Για πρώτη φορά στη ζωή μου στις ουρές και τα μητρώα του ΟΑΕΔ. Και επίσημα άνεργος!

oaed1

Αυτά τα χαρτιά και η κάρτα είναι για τα μέσα μαζικής μεταφοράς... Ως άνεργος δικαιούμαι δωρεάν μεταφορά για όλα τα μέσα στην Αθήνα με την επίδειξη αυτπων των δικαιολογητικών... Η βεβαίωση νομίζω ότι κάθε μήνα ανανεώνεται...

Δεν μου είχε ξανατύχει ως τώρα, αλλά στον ασταθή κόσμο που ζούμε, όλα είναι δυνατόν να συμβούν, ακόμα και τα πιο απίθανα… Προσωπικά είμαι στην παραγωγή από τον Μάρτιο του 1983 συνεχώς και μέχρι σήμερα…

Πολλές φορές ταυτόχρονα και σε δύο εργοδότες. Ποτέ όμως άνεργος. Κι αν έκλεινε μια εφημερίδα, είχα το αποκούμπι της ΠΕΤ ΟΤΕ. Από αυτή την άποψη ήμουν πολύ προνομιούχος.

Να όμως που έφτασε ο καιρός να απολυθώ από την ΠΕΤ ΟΤΕ! Να πω ότι το ήθελα ή ότι το περίμενα, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Συνέβη όμως, λίγο πριν τη συνταξιοδότηση μου. Και τώρα πρέπει να μπω στην ουρά του ΟΑΕΔ για να δηλώσω την απόλυση μου και να μπω στις λίστες της ανεργίας και επίσημα.

Την πρώτη μέρα μετά την απόλυση μου, προσπάθησα να βρω τα γραφεία του ΟΑΕΔ στο κέντρο της Αθήνας στην Ομόνοια και τα βρήκα στη Σταδίου 54, αλλά αστόχησα όντας άπειρος. Έπρεπε να είμαι εκεί από τις 8 – 8:30, για να πάρω αριθμό προτεραιότητας. Κι εγώ είχα πάει κατά τις 10:30!

Αποχώρησα και επέστρεψα την επομένη στους χρόνους που ήθελαν εκείνοι. Άλλωστε εγώ ήμουν μόνο για να υπακούω… Όπως και τόσοι άλλοι που ήταν παρόντες μαζί μου σ’ αυτή τη δοκιμασία…

Και δεν ήταν λίγοι. Εκατοντάδες στο συγκεκριμένο υποκατάστημα. Και πόσοι άλλοι, αλλού προσπαθώντας να μπουν στην ουρά για ένα μικρό επίδομα που θα απαλύνει κάπως τις δυσκολίες σ’ αυτούς τους κρίσιμου καιρούς.

Αλλά δεν είχα άλλη επιλογή. Έτσι κάθισα να υποστώ όλη αυτή την ταλαιπωρία. Ούτε ο πρώτος είμαι, ούτε ο τελευταίος. Χιλιάδες συνάνθρωποι μου βρίσκονται σ’ αυτή τη δυσχερή κατάσταση.

Θα περιμένω υπομονετικά ως το τέλος. Ποιο θα είναι αυτό, δεν το γνωρίζω, αλλά στην ηλικία μου δεν προμηνύεται να είναι και το καλύτερο. Ξέρω πολλούς που είναι για χρόνια στην ανεργία, σ’ αυτή τη μαύρη λίστα της ανεργίας… Που προσπαθούν να απεμπλακούν από τα… σαγόνια της, αλλά δεν τα καταφέρνουν επειδή απλά δεν είναι στο χέρι τους.

Και το να ακούς ότι έρχεται η ανάπτυξη μοιάζει με ειρωνεία, όταν διαπιστώνεις στην πράξη πως η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Σ’ αυτή την κατάσταση είμαι από την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2017. Αλλά δεν πρόκειται να χάσω τη χαρά μου, επειδή έχω ισχυρούς λόγους να ζω…

oaed2

Μοναδική η εμπειρία στις ουρές του ΟΑΕΔ για να καταγραφείς στα μητρώα σου. Και άμα είσαι άπειρος, συνήθως σου λείπουν χαρτιά... Ευτυχώς που υπάρχουν υπάλληλοι ευσυνείδητοι και εξυπηρετούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ναι, αυτό μπορώ να σας το βεβαιώσω, παρά την ταλαιπωρία που υπέστην... Οι άνθρωποι είναι ήρεμοι, ψύχραιμοι και κάνουν το καλύτερο που μπορούν...

Οι άνθρωποι μετράνε ακόμα τις ζημιές από τις καταστροφές που έφεραν οι πλημμύρες

xipna5.2017

Μόλις τον περασμένο μήνα μοιράσαμε κι ακόμα συνεχίζουμε να το κάνουμε, αυτό το περιοδικό. Πρόκειται για το ΞΥΠΝΑ τ. 5 του 2017. Πόσο μπροστά είναι η οργάνωση μας! Το βλέπουμε τώρα με τις βροχές και τα καταστροφικά τους αποτελέσματα. Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή αδελφοί και να μην παίρνουμε τίποτα αψήφιστα και επιπόλαια, διότι αυτό μπορεί να κοστίσει σε ανθρώπινες ζωές...

Να θυμάστε: Καθένας μπορεί να πέσει θύμα μιας καταστροφής. Άρα και εμείς. Το σημαντικότερο εφόδιο για την επιβίωσή σας είναι η προετοιμασία. Αλλά τι περιλαμβάνει η προετοιμασία;

Προετοιμαστείτε ψυχολογικά. Αποδεχτείτε το γεγονός ότι οι καταστροφές είναι μια πραγματικότητα και ότι τόσο εσείς όσο και τα αγαπημένα σας πρόσωπα μπορεί να κινδυνέψετε. Όταν συμβεί η καταστροφή, θα είναι πλέον πολύ αργά για να προετοιμαστείτε.

Ενημερωθείτε για τις καταστροφές που μπορεί να συμβούν στην περιοχή σας. Μάθετε πού υπάρχουν καταφύγια. Εξακριβώστε αν η κατασκευή του σπιτιού σας και η τοποθεσία του είναι όσο πιο ασφαλείς γίνεται. Πάρτε μέτρα για την προστασία σας από φωτιά. Εγκαταστήστε ανιχνευτές καπνού και να αλλάζετε τις μπαταρίες τους τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.

Ετοιμάστε προμήθειες έκτακτης ανάγκης. Σε περίπτωση καταστροφής, είναι πιθανό να κοπεί το ρεύμα, το νερό ή το τηλέφωνο και να διακοπούν οι μεταφορές. Αν έχετε αυτοκίνητο, να φροντίζετε να είναι το ρεζερβουάρ τουλάχιστον μισογεμάτο και να έχετε πάντοτε στο σπίτι σας τρόφιμα, νερό και σακίδιο με είδη έκτακτης ανάγκης. Να έχετε πρόχειρα τα τηλέφωνα φίλων, είτε μένουν κοντά σας είτε μακριά.

Καταρτίστε σχέδιο διαφυγής και εξοικειωθείτε με αυτό. Μάθετε πού βρίσκονται οι κοντινότερες έξοδοι στο κτίριο όπου μένετε ή εργάζεστε, καθώς και το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του σχολείου των παιδιών σας. Ορίστε συγκεκριμένα σημεία όπου θα συναντηθεί η οικογένειά σας —για παράδειγμα κάποιο σχολείο ή μια πλατεία— ένα κοντά στη γειτονιά σας και ένα πιο μακριά. Οι αρχές συστήνουν να κάνετε πρόβα με την οικογένειά σας πηγαίνοντας σε αυτά τα σημεία με τα πόδια.

Σκεφτείτε πώς θα βοηθήσετε και άλλους, παραδείγματος χάρη ηλικιωμένους ή αναπήρους.

Ας έχουμε έτοιμο ένα σακίδιο…

Επίσης, μερικές οικογένειες έχουν ετοιμάσει σακίδιο με είδη έκτακτης ανάγκης στα οποία περιλαμβάνονται τα εξής: 
·         Κουβέρτες, μια αλλαξιά ζεστά ρούχα και ανθεκτικά παπούτσια
·         Φακός, ραδιόφωνο (με μπαταρίες ή μανιβέλα) και επιπλέον μπαταρίες
·         Κουτί πρώτων βοηθειών και σφυρίχτρα για να καλέσετε βοήθεια
·         Σκεύη φαγητού, ανοιχτήρι κονσέρβας, σετ εργαλείων τσέπης και αδιάβροχα σπίρτα
·         Μάσκες σκόνης, αδιάβροχη κολλητική ταινία και κομμάτια νάιλον
·         Οδοντόβουρτσες, σαπούνι, πετσέτες και χαρτί υγείας
·         Προμήθειες για τη φροντίδα των παιδιών και απαραίτητα είδη για τη φροντίδα ηλικιωμένων ή αναπήρων
·         Αδιάβροχη συσκευασία με απαραίτητα φάρμακα και αντίγραφα ιατρικών συνταγών καθώς και άλλων σημαντικών εγγράφων
·         Κατάλογος τηλεφώνων έκτακτης ανάγκης και σημείων συνάντησης, καθώς και χάρτης της περιοχής
·         Πιστωτικές κάρτες και μετρητά
·         Επιπλέον κλειδιά σπιτιού και αυτοκινήτου
·         Χαρτί, μολύβια, βιβλία και παιχνίδια για παιδιά
·         Αγία Γραφή

Δείτε, παρακαλώ περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ. Και μη θεωρείτε ποτέ, ότι το πρόβλημα δεν πρόκειται να ακουμπήσει εσάς...

The News

Έδωσα στον Ιεχωβά Θεό αυτό που του Αξίζει, την ολόψυχη αφοσίωση και υπηρεσία μου!

stantford1
Να μείνουμε λίγο στη Γερμανία. Μου γράφει η αδελφή Ελένη: Το Σάββατο είχαμε συνάθροιση με τους Γερμανούς αδελφούς μας. Γίνονται μαθήματα στα αραβικά,  πώς να προσφέρουμε τα έντυπα μας με τα σταντ. Είμαστε από 18 εκκλησίες 256 ευαγγελιζόμενοι σε 30 δρομολόγια.

stantford2
Ο αδελφός μας είπε, πώς να τους βοηθήσουμε να γευτούν την ύλη, απλά με ένα χαμόγελο και να είμαστε πάντα ευγενικοί. Επειδή πολλοί δεν τους φέρονται καλά,  λόγο ξενοφοβίας. Έτσι αφήνοντας το φως μας να λάμψει στο Μπατ Καννστάττ της Στουτγάρδης. (Ματθαίος 5:15,16)

ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΦΗΓΗΘΗΚΕ Ο ΤΙΜΟΛΕΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

agia.grafi.xromaΜε είχαν συλλάβει επειδή δίδασκα την Αγία Γραφή σε ένα χωριό, το Αηδονοχώρι. Οι αστυνομικοί μού έβγαλαν τα παπούτσια και άρχισαν να με χτυπούν στα πέλματα των ποδιών. Καθώς συνέχιζαν τα χτυπήματα, τα πόδια μου μούδιασαν και δεν αισθανόμουν πια τον πόνο. Προτού σας εξηγήσω τι οδήγησε σε αυτή την κακοποίηση, η οποία εκείνον τον καιρό δεν ήταν ασυνήθιστη στην Ελλάδα, επιτρέψτε μου να σας αφηγηθώ πώς άρχισα να διδάσκω την Αγία Γραφή.

Λίγο καιρό μετά τη γέννησή μου το 1921, η οικογένειά μου μετακόμισε στην κωμόπολη Ροδολίβος, στη βόρεια Ελλάδα. Όταν ήμουν νέος, ζούσα άτακτη ζωή. Σε ηλικία 11 ετών άρχισα να καπνίζω. Αργότερα, άρχισα να πίνω και να χαρτοπαίζω, και γλεντούσα σχεδόν κάθε νύχτα. Είχα κλίση στη μουσική, και έτσι άρχισα να παίζω στην τοπική φιλαρμονική. Μέσα σε ένα χρόνο περίπου, μπορούσα να παίζω τα περισσότερα όργανα της φιλαρμονικής. Παράλληλα, όμως, ήμουν φιλομαθής και αγαπούσα τη δικαιοσύνη.

Στις αρχές του 1940, ενώ μαινόταν στην Ευρώπη ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος, η φιλαρμονική μας κλήθηκε να παίξει μουσική στην κηδεία μιας μικρής κοπέλας. Πάνω από τον τάφο, οι συγγενείς και οι φίλοι έκλαιγαν ασυγκράτητα από τη θλίψη. Η απερίγραπτη απελπισία τους μου έκανε βαθιά εντύπωση. Άρχισα να αναρωτιέμαι: “Γιατί πεθαίνουμε; Υπάρχει κάτι περισσότερο στη ζωή πέρα από τη βραχύβια ύπαρξή μας; Πού μπορώ να βρω τις απαντήσεις;”

Λίγες μέρες αργότερα, είδα μια Καινή Διαθήκη σε ένα ράφι του σπιτιού μου. Την πήρα και άρχισα να τη διαβάζω. Όταν διάβασα τα λόγια του Ιησού στο εδάφιο Ματθαίος 24:7 που έδειχναν ότι ο γενικευμένος πόλεμος ήταν μέρος του σημείου της παρουσίας του, συνειδητοποίησα πως τα λόγια του πρέπει να εφαρμόζονται στον καιρό μας. Τις επόμενες εβδομάδες, διάβασα τις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές αρκετές φορές.

Κατόπιν, το Δεκέμβριο του 1940, επισκέφτηκα μια γειτονική οικογένεια—μια χήρα και τα πέντε παιδιά της. Στη σοφίτα τους βρήκα μια στοίβα βιβλιάρια, ένα από τα οποία είχε τον τίτλο «Η Επιθυμητή Κυβέρνησις» και ήταν έκδοση της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά. Έμεινα εκεί στη σοφίτα και διάβασα ολόκληρο το βιβλιάριο. Αυτά που διάβασα με έπεισαν πλήρως ότι ζούμε πράγματι στις «τελευταίες ημέρες», όπως τις αποκαλεί η Αγία Γραφή, και ότι ο Ιεχωβά Θεός σύντομα θα τερματίσει αυτό το σύστημα πραγμάτων και θα το αντικαταστήσει με ένα δίκαιο νέο κόσμο.—2Τιμόθεο 3:1-5· 2Πέτρου 3:13.

Αυτό που με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ήταν οι Γραφικές αποδείξεις οι οποίες βεβαίωναν ότι οι πιστοί θα ζουν για πάντα σε έναν επίγειο παράδεισο και ότι τα παθήματα και ο θάνατος δεν θα υπάρχουν πια σε εκείνον το νέο κόσμο υπό τη διακυβέρνηση της Βασιλείας του Θεού. (Ψαλμός 37:9-11, 29· Αποκάλυψη 21:3, 4) Καθώς διάβαζα, προσευχήθηκα στον Θεό ευχαριστώντας τον για αυτά τα πράγματα και του ζήτησα να μου δείξει ποιες ήταν οι απαιτήσεις του. Κατάλαβα καλά ότι ο Ιεχωβά Θεός άξιζε την ολόψυχη αφοσίωσή μου.—Ματθαίος 22:37.

Ενεργώντας σε Αρμονία με Αυτά που Μάθαινα

Έκτοτε, σταμάτησα να καπνίζω, να πίνω και να χαρτοπαίζω. Συγκέντρωσα τα πέντε παιδιά της χήρας και τα τρία μικρότερα αδέλφια μου και τους εξήγησα τα όσα είχα μάθει από το βιβλιάριο. Σύντομα αρχίσαμε όλοι να μεταδίδουμε αυτά τα λίγα που γνωρίζαμε. Γίναμε γνωστοί στην κοινότητα ως Μάρτυρες του Ιεχωβά, μολονότι δεν είχαμε συναντήσει ποτέ Μάρτυρες. Από την αρχή κιόλας, διέθετα πάνω από εκατό ώρες κάθε μήνα για να λέω σε άλλους τα θαυμάσια πράγματα που είχα μάθει.

Ένας από τους ντόπιους ιερείς πήγε στο δήμαρχο για να παραπονεθεί εναντίον μας. Αλλά λίγες μέρες πρωτύτερα, χωρίς να το ξέρουμε, ένας νεαρός Μάρτυρας είχε βρει κάποιο χαμένο άλογο και το είχε επιστρέψει στους ιδιοκτήτες του. Λόγω αυτής της έντιμης πράξης, ο δήμαρχος σεβόταν τους Μάρτυρες και αρνήθηκε να ακούσει τον ιερέα.

Μια μέρα, γύρω στον Οκτώβριο του 1941, ενώ έδινα μαρτυρία στην αγορά, κάποιος ανέφερε ότι ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά ζούσε σε μια κοντινή κωμόπολη. Ήταν πρώην αστυνομικός και τον έλεγαν Χρήστο Τριανταφύλλου. Πήγα να τον δω και έμαθα ότι είχε γίνει Μάρτυρας το 1932. Πόσο χάρηκα όταν μου προμήθευσε πολλά παλιότερα έντυπα της ΣΚΟΠΙΑΣ! Αυτά με βοήθησαν πραγματικά να κάνω πνευματική πρόοδο.

Το 1943 συμβόλισα την αφιέρωσή μου στον Θεό με το βάφτισμα. Τότε διεξήγα ήδη Γραφικές μελέτες σε τρία γειτονικά χωριά—στο Δραβίσκο, στην Παλαιοκώμη και στο Μαυρόλοφο. Ως βοήθημα για τη Γραφική μας μελέτη χρησιμοποιούσα το βιβλίο «Η Κιθάρα του Θεού». Αργότερα, είχα το προνόμιο να δω να σχηματίζονται τέσσερις εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε αυτή την περιοχή.

Κήρυγμα Παρά τα Εμπόδια

Το 1944 η Ελλάδα απελευθερώθηκε από τη γερμανική κατοχή, και λίγο αργότερα αποκαταστάθηκε η επικοινωνία με το γραφείο τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά στην Αθήνα. Το γραφείο τμήματος μου ζήτησε να συμμετάσχω στο κήρυγμα σε μια περιοχή όπου κανένας δεν είχε ακούσει το άγγελμα της Βασιλείας. Αφότου μετακόμισα εκεί, ασχολούμουν με αγροτικές εργασίες επί τρεις μήνες και δαπανούσα τον υπόλοιπο χρόνο στη διακονία.

Εκείνο το έτος είχα τη χαρά να δω τη μητέρα μου καθώς και τη χήρα και τα παιδιά της να βαφτίζονται—εκτός από τη μικρότερη κόρη της, τη Μαριάνθη, η οποία βαφτίστηκε το 1943 και έγινε η αγαπημένη μου σύζυγος το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Τριάντα χρόνια αργότερα, το 1974, βαφτίστηκε και ο πατέρας μου ως Μάρτυρας του Ιεχωβά.

Στις αρχές του 1945, λάβαμε το πρώτο πολυγραφημένο αντίγραφο της ΣΚΟΠΙΑΣ από το γραφείο τμήματος. Το βασικό άρθρο είχε θέμα: “Πορευθέντες Μαθητεύσατε Πάντα τα Έθνη”. (Ματθαίος 28:19, Νεοελληνική Μετάφραση) Η Μαριάνθη και εγώ αφήσαμε αμέσως το σπίτι μας για να κηρύξουμε σε μακρινούς τομείς, ανατολικά του ποταμού Στρυμόνα. Αργότερα, μας συντρόφευαν και άλλοι Μάρτυρες.

Συχνά, περπατούσαμε ξυπόλητοι για να φτάσουμε σε κάποιο χωριό, διανύοντας χιλιόμετρα μέσα από χαράδρες και βουνά. Το κάναμε αυτό για να μη χαλάσουμε τα παπούτσια μας, επειδή αν φθείρονταν δεν είχαμε άλλα να φορέσουμε. Από το 1946 ως το 1949, η Ελλάδα σπαρασσόταν από τον εμφύλιο, και τα ταξίδια ήταν πολύ επικίνδυνα. Δεν ήταν ασυνήθιστο να βλέπουμε πτώματα στο δρόμο.

Αντί να αποθαρρυνθούμε από τις δυσκολίες, συνεχίζαμε με ζήλο την υπηρεσία μας. Πολλές φορές αισθανόμουν όπως ο ψαλμωδός, ο οποίος έγραψε: «Αν και περπατώ σε κοιλάδα βαθιάς σκιάς, δεν φοβάμαι κανένα κακό, γιατί εσύ είσαι μαζί μου· το ραβδί σου και το μπαστούνι σου, αυτά με παρηγορούν». (Ψαλμός 23:4) Εκείνη την περίοδο, συχνά λείπαμε από το σπίτι μας εβδομάδες ολόκληρες, και μερικές φορές δαπανούσα 250 ώρες το μήνα στη διακονία.

Η Διακονία μας στο Αηδονοχώρι

Ένα από τα χωριά που επισκεφτήκαμε το 1946 ήταν το Αηδονοχώρι, το οποίο βρίσκεται ψηλά σε ένα βουνό. Εκεί συναντήσαμε κάποιον ο οποίος μας είπε ότι στο χωριό υπήρχαν δύο άντρες που ήθελαν να ακούσουν το Γραφικό άγγελμα. Εντούτοις, επειδή φοβόταν τους γείτονές του, ο άντρας δεν ήταν διατεθειμένος να μας οδηγήσει σε αυτούς. Εμείς όμως βρήκαμε το σπίτι τους και μας υποδέχτηκαν φιλόξενα. Μάλιστα, έπειτα από λίγα λεπτά, το δωμάτιο γέμισε ανθρώπους! Είχαν έρθει συγγενείς και στενοί φίλοι. Έμεινα κατάπληκτος βλέποντας με πόση προσοχή κάθονταν και μας άκουγαν. Σύντομα μάθαμε ότι περίμεναν με ανυπομονησία να συναντήσουν Μάρτυρες του Ιεχωβά, αλλά τον καιρό της γερμανικής κατοχής δεν υπήρχε κανείς στην περιοχή. Τι είχε υποκινήσει το ενδιαφέρον τους;

Οι δύο οικογενειάρχες κατείχαν εξέχουσα θέση στην τοπική κομμουνιστική οργάνωση και είχαν διαδώσει την κομμουνιστική ιδεολογία ανάμεσα στους ανθρώπους εκεί. Αλλά στη συνέχεια έπεσε στα χέρια τους ένα αντίτυπο του βιβλίου «Κυβέρνησις», που είναι έκδοση της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά. Όταν το διάβασαν, πείστηκαν ότι η μοναδική ελπίδα για μια τέλεια, δίκαιη κυβέρνηση ήταν η Βασιλεία του Θεού.

Καθίσαμε ώς τα μεσάνυχτα μιλώντας με αυτούς τους ανθρώπους και τους φίλους τους. Οι βασισμένες στην Αγία Γραφή απαντήσεις που έλαβαν στις ερωτήσεις τους τούς ικανοποίησαν πλήρως. Λίγο καιρό αργότερα, όμως, οι κομμουνιστές του χωριού σχεδίασαν να με σκοτώσουν επειδή με θεωρούσαν υπεύθυνο για τη μεταστροφή των πρώην αρχηγών τους. Παρεμπιπτόντως, μεταξύ των παρόντων εκείνη την πρώτη νύχτα ήταν και ο άντρας ο οποίος μου μίλησε για τους ενδιαφερομένους που υπήρχαν στο χωριό. Σιγά-σιγά, προόδευσε σε Βιβλική γνώση, βαφτίστηκε και αργότερα έγινε Χριστιανός πρεσβύτερος.

Βάναυσος Διωγμός

Λίγο καιρό αφότου γνώρισα εκείνους τους πρώην κομμουνιστές, δύο αστυνομικοί όρμησαν στο σπίτι όπου είχαμε συνάθροιση. Συνέλαβαν τέσσερις από εμάς με την απειλή όπλου και μας συνόδευσαν στο αστυνομικό τμήμα. Εκεί, ο υπομοίραρχος, ο οποίος είχε στενές σχέσεις με τους κληρικούς, μας επέπληξε δριμύτατα. Στο τέλος ρώτησε: «Λοιπόν, τι να σας κάνω;»

«Να τους δώσουμε ένα γερό χέρι ξύλο!» φώναξαν με μια φωνή οι άλλοι αστυνομικοί που στέκονταν πίσω μας.

Ήταν αργά τη νύχτα. Οι αστυνομικοί μάς κλείδωσαν στο υπόγειο και πήγαν δίπλα σε ένα καφενείο. Αφού ήπιαν, επέστρεψαν και με ανέβασαν πάνω.

Βλέποντας την κατάστασή τους, κατάλαβα ότι θα μπορούσαν να με σκοτώσουν ανά πάσα στιγμή. Γι’ αυτό, προσευχήθηκα στον Θεό να μου δώσει τη δύναμη να υπομείνω ό,τι και αν υπέφερα. Πήραν μερικά ξύλα και, όπως ανέφερα στην αρχή, άρχισαν να με χτυπούν στα πέλματα των ποδιών. Έπειτα, με χτύπησαν σε όλο μου το σώμα, και κατόπιν με πέταξαν στο υπόγειο. Στη συνέχεια, έφεραν έναν άλλον και άρχισαν να τον χτυπούν.

Στο μεταξύ, εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία για να προετοιμάσω τους δύο νεαρούς Μάρτυρες να αντιμετωπίσουν την επικείμενη δοκιμασία. Αλλά οι αστυνομικοί προτίμησαν αντ’αυτού να ξαναφέρουν εμένα πάνω. Με έγδυσαν και άρχισαν να με χτυπούν και οι πέντε επί μία ώρα περίπου, πατώντας το κεφάλι μου με τις αρβύλες τους. Κατόπιν με πέταξαν από τις σκάλες, και έμεινα εκεί αναίσθητος περίπου 12 ώρες.

Όταν τελικά μας άφησαν ελεύθερους, μια οικογένεια στο χωριό μάς φιλοξένησε τη νύχτα και μας φρόντισε. Την επομένη, φύγαμε για να επιστρέψουμε στο σπίτι μας. Ήμασταν τόσο αποκαμωμένοι και εξαντλημένοι από τα χτυπήματα ώστε το ταξίδι, το οποίο φυσιολογικά απαιτούσε δύο ώρες πεζοπορία, μας πήρε οχτώ ώρες. Ήμουν τόσο πρησμένος από τα χτυπήματα, ώστε η Μαριάνθη δυσκολεύτηκε να με αναγνωρίσει.

Αύξηση Παρά την Εναντίωση

Το 1949, ενώ ακόμη συνεχιζόταν ο εμφύλιος, μετακομίσαμε στη Θεσσαλονίκη. Διορίστηκα να υπηρετώ ως βοηθός υπηρέτη εκκλησίας σε μία από τις τέσσερις εκκλησίες που υπήρχαν στην πόλη. Έπειτα από ένα χρόνο η εκκλησία αυξήθηκε τόσο πολύ ώστε σχηματίστηκε ακόμη μία, στην οποία διορίστηκα υπηρέτης εκκλησίας, δηλαδή προεδρεύων επίσκοπος. Ένα χρόνο αργότερα, η καινούρια εκκλησία είχε σχεδόν διπλασιαστεί, και έτσι σχηματίστηκε άλλη μια εκκλησία!

Οι εναντιούμενοι είχαν εξοργιστεί με την αύξηση των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Θεσσαλονίκη. Μια μέρα το 1952, επιστρέφοντας από την εργασία, βρήκα το σπίτι μας εντελώς καμένο. Ευτυχώς, η Μαριάνθη είχε γλιτώσει. Στη συνάθροιση εκείνο το βράδυ χρειάστηκε να εξηγήσουμε γιατί είχαμε πάει με βρώμικα ρούχα—δεν μας είχε μείνει τίποτα άλλο. Οι Χριστιανοί αδελφοί μας μάς έδειξαν μεγάλη συμπόνια και μας στήριξαν.

Το 1961 διορίστηκα στο έργο περιοδεύοντα επισκόπου, επισκεπτόμενος μια διαφορετική εκκλησία κάθε εβδομάδα για να ενισχύσω τους αδελφούς πνευματικά. Τα επόμενα 27 χρόνια, η Μαριάνθη και εγώ επισκεπτόμασταν τις περιοχές και τις περιφέρειες της Μακεδονίας, της Θράκης και της Θεσσαλίας. Αν και η αγαπημένη μου Μαριάνθη ήταν σχεδόν τυφλή από το 1948 και έπειτα, υπηρετούσε θαρραλέα μαζί μου, υπομένοντας πολλές δοκιμασίες της πίστης. Υπέστη και αυτή συλλήψεις, δικαστήρια και φυλακίσεις πολλές φορές. Αργότερα η υγεία της άρχισε να επιδεινώνεται, και το 1988 πέθανε έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.

Το ίδιο έτος διορίστηκα να υπηρετώ ως ειδικός σκαπανέας στη Θεσσαλονίκη. Τώρα, έπειτα από 56 και πλέον χρόνια υπηρεσίας στον Ιεχωβά, είμαι ακόμη σε θέση να υπηρετώ σθεναρά και να συμμετέχω σε όλες τις μορφές διακονίας. Μερικές φορές, έχω διεξαγάγει ως και 20 Γραφικές μελέτες με ενδιαφερόμενα άτομα μέσα σε μία εβδομάδα.

Εκείνο που κατανοώ είναι ότι στην πραγματικότητα βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή ενός μεγάλου εκπαιδευτικού προγράμματος το οποίο θα συνεχιστεί χίλια χρόνια ακόμη στο νέο κόσμο του Ιεχωβά. Ωστόσο, αισθάνομαι ότι δεν είναι καιρός να εφησυχάζουμε, να χρονοτριβούμε ή να δαπανούμε το χρόνο μας ικανοποιώντας τις σαρκικές μας επιθυμίες. Ευχαριστώ τον Θεό που με βοηθάει να τηρώ την υπόσχεση που του έδωσα στην αρχή, επειδή ο Ιεχωβά αξίζει πραγματικά την ολόψυχη αφοσίωση και υπηρεσία μας.

  • *** w99 1/10 σ. 22-25 Έδωσα στον Ιεχωβά Αυτό που του Αξίζει ***

Σχόλια (2)

  1. MARANTIDOY

POTE DEN THA SE KSEXASOYMAI.

  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Αθανασία, διάβασα τα σχόλια σου στα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή την αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ της ζωής και του έργου του Τιμολέωντα Βασιλείου, έτσι όπως την κατέγραψε ο ίδιος και καταλαβαίνω τη συγκίνηση σου.
Δες όμως και την πολύ θετική πλευρά...

Αθανασία, διάβασα τα σχόλια σου στα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή την αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ της ζωής και του έργου του Τιμολέωντα Βασιλείου, έτσι όπως την κατέγραψε ο ίδιος και καταλαβαίνω τη συγκίνηση σου.
Δες όμως και την πολύ θετική πλευρά του πράγματος… Όλοι εμείς που δεν γνωρίζαμε μάθαμε τόσα πράγματα ως αναγνώστες… Και είναι πολύ όμορφο που η Οργάνωση συχνά – πυκνά βάζουν στα περιοδικά, βιογραφίες αδελφών που έχουν προσφέρει στον Ιεχωβά τα πάντα… Παίρνουμε μαθήματα από όλα αυτά… Να γινόμαστε καλύτεροι. Να βελτιωνόμαστε καθημερινά…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Νοεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον!

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA