Ας είμαστε ψύχραιμοι, σοβαροί και ας εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά Θεό!

rosia.dikastiria

roloiΤο ανώτατο δικαστήριο στη Ρωσία, ύστερα από αρκετές μέρες αναβολών, προκειμένου να στοιχειοθετήσει μια αίολη απόφαση το απόγευμα της 20 Απριλίου 2017, ότι τάχα μου οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι... εξτρεμιστές (!) υπέκειψε στη θέληση Πούτιν και θρησκευτικών οργανώσεων με σκοπό να κλείσει τα γραφεία μας και να κάνει παράνομη την πίστη μας. 

Αποδεικνύεται υπερήφανος και αμετανόητος σαν τον Φαραώ που αναφέρουν οι Γραφές στην Αίγυπτο. Δεν χρειάζεται ούτε θλίψη, ούτε πανικός, ούτε δάκρυα για τους 175.000 αδελφούς μας, εκεί. Ψηλά το κεφάλι!

Τίποτα δεν τελείωσε! Εκτός από το γεγονός ότι η Οργάνωση θα ασκήσει έφεση, όπως έχει δικαίωμα επί της απόφασης, εμείς εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά! Εκείνος είναι σε θέση και θα το κάνει να φέρει την καλύτερη έκβαση. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι. Ας περιμένουμε, παραμένοντας σε εκγρήγορση...

Ακριβώς όμως επειδή είναι πολύ σοβαρά, όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Ρωσία επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί και σοβαροί στην αντιμετώπιση του, καθώς αναφερόμαστε σε αυτό.

Δεν υιοθετούμε λοιπόν άκριτα οποιαδήποτε πληροφορία που δεν έχει απόλυτα εξακριβωμένη πηγή προέλευσης, ελαφρά τη καρδιά και δεν αναδημοσιεύουμε οποιοδήποτε δημοσίευμα αφορά αυτό το ζήτημα, επειδή τα περισσότερα από τα Site του κόσμου, είναι στοχευμένα και κατευθυνόμενα.

Ακολουθούμε τις οδηγίες της Οργάνωσης, οδηγίες που δίδονται είτε μέσα από τις εκκλησίες με τη μορφή ανακοινώσεων, είτε από τον επίσημο ιστότοπο μας jw.org

Είναι φρόνιμο να μην αναπαράγουμε και διανέμουμε κοσμικά Site, επειδή απλά αναφέρονται στο θέμα. Ξέρουμε πώς και γιατί το κάνουν. Ας αναρωτηθούμε με δεδομένο ότι δεν έχουν καμιά αντικειμενικότητα, γιατί το κάνουν και τι επιδιώκουν με αυτό; Εμείς κάναμε το χρεός μας με τις επιστολές. Δείτε τι έγραψε ένα οκτάχρονο παιδί από τη Ρόδο στον πρόεδρο Πούτιν.

Τέτοιες ώρες δύσκολες για τον λαό του Ιεχωβά καθώς και για τους 170.000 και πλέον αδελφούς ας εκεί που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα, δεν πρέπει ούτε να τους λυπόμαστε, ούτε να ειρωνευόμαστε τον πρόεδρο Πούτιν. Σεβόμαστε τις κοσμικές εξουσίες αν και γνωρίζουμε από πού άγονται και φέρονται.

Προσευχόμαστε στον Ιεχωβά και τον εμπιστευόμαστε ότι και θέλει και μπορεί να φέρει την καλύτερη έκβαση στον κατάλληλο καιρό… Ας είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι Αυτός θα το κάνει. Και ας υπακούμε την επίγεια οργάνωση του, χωρίς κανένα πνεύμα ανεξαρτησίας. Ενθάρρυνση χρειαζόμαστε όλοι… Ας μην το ξεχνάμε στιγμή, αυτό...

Δείτε πιο αναλυτικές υπεύθυνες πληροφορίες ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Για να έχετε μια πλήρη εικόνα του τι συνέβη εκεί δείτε παρακαλώ αυτό ΕΔΩ το βίντεο.

Δέκα μέρες στη Γαλλία! Ευλογία από τον Θεό στη δεύτερη επέτειο του γάμου μας

avιgnion

Ότι δεν έκανα ποτέ πριν, αποφάσισα να το κάνω τώρα που, μελετώντας το Λόγο του θεού, την Αγία Γραφή, έμαθα πόσο σοβαρός είναι ο γάμος στα μάτια Του, και το κάνω με χαρά.

Χαίρομαι την κάθε στιγμή στο γάμο μου με τη Σούλα και να ευχαριστώ τον Ιεχωβά που την έφερε στο δρόμο μου και άλλαξε, προς το καλύτερο, τη ζωή μου.

Σ’ αυτή τη λογική γιορτάζουμε αυτές τις μέρες, δυο χρόνια γάμου. 4 Απρίλη του 2015 παντρευτήκαμε στον Βανκούβερ του Καναδά, στο σπίτι του Στήβ και της Έστερ, κόρης της Σούλας.

Κάθε επέτειο λοιπόν (και ελπίζουμε με τη βοήθεια του Ιεχωβά να είναι πολλές στη ζωή μας…) το συνδυάζουμε με ένα ταξίδι. Πέρσι πήγαμε στην Κέρκυρα. Και φέτος είμαστε στη Γαλλία, φιλοξενούμενοι από αγαπημένους ανθρώπους: Τον σαρκικό αδελφό της Σούλα, Γιώργο Αργυρόπουλο και τη σύζυγο του, Αστρίντ.

Μείναμεε μαζί τους μια ολόκληρη εβδομάδα. Και επισκεφτήκαμε πολλά μέρη, στον τόπο που μένουν, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή την Νότιας Γαλλίας. Για μένα ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στη Γαλλία τόσες μέρες και είμαι χαρούμενος που γνωρίζω τον Γιώργο και την Αστρίντ από κοντά.

Όπως κάνουμε κάθε φορά θα μοιραστούμε όλη την εμπειρία μέσα από την κεντρική σελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και είδατε ήδη πολλές φωτογραφίες με σχόλια που τις συνοδεύουν από εκεί. Ο κόσμος είναι ένα μικρό χωριό. Όσοι ασχολούνται με το διαδίκτυο το ξέρουν καλά.

Δυο χρόνια μαζί με τη Σούλα, είναι δυο όμορφα χρόνια με πολύ αγάπη και μοίρασμα. Πολλά από αυτά είναι πρωτόγνωρα συναισθήματα για μένα…

Δείτε ΕΔΩ ένα πιο αναλυτικό άρθρο για τα δυο χρόνια γάμου μας...

romi

The News

Βιογραφία: Ο Ιεχωβά μάς Δίδαξε Υπομονή και Εγκαρτέρηση. Το θυμόμαστε;

anamnisi2015.pano
Είναι τέτοια και τόσο μεγάλη η διάθεση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, να κάνουν γνωστή τη λυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού, ώστε μέχρι και πανό έβαλαν σε δημόσιο χώρο για να κάνουν γνωστή την Ανάμνηση της θυσίας του. Το είδαμε σε άλλες χώρες…

italia.anamnisi2015
Στη διπλανή μας Ιταλία, όπως και σε όλον τον κόσμο, αυτή την περίοδο, μοιράζουν παντού προσκλήσεις, βέβαιοι ότι θα βρεθούν εκείνοι που πραγματικά η καρδιά τους θα τους υποκινήσει να ανταποκριθούν στο κάλεσμα και να πάνε στην Ανάμνηση…

hawai.anamnisi2015
Το ίδιο και στη Χαβάη… Αυτό που προβάλλουν αυτή τη στιγμή οι αδελφοί, πέρα από τα περιοδικά, τα βιβλιάρια και τα άλλα έντυπα της οργάνωσης, είναι η ίδια η υπενθύμιση για την Ανάμνηση του Θανάτου του Ιησού Χριστού.

nigiria.anamnisi.2015
Καμιά διαφορά και στην αφρικανική Νιγηρία… Τα μικρά παιδιά, πέρα από τα περιοδικά, κρατάνε και τις προσκλήσεις για την Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού. Ίδιες, όπως είπαμε, σε όλο των κόσμο. Μόνο η γλώσσα αλλάζει…

anamnisi.2015
Ας δούμε μία από κοντά… Είναι η πρόσκληση που δίνουμε εμείς στο έργο, στην εκκλησία μας… Όπως βλέπετε, φέτος το γεγονός θα λάβει χώρα στον ημιώροφο του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ, δίπλα στην Ομόνοια, την Παρασκευή 3 Απριλίου, ώρα 9:00 μ.μ.

anamnisi1.2015
Το σπουδαίο είναι να διευθετήσουμε τις δουλειές μας ώστε να μπορέσουμε να είμαστε εκεί. Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους. Είναι μια ευκαιρία να ευχαριστήσουμε με ευγνωμοσύνη τον Ιεχωβά για τη σπουδαία προμήθεια του στην ανθρωπότητα…

ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ

subscribeΣτους βόρειους πρόποδες του Καυκάσου βρίσκεται το Πιατιγκόρσκ, μια πόλη της Ρωσίας φημισμένη για τις μεταλλικές πηγές και το ήπιο κλίμα της. Γεννήθηκα εκεί από Έλληνες πρόσφυγες το 1929. Δέκα χρόνια αργότερα, μετά τον εφιάλτη της σταλινικής τρομοκρατίας και των εθνικών εκκαθαρίσεων, γίναμε ξανά πρόσφυγες, εφόσον αναγκαστήκαμε να μετακομίσουμε στην Ελλάδα.

ΑΦΟΥ εγκατασταθήκαμε στον Πειραιά, η λέξη «πρόσφυγες» πήρε εντελώς νέα σημασία για εμάς. Νιώθαμε τελείως ξένοι. Μολονότι ο αδελφός μου και εγώ φέραμε τα ονόματα δύο φημισμένων Ελλήνων φιλοσόφων, του Σωκράτη και του Αριστοτέλη, σπάνια ακούγαμε να μας φωνάζουν με αυτά τα ονόματα. Όλοι μας αποκαλούσαν «τα Ρωσάκια».

Λίγο μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η αγαπημένη μου μητέρα πέθανε. Είχε αποτελέσει το στήριγμα του σπιτιού μας και η απώλειά της μας συνέτριψε. Εφόσον ήταν φιλάσθενη για κάποιο διάστημα, με είχε διδάξει να κάνω πολλές δουλειές του σπιτιού. Αυτή η εκπαίδευση αποδείχτηκε πολύ χρήσιμη αργότερα στη ζωή μου.

Πόλεμος και Απελευθέρωση

Ο πόλεμος, η ναζιστική κατοχή και οι ανελέητοι βομβαρδισμοί των συμμαχικών δυνάμεων έκαναν την κάθε ημέρα να φαίνεται σαν να ήταν η τελευταία. Η φτώχεια, η πείνα και ο θάνατος σάρωναν. Από 11 ετών, αναγκάστηκα να εργάζομαι πολύ σκληρά μαζί με τον πατέρα μου για να μπορούμε να συντηρούμαστε και οι τρεις μας. Επειδή δεν ήξερα καλά ελληνικά, καθώς επίσης λόγω του πολέμου και των συνεπειών του, η κοσμική μου εκπαίδευση ήταν περιορισμένη.

Η γερμανική κατοχή στην Ελλάδα τελείωσε τον Οκτώβριο του 1944. Δεν πέρασε πολύς καιρός και ήρθα σε επαφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Μέσα στην απόγνωση και στη δυστυχία εκείνης της περιόδου, η Γραφική ελπίδα για ένα λαμπρό μέλλον υπό τη Βασιλεία του Θεού άγγιξε την καρδιά μου. (Ψαλμός 37:29) Η υπόσχεση του Θεού για αιώνια ζωή κάτω από ειρηνικές συνθήκες εδώ στη γη αποδείχτηκε πραγματικό βάλσαμο για τα τραύματά μου. (Ησαΐας 9:7) Το 1946 ο πατέρας μου και εγώ βαφτιστήκαμε, συμβολίζοντας την αφιέρωσή μας στον Ιεχωβά.

Το επόμενο έτος, είχα τη χαρά να λάβω τον πρώτο μου διορισμό ως υπηρέτης διαφημίσεων (αργότερα αποκαλούνταν υπηρέτης περιοδικών) στη δεύτερη εκκλησία που ιδρύθηκε στον Πειραιά. Ο τομέας μας άρχιζε από τον Πειραιά και έφτανε μέχρι την Ελευσίνα, μια απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων. Εκείνον τον καιρό υπηρετούσαν στην εκκλησία πολλοί χρισμένοι με το πνεύμα Χριστιανοί. Είχα το προνόμιο να συνεργαστώ μαζί τους και να μάθω πολλά από αυτούς. Απολάμβανα τη συναναστροφή τους επειδή είχαν να αφηγηθούν ατέλειωτες εμπειρίες σχετικά με τις σθεναρές προσπάθειες που απαιτούνταν για την επιτέλεση του έργου κηρύγματος. Από την πορεία της ζωής τους ήταν ξεκάθαρο ότι, για να υπηρετεί κάποιος τον Ιεχωβά πιστά, απαιτείται μεγάλη υπομονή και εγκαρτέρηση. (Πράξεις 14:22) Πόσο χαρούμενος είμαι που σε αυτή την περιοχή υπάρχουν σήμερα 50 και πλέον εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά!

Μια Απρόσμενη Πρόκληση

Λίγο καιρό αργότερα, γνώρισα την Ελένη, μια αξιαγάπητη, ζηλώτρια νεαρή Χριστιανή από την Πάτρα. Αρραβωνιαστήκαμε στα τέλη του 1952. Έπειτα από λίγους μήνες, όμως, η Ελένη αρρώστησε βαριά. Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι είχε όγκο στον εγκέφαλο και η κατάστασή της ήταν κρίσιμη. Έπρεπε να υποβληθεί σε εγχείρηση επειγόντως. Ύστερα από πολλές προσπάθειες, μπορέσαμε να βρούμε έναν γιατρό στην Αθήνα ο οποίος —παρά τα ανεπαρκή μέσα που υπήρχαν τότε— ήταν διατεθειμένος να συμμορφωθεί με τις θρησκευτικές μας πεποιθήσεις και να τη χειρουργήσει χωρίς αίμα. (Λευιτικό 17:10-14· Πράξεις 15:28, 29) Μετά την εγχείρηση οι γιατροί ήταν συγκρατημένα αισιόδοξοι για την εξέλιξη της υγείας της αρραβωνιαστικιάς μου, χωρίς να αποκλείουν την πιθανότητα υποτροπής.

Τι έπρεπε να κάνω εγώ σε αυτή την περίπτωση; Ενόψει των καινούριων περιστάσεων, μήπως θα έπρεπε να διαλύσω τον αρραβώνα και να αποδεσμευτώ; Όχι! Όταν αρραβωνιάστηκα έδωσα μια υπόσχεση, και ήθελα το ναι μου να σημαίνει ναι. (Ματθαίος 5:37) Ούτε για μια στιγμή δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να σκεφτεί διαφορετικά. Με τη φροντίδα της μεγαλύτερης αδελφής της, η Ελένη ανέρρωσε σε κάποιον βαθμό, και παντρευτήκαμε το Δεκέμβριο του 1954.

Έπειτα από τρία χρόνια, η Ελένη υπέστη υποτροπή, και ο ίδιος γιατρός χρειάστηκε να κάνει άλλη μια εγχείρηση. Αυτή τη φορά προχώρησε βαθύτερα στον εγκέφαλο για να αφαιρέσει πλήρως τον όγκο. Ως αποτέλεσμα, η σύζυγός μου έμεινε μερικώς παράλυτη και επηρεάστηκε σοβαρά το κέντρο ομιλίας της. Τώρα ανέκυψαν εντελώς καινούριες και πολύπλοκες προκλήσεις και για τους δυο μας. Ακόμη και η απλούστερη εργασία γινόταν μεγάλο εμπόδιο για την αγαπημένη μου σύζυγο. Η άσχημη κατάστασή της επέβαλε δραστικές αλλαγές στην καθημερινή μας ρουτίνα. Πάνω από όλα, απαιτούσε τεράστια υπομονή και εγκαρτέρηση.

Σε αυτή την περίοδο της ζωής μου αποδείχτηκε εξαιρετικά πολύτιμη η εκπαίδευση που είχα λάβει από τη μητέρα μου. Νωρίς κάθε πρωί, ετοίμαζα όλα τα υλικά για τα γεύματα και η Ελένη μαγείρευε. Αρκετά συχνά είχαμε καλεσμένους, μεταξύ αυτών και ολοχρόνιους διακόνους, άτομα με τα οποία μελετούσαμε την Αγία Γραφή καθώς και συγχριστιανούς μας από την εκκλησία που είχαν ανάγκη. Όλοι τους συμφωνούσαν ότι εκείνα τα γεύματα ήταν πραγματικά πολύ νόστιμα! Η Ελένη και εγώ συνεργαζόμασταν και σε άλλες δουλειές του σπιτιού ώστε να είναι καθαρό και τακτοποιημένο. Αυτή η τρομερά απαιτητική κατάσταση επρόκειτο να συνεχιστεί επί 30 χρόνια.

Ζήλος Παρά την Αναπηρία

Ήταν πολύ συγκινητικό τόσο για εμένα όσο και για τους άλλους να παρατηρούμε ότι τίποτα δεν μπορούσε να μειώσει την αγάπη της συζύγου μου για τον Ιεχωβά και το ζήλο της για την υπηρεσία του. Με τον καιρό, και με επίμονες προσπάθειες, η Ελένη κατόρθωσε να εκφράζεται με πολύ περιορισμένο λεξιλόγιο. Της άρεσε να πλησιάζει τους ανθρώπους στο δρόμο μιλώντας τους για τα καλά νέα από τη Γραφή. Σε διάφορες μετακινήσεις μου για επαγγελματικούς λόγους, την έπαιρνα μαζί μου και στάθμευα το αυτοκίνητο κοντά σε κάποιο πολυσύχναστο πεζοδρόμιο. Εκείνη άνοιγε το παράθυρο του αυτοκινήτου και προσκαλούσε τους περαστικούς να πάρουν αντίτυπα της Σκοπιάς και του Ξύπνα! Σε μια περίπτωση, έδωσε 80 περιοδικά μέσα σε δύο ώρες. Πολύ συχνά χρησιμοποιούσε όλα τα παλιότερα περιοδικά που υπήρχαν διαθέσιμα στην εκκλησία. Η Ελένη ήταν επίσης τακτική και σε άλλες μορφές κηρύγματος.

Στη διάρκεια όλων εκείνων των ετών που η σύζυγός μου ήταν ανάπηρη, με συνόδευε πάντοτε στις συναθροίσεις. Δεν έχασε ποτέ ούτε μία συνέλευση περιφερείας ή περιοχής, ακόμη και όταν έπρεπε να ταξιδεύουμε στο εξωτερικό λόγω του διωγμού που αντιμετώπιζαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα. Παρά τους περιορισμούς της, παρευρέθηκε με χαρά σε συνελεύσεις που διεξάχθηκαν στην Αυστρία, στη Γερμανία, στην Κύπρο και σε άλλες χώρες. Η Ελένη δεν παραπονιόταν ποτέ ούτε ήταν απαιτητική, ακόμη και όταν οι αυξημένες ευθύνες μου στην υπηρεσία του Ιεχωβά έκαναν κάπου κάπου τα πράγματα δύσκολα για εκείνη.

Όσο για εμένα, αυτή η κατάσταση αποδείχτηκε μια μακρόχρονη περίοδος εκπαίδευσης στην υπομονή και στην εγκαρτέρηση. Αισθάνθηκα πολλές φορές να με βοηθάει το χέρι του Ιεχωβά. Αδελφοί και αδελφές έκαναν πραγματικές θυσίες για να μας βοηθούν με κάθε δυνατό τρόπο, και οι γιατροί μάς συμπαραστέκονταν με καλοσύνη. Όλα εκείνα τα δύσκολα χρόνια, δεν μας έλειψαν ποτέ τα αναγκαία της ζωής, παρ’ όλο που οι απαιτητικές περιστάσεις μας δεν μου επέτρεπαν να έχω εργασία πλήρους απασχόλησης. Τα συμφέροντα του Ιεχωβά και η υπηρεσία του είχαν πάντοτε ύψιστη προτεραιότητα.—Ματθαίος 6:33.

Πολλοί ρωτούν τι ήταν αυτό που μας στήριζε στη διάρκεια εκείνων των δύσκολων καιρών. Καθώς σκέφτομαι τα περασμένα, συνειδητοποιώ ότι η προσωπική μελέτη της Γραφής, η ένθερμη προσευχή στον Θεό, η τακτική παρακολούθηση των Χριστιανικών συναθροίσεων και η γεμάτη ζήλο συμμετοχή στο έργο κηρύγματος ενίσχυσαν την υπομονή και την εγκαρτέρησή μας. Θυμόμασταν πάντοτε τα ενθαρρυντικά λόγια των εδαφίων Ψαλμός 37:3-5: «Να εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά και να κάνεις το καλό· . . . Να βρίσκεις εξαιρετική ευχαρίστηση στον Ιεχωβά . . . Εναπόθεσε στον Ιεχωβά την οδό σου και βασίσου σε αυτόν, και αυτός θα ενεργήσει». Ένα άλλο εδάφιο που αποδείχτηκε πολύτιμο για εμάς ήταν το εδάφιο Ψαλμός 55:22 «Ρίξε στον Ιεχωβά το βάρος που σηκώνεις, και αυτός θα σε στηρίξει». Όπως ένα παιδί που έχει πλήρη εμπιστοσύνη στον πατέρα του, έτσι και εμείς όχι μόνο ρίξαμε στον Ιεχωβά τα βάρη που σηκώναμε, αλλά και τα αφήσαμε σε εκείνον.—Ιακώβου 1:6.

Στις 12 Απριλίου 1987, ενώ η σύζυγός μου κήρυττε μπροστά από το σπίτι μας, μια βαριά μεταλλική πόρτα έκλεισε με δύναμη πίσω της και την έριξε στο πεζοδρόμιο τραυματίζοντάς την σοβαρά. Ως αποτέλεσμα, παρέμεινε σε κώμα τα επόμενα τρία χρόνια. Πέθανε το Μάρτιο του 1990.

Υπηρετώ τον Ιεχωβά Όσο Καλύτερα μου το Επιτρέπουν οι Δυνατότητές Μου

Το 1960, διορίστηκα να υπηρετώ ως υπηρέτης εκκλησίας στη Νίκαια. Από τότε, είχα το προνόμιο να υπηρετήσω σε αρκετές εκκλησίες του Πειραιά. Αν και δεν απέκτησα ποτέ δικά μου παιδιά, είχα τη χαρά να βοηθήσω πολλά πνευματικά παιδιά να σταθεροποιηθούν στην αλήθεια. Μερικά από αυτά υπηρετούν τώρα ως πρεσβύτεροι, διακονικοί υπηρέτες, σκαπανείς και μέλη της οικογένειας Μπέθελ.

Αφότου αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα το 1975, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μπορούσαν να διεξάγουν τις συνελεύσεις τους ελεύθερα, και δεν ήταν αναγκασμένοι να κρύβονται πια στα δάση. Η πείρα που είχαμε αποκτήσει μερικοί από εμάς καθώς οργανώναμε συνελεύσεις στο εξωτερικό αποδείχτηκε τώρα ανεκτίμητη. Έτσι λοιπόν, είχα τη χαρά και το προνόμιο να υπηρετήσω σε διάφορες επιτροπές συνέλευσης επί πολλά χρόνια.

Κατόπιν, το 1979, έγιναν σχέδια για την οικοδόμηση της πρώτης Αίθουσας Συνελεύσεων στην Ελλάδα, λίγο έξω από την Αθήνα. Διορίστηκα να βοηθήσω στην οργάνωση και στη διεκπεραίωση αυτού του τεράστιου οικοδομικού προγράμματος. Και αυτό το έργο απαίτησε επίσης αρκετή υπομονή και εγκαρτέρηση. Η τριετής συνεργασία με εκατοντάδες αυτοθυσιαστικούς αδελφούς και αδελφές σφυρηλάτησε ανάμεσά μας έναν ισχυρό δεσμό αγάπης και ενότητας. Οι αναμνήσεις από αυτό το πρόγραμμα οικοδόμησης έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στην καρδιά μου.

Ικανοποιούνται οι Πνευματικές Ανάγκες των Φυλακισμένων

Έπειτα από λίγα χρόνια, άνοιξε μια νέα πόρτα για δραστηριότητα. Κοντά στον τομέα της εκκλησίας μου, στον Κορυδαλλό, υπάρχει μια από τις μεγαλύτερες φυλακές της Ελλάδας. Από τον Απρίλιο του 1991, έχω διοριστεί να επισκέπτομαι αυτή τη φυλακή κάθε εβδομάδα ως λειτουργός των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Εκεί μου επιτρέπουν να διεξάγω Γραφικές μελέτες και Χριστιανικές συναθροίσεις με φυλακισμένους που εκδηλώνουν ενδιαφέρον. Αρκετοί από αυτούς έχουν κάνει μεγάλες αλλαγές, πράγμα που αποδεικνύει την τεράστια δύναμη του Λόγου του Θεού. (Εβραίους 4:12) Αυτό έχει καταπλήξει τόσο το προσωπικό των φυλακών όσο και άλλους φυλακισμένους. Μερικά άτομα σε εκείνη τη φυλακή με τα οποία μελέτησα τη Γραφή έχουν αποφυλακιστεί και τώρα συμμετέχουν στο ευαγγελιστικό έργο.

Για κάποιο διάστημα μελετούσα με τρεις διαβόητους εμπόρους ναρκωτικών. Καθώς έκαναν πνευματική πρόοδο, ήρθαν στη Γραφική τους μελέτη ξυρισμένοι και καλοχτενισμένοι, φορώντας μάλιστα πουκάμισο και γραβάτα μέσα στον Αύγουστο—έναν από τους θερμότερους μήνες στην Ελλάδα! Ο διευθυντής της φυλακής, ο αρχιφύλακας και μερικοί υπάλληλοι έτρεξαν από τα γραφεία τους να δουν αυτό το ασυνήθιστο θέαμα. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα μάτια τους!

Κάποια άλλη ενθαρρυντική εμπειρία έλαβε χώρα στο γυναικείο τμήμα των φυλακών. Κάποια γυναίκα που εξέτιε ποινή ισόβιας κάθειρξης για φόνο άρχισε Γραφική μελέτη. Αυτή ήταν γνωστή για τη στασιαστική συμπεριφορά της. Ωστόσο, έπειτα από λίγο καιρό η Γραφική αλήθεια που μάθαινε προκάλεσε τέτοιες αξιοπρόσεκτες αλλαγές ώστε πολλοί σχολίασαν ότι ήταν σαν να μεταμορφωνόταν ένα λιοντάρι σε αρνί! (Ησαΐας 11:6, 7) Γρήγορα κέρδισε το σεβασμό και την εμπιστοσύνη της διευθύντριας της φυλακής. Χάρηκα πολύ που την είδα να κάνει καλή πνευματική πρόοδο και να φτάνει στο σημείο να αφιερωθεί στον Ιεχωβά.

Φροντίδα Ασθενών και Ηλικιωμένων

Το γεγονός ότι έζησα την πολύχρονη πάλη της συζύγου μου με την πάθησή της με έχει κάνει πιο ευαίσθητο στις ανάγκες των ασθενών και των ηλικιωμένων που βρίσκονται ανάμεσά μας. Κάθε φορά που τα έντυπά μας δημοσίευαν άρθρα τα οποία μας ενθάρρυναν να προσφέρουμε τον εαυτό μας και να παρέχουμε στοργική βοήθεια σε τέτοια άτομα, αυτά κέντριζαν το ενδιαφέρον μου. Θεωρούσα πολύτιμα τέτοια άρθρα και τα μάζευα. Με τα χρόνια, έχω συγκεντρώσει σε ένα ντοσιέ εκατό και πλέον σελίδες—ξεκινώντας από το άρθρο «Φροντίδα για τους Ηλικιωμένους και τους Πάσχοντας», στο τεύχος της Σκοπιάς 15 Οκτωβρίου 1962. Πολλά από αυτά τα άρθρα έδειχναν ότι είναι επωφελές να παρέχει η κάθε εκκλησία οργανωμένη βοήθεια στους ασθενείς και στους ηλικιωμένους.—1 Ιωάννη 3:17, 18.

Οι πρεσβύτεροι δημιούργησαν μια ομάδα από αδελφούς και αδελφές οι οποίοι πρόσφεραν τον εαυτό τους ώστε να φροντίζουν για τις ανάγκες των ασθενών και των ηλικιωμένων της εκκλησίας μας. Οργανώσαμε τους εθελοντές σε επιμέρους ομάδες—εκείνους που μπορούσαν να βοηθούν στη διάρκεια της ημέρας, άλλους που μπορούσαν να βοηθούν ολόκληρη τη νύχτα, εκείνους που μπορούσαν να παρέχουν μεταφορικό μέσο και εκείνους που ήταν διαθέσιμοι σε 24ωρη βάση. Οι τελευταίοι αποτέλεσαν ένα είδος άμεσης δράσης.

Τα αποτελέσματα αυτών των προσπαθειών είναι ενθαρρυντικά. Λόγου χάρη, σε κάποια από τις καθημερινές επισκέψεις που γίνονταν σε μια ασθενή αδελφή, η οποία ζούσε μόνη της, αυτή βρέθηκε αναίσθητη στο πάτωμα. Ειδοποιήσαμε κάποια αδελφή που ζούσε εκεί κοντά και η οποία είχε αυτοκίνητο. Εκείνη μετέφερε την άρρωστη αδελφή στο πλησιέστερο νοσοκομείο σε χρόνο ρεκόρ—μόνο δέκα λεπτά! Οι γιατροί είπαν ότι αυτό της έσωσε τη ζωή.

Η ευγνωμοσύνη που εκδηλώνουν οι ασθενείς και οι ηλικιωμένοι στα μέλη της ομάδας φέρνει μεγάλη ικανοποίηση. Η ελπίδα να ζήσουμε με αυτούς τους αδελφούς και τις αδελφές στο νέο σύστημα του Θεού υπό διαφορετικές συνθήκες είναι συγκινητική. Επίσης, το ότι γνωρίζουμε πως αυτοί βοηθήθηκαν να υπομείνουν λόγω της υποστήριξης που έλαβαν στη διάρκεια των παθημάτων τους είναι και αυτό ανταμειφτικό.

Η Εγκαρτέρηση Έχει Φέρει Ανταμοιβές

Τώρα υπηρετώ ως πρεσβύτερος σε μια εκκλησία του Πειραιά. Παρά την προχωρημένη ηλικία και τα προβλήματα υγείας, είμαι χαρούμενος που εξακολουθώ να έχω ενεργή συμμετοχή στις δραστηριότητες της εκκλησίας.

Στο διάβα των ετών, οι αντίξοες περιστάσεις, οι δύσκολες προκλήσεις και οι απρόβλεπτες καταστάσεις έχουν απαιτήσει υπέρμετρη επιμονή και εγκαρτέρηση. Εντούτοις, ο Ιεχωβά μού έδινε πάντοτε την απαιτούμενη δύναμη για να ξεπερνάω αυτά τα προβλήματα. Επανειλημμένα, έχω αισθανθεί πόσο αληθινά είναι τα λόγια του ψαλμωδού: «Όταν έλεγα: “Σίγουρα το πόδι μου θα παραπατήσει”, η στοργική σου καλοσύνη, Ιεχωβά, με στήριζε. Όταν οι ανησυχητικές μου σκέψεις πληθύνθηκαν μέσα μου, η παρηγοριά σου άρχισε να χαϊδεύει την ψυχή μου».—Ψαλμός 94:18, 19.

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Υποβολή σχολίου σαν επισκέπτης

0

Άτομα σε αυτή τη συνομιλία

  • Ένας πραγματικά πνευματικός άνθρωπος... Μεταξύ των άλλων ο αδ. Αποστολίδης ήταν και θρησκευτικός λειτουργός. Τον γνώρισα το 1986 διότι η γυναίκα μου η Ντίνα είναι Πειραιώτισσα. Και ο αδ.Αποστολίδης τέλεσε το γάμο μας τον Απρίλη του 1986 στην Αίθουσα της Νίκαιας.

  • Χαίρομαι που γνωρίζουμε κι αυτήν την πλευρά του αδελφού Αριστοτέλη Αποστολίδη. Από την ημέρα που έγινε αυτό το δημοσίευμα έρχονται σε μένα όλο και περισσότερες όμορφες πληροφορίες… Γεγονός που με κάνει να θέλω να επισπεύσω τη συνάντηση μαζί του…
    Θα το κάνω αμέσως μετά την επιστροφή μου από τον Καναδά… Όταν γνωρίζεις από κοντά, ένα άνθρωπο, σίγουρα έχεις να δεις και να ζήσεις πολλά περισσότερα από τις όποιες περιγραφές…
    Ναι, θα το κάνω γιατί εκτιμώ ότι βοηθώ τον εαυτό μου να κατανοήσω ακόμα περισσότερα πράγματα, αλλά και γιατί μέσα από αυτό θα ωφεληθούν και άλλοι αδελφοί. Κι αυτή η ενθάρρυνση, είναι ωραία…

    Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 2 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης

Ζήσαμε ένα υπέροχο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου κοντά σε φίλους αγαπημένους

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο... Στη Ζαγορά είμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξενούν στα studio τους, έχουν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Να πάρετε μια γεύση πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει εδώ και πολύ καιρό… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί αυτός. Εντάξει, χειμώνας είναι, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμαστε αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Τώρα βλέπουμε τον καιρό να χαλάει πάλι… Και τα χιόνια μας εφτασαν στο μέρος που μένουμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέρουμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε επειδή η κίνηση δεν είναι πάρα πολύ εύκολη, αλλά περνάμε πολύ όμορφα... Κάθετ'ι εδώ είναι όμορφο

Και είχαμε ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμερ και στην πρώτη επίσκεψη μαςε, την κάθε στιγμή. Καταλαβαίνεται, φαντάζομαι τι εννοούμε αφού μέσα από αυτό το Site, βλέπετε  ήδη φωτογραφίες από εκεί 

xionismeni.zagora2

Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μεινετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συυνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία…

Λαιμητόμος και για τους δημοσιογράφους το ασφαλιστικό. Τώρα στοχεύουν στον ΕΔΟΕΑΠ

banner gia site

Εκατόν πενήτα τρείς βουλευτές ψήφισαν την καταδίκη μας. 153, Οι ίδιοι που ούρλιαζαν όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ψήφιζαν μνημόνια. Κάποιοι απ' αυτούς τους θυμόμαστε που είχαν βγει από τα παράθυρα της Βουλής και είχαν αναρτήσει πανό. Κάποιοι άλλοι είχαν φάει ξύλο και δακρυγόνα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Εκείνο που μας έκανε να νιώσουμε πολύ άσχημα το βράδυ που ψηφίστηκε το νομοσχέδιο μαζί με το νέο φορολογικό που θα μας αποτελιώσει, είναι ότι χειροκροτούσαν που τα κατάφεραν και το πέρασαν! Ίδιοι, ανίκανοι, όλοι οι πολιτικοί... Μακριά τους... Όσο πιο μακριά γίνεται. Δεν τους έχουμε πια, καμιά απολύτως εμπιστοσύνη... Μετά το ΕΤΑΠ ΜΜΕ, τώρα βάζουν στο στόχαστρο τον ιατροφαρμακευτικό μας φορέα, τον ΕΔΟΕΑΠ κάθώς έκοψαν τους πόρους χρηματοδότησης του από το αγγελιόσημο...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 20 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια...

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Μαρτίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA