Ο κόσμος γιορτάζει τα Χριστούγεννα, αλλά τι πρέπει στ' αλήθεια να γνωρίζουμε γι' αυτά;

xristougΕκατομμύρια άνθρωποι παγκόσμια ετοιμάζονται να γιορτάσουν  τα Χριστούγεννα του 2017. Ίσως να είστε και εσείς ανάμεσά τους. Από την άλλη μεριά, πιθανόν να μη συνηθίζετε να συμμετέχετε στο θρησκευτικό μέρος αυτής της δημοφιλούς γιορτής.

Όπως και αν έχουν τα πράγματα, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα μείνετε ανεπηρέαστοι από τα Χριστούγεννα. Αυτή η γιορτή διαπνέει τον κόσμο του εμπορίου και της ψυχαγωγίας, ακόμη και στις μη Χριστιανικές χώρες. Πραγματικά έτσι είναι, ακόμα και η Κινέζοι στην αγορά τους έχουν... χριστουγεννιάτικα πράγματα!

Τι γνωρίζετε αλήθεια για τα Χριστούγεννα; Έχει Γραφική βάση ο εορτασμός της γέννησης του Χριστού; Τι βρίσκεται πίσω από αυτή τη δημοφιλή γιορτή, που λαβαίνει χώρα κάθε χρόνο στις 25 Δεκεμβρίου;

Η Προέλευση των Χριστουγέννωνxrist...

Η "Νέα Καθολική Εγκυκλοπαίδεια" (New Catholic Encyclopedia) αναγνωρίζει: «Η ημερομηνία γέννησης του Χριστού δεν είναι γνωστή. Τα ευαγγέλια δεν αποκαλύπτουν ούτε την ημέρα ούτε το μήνα . . .

Σύμφωνα με την υπόθεση που πρότεινε ο Χ. Γιούσενερ . . . και που την αποδέχονται οι περισσότεροι λόγιοι σήμερα, καθορίστηκε για τη γέννηση του Χριστού η ημερομηνία του χειμερινού ηλιοστασίου (25 Δεκεμβρίου στο Ιουλιανό ημερολόγιο, 6 Ιανουαρίου στο Αιγυπτιακό ημερολόγιο), επειδή εκείνη την ημέρα καθώς ο ήλιος άρχιζε την επιστροφή του στον ουρανό του βόρειου ημισφαιρίου, οι ειδωλολάτρες ακόλουθοι του Μίθρα γιόρταζαν τη γέννηση του ακατανίκητου ήλιου (dies natalis Solis Invicti).

Στις 25 Δεκεμβρίου του 274, ο Αυρηλιανός ανακήρυξε το θεό ήλιο κύριο προστάτη της αυτοκρατορίας και αφιέρωσε σε αυτόν ένα ναό στο Κάμπους Μάρτιους. Τα Χριστούγεννα είχαν την αρχή τους σε μια εποχή που η λατρεία του ήλιου ήταν ιδιαίτερα έντονη στη Ρώμη».

Δείτε μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ μερικά ενημερωτικά άρθρα σχετικά με τα Χριστούγεννα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ex.xristugena

 Αρκούν, αλήθεια κάποιες πληροφορίες, όσο τεκμηριωμένες κι αν είναι, για να αλλάξουμε στάση στη ζωή μας; Όχι βέβαια! Δεν είμαι αιθεροβάμων για να πιστεύω κάτι τέτοιο.

Η συνήθεια είναι μερικές φορές, αδύνατον να ξεκουραστεί. Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο ξέρουν, αντιλαμβάνονται όλες αυτές τις αλήθειες, αλλά «αφήνονται» σ’ αυτά τα έθιμα, επειδή έτσι τα βρήκαν και επειδή, λένε πως τους αλλάζουν τη ζωή τους.

Είναι όμως αυτή μια υπεύθυνη στάση; Και αξίζει να την ακολουθούμε όσοι σεβόμαστε τον εαυτό μας και τη λογική μας; Αν θέλουμε να κάνουμε όμορφες αλλαγές στη ζωή μας, να δώσουμε δώρα στους αγαπημένους μας και να δημιουργήσουμε μια όμορφη ατμόσφαιρα, μπορούμε να το κάνουμε κάθε στιγμή… Δε χρειάζεται να είναι Χριστούγεννα. Απλά πράγματα είναι. Εμείς τα κάνουμε πολύπλοκα κάποια στιγμή.

"Η Οδός, η Αλήθεια, η Ζωή" το νέο βιβλίο στην εκκλησιαστική μας μελέτη

iisus

Πιθανότατα σας αρέσει να ακούτε καλά νέα. Μάθετε λοιπόν ότι υπάρχουν πολύ καλά νέα για εσάς και για εκείνους που αγαπάτε.

Αυτά τα καλά νέα βρίσκονται στην Αγία Γραφή, ένα βιβλίο το οποίο ο Δημιουργός του σύμπαντος, ο Ιεχωβά Θεός, φρόντισε να γραφτεί πριν από χρόνια. Σε αυτό το έντυπο, θα επικεντρωθούμε σε τέσσερα βιβλία της Γραφής που περιέχουν πολύ καλά νέα για όλους μας. Τα βιβλία αυτά φέρουν τα ονόματα των ανθρώπων τους οποίους χρησιμοποίησε ο Θεός για να τα γράψουν​—Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς και Ιωάννης.

Πολλοί αναφέρονται σε αυτές τις τέσσερις αφηγήσεις ως τα τέσσερα Ευαγγέλια. Και οι τέσσερις παρουσιάζουν το ευαγγέλιο, δηλαδή τα καλά νέα, σχετικά με τον Ιησού​—ότι αυτός είναι το μέσο που παρέχει ο Θεός για σωτηρία και ότι, ως Βασιλιάς της ουράνιας Βασιλείας του Θεού, θα χαρίσει αιώνιες ευλογίες σε όλους όσους εκδηλώνουν πίστη σε αυτόν.​—Μάρκος 10:17, 30· 13:13.

ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ;

Ίσως έχετε αναρωτηθεί γιατί ο Θεός ενέπνευσε τη συγγραφή τεσσάρων αφηγήσεων γύρω από τη ζωή και τις διδασκαλίες του Ιησού.

Η ύπαρξη ξεχωριστών αφηγήσεων γύρω από τα όσα είπε και έκανε ο Ιησούς έχει συγκεκριμένα οφέλη. Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι τέσσερις άντρες στέκονται κοντά σε έναν φημισμένο δάσκαλο. Εκείνος που στέκεται μπροστά του έχει ένα γραφείο όπου εισπράττονται φόροι. Εκείνος που βρίσκεται στα δεξιά του είναι γιατρός. Ο άντρας που ακούει από τα αριστερά είναι ψαράς και πολύ στενός φίλος του δασκάλου. Ο τέταρτος άντρας, που στέκεται πίσω, είναι ο νεότερος. Και οι τέσσερις είναι έντιμοι άνθρωποι, αλλά ο καθένας έχει τα δικά του ενδιαφέροντα και συγκεντρώνει την προσοχή του σε κάτι διαφορετικό. Σε περίπτωση που ο καθένας γράψει μια αφήγηση των λόγων και των έργων του δασκάλου, οι τέσσερις αυτές εξιστορήσεις πιθανότατα θα αναδεικνύουν διαφορετικές λεπτομέρειες ή γεγονότα. Αν εμείς εξετάσουμε και τις τέσσερις αφηγήσεις, έχοντας υπόψη την οπτική γωνία ή τον αντικειμενικό σκοπό του κάθε συγγραφέα, αποκτούμε μια σφαιρική εικόνα του τι είπε και έκανε ο δάσκαλος. Το παράδειγμα αυτό δείχνει πώς μπορούμε να ωφεληθούμε από τις τέσσερις ξεχωριστές αφηγήσεις για τη ζωή του Μεγάλου Δασκάλου, του Ιησού.

Η ΟΔΟΣ, Η ΑΛΗΘΕΙΑ, Η ΖΩΗ

Καθώς διαβάζετε και απολαμβάνετε το βιβλίο, να έχετε κατά νου αυτό που θέλει κυρίως να μεταδώσει σε εσάς και σε αυτούς που αγαπάτε. Να θυμάστε ότι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός είπε στον απόστολο Θωμά: «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα παρά μόνο μέσω εμού».​—Ιωάννης 14:6.

Με τη βοήθεια του βιβλίου Ιησούς​—Η Οδός, η Αλήθεια, η Ζωή, θα αντιληφθείτε πώς ο Ιησούς είναι αναμφισβήτητα «η οδός». Μόνο μέσω αυτού μπορούμε να πλησιάσουμε τον Ιεχωβά Θεό με προσευχή. Επιπλέον, ο Ιησούς είναι η οδός για να συμφιλιωθούμε με τον Θεό. (Ιωάννης 16:23· Ρωμαίους 5:8) Επομένως, μόνο μέσω του Ιησού μπορούμε να έχουμε επιδοκιμασμένη σχέση με τον Θεό.

Ο Ιησούς είναι «η αλήθεια». Μιλούσε και ζούσε σε αρμονία με την αλήθεια. Ήταν σαν να ήρθε η αλήθεια στον κόσμο όταν εμφανίστηκε ο Ιησούς. Ο Ιησούς εκπλήρωσε πάμπολλες προφητείες, οι οποίες έγιναν «Ναι μέσω αυτού». (2 Κορινθίους 1:20· Ιωάννης 1:14) Χάρη σε αυτές, διακρίνουμε τον κεντρικό του ρόλο στην επεξεργασία του σκοπού του Θεού.​—Αποκάλυψη 19:10.

Τέλος, ο Ιησούς Χριστός είναι «η ζωή». Καταβάλλοντας το λύτρο, δηλαδή καταθέτοντας την τέλεια ζωή και το τέλειο αίμα του, κατέστησε εφικτή για εμάς «την πραγματική ζωή», ή αλλιώς «την αιώνια ζωή». (1 Τιμόθεο 6:12, 19· Εφεσίους 1:7· 1 Ιωάννη 1:7) Επίσης, θα αποδειχτεί ότι είναι «η ζωή» για εκατομμύρια άτομα που έχουν πεθάνει αλλά θα αναστηθούν με την προοπτική να ζήσουν στον Παράδεισο για πάντα.​—Ιωάννης 5:28, 29.

Όλοι χρειάζεται να κατανοούμε και να εκτιμούμε τον ρόλο του Ιησού στον σκοπό του Θεού.

«O Θεός Υπήρξε Αγαθός και Ελεήμων μαζί Μου» - Αφήγηση από τον Γεώργιο Δ. Γάγκα*

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

gagas1
Οι φωτογραφίες του Γιώργου Γάγκα είναι από τη σελίδα 260 του βιβλίου: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά - Διαγγελείς της Βασιλείας του Θεού» ενώ οι δύο μικρότερες μέσα στο κείμενο είναι από τη ΣΚΟΠΙΑ w94 1/12 31 όπου και αναγγέλλεται ο θάνατος του.

gagas3Γεννήθηκα στις 17 Φεβρουαρίου 1896, σε μια ασήμαντη πόλη της Μικράς Ασίας που ονομάζεται Νέα Έφεσος (στην Τουρκική: Κουσάντασι). Βρισκόταν δέκα τρία περίπου χιλιόμετρα μακριά από την αρχαία Έφεσο, όπου πριν από 1900 περίπου χρόνια ο απόστολος Παύλος κήρυξε και έγραψε την πρώτη επιστολή του προς τους Κορινθίους.

Όταν ήμουν πέντε ή έξι περίπου ετών, πέθανε ο πατέρας μου. Η μητέρα μου ήταν μια ευσεβής γυναίκα, που φοβόταν τον Θεό. Αλλά δεν είχε γνώση της Γραφής κι έτσι δεν γνώριζε πώς να αναθρέψει τα παιδιά της «με τη διαπαιδαγώγηση και τη νουθεσία του Ιεχωβά» (Εφεσ. 6:4). Πραγματικά, το 95% σχεδόν από τον Ορθόδοξο πληθυσμό δεν είχαν Αγία Γραφή, ούτε και είχαν ποτέ δει καμία. Έτσι, μη έχοντας έναν οδηγό για να μου δείξει τον ορθό δρόμο να βαδίσω, ακολούθησα μια απρόσεκτη ζωή, που δεν έφερε τιμή στον Θεό.

Ωστόσο, στα παιδικά μου χρόνια πήγαινα στην εκκλησία και ήμουν μέλος της χορωδίας, ψάλλοντας ύμνους. Από αυτούς τους ύμνους και από τη θρησκευτική εκπαίδευση που έλαβα στο σχολείο, έμαθα τη διδασκαλία της Εκκλησίας για το διπλό πεπρωμένο του ανθρωπίνου γένους: οι καλοί άνθρωποι πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στον ουρανό όταν πεθαίνουν· οι κακοί στον πύρινο Άδη. Θυμάμαι ακόμη έναν ύμνο που ψάλλαμε στη Μαρία παρακαλώντας την να μας απολυτρώσει από τα αιώνια βάσανα. Αυτή η διδασκαλία είχε ριζώσει στην καρδιά μου, και ήμουν βέβαιος για την ύπαρξη ενός τέτοιου τόπου για τους πονηρούς. Επί τέλους, την δίδασκε η Ορθόδοξη Εκκλησία και πίστευα ότι η εκκλησία μου δίδασκε ορθές διδασκαλίες, αφού η ίδια η λέξη «ορθοδοξία» σημαίνει ορθή ή αληθινή δοξασία, γνώμη.

Εφόσον ήμουν ένας κακός νέος, θεωρούσα βέβαιο ότι κάποια μέρα θα κατέληγα στον Άδη για να καίγομαι αιώνια. Αλλά εδώ συνέβαινε το περίεργο: μολονότι γνώριζα ότι κάποτε θα πήγαινα εκεί, ωστόσο δεν μπορούσα να αναμορφωθώ. Εκείνο, που δεν μπορούσα να εξηγήσω, ήταν, Ποια ικανοποίηση βρίσκει ο Θεός με το να βασανίζει δισεκατομμύρια ανθρώπους αιώνια; Είχα μάθει ότι ο Θεός είναι καλός, αλλά αναρωτιόμουν, Πού ήταν η καλοσύνη του αν βασάνιζε ανθρώπους αιώνια;

Όταν ήμουν έντεκα ετών, έφυγα από τη Νέα Έφεσο και πήγα στο νησί Χίο, όπου επί τρία έτη φοίτησα σε μία εμπορική σχολή. Κατόπιν εξερράγη ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Έφυγα από την Χίο και πήγα στην Αθήνα, όπου υπέφερα από τη μεγαλύτερη πείνα στη ζωή μου, διότι η Ελλάδα είχε αποκλειστεί και τίποτε δεν μπορούσε να εισαχθεί. Από εκεί πήγα στο Παρίσι, και μετά το τέλος του πολέμου έφτασα στη Μασσαλία για να περιμένω ένα πλοίο που θα πήγαινε στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Ένα βράδυ στο διάστημα που ήμουν στη Μασσαλία είδα μέλη του Στρατού της Σωτηρίας να ψάλλουν στους δρόμους. Μη γνωρίζοντας τι είδους άνθρωποι ήσαν, τους ακολούθησα στον τόπο της συνάθροισής τους και διαπίστωσα ότι αποτελούσαν μια θρησκευτική οργάνωση. Άλλη μια φορά ήρθε στο νου μου η σκέψη του Άδη, και ρώτησα τον κήρυκα σχετικά. Η απάντησή του ήταν η ίδια που είχα διδαχθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣgagas2

Τελικά έφτασα το 1920 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια μέρα, καθώς εργαζόμουν σ’ ένα «μπαρ» στην πόλη Μαριέττα, της Πολιτείας Οχάιο, ήλθε μέσα κάποιος και άρχισε να μιλά για την Αγία Γραφή. Οι άλλοι τον άκουγαν, κι εγώ έκανα το ίδιο. Αμέσως αντιλήφθηκα ότι μιλούσε τελείως διαφορετικά από όλους τους άλλους ανθρώπους της θρησκείας. Αυτά που έλεγε είχαν νόημα.

Μας είπε ότι, όταν ένας πεθάνει, δεν πηγαίνει στον ουρανό ή σε έναν πύρινο Άδη, αλλά στον τάφο. Έπιασα συζήτηση μαζί του· τότε μου έδωσε τη Γραφή του και μου είπε, «Διάβασε εδώ». Μου έδειξε το εδάφιο Ιωάννης 3:13. Το διάβασα και το ξαναδιάβασα. Κάθε φορά που το διάβαζα έλεγε το ίδιο. «Επιπλέον, κανείς δεν έχει ανεβεί στον ουρανό». Είχα τόσο εκπλαγεί ώστε δεν γνώριζα τι να πω.

Όταν είδα ότι μπορούσε να απαντήσει στα ερωτήματά μου χρησιμοποιώντας τη Γραφή, σκέφτηκα, «Ας τον ρωτήσω για τον πύρινο Άδη». Έτσι του είπα: «Εσείς τι πιστεύετε για έναν πύρινο Άδη; Υπάρχει ή όχι;» «Ακούστε», μου είπε, «υποθέστε ότι είστε νυμφευμένος και είχατε ένα παιδί, που ήταν το χειρότερο παιδί του κόσμου. Θα είχατε, ως πατέρας, το θάρρος να ρίξετε αυτό το παιδί στη φωτιά και να το ακούτε να φωνάζει από τον πόνο;» Είπα ότι «Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ ένα τέτοιο πράγμα». Αυτός μου αποκρίθηκε: «Αν εσείς, που είστε κακός, δεν μπορείτε να κάνετε ένα τέτοιο πράγμα στο παιδί σας, γιατί αποδίδετε μια τόσο διαβολική πράξη στον Θεό, ο οποίος είναι αγάπη;» Αυτό ήταν ένα ακλόνητο επιχείρημα!

Αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος ήταν ένας από τους Σπουδαστές της Γραφής, όπως λέγονταν τον καιρό εκείνο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, προχώρησε και μου εξήγησε από τη Γραφή τι σημαίνει η λέξη «Άδης». Η ευχαρίστηση και η περιέργειά μου είχαν φτάσει στο κατακόρυφο, και τον ρώτησα πώς και πού έμαθε αυτά τα πράγματα. Του ζήτησα να μου φέρει ένα βιβλίο, που να έχει ιστορίες για τον Αβραάμ, τον Ιωσήφ και άλλους Βιβλικούς χαρακτήρες, μη γνωρίζοντας ότι αυτές οι αληθινές ιστορίες υπήρχαν στην ίδια τη Γραφή. Ύστερα από λίγες ημέρες μου έφερε μια Γραφή κι ένα βιβλίο ως βοήθημα της μελέτης της Γραφής που είχε τον τίτλο «Το Θείο Σχέδιο των Αιώνων». Τη νύχτα εκείνη διάβασα ως τα μεσάνυχτα και περισσότερο!

Την επόμενη μέρα καθώς ετοίμαζα καφέ στον τόπο της εργασίας μου, ο νους μου στρεφόταν γύρω από αυτά που είχα διαβάσει την προηγούμενη νύχτα. Θα είχα κάνει μερικά λάθη, διότι άκουσα πελάτες να λένε, «Αυτός ο νέος ενεργεί παράξενα σήμερα. Πρέπει να του έχει συμβεί κάτι». Είχαν δίκιο! Κάτι είχε λάβει χώρα μέσα μου. Μια αλλαγή γινόταν στη ζωή μου. Έβγαινα από ένα μεγάλο σκοτάδι σε ένα θαυμάσιο φως. Έστρεφα τα νώτα σε ένα παλαιό σύστημα και έβλεπα προς ένα νέο, που δεν μπορούσα ακόμη να εξηγήσω πλήρως.

ΑΚΡΑΤΗΤΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΗ

Η μελέτη του βιβλίου μαζί με τη Γραφή γέννησαν μέσα μου μια τόση χαρά και τόσες επιθυμίες, ώστε ρώτησα αυτόν που μου έφερε αυτές τις αλήθειες αν υπήρχαν άλλοι σαν αυτόν στην Μαριέττα. Μου είπε ότι δεν υπήρχαν, και ότι έπρεπε να πάω στο Ουήλινγκ, της Δυτικής Βιργινίας. Εκεί θα εύρισκα, επίσης, άλλους που μιλούσαν τη γλώσσα μου, την Ελληνική, και οι οποίοι θα μπορούσαν να απαντήσουν στις ερωτήσεις μου. Έτσι, ύστερα από μερικές ημέρες πήγα στο Ουήλινγκ και ανέλαβα εργασία σε ένα εστιατόριο για το πλύσιμο πιάτων.

Σε λίγο έλαβα ειδήσεις από τον μεγαλύτερο αδελφό μου ότι με θεωρούσε τρελό. Mε επισκέφθηκε στο εστιατόριο και με βρήκε να καθαρίζω πατάτες. Μου είπε: «Έλα μαζί μου και θα σε πληρώνω περισσότερα. Θα είσαι ως προϊστάμενος. Θα σε κάνω συνέταιρο και θα κερδίσουμε πολλά χρήματα». Αλλά δεν δέχθηκα, διότι η αγαθότητα του Θεού και η κατανόηση του τι είναι η βασιλεία του και τι θα επιτελέσει μου έκαναν τέτοια εντύπωση και ανέπτυξαν στην καρδιά μου τόση χαρά και αγάπη για τον Ιεχωβά, ώστε, μολονότι ήρθα στην Αμερική με το σκοπό να κερδίσω χρήματα, αυτή η επιθυμία εξαφανίστηκε.

Προτού περάσει πολύς καιρός, συμβόλισα την αφιέρωσή μου με το βάπτισμα στο νερό. Σε όλο αυτό το διάστημα δεν παρέλειπα να παρευρίσκομαι στις συναθροίσεις για τη μελέτη της Γραφής, μολονότι δεν γνώριζα Αγγλικά. Ωστόσο, εκείνοι που ήσαν αφιερωμένοι στο θέλημα του Θεού και οι οποίοι μιλούσαν Ελληνικά, με βοήθησαν. 

Από το Ουήλινγκ μερικοί από εμάς μετακομίσαμε στο Μπιτς Μπότομ, μια πολύ μικρή πόλη. Εκεί σχηματίσαμε μια μικρή εκκλησία, η οποία σταθερά μεγάλωνε. Κάναμε μια προσεκτική μελέτη της Γραφής και φτάσαμε να αγαπούμε και να αισθανόμαστε χαρά γι’ αυτά που μαθαίναμε τόσο, ώστε μετά την τακτική μελέτη είχαμε μια άλλη ανεπίσημη μελέτη σε διάφορα θέματα. Δεν σπαταλούσαμε χρόνο. Μας φαινόταν ότι δεν μαθαίναμε πολύ γρήγορα. Συζητούσαμε επανειλημμένα για την αγαθότητα του Θεού μας.

Το έλεος και η αγαθότητα του Ιεχωβά προς εμένα μου έκαναν τόση εντύπωση και διέγειραν μέσα μου τόση αγάπη για τους αδελφούς, ώστε προσευχόμουν στον Θεό και τον παρακαλούσα να επιτρέψει να δοκιμάσω άλλες απογοητεύσεις, αλλά να μην επιτρέψει να χάσω κάποια συνάθροιση με τους αδελφούς. Ο Ιεχωβά πιστά ανταποκρίθηκε σ’ αυτή την παράκληση, διότι στη διάρκεια αυτών των σαράντα πέντε ετών, που απόλαυσα το έλεος και την αγαθότητά Του υπήρξα τακτικός στην παρακολούθηση των συναθροίσεων.

Για μένα, το να παρευρίσκομαι στις συναθροίσεις με τους αδελφούς είναι μια από τις μεγαλύτερες ευχαριστήσεις της ζωής και μια πηγή ενθάρρυνσης. Αγαπώ να βρίσκομαι στην Αίθουσα της Βασιλείας μεταξύ των πρώτων, και να φεύγω μεταξύ των τελευταίων, αν είναι δυνατόν. Αισθάνομαι μια ενδόμυχη χαρά, όταν μιλάω με τον λαό του Θεού. Όταν βρίσκομαι ανάμεσά τους, αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι στο σπίτι μου μαζί με την οικογένειά μου, σε έναν πνευματικό παράδεισο. Επίσης, στις συναθροίσεις αισθάνομαι το πνεύμα του Ιεχωβά σε μεγαλύτερο μέτρο. Και μόλις τελειώσει η συνάθροιση, θέλω να μιλήσω με τα νέα ενδιαφερόμενα άτομα. Όπως η πυξίδα είναι πάντοτε στραμμένη στο βορρά, έτσι και η ενδόμυχη σκέψη και επιθυμία μου είναι να παρευρίσκομαι στις συναθροίσεις. Εκτιμώ πλήρως τη θεόπνευστη δήλωση του Ψαλμωδού: «Ένα πράγμα ζήτησα από τον Ιεχωβά. Αυτό θα επιζητώ: Να κατοικώ στον οίκο του Ιεχωβά όλες τις ημέρες της ζωής μου» Ψαλμός. 27:4.

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΤΟ ΜΠΕΘΕΛ

Η ευδοκία του Θεού εκδηλώθηκε περαιτέρω σε εμένα, όταν, κάποια ημέρα του 1928, έλαβα μια επιστολή από την Εταιρία Σκοπιά, που με καλούσε να έρθω στα κεντρικά γραφεία του Μπέθελ στο Μπρούκλιν, Νέας Υόρκης, για να υπηρετήσω ως μεταφραστής. Δύσκολα μπορούσα να το πιστέψω. Εγώ, μεταφραστής; Εργαζόμουν τότε ως εστιάτορας! Μου ήρθε όμως στην σκέψη ότι και ο Νώε δεν υπήρξε ποτέ ναυπηγός. Και μήπως ο Μωυσής γνώριζε πώς στήνονταν σκηνές; Και οι δύο έμαθαν. Θα μάθαινα κι εγώ.

Στο Μπέθελ δοκίμασα σε μεγαλύτερο βαθμό το έλεος και την αγαθότητα του Ιεχωβά. Τι χαρά υπήρξε για μένα να βρεθώ ανάμεσα σε 200 περίπου (τώρα 800 και πλέον) αδελφούς και αδελφές στην πίστη! Τι αγαλλίαση και χαρά είχα αισθανθεί και εξακολουθώ να αισθάνομαι, να κάθομαι μαζί τους στο φαγητό τρείς φορές την ημέρα, και κάθε πρωΐ να συζητούμε ένα τμήμα της Γραφής!

Στο Μπέθελ έλαβα υποβοήθηση προς ωριμότητα και ανάπτυξη των καρπών του πνεύματος του Θεού. Θυμάμαι τον καιρό που έκανα την πρώτη εξάλεπτη ομιλία μου. Δεν είχα εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και γι’ αυτό την έγραψα. Αλλά, όταν σηκώθηκα για να την εκφωνήσω, με έπιασε ο φόβος του ακροατηρίου και τραύλιζα και μουρμούριζα και έχασα τις σκέψεις μου. Τότε κατέφυγα στην ανάγνωση από το χειρόγραφο. Αλλά τα χέρια έτρεμαν τόσο ώστε οι γραμμές χοροπηδούσαν μπροστά μου! Ο Διάβολος προσπάθησε να με αποθαρρύνει με το να βάλει στη διάνοιά μου τη σκέψη ότι δεν ήμουν καλός, ότι θα έκανα καλύτερα να πάψω. Προσπάθησα σκληρά πολλές μέρες. Αγωνίστηκα, και ο Ιεχωβά, ο οποίος είναι ελεήμων, με βοήθησε να αντικρούσω τις επιθέσεις του Σατανά. Από τότε διδάχθηκα το μάθημα – ποτέ, ποτέ να μην εγκαταλείψω.

Ό,τι να πω για το Μπέθελ είναι λιγότερο από αυτό που αισθάνομαι γι’ αυτό στην καρδιά μου. Από έτος σε έτος η εκτίμησή μου γι’ αυτό αυξάνει, και από ημέρα σε ημέρα ευχαριστώ τον Ιεχωβά που με ανέχθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Το Μπέθελ είναι για μένα το κέντρο της ορατής οργάνωσης του Ιεχωβά σε λειτουργία. Η σκέψη ότι χρησιμοποιούμαι στα κεντρικά γραφεία αυτής της ορατής οργάνωσης γεμίζει την καρδιά μου με χαρά και ευγνωμοσύνη. Στο Μπέθελ συναναστρέφομαι με αδελφούς και αδελφές που υπήρξαν κι εξακολουθούν να είναι σε μένα ένα παράδειγμα για την αφοσίωση και την αφιέρωσή  τους στον Ιεχωβά. Όλα αυτά τα πολλά χρόνια είδα νεαρούς αδελφούς, οι οποίοι δεν γνώριζαν πολλά, όταν ήρθαν για πρώτη φορά, αλλά ύστερ’ από επτά ή οκτώ χρόνια πιστής υπηρεσίας έγιναν επίσκοποι και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν ως υπηρέτες περιοχής και περιφερείας. Αν μπορούσα, θα έκραζα δυνατά προς όλους τους νέους αδελφούς, Ελάτε στο Μπέθελ και δοκιμάστε την στοργική καλοσύνη και αγαθότητα του Ιεχωβά! Από όλη την πείρα που απέκτησα ύστερα από τριάντα οκτώ ετών υπηρεσία μου στο Μπέθελ, μπορώ ειλικρινά να πω ότι είναι το πιο καλό μέρος στη γη για την αύξηση των ικανοτήτων των διακόνων προς Αίνο του Ιεχωβά.

Εδώ στο Μπέθελ έμαθα, επίσης, να μιλώ Ισπανικά. Όταν είδα ότι ο τομέας που μου είχε ανατεθεί να κηρύττω ήταν στο μεγαλύτερο τμήμα του Ισπανικός, πήρα μια γραμματική, και με τη βοήθεια των εκδόσεών μας και με το να προσέχω τον τρόπο που προφέρουν τις λέξεις οι Ισπανοί, έμαθα Ισπανικά! Πολλές μελέτες έχω διεξαγάγει στα σπίτια των ταπεινών αυτών ανθρώπων. 

Από την παιδική μου ηλικία είχα ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας. Δεν μπορούσα να αντιμετωπίσω ανθρώπους και να μιλήσω μαζί τους. Αλλά τι διαφορά τώρα! Με τη βοήθεια του Ιεχωβά μπορώ να σταθώ μπροστά σε μεγάλα ακροατήρια και να μιλήσω μία ώρα. Αυτή η αλλαγή πραγματοποιήθηκε με τη μελέτη των Γραφών και τη βοήθεια του πνεύματος του Θεού.

Η αγαθότητα του Θεού, η οποία με βοήθησε να αλλάξω την προηγούμενή μου κακή προσωπικότητα, με ωθεί τώρα, οπουδήποτε είμαι, να μεταδίδω τη γνώση που Αυτός μου έδωσε, ώστε και άλλοι, επίσης, να μπορέσουν να δουν ότι ο Ιεχωβά είναι αγαθός. Ο Λόγος του Θεού  περιέχει λόγους αιωνίου ζωής (Ιωάνν. 6:68). Αγαπώ τη ζωή κι επιθυμώ και οι αδελφοί μου, επίσης, να κερδίσουν ζωή. Θεωρώ, μαζί με τον απόστολο Παύλο, ότι τα πάντα είναι «ζημιά για χάρη της υπερέχουσας αξίας της γνώσης του Χριστού Ιησού του Κυρίου μου» (Φιλιππησίους 3:8). Ναι, όλα τα άλλα πράγματα σύντομα θα σειστούν για να καταστραφούν, εκτός της Βασιλείας του Θεού και των συμφερόντων της. – Εβραίους. 12:27,28 

Όταν παρατηρώ προς τα πίσω σε αυτά τα σαράντα πέντε χρόνια που υπηρέτησα τον Ιεχωβά με την παρ’ αξία αγαθότητά Του συμφωνώ πλήρως με τα λόγια του Μωυσή στον Ισραήλ: «Διότι ο Ιεχωβά ο Θεός σου είναι ελεήμων Θεός» (Δευτερονόμιο 4:31). Και επίσης, με τους λόγους του θεόπνευστου ψαλμωδού: «Διότι εσύ, Ιεχωβά, είσαι αγαθός και πρόθυμος να συγχωρείς» (Ψαλμός 86:5). Ναι, ο Ιεχωβά υπήρξε αγαθός και οικτίρμων μαζί μου.

*Η βιογραφία του αδελφού Γεώργιου Δ. Γάγκα δημοσιεύτηκε στην Σκοπιά 15/10/1966 σ. 637-639.


Τα Έργα του τον Ακολουθούν **

«Και άκουσα φωνή από τον ουρανό να λέει: «Γράψε: Ευτυχισμένοι είναι οι νεκροί που πεθαίνουν σε ενότητα με τον Κύριο από τώρα και έπειτα. Ναι, λέει το πνεύμα, ας αναπαυτούν από τους κόπους τους, γιατί τα έργα τους πηγαίνουν μαζί τους». Αποκάλυψη 14:13

ΣΤΙΣ 8:50 π.μ. την Πέμπτη 28 Ιουλίου 1994, ο Γεώργιος Δ. Γάγκας ολοκλήρωσε την επίγεια πορεία του. Ήταν 98 χρονών. Ο Γεώργιος Γάγκας, που ήταν χρισμένος, υπηρετούσε ως μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά από τις 15 Οκτωβρίου 1971.

Όλοι όσοι ήξεραν προσωπικά τον αδελφό Γάγκα γνώριζαν την αγάπη του για τη δικαιοσύνη και το μίσος του για την πονηρία. Θυμούνται πολύ καλά τον τρόπο με τον οποίο περιέγραφε επανειλημμένα τον Σατανά ως αισχρό, τερατώδη, πονηρό, εξαχρειωμένο και ποταπό ψεύτη. Σε αντίθεση με αυτό, μιλούσε για τον Ιεχωβά ως στοργικό, καλό, συμπονετικό, τρυφερό και στοχαστικό Πατέρα. Πολλοί θυμούνται επίσης πόσο του άρεσε να κάνει Γραφικές ερωτήσεις. Σε οποιαδήποτε συζήτηση, δεν παρέλειπε να υποβάλλει ερωτήσεις—μερικές από αυτές απλές, άλλες πιο δύσκολες. Πράγματι, αγαπούσε την αλήθεια της Αγίας Γραφής.

Ο αδελφός Γάγκας βαφτίστηκε στις 15 Ιουλίου 1921. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ολοχρόνια διακονία κηρύγματος (σκαπανικό) το Μάρτιο του 1928. Επομένως, βρισκόταν στην ολοχρόνια υπηρεσία επί 66 χρόνια συνολικά. Έγινε μέλος του προσωπικού των κεντρικών γραφείων της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά στο Μπρούκλιν στις 31 Οκτωβρίου 1928.

Ο αδελφός Γάγκας έδειξε με τις πράξεις του ότι αγαπούσε πράγματι τη ζωή, και μετέδιδε με θέρμη τη ‘γνώση του για τον Χριστό Ιησού’ σε άλλους. Θα μας λείψει, αλλά πόσο χαιρόμαστε που τώρα έχει λάβει την ουράνια ανταμοιβή του! Τώρα, ‘θα αναπαυτεί από τον κόπο του, διότι τα έργα του τον ακολουθούν’.—Αποκάλυψη 14:13, Νέα Διεθνής Μετάφραση (New International Version).

**Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην Σκοπιά 1/12/1994 σ. 31. 
***Ο αδελφός Γιώργος Γάγκας, ο οποίος υπηρέτησε στο Κυβερνών Σώμα επί πολλά χρόνια, έγραψε: «Όταν βρίσκομαι ανάμεσα [στο λαό του Θεού], αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου, μαζί με την οικογένειά μου, σε έναν πνευματικό παράδεισο». Νιώθετε και εσείς το ίδιο;
***Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στην Σκοπιά 15/3/2013 σ. 22. 

«Βλέπετε τους Άλλους Όπως τους Βλέπει ο Ιεχωβά;» Με αφορμή το Broadcasting Οκτωβρίου

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

altino.thess

«Να μην υπάρχει διαίρεση στο σώμα . . . Τα μέλη του να δείχνουν την ίδια φροντίδα το ένα για το άλλο».—1 ΚΟΡ. 12:25.
elefantostu4.2016

Όταν βγήκαμε από τον πονηρό κόσμο και αρχίσαμε να συναναστρεφόμαστε το λαό του Ιεχωβά, πιθανότατα γευόμασταν με μεγάλη ευχαρίστηση τη θερμή αγάπη και το ενδιαφέρον που εκδηλώνεται ανάμεσά τους. Τι αντίθεση με τους σκληρούς, εμπαθείς και φιλόνικους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Σατανά! Μπήκαμε στον πνευματικό παράδεισο που είναι γεμάτος ειρήνη και ενότητα.—Ησ. 48:17, 18· 60:18· 65:25.

Καθώς, όμως, περνάει ο καιρός, ίσως αρχίσουμε να κοιτάζουμε τους αδελφούς μας μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της ατέλειας. Η ατέλειά μας μπορεί να μας κάνει να μεγαλοποιούμε τα ελαττώματα των αδελφών μας αντί να κοιτάζουμε τις πνευματικές τους ιδιότητες ως σύνολο. Για να το πούμε απλά, ξεχνάμε να τους βλέπουμε όπως τους βλέπει ο Ιεχωβά. Αν μας συμβαίνει αυτό, είναι καιρός να δώσουμε προσοχή στην άποψή μας και να την εναρμονίσουμε με την ξεκάθαρη άποψη του Ιεχωβά.—Έξοδ. 33:13.

Πώς Βλέπει ο Ιεχωβά τους Αδελφούς Μας

Όπως έχει καταγραφεί στα εδάφια 1 Κορινθίους 12:2-26, ο απόστολος Παύλος παρομοίασε την εκκλησία των χρισμένων Χριστιανών με σώμα το οποίο έχει «πολλά μέλη». Όπως ακριβώς τα όργανα του σώματος διαφέρουν μεταξύ τους, έτσι και τα μέλη της εκκλησίας διαφέρουν αρκετά όσον αφορά τα χαρακτηριστικά και τις ικανότητές τους. Ωστόσο, ο Ιεχωβά δέχεται αυτή τη διαφορετικότητα. Αγαπάει και εκτιμάει κάθε μέλος. Γι’ αυτό, σύμφωνα επίσης με τη συμβουλή του Παύλου, πρέπει τα μέλη της εκκλησίας «να δείχνουν την ίδια φροντίδα το ένα για το άλλο». Αυτό ίσως είναι δύσκολο επειδή οι προσωπικότητες των άλλων μπορεί να διαφέρουν από τη δική μας.

Είναι πιθανό ακόμη και να τείνουμε να εστιάζουμε την προσοχή μας στις αδυναμίες των αδελφών μας. Αν το κάνουμε αυτό, θα λέγαμε ότι χρησιμοποιούμε μηχανή με φακό που εστιάζει μόνο σε μικρή έκταση. Ο Ιεχωβά, όμως, κοιτάζει, σαν να λέγαμε, μέσα από ευρυγώνιο φακό, ο οποίος μπορεί να χωρέσει όλο το πλάνο. Εμείς ίσως τείνουμε να εστιάζουμε σε κάτι που δεν μας αρέσει, ενώ ο Ιεχωβά βλέπει ολόκληρο το άτομο, περιλαμβανομένων και όλων των καλών του ιδιοτήτων. Όσο περισσότερο αγωνιζόμαστε να γίνουμε σαν τον Ιεχωβά, τόσο περισσότερο μπορούμε να συμβάλλουμε στο πνεύμα αγάπης και ενότητας στην εκκλησία.—Εφεσ. 4:1-3· 5:1, 2.

Ο Ιησούς γνώριζε καλά ότι οι ατελείς άνθρωποι έχουν συχνά την τάση να είναι επικριτικοί, γι’ αυτό και έδωσε την εξής συμβουλή: «Μην κρίνετε για να μην κριθείτε». (Ματθ. 7:1) Το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο έχει σε αυτή την περίπτωση εξακολουθητικό χρόνο, όχι στιγμιαίο, υποδηλώνοντας ότι οι ακροατές του Ιησού έπρεπε να πάψουν να κρίνουν. Ο Ιησούς ήξερε ότι πολλοί από αυτούς είχαν ήδη τη συνήθεια να επικρίνουν τους άλλους. Μήπως έχουμε αναπτύξει και εμείς μια τέτοια συνήθεια; Αν έχουμε αυτή την τάση, πρέπει να προσπαθήσουμε σκληρά να αλλάξουμε για να μην κριθούμε οι ίδιοι δυσμενώς. Αλήθεια, ποιοι είμαστε εμείς για να κρίνουμε κάποιον που χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά σε θέση διορισμένου ή για να πούμε ότι αυτός δεν έπρεπε να αποτελεί μέρος της εκκλησίας; Ένας αδελφός μπορεί να έχει κάποια ελαττώματα, αλλά αν ο Ιεχωβά συνεχίζει να τον αποδέχεται, θα ήταν σωστό να τον απορρίπτουμε εμείς; (Ιωάν. 6:44) Πιστεύουμε πραγματικά ότι ο Ιεχωβά οδηγεί το συναγμένο λαό του και ότι, αν χρειάζεται να διορθωθούν κάποια πράγματα, θα αναλάβει εκείνος δράση στο δικό του ορισμένο καιρό;—Διαβάστε τα εδάφια Ρωμαίους 14:1-4.

Κάτι θαυμάσιο όσον αφορά τον Ιεχωβά είναι ότι έχει τη δυνατότητα να διακρίνει τι θα μπορέσει να γίνει ο κάθε Χριστιανός ατομικά όταν φτάσει σε τελειότητα στο νέο κόσμο. Γνωρίζει επίσης πόση πνευματική πρόοδο έχει ήδη κάνει κάθε Χριστιανός. Ως εκ τούτου, ο Ιεχωβά δεν έχει κανέναν λόγο να εστιάζει την προσοχή του σε κάθε σαρκική αδυναμία. Στο εδάφιο Ψαλμός 103:12 διαβάζουμε: «Όσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση, τόσο μακριά από εμάς έβαλε τις παραβάσεις μας». Πόσο ευγνώμονες μπορούμε να είμαστε προσωπικά για αυτό!—Ψαλμ. 130:3.

Στις Γραφές βρίσκουμε αποδείξεις τού ότι ο Ιεχωβά έχει την εξαιρετική ικανότητα να εστιάζει την προσοχή του στις καλές ιδιότητες ενός ατόμου. Ο Θεός περιέγραψε τον Δαβίδ ως «τον υπηρέτη μου τον Δαβίδ, ο οποίος τήρησε τις εντολές μου και ο οποίος βάδισε ακολουθώντας εμένα με όλη του την καρδιά, πράττοντας μόνο το σωστό στα μάτια μου». (1 Βασ. 14:8) Βέβαια, γνωρίζουμε ότι ο Δαβίδ έκανε μερικά εσφαλμένα πράγματα. Μολαταύτα, ο Ιεχωβά επέλεξε να εστιάσει την προσοχή του στις καλές ιδιότητες του Δαβίδ, επειδή γνώριζε την ευθύτητα της καρδιάς του.—1 Χρον. 29:17.

Να Βλέπετε τους Αδελφούς σας Όπως τους Βλέπει ο Ιεχωβά

Ο Ιεχωβά μπορεί να διαβάσει καρδιές, ενώ εμείς δεν μπορούμε. Αυτό από μόνο του αποτελεί βάσιμο λόγο να μην είμαστε επικριτικοί. Δεν ξέρουμε όλα τα κίνητρα του άλλου ατόμου. Πρέπει να προσπαθούμε να μιμούμαστε τον Ιεχωβά με το να μην επικεντρώνουμε την προσοχή μας στις ανθρώπινες ατέλειες, οι οποίες τελικά θα εξαφανιστούν. Δεν είναι θαυμάσιος στόχος το να είμαστε σαν τον Ιεχωβά σε αυτόν τον τομέα; Κάτι τέτοιο θα συμβάλλει πολύ σε ειρηνικές σχέσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές μας.—Εφεσ. 4:23, 24.

Για παράδειγμα, σκεφτείτε ένα σπίτι που είναι ετοιμόρροπο—οι υδρορροές πέφτουν, τα τζάμια είναι σπασμένα και το ταβάνι έχει χαλάσει από την υγρασία. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να κοιτάζουν αυτό το σπίτι και να συμπεραίνουν ότι πρέπει να κατεδαφιστεί γιατί αποτελεί αντιαισθητικό θέαμα. Αλλά μπορεί να εμφανιστεί κάποιος με εντελώς διαφορετική άποψη. Αυτός ίσως είναι σε θέση να δει πέρα από τα επιφανειακά προβλήματα και να διακρίνει ότι ο σκελετός του κτιρίου είναι γερός και ότι το σπίτι μπορεί να επισκευαστεί. Αγοράζει το σπίτι και με λίγη δουλειά διορθώνει τα επιφανειακά ελαττώματα και βελτιώνει την όψη του. Έπειτα, οι περαστικοί σχολιάζουν το πόσο ωραίο είναι αυτό το σπίτι. Μπορούμε εμείς να είμαστε σαν αυτό το άτομο που εργάστηκε για να διορθώσει, ή αλλιώς να επισκευάσει, το σπίτι; Αντί να εστιάζουμε την προσοχή μας στα επιφανειακά ελαττώματα των αδελφών μας, μήπως μπορούμε να διακρίνουμε τις καλές τους ιδιότητες και τις δυνατότητες που έχουν για περαιτέρω πνευματική ανάπτυξη; Αν ενεργούμε έτσι, το αποτέλεσμα θα είναι να αγαπάμε τους αδελφούς μας για την πνευματική τους ομορφιά, όπως τους αγαπάει ο Ιεχωβά.—Διαβάστε το εδάφιο Εβραίους 6:10.

Ο απόστολος Παύλος έδωσε μερικές συμβουλές οι οποίες μπορούν να μας βοηθήσουν στις σχέσεις μας με όλους στην εκκλησία. Ο Παύλος παρότρυνε τους Χριστιανούς: “Μην κάνετε τίποτα από φιλόνικη διάθεση ή από εγωισμό, αλλά με ταπεινοφροσύνη να θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από εσάς, δίνοντας προσοχή με προσωπικό ενδιαφέρον, όχι μόνο στα δικά σας ζητήματα, αλλά και στα ζητήματα των άλλων”. (Φιλιπ. 2:3, 4) Η ταπεινοφροσύνη θα μας βοηθάει να έχουμε τη σωστή άποψη για τους άλλους. Η εκδήλωση προσωπικού ενδιαφέροντος για τους άλλους και η αναζήτηση των καλών τους ιδιοτήτων θα μας βοηθούν, επίσης, να τους βλέπουμε όπως τους βλέπει ο Ιεχωβά.

Στους πρόσφατους καιρούς, οι παγκόσμιες εξελίξεις έχουν οδηγήσει σε τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών. Σε ορισμένες πόλεις κατοικούν τώρα άνθρωποι από πολλές διαφορετικές χώρες. Μερικοί από τους νεοφερμένους στην περιοχή μας έχουν ενδιαφερθεί για τη Γραφική αλήθεια και έχουν αρχίσει να λατρεύουν τον Ιεχωβά μαζί μας. Πρόκειται για άτομα «από όλα τα έθνη και τις φυλές και τους λαούς και τις γλώσσες». (Αποκ. 7:9) Ως αποτέλεσμα, πολλές από τις εκκλησίες μας έχουν γίνει κατά μία έννοια πιο διεθνείς.

Στην εκκλησία μας, ίσως χρειάζεται να δίνουμε περισσότερη προσοχή στο να διακρατούμε ορθή άποψη ο ένας για τον άλλον. Αυτό απαιτεί να θυμόμαστε τη συμβουλή του αποστόλου Πέτρου, σύμφωνα με την οποία πρέπει να εκδηλώνουμε «ανυπόκριτη αδελφική στοργή» και να “αγαπάμε ο ένας τον άλλον έντονα, από καρδιάς”. (1 Πέτρ. 1:22) Η καλλιέργεια γνήσιας αγάπης και στοργής μπορεί να αποτελεί πρόκληση σε πολυεθνικό περιβάλλον. Ο πολιτισμός των συλλάτρεών μας μπορεί να είναι πολύ διαφορετικός από το δικό μας, ενώ το ίδιο μπορεί να ισχύει και για το μορφωτικό, το οικονομικό και το εθνικό τους υπόβαθρο. Μήπως το βρίσκετε δύσκολο να καταλάβετε τον τρόπο σκέψης ή τις αντιδράσεις μερικών; Ίσως έτσι νιώθουν και εκείνοι για εσάς. Εντούτοις, σε όλους μας δίνεται η εντολή: «Να αγαπάτε ολόκληρη την αδελφότητα».—1 Πέτρ. 2:17.

Ίσως είναι απαραίτητο να κάνουμε μερικές προσαρμογές στον τρόπο σκέψης μας ώστε να πλατυνθούμε όσον αφορά την αγάπη μας για όλους τους αδελφούς μας. (Διαβάστε τα εδάφια 2 Κορινθίους 6:12, 13.) Μήπως πιάνουμε κάποιες στιγμές τον εαυτό μας να λέει λόγια όπως: «Δεν είμαι προκατειλημμένος, αλλά . . .» και κατόπιν να απαριθμεί ορισμένα αρνητικά χαρακτηριστικά που πιστεύουμε ότι εκδηλώνουν κατ’ εξοχήν τα μέλη μιας συγκεκριμένης εθνότητας; Αυτά τα αισθήματα ίσως αποκαλύπτουν ότι χρειάζεται να απαλλαχτούμε από την προκατάληψη που εξακολουθούμε να τρέφουμε βαθιά μέσα μας. Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: “Καταβάλλω εγώ τακτικά προσπάθειες να γνωρίσω άτομα διαφορετικού πολιτισμού από το δικό μου;” Μια τέτοια αυτοεξέταση μπορεί να μας βοηθήσει να αποδεχόμαστε και να εκτιμούμε τη διεθνή μας αδελφότητα σε μεγαλύτερο βαθμό.

Η Γραφή μάς δίνει θαυμάσια παραδείγματα ανθρώπων που όντως έκαναν προσαρμογές, ένας εκ των οποίων ήταν ο απόστολος Πέτρος. Ως Ιουδαίος, ο Πέτρος θα απέφευγε να μπει σε σπίτι Εθνικού. Φανταστείτε, λοιπόν, πώς ένιωσε όταν του ζητήθηκε να επισκεφτεί το σπίτι του απερίτμητου Εθνικού Κορνήλιου! Ο Πέτρος έκανε προσαρμογές, αντιλαμβανόμενος ότι ήταν θέλημα του Θεού να γίνουν μέλη της Χριστιανικής εκκλησίας άνθρωποι από όλα τα έθνη. (Πράξ. 10:9-35) Ο Σαύλος, ο οποίος αργότερα έγινε ο απόστολος Παύλος, επίσης χρειάστηκε να κάνει αλλαγές και να απαλλαχτεί από την προκατάληψη. Παραδέχτηκε ότι στο παρελθόν μισούσε τόσο πολύ τους Χριστιανούς ώστε “δίωκε σε υπερβολικό βαθμό την εκκλησία του Θεού και την ερήμωνε”. Ωστόσο, όταν ο Κύριος Ιησούς διόρθωσε τον Παύλο, αυτός έκανε μεγάλες αλλαγές και μάλιστα άρχισε να δέχεται κατεύθυνση από εκείνους τους οποίους προηγουμένως δίωκε.—Γαλ. 1:13-20.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορούμε να κάνουμε προσαρμογές στη νοοτροπία μας με τη βοήθεια του πνεύματος του Ιεχωβά. Αν διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν μέσα μας κρυμμένα ίχνη προκατάληψης, ας προσπαθούμε να τα ξεριζώνουμε και να “τηρούμε την ενότητα του πνεύματος με τον ενωτικό δεσμό της ειρήνης”. (Εφεσ. 4:3-6) Η Γραφή μάς προτρέπει να “ντυθούμε την αγάπη, γιατί αυτή είναι τέλειος δεσμός ενότητας”.—Κολ. 3:14.

Μιμούμαστε τον Ιεχωβά στη Διακονία Μας

«Δεν υπάρχει προσωποληψία στον Θεό», έγραψε ο απόστολος Παύλος. (Ρωμ. 2:11) Σκοπός του Ιεχωβά είναι να συμπεριλάβει ανθρώπους όλων των εθνών στη διευθέτησή του για λατρεία. (Διαβάστε τα εδάφια 1 Τιμόθεο 2:3, 4.) Για να καταστεί αυτό δυνατό, έχει διευθετήσει να διακηρυχτούν τα «αιώνια καλά νέα» «προς κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό». (Αποκ. 14:6) Ο Ιησούς είπε: «Ο αγρός είναι ο κόσμος». (Ματθ. 13:38) Τι σημαίνει αυτό για εσάς και για την άμεση οικογένειά σας;

Δεν μπορούν όλοι να πάνε σε μακρινά μέρη του κόσμου για να μεταδώσουν το άγγελμα της Βασιλείας σε άλλους. Ωστόσο, ίσως είμαστε κάλλιστα σε θέση να μεταδώσουμε αυτό το άγγελμα σε ανθρώπους από όλα τα μέρη της γης που ζουν στον τομέα μας. Είμαστε άγρυπνοι ώστε να αξιοποιούμε τυχόν ευκαιρίες για να δίνουμε μαρτυρία σε ανθρώπους κάθε είδους, όχι μόνο σε εκείνους στους οποίους κηρύττουμε εδώ και χρόνια; Γιατί να μην το θέσετε στόχο να πλησιάζετε και άλλους οι οποίοι δεν έχουν λάβει ακόμη πλήρη μαρτυρία;—Ρωμ. 15:20, 21.

Ο Ιησούς ένιωθε έντονα την ανάγκη να βοηθάει τους πάντες. Δεν κήρυττε μόνο σε μία περιοχή. Κάποια Γραφική αφήγηση μας λέει ότι «άρχισε περιοδεία σε όλες τις πόλεις και τα χωριά». Κατόπιν, «βλέποντας τα πλήθη, τα σπλαχνίστηκε» και εξέφρασε την ανάγκη να τα βοηθήσει.—Ματθ. 9:35-37.

Ποιοι είναι μερικοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να εκδηλώνετε παρόμοια στάση; Ορισμένοι προσπαθούν να δίνουν μαρτυρία σε μέρη του τομέα τους που δεν καλύπτονται συχνά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να κηρύττουν σε εμπορικές περιοχές, πάρκα και σταθμούς μέσων μεταφοράς ή μπροστά σε συγκροτήματα κατοικιών στα οποία η πρόσβαση δεν είναι εύκολη. Άλλοι έχουν μπει στον κόπο να μάθουν μια καινούρια γλώσσα ώστε να κηρύττουν σε ορισμένες εθνότητες που ζουν τώρα στην περιοχή τους ή σε ομάδες που δεν έχουν λάβει αρκετή μαρτυρία στο παρελθόν. Το να μάθετε να χαιρετάτε αυτούς τους ανθρώπους στη μητρική τους γλώσσα μπορεί να τους βοηθήσει πολύ να καταλάβουν πόσο ενδιαφέρεστε για το καλό τους. Αν δεν είμαστε σε θέση να μάθουμε κάποια άλλη γλώσσα, μήπως μπορούμε να ενθαρρύνουμε όσους το κάνουν αυτό; Ασφαλώς, δεν πρέπει να είμαστε αρνητικοί ούτε να αμφισβητούμε τα κίνητρα εκείνων που κάνουν αυτή την προσπάθεια προκειμένου να κηρύξουν σε ανθρώπους από κάποια άλλη χώρα. Όλες οι ζωές είναι πολύτιμες στα μάτια του Θεού, και εμείς πρέπει να έχουμε την ίδια άποψη.—Κολ. 3:10, 11.

Το να έχουμε την άποψη του Θεού για τους ανθρώπους σημαίνει επίσης να κηρύττουμε σε όλους, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις τους. Μερικοί μπορεί να είναι άστεγοι, απεριποίητοι ή να ζουν προφανώς ανήθικη ζωή. Αν ορισμένα άτομα μας φερθούν με αγένεια, αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να σχηματίσουμε αρνητική άποψη για την εθνότητά τους ως σύνολο. Ο Παύλος υπέστη κακομεταχείριση από ορισμένους, αλλά δεν επέτρεψε σε αυτό να τον κάνει να πάψει να κηρύττει σε ανθρώπους τέτοιας καταγωγής. (Πράξ. 14:5-7, 19-22) Πίστευε ότι μερικά άτομα θα ανταποκρίνονταν με εκτίμηση.

Είναι τώρα σαφέστερο από ποτέ ότι το να έχουμε ορθή άποψη —την άποψη του Ιεχωβά— είναι απαραίτητο στις σχέσεις μας με τους ντόπιους αδελφούς μας, τη διεθνή αδελφότητά μας και τους ανθρώπους στον αγρό. Όσο πιο πιστά αντανακλούμε την άποψη του Ιεχωβά τόσο περισσότερο θα συμβάλλουμε στην ειρήνη και στην ενότητα. Επίσης, θα είμαστε σε καλύτερη θέση να βοηθήσουμε και άλλους να εκτιμήσουν τον Ιεχωβά, τον Θεό που «δεν έχει δείξει προσωποληψία» αλλά εκδηλώνει στοργικό ενδιαφέρον για όλους, «διότι όλοι τους είναι έργο των χεριών του».—Ιώβ 34:19.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 15 Μαρτίου 2008

Αν ο Απόστολος Παύλος ζούσε, κάπως έτσι θα έγραφε την αυτοβιογραφία του!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

pavlos1
Ο Τιμόθεος είχε δει τον Παύλο να ζει σύμφωνα τα λόγια του, αντιμετωπίζοντας τον διωγμό με θάρρος προκειμένου να μεταδίδει τα καλά νέα στους άλλους. Ήξερε λοιπόν ότι, αν ακολουθούσε το παράδειγμα του Παύλου, οι κάτοικοι των Λύστρων θα του εναντιώνονταν. Ίσως μάλιστα να του εναντιωνόταν και ο ίδιος του ο πατέρας. Αλλά ο Τιμόθεος δεν επρόκειτο να επιτρέψει σε τέτοιου είδους πιέσεις να επηρεάσουν την απόφασή του για το πώς θα υπηρετούσε τον Θεό.

pavlos
Μπορείτε να σκεφτείτε κάποιον απόστολο που κάποτε είχε κάνει πολύ άσχημα πράγματα;— Εκείνος ο απόστολος έγραψε: «Ο Χριστός Ιησούς ήρθε στον κόσμο για να σώσει αμαρτωλούς. Από αυτούς κυριότερος είμαι εγώ». Ο απόστολος που το είπε αυτό ήταν ο Παύλος. Είπε ότι “κάποτε ήταν ασύνετος” και ότι είχε ζήσει «στην κακία».—1 Τιμόθεο 1:15· Τίτο 3:3.
 
Γεννήθηκα Ρωμαίος πολίτης στην Ταρσό, μια σημαντική πόλη της Κιλικίας (Πράξεις 22:3). Οι γονείς μου με ονόμασαν Σαύλο[ελλ. μορφή του εβρ. Σαούλ, που σημαίνει «Αυτός που Έχει Ζητηθεί [από τον Θεό]· Αυτός για τον Οποίο Έχει Ερωτηθεί [ο Θεός]»]. 

Ήμουν από το γένος του Ισραήλ, από τη φυλή του Βενιαμίν. Όταν ήμουν βρέφος οχτώ ημερών οι γονείς μου, μου έκαναν περιτομή. Εβραίος γεννημένος από Εβραίους· όσον αφορά το νόμο, Φαρισαίος· όσον αφορά το ζήλο, άτομο που δίωκε την εκκλησία· όσον αφορά τη δικαιοσύνη που είναι μέσω νόμου, κάποιος που αποδείχτηκε άμεμπτος. (Φιλιππ. 3:5-6). Εσείς, φυσικά, ακούσατε για τη διαγωγή μου παλιότερα στον Ιουδαϊσμό, ότι δίωκα σε υπερβολικό βαθμό την εκκλησία του Θεού και την ερήμωνα, και έκανα μεγαλύτερη πρόοδο στον Ιουδαϊσμό από πολλούς ομογενείς συνομηλίκους μου, καθώς ήμουν πολύ πιο ζηλωτής για τις παραδόσεις των πατέρων μου (Γαλ. 1:13-14). Έμαθα την τέχνη του σκηνοποιού από τον πατέρα μου. Στην Ιερουσαλήμ, όμως, έλαβα εκπαίδευση από τον πολυμαθή Φαρισαίο Γαμαλιήλ. Προέρχομαι από επιφανή οικογένεια. Γνωρίζω δύο γλώσσες, την ελληνική και την εβραϊκή. Δεν είμαι παντρεμένος. Ωστόσο, έχω μια αδελφή και έναν ανιψιό που κατοικούν στην Ιερουσαλήμ. (Πράξεις 23:16-22)  

Φερόμουν βάναυσα στην εκκλησία. Εισβάλλοντας στο ένα σπίτι μετά το άλλο και σέρνοντας έξω άντρες και γυναίκες, τους παρέδιδα στη φυλακή (Πράξ. 8:3). Επιδοκίμασα το φόνο του Στεφάνου και, εξαιτίας του παροδηγημένου ζήλου μου για την παράδοση, άρχισα μια εκστρατεία άγριου διωγμού εναντίον των ακολούθων του Χριστού. Όταν επρόκειτο να εκτελεστούν, ψήφιζα εναντίον τους. Όταν δικάζονταν στις συναγωγές, προσπαθούσα να τους εξαναγκάσω να αποκηρύξουν την πίστη τους. Επέκτεινα δε το διωγμό και σε άλλες πόλεις εκτός της Ιερουσαλήμ, εξασφαλίζοντας μάλιστα γραπτή έγκριση από τον αρχιερέα να ψάξω για μαθητές του Χριστού βορειότερα, ως και στη Δαμασκό της Συρίας, και να τους φέρω δεμένους στην Ιερουσαλήμ, για να δικαστούν από το Σάνχεδριν.

Καθώς πλησίαζα, όμως, στη Δαμασκό, ο Χριστός Ιησούς μου αποκαλύφτηκε μέσα σε αστραποβόλο φως λέγοντάς μου «Σαούλ, Σαούλ, γιατί με διώκεις;» Κι εγώ είπα: «Ποιος είσαι, Κύριε;» Εκείνος μου είπε: «Εγώ είμαι ο Ιησούς, τον οποίο εσύ διώκεις». Ως Παύλος, πλέον, «έλαβα παρ’ αξία καλοσύνη» και μου ανέθεσε την αποστολή να είμαι υπηρέτης και μάρτυρας των όσων είχα δει αλλά και όσων έμελλε να δω. Παρότι εκείνοι που με συνόδευαν έπεσαν και αυτοί στο έδαφος εξαιτίας της φανέρωσης αυτής και άκουσαν μια φωνή, μόνο εγώ κατάλαβα τι έλεγε η φωνή και τυφλώθηκα, οπότε χρειάστηκε να με οδηγήσουν από το χέρι για να φτάσω στη Δαμασκό. 

Σε εμένα, έναν άνθρωπο μικρότερο και από τον πιο μικρό από όλους τους αγίους, δόθηκε αυτή η παρ’ αξία καλοσύνη για να διακηρύξω στα έθνη τα καλά νέα σχετικά με τον ανεξερεύνητο πλούτο του Χριστού και να κάνω τους ανθρώπους να δουν πώς γίνεται η διαχείριση του ιερού μυστικού, το οποίο από τους αιώνες του παρελθόντος έχει παραμείνει κρυμμένο στον Θεό, ο οποίος δημιούργησε τα πάντα. (Εφ. 3:8-9)

Μετά τη μεταστροφή μου έφυγα στην Αραβία και κατόπιν επέστρεψα στη Δαμασκό. Έμεινα λίγο καιρό με τους μαθητές στη Δαμασκό και «αμέσως» άρχισα να κηρύττω στις συναγωγές εκεί. Λόγω της δράσης μου στο έργο κηρύγματος αναγκάστηκα να φύγω από τη Δαμασκό εξαιτίας μιας πλεκτάνης εναντίον της ζωής μου. Πραγματοποίησα τέσσερις ιεραποστολικές περιοδείες διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα, περνώντας από πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, η Βέροια, η Αθήνα, η Κόρινθος, η Αντιόχεια κ.ά. Αντιμετώπισα απειλές και κακουχίες, σε κόπους περισσότερο, σε φυλακές περισσότερο, σε χτυπήματα μέχρις υπερβολής, κοντά στο θάνατο συχνά.

Από Ιουδαίους πέντε φορές έλαβα σαράντα παρά ένα χτυπήματα,  τρεις φορές ραβδίστηκα, μία φορά λιθοβολήθηκα, τρεις φορές ναυάγησα, ένα μερόνυχτο έχω περάσει στα βαθιά· σε ταξίδια συχνά, σε κινδύνους από ποταμούς, κινδύνους από ληστές, κινδύνους από το ίδιο μου το γένος, κινδύνους από τα έθνη, κινδύνους στην πόλη, κινδύνους στην ερημιά, κινδύνους στη θάλασσα, κινδύνους μεταξύ ψευδαδέλφων, σε κόπο και μόχθο, σε νύχτες αγρύπνιας συχνά, σε πείνα και δίψα, σε αποχή από τροφή πολλές φορές, σε κρύο και γύμνια. Εκτός από αυτά τα εξωτερικής φύσης πράγματα, υπάρχει και εκείνο που ορμάει πάνω μου καθημερινά, η ανησυχία για όλες τις εκκλησίες. (2 Κορ. 11:23-28)

Ήμουν ελεύθερος, χωρίς εξάρτηση από κανέναν, κι όμως, έκανα τον εαυτό μου το δούλο όλων, για να κερδίσω τους περισσότερους. Έτσι λοιπόν, στους Ιουδαίους έγινα ως Ιουδαίος, για να κερδίσω Ιουδαίους· σε εκείνους που είναι κάτω από νόμο έγινα ως κάτω από νόμο, αν και εγώ δεν είμαι κάτω από νόμο, για να κερδίσω εκείνους που είναι κάτω από νόμο. Σε εκείνους που είναι χωρίς νόμο έγινα ως χωρίς νόμο, αν και εγώ δεν είμαι χωρίς νόμο ως προς τον Θεό, αλλά κάτω από νόμο ως προς τον Χριστό, για να κερδίσω εκείνους που είναι χωρίς νόμο. Στους αδύναμους έγινα αδύναμος, για να κερδίσω τους αδύναμους. Έγινα τα πάντα σε ανθρώπους κάθε είδους, για να σώσω με κάθε τρόπο μερικούς.  Κάνω δε τα πάντα για χάρη των καλών νέων, για να γίνω συμμέτοχος σε αυτά μαζί με άλλους. (1 Κορ. 9:19-22). 

Κι τώρα που έφτασε ο καιρός να φύγω από αυτόν τον κόσμο είμαι σε θέση να διακηρύξω με βεβαιότητα: «Διότι εγώ χύνομαι ήδη σαν σπονδή, και ο ορισμένος καιρός για την απελευθέρωσή μου επίκειται. Έχω αγωνιστεί τον καλό αγώνα, έχω τρέξει τη διαδρομή μέχρι το τέρμα, έχω τηρήσει την πίστη. Από τώρα και στο εξής μου επιφυλάσσεται το στεφάνι της δικαιοσύνης, το οποίο ο Κύριος, ο δίκαιος κριτής, θα μου δώσει ως ανταμοιβή εκείνη την ημέρα, εντούτοις όχι μόνο σε εμένα, αλλά και σε όλους εκείνους που έχουν αγαπήσει τη φανέρωσή του». (2 Τιμ. 4:6-8)

ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΟΥ

-Να γίνεστε μιμητές μου, όπως είμαι και εγώ του Χριστού (1 Κορ. 11:1)
-Όσα είναι αληθινά, όσα είναι σοβαρού ενδιαφέροντος, όσα είναι δίκαια, όσα είναι αγνά, όσα είναι αξιαγάπητα, όσα έχουν καλή φήμη, όποια αρετή υπάρχει και ό,τι αξιέπαινο υπάρχει, αυτά να συλλογίζεστε. Αυτά που μάθατε, καθώς και αποδεχτήκατε και ακούσατε και είδατε σε σχέση με εμένα, αυτά να πράττετε· και ο Θεός της ειρήνης θα είναι μαζί σας. (Φιλιππ. 4:8-9)
-Σε οποιεσδήποτε συνθήκες να είστε αυτάρκεις.
-Για όλα τα πράγματα να έχετε τη δύναμη χάρη σε αυτόν που σας δίνει δύναμη.
-Πάντοτε να χαίρεστε σε σχέση με τον Κύριο.
-Όσα είναι κέρδη για εσάς, αυτά να τα θεωρήσετε ζημιά για χάρη του Χριστού. Να θεωρείτε ότι τα πάντα είναι ζημιά για χάρη της υπερέχουσας αξίας της γνώσης του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας.
-Να προσεύχεστε ακατάπαυστα. Σε σχέση με το καθετί να κάνετε ευχαριστήριες προσευχές.
-Να βεβαιώνεστε για όλα τα πράγματα· να κρατάτε γερά ό,τι είναι καλό.  
-Να απέχετε από κάθε μορφή πονηρίας.
-Να αγωνιστείτε τον καλό αγώνα, να τρέξετε τη διαδρομή μέχρι το τέρμα, να τηρήσετε την πίστη.

ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ

Στην πραγματικότητα, κανείς από εμάς δεν ζει μόνο για τον εαυτό του και κανείς δεν πεθαίνει μόνο για τον εαυτό του· διότι και αν ζούμε, ζούμε για τον Ιεχωβά, και αν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Ιεχωβά. Συνεπώς, και αν ζούμε και αν πεθαίνουμε, ανήκουμε στον Ιεχωβά. (Ρωμαίους 14:7-8)

Χαιρετήστε όλους τους αδελφούς με άγιο φιλί.
Η παρ’ αξία καλοσύνη του ας είναι μαζί σας.
Σε αυτόν ας είναι η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Όταν η γόνιμη φαντασία μας δείχνει πώς μπορεί να είναι τα πράγματα στο νέο κόσμο…

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

neos.kosmos

Αυτόν τον όμορφο κόσμο ονειρευόμαστε… Και ξέρουμε ότι έτσι θα γίνει γιατί το έχει υποσχεθεί ο ίδιος ο Ιεχωβά Θεός. Εκείνος που κάνει να γίνεται… Εδώ θα είναι η πραγματική ζωή, όχι αυτή που ζούμε καθημερινά…

neos.kosmos1

kala.neaΈχετε φανταστεί πώς θα είναι η Ζωή σ’ έναν Ειρηνικό Νέο Κόσμο; Η Γραφή λέει ότι η Βασιλεία του Θεού θα φέρει ασύγκριτα επίγεια οφέλη, κάνοντας πραγματικότητα όλα τα καλά που από την αρχή ο Θεός είχε σκοπό να απολαμβάνει ο λαός του εδώ στη γη. Θα πάψουν να υπάρχουν τα μίση και οι προκαταλήψεις, και τελικά όλοι οι άνθρωποι στη γη θα είναι αληθινοί φίλοι μεταξύ τους. Στην Αγία Γραφή, ο Θεός υπόσχεται ότι αυτός θα ‘καταπαύσει τους πολέμους ως την άκρη της γης’. ‘Δεν θα σηκώσει σπαθί έθνος εναντίον έθνους, ούτε θα μάθουν πια τον πόλεμο’.—Ψαλμός 46:9· Ησαΐας 2:4.

Τελικά, όλη η γη θα γίνει σαν ένας κήπος με παραδεισένια κατάσταση. Η Αγία Γραφή λέει: ‘Η έρημος και η άνυδρη περιοχή θα νιώσουν αγαλλίαση, και η έρημη πεδιάδα θα χαρεί και θα ανθίσει σαν το σαφράνι. . . . Διότι στην έρημο θα αναβλύσουν νερά, και χείμαρροι στην έρημη πεδιάδα. Και το κατάξερο από τη ζέστη έδαφος θα γίνει σαν υδάτινος καλαμιώνας, και το διψασμένο έδαφος σαν πηγές νερού’.—Ησαΐας 35:1, 6, 7.

Θα έχουμε κάθε λόγο να είμαστε ευτυχισμένοι στην Παραδεισένια γη. Ποτέ ξανά δεν θα πεινάσουν οι άνθρωποι εξαιτίας κάποιας έλλειψης τροφίμων. Η Αγία Γραφή λέει: ‘Η γη θα δίνει ασφαλώς τα προϊόντα της’. (Ψαλμός 67:6· 72:16) Όλοι θα απολαμβάνουν τους καρπούς του κόπου τους, όπως υπόσχεται ο Δημιουργός μας: ‘Θα φυτέψουν αμπέλια και θα φάνε τον καρπό τους . . . δεν θα φυτεύουν αυτοί και άλλος να τρώει’.—Ησαΐας 65:21, 22.

Στο νέο κόσμο του Θεού, οι άνθρωποι δεν θα στριμώχνονται μέσα σε τεράστιες πολυκατοικίες ή σε ετοιμόρροπες τρώγλες, επειδή ο Θεός έχει τον εξής σκοπό: ‘Ασφαλώς θα χτίσουν σπίτια και θα κατοικήσουν . . . Δεν θα χτίζουν αυτοί και άλλος να κατοικεί’. Η Αγία Γραφή υπόσχεται επίσης: ‘Δεν θα μοχθούν μάταια’. (Ησαΐας 65:21-23) Έτσι οι άνθρωποι θα έχουν μια παραγωγική, ικανοποιητική εργασία. Η ζωή δεν θα είναι ανιαρή.

Με τον καιρό, η Βασιλεία του Θεού θα αποκαταστήσει ακόμη και τις ειρηνικές σχέσεις που υπήρχαν στον κήπο της Εδέμ μεταξύ των ζώων, και μεταξύ των ζώων και των ανθρώπων. Η Αγία Γραφή λέει: ‘Και ο λύκος θα κατοικεί κάποιο διάστημα με το αρσενικό αρνί, και με το κατσικάκι θα ξαπλώνει η λεοπάρδαλη, και το μοσχάρι και το χαιτοφόρο νεαρό λιοντάρι και το καλοθρεμμένο ζώο όλα μαζί· και μικρό αγόρι θα τα οδηγεί’.—Ησαΐας 11:6-9· Ωσηέ 2:18.

Για φανταστείτε το, στην Παραδεισένια γη θα γιατρευτούν επίσης όλες οι αρρώστιες και οι αναπηρίες! Ο Λόγος του Θεού μάς διαβεβαιώνει: ‘Κανένας κάτοικος δεν θα λέει: «Είμαι άρρωστος»’. (Ησαΐας 33:24) «[Ο Θεός] θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια. Τα παλιά έχουν παρέλθει».—Αποκάλυψη 21:4.

Σ’ αυτή τη λογική κινείται η ιστορία που ακολουθεί. Φυσικά έχει πολύ γόνιμη φαντασία μέσα της και ίσως την έχετε ξαναδιαβάσει, αλλά αξίζει να την ξαναδείτε. Θα οπλιστείται με θάρρος και δύναμη για να συνεχίσετε να δίνετε καθημερινά τη μάχη για την αιώνια ζωή…

Ξαφνικά πηδάω πάνω. Λίγο πιο πέρα είναι ένας δρόμος, τον βλέπω τώρα. Προχωρώ προς τα εκεί και τον ακολουθώ. Μετά από λίγα μόνο βήματα μπορώ να ξεχωρίσω ένα κίτρινο σπιτάκι με λευκές γωνίες, πίσω από κάτι ανθισμένες μηλιές. Σκέψου να ήταν εδώ η μαμά…. Περνάει μια γρήγορη σκέψη από το μυαλό μου. Θα ενθουσιαζόταν. Είναι ένα τέτοιο ακριβώς σπιτάκι που ονειρευότανε να έχει στον παράδεισο. Στέκομαι μπροστά στον άσπρο φράχτη και κοιτάζω μέσα στον καταπράσινο κήπο. Λίγο πιο πέρα σε μια σκεπαστή κούνια, κάθεται μια γυναίκα και καθώς κουνιέται διαβάζει. Φοράει ένα κίτρινο φόρεμα που θυμίζει μοντέλο του 1920 και τα σκούρα μαλλιά της φτάνουν μέχρι την μέση της. Μου φαίνεται πολύ γλυκιά. Υπάρχει κάτι πολύ γνώριμο επάνω της. Δεν ξέρω γιατί, αλλά σκιρτάει η καρδιά μου όταν την κοιτάζω. Θα ήταν μια καλή ιδέα να την ρωτήσω πού βρίσκομαι, φαίνεται αφάνταστα ευγενική. Ανοίγοντας την αυλόπορτα κάνει ένα ελαφρύ τρίξιμο. Με τον ήχο που ακούγεται ανασηκώνει το κεφάλι της από το βιβλίο. Αναταράζεται τόσο πολύ που πιστεύω πως την τρόμαξα. Για αρκετά δευτερόλεπτα με κοιτάζει επίμονα και προς έκπληξή μου βλέπω τα μάτια της να γεμίζουν δάκρυα.

- Σούζαν!!!! Φωνάζει και πετιέται από την κούνια. Πετάει το βιβλίο στο γρασίδι και τρέχει καταπάνω μου.

Αυτή την φωνή δεν την μπερδεύω. Την ακούω όλη μου την ζωή και τώρα καθώς έρχεται τρέχοντας πάνω μου αναγνωρίζω κάθε παραμικρό χαρακτηριστικό. Η διαφορά είναι ότι δεν έχει ούτε μία ρυτίδα ή μια γκρίζα τρίχα στα μαλλιά της και δεν φοράει ούτε γυαλιά.

- Μαμά!!!!! Φωνάζω και νοιώθω τόσο υπέροχα απίστευτα χαρούμενη παρόλο που ήταν σαν να είχε περάσει μόνο μία μέρα από την τελευταία φορά που την είχα δεί.

- Μαμά φαίνεσαι τόσο νέα όσο κι εγώ.

Πολλές ώρες αργότερα εφόσον είχαμε επανειλημμένα αγκαλιαστεί, γελάσει, κλάψει, καθόμασταν μέσα στο σπίτι και κοιτάζαμε έξω τον κήπο.

- Μου φαίνεται τόσο παράξενο που ήμουνα νεκρή τόσα χρόνια. Μου φαίνεται πως κοιμήθηκα μόνο μερικές ώρες ή μέρες.

- Εμένα όμως δεν μου φαίνεται έτσι… (απάντησε η μαμά)…μπορώ να στο εγγυηθώ αυτό. Χάρη στην ελπίδα της ανάστασης μπόρεσα να αντέξω το τελευταίο διάστημα πριν τον Αρμαγεδώνα. Αν δεν γνώριζα ότι ο Ιεχωβά θα σε ανέστενε δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να γίνω και πάλι άνθρωπος μετά το αυτοκινητικό σου δυστύχημα. Όταν μου τηλεφώνησαν από το νοσοκομείο, ήσουν ήδη νεκρή. Σε σκεπτόμουνα κάθε ημέρα μέχρι τώρα. Κάθε ημέρα την μετρούσα σαν μια μέρα κοντύτερα στην ανάστασή σου.

- Αγαπημένη μου μαμά…. (την ξαναγκαλιάζω) μου φαίνεται περίεργο που είσαι τόσο νέα όσο κι εγώ. Ο κόσμος θα δυσκολεύεται να ξεχωρίσει ποια είναι η μάνα και ποια η κόρη. Αν θα προσπαθήσουν να το βρουν σίγουρα θα νομίζουν ότι εγώ είμαι η μάνα, γιατί από φύσης μου έδειχνα πιο αυστηρή. Η μαμά γελάει και σηκώνεται όρθια.

- Τι θα κάνεις τώρα; (την ρωτάω)

- Θα τηλεφωνήσω στην εφημερίδα και θα τους πω ότι αναστήθηκες. Να εδώ, είναι το τελευταίο νούμερο… (και μου ρίχνει την εφημερίδα στα πόδια)

Ρίχνω μια ματιά στους τίτλους: «Ο Παράδεισος Εξαπλώνεται όλο και περισσότερο στη γη», «Η Σαχάρα ανθίζει» , «Νέο ρεκόρ σε χτισίματα σπιτιών», «Λύκοι και αρνιά μαζί!!».

Πίσω στην εφημερίδα βρίσκω τις αγγελίες των αναστάσεων. Είναι πολλές σελίδες. Διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον τα ονόματα. Μερικοί που αναστήθηκαν ούτε καν ήξεραν πως είχαν πεθάνει.

Η μαμά μου επιστρέφει και κάθεται δίπλα μου στον καναπέ.

- Πες μου πώς είναι όλοι οι αδερφοί; Τι κάνουν και πού ζούν;

- Ααα είναι όλοι πολύ καλά.

- Η Κριστίν, τι κάνει; Πού μένει; Θέλω να την δω αύριο κι όλας!

- Η Κριστίν Σβένσον;

- Μα ναι, φυσικά, πιά άλλη;

- (η μαμά αναστενάζει….) Πάνε πολλά χρόνια από τότε που είδα την Κριστίν.

- Ναι; Γιατί; Μετακόμισε στην Αφρική;

- Όχι, περίπου δύο χρόνια μετά τον θάνατό σου συνάντησε ένα αγόρι…

- (αρχίζω και ανησυχώ…) Δεν ήταν στην αλήθεια αυτός;

- Όχι δεν ήταν.

- Και άφησε την αλήθεια και τον Ιεχωβά;

- Δυστυχώς έτσι έγιναν τα πράγματα. Άφησε την αλήθεια, ακριβώς όπως έκαναν και πολλοί άλλοι για χάρη κάποιου ατελούς ανθρώπου.

- (μένω σιωπηλή και τόσο σοκαρισμένη που δεν μπορώ να πω τίποτα…) Δεν ήθελε να επιστρέψει στην αλήθεια;

- Διέλυσαν τον δεσμό τους και μετά άρχισε να πηγαίνει πάλι σε κάποιες συναθροίσεις, αλλά σύντομα συνάντησε πάλι κάποιο αγόρι.

- (Η Κριστίν δεν πέρασε τον Αρμαγεδώνα… καταπίνω με δυσκολία) Πότε άφησε την αλήθεια;

- Δύο χρόνια πριν την μεγάλη θλίψη.

- Πώς μπόρεσε; Η βασιλεία δεν θα ήταν πραγματικότητα γι αυτήν.

- Όχι δεν ήταν. Ο Ιεχωβά ήταν έτοιμος να της δώσει τα πάντα… Αλλά αυτή δεν θέλησε να τα δεχτεί.

- Αυτή φταίει. Πραγματικά δεν την λυπάμαι. Αλλά να φερθεί τόσο ανόητα!!!

- (η μαμά κουνάει το κεφάλι της..) Πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για το ότι θα λείπουν πολλά άτομα και στο μέλλον. Δεν κρατήθηκαν όλοι πιστοί μέχρι το τέλος Σούζαν μου.

Έξω από το παράθυρο που είναι μισάνοιχτο τιτιβίζουν τα πουλάκια στο λυκόφως.

- Θέλεις μαμά να πάμε μια βόλτα; ( την ρωτάω)

- Σκέφτηκα να ετοιμάσω κάτι νόστιμο για να φάμε. Αλλά εσύ μπορείς να πας μια βόλτα, μου απαντάει.

- Όχι δεν τολμάω… Το ξέρεις ότι δεν πρέπει να πηγαίνει κανείς μόνος στο δάσος το βράδυ. Δεν θέλω να μου επιτεθούν.

- (η μαμά γελάει…)… Δεν θα σου επιτεθεί κανείς! Ξέχασες ότι βρίσκεσαι στον Παράδεισο!!!!

- Αχ, ναι βέβαια.. (λέω έκπληκτη..) Δεν το σκέφτηκα. Τι υπέροχα, να μην χρειάζεται να ανησυχεί κανείς! Τότε θα είσαι εδώ για να μην πάρω κλειδιά;

- Συγκεντρώσου!! -Χαμογελάει η μαμά- Δεν έχω κλειδιά, δεν χρειάζονται εδώ.

- (Και τότε βλέπω πως πράγματι η πόρτα είναι χωρίς κλειδαριά) Τι παράξενο, λέω χαρούμενη…

Τριγυρίζω στην περιοχή εκεί και προσεύχομαι στον Ιεχωβά σιωπηλά. Τον ευχαριστώ από όλη μου την καρδιά για την μεσολάβησή του και για το πόσο υπέροχο είναι να με θυμηθεί και να με αναστήσει.

Είναι παράξενο και υπέροχο μαζί να ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ένα μέρος στον κόσμο στο οποίο αυτή την στιγμή που να γίνεται κάτι βίαιο. Παιδεραστία, καταστροφή του περιβάλλοντος, κατασκευή όπλων… Όλα είναι μια κακή ανάμνηση. Ξάφνου ένα αίσθημα ελευθερίας με κυριεύει μέσα μου. Μόνο κάτι τέτοιο μπορεί κανείς να νοιώθει μια τέτοια στιγμή κάτω από τα αστέρια… Χωρίς να χρειάζεται να νοιώθει τον παραμικρό φόβο σαν μικρό παιδάκι…

Παίρνω μια βαθιά ανάσα… Ο βραδινός αέρας καθαρός και αναζωογονητικός … Τώρα σκέφτομαι αρχίζει η αιωνιότητα για μας τους ανθρώπους. Ποτέ πια δεν θα ξαναπεθάνω!!!!!

Ακουμπάω σε μια σημύδα κι ατενίζω το νέο καθαρό κόσμο.

«Δείτε κάνω νέα τα πάντα !!!!... (υπενθυμίζω στον εαυτό μου).

Κουνάω το κεφάλι μου και ευχαριστώ τον Ιεχωβά για μια φορά ακόμα…

  • Για να παρακαλουθήσετε καλύτερα τι λένε τα εδάφια πατήστε ΕΔΩ για να σας οδηγήσεις στην Αγία Γραφή.

Πώς να καλλιεργείτε Ειρήνη σε ένα θυμωμένο κόσμο… Η ειδική ομιλία της φετινής Ανάμνησης

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

empiria1
Γνώρισε την αλήθεια μέσα στις φυλακές Κέρκυρας και παρότι τώρα δεν δίνουν άδειες από τις φυλακές αυτό τον καιρό, αυτός με τον τρόπο του και την διαγωγή του πήρε άδεια, ήταν μαζί μας και βαφτίστηκε πριν λίγες μέρες σε Συνέλευση στα Ιωάννινα.

empiria2
Από μόνη της η φωτογραφια αποτελεί αίνο προς τον Ιεχωβά Θεό, που ελκύει ανθρώπους κοντάς του και τους αλλάζει για να τον υπηρετούν με τον πλέον αποδεκτό τρόπο.

 

empiria3
Και αυτό είναι το έγγραφο της φυλακής… Δεν είναι μεγαλείο; Πόση πραότητα θα πρέπει να εκπαιδευτεί μέσα από το λόγο του Θεού την Αγία Γραφή να δίδει καθημερινά αυτός ο άνθρωπος, όπως και όλοι μας. Αλλά ο Ιεχωβά, παρέχει τη βοήθεια που ξεπερνά το φυσιολογικό.

kala.neaΗ αγριότητα και η βία έχει γίνει κάτι συνηθισμένο στη ζωή σήμερα. Έτσι δεν μας προξενούν πια εντύπωση σκληρές ειδήσεις που ακούμε στα τηλεοπτικά δελτία. Το κακό βέβαια είναι ότι τα θύματα της βίας, θέλουν στη συνέχεια να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο και να εκδικηθούν.

Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε είναι ότι η βία δεν είναι κληρονομική, δεν έχουμε γεννηθεί έτσι. Μαθαίνεται... Μας επηρεάζει το περιβάλλον που μεγαλώνουμε, αυτό είναι που μας διαμορφώνει ως χαρακτήρες.

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά να δούμε τι λέει γι’ αυτό στην Αγία Γραφή: Στο εδάφιο Ψαλμός 37:10,11 (10Λίγο ακόμη και ο πονηρός δεν θα υπάρχει πια·+Και θα παρατηρήσεις τον τόπο του, και εκείνος δεν θα υπάρχει.+11Οι πράοι όμως θα γίνουν κάτοχοι της γης+Και θα βρίσκουν εξαιρετική ευχαρίστηση στην αφθονία της ειρήνης.+) μπορούμε να δούμε τα αισθήματα του Ιεχωβά. Και βλέπουμε καθαρά εδώ ότι δεν του αρέσει η βία. Οι πράοι θα απολαμβάνουν τις ευλογίες και την αφθονία ειρήνης.

Δείτε το θέμα σε επίπεδο πολυκατοικίας… Εκεί υπάρχουν καλοί και κακοί ενοικιαστές. Κάποιοι που σέβονται την περιουσία του άλλου, το σπίτι στο οποίο μένουν και προσπαθούν να το φροντίζουν και να το διατηρούν σε μια καλή κατάσταση, ενώ καταβάλλουν το ενοίκιο πάντα στην ώρα του. Αλλά υπάρχουν και κάποιοι ενοικιαστές που δεν σέβονται τίποτα, δεν καταβάλλουν το ενοίκιο και αρνούνται να συνεργαστούν με τους συγκατοίκους τους. Και τι κάνουμε με αυτούς τους δεύτερους, κακούς ένοικους; Τους προειδοποιούμε να αλλάξουν στάση και συμπεριφορά, να συμμορφωθούν στους κανόνες και να ανταποκρίνονται στις αυτονόητες υποχρεώσεις τους.

Το ίδιο ακριβώς κάνει και ο Θεός… Προειδοποιεί. Αλλά αυτό το χρονικό διάστημα, το σύστημα πραγμάτων που γνωρίζουμε φτάνει στο τέλος του. Ο Θεός θα φέρει ένα νέο σύστημα με δικαιοσύνη και ειρήνη όπου η βία δεν έχει χώρο. Και ποιο είναι το μέσο που θα το κάνει αυτό ο Ιεχωβά;

Στο εδάφιο Ψαλμός 72:13,14 (13Θα λυπηθεί τον ασήμαντο και τον φτωχό,+Και τις ψυχές των φτωχών θα τις σώσει.+14Από την καταδυνάστευση και τη βία θα απολυτρώσει τις ψυχές τους, Και το αίμα τους θα είναι πολύτιμο στα μάτια του.+) βλέπουμε καθαρά ότι αυτό το μέσον είναι ο γιος του, ο Ιησούς Χριστός. Και ο Βασιλιάς αυτός, θα δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στους ασήμαντους, στους φτωχούς, στους καταναδυστευμένους. Στο εδάφιο Σοφονίας 2: 2,3 (2. Προτού το νομοθέτημα γεννήσει οτιδήποτε,+ προτού περάσει σαν άχυρο η ημέρα, προτού έρθει πάνω σας ο φλογερός θυμός του Ιεχωβά,+προτού έρθει πάνω σας η ημέρα του θυμού του Ιεχωβά,+ 3εκζητείτε τον Ιεχωβά,+ όλοι εσείς οι πράοι της γης,+ που έχετε εφαρμόσει τη δικαστική Του απόφαση. Εκζητείτε δικαιοσύνη,+ εκζητείτε πραότητα.+ Πιθανόν+ να καλυφτείτε την ημέρα του θυμού του Ιεχωβά.+) μπορούμε να δούμε πότε θα έρθει αυτός ο καιρός…

Και τι ξέρουμε για τον θυμό; Η εκδήλωση θυμού από μέρους του ανθρώπου μπορεί να είναι κατάλληλη αν βασίζεται σε αρχές. Κάποιος μπορεί δικαιολογημένα να εκφράσει δίκαιη αγανάκτηση. Μας δίνεται η εντολή “να αποστρεφόμαστε ό,τι είναι πονηρό”. (Ρω 12:9) Η Αγία Γραφή παρέχει άφθονα παραδείγματα δίκαιης αγανάκτησης.—Εξ 11:8· 32:19· Αρ 16:12-15· 1Σα 20:34· Νε 5:6· Εσθ 7:7· βλέπε επίσης 2Σα 12:1-6.

Ωστόσο, ο θυμός του ανθρώπου είναι τις περισσότερες φορές αδικαιολόγητος και συχνά ανεξέλεγκτος. Πολλές φορές δεν έχει επαρκή αιτία και εκδηλώνεται χωρίς να λαβαίνονται υπόψη οι συνέπειες. Όταν ο Ιεχωβά έδειξε έλεος στη Νινευή, ο Ιωνάς δυσαρεστήθηκε «και άναψε από θυμό». Ο Ιωνάς υστερούσε σε έλεος και έπρεπε να διορθωθεί από τον Ιεχωβά. (Ιων 4:1-11) Ο Βασιλιάς Οζίας του Ιούδα εξοργίστηκε όταν τον διόρθωσαν οι ιερείς του Ιεχωβά και συνέχισε την αυθάδη πορεία του, για την οποία και τιμωρήθηκε. (2Χρ 26:16-21) Εξαιτίας του ασύνετου εγωισμού του ο Νεεμάν αγανάκτησε και εξοργίστηκε, κάτι που λίγο έλειψε να του κοστίσει την ευλογία του Θεού.—2 Βα 5:10-14.

Αλλά ο Ιεχωβά είναι Θεός Ειρήνης, Αγάπης, Σοφίας και Δικαιοσύνης. Επομένως πώς θα ωφεληθούμε εμείς; Με το να εκζητούμε τον Ιεχωβά, μαθαίνοντας γι’ αυτόν, τις κύριες ιδιότητες του και να προσπαθούμε να τον μιμηθούμε. Ναι, αλλά ίσως πει κάποιος: Είναι εύκολο να είμαστε πράοι; Όχι, δεν είναι εύκολο σ’ αυτόν τον κόσμο που ζούμε.

Τι θα μας βοηθήσει; Στο Ρωμαίους 12 υπάρχουν μια σειρά από εδάφια που πραγματικά μπορούν να μας βοηθήσουν. (18Αν είναι δυνατόν, όσο εξαρτάται από εσάς, να είστε ειρηνικοί+με όλους τους ανθρώπους. 19Να μην παίρνετε εκδίκηση+ για τον εαυτό σας, αγαπητοί, αλλά να αφήνετε τόπο για την οργή του Θεού·+ διότι είναι γραμμένο: «Η εκδίκηση είναι δική μου· εγώ θα ανταποδώσω, λέει ο Ιεχωβά».+ 20Αλλά, «αν πεινάει ο εχθρός σου, τρέφε τον· αν διψάει, δίνε του να πιει·+ διότι κάνοντάς το αυτό θα συσσωρεύσεις πυρωμένα κάρβουνα στο κεφάλι του».+ 21Να μην αφήνεις τον εαυτό σου να νικιέται από το κακό αλλά να νικάς το κακό με το καλό.+)

Στο 18 θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε τι ταινίες βλέπουμε; Μήπως αυτές που επιλέγουμε έχουν βία; Χρειάζεται να είμαστε επιλεκτικοί ως προς αυτό, όπως και ως το τι είδους άτομα κάνουμε παρέα, τις συναναστροφές μας.

Στο 19 μαθαίνουμε ότι το να μην επιδιώκουμε εκδίκηση είναι εκδήλωση μετριοφροσύνης. Ο Ιεχωβά έχει αυτόν το ρόλο. Αν το κάνουμε εμείς αυτό, δείχνει αυθάδεια και δημιουργεί έναν νέο κύκλο, στον κύκλο της βίας. Ο Ιησούς Χριστός δεν ανταπέδιδε, όταν τον εξύβριζαν… Ότι κι αν συνέβαινε.

Στο 20 μπορούμε να αντιληφθούμε ότι δεν μιλάει για εκδίκηση. Όχι. Ο απόστολος Παύλος αναφερόταν μ’ αυτήν την έκφραση στο πώς καθαριζόταν τότε, στην εποχή του, τα πολύτιμα μέταλλα. Ίσως με την καλοσύνη μας καταφέρουμε να βγάλουμε από τον άνθρωπο που μας προξένησε βλάβη, καλές ιδιότητες. Και μπορούμε να αναζητούμε τρόπους για να κάνουμε το καλό στους εχθρούς μας.

Στο 21 βλέπουμε ότι το να ελέγχουμε τα αισθήματα μας, αποτελεί κλειδί. Στο εδάφιο Φιλιππισίους 4:8 (8Τελικά, αδελφοί, όσα είναι αληθινά, όσα είναι σοβαρού ενδιαφέροντος, όσα είναι δίκαια, όσα είναι αγνά,+ όσα είναι αξιαγάπητα, όσα έχουν καλή φήμη, όποια αρετή υπάρχει και ό,τι αξιέπαινο υπάρχει, αυτά να συλλογίζεστε)διακρίνουμε τη βασική αρχή που θέλει να δίδουμε χώρο στις θετικές σκέψεις. Τέτοιες δύσκολες ώρες αξίζει να σκεφτόμαστε τα δυνατά μας σημεία και να ζητάμε από τον Ιεχωβά βοήθεια για τις αδυναμίες μας, μέσω προσευχής. Να προσπαθούμε να αλλάζουμε τις σκέψεις θυμού με καλές σκέψεις.

Όχι επιφανειακά και επειδή «πρέπει» και να κρατάμε όλο αυτό που μας παιδεύει μέσα μας. Διότι κάποια στιγμή είναι βέβαιο ότι θα εκραγεί. Αντί λοιπόν να προσπαθούμε μόνοι μας, ας επικαλούμαστε το πνεύμα του Θεού, το ποίο μπορεί να μας βοηθήσει να έχουμε ειρηνική διάθεση.

Και υπάρχουν και μερικά πρακτικά βήματα που θα μας βοηθήσουν ουσιαστικά: Αποχωρούμε αν η κατάσταση είναι δύσκολη και υπερβαίνει τις δυνάμεις μας, ενώ προσπαθούμε να μιλάμε με χάρη ακόμα και όταν προκαλούμαστε. Ναι, υπάρχουν πολλά παραδείγματα γύρω μας, ίσως και σε μας τους ίδιους βρούμε, αν ψάξουμε, που επιβεβαιώνουν όλα τα παραπάνω.

Στο εδάφιο Ψαλμός 38: 8,9 (8.Παρέλυσα και συντρίφτηκα τρομερά·Βόγκησα δυνατά από το στεναγμό της καρδιάς μου.+9Ιεχωβά, μπροστά σου βρίσκεται όλη η επιθυμία μου Και από εσένα δεν κρύφτηκε ο αναστεναγμός μου.+)διαπιστώνουμε με σιγουριά ότι ένα βέβαιο και θα πρέπει να το έχουμε πάντα στο νου μας: Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν μας, αλλά είναι βέβαιο ότι μπορούμε να διαμορφώσουμε το μέλλον μας.

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.kalokeri1

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες…

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα τους με κούφια δημοσιογραφικά θέματα που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το Κυβερνών Σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Δεκεμβρίου 2017 που εκπέμπετε τώρα... Κι ΕΔΩ μια γνωριμία με τους σπουδαστές.

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA