Το ποίημα της Πέμπτης... Επειδή η ποίηση είναι γιατρικό για την ήρεμη και καθαρή καρδιά...

notes

 

 

ΔΥΟ ΝΟΤΕΣ


Αέρας που φυσάει η ματιά σου
Γκρίζα είναι πάντα τα όνειρά σου
Φόντο λευκό με θαλασσί έχει η καρδιά σου
Και στο πλευρό σου εγώ είμαι κοντά σου

Φύλλα που έπεσαν απ’ τον αέρα κάτω
Πέφτει η βροχή και τα κάνει όλα άνω κάτω
Το ραδιόφωνο σου ψιθυρίζει
Αυτός ο άντρας κάτι σου θυμίζει

Γλυκιά μπαλάντα είναι η φωνή σου
Πανσέδες και ζουμπούλια η μορφή σου
Δυο νότες παίζει η κιθάρα σου
Απόψε τέλειωσε το θάρρος σου

Φύλλα που έπεσαν απ’ τον αέρα κάτω
Πέφτει η βροχή και τα κάνει όλα άνω κάτω
Το ραδιόφωνο σου ψιθυρίζει
Αυτός ο άντρας κάτι σου θυμίζει.

«Συνεχίστε να Δίνετε Λόγους στον Ιεχωβά για να Μην Ξεχάσει». Μας αφορά όλους μας!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Δημόσιες Ομιλίες

garibro
Επόμενος ομιλητής στο βήμα της εκδήλωσης για την αποφοίτηση της 143ης Σχολής Γαλαάδ ήταν ο αδελφός Γκάρι Μπρο, βοηθός στην Επιτροπή Υπηρεσίας του Κυβερνώντος Σώματος και μέλος της Επιτροπής του Τμήματος. Ας δούμε ΕΔΩ το Broadcasting του Δεκεμβρίου, όπου ακούγεται και η ομιλία που δημοσιεύουμε και ας δούμε κι ΕΔΩ ένα άλλο βίντεο - γνωριμία με τους σπουδαστές της 143ης τάξης της Σχολής Γαλαάδ, που ανέβασε η οργάνωση...

Συνήθως δεν σκεφτόμαστε τον Ιεχωβά, ως κάποιον που ξεχνάει. Άλλωστε, γνωρίζει τα πάντα και σίγουρα δεν ξεχνάει τίποτα. Αλλά ξέρετε ότι οι άνθρωποι, είναι πιθανό να ξεχάσουν. Θυμάστε την αφήγηση στο Δευτερονόμιο. Ο Μωυσής σε εκείνη την περίπτωση, έλεγε στους Ισραηλίτες να είναι προσεκτικοί, αφότου θα έμπαιναν στην Υποσχεμένη Γη.

Στο εδάφιο Δευτερονόμιο 6:12, λέει «Πρόσεξε να μην ξεχάσεις τον Ιεχωβά ο οποίος σε έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου [και] από τον τόπο της δουλείας». Είναι λοιπόν πιθανό να ξεχάσουν τον Ιεχωβά οι υπηρέτες του Θεού.

Όπως ξέρετε όμως, αυτό είναι διπλής κατεύθυνσης. Ο απόστολος Παύλος αναφέρει, ότι και ο Ιεχωβά Θεός θα μπορούσε να ξεχάσει. Στο εδάφιο Εβραίους 6:10, προσέξτε την ικανότητα που έχει ο Ιεχωβά να ξεχνάει. Διαβάζουμε: «Διότι ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του διακονώντας τους αγίους και συνεχίζοντας να τους διακονείτε».

Εδώ αναφέρονται δύο πράγματα που ο Ιεχωβά λέει ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ. Ποια είναι αυτά; Το έργο και η αγάπη. Θυμηθείτε το θέμα αυτής της ομιλίας. Δεν είναι «Να Δίνετε Λόγους στον Ιεχωβά για να Μην Ξεχάσει» επειδή κάτι τέτοιο θα υπονοούσε ότι δεν του δίνετε λόγους και αυτό δεν ισχύει. Το θέμα μας είναι «Συνεχίστε να Δίνετε Λόγους στον Ιεχωβά για να Μην Ξεχάσει».

Θα μας κάνει καλό να εμβαθύνουμε λίγο περισσότερο σε αυτά τα απλά λόγια του Παύλου, επειδή αυτό θα μας βοηθήσει να μην ξεχάσουμε τον Ιεχωβά. Και ελπίζουμε ότι και Εκείνος δεν θα ξεχάσει εμάς.

Πρώτα θα μιλήσουμε για το έργο και κατόπιν θα μιλήσουμε για την αγάπη. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Παύλος δεν είπε πως ο Θεός δεν θα ξεχάσει τον διορισμό σας. Ο Ιεχωβά λέει: “Α, είσαι μέλος της Επιτροπής του Τμήματος. Ποτέ δεν θα το ξεχάσω αυτό. Ή είσαι σκαπανέας, ειδικός σκαπανέας πρεσβύτερος. Ή βρίσκεσαι στο γραφείο υπηρεσίας σε ένα τμήμα υπηρεσίας. Ποτέ δεν θα το ξεχάσω”. Δεν είπε αυτό ο Παύλος στο εδάφιο.

Τι είπε; Ότι το έργο είναι αυτό που δεν θα ξεχάσει ο Ιεχωβά. Χρειαζόμαστε μέλη Επιτροπών του Τμήματος πρεσβυτέρους, σκαπανείς και ούτω καθεξής. Αλλά αυτό που δεν θα ξεχάσει ο Ιεχωβά είναι το έργο που κάνουμε καθώς και τους διάφορους διορισμούς και τους τρόπους μέσω των οποίων υπηρετούμε τον Ιεχωβά Θεό προσφέροντάς του ολόψυχη υπηρεσία.

Θα ήθελα να σας πω για έναν αδελφό που ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει αυτό το τμήμα του εδαφίου Εβραίους 6:10. Πριν από λίγα χρόνια είχαμε πέντε μέλη στις Επιτροπές Αιθουσών Συνελεύσεων και πήραμε την οδηγία να τα μειώσουμε σε τρία. Έπρεπε λοιπόν να φύγουν δύο μέλη από κάθε επιτροπή. Η Επιτροπή του Τμήματος αποφάσισε, ποιοι αδελφοί θα έφευγαν.

Ένας από τους μεγαλύτερους και σοφότερους αδελφούς που υπηρετούσαν αποφασίστηκε ότι θα έπρεπε να βγει από την επιτροπή. Έπρεπε λοιπόν κάποιος να πάει να του το πει. Και ποιος επιλέχτηκε να πάει; Εγώ.

Καθόμουν λοιπόν στο τραπέζι συνεδριάσεων με την Επιτροπή Αίθουσας Συνελεύσεων, είχα άγχος και χρησιμοποιώντας τη Γραφή προσπαθούσα να αγγίξω την καρδιά τους. Τελικά, έφτασε η στιγμή που έπρεπε να πω «Εσείς οι δύο, αδελφοί, θα αφήσετε τον διορισμό σας».

Αμέσως, ο ηλικιωμένος αδελφός σήκωσε το χέρι του και είπε «Μπορώ να σας διαβάσω και εγώ ένα εδάφιο;» Και του απάντησα: «Ναι, βέβαια». Διάβασε το εδάφιο Εβραίους 6:10. Και είπε: «Αδελφοί, δεν είμαι εδώ για κάποιον τίτλο. Είμαι εδώ για να εργάζομαι. Δώστε μου εργασία». Συγκινούμαι κάθε φορά που λέω αυτή την ιστορία επειδή το σχόλιό του εκφράζει αυτό που είπε ο Παύλος “Ο Ιεχωβά δεν θα ξεχάσει το έργο σας”.

Ας επιστρέψουμε στο εδάφιο Εβραίους 6:10 για να δούμε το δεύτερο σημείο. Λέει: “Δεν θα ξεχάσει την αγάπη”. Για τι είδους αγάπη μιλάει; Λέμε: “Ιεχωβά, σε αγαπάμε”. Ο Ιεχωβά μάς κοιτάζει και λέει: “Σας ευχαριστώ. Ποτέ δεν θα ξεχάσω ότι με αγαπάτε”. Αυτό ισχύει, αλλά ο Παύλος δεν έλεγε αυτό.

Ας το ξαναδιαβάσουμε. Εδάφιο 10. Αφού λέει ότι δεν θα ξεχάσει το έργο, συνεχίζει «Και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του, διακονώντας τους αγίους και συνεχίζοντας να τους διακονείτε». Υπάρχουν δύο λέξεις εδώ που είναι σημαντικό να καταλάβουμε «δείξατε» και «διακονώντας». Δηλαδή, ο Ιεχωβά λέει “Την αγάπη σας για τους αδελφούς σας, α, για δες, δεν θα την ξεχάσω ποτέ”. Βλέπετε, δεν είναι διανοητική αγάπη.

Πόσον καιρό ήσασταν στην τάξη, περίπου πέντε μήνες; Φαντάζομαι ότι διαβάσατε όλα τα εδάφια, ακούσατε όλα τα παραδείγματα για την εκδήλωση αγάπης, έχετε κάθε λόγο να εκδηλώνετε αγάπη. Και τώρα σας παροτρύνουμε να βγείτε έξω και να κάνετε αυτό ακριβώς. Εφαρμόστε όσα μάθατε.

Να θυμάστε ότι αν είναι μόνο λόγια, τι είπε ο Παύλος; Είναι σαν κύμβαλο —κύμβαλο που βροντάει. Άρα λοιπόν, αγάπη σημαίνει πράξεις, δεν σημαίνει μόνο λόγια.

Θα ήθελα να σας πω άλλη μια σύντομη ιστορία, για έναν αδελφό που δυσκολευόταν κάπως σε αυτόν τον τομέα. Όταν ήμουν νεαρός επίσκοπος περιοχής είχα έναν επίσκοπο περιφερείας που τον φοβόμουν. Όλοι τον φοβούνταν. Σε μια συνέλευση περιοχής, η γυναίκα του έλειπε. Εκείνος δεν είπε σε κανέναν γιατί έλειπε και εμείς φυσικά δεν τον ρωτήσαμε.

Στην τελευταία ομιλία της Κυριακής, λοιπόν, αποφάσισα χωρίς να τον ρωτήσω, να πω σε όλους τι συνέβαινε. Είπα: «Όπως προσέξατε η σύζυγος του αδελφού δεν είναι μαζί του. Ήθελα να γνωρίζετε ότι αύριο θα υποβληθεί σε μια σοβαρή επέμβαση γι’ αυτό ας προσευχηθούμε όλοι για αυτούς». Κατόπιν, τον κάλεσαν στο βήμα, αλλά αυτός δεν εμφανίστηκε. Ήταν πίσω από τη σκηνή πολλή ώρα. Ειλικρινά δεν ήξερα τι να κάνω.

Σε λίγο, ο αδελφός εμφανίζεται, πάει αργά - αργά και φτάνει στο μικρόφωνο. Η φωνή του σπάει. Αρχίζει τελικά να μιλάει και εκφωνεί όλη την ομιλία σε πολύ χαμηλό τόνο. Στο τέλος του προγράμματος, πάντα έχουμε έναν συγκινητικό ύμνο. Μετά έπρεπε να κάνει προσευχή. Δεν μπορούσε. Άρχισε να κλαίει.

Τελικά, έπειτα από πολλή ώρα, είπε μερικές λέξεις, «αμήν». Ξέρετε τι έγινε μετά; Ολόκληρη η περιοχή έτρεξε γύρω του. Τον αγκάλιαζαν. Όλοι έκλαιγαν. Αργότερα μου είπε: «Γκάρι, αγαπώ τους αδελφούς. Απλώς, δεν ξέρω πώς να το δείξω». Αν μοιάζετε με αυτόν τον αδελφό, μάθετε πώς να δείχνετε αγάπη.

Τι μπορείτε να κάνετε; Ίσως χρειάζεται να αλλάξετε πρόσωπο. Όχι κυριολεκτικά, αλλά να απαλύνετε την έκφρασή σας. Ίσως χρειάζεται να απαλύνετε τη φωνή σας. Ίσως χρειάζεται να αναπτύξετε μια πιο προσιτή προσωπικότητα. Να κάνετε πράγματα για τους άλλους. Να φροντίζετε τους ηλικιωμένους αδελφούς και αδελφές της εκκλησίας σας.

Ακόμη και αν δεν σας βγαίνει φυσικά και νιώθετε παράξενα, να το κάνετε αυτό και με τον καιρό θα γίνει μέρος του εαυτού σας. Επειδή όταν περνάτε την είσοδο της Αίθουσας Βασιλείας ή του γραφείου τμήματος όπου υπηρετείτε, οι αδελφοί θα σας πλησιάζουν όχι λόγω του διορισμού σας, αλλά επειδή έχετε εργαστεί σκληρά για να δείχνετε αγάπη. Καθώς λοιπόν πηγαίνετε στον διορισμό σας, να θυμάστε πάντα ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει το έργο που έχετε κάνει και την αγάπη που έχετε δείξει και δεν θα τα ξεχάσει ποτέ.

  • Εδώ σταδιακά θα δούμε όλες τις ομιλίες από το Broadcasting Δεκεμβρίου 2017
  • Χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καλό μας φίλο MBabis Ggrreeccee. Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό, εφικτό. Αλλά είπαμε, όταν ο ένας βοηθάει τον άλλον, τότε το αποτέλεσμα είναι το καλύτερο!

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA