Όμορφες αναμνήσεις από τα αθώα παιδικά μου χρόνια… Ψηφίδες, η ζωή μου!

sxolio

Θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία... Θα πρέπει να είμαι τρίτη δημοτικού ή μικρότερος και ήταν από τις κλασικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο. Νομίζω ο ίδιος φωτογράφος μας την έκανε και κορνίζα. Η μητέρα μου, την είχε σε περίοπτη θέση κι εγώ την κληρονόμησα. Θα τη δείτε σπίτι μου... Παραπέμπει σε όμορφες παιδικές μνήμες...

ikogenia
Τις φωτογραφίες αυτές τις έχει η Στασούλα μας, στο σπίτι της… Αν θυμάμαι καλά τις είχαμε στο πατρικό μου, πριν βάλω μπροστά να το φτιάξω στη σημερινή του μορφή, όπως το βλέπετε στο τέλος αυτής της ιστοσελίδας, χαμηλά. Σ’ αυτή εδώ, είναι όλη η οικογένεια μου και εγώ (με κρατά ως τον μικρότερο, η μητέρα μου στα πόδια της).

Όρθιοι, από αριστερά, η Στασούλα, δίπλα της η Γεωργία (δεν ζει πια…), ο Κωστής μας και η Μαλάμω. Και καθιστοί, η μητέρα μου Παπαδιό, με εμένα πάνω στα πόδια της και φυσικά ο πατέρας μου, Λευτέρης.

Θα πρέπει να είναι τραβηγμένη από κάποιον πλανόδιο φωτογράφο, στην εξωτερική αυλή του σπιτιού μας, από αυτούς με τον τρίποδα και τις πλάκες που περνούσαν από τα χωριά τα παλιά χρόνια κι έβγαζαν μεροκάματο με τέτοιες φωτογραφίες.  Έτσι ήταν τότε οι εποχές...

mbambas.mama
Μια ακόμα φωτογραφία του πατέρα μου και της μητέρας μου, όταν ήταν νεώτεροι, που επίσης είναι μεγάλη κορνίζα σήμερα στο σπίτι της Στασούλας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυθεντική. Απ’ ότι θυμάμαι από τις διηγήσεις τους, ο πατέρας μας, "έπεσε" χρονικά να πάει στρατιώτης, σε μια εποχή που τα πράγματα δεν ήταν και τόσο αυστηρά, λίγο μετά τη Γερμανική Κατοχή.

Και επειδή είχε τρία παιδιά να μεγαλώσει, συχνά «έφευγε» από το στρατό για ένα – δυο χρόνια, μέχρι που η αστυνομία (χωροφυλακή τότε…) να τον εντοπίσει και να του ζητήσει να … επιστρέψει πίσω στη μονάδα του.

Εδώ, μάλλον πρόκειται για μοντάζ. Τα έκαναν αυτά, στην εποχή των παιδικών μου χρόνων... Με ένα πρωτόγονο τρόπο, αλλά τα έκαναν, οι πλανόδιοι φωτογράφοι... Δηλαδή μόνταραν, δυο διαφορετικές φωτογραφίες σε μία και σε πολλές περιπτώσεις έβαζαν μάλιστα και… χρώματα, σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε μια εποχή που η χρωματιστή φωτογραφία δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στη ζωή μας. Δεν μπορώ να φανταστώ την τεχνική, αλλά ήταν σαν να... ζωγράφιζαν, τη φωτογραφία!

Αχ, πώς λαχταρώ τη στιγμή που θα τους ξαναδώ και θα τους σφίξω στην αγκαλιά μου και του δυο! Η μητέρα μου, πρόλαβε και γνώρισε την αλήθεια, αλλά και στον πατέρα μου, θα του δοθεί η ευκαιρία να μάθει… Ήταν δεκτικός, έντιμος, δίκαιος, καθαρός...

The News

Ενθάρρυνση που έρχεται από τη Θεσσαλονίκη, την πρωτεύουσα της Βόρειας Ελλάδας

pasxalis.thess
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ παρακολουθεί όσα συμβαίνουν γύρω μας και μας αφορούν... Ιδιαίτερα επικεντρώνει στη δράση αδελφών από την οποία μπορούμε να πάρουμε ενθάρρυνση... Όσο μπορεί βέβαια, ένα προσωπικό Site…. Σήμερα, λέω να σας πάρω, να πάμε μια βόλτα στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα στη όμορφη Θεσσαλονίκη. Εδώ ο αδελφός Πασχάλης Γεμενετζής, 90 ετών, 60 χρόνια, παρακαλώ, τακτικός σκαπανέας...

me.marina.thess
Ένα πολύ όμορφο στιγμιότυπο... Είναι ο αδελφός Πασχάλης με την αδελφή Μαρίνα από την κεντρική εκκλησία της Θεσσαλονίκης. Έχουμε δημοσιεύσει κι άλλοτε φωτογραφία της στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, να κάνει έργο. 80 ετών σκαπάνισσα... Άνθρωποι σαν αυτούς μας δίνουν κουράγιο και δύναμη, να συνεχίσουμε να προσφέρουμε με περισσότεροι δύναμη και να βοηθάμε ανθρώπους να γνωρίσουν την Αλήθεια, για να σωθούν…

pasxalis1.thess
Ο Πασχάλης γεννήθηκε το 1926. Η καταγωγή του είναι από το Αιδινίο της Μ. Ασίας... Προσφυγάκι, δηλαδή... Μέχρι το 1956 έμενε στο χωριό, Θόλος Σερρών… Γνώρισε την Αλήθεια το 1956. Όταν ο γιός του Κωνσταντίνος ήταν μόλις δύο (2) ετών, χώρισαν με την σύζυγο του, λόγω της Αλήθειας και σε δύο χρόνια ξανάσμιξαν, γιατί εκείνη γνώρισε την Αλήθεια… Αμέσως άρχισε ο διωγμός… Έφυγαν από τη μικρή κοινωνία του χωριού και πήγαν στη Θεσσαλονίκη. Εδώ, μιλάει με ένα τεράχρονο κοριτσάκι για τον Χριστό...

me.to.gio.tu
Ήταν κάτι που έκαναν πολλοί, εκείνη την περίοδο... Η εσωτερική μετανάστευση ανθούσε... Από τότε, είναι τακτικός σκαπανέας… Η σύζυγος του πέθανε νωρίς και τώρα μένει με την κόρη του, την Ρεβέκκα. Από το 1987 έως το 1992 υπηρέτησε ως ειδικός σκαπανέας στις περιοχές της Αμφιλοχίας και της Αταλάντης… Από το 1977, όταν έγιναν τα πρεσβυτέρια, είναι πρεσβύτερος… Το 2.000 έκανε εγχείρηση καρδιάς, με τρία μπάι πας… Ωστόσο αυτό δεν τον σταμάτησε από το σκαπανικό… Εδώ με τον γιό του Κωνσταντίνο.

kostas.viki
Ο αδελφός Πασχάλης είναι «ζωντανός» άνθρωπος, περπατά πολλά χιλιόμετρα καθημερινά και είναι το πρότυπο πολλών μέσα στην εκκλησία του… Το πρόγραμμα του έχει ως εξής: καθημερινά από τις 9 το πρωί κατεβαίνει στην Αριστοτέλους για έργο δρόμου, μέχρι τη μία το μεσημέρι… Βγάζει ίσα με 100 ώρες το μήνα, έργο... Υπόδειγμα πίστης και ζήλου.... Είπατε, τίποτα; Στη φωτογραφία, ο γιός του Κωνσταντίνος με τη γυναίκα του, Βίκυ, σε πιο νεαρή ηλικία...

panos.rosofoni.thess
Ο αδελφός Παναγιώτης Στεργιάδης που εικονίζεται σ’ αυτήν τη φωτογραφία, είναι από τη Γεωργία, 80 χρονών, τακτικός σκαπανέας. Είναι 30 χρόνια στην Αλήθεια και είναι από την Ρωσική Δυτική, εκκλησία της Θεσσαλονίκης… Η Θεσσαλονίκη έχει πέντε ρώσικες εκκλησίες. Η γυναίκα του, η Σοφία, είναι αρκετά χρόνια στην Αλήθεια όπως και τα παιδιά του...

konstantinos.viki
Ο Κωνσταντίνος Γεμενετζής, χειμώνα, επί το έργο... Με τα περιοδικά της οργάνωσης στο σταντ, στους δρόμους της Θεσσαλονίκης... Η δική του εκκλησία είναι οι Συκιές Νοτία, Θεσσαλονίκης που ανήκει στην 4η Περιοχή, μια εκκλησία με 87 ευαγγελιζόμενους στην οποία οι 14 είναι τακτικοί σκαπανείς... Ο Κωνσταντίνος κάνει έργο και από το διαδίκτυο με το κωδικό όνομα K.V. GEMENTZS μαζί με τη γυναίκα του Βίκη στο Google+ όπου και «μιλούμε» συχνά.

altino.thess
Ονομάζεται Αλτίνος, αδελφός από την αλβανική εκκλησία της Θεσσαλονίκης... Γνώρισε την Αλήθεια, όταν τον κτύπησε μια χειροβομβίδα, τότε, με τα επεισόδια που έγιναν στην Αλβανία με τον Μπερίσα... Βλέπεις, καμιά φορά τα προβλήματα οδηγούν σε καλό… Και δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η μόνη φορά που μαθαίνουμε κάτι τέτοιο…

Σχόλια (4)

  1. MARANTIDOY ATHANASIA

TOYS BLEPO TAKTIKA KAI NOIOTHO THLIPSI GIATI DEN MPORO NA KANO KI EGW TO IDIO.AKOMH ERGAZOMAI .XILIA MPRAVQ

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Δεν χρειάζεται καμιά θλίψη που δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο, Αθανασία… Τι μαθαίνουμε κάθε τόσο; Ο καθένας κάνει το καλύτερο που μπορεί, σύμφωνα με τις περιστάσεις του, ως διαγγελέας των καλών νέων…
Καμιά σύγκριση δεν βοηθά και δεν χρειάζεται…...

Δεν χρειάζεται καμιά θλίψη που δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο, Αθανασία… Τι μαθαίνουμε κάθε τόσο; Ο καθένας κάνει το καλύτερο που μπορεί, σύμφωνα με τις περιστάσεις του, ως διαγγελέας των καλών νέων…
Καμιά σύγκριση δεν βοηθά και δεν χρειάζεται… Άλλωστε και οι ίδιοι, αυτοί που θαυμάζεις, αν τους ρωτήσεις θα σου πουν πως προφανώς δεν το κάνουν από εγωισμό ώστε να προσφέρουν τόσες ώρες υπηρεσίας στον Ιεχωβά.
Διευθέτησαν έτσι τη ζωή τους και τα κατάφεραν να υπηρετούν χωρίς περισπασμούς. Μπορείς να τα καταφέρεις κι εσύ, αν το θέλει πολύ η ψυχή σου. Οι σημερινές δυσκολίες δεν θα είναι εμπόδιο για πάντα… Αυτό είναι το μόνο βέβαιο…
Ευχαριστώ, για την επικοινωνία…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ηρακλης Παπαδοπουλος

Καλημέρα από τον Καναδά.
Κατ' αρχάς θα ήθελα να σ' ευχαριστήσω, για τον κοπο που καταβάλεις για να μαθαίνουμε νεα των αδελφών μας από την Ελλάδα, που μας χαροποιούν.
Ιδιαιτερα χάρηκα, όταν αναγνώρισα τον ηλικιωμενο αδελφο Πασχάλη και τον γιο...

Καλημέρα από τον Καναδά.
Κατ' αρχάς θα ήθελα να σ' ευχαριστήσω, για τον κοπο που καταβάλεις για να μαθαίνουμε νεα των αδελφών μας από την Ελλάδα, που μας χαροποιούν.
Ιδιαιτερα χάρηκα, όταν αναγνώρισα τον ηλικιωμενο αδελφο Πασχάλη και τον γιο του. Απο δεκα χρονων μεγάλωνα μαζι τους στην ιδια εκκλησία. Λοιπω πολλα χρονια και χαρηκα παρα πολύ που τους ξαναβλαπω, και μαθαινω ότι συνεχίζουν να είναι ακόμα τόσο δραστήριοι.
Σας ευχαριστώ, και αναμενω τον καρό που θα είμαστε παλι μαζι.

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Να και ο Καναδάς! Φίλε Ηρακλή σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την επικοινωνία… Δεν ξέρω πότε σκέφτεσαι να επιστρέψεις εσύ, αλλά θέλω να σε ενημερώσω ότι έχω εγώ προγραμματισμένο 15νθήμερο ταξίδι για τη χώρα που μένεις, πολύ σύντομα, την ερχόμενη...

Να και ο Καναδάς! Φίλε Ηρακλή σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την επικοινωνία… Δεν ξέρω πότε σκέφτεσαι να επιστρέψεις εσύ, αλλά θέλω να σε ενημερώσω ότι έχω εγώ προγραμματισμένο 15νθήμερο ταξίδι για τη χώρα που μένεις, πολύ σύντομα, την ερχόμενη Κυριακή 22/3/2015. Μόνο που θα πάω στο Βανκούβερ. Μια άλλη φορά θα έρθω στο Τορόντο…
Θα μείνω εκεί ως τις 8 Απριλίου 2015, οπότε και θα επιστρέψω στην Ελλάδα. Έχω ακούσει τόσα όμορφα πράγματα γι’ αυτή τη χώρα και θέλω να τη γνωρίσω από κοντά. Θα δεις και σχετικές αναρτήσεις στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ από εκεί…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Το πείσμα είναι ο χειρότερος σύμβουλος... Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA