρίς να κλείσω μάτι,
«κάποια σκέψη, που εδώ, σ᾽ αυτή την κοινωνία, 
βάλσαμο θα ᾽ναι για καρδιές γεμάτες δυστυχία,
κι όλους να κάνει να σκεφτούν τα αιώνια, τα θεία,
και την αγάπη να ποθούν και την υπηρεσία,
κάθε ιδιοτέλεια θα εξαφανισθεί
κι από την αμαρτία του ο καθένας θα λυτρωθεί.

Η νέα σκέψη έφτασε και θα σας πω το πως:
Ήρθε όταν γονάτισα και έπεσα σκυφτός
και από ΕΚΕΙΝΟΝ ζήτησα, που όλα τα γνωρίζει
και ξέρει με ποιο τρόπο Αυτός τη θλίψη να σκορπίζει.
ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ Σ’ ΟΛΑ ΤΟΝ ΘΕΟ, είτε μικρά είτε μεγάλα
και πάντα ΑΥΤΟΝ να εξυμνείς σ᾽ αυτά και σ᾽ όλα τ᾽ άλλα.
Στον θάνατο ή στη ζωή, στη συμφορά, στον πόνο
θα καταβάλεις κάθε εχθρό με τον Ιεχωβά και μόνο.

Τον είδα μεσ᾽ το πρωϊνό το φως, μεσ᾽ την αυγή,
που άρχισε ολοκάθαρη τη μέρα, τη λαμπρή.
Τον είδα μέσα στο βαρύ τ᾽ αχνό το μεσημέρι
και την δροσούλα της βροχής Τον είδα να μου φέρει…
Μεσ᾽ το θαμπό το δειλινό, σε κούραση σε θλίψη
έφερε βάλσαμο χαράς και ελπίδα να μ᾽ αλείψει.
Τον είδα τα μεσάνυχτα στ᾽ ανήσυχο κρεβάτι
τον ύπνο που έφερε απαλά στο κουρασμένο μάτι.

Τον είδα όταν ο χαμός ήρθε να με χτυπήσει
Αυτός ο ίδιος που αγαπά και μ᾽ έχει αγαπήσει,
Όταν βαρειά καθήκοντα μου βάραιναν τον ώμο,
από της έγνοιας μ᾽ έβγαλε το σκονισμένο δρόμο.
Από αρρώστιας, ταραχή κι απ᾽ την πικρή τη λύπη
μου έδωσε ανάπαυση στο νου κι ειρήνη που δεν λείπει.
Τότε η καρδιά μου γέμισε ύμνους, δοξολογία,
αφότου κοίταξα ψηλά στα αιώνια, τα θεία….

Για άλλους ήτανε παλιά για μένα ήταν νέα
Ετούτη η σκέψη που έφτασε, κι η θαυμαστή ιδέα,
κι ήταν μια αποκάλυψη καινούργια πέρα ως πέρα
αξίζει όλοι μας σ᾽ αυτήν να ζούμε νύχτα μέρα….
Να προχωρούμε ολόϊσια στης πίστεως τα ίχνη,
Τότε, αλήθεια, η ζωή θα είναι ευλογία,
Σ’ ΟΛΑ ΑΝ ΘΩΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ… Ω, τι γλυκειά ευωδία!.

ΠΑΥΛΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

The News

Προδημοσίευση της νέας ποιητικής συλλογής του Γιάννη Χρυσέλη, να πάρουμε μια γεύση...

ergo.260115Ολόκληρη η οικογένεια στο έργο... Μια εικόνα συνηθισμένη… Με το ίδιο όμορφο τρόπο θα μπορούσαν σπίτι τους να διαβάσουν ένα ωραίο βιβλίο…

ethusa.piraias.2
Χθες, Κυριακή 25/01/2015, άνοιξαν οι Αίθουσες Βασιλείας του νέου κτιρίου στον Πειραιά. Κάποια στιγμή, ίσως αύριο, θα έχουμε τη χαρά να τη γνωρίσουμε από μέσα. Είναι, λένε, πανέμορφες…

Έχω τη χαρά να δώσω σήμερα στους αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ κάτι από τη νέα ποιητική δουλειά του φίλου μου Γιάννη Χρυσέλη. Είναι ένα δείγμα γιατί ο Γιάννης ετοιμάζεται να στείλει τη δουλειά του στο τυπογραφείο να το κάνει βιβλίο με πολλά ακόμα περισσότερα ποιήματα.

Ο λόγος του είναι καθαρός. Ξέρει να τον χειρίζεται καλά και να παίζει με τις λέξεις έτσι ώστε το αποτέλεσμα να είναι πολύ όμορφο. Αισθάνομαι την ανάγκη να τον ευχαριστήσω και δημόσια για την εμπιστοσύνη του προς το Site και τους ανθρώπους που το ακολουθούν…

Εύχομαι γρήγορα να έχω τη χαρά να κρατήσω το νέο βιβλίο του στα χέρια μου…

Από την ποιητική συλλογή "Ο Δρόμος"

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Μα γιατί αυτή η ευφορία;

Γιατί αυτός ο αλαλαγμός μέσα στα ερείπια;

Εδώ συνέβη χαλασμός,

εδώ γκρεμίστηκε κι ερειπωμένη κείτεται η πόλη,

φωτιές ζώνουν τις γειτονιές και τις πλατείες

κι οι πλακωμένοι αγωνιούν μες στα χαλάσματα.

Εδώ θα έπρεπε κλαυθμός και μοιρολόγι.

Γιατί τόσες χαρές και τυμπανοκρουσίες;


Γιατί,

μα, επιτέλους, κάτι συνταρακτικό συνέβη

στη νυσταγμένη τούτη πόλη!


ΤΑ ΤΕΙΧΗ

Εγώ δεν αντιστάθηκα

όταν κατεδάφιζαν τα τείχη,

γιατί κρύβανε τον ήλιο

και με πλακώνανε στο στήθος.


Τώρα, βλαστήμησα τη μέρα,

τώρα, βλαστήμησα την ώρα.


Εγώ δεν αντιστάθηκα,

γιατί, φίλοι γκρέμισαν τα τείχη,

(που μου κρύβανε τον ήλιο

και με πλακώνανε στο στήθος).


Τώρα, με ζώσανε τα φίδια

κι οι βάρβαροι που μπαινοβγαίνουν.



ΜΑΥΡΟ

Δεν είναι από σκοτάδι

το μαύρο αυτό που λάμπει εκεί κάτω.

Δεν είν΄ τα μαύρα μάτια του παιδιού,

είναι η ψυχή του.

Μην το ρωτήσετε τι θέλει. Γιατί θα πει.



Γιατί θα πει…

-Δε θέλω!

Εσείς εκεί που μου απλώνετε

το γέλιο και το χέρι

φτιάξτε μια UNISEF που να μου φέρει πίσω

τους γονείς μου που σκοτώσατε.


Ο ΔΡΟΜΟΣ

Στο μονοπάτι το στενό

που ανηφορίζω μοναχός,

γυρνώ και ψάχνω κι απορώ.

Δεν είν΄ ο δρόμος μου αυτός.


Φίλοι μου το ΄παν και εχθροί

πως από δω πάει κι ο Θεός.

Μα εγώ το νιώθω. Δεν μπορεί.

Δεν είν΄ ο δρόμος μου αυτός.


Στο μονοπάτι το παλιό

που ανηφόριζα μικρός,

είχε νερά, δέντρα κι ανθούς.

Δεν είν΄ ο δρόμος μου αυτός.


Πως θα βρεθώ στην κορυφή

να ΄μαι του κόσμου όλου το φως,

μου ΄πες κι εσύ. Μα θα στο πω.

Δεν είν΄ ο κόσμος μου αυτός.


ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ

Μάνα,

μην το βλαστημάς, δεν είναι το σχοινί

είναι οι άνθρωποι.

Μου κόβουν την ανάσα.

Μια πολιτεία στεγνή

χωρίς «το νερό της ζωής»

με πνίγει κάθε μέρα.

Κι ο αέρας της, λιγοστός,

δε μου φτάνει για να ζήσω.


Κοίτα,

τώρα που θα ΄ρθει η γειτονιά

να κλαις καλά. (μη σου φορτώσουν το έγκλημα.)

Nα μην ακούς που σε παρηγορούν,

άλλα έχουν στο νου τους.


ΤΟ ΣΑΡΑΚΙ

Μάνα,

η παλιά μου ψύξη δε μ΄ ενοχλεί πια,

τη σφαίρα απ΄ το στομάχι

την έχω αποβάλει.

Δε μ΄ ενοχλεί που χάθηκα νωρίς.

Μα ένα σκουλήκι με ροκανίζει μέρες τώρα,

έχει φτάσει στο μεδούλι.

Κι έχει μια βία στο φαΐ.


Ας είναι…

Φτάνει που ζει από μένα.

Όταν θα μείνει από τροφή

θα ΄χω κι εγώ λησμονηθεί,

κι αυτό είναι το σαράκι που με τρώει.



Από την ποιητική συλλογή «Αργοστόλι»

ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ

Στις καταβόθρες, στο Αργοστόλι,

μαζεύονται οι θαλασσινοί.

Γοργόνες μπαίνουν και προχωράνε

κι εγώ κρατάω το σχοινί.


Γλυκιά γοργόνα Φισκαρδοπούλα

κρατήσου στο σχοινί γερά,

πήγαινε κάτου και ξεκουράσου

΄κει που γλυκαίνουν τα νερά.


Στις καταβόθρες όταν νυχτώνει

πετούν τ΄ αστέρια χαμηλά

γλαρόνια τρέχουν και γυροφέρνουν

και με κοιτούν δειλά δειλά .


     Και σε προσμένω δυο βδομάδες

     με ξεφτισμένο το σχοινί,

     μα μου ΄παν πως –τα γλαροπούλια-

     στη Μελισσάνη ΄χες φανεί.


ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Γέμισε ο κήπος μυρωδιές

κι η κάμαρη με δάκρυ

μοσχοβολάει κι η κοπελιά

στου μπαλκονιού την άκρη.


Φεύγει ο ήλιος να κρυφτεί

στη θάλασσα να γείρει,

κι η κοπελιά να καρτερεί

μόνη στο παραθύρι.


Στο άρωμα του γιασεμιού

και στ΄ όνειρο χαμένη,

μια νύχτα του καλοκαιριού

την Άνοιξη προσμένει.


ΜΠΑΡΚΟ

Έρμη στεριά, μαύρη ζωή, άγονη, στείρα,

που μες στη λάσπη σου βαδίζοντας κολλάμε,

στα γκρίζα όνειρα εξορκίζουμε τη μοίρα

που την πιστέψαμε κι όλο την κυνηγάμε.


Θα ΄ρθει καιρός που θα μπαρκάρουμε στ΄ αλήθεια

στα μακρινά και καταγάλανα πελάη,

θα ΄ναι η ζωή σαν τη ζωή στα παραμύθια

κι ας λένε πως η θάλασσα θα μας εφάει.


Κι ας λένε πως η άβυσσος είναι πιο στείρα

και δε γεννά παρά μονάχα τρώει τόσο.

Νιώθω μιαν άλλη νοστιμιά μες στην αρμύρα

μέσα στα φύκια το κρεβάτι μας θα στρώσω.


ΣΟΡΟΚΑΔΑ

Εκεί που ο ήλιος έπαιζε

αρμενίζοντας στο κύμα

εκεί το σύννεφο έφτασε

καβάλα στο σορόκο.

Κι αφού τη νιότη του έφαγε

στα ζάρια και στο ντόκο,

βαρύς, περνώντας έσκαβε

το χώμα βήμα βήμα.


Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Αλίμονο στον ποιητή

που έμεινε τόσο μόνος

και μαύρες λέξεις στο χαρτί

ζωγράφιζε ο πόνος.


Γυρεύοντας αναπνοή

μάτωνε η ψυχή του

και στων ανθρώπων τη νοτιά

πονούσε η πληγή του.


Του ποιητή, που σκέφτεται

και που μπορεί και βλέπει,

πιο πάνω κι απ΄ την πένα του

ο θάνατος του πρέπει.


Στη μνήμη του θα έπρεπε

να γράφουν τα βιβλία,

να μαθευτεί: ‘ο ποιητής

πέθανε από αηδία’.


«Μα ελπίδα αν είχες ζωντανή

και μπρος σου μιαν Ιθάκη

θα ζούσες το ταξίδι σου,

Κώστα Καρυωτάκη».


Σ΄ ΑΠΟΜΑΚΡΟ ΝΗΣΙ

Εδώ σ΄ απόμακρο νησί

και σε σκληρό λιθάρι

ρίξαμε άγκυρα στη γης

και κάβους πα στο βράχο.

Μα έγινες βαποριού καπνός,

κι όλο μαζί σου τα ΄χω,

γιατί ήσουν άνθος του Μαγιού

και της ελιάς κλωνάρι.


Από την ποιητική συλλογή «Περιπλάνιση»

ΦΥΓΗ

Ας ήταν να ΄μουν μια βαρκούλα τσακισμένη

σε κάποια ξέρα στου Βοσπόρου τα στενά,

ένα ναυάγιο στα βάθη του πελάου

που ζύγωσε την άβυσσο και προσπερνά.


Ας ήταν να ΄μουν ένα τρέμουλο τη νύχτα

σε κάποιο αστέρι μες στα χάη τ΄ ουρανού.                

Ένα φεγγάρι –μισοφέγγαρο- ας ήμουν,

κρυφή παρέα έρωτα παντοτινού.


Ας ήταν να ΄μουν, έστω, μια νιφάδα χιόνι

πάνω στον Όλυμπο που ορίζει τα βουνά.

Ας ήταν να ΄μουνα μια στάλα μόνο, αίμα,

μέσα στις φλέβες του ανέμου που περνά.


Μα όσο κι αν θέλησα να φύγω από κοντά σας,

να με δεχτούνε άλλοι τόποι, αλαργινοί,

θα ΄μαι για πάντα ένα λιμάνι του Αιγαίου

που το βρωμίζουν κάτι ναύτες στεριανοί.


ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Λευκό περιστέρι στον τόπο που πας

δε θα ΄βρεις γαλήνη και κλάδο ελιάς,

δε θα ΄βρεις ποτάμι για λίγο νερό,

στερέψαν οι βράχοι, το χώμα ξερό.


Τι θες μοναχό σου σε άγονη γη

σε ξένα σοκάκια σε ξένη πηγή;

Μην πας σε πηγάδι που έχει νερό

εκεί κάποιοι ξένοι χτυπούν στο φτερό.


Λευκό περιστέρι στον τόπο που πας

μη βγαίνεις στους δρόμους, μη φτεροκοπάς.

Μονάχα αν κάπου ανταμώσεις παιδιά

μπορεί να φωλιάσεις σε κάποια καρδιά.


ΘΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΩ

Να δραπετεύσω,

να δραπετεύσω γύρεψα

πέρα από τα στενά μου.

Μα τα βουνά,

μα τα βουνά είναι ψηλά

και φράζουν τη χαρά μου.


Να δραπετεύσω,

να δραπετεύσω γύρεψα

να φύγω απ΄ τα νερά μου.

Μα τα γεράκια,

μα τα γεράκια ήταν πολλά

μου σπάσαν τα φτερά μου.


Θα δραπετεύσω,

θα σπάσω ό,τι μ΄ έδεσε

και με κρατάει κοντά σου.

Μίσησα τη μιζέρια σου

και τη βαρύτητά σου.


ΚΑΗΜΟΣ

Μια θαλασσιά βαρκούλα

σαπίζει στο γιαλό

τη θάλασσα μαλώνει

τη στέλνει στο καλό.


- Άσε να βγω στο κύμα

να παίξω στον αφρό

να δω που πέφτει ο ήλιος

το αγέρι να χαρώ.


Μα όσο κι αν τη μαλώνει

και την παρακαλά,

είναι μικρή ακόμη

δεν κάνει να μιλά.


Στην άμμο αργοπεθαίνει

και όλο προσπαθεί

μ΄ έναν καημό στα στήθη

να φύγει να χαθεί.


ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ

Θα ξεκινήσω ένα πρωί

               με πλώρη στην Ιθάκη

και θα ξεχάσω πίσω μου

               τον Έβρο και τη Θράκη.



Τις ρημαγμένες γειτονιές

               τα έρημα σοκάκια,

τα παραθύρια τα κλειστά

               και τα λερά δρομάκια.


Με τιμονιέρη κι οδηγό

               το φεγγαροφανάρι

θα ταξιδέψω στ΄ ανοιχτά,

               της θάλασσας καμάρι.


Κι αν του Αιόλου η πνοή

               με βγάλει προς τη Νάξο,

΄κει στα γυμνά της τα βουνά

               το σώμα μου θ΄ αράξω.


Τις Συμπληγάδες θα διαβώ

              και μήνα με το μήνα

θα καταπλεύσω μια βραδιά

               στη Χάρυβδη Αθήνα.


Το αρρωστημένο μου κορμί

               θα ΄βγω και θα τσακίσω

το πιο γλυκό μου όνειρο

               εκεί θα χαραμίσω.


Κι από την περιπλάνηση

               σαν τύχει και τελειώσω

στον Άρδα και στις Καστανιές

               θα ΄ρθω να σ΄ ανταμώσω.


ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ Ο ΗΛΙΟΣ

Κουρασμένος ο ήλιος θα πέσει

να βρεθεί στο κρεβάτι της γης,

να πεθάνει αν μπορεί θα ζητήσει

να μη ζήσει το φως της αυγής.

Είδε σήμερα χίλιους θανάτους,

είδε κι ένα παιδί ν΄ απορεί

με το μίσος που έγινε αγκάθι.

Προσπαθεί να χαθεί. Δεν μπορεί.


Από την ποιητική συλλογή «Ευτυχώς»

ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ

Τα δέντρα βγήκαν

από τα δάση,

μ΄ όλη την πλάση

συναντηθήκαν.


Περνώντας, βρήκαν

ό,τι ΄χαν χάσει

κι είχαν ξεχάσει.

Κι αγαπηθήκαν.


Κρυφοκοιτούσε

ο ήλιος, τάχα

σαν ν΄ απορούσε.


Χαμογελούσε

κι η γη, μονάχα

αυτό ποθούσε.


ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Καταιγίδα σαρώνει το πέλαγος

τις καρδιές των αδύναμων ανθρώπων,

που το βιος τους μαζεύουν, τον ουρανό

κοιτώντας, νοσταλγοί άγνωστων τόπων.


Οι αέρηδες ό,τι αφήσανε

μια καλά πατημένη άγονη γη,

άμμος, χαλίκι, πέτρα, κι απ΄ το βράχο

αίμα σταλάζει η ματωμένη πηγή.


Σαν να μην ήταν ποτές καλοκαίρι,

σαν να μην έγιναν καθόλου χαρές,

σαν να μην είχε καθόλου χορτάρι

να κυλιστούν των φτωχών οι καρδιές.


Ο ΞΕΝΟΣ ΠΟΝΟΣ

Περνώντας συνέτριψα

δεν κατάλαβα καν,

μια ομάδα μυρμηγκιών

που εθαύμαζε το φως.

Ποτέ δεν αισθάνθηκα

τον πόνο της ψυχής τους,

μητέρες, φίλοι, παιδιά,

ν΄ αναρωτιούνται, πώς;


ΤΟ ΧΙΟΝΙ

Έπεφτε το χιόνι ολημερίς

κι είχαμε κι εμείς πιστέψει, πως

λευκή θα μείνει πάντα η μαύρη γης.

Ελπίσαμε σε αυξημένο φως.

Μα όταν εξυπνήσαμε κλαμένοι

ρίξαμε πάλι τα μάτια κάτου

κι είδαμε τη γη πλημμυρισμένη

που έλαβε το χρώμα του θανάτου.


ΕΥΤΥΧΩΣ…

Πορευθήκαμε καθώς πορευθήκαν κι οι άλλοι

μιλήσαμε την ίδια γλώσσα,

διψάσαμε την ίδια δίψα,

γελάσαμε το ίδιο γέλιο.

Μόνο που η ζωή δε θέλησε,

δε γέλασε το ίδιο μαζί μας.

Μας πήγε αλλιώς, σ΄ άλλα μονοπάτια,

γιατί εδώ δεν είναι τόπος για όλους.

Αγλύκαντοι,

πονέσαμε έναν πόνο εντελώς δικό μας

άγνωρο για τους πολλούς,

τους που βαδίζουν στον ίσιο δρόμο.

Συνεχίσαμε όμως,

συνεχίσαμε ανάμεσα σε πυρωμένα βέλη,

λεπίδες, που φέγγιζαν στο σκοτάδι μας.

Συνηθίσαμε όμως,

συνηθίσαμε το θάνατο, δε μας ένοιαζε καθόλου.

Ώσπου μας έβγαλε στην άκρη του κόσμου

στα σύνορα της γνώσης, στα σύνορα του νου,

αγκομαχώντας, σωριαστήκαμε στη γης.

Ευτυχώς, ήμασταν πια στο κράτος του Θεού,

στα χώματα του Θεού γονατισμένοι.

Εκεί συμμαζέψαμε το είναι μας,

το κάναμε ένα,

τ΄ ορθώσαμε, να στέκει, να θωρεί.

Γαλήνεψε κι αγκάλιασε θαρρείς τον κόσμο όλο.

Κι άλλη φορά

τ΄ ακούσαμε να λέει, κοιτώντας πίσω:

«αλήτες, σας πετάω τη ζωή μου κατά πρόσωπο»

κι ύστερα πάλι,

γαλήνεψε κι αγκάλιασε θαρρείς τον κόσμο όλο.


ΘΑ ΣΚΥΨΩ Μ΄ ΑΓΑΠΗ…

Της παιδικής σου ψυχής το αγιάτρευτο τραύμα

θα σκύψω, μ΄ αγάπη περίσσια, να γιάνω,

και σαν του νοτιά το υγρό τ΄ αεροφίλημα

θα φέρω χαρά στο κορμί σου απάνω.

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Υποβολή σχολίου σαν επισκέπτης

0

Άτομα σε αυτή τη συνομιλία

  • Φίλε μου Νίκο σ΄ευχαριστώ γιαυτό σου το αφιέρωμα. Αν θέλουμε να παίξουμε με τις λέξεις, συνοψίζοντας το αποτέλεσμα των εκλογών θα μπορούσαμε να πούμε:
    Απόχη 64%
    Αποχή 36%
    Καλό σου βράδυ και σε ευχαριστώ και πάλι.

  • Η χαρά είναι δικιά μου φίλε, Γιάννη… Μ’ αρέσει και το σχόλιο σου σχετικά με την απόχη και την αποχή… Κοίτα τι μπορεί να κάνει όταν ο τόνος μπει σε άλλο γράμμα στην ίδια λέξη. Γέλασα με την καρδιά μου…
    Συνέχιζε να γράφεις, συνέχισε να εκφράζεσαι μέσα από το λόγο που ξέρεις και τον χειρίζεσαι καλά! Μας δίνεις κουράγιο και δύναμη να συνεχίζουμε τον καθημερινό αγώνα για την ακεραιότητα μας σε ένα πραγματικά σκληρό σύστημα πραγμάτων που γνωρίζουμε από ποιον κυριαρχείται…
    Ευχαριστώ λοιπόν εγώ, για όλα!

Ζήσαμε ένα υπέροχο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου κοντά σε φίλους αγαπημένους

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο... Στη Ζαγορά είμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξενούν στα studio τους, έχουν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Να πάρετε μια γεύση πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει εδώ και πολύ καιρό… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί αυτός. Εντάξει, χειμώνας είναι, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμαστε αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Τώρα βλέπουμε τον καιρό να χαλάει πάλι… Και τα χιόνια μας εφτασαν στο μέρος που μένουμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέρουμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε επειδή η κίνηση δεν είναι πάρα πολύ εύκολη, αλλά περνάμε πολύ όμορφα... Κάθετ'ι εδώ είναι όμορφο

Και είχαμε ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμερ και στην πρώτη επίσκεψη μαςε, την κάθε στιγμή. Καταλαβαίνεται, φαντάζομαι τι εννοούμε αφού μέσα από αυτό το Site, βλέπετε  ήδη φωτογραφίες από εκεί 

xionismeni.zagora2

Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μεινετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συυνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία…

Λαιμητόμος και για τους δημοσιογράφους το ασφαλιστικό. Τώρα στοχεύουν στον ΕΔΟΕΑΠ

banner gia site

Εκατόν πενήτα τρείς βουλευτές ψήφισαν την καταδίκη μας. 153, Οι ίδιοι που ούρλιαζαν όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ψήφιζαν μνημόνια. Κάποιοι απ' αυτούς τους θυμόμαστε που είχαν βγει από τα παράθυρα της Βουλής και είχαν αναρτήσει πανό. Κάποιοι άλλοι είχαν φάει ξύλο και δακρυγόνα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Εκείνο που μας έκανε να νιώσουμε πολύ άσχημα το βράδυ που ψηφίστηκε το νομοσχέδιο μαζί με το νέο φορολογικό που θα μας αποτελιώσει, είναι ότι χειροκροτούσαν που τα κατάφεραν και το πέρασαν! Ίδιοι, ανίκανοι, όλοι οι πολιτικοί... Μακριά τους... Όσο πιο μακριά γίνεται. Δεν τους έχουμε πια, καμιά απολύτως εμπιστοσύνη... Μετά το ΕΤΑΠ ΜΜΕ, τώρα βάζουν στο στόχαστρο τον ιατροφαρμακευτικό μας φορέα, τον ΕΔΟΕΑΠ κάθώς έκοψαν τους πόρους χρηματοδότησης του από το αγγελιόσημο...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 20 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια...

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Μαρτίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA