Μερικές αλήθειες για τα Χριστούγεννα που θα έπρεπε να γνωρίζουμε, οπωσδήποτε...

agia.grafi.xroma

Χριστούγεννα

Καληνύχτα ημέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού την θεία γέννηση, να πω στο αρχοντικό σας.

Κάλαντα κάλαντα, όλος ο κόσμος ψάλλει, με κίνητρο μοναδικό λίγα λεφτά να βγάλει.

Ποιος άραγε έχει σκεφθεί, να ψάξει στην Γραφή, γι αυτό το θείο γεγονός, τι έχει να μας πει

Αλήθεια να γεννήθηκε ο Ιησούς χειμώνα; Προσδιορίζει η Γραφή ετούτο τον κανόνα;

Μας λένε οι Ευαγγελιστές κάποιες πληροφορίες, που σίγουρα μας βγάζουνε από τις απορίες.

Ποιμένες ήταν στους αγρούς εις τα βουνά ψηλά, μα όταν κρύο έκανε ήταν στα χειμαδιά.

Πώς καταχείμωνα λοιπόν που κάνει πάντα κρύο αν κατοικούσαν κει ψηλά θα έμπαιναν στο ψυγείο.

Ο Καίσαρας ο Αύγουστος έκανε απογραφή. Είπε να πάει ο καθείς, όπου είχε γεννηθεί.

Σκεφθείτε πώς ταξίδευαν εκείνο τον καιρό, με γαϊδουράκια κι άλογα σε δρόμο όχι στρωτό.

Δεν είναι δα παράξενο, ποιος άραγε μπορούσε, με τις συνθήκες άσχημες κάποιος να οδοιπορούσε.

Δεν στέκει με την λογική αυτή η απογραφή να γίνει καταχείμωνο σε αυτή την εποχή.

Μέσ' την Γραφή Χριστούγεννα δεν έχει αναφερθεί, πότε δεν λέει η Γραφή, πρέπει να γιορτασθεί.

Ούτε οι πρώτοι Χριστιανοί γιόρταζαν την ημέρα, μα αιώνες κάποιοι αργότερα σηκώσανε παντιέρα.

Α! Είπαν ας γιορτάσουμε την γέννηση Χριστού, χωρίς να έχουν εντολή του ύψιστου Θεού.

Σαν έγινε αυτοκράτορας της Ρώμης Κωνσταντίνος, Μέγας ονομαζόμενος, ήταν παλιά εκείνος.

Που ένωσε πολλούς λαούς, στην αυτοκρατορία. Κι έτσι εκχριστιανίστηκε η ειδωλολατρία.

Έγινε ένας συγκρητισμός, μια κίβδηλη θρησκεία που είχε μορφή χριστιανική, το γράφει η ιστορία.

Ποτέ δεν λέει η Γραφή, πότε ο Χριστός εγεννήθη. Γιατί ήθελε ο ύψιστος να ξεχαστεί στην λήθη.

Όσο και για τα έθιμα που την ακολουθούν διόλου δεν είν' Χριστιανικά που όλοι το αγνοούν.

Των δώρων η ανταλλαγή, το δένδρο στολισμένο και η γιορτή που ακολουθεί σαφώς δεν είν' γραμμένο;

Ποτέ η Γραφή η Αγία, δεν γράφει ιστορίες. Ούτε για Αϊ Βασίληδες, μωρές μυθοπλασίες.

Η γέννηση του Ιησού είναι ένα γεγονός που έδωσε σωτηρία μας, ο ύψιστος Θεός.

Πρέπει να υπακούμε στον Άγιο Θεό που μας διδάσκει διαρκώς, ποιο είναι το σωστό.

Αν κάποιος περισσότερα γι αυτά θέλει να μάθει, υπάρχει ένας ιστότοπος, αυτός θα σας διδάξει jw.org

The News

"Η Ευχάριστη Ενότητά μας και η Ανάμνηση". Αυτή τη ΣΚΟΠΙΑ θα κάνουμε στη Συνέλευση

adelfotita
«Πόσο καλό και ευχάριστο είναι να ζουν μαζί οι αδελφοί με ενότητα!»—ΨΑΛΜ. 133:1.

allagi.xaraktira
Αναγκαίες αλλαγές στο χαρακτήρα μας... Όταν συγχωρούμε, προάγουμε την ενότητα

ti.me.didaskiΣτις 31 Μαρτίου 2018, καθώς ο ήλιος θα αρχίσει να δύει, ο λαός του Θεού και πολλά ενδιαφερόμενα άτομα θα συναχθούν για τον ετήσιο εορτασμό του Δείπνου του Κυρίου. Καθώς ο πλανήτης θα περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του, εκατομμύρια άτομα θα συγκεντρωθούν για να τηρήσουν την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού. Κάθε χρόνο, αυτός ο εορτασμός είναι η πιο εκπληκτική ενωτική εκδήλωση στον πλανήτη Γη!

Μπορούμε μόνο να φανταστούμε τη χαρά που πρέπει να νιώθουν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς καθώς παρατηρούν ώρα με την ώρα εκατομμύρια κατοίκους της γης να παρευρίσκονται σε αυτή την ιδιαίτερη εκδήλωση μέχρις ότου εκείνη η ημέρα φτάσει στο τέλος της. Η Αγία Γραφή προείπε ότι «ένα μεγάλο πλήθος, το οποίο κανένας άνθρωπος δεν [θα] μπορούσε να αριθμήσει, από όλα τα έθνη και τις φυλές και τους λαούς και τις γλώσσες» θα κραύγαζε: «Τη σωτηρία την οφείλουμε στον Θεό μας, που κάθεται στον θρόνο, και στο Αρνί». (Αποκ. 7:9, 10) Τι υπέροχο που είναι να τιμούνται με αυτόν τον τρόπο ο Ιεχωβά και ο Ιησούς μέσω του ετήσιου εορτασμού της Ανάμνησης!

Υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα στα οποία θα δώσει απάντηση αυτό το άρθρο. (1) Πώς μπορούμε ατομικά να προετοιμαστούμε για την Ανάμνηση και να ωφεληθούμε από την παρουσία μας εκεί; (2) Με ποιους τρόπους επηρεάζει η Ανάμνηση την ενότητα του λαού του Θεού; (3) Πώς μπορούμε να συμβάλλουμε προσωπικά σε αυτή την ενότητα; (4) Θα είναι κάποια Ανάμνηση η τελευταία; Αν ναι, πότε;

Πώς να προετοιμαστούμε και να ωφεληθούμε

Συλλογιστείτε πόσο σημαντικό είναι να παρευρεθούμε στην Ανάμνηση. Να θυμάστε ότι οι συναθροίσεις αποτελούν μέρος της λατρείας μας. Ασφαλώς ο Ιεχωβά και ο Ιησούς παρατηρούν ποιος κάνει την προσπάθεια να παρευρεθεί στη σημαντικότερη συνάθροιση του έτους. Ειλικρινά, θέλουμε να δουν ότι, εκτός και αν η υγεία μας ή οι περιστάσεις μας το καθιστούν αδύνατον, θα είμαστε παρόντες στην Ανάμνηση. Όταν δείχνουμε με τις πράξεις μας ότι οι συνάξεις για λατρεία είναι σημαντικές για εμάς, δίνουμε στον Ιεχωβά άλλον έναν λόγο να διατηρεί το όνομά μας στο «βιβλίο ενθύμησής» του —το «βιβλίο της ζωής» —στο οποίο είναι χαραγμένα τα ονόματα εκείνων που έχουν την προοπτική να λάβουν αιώνια ζωή. —Μαλ. 3:16· Αποκ. 20:15.

Λίγες ημέρες πριν από την Ανάμνηση, μπορούμε να αφιερώσουμε χρόνο για να εξετάσουμε προσεκτικά και με προσευχή την προσωπική μας σχέση με τον Ιεχωβά. (Διαβάστε 2 Κορινθίους 13:5) Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; “Εξετάζοντας τον εαυτό μας σχετικά με το αν είμαστε στην πίστη”. Θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε: “Πιστεύω πραγματικά ότι ανήκω στη μόνη οργάνωση την οποία έχει εγκρίνει ο Ιεχωβά για να επιτελεί το θέλημά του; Κάνω το καλύτερο που μπορώ για να κηρύττω και να διδάσκω τα καλά νέα της Βασιλείας; Δείχνουν οι πράξεις μου ότι πιστεύω αληθινά πως αυτές είναι οι τελευταίες ημέρες και πως το τέλος της διακυβέρνησης του Σατανά είναι κοντά; Έχω τώρα την ίδια πεποίθηση στον Ιεχωβά και στον Ιησού που είχα όταν αφιέρωσα τη ζωή μου στον Ιεχωβά Θεό;” (Ματθ. 24:14· 2 Τιμ. 3:1· Εβρ. 3:14) Ο στοχασμός γύρω από αυτές τις ερωτήσεις μάς βοηθάει να αποδεικνύουμε τι είμαστε.

Να διαβάζετε με στοχασμό ύλη από τη Γραφή σχετικά με τη σημασία της Ανάμνησης. (Διαβάστε Ιωάννης 3:16· 17:3) Ο μόνος δρόμος που οδηγεί στην αιώνια ζωή περιλαμβάνει το “να γνωρίζουμε” τον Ιεχωβά και το να “εκδηλώνουμε πίστη” στον Ιησού, τον μονογενή του Γιο. Ως προετοιμασία για την Ανάμνηση, επιλέξτε για την προσωπική σας μελέτη θέματα που θα σας βοηθήσουν να πλησιάσετε περισσότερο τον Ιεχωβά και τον Ιησού. Δείτε για παράδειγμα τι κάνει κάποιος παλαίμαχος πρεσβύτερος. Στο πέρασμα των ετών, έχει συγκεντρώσει άρθρα της Σκοπιάς που αναφέρονται συγκεκριμένα στην Ανάμνηση και στην αγάπη που μας έχουν δείξει ο Ιεχωβά και ο Ιησούς. Μερικές εβδομάδες πριν από την Ανάμνηση, ξαναδιαβάζει αυτά τα άρθρα και κάνει στοχασμούς γύρω από τη σπουδαιότητα αυτού του εορτασμού. Κάθε τόσο, ενημερώνει τη συλλογή του με ένα δυο καινούρια άρθρα. Αυτός ο πρεσβύτερος έχει διαπιστώσει ότι, ανασκοπώντας εκείνα τα άρθρα και διαβάζοντας με στοχασμό τις περικοπές της Γραφής για την Ανάμνηση, μαθαίνει καινούρια πράγματα κάθε χρόνο. Και το σημαντικότερο είναι πως η αγάπη του για τον Ιεχωβά και τον Ιησού βαθαίνει όλο και περισσότερο χρόνο με τον χρόνο. Με ένα τέτοιο πρόγραμμα μελέτης, ίσως δείτε και εσείς την αγάπη σας και την εκτίμησή σας για τον Ιεχωβά και τον Ιησού να βαθαίνουν, με αποτέλεσμα να ωφελείστε πληρέστερα από την Ανάμνηση.

Πώς επηρεάζει η Ανάμνηση την ενότητα μας

Τη βραδιά κατά την οποία έλαβε χώρα το πρώτο Δείπνο του Κυρίου, ο Ιησούς προσευχήθηκε να είναι όλοι οι ακόλουθοί του ενωμένοι και να απολαμβάνουν την ίδια πολύτιμη ενότητα που έχουν εκείνος και ο Πατέρας του. (Διαβάστε Ιωάννης 17:20, 21) Ο Ιεχωβά έχει όντως απαντήσει σε εκείνη την προσευχή του αγαπητού του Γιου, και τώρα εκατομμύρια άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Ιεχωβά έστειλε τον Γιο του. Η Ανάμνηση παρέχει αδιάσειστες αποδείξεις για την ενότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά περισσότερο από κάθε άλλη σύναξη του λαού του Θεού. Άνθρωποι από πολλά έθνη και με διαφορετικό χρώμα δέρματος συνάγονται σε χώρους συνάθροισης σε όλη τη γη. Σε μερικά μέρη, η παρουσία ανθρώπων από διαφορετικές φυλές στην ίδια θρησκευτική συνάθροιση είναι κάτι το ανήκουστο ή αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση. Αλλά στα μάτια του Ιεχωβά και του Ιησού αυτή η ενότητα είναι πανέμορφη!

Η ενότητα που απολαμβάνουμε ως λαός του Ιεχωβά δεν μας εκπλήσσει. Μάλιστα, ο Ιεχωβά την είχε προείπει. Σκεφτείτε το άγγελμα που έδωσε στον προφήτη Ιεζεκιήλ λέγοντάς του να ενώσει δύο ραβδιά, το ραβδί «για τον Ιούδα» και το ραβδί «για τον Ιωσήφ». (Διαβάστε Ιεζεκιήλ 37:15-17) Το άρθρο «Ερωτήσεις από Αναγνώστες» που δημοσιεύτηκε στη Σκοπιά του Ιουλίου 2016 εξήγησε: «Ο Ιεχωβά έδωσε στον Ιεζεκιήλ ένα άγγελμα ελπίδας το οποίο υποσχόταν την ενοποίηση του έθνους του Ισραήλ μετά την αποκατάστασή του στην Υποσχεμένη Γη. Εκείνο το άγγελμα προλέγει επίσης την ενοποίηση του λαού του Θεού που άρχισε να λαβαίνει χώρα στη διάρκεια των τελευταίων ημερών».

Κατ’ αρχάς, από το 1919, ο Ιεχωβά σταδιακά αναδιοργάνωσε και επανένωσε τους χρισμένους, οι οποίοι ήταν συμβολικά σαν το ραβδί «για τον Ιούδα». Έπειτα, καθώς όλο και περισσότερα άτομα με επίγεια ελπίδα​—που ήταν συμβολικά σαν το ραβδί «για τον Ιωσήφ»—​ενώνονταν με τους χρισμένους, οι δύο ομάδες έγιναν «ένα ποίμνιο». (Ιωάν. 10:16· Ζαχ. 8:23) Ο Ιεχωβά υποσχέθηκε να ενώσει αυτά τα δύο ραβδιά και να τα κάνει ένα στο χέρι του. (Ιεζ. 37:19) Τώρα και οι δύο ομάδες υπηρετούν ενωμένα υπό έναν Βασιλιά​—τον δοξασμένο Ιησού Χριστό, ο οποίος αποκαλείται προφητικά «ο Δαβίδ ο υπηρέτης» του Θεού. (Ιεζ. 37:24, 25) Η πολύτιμη ενότητα που περιγράφει ο Ιεζεκιήλ είναι ολοφάνερη κάθε χρόνο καθώς το χρισμένο υπόλοιπο και τα «άλλα πρόβατα» συνάγονται για να τηρήσουν την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού! Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε σε ατομικό επίπεδο για να διατηρούμε και να προάγουμε αυτή την ενότητα;

Πώς προάγουμε την ενότητα ως άτομα

Ένας τρόπος για να προάγουμε την ενότητα του λαού του Θεού είναι το να καλλιεργούμε ταπεινοφροσύνη. Όταν ο Ιησούς βρισκόταν στη γη, συμβούλεψε τους μαθητές του να ταπεινώσουν τον εαυτό τους. (Ματθ. 23:12) Αν είμαστε ταπεινοί στην καρδιά, δεν θα ενδίδουμε στο κοσμικό πνεύμα της αυτοεξύψωσης. Απεναντίας, η ταπεινοφροσύνη μας θα μας βοηθάει να είμαστε υποτακτικοί σε εκείνους που ασκούν την ηγεσία, και ένα τέτοιο υπάκουο πνεύμα είναι ουσιώδες για την ενότητα στην εκκλησία. Πάνω από όλα, η ταπεινοφροσύνη μας θα ευαρεστεί τον Θεό, διότι αυτός «εναντιώνεται στους υπερηφάνους αλλά δίνει παρ’ αξίαν καλοσύνη στους ταπεινούς». —1 Πέτρ. 5:5.

Ένας δεύτερος τρόπος για να προάγουμε την ενότητα είναι το να συλλογιζόμαστε τη σημασία των εμβλημάτων που χρησιμοποιούνται στην Ανάμνηση. Πριν από εκείνη την ιδιαίτερη βραδιά —και ιδίως εκείνη τη βραδιά— σκεφτείτε σοβαρά τι σημαίνει το άζυμο ψωμί και το κόκκινο κρασί. (1 Κορ. 11:23-25) Το ψωμί αντιπροσωπεύει το αναμάρτητο σώμα του Ιησού που προσφέρθηκε ως θυσία, και το κρασί εξεικονίζει το χυμένο αίμα του. Δεν αρκεί όμως η εγκεφαλική κατανόηση της σημασίας των εμβλημάτων. Να θυμάστε ότι η λυτρωτική θυσία του Χριστού περιλάμβανε τις δύο μεγαλύτερες εκδηλώσεις αγάπης​—την αγάπη που έδειξε ο Ιεχωβά προσφέροντας τον Γιο του για χάρη μας και την αγάπη που έδειξε ο Ιησούς θυσιάζοντας πρόθυμα τη ζωή του για εμάς. Όταν συλλογιζόμαστε την αγάπη τους, υποκινούμαστε και εμείς με τη σειρά μας να τους αγαπάμε. Η αγάπη για τον Ιεχωβά, την οποία έχουμε από κοινού με τους συλλάτρεις μας, είναι σαν σχοινί που μας δένει μαζί και ενισχύει τον δεσμό της ενότητάς μας.

Ένας τρίτος τρόπος για να προάγουμε την ενότητα είναι το να συγχωρούμε ανεπιφύλακτα τους άλλους. Όταν συγχωρούμε εκείνους που μας έχουν προσβάλει, δείχνουμε ότι εκτιμούμε τη συγχώρηση των δικών μας αμαρτιών η οποία κατέστη δυνατή με τη λυτρωτική θυσία του Χριστού. Εξετάστε μια παραβολή του Ιησού που έχει καταγραφεί στα εδάφια Ματθαίος 18:23-34. Αναρωτηθείτε: “Νιώθω την ώθηση να εφαρμόζω όσα δίδαξε ο Ιησούς; Κάνω υπομονή με εκείνους που υπηρετούν μαζί μου τον Θεό και τους δείχνω κατανόηση; Είμαι πρόθυμος να συγχωρώ όσους αμαρτάνουν ενάντια σε εμένα προσωπικά;” Ομολογουμένως, οι αμαρτίες ποικίλλουν ως προς τη σοβαρότητα, και κάποια παραπτώματα είναι πολύ δύσκολο να τα συγχωρήσει ένας ατελής άνθρωπος. Εντούτοις, αυτή η παραβολή μάς διδάσκει τι αναμένει ο Ιεχωβά. (Διαβάστε Ματθαίος 18:35) Ο Ιησούς ξεκαθαρίζει ότι ο Ιεχωβά δεν θα μας συγχωρήσει αν εμείς δεν συγχωρούμε τους αδελφούς μας όταν υπάρχει βάση για κάτι τέτοιο. Σε τι σκέψεις μάς βάζει αυτό! Όταν συγχωρούμε τους άλλους όπως μας δίδαξε ο Ιησούς, προστατεύουμε και διατηρούμε την πολύτιμη ενότητά μας.

Όταν συγχωρούμε τους άλλους, αποδεικνύουμε ότι είμαστε ειρηνοποιοί. Θυμηθείτε τη συμβουλή του αποστόλου Παύλου να “προσπαθούμε ένθερμα να διατηρούμε την ενότητα του πνεύματος με τον ενωτικό δεσμό της ειρήνης”. (Εφεσ. 4:3) Στη φετινή περίοδο της Ανάμνησης, και ιδίως εκείνο το βράδυ, κάντε βαθιές σκέψεις γύρω από το πώς φέρεστε στους άλλους. Αναρωτηθείτε: “Δείχνω ξεκάθαρα ότι είμαι άνθρωπος που δεν κρατάει μνησικακία; Έχω τη φήμη πως κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να προάγω την ειρήνη και την ενότητα;” Αυτά είναι σοβαρά ερωτήματα που πρέπει να συλλογιζόμαστε τη συγκεκριμένη περίοδο του έτους.

Ένας τέταρτος τρόπος για να προάγουμε την ενότητα είναι το να δείχνουμε αγάπη μιμούμενοι τον Ιεχωβά, τον Θεό της αγάπης. (1 Ιωάν. 4:8) Ας μη λέμε ποτέ για τους συλλάτρεις μας: «Ναι μεν οφείλω να τους αγαπώ ως Χριστιανός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους συμπαθώ κιόλας»! Σκεφτείτε όμως τη συμβουλή του Παύλου “να ανεχόμαστε ο ένας τον άλλον με αγάπη”. (Εφεσ. 4:2) Προσέξτε ότι δεν είπε απλώς “να ανεχόμαστε ο ένας τον άλλον”. Πρόσθεσε ότι πρέπει να το κάνουμε αυτό «με αγάπη». Υπάρχει διαφορά. Στις εκκλησίες μας βρίσκουμε κάθε λογής ανθρώπους τους οποίους έχει ελκύσει κοντά του ο Ιεχωβά. (Ιωάν. 6:44) Εφόσον ο Ιεχωβά τούς έχει ελκύσει κοντά του, προφανώς τους θεωρεί αξιαγάπητους. Πώς θα μπορούσαμε λοιπόν οποιοιδήποτε από εμάς να κρίνουμε έναν συλλάτρη μας ανάξιο της αγάπης μας; Δεν πρέπει να αρνούμαστε να εκδηλώσουμε την αγάπη που ο Ιεχωβά μάς προστάζει να δείχνουμε!​—1 Ιωάν. 4:20, 21.

Η τελευταία Ανάμνηση — Πότε;

Κάποτε θα έρθει η στιγμή που θα τηρήσουμε την Ανάμνηση για τελευταία φορά. Πώς το ξέρουμε; Στην πρώτη του θεόπνευστη επιστολή προς τους Κορινθίους, ο Παύλος έγραψε σε χρισμένους Χριστιανούς ότι, τηρώντας την Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού κάθε χρόνο, “εξακολουθούν να εξαγγέλλουν τον θάνατο του Κυρίου, ωσότου αυτός έρθει”. (1 Κορ. 11:26) Ο ερχομός για τον οποίο γίνεται λόγος εδώ είναι ο ίδιος με εκείνον για τον οποίο μίλησε ο Ιησούς στην προφητεία του σχετικά με τον καιρό του τέλους. Αναφορικά με την επικείμενη μεγάλη θλίψη είπε: «Θα εμφανιστεί στον ουρανό το σημείο του Γιου του ανθρώπου, και όλες οι φυλές της γης θα χτυπούν το στήθος τους από λύπη και θα δουν τον Γιο του ανθρώπου να έρχεται πάνω στα σύννεφα του ουρανού με δύναμη και μεγάλη δόξα. Και [ο Ιησούς] θα στείλει τους αγγέλους του με μεγάλο σάλπισμα, και αυτοί θα συγκεντρώσουν τους εκλεγμένους του από τους τέσσερις ανέμους, από τη μία άκρη των ουρανών ως την άλλη». (Ματθ. 24:29-31) Αυτή η “συγκέντρωση των εκλεγμένων” αναφέρεται στον καιρό κατά τον οποίο όλοι οι χρισμένοι Χριστιανοί που θα απομένουν στη γη θα λάβουν την ουράνια ανταμοιβή τους. Αυτό θα συμβεί αφού περάσει το αρχικό στάδιο της μεγάλης θλίψης αλλά πριν από τη μάχη του Αρμαγεδδώνα. Τότε όλοι οι 144.000 θα συμμετάσχουν με τον Ιησού στη νίκη επί των βασιλιάδων της γης. (Αποκ. 17:12-14) Η τελευταία Ανάμνηση που θα τηρηθεί πριν από αυτή τη σύναξη των χρισμένων στον ουρανό θα είναι και η τελευταία όλων των εποχών, διότι ο Ιησούς θα έχει “έρθει”.

Ας είμαστε αποφασισμένοι να ωφεληθούμε με το να παρευρεθούμε στην Ανάμνηση στις 31 Μαρτίου 2018. Επίσης, ας ζητάμε από τον Ιεχωβά να μας βοηθάει να συμβάλλουμε διαρκώς στην ενότητα του λαού του! (Διαβάστε Ψαλμός 133:1) Να θυμάστε ότι κάποια μέρα η Ανάμνηση που θα τηρήσουμε θα είναι η τελευταία. Στο μεταξύ, ας κάνουμε το καλύτερο για να είμαστε παρόντες και ας θεωρούμε πολύτιμη την ευχάριστη ενότητα που γευόμαστε στην Ανάμνηση.

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκατέσσερις μήνες, άνεργος

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA