Μετά τη Λίμνη Μουσών, αύριο είναι η έκτακτη καλοκαιρινή συνάντηση...

diavlos1

Όλοι εμείς που πήραμε μέρα στην εκδρομή στις Λίμνη Μουσών στην Άσκρη Βοιωτίας ξάρουμε καλά τι σημαίνει να είσαι παρέα μια ολόκληρη μέρα με αδελφούς που διακράτησαν την ακεραιότητα τους.

Ραντεβού στον "Δίαυλο" στο Θησείο! Χωράει όλους τους καλούς...
diavlos

Οι διοργανωτές λένε: "Ήταν μια ιδέα του Κώστα του Παρτσινέβελου που μένει στην Αμερική... Μας ρώτησε τί μπορεί να γίνει με τα αδέλφια του εξωτερικού που δεν ήρθαν στην Λίμνη Μουσών και θα βρεθούν το καλοκαίρι στην Ελλάδα". Τι όμορφη πρόθεση!

Έτσι ο Ταμβάκης ο Γιώργος, ο Βλαχαβας ο Κώστας και άλλα παιδιά που δεν βρέθηκαν στην Λίμνη Μουσών σας καλούν για μια παρέα με φαγητό και live μουσικη ( εκτός από την ορχήστρα θα τραγουδήσουμε και όλοι όσοι θέλουμε ). Κι ας πήγαμε στην Λίμνη Μουσών δεν πειράζει...

Θα πάμε και στον Δίαυλο ΟΛΟΙ!!! Αξίζει. Οι διοργανωτές υπόσχονται πολλές όμορφες εκπλήξεις. Έτσι όσοι είστε στην Αθήνα σπεύσατε. Το κόστος δεν ξεπερνά τα 15 ευρώ, το περιβάλλον, όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες είναι υπέροχο και η παρέα πολύ εποικοδομητική.. Πού θα βρείτε τον "Δίαυλο"Αδριανού 1, Αθήνα, τηλέφωνο:2103250944

limni.muson1.280517
Μια ομαδική φωτογραφία έξω σε ένα μικρό διάλειμμα της βροχής που παραπέμεπει σε μνήμες όμορφες… Άνθρωποι που φυλακίστηκαν επειδή διακράτησαν την ακεραιότητα τους στον Ιεχωβά, όλοι μαζί εδώ...Θα τους θυμίζει τη Λίμνη Μουσών και την Κυριακή 28 Μαϊου 2017... Δείτε κάποια δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

limni.muson2.280517
Το πανό που είχαν ετοιμάσει οι διοργανωτές της εκδρομής σε μια νέα εκδοχή. Κάποιοι πρόλαβαν και το κράτησαν κι εδώ. Ναι, ήταν μια πολύ όμορφη μέρα για όλους μας. Φυσικά ήταν πολλοί περισσότεροι. Οι αδελφοί μας μας έχουμε πείσει πως είναι πολλοί ενεργητικοί στη ζωή τους και ξέρουν να κάνουν το καλό και να απολαμβάνουν την κάθε στιγμή. Μαθαίνουμε κοντά τους...

Είδατε το JW Broadcasting του μήνα Ιουλίου; Αν όχι δείτε το μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

iulios2017

Το JW Broadcasting του Ιουλίου 2017 παίζει ήδη! Για μας είναι πολύ όμορφο να το δούμε με φίλους μας, όλοι μαζί και μετά να συζητήσουμε το περιεχόμενο του. Βεβαίως μπορείτε και από εδώ να το δείτε. Πιο κάτω υπάρχει ο σύνδεσμος, αλλά έχει άλλη γοητεία όλη αυτή η ομορφιά του, να το δούμε όλοι μαζί σαν προβολή κινηματογράφου,

Όπως είναι γνωστό στις 6 Οκτωβρίου 2014, ξεκίνησε μια δοκιμαστική διευθέτηση για έναν αγγλόφωνο διαδικτυακό τηλεοπτικό σταθμό με το όνομα JW Broadcasting. Από τον Αύγουστο του 2015, τα προγράμματα μεταφράζονται σε πάνω από 70 γλώσσες έτσι ώστε περισσότεροι αδελφοί και αδελφές μας να απολαμβάνουν αυτές τις πνευματικά εποικοδομητικές εκπομπές.

Και φυσικά και στα ελληνικά. Πολλοί θεατές σε όλο τον κόσμο έχουν εκφράσει την εκτίμησή τους για αυτή τη συναρπαστική νέα προμήθεια. paketo

Τα αποτελέσματα είναι συγκινητικά! Κάθε μηνιαίο πρόγραμμα, που ανεβαίνει συνήθως την πρώτη Δευτέρα του μήνα, ξεπερνάει τις δύο εκατομμύρια προβολές εκείνον τον μήνα. Συνολικά, οι εκπομπές του σταθμού, μαζί με όλα τα άλλα βίντεο, φτάνουν τις δέκα εκατομμύρια και πλέον προβολές τον μήνα.

Με την υποστήριξη του Ιεχωβά, είμαστε πεπεισμένοι ότι το JW Broadcasting θα εξακολουθεί να αποτελεί πλούσια πνευματική ευλογία για την παγκόσμια αδελφότητά μας και θα φέρνει ολοένα και μεγαλύτερο αίνο και δόξα στον Ιεχωβά.

Εμείς το βλέπουμε μαζί στην Αίθουσα Βασιλείας που στεγάζετε η εκκλησίας μας Αθήνα Αττική, Χρυσολωρά 10, στο Περιστέρι (είναι πολύ κοντά στο ΜΕΤΡΟ Αγ. Αντωνίου) το πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα.

Το κάνουμε κάθε μήνα και είναι πολύ όμορφο. Ωστόσο μπορείτε να δείτε ήδη το JW broadcasting αυτού του μήνα, από ΕΔΩ... Κι ΕΔΩ δείτε το σπέσιαλ Broadcasting για το τι ακριβώς συμβαίνει τώρα στη Ρωσία και πώς φτάσαμε σε μια άδικη δικαστική απόφαση.

iulios1.2017

Μια εικόνα από το Broadcasting του Ιουλίου 2017 που αναφέρεται στη μαρτυρία που δίνουμε σε όλο τον κόσμο, αλλά και τη δουλειά που γίνεται από το μεταφραστικό...

iulios2.2017

The News

«Αντί για Χρυσάφι, Βρήκα Διαμάντια» η βιογραφία του Μιχάλη Καμινάρη από τη ΣΚΟΠΙΑ

kaminaris
Σε εκείνα τα δύσκολα πρώτα χρόνια, μερικοί ζηλωτές Έλληνες διακατέχονταν από την επιθυμία να κάνουν τη διακονία σταδιοδρομία τους. Ο Μιχάλης Καμινάρης, ένας από τους πρώτους σκαπανείς, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1934, ξεχειλίζοντας από την επιθυμία να κηρύξει τα καλά νέα ολοχρονίως. Δεν πέρασε πολύς καιρός και ενώθηκε μαζί του ο Μιχάλης Τριανταφυλλόπουλος. Αυτοί οι δυο αδελφοί κάλυψαν αρκετές περιοχές της Ελλάδας. Στη φωτογραφία τον βλέπουμε σε μια Συνέλευση στο δάσος. Είναι όρθιος πίσω από τον αδελφό Βασίλη Καρκάνη που είναι μπροστά καθιστός.

sxoli.presviteron
Ο αδελφός Καμινάρης θυμάται: «Όσο προόδευε το έργο, τόσο φούντωνε η εναντίωση. Στο χωριό Μαγουλιανά, αντιμετωπίσαμε οχλαγωγία, και στο χωριό Πράσινο, ο παπάς διήγειρε επίθεση εναντίον μας. Στο νομό Μεσσηνίας, καθώς και στο νομό Αιτωλοακαρνανίας, περάσαμε από δεκάδες δίκες για το ζήτημα του προσηλυτισμού. Προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των συλλήψεων, το Γραφείο Τμήματος μάς συμβούλεψε να εργαζόμαστε ένας-ένας και όχι μαζί. Ήταν σκληρό να εργάζεται κανείς μόνος του, χωρίς να έχει κάποιον να του μιλάει, αλλά προχώρησα αψηφώντας τους κινδύνους και τη μοναξιά, με απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά. Στη φωτογραφία μια ομάδα αδελφών που πέρασε τη σχολή πρεσβυτέρων στο τότε Μπέθελ που στεγαζόταν στο κτίριο της οδού Καρτάλη.

kartali
Πολλές φορές μου έλεγαν οι άνθρωποι: ‘Φαντάσου πόσα χρήματα παίρνεις για να φτάσεις και έως εδώ’. Πού να ήξεραν ότι έμενα πολλές φορές νηστικός και ότι δεν γνώριζα καν αν θα έβρισκα μέρος να κοιμηθώ. Μερικές φορές, όταν βρισκόμουν σε περιοχή όπου οι άνθρωποι διάκεινταν εχθρικά, το πιο ασφαλές μέρος για ύπνο ήταν το τοπικό νεκροταφείο». Ο αδελφός Καμινάρης έγινε μέλος της οικογένειας Μπέθελ από το 1945. Ο αριθμός των τακτικών σκαπανέων ανέβηκε στα ύψη, από 8 σκαπανείς το 1938 σε περίπου 1.800 το 1993. Το νοικιασμένο κτίριο της οδού Καρτάλη που λειτουργούσε ως Μπέθελ τα πρώτα δύσκολα χρόνια των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα.

ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΦΗΓΗΘΗΚΕ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΜΙΝΑΡΗΣ

roloiΈπειτα από πέντε χρόνια παραμονής στη Νότια Αφρική, όπου είχα πάει αναζητώντας χρυσάφι, επέστρεφα έχοντας μαζί μου κάτι εξαιρετικά πιο πολύτιμο. Επιτρέψτε μου να σας μιλήσω σχετικά με τον πλούτο που είχα αποκτήσει τώρα και τον οποίο επιθυμούσα να μοιραστώ.

Γεννήθηκα το 1904 στο νησί της Κεφαλλονιάς, στο Ιόνιο Πέλαγος. Γρήγορα έχασα και τους δύο γονείς μου, και έτσι μεγάλωσα ορφανός. Ποθούσα να λάβω βοήθεια, και συχνά προσευχόμουν στον Θεό. Αν και ως Ορθόδοξος Χριστιανός πήγαινα τακτικά στην εκκλησία, είχα πλήρη άγνοια της Αγίας Γραφής. Δεν έβρισκα παρηγοριά.

Το 1929 αποφάσισα να μεταναστεύσω και να αναζητήσω μια καλύτερη ζωή. Άφησα το άγονο νησί μου και αναχώρησα με πλοίο για τη Νότια Αφρική μέσω Αγγλίας. Έπειτα από 17 ημέρες στη θάλασσα, έφτασα στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, όπου ένας συμπατριώτης με προσέλαβε αμέσως ως υπάλληλο. Εντούτοις, δεν βρήκα παρηγοριά στον υλικό πλούτο.

Κάτι Πιο Πολύτιμο

Έπειτα από δύο χρόνια παραμονής στη Νότια Αφρική, πέρασε από τον τόπο της εργασίας μου ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά και μου πρόσφερε μερικά Βιβλικά έντυπα στην ελληνική. Μεταξύ αυτών ήταν τα βιβλιάρια «Πού Είναι οι Νεκροί;» και «Η Καταδυνάστευσις—Πότε θα Λήξη;» Θυμάμαι πολύ καλά με πόση δίψα τα διάβασα, αποστηθίζοντας μάλιστα όλα τα εδάφια που παρατίθονταν. Κάποια ημέρα είπα σε ένα συνεργάτη μου: «Αυτό που ζητούσα τόσα χρόνια το βρήκα. Ήρθα στην Αφρική για χρυσάφι, αλλά αντί για χρυσάφι, βρήκα διαμάντια».

Η χαρά μου ήταν μεγάλη όταν έμαθα ότι ο Θεός έχει ένα προσωπικό όνομα, Ιεχωβά, ότι η Βασιλεία του έχει ιδρυθεί ήδη στους ουρανούς και ότι ζούμε στις τελευταίες ημέρες αυτού του συστήματος πραγμάτων. (Έξοδος 6:3· Δανιήλ 2:44· Ματθαίος 6:9, 10· 24:3-12· 2 Τιμόθεο 3:1-5· Αποκάλυψη 12:7-12) Πόσο συγκινήθηκα καθώς έμαθα ότι η Βασιλεία του Ιεχωβά θα φέρει άπειρες ευλογίες σε όλες τις φυλές των ανθρώπων! Κάτι άλλο που με εντυπωσίασε ήταν ότι αυτές οι πολύτιμες αλήθειες διακηρύττονταν παγκόσμια.—Ησαΐας 9:6, 7· 11:6-9· Ματθαίος 24:14· Αποκάλυψη 21:3, 4.

Σύντομα βρήκα τη διεύθυνση του γραφείου τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά στο Κέιπ Τάουν και πήρα και άλλα Βιβλικά έντυπα. Ιδιαίτερα χάρηκα όταν απέκτησα δική μου Αγία Γραφή. Αυτά που διάβαζα με έκαναν να θέλω να δώσω μαρτυρία. Άρχισα στέλνοντας Γραφικά έντυπα σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς στη γενέτειρά μου, το Ληξούρι. Από τη μελέτη που έκανα, καταλάβαινα σιγά σιγά ότι για να ευαρεστήσει κάποιος τον Ιεχωβά πρέπει να αφιερώσει τη ζωή του σε εκείνον. Έτσι, αμέσως αφιερώθηκα με προσευχή.

Κάποια φορά πήγα σε μια συνάθροιση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, αλλά εφόσον δεν ήξερα την αγγλική γλώσσα, δεν κατάλαβα λέξη. Όταν έμαθα ότι υπήρχαν πολλοί Έλληνες στο Πορτ Ελίζαμπεθ, μετακόμισα εκεί, αλλά δεν βρήκα κανέναν ελληνόφωνο Μάρτυρα. Έτσι, αποφάσισα να επιστρέψω στην Ελλάδα για να γίνω ολοχρόνιος ευαγγελιστής. Θυμάμαι ότι είπα μέσα μου: ‘Θα επιστρέψω στην Ελλάδα, και ας φτάσω εκεί ημίγυμνος’.

Ολοχρόνια Διακονία στην Ελλάδα

Η άνοιξη του 1934 με βρήκε στο κατάστρωμα του ιταλικού υπερωκεάνιου «Ντουίλιο». Έφτασα στη Μασσαλία της Γαλλίας, και έπειτα από 10ήμερη παραμονή εκεί, έφυγα για την Ελλάδα με το επιβατικό πλοίο «Πατρίς». Ενώ βρισκόμασταν εν πλω, το πλοίο παρουσίασε μηχανικά προβλήματα, και τη νύχτα δόθηκε εντολή να κατεβάσουμε στη θάλασσα τις σωσίβιες λέμβους. Τότε θυμήθηκα τη σκέψη που είχα κάνει ότι θα επιστρέψω στην Ελλάδα έστω και ημίγυμνος. Τελικά όμως έφτασε ένα ιταλικό ρυμουλκό και μας τράβηξε ως τη Νάπολη της Ιταλίας. Αργότερα, φτάσαμε επιτέλους στον Πειραιά.

Από εκεί κατευθύνθηκα στην Αθήνα και πήγα στο γραφείο τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά. Συζήτησα με τον Αθανάσιο Καρανάσιο, τον επίσκοπο τμήματος, και του ζήτησα να διοριστώ ολοχρόνιος κήρυκας. Την αμέσως επόμενη ημέρα αναχώρησα για την Πελοπόννησο. Ολόκληρη αυτή η περιοχή μού ανατέθηκε ως προσωπικός μου τομέας!

Με ασυγκράτητο ζήλο άρχισα το έργο κηρύγματος, πηγαίνοντας από πόλη σε πόλη, από χωριό σε χωριό, από αγρόκτημα σε αγρόκτημα και από απομονωμένο σπίτι σε απομονωμένο σπίτι. Σύντομα, ήρθε και ο Μιχάλης Τριανταφυλλόπουλος, ο οποίος με βάφτισε το καλοκαίρι του 1935—πάνω από ένα χρόνο αφότου άρχισα την ολοχρόνια διακονία! Δεν υπήρχαν δημόσια μέσα συγκοινωνίας, και έτσι πηγαίναμε παντού με τα πόδια. Το μεγαλύτερο πρόβλημά μας ήταν η εναντίωση του κλήρου, ο οποίος έκανε τα πάντα για να μας σταματήσει. Ως αποτέλεσμα, συναντούσαμε μεγάλη προκατάληψη. Εντούτοις, παρά τα εμπόδια, δινόταν μαρτυρία και το όνομα του Ιεχωβά διαφημιζόταν παντού.

Υπομένουμε Εναντίωση

Ένα πρωινό, ενώ κήρυττα στον ορεινό νομό της Αρκαδίας, έφτασα στο χωριό Μαγούλιανα. Είχα ήδη δώσει μαρτυρία επί μία ώρα όταν άκουσα τις καμπάνες της εκκλησίας, και αμέσως κατάλαβα ότι χτυπούσαν για εμένα! Συγκεντρώθηκε ένας όχλος, με επικεφαλής τον αρχιμανδρίτη. Έκλεισα αμέσως το χαρτοφύλακά μου και προσευχήθηκα σιωπηλά στον Ιεχωβά. Ο αρχιμανδρίτης, μαζί με πολλά παιδιά πίσω του, ήρθε κατευθείαν προς το μέρος μου. Άρχισε να κραυγάζει: «Αυτός είναι! Αυτός είναι!»

Τα παιδιά με περικύκλωσαν, και ο αρχιμανδρίτης προχώρησε μπροστά και άρχισε να με σπρώχνει με τη μεγάλη του κοιλιά που προεξείχε, λέγοντας ότι δεν ήθελε να βάλει τα χέρια του πάνω μου ‘μην τυχόν μολυνθεί’. Φώναζε: «Βαράτε τον! Βαράτε τον!» Αλλά ακριβώς εκείνη τη στιγμή παρουσιάστηκε ένας αστυνομικός και μας οδήγησε και τους δύο στο αστυνομικό τμήμα. Ο αρχιμανδρίτης δικάστηκε για υποκίνηση οχλοκρατίας και πλήρωσε πρόστιμο 300 δραχμών καθώς και τα έξοδα της δίκης. Εγώ αφέθηκα ελεύθερος.

Όταν πηγαίναμε σε μια καινούρια περιοχή, είχαμε ως κέντρο δράσης κάποια μεγάλη πόλη, και από εκεί καλύπταμε όλο τον τομέα σε απόσταση τεσσάρων ωρών με τα πόδια. Αυτό σήμαινε ότι φεύγαμε το πρωί πριν ακόμη φέξει και επιστρέφαμε το βράδυ όταν είχε σκοτεινιάσει· συνήθως επισκεπτόμασταν ένα ή δύο χωριά την ημέρα. Αφού καλύπταμε τα γύρω χωριά, κηρύτταμε στην πόλη που είχαμε ως κέντρο και κατόπιν φεύγαμε. Συχνά μας συνελάμβαναν, επειδή ο κλήρος ξεσήκωνε τους ανθρώπους εναντίον μας. Στην περιοχή του Παρνασσού, στην κεντρική Ελλάδα, η αστυνομία με καταζητούσε μήνες. Ποτέ όμως δεν με έπιασαν.

Κάποια ημέρα ο αδελφός Τριανταφυλλόπουλος και εγώ κηρύτταμε στο χωριό Μουρίκι, στο νομό Βοιωτίας. Χωρίσαμε το χωριό σε δύο τμήματα, και εγώ, ως νεότερος, άρχισα να καλύπτω τα σπίτια που ήταν στην πλαγιά. Ξαφνικά άκουσα κραυγές από κάτω. Ενώ έτρεχα, σκέφτηκα: ‘Θα δέρνουν τον αδελφό Τριανταφυλλόπουλο’. Οι χωρικοί είχαν συγκεντρωθεί στο τοπικό καφενείο, και ο παπάς πήγαινε πάνω κάτω σαν μαινόμενος ταύρος. «Αυτοί οι άνθρωποι μας ονομάζουν ‘σπέρμα του Όφεως’», φώναζε.

Ο παπάς είχε ήδη σπάσει ένα μπαστούνι στο κεφάλι του αδελφού Τριανταφυλλόπουλου, με αποτέλεσμα να τρέχουν αίματα στο πρόσωπό του. Καθάρισα τα αίματα και φύγαμε. Περπατήσαμε τρεις ώρες και φτάσαμε στη Θήβα. Εκεί, πήγαμε σε ένα ιατρείο για να φροντίσουμε το τραύμα. Αναφέραμε το επεισόδιο στην αστυνομία, και κατατέθηκε μήνυση. Εντούτοις, ο παπάς είχε διασυνδέσεις, και τελικά τον απάλλαξαν.

Ενώ κηρύτταμε στο χωριό Λευκάδα του νομού Φθιώτιδας, οι οπαδοί ενός από τους κομματάρχες της περιοχής μάς «συνέλαβαν» και μας οδήγησαν στο καφενείο του χωριού, όπου βρεθήκαμε κατηγορούμενοι σε ένα «αυτοσχέδιο» λαϊκό δικαστήριο. Ο κομματάρχης και η παρέα του πηγαινοέρχονταν με τη σειρά πάνω από τα κεφάλια μας και έβγαζαν λόγο —λέγοντας ό,τι ήθελαν— και μας απειλούσαν με σφιγμένες τις γροθιές τους. Ήταν όλοι μεθυσμένοι. «Μας έψαλλαν τον αναβαλλόμενο» από το μεσημέρι μέχρι το δειλινό, αλλά εμείς παραμέναμε ατάραχοι και χαμογελούσαμε αποδεικνύοντας την αθωότητά μας και προσευχόμενοι σιωπηλά στον Ιεχωβά Θεό για βοήθεια.

Το σούρουπο μας ελευθέρωσαν δυο αστυνομικοί. Μας οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα και μας φέρθηκαν καλά. Για να δικαιολογήσει τις πράξεις του, ο κομματάρχης ήρθε την επομένη και μας κατηγόρησε ότι προπαγανδίζαμε κατά του Βασιλιά της Ελλάδας. Έτσι, η αστυνομία μάς έστειλε, με συνοδεία δύο αντρών, στη Λαμία για περαιτέρω ανάκριση. Εκεί μείναμε υπό κράτηση εφτά ημέρες και κατόπιν οδηγηθήκαμε χειροδέσμιοι στη Λάρισα για ανάκριση από το στρατοδικείο.

Οι Χριστιανοί αδελφοί μας στη Λάρισα, οι οποίοι είχαν ειδοποιηθεί εκ των προτέρων, μας περίμεναν. Η μεγάλη στοργή που μας έδειξαν αποτέλεσε καλή μαρτυρία προς τους φύλακες. Το άτομο που ενεργούσε για λογαριασμό μας, ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά και πρώην απόστρατος ταγματάρχης του πεζικού, ήταν πασίγνωστος στην πόλη. Όταν εμφανίστηκε στο δικαστήριο και μας υπερασπίστηκε, φάνηκε ότι οι κατηγορίες ήταν ψεύτικες, και αφεθήκαμε ελεύθεροι.

Η επιτυχία που είχαν γενικά στο κήρυγμα οι Μάρτυρες του Ιεχωβά οδήγησε στην κλιμάκωση της εναντίωσης. Το 1938 και το 1939 ψηφίστηκαν νόμοι κατά του προσηλυτισμού και, εξαιτίας αυτού, ο Μιχάλης και εγώ βρεθήκαμε αναμειγμένοι σε δεκάδες δίκες. Κατόπιν, το γραφείο τμήματος μας συμβούλεψε να κηρύττουμε χωριστά ώστε να μη γίνεται το έργο μας τόσο αντιληπτό. Μου ήταν δύσκολο να μην έχω συντροφιά. Εντούτοις, με εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά, κάλυψα με τα πόδια τους νομούς Αττικής, Βοιωτίας, Φθιώτιδας, Εύβοιας, Αιτωλοακαρνανίας, Ευρυτανίας, καθώς και την περιφέρεια της Πελοποννήσου.

Αυτό που με βοήθησε εκείνη την περίοδο ήταν τα όμορφα λόγια του ψαλμωδού τα οποία φανέρωναν την εμπιστοσύνη που είχε στον Ιεχωβά: «Δια σου θέλω διασπάσει στράτευμα, και δια του Θεού μου θέλω υπερπηδήσει τείχος. Ο Θεός είναι ο περιζωννύων με δύναμιν, και καθιστών άμωμον την οδόν μου. Κάμνει τους πόδας μου ως των ελάφων και με στήνει επί τους υψηλούς τόπους μου».—Ψαλμός 18:29, 32, 33.

Το 1940, η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα, και λίγο αργότερα εισέβαλε στη χώρα ο γερμανικός στρατός. Κηρύχτηκε στρατιωτικός νόμος, και τα βιβλία της Εταιρίας Σκοπιά απαγορεύτηκαν. Εκείνα τα χρόνια ήταν δύσκολα για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα· εντούτοις, αυτοί αυξήθηκαν θεαματικά σε αριθμό—ενώ το 1940 υπήρχαν 178 Μάρτυρες, το 1945, στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, οι Μάρτυρες ήταν 1.770!

Υπηρεσία στο Μπέθελ

Το 1945, προσκλήθηκα να υπηρετήσω στο γραφείο τμήματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αθήνα. Το Μπέθελ, λέξη η οποία σημαίνει «Οίκος Θεού», βρισκόταν τότε σε ένα νοικιασμένο σπίτι στην οδό Λομβάρδου. Τα γραφεία ήταν στον πρώτο όροφο και το τυπογραφείο στο υπόγειο. Σε αυτό υπήρχε ένα μικρό πιεστήριο και μια κοπτική μηχανή. Στην αρχή υπηρετούσαν μόνο δύο άτομα στο τυπογραφείο, αλλά σύντομα άρχισαν να έρχονται από το σπίτι τους και άλλοι εθελοντές για να βοηθούν στην εργασία.

Η επαφή με τα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης αποκαταστάθηκε το 1945, και εκείνο το έτος αρχίσαμε ξανά να τυπώνουμε τη Σκοπιά σε τακτική βάση στην Ελλάδα. Κατόπιν, το 1947, μεταφέραμε το γραφείο του τμήματός μας στην οδό Τενέδου 16, αλλά το τυπογραφείο παρέμεινε στην οδό Λομβάρδου. Αργότερα τα πιεστήρια μεταφέρθηκαν από την οδό Λομβάρδου σε ένα εργοστάσιο το οποίο ανήκε σε κάποιο Μάρτυρα και απείχε σχεδόν τέσσερα χιλιόμετρα. Έτσι, για κάποιο διάστημα πηγαινοερχόμασταν σε τρία διαφορετικά μέρη.

Θυμάμαι ότι έφευγα προτού χαράξει από την οδό Τενέδου, όπου κοιμόμασταν, και πήγαινα στο τυπογραφείο. Εκεί εργαζόμουν ως τη 1:00 μ.μ. και ύστερα πήγαινα στην οδό Λομβάρδου όπου είχαν μεταφερθεί τα τυπωμένα φύλλα. Εκεί τα διπλώναμε σε σχήμα περιοδικού, τα ράβαμε και τα κόβαμε με το χέρι. Κατόπιν πηγαίναμε τα έτοιμα περιοδικά στο ταχυδρομείο, τα μεταφέραμε στον τρίτο όροφο, βοηθούσαμε το προσωπικό να τα ταξινομήσει και βάζαμε γραμματόσημα στους φακέλους για να ταχυδρομηθούν.

Το 1954, οι Μάρτυρες στην Ελλάδα είχαν αυξηθεί σε πάνω από 4.000, και απαιτούνταν μεγαλύτερες εγκαταστάσεις. Έτσι, μετακομίσαμε σε ένα καινούριο τριώροφο Μπέθελ στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Καρτάλη. Το 1958 μου ζητήθηκε να αναλάβω την κουζίνα, και υπηρέτησα σε αυτόν το διορισμό μέχρι το 1983. Στο μεταξύ, το 1959, παντρεύτηκα την Ελευθερία, η οποία αποδείχτηκε όσια σύντροφος στην υπηρεσία του Ιεχωβά.

Υπομένω Ξανά Εναντίωση

Το 1967 κατέλαβε την εξουσία η χούντα, και επιβλήθηκαν πάλι περιορισμοί στο έργο μας κηρύγματος. Ωστόσο, λόγω της πείρας που είχαμε αποκτήσει από τις απαγορεύσεις του έργου μας, προσαρμοστήκαμε αμέσως και συνεχίσαμε με επιτυχία τη δραστηριότητά μας υπό την επιφάνεια.

Διεξήγαμε τις συναθροίσεις μας σε σπίτια και ήμασταν προσεκτικοί στη διακονία μας από πόρτα σε πόρτα. Εντούτοις, οι αδελφοί μας συλλαμβάνονταν τακτικά, και οι δικαστικές υποθέσεις πολλαπλασιάζονταν. Οι δικηγόροι μας δεν πρόφταιναν να πηγαίνουν σε δίκες που γίνονταν σε διάφορα μέρη της χώρας. Παρά την εναντίωση, η πλειονότητα των Μαρτύρων συμμετείχαν τακτικά στο έργο κηρύγματος, ιδιαίτερα τα σαββατοκύριακα.

Συνήθως, όταν ολοκληρώναμε το έργο το Σάββατο ή την Κυριακή, γινόταν έλεγχος για να δούμε ποιος έλειπε από τους ομίλους. Τις περισσότερες φορές εκείνοι που έλειπαν είχαν κρατηθεί στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα. Έτσι, τους πηγαίναμε κουβέρτες και τρόφιμα και τους ενθαρρύναμε. Επίσης, ειδοποιούσαμε τους δικηγόρους μας, οι οποίοι στη συνέχεια εμφανίζονταν τη Δευτέρα στον εισαγγελέα για να υπερασπιστούν όσους ήταν υπό κράτηση. Αντιμετωπίζαμε χαρούμενοι αυτή την κατάσταση, επειδή υποφέραμε για χάρη της αλήθειας!

Στη διάρκεια της απαγόρευσης οι αρχές έκλεισαν τις εκτυπωτικές μας εγκαταστάσεις στο Μπέθελ. Έτσι, το διαμέρισμα στο οποίο έμενα μαζί με την Ελευθερία, στα προάστια της Αθήνας, μετατράπηκε κατά κάποιον τρόπο σε τυπογραφείο. Η Ελευθερία δακτυλογραφούσε τα άρθρα της Σκοπιάς χρησιμοποιώντας μια βαριά γραφομηχανή. Έβαζε στη γραφομηχανή δέκα δέκα τα φύλλα, με καρμπόν ανάμεσα, και πατούσε τα πλήκτρα πολύ δυνατά για να φαίνονται τα γράμματα. Στη συνέχεια, εγώ έπαιρνα τις σελίδες και τις έραβα. Αυτό γινόταν κάθε βράδυ μέχρι τα μεσάνυχτα. Στον κάτω όροφο έμενε ένας αστυνομικός, και μέχρι σήμερα απορούμε πώς δεν μας υποπτεύθηκε ποτέ.

Η Συνεχής Επέκταση Φέρνει Χαρά

Η δημοκρατία αποκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1974, και το έργο μας κηρύγματος άρχισε και πάλι να γίνεται πιο ελεύθερα. Ωστόσο, στη διάρκεια του εφταετούς περιορισμού που είχε επιβληθεί στο έργο μας, απολαύσαμε μια θαυμάσια αύξηση 6.000 και πλέον καινούριων Μαρτύρων, ξεπερνώντας συνολικά τους 17.000 διαγγελείς της Βασιλείας.

Συνεχίσαμε επίσης κανονικά τις τυπογραφικές μας εργασίες στις εγκαταστάσεις του τμήματος. Ως αποτέλεσμα, σύντομα το Μπέθελ στην οδό Καρτάλη ήταν πλέον πολύ μικρό. Έτσι, αγοράσαμε ένα οικόπεδο 10 στρεμμάτων στο Μαρούσι, ένα προάστιο της Αθήνας. Οικοδομήθηκε καινούριο Μπέθελ, το οποίο περιλάμβανε 27 υπνοδωμάτια, εργοστάσιο, γραφεία και άλλες εγκαταστάσεις. Η αφιέρωσή τους έγινε τον Οκτώβριο του 1979.

Με τον καιρό, χρειαστήκαμε ακόμη περισσότερο χώρο. Γι’ αυτό, αγοράσαμε 220 στρέμματα, περίπου 70 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνας. Αυτό το κομμάτι γης βρίσκεται στον Ελεώνα, πάνω σε μια λοφοπλαγιά με θέα βουνά και καλοποτισμένες πεδιάδες. Σε αυτό το μέρος, τον Απρίλιο του 1991, έγινε η αφιέρωση των καινούριων εγκαταστάσεων, που είναι πολύ μεγαλύτερες και περιλαμβάνουν 22 σπίτια, καθένα από τα οποία μπορεί να φιλοξενήσει οχτώ άτομα.

Έχοντας δαπανήσει πάνω από 60 χρόνια στην ολοχρόνια διακονία, εξακολουθώ να απολαμβάνω καλή υγεία. Είμαι χαρούμενος διότι ‘καρποφορώ και εν αυτώ τω βαθεί γήρατι’. (Ψαλμός 92:14) Είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων στον Ιεχωβά που έχω ζήσει για να δω με τα ίδια μου τα μάτια τη μεγαλειώδη αύξηση στον αριθμό των αληθινών του λάτρεων. Ο προφήτης Ησαΐας προείπε αυτή την αύξηση: «Αι πύλαι σου θέλουσιν είσθαι πάντοτε ανοικταί· δεν θέλουσι κλεισθή ημέραν και νύκτα, δια να εισάγωσιν εις σε τας δυνάμεις των εθνών».—Ησαΐας 60:11.

Πόσο υπέροχο είναι να βλέπουμε εκατομμύρια ανθρώπους από όλα τα έθνη να έρχονται στην οργάνωση του Ιεχωβά και να εκπαιδεύονται για να περάσουν ζωντανοί από τη μεγάλη θλίψη στο νέο κόσμο του Θεού! (2 Πέτρου 3:13) Μπορώ πράγματι να πω ότι η ολοχρόνια διακονία έχει αποδειχτεί για εμένα πιο πολύτιμη από οτιδήποτε έχει να προσφέρει αυτός ο κόσμος. Ναι, βρήκα, όχι θησαυρούς από χρυσάφι, αλλά πνευματικά διαμάντια που πλούτισαν αφάνταστα τη ζωή μου.

  • Αναδημοσίευση από την ΣΚΟΠΙΑ 1 Μαρτίου 1997

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ένα χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά και την άνοιξη θα είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Μια ματιά στις Περιφερειακές Συνελεύσεις της Κρήτης... Έχουμε ένα ενδιαφέρον ιδιαίτερο...

sinelefsi.kritis1

Από την τελευταία μονοήμερη Περιφερειακή Συνέλευση Κρήτης που έγινε τον Μάιο που μας πέρασε...
Είχαμε ώς τώρα τρία δημοσιέυματα, ένα για κάθε μέρα από την τριήμερη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016 που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο του Αυγούστου στο Κλειστό Στάδιο Νέας Αλικαρνασσού «Δύο Αοράκια», Μικράς Ασίας 5. Νέα Αλικαρνασσός, 716 01 Ηράκλειο Κρήτης. Και ήταν εκεί πολλοί φίλοι μας για να την παρακολουθήσουν.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ "ήταν εκεί", όλες τις μέρες των εργασιών. Ως έγκυρη πηγή ενημέρωσης σας υποσχεθήκαμε (και το κάναμε) ρεπορτάζ στη διάρκεια των εργασιών της. Διότι έχουμε μια ευαισθησία… Δείτε τα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Η ευαισθησία αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία… Πηγαίνει πολύ μακριά… Από την εποχή που η Συνέλευση της Κρήτης πραγματοποιούνταν στο GRETA MARIS και μείς που τύχαινε να είμαστε στην Κρήτη, εκείνον τον καιρό, τις παρακολουθούσαμε ανελλιπώς… Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Τώρα μαθαίνω ότι οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 25 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...Και την ευχαριστώ δημόσια γι' αυτό.

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια... Σας περιμένω. Θα το χαρώ πολύ, η επικοινωνία είναι η ζωντάνια του διαδικτύου... Με κοσμιότητα όμως, παρακαλώ.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Ιουλίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA