Όμορφες αναμνήσεις από τα αθώα παιδικά μου χρόνια… Ψηφίδες, η ζωή μου!

sxolio

Θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία... Θα πρέπει να είμαι τρίτη δημοτικού ή μικρότερος και ήταν από τις κλασικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο. Νομίζω ο ίδιος φωτογράφος μας την έκανε και κορνίζα. Η μητέρα μου, την είχε σε περίοπτη θέση κι εγώ την κληρονόμησα. Θα τη δείτε σπίτι μου... Παραπέμπει σε όμορφες παιδικές μνήμες...

ikogenia
Τις φωτογραφίες αυτές τι έχει η Στασούλα μας, στο σπίτι της… Αν θυμάμαι καλά τις είχαμε στο πατρικό μου, πριν βάλω μπροστά να το φτιάξω στη σημερινή του μορφή, όπως το βλέπετε στο τέλος αυτής της ιστοσελίδας, χαμηλά. Σ’ αυτή εδώ, είναι όλη η οικογένεια μου και εγώ (με κρατά ως τον μικρότερο, η μητέρα μου στα πόδια της).

Όρθιοι, από αριστερά, η Στασούλα, δίπλα της η Γεωργία (δεν ζει πια…), ο Κωστής μας και η Μαλάμω. Και καθιστοί, η μητέρα μου Παπαδιό, με εμένα και φυσικά ο πατέρας μου, Λευτέρης.

Θα πρέπει να είναι τραβηγμένη από κάποιον πλανόδιο φωτογράφο, στην εξωτερική αυλή του σπιτιού μας, από αυτούς με τον τρίποδα και τις πλάκες που περνούσαν από τα χωριά τα παλιά χρόνια κι έβγαζαν μεροκάματο με τέτοιες φωτογραφίες.

mbambas.mama
Μια ακόμα φωτογραφία του πατέρα μου και της μητέρας μου, όταν ήταν νεώτεροι, που επίσης είναι μεγάλη κορνίζα σήμερα στο σπίτι της Στασούλας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυθεντική. Απ’ ότι θυμάμαι από τις διηγήσεις τους, ο πατέρας μας, "έπεσε" χρονικά να πάει στρατιώτης, σε μια εποχή που τα πράγματα δεν ήταν και τόσο αυστηρά, λίγο μετά τη Γερμανική Κατοχή.

Και επειδή είχε τρία παιδιά να μεγαλώσει, συχνά «έφευγε» από το στρατό για ένα – δυο χρόνια, μέχρι που η αστυνομία (χωροφυλακή τότε…) να τον εντοπίσει και να του ζητήσει να … επιστρέψει πίσω στη μονάδα του.

Εδώ, μάλλον πρόκειται για κολάζ. Τα έκαναν αυτά, στην εποχή των παιδικών μου χρόνων... Με ένα πρωτόγονο τρόπο, αλλά τα έκαναν, οι πλανόδιοι φωτογράφοι... Έκαναν δηλαδή μόνταρα, δυο διαφορετικές φωτογραφίες σε μία και σε πολλές περιπτώσεις έβαζαν μάλιστα και… χρώματα, σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε μια εποχή που η χρωματιστή φωτογραφία δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στη ζωή μας. Πώς δεν μπορώ να φανταστώ την τεχνική, αλλά ήταν σα να... ζωγράφιζαν τη φωτογραφία!

Αχ, πώς λαχταρώ τη στιγμή που θα τους ξαναδώ και θα τους σφίξω στην αγκαλιά μου και του δυο! Η μητέρα μου, πρόλαβε και γνώρισε την αλήθεια, αλλά και στον πατέρα μου, θα του δοθεί η ευκαιρία να μάθει… Ήταν δεκτικός, έντιμος, δίκαιος, καθαρός...

The News

Η επίσκεψη του Καρόλου Ρώσσελ στην Ελλάδα, ένα ιστορικό ντοκουμέντο στον "Θ"…

stin.akropoli

stin.akropoli1

stin.akropoli2

karolos.roselΑπό σήμερα ξεκινούμε ένα πολύ σημαντικό δημοσίευμα. Το είχαμε προαναγγείλει κατά κάποιον τρόπο όταν προβάλαμε μια πολύ σημαντική βιβλιοθήκη. Δείτε ΕΔΩ για να το θυμηθείτε. Θα ακολουθήσουν δυο ακόμα στη σειρά. Όλα αναφέρονται στην επίσκεψη του Ρώσσελ στην Ελλάδα. Και αποτελούν μέρος αυτής της βιβλιοθήκης.

Το παρακάτω απόσπασμα που ασχολείται με την επίσκεψη του αδελφού Ρώσσελ στην Ελλάδα προέρχεται από την τότε έκδοση της Εταιρείας ΣΚΟΠΙΑ, ΟΜΙΛΙΑΙ ΤΟΥ ΠΑΣΤΟΡΟΣ ΡΩΣΣΕΛ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, σελίδες 265-280.

“Μας εξέπληξε που βρήκαμε την Αθήνα μια τόσο μεγάλη πόλη και τόσο καθαρή. Η παλιά πόλη της Αθήνας είναι επάνω σε ερείπια, αλλά η νέα πόλη είναι αρκετά μοντέρνα, με καλά κτίρια, πλακόστρωτα δρομάκια, κλπ. Εμείς, φυσικά, επισκεφθήκαμε τα ερείπια της παλιάς πόλης, ανάμεσα τους, πολύ ενδιαφέροντα μέρη όπως η Ακρόπολη, πάνω στην οποία εξακολουθούν να είναι τα ερείπια του Παρθενώνα, ο Άρειος Πάγος, κλπ.

Η Ακρόπολη

Η δόξα της Αθήνας από την εποχή του Περικλή, ήταν στα αρχαία χρόνια τόπος κατοικίας, καθώς και ιερό. Τα ερείπια του παλατιού ήταν παρόμοια με αυτά των Μυκηνών και τη Τύρινθας τα οποία έχουν βρεθεί. Κατά την περίοδο του Πεισίστρατου ήταν αποκλειστικά για την κατοικία του ηγεμόνα της Αθήνας και αργότερα αφιερωμένο αποκλειστικά στου θεούς. Είχε σκυλευτεί και τα κτίρια τους καταστράφηκαν από τους Πέρσες το 480 π.Χ. μετά το ποίο έτος οι τοίχοι ξαναχτίσθηκαν από τον Θεμιστοκλή και τον Κίμωνα και τα τύμπανα στις κολώνες και τα τρίγλυφα από τους καμένους ναούς χρησιμοποιήθηκαν για την εργασία.

Κατά τη διάρκεια της τουρκικής σκλαβιάς, πολλές φορές μετατράπηκε σε φρούριο περιβεβλημένο από ένα τοίχο οχυρωμένο με πύργους, καθώς και σε ναούς που χρησιμοποιούνταν ως κατοικίες, όπως και τζαμιά.

Μπαίνουμε στην Ακρόπολη από τις πύλες Beule που ονομάστηκε έτσι από τον κ. Beule που το ανακάλυψε το 1852, ανεβαίνοντας τα μαρμάρινα σκαλοπάτια που οδηγούν στα Προπύλαια. Αυτή η υπέροχη δωρική πύλη που οδηγεί στην Ακρόπολη είναι χτισμένη εξολοκλήρου από πεντελικό μάρμαρο, οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των ετών 437 – 432 π.Χ. από τον αρχιτέκτονα Μνησικλή.

Το κτίριο αποτελείται από μία κεντρική περίστυλη στοά με πέντε εισόδους, που περιβάλλεται από τα αετώματα ανατολικά και δυτικά και την πτέρυγα εκατέρωθεν. Η βόρεια πτέρυγα ονομαζόταν πινακοθήκη. Σε μια πλατφόρμα πριν από τη νότια πτέρυγα βρίσκεται ο ναός της Αθηνάς νίκης.

Ο Παρθενώνας

Περνώντας μέσα από τα προπύλαια, ο δρόμος ανηφορίζει προς τον Παρθενώνα. Ο ναός αυτός, εξολοκλήρου από πεντελικό μάρμαρο, χρίστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος του Περικλή και ολοκληρώθηκε κατά τα έτη 447 -448 π.Χ. Το περιστύλιο, αποτελούνταν από 17 κίονες στις πλευρές και 8 σε κάθε άκρη.

Το κτίριο βρισκόταν σχεδόν στην αρχική τελειότατα του, μέχρι το 1687 όταν, αφού είχε μετατραπεί σε προσωρινή πυριτιδαποθήκη, από τους Τούρκους. Μια βόμβα των Ενετών που πολιορκούσαν την Ακρόπολη εξεράγει μέσα. Πολλά από τα γλυπτά σώθηκαν από τον Λόρδο Έλγιν, ο οποίος τα μετέφερε στην Αγγλία το 1801, και είναι τώρα στο Βρετανικό Μουσείο.

Άρειος Πάγος

Αυτό είναι ιερό για όλους τους σπουδαστές της Γραφής λόγω της σύνδεσης του με τον απόστολο Παύλο. Από την κορυφή του λόφου ο Απόστολος Παύλος απευθύνθηκε στους άνδρες της Αθήνας, όταν ήταν εδώ στο 54 μετά Χριστό… Αυτός είναι ένα μικρός λόφος στην περιοχή ενός ψηλό υψώματος με θέα τη νέα πόλη των Αθηνών.

Ανεβήκαμε το λόφο μέσω μια πέτρινης σκάλας που είχε διαμορφωθεί στο φυσικό βράχο. Την ημέρα της επίσκεψης μας ο άνεμος ήταν πολύ ισχυρός, γεγονός που καθιστά άβολο το να παραμείνει κάποιος πολύ ώρα σε αυτό το υψόμετρο. Ο λόφος είναι εντελώς άγονος από κάθε βλάστηση, είναι απλώς μια μάζα βράχων. Είδαμε τη γύρω χώρα από διάφορα μέρη του λόφου και στη συνέχεια επιλέξαμε να σταθούμε σε αυτό που μας φάνηκε να είναι το ακριβές σημείο από το οποίο ο απόστολος Παύλος έκανε την ομιλία τους στους εδώ ανθρώπους».

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μια σύντομη συνάθροιση σε αυτό τον αξέχαστο τόπο. Είπαμε τον πρώτο μας ύμνο, «Πάσ’ ε αγγέλων στρατιαί, αινείτε τον Χριστόν", ο οποίος εψάλη στην ελληνική γλώσσα από αρκετούς Έλληνες αδελφούς της τάξης της Αθήνας, κατόπιν του οποίου ο αδελφός Ρώσσελ έκανε μια σύντομη προσευχή. Στη συνέχεια πρότεινε, να ψάλλουμε λίγους στίχους του ύμνου στα αγγλικά, όπως και έγινε, καθώς όλοι ενωθήκαμε στην υμνολογία αυτού του μεγαλοπρεπούς ύμνου.

Ο αδελφός Ρώσσελ στη συνέχεια μίλησε εν συντομία ως εξής:

“Αδελφοί, σας συγχαίρω για το προνόμιο που απολαμβάνουμε σήμερα, που στεκόμαστε πάνω σε αυτό το πολύ αξέχαστο σημείο, ένα σημείο που έχει συνδέσει πάρα πολύ ό,τι είναι τόσο πολύτιμο για εμάς και για όλους τους Χριστιανούς και ιδιαίτερα σε εκείνους που χαίρονται το Ευαγγέλιο για το οποίο ο Παύλος δεν ντρεπόταν, το ευαγγέλιο που έχει τη βάση τους στο γεγονός ότι ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας σύμφωνα με τις Γραφές και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα σύμφωνα με τις Γραφές, για την απελευθέρωση μας

Αυτά είναι τα καλά νέα που θα τερματίσουν τελικά την αμαρτία όλου του κόσμου και θα φέρει στην ανθρωπότητα τη Θεϊκή ευλογία και την απομάκρυνση της κατάρας που ήρθε από τον κόσμο της αμαρτίας. Το περαιτέρω μέρος του εν λόγω σπουδαίου δόγματος που ο απόστολος ανέπτυξε και εκτίθεται στη μεγάλη επιστολή προς τους Κορινθίους είναι ότι το θεμέλιο όλης της χριστιανικής ελπίδας ταυτίζεται με το δόγμα της ανάστασης των νεκρών. Αν δεν υπάρχει ανάσταση των νεκρών η ελπίδα μας είναι μάταιη.

Χαίρομαι ως ένας αυτή τη μικρή συντροφιά και το ότι είμαστε εδώ σήμερα και έχουμε το προνόμιο να θυμόμαστε αυτά τα διάφορα πράγματα τα οποία ενθαρρύνουν την πίστη και την αγάπη μας και την τόνωση μας στην αφοσίωση μας στο Κύριο και στο ίδιο ευαγγέλιο – για το οποίο δίδαξε ο απόστολος και μάλιστα εργάστηκε και πέθανε γι’ αυτό.

Το ίδιο ευαγγέλιο, μάλιστα, για το οποίο ο Κύριος μας Ιησούς πέθανε προκειμένου να διακηρύξει την αγάπη του Θεού η οποία υπερέχει από κάθε κατανόηση».

Στη συνέχεια έκλεισε με προσευχή και τον ύμνο «Ευλογητός δεσμός ο τας ψυχάς υμών συνδέων επι γης στενώς ως εις τον ουρανόν».

Κατεβαίνοντας από τον λόφο μπήκαμε στις άμαξές μας και οδηγηθήκαμε σε άλλο λόφο, τον οποίο ο Δημοσθένης και άλλοι σημαντικοί άνδρες του παρελθόντος χρησιμοποίησαν για να κάνουν πολιτικές ομιλίες. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε μια παλιά φυλακή, όπου κρατήθηκε ο Σωκράτης και στην οποία αυτοκτόνησε πίνοντας κώνειο δηλητήριο.

Στη συνέχεια πήγαμε σε ένα άλλο μέρος της πόλης το Στάδιο.

Το στάδιο, η σκηνή των Παναθηναίων, χτίστηκε περίπου το 330 π.Χ, και σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα ανανεώθηκε, όταν επενδύθηκε με πεντελικό μάρμαρο. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα το μεγαλύτερο μέρος του μαρμάρου αποσύρθηκε. Στα έτη 1896-1904 ξαναχτίστηκε πάνω στα αρχαία ερείπια, και μάλιστα πάλι με πεντελικό μάρμαρο, τιμής περίπου $ 3.000.000 από τον κ. Αβέρωφ, το άγαλμα του οποίου είναι στην είσοδο. Οι ελληνικοί εθνικοί αγώνες που πραγματοποιούνται εδώ, μία φορά στα τέσσερα χρόνια είναι οι λεγόμενοι διεθνείς «Ολυμπιακοί Αγώνες». Η χωρητικότητα είναι 50.000 θέσεων.

  • Η συνέχεια αύριο…

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος αν τον καταφέρουμε είναι να μπουν πλακάκιαν τόσο στην εσωτερική αυλή οσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους.

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι δύο μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ( ή όποια κυβέρνηση), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ και εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA