Όμορφες αναμνήσεις από τα αθώα παιδικά μου χρόνια… Ψηφίδες, η ζωή μου!

sxolio

Θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία... Θα πρέπει να είμαι τρίτη δημοτικού ή μικρότερος και ήταν από τις κλασικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο. Νομίζω ο ίδιος φωτογράφος μας την έκανε και κορνίζα. Η μητέρα μου, την είχε σε περίοπτη θέση κι εγώ την κληρονόμησα. Θα τη δείτε σπίτι μου... Παραπέμπει σε όμορφες παιδικές μνήμες...

ikogenia
Τις φωτογραφίες αυτές τι έχει η Στασούλα μας, στο σπίτι της… Αν θυμάμαι καλά τις είχαμε στο πατρικό μου, πριν βάλω μπροστά να το φτιάξω στη σημερινή του μορφή, όπως το βλέπετε στο τέλος αυτής της ιστοσελίδας, χαμηλά. Σ’ αυτή εδώ, είναι όλη η οικογένεια μου και εγώ (με κρατά ως τον μικρότερο, η μητέρα μου στα πόδια της).

Όρθιοι, από αριστερά, η Στασούλα, δίπλα της η Γεωργία (δεν ζει πια…), ο Κωστής μας και η Μαλάμω. Και καθιστοί, η μητέρα μου Παπαδιό, με εμένα και φυσικά ο πατέρας μου, Λευτέρης.

Θα πρέπει να είναι τραβηγμένη από κάποιον πλανόδιο φωτογράφο, στην εξωτερική αυλή του σπιτιού μας, από αυτούς με τον τρίποδα και τις πλάκες που περνούσαν από τα χωριά τα παλιά χρόνια κι έβγαζαν μεροκάματο με τέτοιες φωτογραφίες.

mbambas.mama
Μια ακόμα φωτογραφία του πατέρα μου και της μητέρας μου, όταν ήταν νεώτεροι, που επίσης είναι μεγάλη κορνίζα σήμερα στο σπίτι της Στασούλας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυθεντική. Απ’ ότι θυμάμαι από τις διηγήσεις τους, ο πατέρας μας, "έπεσε" χρονικά να πάει στρατιώτης, σε μια εποχή που τα πράγματα δεν ήταν και τόσο αυστηρά, λίγο μετά τη Γερμανική Κατοχή.

Και επειδή είχε τρία παιδιά να μεγαλώσει, συχνά «έφευγε» από το στρατό για ένα – δυο χρόνια, μέχρι που η αστυνομία (χωροφυλακή τότε…) να τον εντοπίσει και να του ζητήσει να … επιστρέψει πίσω στη μονάδα του.

Εδώ, μάλλον πρόκειται για κολάζ. Τα έκαναν αυτά, στην εποχή των παιδικών μου χρόνων... Με ένα πρωτόγονο τρόπο, αλλά τα έκαναν, οι πλανόδιοι φωτογράφοι... Έκαναν δηλαδή μόνταρα, δυο διαφορετικές φωτογραφίες σε μία και σε πολλές περιπτώσεις έβαζαν μάλιστα και… χρώματα, σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε μια εποχή που η χρωματιστή φωτογραφία δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στη ζωή μας. Πώς δεν μπορώ να φανταστώ την τεχνική, αλλά ήταν σα να... ζωγράφιζαν τη φωτογραφία!

Αχ, πώς λαχταρώ τη στιγμή που θα τους ξαναδώ και θα τους σφίξω στην αγκαλιά μου και του δυο! Η μητέρα μου, πρόλαβε και γνώρισε την αλήθεια, αλλά και στον πατέρα μου, θα του δοθεί η ευκαιρία να μάθει… Ήταν δεκτικός, έντιμος, δίκαιος, καθαρός...

The News

Αναίμακτη Ιατρική, Χειρουργική: με το βλέμμα στο μέλλον, σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα

ema1
Το αίμα είναι βιολογικός ιστός που μεταφέρει το DNA του ατόμου που το φέρει. Επομένως, μετά τη μετάγγιση ο ασθενής θα φέρει το DNA του αιμοδότη. Αν συλλογιστεί κανείς το ενδεχόμενο κάποιος να μεταγγιστεί δυο, τρεις φορές, προκύπτει το παράδειγμα της Χίμαιρας.

teras
Μυθολογικά η Χίμαιρα ήταν ένα τέρας που το σώμα του αποτελούνταν από διαφορετικά ζώα. Είχε κεφάλι λιονταριού και κατσίκας και ουρά με το κεφάλι φιδιού. Τρία ζώα σε ένα.

ema3
Ένας άνθρωπος που έχει μεταγγιστεί με αίμα από τρεις διαφορετικούς αιμοδότες φέρει στο σώμα του ουσιαστικά τέσσερα – μαζί με το δικό του – διαφορετικά DNA. Ένας πολύ άμεσος και λογικός συνειρμός θα μας οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε πολλές μεταλλάξεις και την εμφάνιση καινούριων ασθενειών.

oxi.emaΣτην αρχή του 21ου αιώνα, η ευρέως διαδεδομένη ιατρική πρακτική της μετάγγισης επανεξετάζεται και αμφισβητείται για λόγους βιολογικούς, οικονομικούς και ηθικούς από ένα μεγάλο μέρος της επιστημονικής κοινότητας. Η αλήθεια είναι ότι το αίμα είναι το πολυτιμότερο δώρο που μπορεί να προσφέρει ένας άνθρωπος στο συνάνθρωπό του, καθώς είναι το σημαντικότερο  βιολογικό υγρό που διαθέτει.

Επίσης, είναι αλήθεια ότι η αιμοδοσία ως δώρο ζωής έχει προβληθεί εδώ και πολλές δεκαετίες ως αγαθή, αλτρουιστική και απαραίτητη πράξη και αδιαμφισβήτητα είναι. Πολύ συχνά στον Τύπο, σε τοπικό ή ευρύτερο επίπεδο, γίνεται έκκληση για περισσότερους αιμοδότες και περισσότερο αίμα. Κανείς όμως, ή έστω ελάχιστοι, έχουν διατυπώσει την απορία πού πηγαίνει όλο αυτό το αίμα, πώς χρησιμοποιείται και αν πραγματικά όλες αυτές οι μεταγγίσεις που γίνονται είναι αναγκαίες και ασφαλείς. Σκοπός λοιπόν, του συγκεκριμένου άρθρου είναι να δοθούν απαντήσεις σ’ αυτές τις ερωτήσεις και να προκληθεί περαιτέρω προβληματισμός  πάνω στο θέμα των μεταγγίσεων και στην αναγκαιότητα της αναίμακτης ιατρικής.

Τι είναι η αναίμακτη ιατρική και χειρουργική;

Αν και ο όρος «αναίμακτη ιατρική» μπορεί να φαίνεται σαφής, εν τούτοις, πολύ συχνά, χρησιμοποιείται λανθασμένα ή συγχέεται με τις αναίμακτες χειρουργικές επεμβάσεις. Επομένως, κρίνεται απαραίτητο να γίνει μια σύντομη αποσαφήνιση των παραπάνω όρων.

Η σύγχρονη ιατρική τεχνολογία έχει δώσει πια τη δυνατότητα να πραγματοποιούνται από απλές μέχρι δύσκολες χειρουργικές επεμβάσεις ενδοσκοπικά με πολύ μικρές τομές ή με άλλες τεχνικές χωρίς ο ασθενής να χάνει αίμα. Παραδείγματα τέτοιων επεμβάσεων είναι η λαπαροσκόπηση, η αρθροσκόπηση, η στεφανιογραφία, η χειρουργική με πλοήγηση μέσω Η/Υ καθώς και πολλές πρακτικές της επεμβατικής ακτινολογίας. Αυτά τα χειρουργεία χαρακτηρίζονται σαφώς ως αναίμακτα, γιατί κατά τη διάρκειά τους ο ασθενής χάνει ελάχιστο έως καθόλου αίμα. Δεν αποκλείεται όμως, η πιθανότητα ο ασθενής να μεταγγιστεί με αίμα μετά την επέμβαση. Η αναίμακτη ιατρική και χειρουργική παρόλα αυτά είναι κάτι ευρύτερο και αφορά τη συνολική αντιμετώπιση του ασθενούς με σκοπό να μην μεταγγιστεί ούτε κατά τη διάρκεια αλλά ούτε και μετά την επέμβαση. Η αναίμακτη ιατρική λοιπόν, αναφέρεται σ’ εκείνες τις ιατρικές τεχνικές που είναι σχεδιασμένες να παρακολουθούν, να διατηρούν και να βελτιώνουν τ’ αποθέματα αίματος του ίδιου του ασθενούς, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ή αποκλειστεί η πιθανότητα μετάγγισης. Αυτές οι τεχνικές μπορεί να περιλαμβάνουν επί παραδείγματι διατροφικές προσαρμογές ή φαρμακευτική αγωγή με σκοπό την αύξηση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης, πριν το χειρουργείο, συλλογή αίματος, κατά τη διάρκεια της επέμβασης, και άλλες τεχνικές που θ’ αναλυθούν στη συνέχεια.

Ιστορική αναδρομή της μετάγγισης και της αναίμακτης ιατρικής

Η ιστορία της μετάγγισης είναι πάρα πολύ παλιά και η χρήση του αίματος μέσα στην ιστορία έχει εμπλακεί σε πολλές δοξασίες, μύθους και πειραματισμούς σε βαθμό που να μην μπορεί κάποιος εύκολα να διακρίνει πού τελειώνει η επιστήμη και πού ξεκινά η σφαίρα της δοξασίας και της προκατάληψης. Το 1818 γίνεται η πρώτη μετάγγιση από άνθρωπο σε άνθρωπο από το γιατρό Blundell, ύστερα από πολλούς αποτυχημένους και μοιραίους πειραματισμούς από ζώο σε ζώο και από ζώο σε άνθρωπο. Μέσα σε 10 χρόνια πραγματοποίησε 10 μεταγγίσεις. Οι μισοί ασθενείς πέθαναν. Η επανάσταση στις μεταγγίσεις λαμβάνει χώρα, στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ο Karl Landsteiner ανακάλυψε τις ομάδες αίματος, γεγονός που του απέφερε το βραβείο Νόμπελ. Από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μετά, η μετάγγιση γίνεται η πιο συνηθισμένη ιατρική πράξη. Ήδη όμως από τα τέλη του 20ου αιώνα, άρχισε η έντονη κριτική για τα ουσιαστικά οφέλη της μετάγγισης αλλά και των κινδύνων αυτής. Η διάδοση της ηπατίτιδας B μεταξύ των στρατιωτών, κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, της ηπατίτιδας C τη δεκαετία του 1970 και του AIDS τη δεκαετία του 1980, αποκάλυψε ότι η μετάγγιση δεν έχει μόνο οφέλη, αλλά απεναντίας οι κίνδυνοι που ενέχει μπορεί να είναι περισσότεροι. 100 χρόνια περίπου, μετά την ανακάλυψη των ομάδων αίματος, τι ειρωνεία! έχει ανοίξει ένας διάλογος για τις μεθόδους διαχείρισης του αίματος, καθώς πλέον χαρακτηρίζεται ως επιτακτική ανάγκη.

Το σίγουρο είναι ένα: το ανθρώπινο αίμα είναι υπέρ-πολύτιμο. Οι άνθρωποι προσφέρουν αλτρουιστικά το αίμα τους με πίστη ότι θα χρησιμοποιηθεί σωστά. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ένα ακόμα ερώτημα που θα γίνει προσπάθεια ν’ απαντηθεί παρακάτω.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τη  μετάγγιση: αποφεύγοντας τη Χίμαιρα

Ο ουσιαστικός προβληματισμός που τίθεται είναι, αν η μετάγγιση είναι ασφαλής. Η απάντηση είναι απόλυτα λογική: όχι. Ασφαλής μετάγγιση δεν υπάρχει. Και σ’ αυτό ,πρέπει να προσθέσουμε ότι η μετάγγιση είναι μια μη αναστρέψιμη διαδικασία. Για το λόγο αυτό, επιβάλλεται να τονιστεί ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση ένας ασθενής να μεταγγίζεται, εάν δεν είναι απολύτως απαραίτητο και επαρκώς τεκμηριωμένο. Κανένας δεν μπορεί ν’ αποκλείσει ανεπιθύμητα συμβάντα ή ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Κι αν όλα αυτά ακούγονται λίγο περίεργα, ας δούμε τι σημαίνουν.

Το αίμα για να φτάσει από το δότη στον ασθενή περνάει διάφορες διαδικασίες από διαφορετικούς ανθρώπους, χώρους και μηχανήματα. Το λάθος μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε σημείο , δηλαδή στην αιμοδοσία, στο εργαστήριο, στην κλινική ή στο χειρουργείο, και η δυνατότητα να εντοπιστεί δεν είναι πάντα βέβαιη ή εύκολη. Το λάθος μπορεί να είναι στη συμβατότητα του αίματος, στον εργαστηριακό έλεγχο, στη μεταφορά, φύλαξη και χορήγηση αίματος ή των παραγώγων του αίματος, ακόμα και στο παραπεμπτικό. Αν και σχετικά σπάνια, έχουν εν τούτοις αναφερθεί περιστατικά μεταγγίσεων με μολυσμένο αίμα από τον ιό HIV ή ηπατίτιδας Β και C. Όπως πολύ σωστά επεσήμανε κάποιος γιατρός, μπορεί να είναι μια σπάνια περίπτωση, όμως είναι μόνιμη για αυτόν που την έχει.

Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις μπορεί να είναι άμεσες ή μακροπρόθεσμες. Μερικές από τις άμεσες αντιδράσεις είναι αλλεργικές, πυρετικές, αναφυλακτικές, οξείες αιμολυτικές, η ασυμβατότητα στις ομάδες αίματος ABO και το σύνδρομο ανοσολογικής αιτίας μη καρδιογενούς πνευμονικού οιδήματος (TRALI). Οι αντιδράσεις αυτές δεν μπορούν να προβλεφθούν πριν τη μετάγγιση, μπορούν όμως, ως κάποιο βαθμό, να ελεγχθούν με ενδελεχείς εργαστηριακούς ελέγχους, όταν φυσικά υπάρχει χρόνος και όταν κάποιος από τους εμπλεκόμενους δεν ασχοληθεί πλημμελώς με τα καθήκοντά του (πιθανότητα ανθρώπινου λάθους).

Οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές από τη μετάγγιση περιλαμβάνουν ιογενείς και βακτηριδιακές λοιμώξεις. Ένα παράδειγμα ιογενών λοιμώξεων αναφέρθηκε παραπάνω και είναι οι ιοί του AIDS και της ηπατίτιδας. Παράδειγμα λοιμώξεων από πρωτόζωα, που μεταφέρονται με τη μετάγγιση, είναι η ελονοσία και η τοξοπλάσμωση, ενώ λοιμώξεων από βακτήρια είναι η ψευδομονάδα και ο εντερόκοκκος. Επίσης, υπάρχει και μια σπάνια νόσος, όπου τα Τ-λεμφοκύτταρα του δότη επιτίθενται στους ιστούς του δέκτη (νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή). Τέλος, μια σημαντική αντίδραση είναι η ανοσοκαταστολή, δηλαδή η αδρανοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος μετά τη μετάγγιση. Για το λόγο αυτό, διεξάγεται πολύ μεγάλη έρευνα ,τα τελευταία χρόνια ,για τη σχέση της μετάγγισης με την πρόγνωση των νεοπλασματικών όγκων. Σε πολλές περιπτώσεις, η μετάγγιση αλλάζει τη συμπεριφορά και τη δυναμική του όγκου προς το χειρότερο. Οι παράγοντες που μπορεί να ευθύνονται είναι πολλοί γι’ αυτό και η έρευνα συνεχίζεται ακατάπαυστα. Το χρονικό διάστημα που φυλάσσεται το αίμα καθώς και η παρουσία των λευκών αιμοσφαιρίων είναι δύο μόνο απ’ αυτούς τους παράγοντες που εξετάζονται.

Και αν αυτά μπορούν να θεωρηθούν λίγο ή πολύ γνωστά ή λογικά τεκμαιρόμενα, αυτό που λιγότερο περνάει από τη σκέψη μας είναι ότι η μετάγγιση αίματος είναι στην ουσία μια μορφή μεταμόσχευσης. Το αίμα είναι βιολογικός ιστός που μεταφέρει το DNA του ατόμου που το φέρει. Επομένως, μετά τη μετάγγιση ο ασθενής θα φέρει το DNA του αιμοδότη. Αν συλλογιστεί κανείς το ενδεχόμενο κάποιος να μεταγγιστεί δυο, τρεις φορές, προκύπτει το παράδειγμα της Χίμαιρας. Μυθολογικά η Χίμαιρα ήταν ένα τέρας που το σώμα του αποτελούνταν από διαφορετικά ζώα. Είχε κεφάλι λιονταριού και κατσίκας και ουρά με το κεφάλι φιδιού. Τρία ζώα σε ένα. Ένας άνθρωπος που έχει μεταγγιστεί με αίμα από τρεις διαφορετικούς αιμοδότες φέρει στο σώμα του ουσιαστικά τέσσερα – μαζί με το δικό του – διαφορετικά DNA. Ένας πολύ άμεσος και λογικός συνειρμός θα μας οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε πολλές μεταλλάξεις και την εμφάνιση καινούριων ασθενειών. Είναι άγνωστο, για πόσο καιρό ένα άτομο θα φέρει το DNA του αιμοδότη. Έρευνες όμως, σε στρατιώτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έδειξαν ότι και μετά από 50 χρόνια έφεραν ξένο DNA, επειδή μεταγγίστηκαν, λόγω τραυματισμού τους στο πεδίο της μάχης.

Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν την αδήριτη ανάγκη να μελετάται με πολύ μεγάλη προσοχή η σχέση οφέλους – κινδύνου για κάποιον ασθενή, πριν ληφθεί η απόφαση για μετάγγιση. Τα ιατρικά κριτήρια για την αναγκαιότητα της μετάγγισης πρέπει να είναι ακλόνητα και να θεμελιώνονται (στηρίζονται) στην πρόσφατη ιατρική βιβλιογραφία.

Πρόγραμμα διαχείρισης αίματος. Εναλλακτικές μέθοδοι αντί μετάγγισης

Κι αν κάποιος προβληματιστεί με την ανάγνωση του συγκεκριμένου άρθρου, εύλογα θα αναρωτηθεί αν υπάρχουν εναλλακτικές. Η αλήθεια είναι ότι εναλλακτικές μέθοδοι αντί μετάγγισης υπάρχουν. Χρειάζεται όμως ν’ απευθυνθεί σε γιατρούς και νοσοκομεία που ενστερνίζονται την ιδέα της αναίμακτης ιατρικής περίθαλψης.

Το πρόγραμμα διαχείρισης του αίματος περιλαμβάνει τρεις βασικές αρχές:

  1. την ανοχή στην αναιμία
  2. τη  μεγιστοποίηση της ερυθροκυτταρικής μάζας
  3. την ελαχιστοποίηση της απώλειας αίματος
Όλα αυτά, όπως είναι λογικό συνεπάγονται τη συνεργασία μιας ομάδας γιατρών και όχι μόνο του θεράποντα.

Ι)ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΙΜΙΑ

Κρίνεται απολύτως απαραίτητη η αναθεώρηση της παραδοσιακής αντιμετώπισης της αναιμίας, όπου το «ας βάλουμε και μια μονάδα αίμα» είναι τόσο κοινό, όσο αν το αίμα ήταν απλά νερό. Αιματοκρίτης είναι το ποσοστό κυττάρων που περιέχεται στο αίμα, ενώ η αιμοσφαιρίνη είναι η πρωτεΐνη που μεταφέρει οξυγόνο και διοξείδιο του άνθρακα. Ακριβώς, επειδή από την αιμοσφαιρίνη εξαρτάται πόσο οξυγόνο θα φτάσει στους ιστούς, το βασικότερο κριτήριο για την απόφαση μετάγγισης πρέπει να είναι η αιμοσφαιρίνη και όχι ο αιματοκρίτης. Το 30% αιματοκρίτη και τα 10.0 gr/dL αιμοσφαιρίνης ως όρια για τη μετάγγιση είναι αυθαίρετα και πολύ παλιά (ορίστηκαν το 1942). Η κλινική εμπειρία έχει αποδείξει στην πράξη ότι τα όρια αυτά μπορούν να μετατοπιστούν χαμηλότερα ανάλογα την ηλικία, την καρδιαγγειακή κατάσταση και τις κλινικές συνθήκες ,χωρίς να υπάρχει κανένας κίνδυνος για τον ασθενή. Τελευταίες δημοσιεύσεις αναφέρουν ότι επίπεδα αιμοσφαιρίνης μέχρι και 6 gr/dL παρέχουν ασφάλεια στον ασθενή, λαμβάνοντας φυσικά υπόψη και τη γενικότερη κατάστασή του. Όταν το χειρουργείο είναι προγραμματισμένο, πρέπει να υπολογιστεί η αναμενόμενη απώλεια αίματος και με αυστηρούς εργαστηριακούς ελέγχους να διαπιστωθούν τα περιθώρια ασφάλειας, δηλαδή τα ανεκτά όρια ερυθροκυττάρων που μπορούν ν’ αντισταθμίσουν την αναμενόμενη απώλεια αίματος.

ΙΙ) ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΜΑΖΑΣ

Η δεύτερη αρχή έρχεται στην ουσία να συμπληρώσει την πρώτη, δηλαδή την ανοχή στην αναιμία, με το να μεγιστοποιήσει την ερυθροκυτταρική μάζα. Ως ερυθροκυτταρική μάζα ορίζεται ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Είναι πολύ πιο ανέξοδο και απείρως πιο ασφαλές ν’ αυξηθεί η αιμοσφαιρίνη, πριν από το χειρουργείο, με τη χορήγηση σιδήρου, φιλικού οξέος και βιταμίνης Β12. Μια άλλη εναλλακτική, εξαιρετικά αποτελεσματική, είναι η χορήγηση ερυθροποιητίνης. Η ερυθροποιητίνη είναι μια ορμόνη, η οποία πυροδοτεί τον σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων. Συνήθως χορηγείται 10-21 μέρες πριν το χειρουργείο με όφελος μεγαλύτερο αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων, δηλαδή αιματοκρίτη. Έτσι ο ασθενής, ανάλογα και με την περίπτωση, θα μπορούσε να ξεκινήσει το χειρουργείο, ακόμα κι αν η αναμενόμενη απώλεια αίματος δεν είναι μικρή, με αιματοκρίτη της τάξης του 45-50%.

ΙΙΙ) ΕΛΑΧΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΑΙΜΑΤΟΣ

Ενώ οι δύο πρώτες αρχές αφορούν τον προ-εγχειρητικό σχεδιασμό, η τρίτη αρχή αφορά την ίδια τη διαδικασία της επέμβασης. Δύο είναι οι κατευθύνσεις που πρέπει ν’ ακολουθηθούν μέσα στο χειρουργείο, η ελαχιστοποίηση της απώλειας αίματος αλλά και η συλλογή του. Πρώτον, η ελαχιστοποίηση της απώλειας αίματος μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους, όπως με τη μείωση της φλεβικής πίεσης, τη διατήρηση σωστής θερμοκρασίας του σώματος, και τις αποτελεσματικές μεθόδους αιμόστασης. Δεύτερον, η συλλογή αίματος γίνεται μ’ ένα ειδικό μηχάνημα το οποίο συλλέγει το αίμα που χάνει ο ασθενής ,κατά τη διάρκεια της επέμβασης, το φιλτράρει και το επαναχορηγεί.

Σε επείγουσες περιπτώσεις όμως, όπως για παράδειγμα τα τραύματα ή τις εσωτερικές αιμορραγίες πεπτικού, θώρακος, κοιλιάς κλπ., δεν υπάρχει ο χρόνος για όλον αυτόν το σχεδιασμό. Γι’ αυτό, πρέπει η αντιμετώπιση αρχικά να στοχεύει στη διακοπή ή τον έλεγχο της αιμορραγίας και τη συλλογή αίματος, όπως αναφέρθηκε στην τρίτη αρχή. Ταυτόχρονα ξεκινάει η χορήγηση ερυθροποιητίνης και σιδήρου και η αποκατάσταση της θερμοκρασίας, καθώς η υποθερμία αυξάνει την απώλεια αίματος.

Στο τέλος της υποενότητας θα πρέπει να γίνει ειδική αναφορά στις δειγματοληψίες αίματος. Για ασθενείς με χρόνια νοσήματα ή μακρά νοσηλεία σε νοσοκομείο οι συνεχείς αιμοληψίες για τις απαραίτητες εξετάσεις μπορούν από μόνες τους να μειώσουν την αιμοσφαιρίνη. Φανταστείτε έναν ασθενή που νοσηλεύεται στη μονάδα εντατικής θεραπείας και η αιμοληψία γίνεται δύο φορές την ημέρα. Ήδη σε μια εβδομάδα η ποσότητα αίματος που χάνεται υπολογίζεται περίπου στα 200 ml. Η κατάσταση είναι ακόμα πιο δύσκολη, όταν ο ασθενής είναι παιδί, που έχει εξ ορισμού πολύ μικρότερο όγκο αίματος. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητες οι μικρο-αιμοληψίες, δηλαδή η λήψη της ελάχιστης ποσότητας αίματος που απαιτείται για κάθε εξέταση.

Όλες οι παραπάνω μέθοδοι είναι ανέξοδες και ασφαλείς. Το κέρδος είναι διπλό, πρωτίστως για τον ασθενή, που αποφεύγει τους κινδύνους της μετάγγισης, και δευτερευόντως για το σύστημα υγείας, που στηρίζεται με τη σειρά του στους φορολογούμενους πολίτες. Αυτό το συμπέρασμα, έρχονται να επιβεβαιώσουν πολλές έρευνες που δείχνουν ότι η αντιμετώπιση χωρίς μετάγγιση μειώνει το χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο, ελαφρύνοντας έτσι το κόστος. Ενώ το ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας δεν επηρεάζεται, αν ο ασθενής δε μεταγγιστεί. Σαφώς δεν είναι όλες οι παραπάνω εναλλακτικές μέθοδοι κατάλληλες για όλους τους ασθενείς. Ο θεράπων ιατρός με την ομάδα του κρίνει ποιες από όλες αυτές θα εφαρμοστούν σύμφωνα με τα δεδομένα της κάθε περίπτωσης και πάντα με μοναδικό κριτήριο το καλό του ασθενούς.

Με σεβασμό στο μέλλον και τον άνθρωπο

Η αναίμακτη ιατρική περίθαλψη αντιμετωπίζει την πρόκληση του μέλλοντος, ενώ ταυτόχρονα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ατενίζοντας το μέλλον, η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό είναι το αυξανόμενο δημογραφικό πρόβλημα. Στις αναπτυγμένες χώρες ο πληθυσμός γερνάει και μειώνεται, επομένως, ο αριθμός των ασθενών, κυρίως των ηλικιωμένων, αυξάνεται. Κατ’ επέκταση, το κόστος της περίθαλψης βαίνει συνεχώς αυξανόμενο, ενώ αντίθετα τ’ αποθέματα αίματος συνεχώς μειούμενα. Εύκολα εξάγεται το συμπέρασμα, ότι η αυστηρότερη διαχείριση του αίματος δεν θα είναι για πολύ μια επιλογή, αλλά επιτακτική ανάγκη. Επιπλέον, το κόστος για κάθε μονάδα αίματος, τα τελευταία χρόνια, έχει σχεδόν διπλασιαστεί. Σ’ αυτό το κόστος, πρέπει να συνυπολογιστεί το έμμεσο και μακροπρόθεσμο κόστος για την αντιμετώπιση των παρενεργειών της μετάγγισης και των αποζημιώσεων στους ασθενείς και στους ζώντες συγγενείς τους. Το συνολικό κόστος της ιατρικής περίθαλψης, με εύκολη απόφαση, μετατίθεται στους φορολογούμενους πολίτες, στους οποίους  τελικά στηρίζεται το σύστημα υγείας.

Πολλές έρευνες τα τελευταία χρόνια, αλλά και η καθημερινή κλινική εμπειρία έχουν δείξει ότι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις άσκοπων μεταγγίσεων. Η μετάγγιση δεν αποφασίζεται για να βελτιωθεί η περίθαλψη του ασθενούς, αλλά για να νιώσει πιο εξασφαλισμένος ο γιατρός, παραβλέποντας τον κίνδυνο στον οποίο θέτει τον ασθενή. Όλα αυτά, τη στιγμή που η περίθαλψη χωρίς μετάγγιση μειώνει το χρόνο παραμονής του στο νοσοκομείο, χωρίς ν’ αυξάνεται η νοσηρότητα και η θνησιμότητα – δηλαδή, μειώνει περισσότερο το κόστος που επωμίζεται ο ασφαλισμένος – ενώ ταυτόχρονα εκμηδενίζονται οι κίνδυνοι για παρενέργειες κι επιπλοκές, δηλαδή ενισχύεται η ασφάλειά του. Βέβαια, αυτό προϋποθέτει την εκπαίδευση των γιατρών στις μεθόδους αναίμακτης ιατρικής και κάποιες προσθήκες στον εξοπλισμό, αλλά το κόστος για όλα αυτά είναι ασυγκρίτως χαμηλότερο από το κόστος των μεταγγίσεων. Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται η πίστη και η διάθεση του ιατρικού και διοικητικού  προσωπικού ν’ αναλάβουν μια τέτοια δέσμευση.

Τέλος, σημαντικός λόγος για την επιλογή της αναίμακτης ιατρικής περίθαλψης είναι ο σεβασμός στ’ ανθρώπινα δικαιώματα. Οι συνθήκες βιοηθικής, που έχουν υπογραφεί σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, δίνουν τη δυνατότητα στον ασθενή να ενημερώνεται λεπτομερώς από τον θεράποντα γιατρό του σχετικά με την κατάσταση της υγείας του και τη θεραπεία του και ν’ αποφασίζουν από κοινού για την πορεία που θ’ ακολουθηθεί. Ο γιατρός οφείλει να ενημερώσει για τους κινδύνους της μετάγγισης και όλους τους εναλλακτικούς τρόπους θεραπείας και να συμμεριστεί τις ανάγκες και τις πεποιθήσεις του ασθενούς. Όλο και περισσότεροι ασθενείς ζητούν να μη μεταγγιστούν από φόβο, για τους κινδύνους που προαναφέρθηκαν, ενώ για άλλους είναι θέμα θρησκευτικών αντιλήψεων, όπως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ο ασθενής έχει δικαίωμα να επιλέξει τον τρόπο που θα νοσηλευθεί και θα θεραπευθεί. Έχει δικαίωμα ν’ αποδεχθεί ή ν’ απορρίψει κάτι που θα του προτείνει ο γιατρός. Είτε ένας ασθενής απορρίπτει παντελώς την ιδέα της μετάγγισης, είτε την αποδέχεται σε περιπτώσεις έσχατης ανάγκης έχει δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του και τις ανησυχίες του στο γιατρό. Ο γιατρός με τη σειρά του έχει υποχρέωση να σεβαστεί τις αποφάσεις του ασθενούς και είτε να τον αναλάβει μ’ αυτήν τη δέσμευση, είτε να τον παραπέμψει σε κάποιον άλλον.

Συμπερασματικά…

Η αναίμακτη ιατρική και χειρουργική συμβάλλει σημαντικά στο δρόμο για πιο ηθική ιατρική, καθώς σέβεται τις επιλογές, τις πεποιθήσεις, τα δικαιώματα και την ασφάλεια του ασθενούς, καθώς και το φορολογούμενο πολίτη. Αντιλαμβάνεται και δέχεται τις προκλήσεις του μέλλοντος και θέτει το γιατρό ηθικό, υπεύθυνο και άξιο στυλοβάτη  του συστήματος υγείας.

Μπροστά σ’ αυτήν την πρόκληση, ο Όμιλος Ιατρικού στέκεται με υπευθυνότητα και όραμα, οργανώνοντας Τμήμα Αναίμακτης Ιατρικής και Χειρουργικής στα πρότυπα των ιατρικά προηγμένων χωρών του κόσμου. Το τμήμα λειτουργεί στην κλινική Περιστερίου με προσωπικό κατηρτισμένο και πρόθυμο ν’ απαντήσει στις απορίες σας και ν’ ακούσει τους προβληματισμούς σας.

  • Τριανταφυλλόπουλος Φ. Δημήτρης  MD
  • Ορθοπαιδικός Χειρουργός
  • Τμήμα Αναίμακτης Ορθοπαιδικής Χειρουργικής & Ψηφιακά Καθοδηγούμενης Αρθροπλαστικής

Σχόλια (2)

  1. Μπάμπης
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Το να είμαστε ενημερωμένοι σχετικά με το αίμα, αφού ως Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουμε πολύ συγκεκριμένη Γραφική άποψη καλό θα είναι να γνωρίζουμε τι νέο έχει η Οργάνωση για το αίμα.
Ο Μπάμπης, ο καλός μας φίλος, πολύ σωστά έχει βάλει τον...

Το να είμαστε ενημερωμένοι σχετικά με το αίμα, αφού ως Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουμε πολύ συγκεκριμένη Γραφική άποψη καλό θα είναι να γνωρίζουμε τι νέο έχει η Οργάνωση για το αίμα.
Ο Μπάμπης, ο καλός μας φίλος, πολύ σωστά έχει βάλει τον σύνδεσμο που οδηγεί στην επίσημη ιστοσελίδα, αλλά το λιγκ είναι στην αγγλική γλώσσα. Όχι ότι είναι δύσκολο να το γυρίσουμε στα ελληνικά, αλλά εμείς σας το έχουμε έτοιμο… Διαβάστε εδώ και ενημερωθείτε… https://www.jw.org/el/%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%BC%CE%AD%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%B7%CF%82/

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 2 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος αν τον καταφέρουμε είναι να μπουν πλακάκιαν τόσο στην εσωτερική αυλή οσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους.

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι δύο μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ( ή όποια κυβέρνηση), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ και εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA