Περάσαμε πολύ όμορφα με την Έστερ και τα κορίτσια της, όσο ήταν κοντά μας

akropoli.1
Το βλέπετε κι εσείς, από τις αναρτήσεις που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ... Είμαστε πολύ χαρούμενοι, επειδή το ζούσαν, το έδειχναν και είναι καλά με την παρέα μας και τη φιλοξενία μας. Ακολουθήσαμε ένα εσχέδιο σχέδιο... Δεν κινηθήκαμε στην τύχη. Αλλά, μας έφυγαν. Και ήδη μας λείπουν...

ester4
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τις πρώτες μέρες τους στην Ελλάδα... Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, στο Θησείο. Αναμνήσεις όμορφες που πήραν μαζί τους με την επιστροφή στον τόπο τους...

akropoli.2
Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή προσπαθούσαμε να έχει κάτι να μας δώσει. Εδώ, πάνω στην Ακρόπολη η Βικτόρια με τη Χλόη... Με τα νερά τους. Έκανε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα...

nafplio.ester.6
Όλα πήγαν καλά λοιπόν... Η δική μας χαρά ήταν τα χαρούμενα πρόσωπα τους! Η καλή παρέα και οι ξεχωριστοί τόποι που επιλέξαμε να πάμε, ήταν ακριβώς αυτό που επιζητούσαμε... Και τώρα σχεδιάζουν το επόμενο ταξίδι τους στην Ελλάδα για του... χρόνου. Νωρίς; Για μας τους Έλληνες , ίσως. Όχι όμως για εκείνους που ξέρουν να διευθετούν το χρόνο τους.
ester5

Ακολουθούμε τους ρυθμούς της ζωής, όπως ακριβώς τους ζούμε, στην καθημερινότητα

isthmos3
Τι μπορείτε να βρείτε εδώ; Ας το πάμε λίγο ανάποδα: Τι, δεν θα βρείτε… Σίγουρα δεν θα βρείτε τίποτα το ψεύτικο ή το επιτηδευμένο... Οι ιστορίες μας είναι αληθινές και τις καταγράφουμε για να τις μοιραστούμε μαζί σας, αφού πρώτα τις ζήσουμε…

dioskuri.2
Δεν μας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και τα λάικ. Δεν "πουλάμε" και δεν στηριζόμαστε στη διαφήμιση. Ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως τέτοια, έχει να κάνει με, ας την πούμε, βοήθεια σε κάποιους συνανθρώπους μας, που περιμένουν να ζήσουν έντιμα από τη δουλειά τους. Τίτποτα περισσότερο. Και πρόκειται για άδολη προσφορά...

asimula1.egion.2017
Αγνοούμε επιδεικτικά, όλα τα e-mail που παίρνουμε από ειδικούς, σχετικά με το πώς να αυξήσουμε την αναγνωσιμότητα μας. Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί καθόλου το θέμα. Αλλά λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας, τις καλόπιστες προτάσεις, παρατηρήσεις και τα σχόλια σας, που θα μας κάνουν καλύτερους σε περιεχόμενο και ποιότητα… Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας αλάθητους. Δοκιμαζόμαστε καθημερινά...

to.spitiko1
Θέλουμε να παραμείνουμε, όσο οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, ένα Site πασπαρτού… Που ασχολείται με όλους και με όλα. Και που έχει τη διάθεση να προσφέρει ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής, χωρίς φτιασιδώματα τεχνητά, όπως ακριβώς ο χρόνος περνάει από πάνω μας...

xalkida1

"Επειδή σε όλους προκύπτουν απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο"...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

limni
Η ίδια η φύση ως μέρος της δημιουργίας μας προσανατολίζει τη σκέψη σε συγκεκριμένους δρόμους. Κι αυτή είναι η ομορφιά! Μοναδική...

limni1

Ο βίος του ανθρώπου είναι γεμάτος από ανασφάλειες, από αβεβαιότητες, από φόβους, από ανησυχίες, από απρόβλεπτες περιστάσεις. Ο κάθε άνθρωπος σύντομα θα διαπιστώσει με πόνο στην καρδιά του ότι δεν μπορεί πάντοτε, για να μην πούμε καλύτερα ποτέ, να είναι βέβαιος σχετικά με το τι τροπή θα λάβουν χώρα τα γεγονότα που θα τον επισκεφτούν με τρόπο απρόβλεπτο και σε χρόνο ανύποπτο.

Ένας οξυδερκής και παρατηρητικός άνθρωπος που έζησε πολλά χρόνια Π.Κ.Χ., ο σοφός Βασιλιάς Σολομώντας, είπε τα εξής πολύ σοφά και τόσο επίκαιρα για τις ημέρες μας λόγια: «Είδα και κάτι άλλο κάτω από τον ήλιο: Δεν κερδίζουν πάντα οι ταχείς τον αγώνα δρόμου ούτε νικούν πάντα οι κραταιοί στη μάχη ούτε έχουν πάντα οι σοφοί την τροφή ούτε διαθέτουν πάντα οι ευφυείς τα πλούτη ούτε είναι πάντα επιτυχημένοι εκείνοι που έχουν γνώση, επειδή σε όλους προκύπτουν απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο» — Εκκλησ. 9:11.

Απρόβλεπτα γεγονότα, αβεβαιότητες, απροσδόκητες καταστάσεις. Πολλές φορές έχει συμβεί καθώς παρακολουθούμε έναν αγώνα δρόμου να είμαστε πεπεισμένοι πριν ακόμα ξεκινήσει ο αγώνας ποιος θα είναι ο τελικός νικητής. Και πρέπει με ειλικρίνεια να το ομολογήσουμε, ο καθένας από εμάς, η καθεμιά από εμάς, ότι πολλές φορές λαθέψαμε στην κρίση μας, και άλλος ήταν ο τελικός νικητής του αγώνα δρόμου. Ένα ξαφνικό ατύχημα, ένα στραβοπάτημα, μια θλάση, μια ζαλάδα, το σπρώξιμο ενός αντιπάλου, μπορεί να αναγκάσει τον δρομέα να ελαττώσει ταχύτητα και σιγά σιγά να σταματήσει να τρέχει.

Μπορεί όμως να συμβεί και κάτι άλλο. Ο αθλητής αυτός να διακατέχεται από υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτό του, για να μην πω αλαζονεία, κι έτσι να μην καταβάλει τις απαιτούμενες προσπάθειές που πρέπει θεωρώντας πως ότι κι αν γίνει αυτός τελικά θα είναι ο νικητής.

Βλέπετε η υπεροψία είναι μεγάλος εχθρός ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι ικανότητες και τα χαρίσματα που έχεις και μπορεί να οδηγήσει αντί σε μια άνετη νίκη σε μια ολέθρια και καταστροφική αποτυχία. Ακόμα και ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος στρατός που υπάρχει στο πρόσωπο της γης, μπορεί να υποστεί ταπεινωτική ήττα από έναν υποδεέστερο αντίπαλο αν κάνει το λάθος, έστω και για μια στιγμή, να τον υποτιμήσει.

Θυμηθείτε την ιστορία του Λαγού με τη Χελώνα. Άνθρωποι με ασυνήθεις επιδεξιότητες, με μεγάλες και μοναδικές ικανότητες, αντί να απολαμβάνουν την εύνοια των άλλων, από κάποια απρόσμενη περίσταση ίσως βρεθούν σε πολύ δυσμενή θέση στη ζωή τους και τελικά μείνουν ξεχασμένοι από τους ανθρώπους.

Όμως, υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να επισημάνουμε. Ο Βίος του ανθρώπου, το πόσα χρόνια τελικά θα ζήσει ένας άνθρωπος, είναι κάτι το άγνωστο και αδύνατο να προβλεφθεί. Η Αγία Γραφή, τοποθετεί το ζήτημα αυτό με τον εξής τρόπο: «Ελάτε, τώρα, εσείς που λέτε: «Σήμερα ή αύριο θα ταξιδέψουμε σε εκείνη την πόλη και θα μείνουμε εκεί έναν χρόνο, θα κάνουμε εμπόριο και θα βγάλουμε κέρδος», ενώ δεν ξέρετε πώς θα είναι η ζωή σας αύριο. Διότι είστε ομίχλη που εμφανίζεται για λίγο και κατόπιν εξαφανίζεται» — Ιακ. 4:14.

Όλοι μας, είναι βέβαιο πως αντιμετωπίζουμε πολυποίκιλες καταστάσεις στη διάρκεια του βίου μας, απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο. Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι: «πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτές τις καταστάσεις, ώστε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στη ζωή μας και να μην πάψουμε να βαδίζουμε στο δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή; Μήπως όταν έρχονται δυσκολίες και προβλήματα έχουμε ως κέντρο τον εαυτό μας και όχι τον Ιεχωβά Θεό;»

Οι περισσότεροι άνθρωποι στις ημέρες μας, κι ας είμαστε ειλικρινείς, ας μην το αρνηθούμε, διότι πολλές φορές πέφτουμε οι ίδιοι στην παγίδα αυτή, έχουμε ως κέντρο τον εαυτό μας και επιδιώκουμε περισσότερο τα υλικά πράγματα από τα πνευματικά.

Για παράδειγμα, κάποιος άνθρωπος μπορεί να αγωνίζεται για να επιτύχει στον κόσμο με κάθε θυσία, και τελικά να αποκτήσει μια πολύ μεγάλη και επιφανή θέση, έχοντας ταυτόχρονα μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ πόσο μεγάλο είναι το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει ο άνθρωπος αυτός για να τα αποκτήσει όλα αυτά;

Παραγκωνίζει και παραμελεί την οικογένειά του, αφιερώνοντας ελάχιστο χρόνο στη σύζυγό του και στα παιδιά του, για να μπορέσει να επιτύχει με κάθε τρόπο αυτό που στην πραγματικότητα είναι ο πόθος και η επιθυμία της καρδιάς του. Να αποκτήσει τη θέση εκείνη, που κατά κόσμο, θα του χαρίσει όλα όσα η καρδιά του και η σάρκα του τον προστάζει.

Θα διαπιστώσει, όμως, με θλίψη, αν τον ενδιαφέρει πραγματικά, ότι σε λίγο καιρό η οικογένειά του παρά τις υλικές ανέσεις που τους παρέχει και την αφθονία των αγαθών, θα τρέφει ελάχιστο έως καθόλου σεβασμό για το πρόσωπό του. Το πολύ πολύ να του έχουν κάποια εκτίμηση μόνο και μόνο για τις υλικές ανέσεις που τους προσφέρει κι αυτό, όμως, είναι αμφίβολο.

Τα παιδιά της οικογένειας αυτής, επειδή θα έχουν στερηθεί το πρότυπο το πατρικό και την σωστή καθοδήγηση στα καθημερινά τους προβλήματα, είναι βέβαιο ότι θα έχουν προβλήματα ψυχολογικά και ασταθή εσωτερικό συναισθηματικό κόσμο. Εύκολα θα υποκύπτουν σε πιέσεις από νεαρούς της ηλικίας τους αντί να έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν αυτό που είναι ηθικά ορθό.

Το πράγμα, όμως, δεν σταματάει εκεί. Ο άνθρωπος αυτός που θυσίασε τα πάντα στο βωμό της επιτυχίας, θα ξυπνήσει μια ημέρα, μια σκοτεινή για τη ζωή του ημέρα, και θα διαπιστώσει ότι έχασε την υγεία του, έχασε τα παιδιά του, έχασε τη σύζυγό του, έχασε τελικά όλα εκείνα για τα οποία θα έπρεπε να αγωνιστεί.

Στο τέλος θα έχει χάσει τον ύπνο του και την ειρήνη από την καρδιά του και τελικά θα έρθει ως φυσικό επακόλουθο ο θάνατος να θέσει τέρμα σε όλα τα εφήμερα και πρόσκαιρα πράγματα που αγωνίστηκε να αποκτήσει, πράγματα που οι κληρονόμοι του ίσως κατασπαταλήσουν ασυλλόγιστα την κληρονομιά που θα τους έχει αφήσει.

Ο τρόπος ζωής που βασίζεται μόνο στην επιδίωξη υλικών στόχων είναι στην πραγματικότητα κενός περιεχομένου. Δεν βοηθάει, δεν είναι δυνατόν να βοηθήσει με κανέναν τρόπο στην ρεαλιστική αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων και των απροσδόκητων καταστάσεων που έρχονται σε ανύποπτο χρόνο στη ζωή.

Μήπως ζούμε σύμφωνα με την αρχή «ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο θα πεθάνουμε»; (1 Κορ. 15:32) Το να ζει κάποιος μόνο για το σήμερα, για το φθαρτό και το εφήμερο, να ζει σαν να μην υπάρχει αύριο, πιστεύετε ότι μπορεί να τον βοηθήσει ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις της ζωής;

Σταθείτε για λίγο, σας παρακαλώ θερμά και σκεφθείτε τα αποτελέσματα που προέρχονται από το να ζει κανείς απλά και μόνο για τις ανθρώπινες απολαύσεις και τέρψεις. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα νέοι άνθρωποι, έχουν καταστρέψει ολοκληρωτικά τη ζωή τους ζώντας με τέτοιο τρόπο;

Ναρκωτικά, αλκοολισμός, αφροδίσια νοσήματα, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες κι ένα πλήθος άλλες ασθένειες είναι προϊόντα της αχαλίνωτης επιδίωξης των σαρκικών απολαύσεων. Αντί να βοηθήσουν τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει τις αβεβαιότητες της ζωής, το να ζει μόνο για το παρόν μπορεί να προσθέσει σ’ αυτές τις αβεβαιότητες πολύ πόνο, δυστυχία, κατάθλιψη, απελπισία, απογοήτευση.

Γι’ αυτό βλέπουμε γύρω μας τόσες ζωές διαλυμένες, τόσες οικογένειες κατεστραμμένες, τόσες αυτοκτονίες ανθρώπων κάθε ηλικίας που προσπαθώντας να σβήσουν τη δίψα της ψυχής τους πίνοντας νερό από βρόμικες, από μολυσμένες πηγές, κατέληξαν τελικά ερείπια και ράκη πνευματικά και σωματικά πεταγμένοι στα ρείθρα του δρόμου της ζωής.

Υπάρχει, όμως, κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις αβεβαιότητες της ζωής; Θα ήθελα από την αρχή να το επισημάνω, ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε αυτές τις αβεβαιότητες, θεωρώντας τες σαν να μην υπήρχαν. Για να τις αντιμετωπίσουμε, πρέπει πρώτα να τις αναγνωρίσουμε.

Επειδή τα πράγματα μεταβάλλονται γρήγορα, είναι συνετό να μη δίνουμε υπερβολική σπουδαιότητα στις λύπες, στις χαρές, στις κοσμικές σχέσεις ή στα αποκτήματα που μπορεί να έχουμε.

Η Αγία Γραφή μας συμβουλεύει να ζούμε όπως: «αυτοί που κλαίνε σαν αυτούς που δεν κλαίνε, αυτοί που χαίρονται σαν αυτούς που δεν χαίρονται, αυτοί που αγοράζουν σαν αυτούς που δεν κατέχουν και αυτοί που χρησιμοποιούν τον κόσμο σαν αυτούς που δεν τον χρησιμοποιούν πλήρως· διότι το σκηνικό αυτού του κόσμου αλλάζει.» — 1 Κορ. 7:30, 31.

Αυτή είναι μια ρεαλιστική άποψη, μια πραγματική, μια αντικειμενική, μια ειλικρινής και ακριβής παρουσίαση του τρόπου που λαβαίνουν χώρα τα πράγματα στον κόσμο. Τίποτε δεν είναι μόνιμο· τίποτα δεν είναι σταθερό· τίποτα δεν ασφαλές. Ο κόσμος μοιάζει ακριβώς όπως ένα θεατρικό σκηνικό που με ταχύ ρυθμό, η μια σκηνή εναλλάσσεται κατόπιν της άλλης.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να αφήνουμε τη χαρά, τη λύπη, τα αποκτήματα και τις ανθρώπινες σχέσεις να κυριαρχούν στη ζωή μας. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος που οικοδομεί ολόκληρη τη ζωή του γύρω από τη σχέση του με ένα φίλο θα δοκίμαζε τρομερό πλήγμα αν ο θάνατος ή άλλες περιστάσεις τον αποστερούσαν από τη σχέση του με τον φίλο του αυτό.

Θα αισθανόταν σαν να έχει καταρρεύσει ολόκληρος ο κόσμος του όταν κάποια στιγμή θα διαπίστωνε ότι ο φίλος του αυτός δεν υπάρχει πια στη ζωή του.

Είναι φρόνιμο, λοιπόν, να μην περιοριζόμαστε σε πράγματα και σχέσεις που μας φέρνουν πρόσκαιρη χαρά. Ένας ευρύς κύκλος ενδιαφερόντων μπορεί ν’ αποτελέσει πραγματικό κεφάλαιο στην αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων και των απροσδόκητων καταστάσεων της ζωής. Το άτομο που έχει έναν ευρύ κύκλο ενδιαφερόντων είναι λιγότερο πιθανό να δει να καταρρέουν όλες οι ελπίδες του και όλα τα όνειρά του. Συνήθως δεν εξελίσσονται άσχημα όλα τα πράγματα ταυτόχρονα. Κάτι αξιόλογο πάντοτε παραμένει.

Ωστόσο, αν αναγνωρίσουμε ότι η ζωή μας είναι σύντομη και τα χρόνια μας περνούν σαν διανόημα, με σοβαρότητα και περίσκεψη θα προσέξουμε τον τρόπο με τον οποίο την αξιοποιούμε. Αποφεύγουμε με κάθε τρόπο δραστηριότητες και συνήθειες που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τη διανοητική, συναισθηματική, σωματική και πνευματική ευημερία μας; Ακολουθούμε πράγματι φρόνιμη και συνετή πορεία; Θα με ρωτήσετε όπως είναι φυσικό: «Πού θα καταλήξει αυτό;»

Εκείνος ο σοφός Βασιλειάς ο Σολομώντας, αφού ερεύνησε τον ανθρώπινο βίο, ζώντας και ο ίδιος σε έναν ατελή κόσμο, μας συμβουλεύει τα εξής: «Το συμπέρασμα λοιπόν, αφού ακούστηκαν όλα, είναι: «Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου» (Εκκλησ. 12:13)

Αυτός είναι πραγματικά ο πιο ασφαλής τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις της ζωής. Ένας υγιής φόβος ή σεβασμός για τον Δημιουργό μας, για τον Ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά Θεό, θα μας υποκινήσει να ακολουθούμε με πιστότητα, απαρέγκλιτα τις εντολές Του.

Αυτό είναι προς όφελός μας, εφόσον οι εντολές Του είναι προορισμένες να μας βοηθήσουν να επωφεληθούμε από τη ζωή ακόμα και τώρα. Αν τις ακολουθούμε, θα μας βοηθήσουν, κι όπως μας λέει τόσο σοφά η Αγία Γραφή: «Απομάκρυνε λοιπόν από την καρδιά σου τα πράγματα που φέρνουν αναστάτωση και διώξε από το σώμα σου τα βλαβερά πράγματα· διότι η νιότη και η άνοιξη της ζωής είναι ματαιότητα». — Εκκλ. 11:10.

Ο Δαβίδ που εκτιμούσε τη θαυμάσια καθοδήγηση που προμηθεύει ο Ιεχωβά Θεός εκφράστηκε για αυτήν με τα εξής ένθερμα λόγια: «Ο φόβος του Ιεχωβά είναι αγνός· διαρκεί για πάντα. Οι κρίσεις του Ιεχωβά είναι αληθινές, απόλυτα δίκαιες. Είναι πιο επιθυμητές από χρυσάφι, από άφθονο εκλεκτό χρυσάφι, και γλυκύτερες από μέλι, μέλι που στάζει από τις κηρήθρες. Ο υπηρέτης σου έχει λάβει προειδοποίηση από αυτές· η τήρησή τους φέρνει μεγάλη ανταμοιβή» — Ψαλμ. 19:9-11.

Ούτε κι ο θάνατος ακόμα δεν μπορεί να καταστρέψει τα οφέλη που απολαμβάνει το άτομο που «φοβάται τον αληθινό Θεό και τηρεί τις εντολές Του». Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι ο σκοπός του Θεού είναι να αναστήσει τους νεκρούς. Η Αγία Γραφή μιλώντας για τον Ιεχωβά, τον αναφέρει ως τον Θεό «ο οποίος ζωοποιεί τους νεκρούς και μιλάει για τα πράγματα που δεν υπάρχουν σαν να υπάρχουν» — Ρωμ. 4:17.

Κατά συνέπεια, ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί τον χρόνο του για να οικοδομήσει μια καλή σχέση με τον Δημιουργό Του, επωφελείται πραγματικά από τη ζωή, παρά τις αβεβαιότητες και τις απροσδόκητες καταστάσεις που θα προκύψουν.

Αγωνίζεστε κι εσείς να κάνετε το ίδιο; Αφήνετε την Αγία Γραφή να σας βοηθήσει ν’ απολαύσετε το καλύτερο από τη ζωή τώρα μα και στο άμεσο μέλλον; Είναι ο Ιεχωβά και το θέλημά Του το πρώτο πράγμα στη ζωή σας; Αν ναι, τότε να θυμάστε τα λόγια του σοφού Σολομώντα: «Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου» καθώς και τα λόγια του Δαβίδ: «Ο φόβος του Ιεχωβά είναι αγνός· διαρκεί για πάντα. Οι κρίσεις του Ιεχωβά είναι αληθινές, απόλυτα δίκαιες. Είναι πιο επιθυμητές από χρυσάφι, από άφθονο εκλεκτό χρυσάφι, και γλυκύτερες από μέλι, μέλι που στάζει από τις κηρήθρες. Ο υπηρέτης σου έχει λάβει προειδοποίηση από αυτές· η τήρησή τους φέρνει μεγάλη ανταμοιβή» και να ζείτε κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, σύμφωνα με το Άγιο Θέλημά Του. Είναι κάτι που το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου για όλους μας. Ο Ιεχωβά να σας ευλογεί κατά τον πλούτο της δόξας Του και να σας σκεπάζει με τις φτερούγες της Χάρης και του Ελέους Του.

«Αγάπη—Μια Πολύτιμη Ιδιότητα» που όλοι οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη, για να ζήσουμε καλά

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

dimosia.martiria

Ο απόστολος Παύλος έγραψε υπό θεϊκή έμπνευση για τις εννιά ιδιότητες που προέρχονται από την επενέργεια του αγίου πνεύματος. (Γαλ. 5:22, 23) Περιέγραψε αυτές τις επιθυμητές ιδιότητες σαν να σχηματίζουν μια ολότητα—“τον καρπό του πνεύματος”. Αυτός ο καρπός χαρακτηρίζει «τη νέα προσωπικότητα». (Κολ. 3:10) Όπως ένα δέντρο θα καρποφορεί όταν λαβαίνει την κατάλληλη φροντίδα, έτσι και κάποιος θα εκδηλώνει τον καρπό του πνεύματος όταν το άγιο πνεύμα ρέει ελεύθερα στη ζωή του.—Ψαλμ. 1:1-3.

Η πρώτη πτυχή του καρπού του πνεύματος που ανέφερε ο Παύλος είναι η πολύτιμη ιδιότητα της αγάπης. Πόσο πολύτιμη είναι; Ο Παύλος είπε ότι, χωρίς αγάπη, ο ίδιος δεν ήταν «τίποτα». (1 Κορ. 13:2) Αλλά τι ακριβώς είναι αγάπη, και πώς μπορούμε εμείς να την αναπτύσσουμε και να τη δείχνουμε κάθε μέρα;

Πώς εκδηλώνεται η αγάπη

Μολονότι δεν είναι εύκολο να ορίσουμε με λόγια την ιδιότητα της αγάπης, η Αγία Γραφή αναλύει τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνεται. Λόγου χάρη, διαβάζουμε ότι η αγάπη είναι «μακρόθυμη και δείχνει καλοσύνη». Επιπλέον, «χαίρεται με την αλήθεια», και «ανέχεται τα πάντα, πιστεύει τα πάντα, ελπίζει τα πάντα, υπομένει τα πάντα». Η αγάπη περιλαμβάνει επίσης ένα αίσθημα βαθιάς στοργής και ειλικρινούς ενδιαφέροντος για τους άλλους, καθώς και θερμή προσκόλληση σε αυτούς. Από την άλλη, η έλλειψη αγάπης γίνεται φανερή από τη ζήλια, την υπερηφάνεια, την απρεπή συμπεριφορά, την ιδιοτέλεια και τη στάση που χαρακτηρίζεται από μνησικακία και έλλειψη συγχωρητικότητας. Ανόμοια με τέτοιες άκαρδες και εγωιστικές ιδιότητες, η αγάπη που εμείς θέλουμε να αναπτύσσουμε «δεν ζητάει τα δικά της συμφέροντα».—1 Κορ. 13:4-8.

Υποδειγματική αγάπη από τον Ιεχωβά και τον Ιησού

«Ο Θεός είναι αγάπη». Πράγματι, ο Ιεχωβά είναι η ίδια η ουσία της αγάπης. (1 Ιωάν. 4:8) Όλα τα έργα και οι πράξεις του δίνουν μαρτυρία για την αγάπη του. Η μεγαλύτερη πράξη αγάπης του προς την ανθρωπότητα ήταν το ότι έστειλε τον Ιησού να υποφέρει και να πεθάνει για εμάς. Ο απόστολος Ιωάννης δήλωσε: «Από αυτό φανερώθηκε η αγάπη του Θεού στην περίπτωσή μας, επειδή ο Θεός απέστειλε τον μονογενή του Γιο στον κόσμο για να αποκτήσουμε εμείς ζωή μέσω αυτού. Η αγάπη συνίσταται σε αυτό: Όχι ότι εμείς αγαπήσαμε τον Θεό, αλλά ότι εκείνος αγάπησε εμάς και απέστειλε τον Γιο του ως εξιλαστήρια θυσία για τις αμαρτίες μας». (1 Ιωάν. 4:9, 10) Χάρη στην αγάπη του Θεού, μπορούμε να λάβουμε συγχώρηση, ελπίδα και ζωή.

Ο Ιησούς απέδειξε την αγάπη του για την ανθρωπότητα εκτελώντας πρόθυμα το θέλημα του Θεού. Ο Παύλος έγραψε: «[Ο Ιησούς] λέει: “Ορίστε! Έχω έρθει να κάνω το θέλημά σου”. . . . Με το προαναφερμένο “θέλημα” έχουμε αγιαστεί μέσω της προσφοράς του σώματος του Ιησού Χριστού μία φορά για πάντα». (Εβρ. 10:9, 10) Κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να δείξει μεγαλύτερη αγάπη. Ο Ιησούς είπε: «Κανείς δεν έχει αγάπη μεγαλύτερη από αυτήν, από το να παραδώσει την ψυχή του για χάρη των φίλων του». (Ιωάν. 15:13) Μπορούμε όμως εμείς οι ατελείς άνθρωποι να μιμηθούμε την αγάπη που μας έδειξε ο Ιεχωβά και ο Ιησούς; Ναι! Ας δούμε πώς.

«Να περπατάτε με αγάπη»

Ο Παύλος μάς προτρέπει: «Να γίνεστε . . . μιμητές του Θεού, ως αγαπητά παιδιά, και να περπατάτε με αγάπη, όπως και ο Χριστός σάς αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για εσάς». (Εφεσ. 5:1, 2) Εμείς “περπατάμε με αγάπη” όταν εκδηλώνουμε αυτή την ιδιότητα σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Δείχνουμε τέτοια αγάπη με τις πράξεις μας, όχι μόνο με τα λόγια μας. Ο Ιωάννης έγραψε: «Παιδάκια μου, ας αγαπάμε, όχι με λόγια ούτε με τη γλώσσα, αλλά με έργα και αλήθεια». (1 Ιωάν. 3:18) Για παράδειγμα, όταν περπατάμε με αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον μας, θα υποκινούμαστε να μεταδίδουμε τα «καλά νέα της βασιλείας». (Ματθ. 24:14· Λουκ. 10:27) Επίσης, περπατάμε με αγάπη όταν είμαστε μακρόθυμοι, καλοσυνάτοι και συγχωρητικοί. Γι’ αυτό, η Γραφή μάς συμβουλεύει: «Όπως ο Ιεχωβά σάς συγχώρησε ανεπιφύλακτα, έτσι να συγχωρείτε και εσείς».—Κολ. 3:13.

Αυτή η γνήσια αγάπη όμως δεν πρέπει να συγχέεται με τον συναισθηματισμό. Λόγου χάρη, όταν ένα παιδί κλαίει, ο συναισθηματικός γονέας ίσως ενδίδει σε κάθε καπρίτσιο του για να το ηρεμήσει. Αλλά ο γονέας που αγαπάει πραγματικά το παιδί του θα είναι σταθερός όταν χρειάζεται. Παρόμοια, ο Θεός είναι αγάπη, αλλά «αυτόν που αγαπάει ο Ιεχωβά, τον διαπαιδαγωγεί». (Εβρ. 12:6) Όταν περπατάμε με αγάπη, θα παρέχουμε και εμείς την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση όταν χρειάζεται. (Παρ. 3:11, 12) Φυσικά, καθώς το κάνουμε αυτό πρέπει να θυμόμαστε ότι και εμείς είμαστε αμαρτωλοί και επιρρεπείς σε άστοργες πράξεις. Έτσι λοιπόν, όσον αφορά την εκδήλωση αγάπης, όλοι έχουμε τομείς στους οποίους χρειάζεται να βελτιωθούμε. Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Ας εξετάσουμε τρεις τρόπους.

Να καλλιεργείτε αγάπη — πώς;

Πρώτον, να ζητάτε από τον Θεό το πνεύμα του, το οποίο παράγει αγάπη. Ο Ιησούς είπε ότι ο Ιεχωβά δίνει «άγιο πνεύμα σε εκείνους που ζητούν από αυτόν». (Λουκ. 11:13) Αν εμείς προσευχόμαστε για άγιο πνεύμα και πασχίζουμε να “περπατάμε σύμφωνα με το πνεύμα”, οι πράξεις μας θα διαπνέονται όλο και περισσότερο από αγάπη. (Γαλ. 5:16) Για παράδειγμα, αν είστε πρεσβύτερος στη Χριστιανική εκκλησία, μπορείτε να ζητάτε τη βοήθεια του αγίου πνεύματος για να δίνετε Γραφικές συμβουλές στους άλλους με στοργικό τρόπο. Ή, αν είστε γονέας, μπορείτε να ζητάτε τη βοήθεια του πνεύματος του Θεού για να διαπαιδαγωγείτε τα παιδιά σας, όχι με θυμό, αλλά με αγάπη.

Δεύτερον, να συλλογίζεστε πώς έδειχνε ο Ιησούς αγάπη ακόμα και όταν τον προκαλούσαν. (1 Πέτρ. 2:21, 23) Ίσως είναι ιδιαίτερα αναγκαίο να σκεφτόμαστε το παράδειγμα του Χριστού όταν μας έχουν προσβάλει ή μας έχουν αδικήσει. Σε τέτοιες στιγμές, μια καλή ερώτηση που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας είναι: “Τι θα έκανε ο Ιησούς;” Μια αδελφή, η Λι, διαπίστωσε ότι αυτή η ερώτηση τη βοήθησε να σκεφτεί προτού ενεργήσει. Όπως αφηγείται: «Κάποτε, μια συνάδελφός μου έστειλε ένα e-mail σε όλους τους συνεργάτες μου κάνοντας αρνητικά σχόλια για εμένα και για τη δουλειά μου. Πληγώθηκα βαθιά. Αλλά μετά αναρωτήθηκα: “Πώς μπορώ να μιμηθώ τον Ιησού στις σχέσεις μου με αυτό το άτομο;” Αφού συλλογίστηκα τι θα είχε κάνει ο Ιησούς, αποφάσισα να αφήσω το ζήτημα να περάσει και να μη δημιουργήσω θέμα. Αργότερα, έμαθα ότι η συνάδελφός μου αντιμετώπιζε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και ήταν πολύ πιεσμένη. Συμπέρανα ότι μάλλον δεν εννοούσε αυτά που έγραψε. Επειδή συλλογίστηκα πώς εκδήλωνε αγάπη ο Ιησούς ακόμα και όταν τον προκαλούσαν, μπόρεσα να δείξω και εγώ παρόμοια αγάπη στη συνάδελφό μου». Ναι, αν μιμούμαστε τον Ιησού, θα ενεργούμε πάντα με αγάπη.

Τρίτον, να καλλιεργείτε το πνεύμα της αυτοθυσιαστικής αγάπης, που είναι το διακριτικό γνώρισμα της αληθινής Χριστιανοσύνης. (Ιωάν. 13:34, 35) Σε σχέση με αυτό, οι Γραφές μάς προτρέπουν να αναπτύσσουμε την ίδια «διανοητική στάση» που είχε ο Ιησούς. Αφήνοντας τον ουρανό, εκείνος «άδειασε τον εαυτό του» για χάρη μας, φτάνοντας “μέχρι τον θάνατο”. (Φιλιπ. 2:5-8) Καθώς εμείς μιμούμαστε την αυτοθυσιαστική αγάπη του Χριστού, οι σκέψεις και τα αισθήματά μας θα μοιάζουν όλο και περισσότερο με εκείνου, και θα υποκινούμαστε να βάζουμε τα συμφέροντα των άλλων πάνω από τα δικά μας. Ποια άλλα οφέλη προκύπτουν από την καλλιέργεια αγάπης;

Οφέλη από την εκδήλωση αγάπης

Όταν εκδηλώνουμε αγάπη, τα οφέλη είναι εκτεταμένα. Δείτε δύο παραδείγματα:

ΜΙΑ ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ: Λόγω της αγάπης που έχουμε ο ένας για τον άλλον, ξέρουμε ότι, οποιαδήποτε εκκλησία και αν επισκεφτούμε στη γη, οι αδελφοί και οι αδελφές εκεί θα μας καλωσορίσουν θερμά. Πόσο μεγάλη ευλογία είναι να μας αγαπάει “ολόκληρη η αδελφότητά μας στον κόσμο”! (1 Πέτρ. 5:9) Πού αλλού εκτός από τον λαό του Θεού μπορεί να βρεθεί τέτοια αγάπη;

ΕΙΡΗΝΗ: Όταν “ανεχόμαστε ο ένας τον άλλον με αγάπη”, απολαμβάνουμε «τον ενωτικό δεσμό της ειρήνης». (Εφεσ. 4:2, 3) Γευόμαστε αυτή την ειρήνη από πρώτο χέρι στις συναθροίσεις και στις συνελεύσεις μας. Δεν συμφωνείτε ότι αυτό το ειρηνικό πνεύμα είναι πραγματικά μοναδικό στον σημερινό διαιρεμένο κόσμο; (Ψαλμ. 119:165· Ησ. 54:13) Επιδιώκοντας ειρήνη με τους άλλους, δείχνουμε πόσο βαθιά τους αγαπάμε, κάτι που ευαρεστεί τον ουράνιο Πατέρα μας.—Ψαλμ. 133:1-3· Ματθ. 5:9.

«Η αγάπη εποικοδομεί»

Ο Παύλος έγραψε: «Η αγάπη εποικοδομεί». (1 Κορ. 8:1) Με ποιον τρόπο; Στο 13ο κεφάλαιο της πρώτης επιστολής του Παύλου προς τους Κορινθίους—που έχει αποκληθεί ο «Ύμνος της Αγάπης»—ο απόστολος εξηγεί πώς εποικοδομεί η αγάπη. Κατ’ αρχάς, επιζητεί το συμφέρον του άλλου ατόμου. (1 Κορ. 10:24· 13:5) Επιπλέον, επειδή είναι στοχαστική, ευαίσθητη, μακρόθυμη και δείχνει καλοσύνη, οικοδομεί στοργικές οικογένειες και ενωμένες εκκλησίες.—Κολ. 3:14.

Η κοινή μας αγάπη για τον Θεό είναι η πιο πολύτιμη και εποικοδομητική αγάπη που υπάρχει. Αυτή η αγάπη ενώνει ανθρώπους από κάθε υπόβαθρο, φυλή και γλώσσα ώστε να υπηρετούν χαρούμενα ως ομάδα τον Ιεχωβά «ώμο προς ώμο». (Σοφ. 3:9) Ας είμαστε αποφασισμένοι να εκδηλώνουμε αυτή την πολύτιμη πτυχή του καρπού του αγίου πνεύματος του Θεού κάθε μέρα.

[Υποσημείωση]

Αυτό είναι το πρώτο από μια σειρά εννιά άρθρων που θα εξετάσουν την κάθε ιδιότητα, ή πτυχή, του καρπού του πνεύματος.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ μελέτης του Αυγούστου 2017.

«Είστε Έτοιμοι για Ζωή στη Νέα Τάξη του Θεού;» Ένα ερώτημα που έχει τεθεί από το 1973

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

vasilia.diavolos
Η εικονογράφηση είναι από το τεύχος της ΣΚΟΠΙΑΣ στην οποία καταχωρείται το παρακάτω άρθρο και χρονολογείται από το 1973. Χρειάστηκε να κάνουμε μια μικρή παρέμβαση στη γλώσσα για να διαβάζεται το κείμενο από τη σημερινή νέα γενιά… Αλλάζει στο πέρασμα των χρόνων…

mialoΦέρτε στη σκέψη σας τον καιρό της εξόδου του αρχαίου Ισραήλ από την Αίγυπτο. Οι Ισραηλίτες, όταν έφθασαν στις δυτικές ακτές της Ερυθράς Θάλασσας, βρέθηκαν παγιδευμένοι καθόσον οι δυνάμεις του Φαραώ προχωρούσαν κατ’ επάνω τους από πίσω. Ξέσπασαν σε γογγυσμούς και παράπονα: Αυτός ο Μωυσής γιατί μας έφερε μέσα στην έρημο να θανατωθούμε με τις γυναίκες μας και τα παιδιά μας;’ Έδειξαν έλλειψη πίστης στην καθοδηγία του Θεού. Εν τούτοις, ο Ιεχωβά οδήγησε τον Μωυσή να εκτείνει τη ράβδο του πάνω από τη θάλασσα, και τότε ο Θεός έκανε τη θάλασσα ν’ ανοιχθεί, σχηματίζοντας μια δίοδο μέσα απ’ αυτήν προς τις ανατολικές ακτές. Μπορεί να ήσαν περίπου τρία εκατομμύρια άτομα, και όπως τονίζει το βιβλίο «Βοήθημα προς Κατανόηση της Βίβλου» (σελίδα 546):

«Αφού ο Ισραήλ πέρασε τη θάλασσα σε μια νύχτα, δύσκολα θα μπορούσε να υποτεθεί ότι τα ύδατα χωρίσθηκαν σ’ ένα στενό πορθμό. Μάλλον το άνοιγμα θα είχε πλάτος ενός μιλίου (1,6 χιλιόμετρα), ή μερικών μιλίων. Μολονότι σ’ ένα αρκετά πυκνό σχηματισμό βαδίσματος, ένα τέτοιο πλήθος, μαζί με τα τυχόν οχήματα που είχαν, τις αποσκευές τους και τα ζώα τους, και πυκνά παρατεταγμένοι ακόμη, θα κατελάμβαναν μια έκταση ίσως τριών τετραγωνικών μιλίων (7,7 τετραγωνικών χιλιομέτρων). . . . Μια τέτοια φάλαγγα θα χρειαζόταν μερικές ώρες για να φτάσει στον πυθμένα της θάλασσας και να την διαβεί».

Τι τεράστια πείρα θα ήταν να κάνουν αυτή την πορεία μέσα από τη θάλασσα προς την απέναντι όχθη, και όταν θα έφταναν εκεί, να γυρίσουν και να ιδούν τα νερά να επανέρχονται και να καταπνίγουν τις δυνάμεις του Φαραώ σαν παγιδευμένους ποντικούς! Φοβερό, συγκινητικό, πράγματι! Αλλά μετέβαλε αυτή η πείρα τους Ισραηλίτες; Μήπως έγιναν διαφορετικοί στις ανατολικές ακτές της Ερυθράς Θαλάσσης απ’ ό,τι ήσαν στις δυτικές ακτές;

Διαβάστε την αφήγηση και θα δείτε ότι μέσα σ’ ένα μήνα ξέσπασαν πάλι σε παράπονα και οι γογγυσμοί τους —τώρα δεν υπήρχε αρκετό νερό. Σ’ αυτούς και στους μετέπειτα γογγυσμούς δεν ύψωσαν τα πρόσωπά των προς τον ουρανό και δεν παραπονέθηκαν άμεσα κατά του Θεού. Όχι, παραπονέθηκαν κατά του ορατού ανθρωπίνου αντιπροσώπου που χρησιμοποιούσε ο Θεός. Η έλλειψη πίστης τους συνεχίστηκε. —Έξοδ. 15:22-24· 16:1, 2.

Αν μια δυναμική πράξη του Θεού έχει μόνο μια στιγμιαία επίδραση ή αν μεταβάλλει πραγματικά ένα άτομο, εξαρτάται από το αν η καρδιά αυτού του ατόμου επηρεάζεται ή όχι. Αυτό συνέβαινε με τα θαύματα που είχαν κάνει οι προφήτες του Θεού και ο ίδιος ο Γιός του. Ποιος δεν έχει ακούσει για τη λέπρα, ένα φοβερό νόσημα που προσβάλλει διάφορα μέρη του σώματος —δάκτυλα του χεριού, του ποδιού, αυτιά, μύτη, χείλη; Αυτά τα μέρη σιγά - σιγά καταστρέφονται. Υποθέστε ότι αυτό συνέβαινε σ’ εσάς και βλέπατε το σώμα σας και το πρόσωπό σας να παθαίνει σιγά - σιγά μια τέτοια παραμόρφωση. Τι θα γινόταν αν κάποιος σας θεράπευε, αποκαθιστούσε την υγεία του σώματος και του προσώπου σας ώστε αυτή η πείρα να γίνει σαν ένας εφιάλτης που τώρα πέρασε; Πώς θα αισθανόσαστε; Τι θα λέγατε;

Στον Λουκά 17:11-19, διαβάζουμε για τη συνάντηση που είχε ο Ιησούς με δέκα λεπρούς ενώ ταξίδευε από ένα χωριό σ’ ένα άλλο. Όπως προέβλεπε ο Νόμος, αυτοί οι δέκα στάθηκαν σε απόσταση, και φώναξαν, «Ιησού, Δάσκαλε, ελέησε μας». Εκείνος τους ελέησε, και τους είπε να πάνε και να δείξουν τον εαυτό τους στους ιερείς, σύμφωνα με τον Νόμο. Καθ’οδόν και οι δέκα γιατρεύθηκαν. Τι έκαναν τότε;

Μόνον ένας επέστρεψε στον Ιησού για να τον ευχαριστήσει, και αυτός ήταν Σαμαρείτης. Οι άλλοι εννέα; Εκείνοι ασφαλώς συνέχισαν τον δρόμο τους χαρούμενοι. Έλαβαν ό,τι ζήτησαν. Και τι ήταν αυτό; Σωματική υγεία.

Με ποιον μοιάζουμε εμείς εδώ; Είναι φυσικό ν’ αναμένουμε τη σωματική υγεία που θα φέρει η νέα τάξη του Θεού. (Αποκάλ. 21:3, 4) Αλλά, πόσους ανθρώπους γνωρίζετε που δεν θα ήθελαν να έχουν τέλεια υγεία, να είναι απαλλαγμένοι από πόνους και οδύνες, ή που δεν θα ήθελαν να διατηρήσουν ή ν’ ανακτήσουν νεανικό σφρίγος; Προφανώς, η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων στη γη σήμερα θα το ήθελαν αυτό. Πώς λοιπόν θα μπορούσε η απλή επιθυμία για σωματική υγεία ν’ αποτελέσει διακριτικό παράγοντα που θα δείχνει ότι είμαστε άτομα προετοιμασμένα για ζωή στη νέα τάξη του Θεού; Πρέπει να υπάρχει κάτι περισσότερο απ’ αυτό. Πρέπει να υπάρχει το ορθό ελατήριο για να επιθυμούμε την τελεία υγεία που παρέχει η νέα τάξη του Θεού.

Είναι ανάγκη να είμαστε σαν εκείνον τον ένα που επέστρεψε και πήγε στον Ιησού, αισθανόμενος ασφαλώς σαν να επρόκειτο να φύγει η καρδιά του από το στήθος του και ίσως με δάκρυα που έτρεχαν στο πρόσωπό του. Πόσο διέφερε αυτός από τους άλλους; Η διαφορά ήταν ότι η καλοσύνη του Θεού διά μέσω του Χριστού Ιησού έφθασε στην καρδιά του. Με τη θεραπεία του είχε απόδειξη του τι μεγαλειώδης Θεός είναι ο Ιεχωβά, και ήταν γεμάτος από την επιθυμία να τον αινήσει. Αυτός είχε την ορθή στάση· είχε πνευματική εκτίμηση. Κι εμείς επίσης πρέπει να κατανοήσουμε την ανάγκη, όταν λάβουμε υπ’ όψη την κάθε μια από τις πολλές ευλογίες που προσφέρει η Νέα Τάξη, να σκεφθούμε τι μας λένε αυτές οι ευλογίες για τον Θεό μας. Τότε θ’ αναπτύξουν μέσα μας μεγαλύτερη εκτίμηση γι’ αυτόν και θα εγείρουν ισχυρή επιθυμία —όχι μόνον για τέλεια υγεία και αιώνια ζωή— αλλά να έχουμε αυτές τις ευλογίες για να μπορούμε να υπηρετούμε τον μεγάλο Δημιουργό μας και να μπορούμε να δείχνουμε αγάπη και για τον πλησίον μας επίσης.

Η προσωπικότητα δεν αλλάζει με θείο θαύμα

Ακόμη και μια ανάσταση από τους νεκρούς δεν αλλάζει μόνη της τους ανθρώπους. Αυτό το ξέρουμε εξαιτίας του τι είχε πει ο Ιησούς στο λαό ορισμένων πόλεων του Ισραήλ: «Θα δειχτεί περισσότερη επιείκεια στην Τύρο και στη Σιδώνα παρά σε εσάς». (Ματθ. 11:20-24) Γιατί; Επειδή αυτοί οι άνθρωποι της αρχαίας Τύρου, της Σιδώνας και των Σοδόμων δεν είχαν το ευεργέτημα του κηρύγματος, της διδασκαλίας και της εκτελέσεως θαυμάτων που είχαν αυτοί οι Ιουδαίοι του πρώτου αιώνα μέσω του Γιού του Θεού. Ο Ιησούς λοιπόν έλεγε ότι όταν οι κάτοικοι πόλεων όπως η Καπερναούμ, η Χοραζίν και η Βηθσαϊδά θα επανέρχονταν στην ανάσταση στη διάρκεια της χιλιετούς βασιλείας του, θα επανέρχονταν με τις ίδιες υπερήφανες, πείσμονες προσωπικότητες που εκδήλωναν τότε. Οι κάτοικοι της Τύρου, της Σιδώνας και των Σοδόμων, μολονότι ήσαν ολοφάνερα άδικοι, δεν είχαν εκδηλώσει τέτοια χαρακτηριστικά και γι’ αυτό θα ήσαν σε καλύτερη θέση να δεχθούν την αλήθεια και τη διδασκαλία των δικαίων αρχών του Θεού. —Παράβαλε Ματθαίος 21:31, 32.

Αν περπατούμε, λοιπόν, στο σωστό δρόμο δεν θα στηριχτούμε σε κάποιο ισχυρό γεγονός, ακόμη και τόσο μεγάλο όσο η μεγάλη θλίψη που επίκειται, να κάνει κάποια μαγική μεταβολή σ’ εμάς που θα εξασφαλίσει την επιτυχία μας στη νέα τάξη του Θεού. Και θα κατανοήσουμε ότι, σε τελευταία ανάλυση, το αν θ’ αποκτήσουμε ζωή αιώνια δεν πρόκειται να εξαρτηθεί απλώς από τη συναναστροφή μας με κάποιον λαό ή οργάνωση. Σε τελευταία ανάλυση θα εξαρτηθεί από το τι είμαστε εμείς ως άτομα, ποιες είναι οι προσωπικές μας ιδιότητες.

Με κάθε σοβαρότητα, λοιπόν, και με όλη τη λογική που έχουμε, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς στην εκτίμηση του εαυτού μας, χωρίς να μειώνουμε ή να συγκαλύπτουμε τις κακές μας συνήθειες ή στάσεις που προδίδουν σοβαρή πνευματική αδυναμία. Ένας άνθρωπος, λόγου χάρη, μπορεί να έχει αυτό που μερικοί λένε ‘μάτια που περιφέρονται.’ Μπορεί να μην είναι πόρνος ή μοιχός με την κατά γράμμα έννοια, αλλά το ενδιαφέρον του για το άλλο φύλο είναι υπέρμετρον· τα μάτια του περιφέρονται από το ένα άτομο στο άλλο. Αν ένας τέτοιος έχει πραγματικά τη φοβερή πείρα να επιζήσει από τη ‘μεγάλη θλίψι,’ τα μάτια του μπορεί να βλέπουν ‘κατ’ ευθείαν εμπρός’ για ένα χρονικό διάστημα. Αλλ’ αν δεν έχει κάμει πραγματικά την καρδιά του ν’ αποστρέφεται τις λάγνες διαθέσεις, τα μάτια του μπορεί σε λίγο ν’ αρχίσουν να περιφέρονται πάλι έστω και αν είναι στη Νέα Τάξη. Το ίδιο θα συνέβαινε και μ’ εκείνον που αφήνει τον εαυτό του να επιδίδεται υπερβολικά σε οινοπνευματώδη ποτά. Μολονότι δεν είναι μέθυσος, αν το ενδιαφέρον του γι’ αυτά είναι υπερβολικό και παραλείψει να διορθώσει το πράγμα, μπορεί να του προξενήσει προβλήματα αργότερα αν επιζήσει στη Νέα Τάξη. Η έλλειψη βιομηχανίας οινοπνευματωδών ποτών δεν θα το εμπόδιζε αυτό, όπως δεν εμπόδισε και τον Νώε να απολαύσει περισσότερο από όσο έπρεπε το κρασί σε μια περίπτωση μετά τον παγκόσμιο κατακλυσμό. —Γέν. 9:20, 21.

Το ίδιο συμβαίνει και με άλλες επικίνδυνες συνήθειες ή προσωπικά χαρακτηριστικά. Η τάση για ιδιοτελή φιλοδοξία, ο κομπασμός, ο φθόνος, η σπερμολογία, η οκνηρία ή η έλλειψη υποταγής στην ηγεσία — υπάρχουν πολυάριθμα πράγματα που θα μπορούσαν να μας δημιουργήσουν προβλήματα αν δεν μάθουμε πώς να τα χαλιναγωγούμε. Αυτά θα μπορούσαν να εμποδίσουν ή να σταματήσουν την πρόοδό μας προς την τελειότητα στη διάρκεια της χιλιετούς περιόδου, στην οποία ο Χριστός Ιησούς και οι ουράνιοι συγκληρονόμοι του θα υπηρετούν ως ιερείς για τη θεραπεία των επιγείων υπηκόων της Βασιλείας. (Γαλ. 5:19-21· Αποκάλ. 5:10· 22:1, 2) Αν κανείς από μας αποτύχει ν’ αποδειχτεί κατάλληλος για ζωή επειδή δεν θα ζει σε αρμονία με τα περιεχόμενα των ‘βιβλίων’ του Θεού που θ’ ανοιχθούν τότε, κανένας δεν θα φταίει —ούτε ο παρών πονηρός κόσμος, ούτε ο Σατανάς και οι δαίμονές του— αλλά μόνον εμείς οι ίδιοι.

Αγρυπνία στις προσευχές

Μπορούμε αμέσως να διακρίνουμε γιατί, μετά την προτροπή να ‘είμαστε σώφρονες’ επειδή το τεός των πραγμάτων έχει πλησιάσει’ ο απόστολος Πέτρος κατόπιν συμβουλεύει να ‘αγρυπνούμε στις προσευχές.’ (1 Πέτρ. 4:7) Μολονότι οι προσευχές στις συνήθεις ώρες, όπως είναι οι ώρες του φαγητού, όταν σηκωνόμαστε το πρωί ή όταν πηγαίνουμε για ύπνο, είναι βέβαια κατάλληλες, αυτό είναι το να ‘αγρυπνούμε στις προσευχές’; Μάλλον, πρέπει να ‘ζητούμε το πρόσωπον του Ιεχωβά’ όλη την ημέρα, προσευχόμενοι όχι μόνον με τη φωνή μας ή με τα χείλη μας, αλλά και με την καρδιά μας. (Ψαλμ. 27:8, 9) Πρέπει να έχουμε συναίσθηση της ανάγκης μας για τη βοήθειά του και να στρεφόμαστε σ’ αυτόν για καθοδηγία και ενίσχυση οποτεδήποτε αισθανόμαστε κάποια εξασθένηση στην πίστη μας ή κάποια τάση για παρέκκλιση από τις δίκαιες αρχές του ιεχωβά.

Είμαστε άγρυπνοι στις σχέσεις μας με τους άλλους, προσεκτικοί να μη κάνουμε αδικήματα, ν’ αποφεύγουμε τους κινδύνους ή να φροντίζουμε ώστε οι εμπορικές συναλλαγές μας να είναι εντάξει; Πόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η αγρυπνία μας και η προσοχή μας να διατηρούμε μια καλή σχέση με τον Ιεχωβά Θεό και να επωφελούμαστε από την πλήρη βοήθειά του και καθοδηγία! Η ανάγκη να προσευχόμαστε είναι τώρα επείγουσα. Δεν θα σταματήσει απλώς με την είσοδό μας στην επικείμενη νέα τάξη.

Όταν μιλούμε με τον Θεό, μπορούμε να δείξουμε ότι δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας ή δεν το κάνομε από συνήθεια, αλλά μάλλον ανοίγουμε την καρδιά μας σ’ αυτόν για να του πούμε τα προβλήματά μας, τις προσπάθειές μας για βελτίωση, ίσως και τις απογοητεύσεις μας και να ζητήσουμε τη βοήθεια και τη χάρη του παρακαλώντας τον να μας σπλαχνιστεί. Αν είμαστε άγρυπνοι και αισθανόμαστε την ανάγκη για προσευχή τώρα, ασφαλώς αυτό θα συντείνει πολύ στο να μας εξαρτίσει για ζωή τότε. Η εγκάρδια προσευχή αποτελεί ένδειξη βαθειάς πίστης.

Σεβασμός στη θεοκρατική ηγεσία

Η πίστη αυτή πολύ θα συμβάλει στην επιτυχία μας μέσα στη νέα τάξη του Θεού. Μεταξύ των πραγμάτων που γνωρίζουμε για την τότε ζωή είναι ότι η ηγεσία θα είναι τότε σε λειτουργία, όπως ανεγνώρισε ο Βασιλεάς Δαβίδ: «Δική σου είναι Ιεχωβά η μεγαλοσύνη, εσύ είσαι ο μόνος εξυψούμενος ως κεφαλή πάνω από όλους». (1 Χρον. 29:11, ΜΝΚ) Ο Ιεχωβά, στη δικαιωματική άσκηση της κυριαρχίας του, έκανε την ηγεσία μια από τις βασικές αρχές της θείας διατάξης. Είτε πρόκειται για ηγεσία που ασκείται από άτομα, όπως από τον Βασιλιά Ιησού Χριστό ή από άτομα που είναι αρχηγοί οικογενειών, είτε πρόκειται για ηγεσία που ασκείται μέσω ενός σώματος ατόμων επιφορτισμένων να δίνουν κατευθύνσεις ή να λαβαίνουν αποφάσεις και κρίσεις υπό τον διορισμένο Βασιλιά του Θεού, θα σεβαστούμε μια τέτοια ηγεσία στη Νέα Τάξη; Την σεβόμαστε τώρα;

Στη διάρκεια της χιλιετούς βασιλείας ο Χριστός Ιησούς θα εκτελέσει πλήρως τον ρόλο του ως ‘ηγέτη και διοικητή στα έθνη’ για όλους τους υπηκόους του. (Ησ. 55:4) Η κυβέρνηση του θ’ αντικαταστήσει τις κυβερνήσεις του «Καίσαρα» και θα είναι μια ενεργός κυβέρνηση της οποίας η κατεύθυνση των επιγείων πραγμάτων θα γίνει αισθητή με πολλούς τρόπους. Θ’ ανταποκριθούμε πρόθυμα στις προσταγές του Βασιλιά; Η πρόοδος προς την τελειότητα και η ίδια η ζωή ακόμη θα εξαρτηθούν απ’ αυτό.

Μετά τον παγγήινο κατακλυσμό των ημερών του Νώε, ο Ιεχωβά Θεός έδωσε εντολή σ’ εκείνους που επέζησαν να πληθυνθούν και να γεμίσουν τη γη. Όταν πολλοί που συναθροίσθηκαν στις πεδιάδες Σεναάρ, έλαβαν άλλη απόφαση και απεφάσισαν να συγκεντρωθούν σε μια μεγάλη πόλη, ο Ιεχωβά επέβαλε το κυρίαρχο θέλημά του, συγχέοντας τη γλώσσα τους κι έτσι «τους διασκόρπισε από εκεί σε όλο το πρόσωπο της γης». (Γέν. 9:1· 11:1-9) Κατ’ αντίθετη οδηγία, ύστερα από πολλούς αιώνες όταν οι Ιουδαίοι εξόριστοι επέστρεψαν για ν’ ανοικοδομήσουν την Ιερουσαλήμ, οι αφηγήσεις του Νεεμία δείχνουν ότι η πόλη ήταν αραιοκατοικημένη, και γι’ αυτό ρίχτηκαν κλήροι και προφανώς ένας αρχηγός οικογενείας στις δέκα οικογένειες εξελέγη να μετακομίσει στην πόλη με την οικογένειά του. Φαίνεται ότι και άλλοι ακόμη προσφέρθηκαν να το κάνουν αυτό και ευλογήθηκαν από τον λαό γι’ αυτό. Όλοι όσοι επελέγησαν ίσως να μη συμπαθούσαν ιδιαίτερα την ιδέα να μετακομίσουν στην Ιερουσαλήμ. Αλλά η ανταπόκριση τους κατέδειξε πίστη και ενδιαφέρον να δούν την ‘αγία πόλη’ ικανή να λειτουργήσει αποτελεσματικά. —Νεεμ. 7:4· 11:1, 2.

Τι θα κάνατε, λοιπόν, αν στη νέα τάξη του Θεού παίρνατε οδηγίες να μεταβείτε σε άλλη περιοχή, ίσως και σ’ ένα μακρινό τόπο, και να κατοικήσετε εκεί; Θα ανταποκρινόσαστε; Τι θα κάνατε αν σας ζητούσαν να πάτε σε μια πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή, σε μια κοινότητα όπου επρόκειτο να γίνει κάποιο ειδικό έργο της κυβέρνησης της Βασιλείας που θα απαιτούσε μια ομαδική προσπάθεια και συνεργασία; Ή τι θα κάνατε αν σας δίδονταν η ευκαιρία να προσφερθείτε να κάνετε μια τέτοια μετακόμιση; Τι θα κάνατε; Θα αφήνατε να σας κατευθύνει μια προσωπική προτίμηση και θα νομίζατε ότι η ευτυχία σας ήταν αχώριστα συνδεδεμένη με κάποια γεωγραφική περιφέρεια ή τοποθεσία της δικής σας εκλογής;

Σ’ ένα ορισμένο βαθμό μπορούμε να δείξουμε τώρα την ορθή μας διάθεση με την προθυμία μας ν’ ανταποκριθούμε στις ευκαιρίες ή υποδείξεις που είναι τουλάχιστον παρόμοιας φύσης. Ακόμη και σε μικρά πράγματα όπως είναι αν μας ζητήσουν να συνεργασθούμε για τη συμπλήρωση ορισμένων καθισμάτων σ’ ένα τόπο συνάθροισης ή σε μια συνέλευση, ανταποκρινόμαστε πρόθυμα; Στο έργο του κηρύγματος των καλών νέων, μήπως αποφεύγουμε να υπηρετήσουμε σε ορισμένους τοπικούς τομείς; Αν το επιτρέπουν οι περιστάσεις και οι προσωπικές υποχρεώσεις ή τα καθήκοντα, προσφερόμαστε να υπηρετήσουμε εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη έστω και αν αυτό σημαίνει να στερηθούμε, ίσως και να θυσιάσουμε ορισμένες προσωπικές ανέσεις και επιθυμίες; Πόση πίστη και ειλικρινές ενδιαφέρον δείχνουμε για να προαγάγουμε τα συμφέροντα της ‘Νέας Ιερουσαλήμ,’ της κυβέρνησης της Βασιλείας του Θεού διά του Χριστού Ιησού;

Άξιοι σεβασμού παρά τις ατέλειες

Μαζί με αυτό πρέπει ν’ αναγνωρίσουμε την ανάγκη πίστης στην ικανότητα του Ιεχωβά Θεού και του Γιού του να χρησιμοποιούν ανθρωπίνους εκπροσώπους στη διακυβέρνηση. Θα μπορούσε κανείς ν’ ανταποκριθεί με προθυμία στις οδηγίες ή στους διορισμούς που αναφέρονται από έναν άγγελο ή διαβιβάζονται με μια ισχυρή, βροντερή φωνή από τον ουρανό. Αλλά τι θα γίνει αν ένας διορισμός έρχεται μέσω ανθρωπίνων εκπροσώπων της ουράνιας κυβερνήσεως; Αυτό απαιτεί περισσότερη πίστη, δεν είναι έτσι;

Σήμερα, λειτουργούν πρεσβυτέρια στις τοπικές Χριστιανικές εκκλησίες και ένα κυβερνών σώμα πρεσβυτέρων υπηρετεί την εκκλησία σ’ όλον τον κόσμο. Εκείνοι που αποτελούν τώρα αυτά τα σώματα είναι όλοι ατελείς άνθρωποι· αλλά με τη βοήθεια του αγίου πνεύματος του Θεού είναι ικανοί να εξυπηρετούν καλά το θέλημα και τον σκοπό του Θεού. Μήπως δυσκολευόμαστε να τους σεβαστούμε ή να συνεργαστούμε μαζί τους επειδή γνωρίζουμε ότι δεν είναι τέλειοι; Τι, λοιπόν, θα γίνει στην πρώτη περίοδο της Νέας Τάξης;

Μολονότι από την αρχή της η νέα τάξη του Θεού θα φέρει μεγάλη χαρά, εν τούτοις η ατέλεια δεν θα εξαφανισθεί την πρώτη μέρα ή εβδομάδα ή μήνα ή έτος ή και την πρώτη δεκαετηρίδα ακόμη μετά τη ‘μεγάλη θλίψη’ και το ρίξιμο του Σατανά στην άβυσσο. Αν γινόταν αυτό, γιατί να διατεθούν χίλια χρόνια για πλήρη αποκατάσταση σε τελειότητα και για πλήρη συδιαλλαγή της ανθρωπότητας με τον Θεό; Τι θα συμβεί λοιπόν αν κάποια ατέλεια από μέρους ατόμων, που είναι επιφορτισμένα με μια ευθύνη ως εκπρόσωποι της κυβέρνησης της βασιλείας, επρόκειτο να επηρεάσει άσχημα έναν από μας, και ίσως να καταλήξει σε κάποια πράξη ή τακτοποίηση που νομίζουμε ότι δεν είναι δίκαιη όπως θα έπρεπε να είναι, και μας προξενήσει κάποια δυσαρέσκεια ή δεν μας ικανοποιήσει; Μήπως θα γίνουμε ανυπόμονοι και θα οργισθούμε αν δεν διορθωθούν αμέσως τα πράγματα; Μήπως θα πειραστούμε ώστε ν’ αναλάβουμε τα πράγματα στα χέρια μας ώστε να διορθώσουμε εκείνο που πιστεύομε ότι έχει ανάγκη διόρθωσης; Πώς αντιδρούμε σήμερα σε παρόμοιες περιστάσεις καθώς προετοιμαζόμαστε για ζωή στη νέα τάξη του Θεού;

Είχαμε ένα παράδειγμα για να μας καθοδηγήσει στην περίπτωση που ο Δαβίδ επεχείρησε να φέρει την κιβωτό της διαθήκης στην Ιερουσαλήμ. Αντί να μεταφερθεί η κιβωτός με δοκάρια στους ώμους των Κααθιτών Λευιτών (σύμφωνα με τον Νόμο), τοποθετήθηκε σ’ ένα αμάξι. Σε κάποιο σημείο τα ζώα που έσυραν το αμάξι την κούνησαν κάπως και ένας άνθρωπος που λεγόταν Ουζά έσπευσε και κράτησε την κιβωτό. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ο Ιεχωβά Θεός τον έπληξε εκεί για την ανευλαβή πράξη του, και πέθανε εκεί δίπλα στην Κιβωτό του αληθινού Θεού.’ (2 Σαμ. 6:1-7) Ποιο ήταν το σφάλμα;

Ο νόμος του Θεού ειδικά απαγόρευε σε οποιονδήποτε εκτός από τους επιτετραμμένους ιερατικούς εκπροσώπους να αγγίζουν την ιερή κιβωτό, επί ποινή θανάτου. Ο νόμος ήταν δημοσία γνωστός, ο δε Ουζά ήταν ασφαλώς Λευίτης (αλλά όχι ιερέας), και έπρεπε να γνωρίζει καλύτερα από τους άλλους τη ρητή εντολή του Θεού. Προτίμησε να παραβεί αυτή την εντολή, νομίζοντας ίσως ότι οι περιστάσεις θα του το επέτρεπαν. Μπορεί να νόμισε ότι αν αυτός δεν ενεργούσε για να στερεώσει την κιβωτό, αυτή ασφαλώς θα έπεφτε. Αν σκέφθηκε έτσι, δεν είχε πίστη στη δύναμη του Θεού να φροντίσει για τα πράγματα με τέτοιον τρόπο ώστε κανένας από τους δούλους του να μη χρειάζεται να παραβαίνει τις ρητές εντολές του. Αλλά, μπορεί και να σκέφθηκε ότι είχε μια ευκαιρία να γίνει ‘ήρωας,’ αποκτώντας μόνιμη φήμη ως ‘ο Ουζά, ο άνθρωπος που κράτησε την ιερή κιβωτό ώστε να μη πέσει.’ Είτε το ένα είτε το άλλο συνέβαινε, έδειξε ανευλάβεια.

Οι αντιγραφικές ενέργειες και μέθοδοι, η μεγαλαυχία και ο σφετερισμός ποτέ δεν δικαιολογούνται. Αφού θα υπάρχουν τόσο πολλές αιτίες να χαιρόμαστε στη νέα τάξη του Θεού, οποιεσδήποτε εκδηλώσεις που θ’ αντανακλούν τότε την ανθρώπινη ατέλεια δεν πρέπει να μας κάνουν να οργιζόμαστε ούτε να μιλούμε ή να ενεργούμε απρεπώς. Είναι ανάγκη να ‘είμαστε άγρυπνοι σε όλα,’ κατανοώντας ότι η αρχή «καλύτερο το τέλος ενός ζητήματος παρά η αρχήν του,» θα ισχύει ακόμη και στη χιλιετή βασιλεία του Γιού του Θεού, καθώς και το «καλύτερα να είναι κανείς υπομονετικός παρά να έχει υπεροπτικό πνεύμα. . . . γιατί η ευθιξία φωλιάζει στον κόρφο των ανοήτων».—2 Τιμ. 4:5· Εκκλ. 7:8, 9.

Αν δεν είμαστε εξουσιοδοτημένοι να ενεργήσουμε σε κάποιο ζήτημα, μπορούμε να πληροφορήσουμε εκείνους που είναι εξουσιοδοτημένοι. Αντί να προσπαθούμε κατόπιν ανυπόμονα να ‘στερεώσουμε την κιβωτό’ εμείς οι ίδιοι, μπορούμε να δείξουμε εμπιστοσύνη στην κατεύθυνση των πραγμάτων από τον Θεό, με την πεποίθηση ότι στον κατάλληλο καιρό ο Θεός θα κάνει να προκύψει μόνο αγαθό. Όπως συμβουλεύει ο Ψαλμός 4:4: «Να ταράζεστε, αλλά μην αμαρτάνετε· Να μιλάτε μέσα στην καρδιά σας, πάνω στο κρεβάτι σας, και να σωπαίνετε».—Παράβαλε με Ψαλμό 63:6-8.

Μπορούμε επομένως να προετοιμαζόμαστε από τώρα για τη νέα τάξη του Θεού δείχνοντας σεβασμό στις διατάξεις που έθεσε σε ενέργεια ο Γιός του στη Χριστιανική εκκλησία, έχοντας τη βεβαιότητα ότι ο Ιεχωβά Θεός και ο Χριστός Ιησούς ποτέ δεν είναι απληροφόρητοι ούτε αγνοούν τα πράγματα που έχουν ανάγκη προσαρμογής ή διόρθωσης.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ 15/9/1973

«Έχετε την υπομονή του Ιώβ σήμερα;» Ένα επίκαιρο άρθρο από τη ΣΚΟΠΙΑ τπου 1962!

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

skopia1962
Αυτό είναι το τεύχος αρ. 20 της ΣΚΟΠΙΑΣ 15 Οκτωβρίου 1962 απ' όπου είναι παρμένο το σημερινό κομμάτι που θα μας δώσει παρηγοριά στις δύσκολες μέρες που περνάμε. Και σε γλώσσα σημερινή, παρακαλώ.

skopia1962.1
Συνεπείς ως προς την τακτική αναδημοσίευση άρθρων από περιοδικά της ΣΚΟΠΙΑΣ που μας πάνε πολύ πίσω στο χρόνο, αλλά που ωστόσο είναι ιδιαίερα επίκαιρα, καθώς είναι διαχρονικά.

agia.grafiΗ υπομονή του Ιώβ για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε παροιμιώδης. Έχετε εσείς αυτό το είδος υπομονής; Σ’ αυτόν τον πονηρό παλαιό κόσμο, αν δεν θέλετε να γίνετε ένας λιποτάκτης, θα έχετε ασφαλώς ανάγκη απ’ αυτό. Πώς μπορείτε να το αποκτήσετε;

Μια μεγάλη βοήθεια είναι να προσέχουμε τη συμβουλή του μαθητή Ιακώβου: «Αδελφοί, πάρτε ως υπόδειγμα της κακοπάθησης και της άσκησης υπομονής τους προφήτες, που μίλησαν στο όνομα του Ιεχωβά. Δείτε! Αποκαλούμε ευτυχισμένους εκείνους που έχουν υπομείνει. Έχετε ακούσει για την υπομονή του Ιώβ και έχετε δει την έκβαση που έφερε ο Ιεχωβά, ότι ο Ιεχωβά είναι πολύ τρυφερός σε στοργή και ελεήμων». (Ιάκ. 5:10,11).

Ίσως να σκεφθείτε, «Ναι, αλλά ο Ιώβ ποτέ δεν έζησε πραγματικά. Κάθε αλληγορικός ή μυθικός χαρακτήρας μπορεί να υπομείνει». Αλλά δεν είναι έτσι. Ασφαλώς ο Ιάκωβος δεν θα προσέβαλλε τη νοημοσύνη μας, λέγοντάς μας να μιμηθούμε έναν χαρακτήρα που ποτέ δεν έζησε, έτσι δεν είναι; Το γεγονός ότι η Γραφή τονίζει τη δικαιοσύνη του Ιώβ και τη συνδέει με τη δικαιοσύνη του Νώε και του Δανιήλ, δεν αφήνει αμφιβολία ότι ο Ιώβ έζησε πραγματικά: «Και αν αυτοί οι τρεις άντρες βρίσκονταν στο μέσο της, ο Νώε, ο Δανιήλ και ο Ιώβ, αυτοί λόγω της δικαιοσύνης τους θα διέσωζαν την ψυχή τους, λέει ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά». (Ιεζ. 14:14).

Η «υπομονή» ορίστηκε ως η «ικανότητα αντοχής σε κακοπάθεια», «η ικανότητα παραμονής κάτω από πίεση ή θλίψη». Ασφαλώς ο Ιώβ εκδήλωσε εγκαρτέρηση, και γι’ αυτό ο Ιάκωβος πολύ κατάλληλα τον παραθέτει ως ένα παράδειγμα για μας. Στην εποχή του ο Ιώβ ήταν «ο μεγαλύτερος όλων των κατοίκων της Ανατολής». Απολάμβανε υγεία, είχε μια μεγάλη κι ευτυχισμένη οικογένεια, είχε μεγάλα υλικά αποκτήματα, τον εκτιμούσαν πολύ, και, προ πάντων, ως άνθρωπος ακεραιότητας, είχε την επιδοκιμασία του Ιεχωβά, διότι δεν υπήρχε πραγματικά κανείς άλλος που να συγκριθεί με αυτόν από αυτή την άποψη. (Ιώβ 1:1-8· 29:1-25).

Κατόπιν σε μια νύχτα, να το πούμε έτσι, ο Ιώβ υπέστη μια σειρά καταστροφών, που τον απογύμνωσαν, ή φάνηκε ότι τον απογύμνωσαν, από όλες αυτές τις ευλογίες. Αλλεπάλληλα πλήγματα έπεσαν στο απροστάτευτο κεφάλι του, αλλεπάλληλα ατυχήματα, που δεν είχε λόγο να αναμένει.

Αλλά μήπως ο Ιώβ αποθαρρύνθηκε και άφησε τα πράγματα; Μήπως ακολούθησε τη συμβουλή της συζύγου του, «Καταράσου τον Θεό και πέθανε;» (Ιώβ 2:9). Όχι, δεν το έκανε αυτό. Υπέμεινε. Και όχι μόνο υπέμεινε αυτά τα πράγματα, αλλά και διακράτησε την ακεραιότητά του παρά τις οκτώ ομιλίες που έγιναν από εκείνους τους δήθεν φίλους του, που αποδείχθηκαν εχθροί του, υποκριτές στην πραγματικότητα. «Ο αληθινός σύντροφος αγαπάει πάντοτε και είναι αδελφός που γεννιέται για καιρό στενοχώριας». (Παροιμ. 17:17). Αλλά αυτοί οι τρεις στράφηκαν προς τον Ιώβ με ερωτήσεις όπως αυτή: «Δεν είναι ήδη η κακία σου πολύ μεγάλη; Και δεν θα τελειώσουν ποτέ τα σφάλματά σου;» (Ιώβ 22:5).

Η αφήγηση προχωρεί για να τονίσει ότι ο Ιεχωβά Θεός αντάμειψε τον Ιώβ για την υπομονή του, όπως σημειώνει ο Ιάκωβος, και μολονότι ο Ιώβ έζησε πριν από τριάντα πέντε αιώνες περίπου, στέκει σαν ένα καλό παράδειγμα για όλους εκείνους, που αγαπούν δικαιοσύνη σήμερα· ειδικά όταν αυτοί διαπιστώνουν ότι βρίσκονται κάτω από παρόμοια δεινοπαθήματα. Η απώλεια υλικών αποκτημάτων, προσφιλών προσώπων, υγείας και φίλων, είναι ακόμη η κοινή μοίρα των ανθρώπων. (Ιώβ 42:10-17).

Τι θα σας κάνει ικανούς να υπομείνετε αυτά τα δεινά χωρίς να γίνετε μνησίκακοι, γεμάτοι πικρία ή απογοητευμένοι; Η πίστη στον Θεό και στις επαγγελίες Του. Ο Ιώβ είχε αυτή την πίστη. Παρ’ όλα τα παθήματά του «ο Ιώβ δεν αμάρτησε ούτε καταλόγισε κάτι απρεπές στον Θεό» (Ιώβ 1:22). Εξακολούθησε να εμπιστεύεται στον Θεό «έστω κι αν τον θανάτωνε ο Θεός» (Ιώβ 13:15). Η πίστη θα σας κάνει να μπορείτε να υπομένετε, να εξακολουθήσετε να εγκαρτερείτε «σαν να βλέπετε τον αόρατο» (Εβρ.11:27). Εκτός απ’ αυτό, μήπως δεν υποσχέθηκε ο Θεός ότι στον ορισμένο Tου καιρό, που είναι τώρα πολύ κοντά, όλα τα παθήματα, όλες οι θλίψεις, οι πόνοι κι ο θάνατος θα εκλείψουν; (Αποκάλ. 21:4). Το να έχετε πίστη σ’ αυτές τις υποσχέσεις του Θεού θα σας δώσει ελπίδα, η δε ελπίδα θα σας βοηθήσει να υπομείνετε.

Η προσευχή είναι μια άλλη μεγάλη βοήθεια για υπομονή. Τα λόγια του Ιώβ δείχνουν ότι η στάση του ήταν στάση προσευχής· εξομολογούνταν στον Θεό, παρουσιάζοντας την υπόθεσή του σ’ Αυτόν. Ώστε, αν σας συμβούν αντιξοότητες, μπορείτε να προσεύχεστε για να έχετε ό,τι σας είναι αναγκαίο. Ασθένεια υπομένετε; Μπορείτε να προσευχηθείτε ζητώντας σοφία για ν’ αντιμετωπίσετε τη θλίψη σας και δύναμη για να εγκαρτερήσετε. Διωγμός είναι το πάθημά σας; Και τότε, επίσης, μπορείτε να προσεύχεσθε, όχι μόνο για δύναμη να υπομείνετε, αλλά και για τους διώκτες σας, όπως παράγγειλε ο Ιησούς: «Πατέρα, συγχώρησέ  τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». (Ματθ. 5:44· Λουκ. 23:34).

Μια άλλη βοήθεια για να υπομένετε είναι η γνώση και κατανόηση των σκοπών του Θεού. Ο Ιώβ δεν γνώριζε γιατί ο Θεός επίτρεψε να υποφέρει, αλλ’ εμείς σήμερα, επειδή έχουμε την αφήγηση του Ιώβ και το Θείο φως επάνω σ’ αυτή, γνωρίζουμε γιατί ο Θεός επιτρέπει να υποφέρουν οι δίκαιοι, δηλαδή, για ν’ αποδείξει στον Διάβολο, καθώς και σε όλη την κτίση, ότι μπορεί να έχει πλάσματα που θα παραμείνουν πιστά σε Αυτόν, οτιδήποτε κι αν τους συμβεί. Ο Ιώβ διακράτησε ακεραιότητα χωρίς να το γνωρίζει αυτό. Βέβαια η γνώση αυτού πρέπει να βοηθήσει όλους εκείνους που αγαπούν τη δικαιοσύνη να υπομείνουν. (Ιώβ 1: 7-12· 2:2-8).

Η αγάπη θα σας βοηθήσει να υπομείνετε. Η αγάπη για τον Θεό θα σας βοηθήσει ν’ ανεχθείτε οτιδήποτε Αυτός επιτρέψει, χωρίς να στασιάζετε ή και να παραπονιέστε γι’ αυτό. Η αγάπη θα σας κάνει να εμπιστεύεστε στον Θεό όπως εμπιστευόταν και ο Ιώβ, υπακούοντας πάντοτε σ’ Αυτόν, διότι «αυτό σημαίνει η αγάπη του Θεού: να τηρούμε τις εντολές του» (Α´ Ιωάνν. 5:3). Και η προς τον πλησίον σας αγάπη, επίσης, θα σας βοηθήσει να υπομείνετε, είτε ο πλησίον αυτός είναι μέλος της οικογένειάς σας, είτε ένα μέλος της εκκλησίας σας, είτε ένας συνάδελφος στον τόπο της εργασίας σας. Αν αγαπάτε αληθινά τον πλησίον σας, θα θελήσετε, επίσης, να του δώσετε ένα καλό παράδειγμα με το να υπομείνετε εσείς και με το να τον βοηθήσετε να υπομένει. «Η αγάπη είναι μακρόθυμη και δείχνει καλοσύνη... Ανέχεται τα πάντα, πιστεύει τα πάντα, ελπίζει τα πάντα, υπομένει τα πάντα». (Α´ Κορ. 13:4,7).

Ναι, μεταξύ των πολλών πραγμάτων, που θα σας βοηθήσουν να υπομείνετε, είναι η πίστη, η προσευχή, η γνώση, η κατανόηση και η αγάπη. Υπομονή είναι η πορεία της σοφίας. Υπάρχει ειρήνη, παρηγοριά και μια εσωτερική χαρά από τη γνώση ότι υπομένετε, ότι υποφέρετε κάτω από αντιξοότητες, διότι αυτό είναι το ορθό που πρέπει να πράξετε. Η υπομονή αυτή σας εξασφαλίζει μια μελλοντική αμοιβή: «Αλλά εκείνος που θα έχει υπομείνει ως το τέλος, αυτός θα σωθεί». (Ματθ. 24:13· Ρωμ. 5:3,4).

«Η καρδιά μου έχει διεγερθεί από ένα καλό ζήτημα». Μερικά σχόλια πάνω στον 45ο Ψαλμό...

Γράφτηκε από τον/την Νίκος Θεοδωράκης. Posted in Παρηγοριά

psalmos45

Εδάφιο 1: «Ένα καλό ζήτημα» αγγίζει την καρδιά του ψαλμωδού και τη “διεγείρει”—ένα ζήτημα που αφορά κάποιον βασιλιά. Το εβραϊκό ρήμα που μεταφράζεται «έχει διεγερθεί» αρχικά σήμαινε «κοχλάζω», «βράζω». Αυτό το ζήτημα έκανε την καρδιά του ψαλμωδού να «βράζει», δηλαδή να ξεχειλίζει από ενθουσιασμό, και τη γλώσσα του να γίνει σαν «γραφίδα επιδέξιου αντιγραφέα».

Τα καλά νέα της Μεσσιανικής Βασιλείας είναι ένα καλό ζήτημα που αγγίζει την καρδιά μας. Το άγγελμα της Βασιλείας έγινε ιδιαίτερα «καλό» το 1914. Από τότε, δεν αφορά πλέον κάποια μελλοντική Βασιλεία, αλλά μια πραγματική κυβέρνηση που έχει αναλάβει τα καθήκοντά της στους ουρανούς. Αυτά είναι «τα καλά νέα της βασιλείας» τα οποία κηρύττουμε «σε όλη την κατοικημένη γη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη». (Ματθ. 24:14) «Έχει διεγερθεί» η δική μας καρδιά από το άγγελμα της Βασιλείας; Κηρύττουμε τα καλά νέα της Βασιλείας με ζήλο; Σαν τον ψαλμωδό, τα λόγια του αίνου μας «αφορούν έναν βασιλιά»—τον Βασιλιά μας Ιησού Χριστό. Διακηρύττουμε ότι είναι ο ενθρονισμένος ουράνιος Βασιλιάς της Μεσσιανικής Βασιλείας. Επιπλέον, προσκαλούμε όλους—κυβερνώντες και κυβερνώμενους—να υποταχθούν στη βασιλεία του. (Ψαλμ. 2:1, 2, 4-12) Η δε γλώσσα μας γίνεται σαν «γραφίδα επιδέξιου αντιγραφέα» με την έννοια ότι χρησιμοποιούμε εκτενώς το γραπτό Λόγο στο κήρυγμά μας.

Εδάφιο 2: Οι Γραφές δεν λένε πολλά πράγματα για την εξωτερική εμφάνιση του Ιησού. Ως τέλειος άνθρωπος, ήταν αναμφίβολα “ωραίος”. Ωστόσο, αυτό που τον έκανε ωραιότερο από οποιονδήποτε άλλον ήταν η πιστότητά του στον Ιεχωβά και η ακλόνητη ακεραιότητά του. Επίσης, ο Ιησούς κήρυττε το άγγελμα της Βασιλείας με «ελκυστικά λόγια». (Λουκ. 4:22· Ιωάν. 7:46) Προσπαθούμε εμείς προσωπικά να ακολουθούμε το παράδειγμά του κηρύττοντας με λόγια που θα αγγίξουν την καρδιά των ανθρώπων;—Κολ. 4:6.

Λόγω της ολόκαρδης αφοσίωσης του Ιησού, ο Ιεχωβά τον ευλόγησε στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του και τον αντάμειψε μετά το θυσιαστικό του θάνατο. Ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Όταν [ο Ιησούς] βρέθηκε ως άνθρωπος κατά το σχήμα, ταπείνωσε τον εαυτό του και έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου, ναι, θανάτου πάνω σε ξύλο βασανισμού. Γι’ αυτόν το λόγο και ο Θεός τον εξύψωσε σε ανώτερη θέση και του έδωσε με καλοσύνη το όνομα που είναι πάνω από κάθε άλλο όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να λυγίσει κάθε γόνατο εκείνων που είναι στον ουρανό και εκείνων που είναι στη γη και εκείνων που είναι κάτω από το έδαφος, και κάθε γλώσσα να ομολογήσει φανερά ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος για τη δόξα του Θεού του Πατέρα». (Φιλιπ. 2:8-11) Ο Ιεχωβά ευλόγησε τον Ιησού «στον αιώνα» ανασταίνοντάς τον σε αθάνατη ζωή.—Ρωμ. 6:9. Θεόπνευστες προφητείες είχαν υποδείξει ότι ο Μεσσίας θα μιλούσε με “χάρη στα χείλη του”, χρησιμοποιώντας «λόγια κομψότητας». (Ψαλμός 45:2· Γένεση 49:21) Ο Ιησούς εκπλήρωσε εκείνες τις προφητείες εφόσον διατηρούσε το άγγελμά του γεμάτο φρεσκάδα και ζωντάνια, χρησιμοποιώντας «ελκυστικά λόγια» καθώς δίδασκε τις αλήθειες που τόσο αγαπούσε. (Λουκάς 4:22) Αναμφίβολα, τα χαρακτηριστικά του προσώπου του αντανακλούσαν τον ενθουσιασμό του και τα μάτια του έλαμπαν από ζωηρό ενδιαφέρον για το αντικείμενο της διδασκαλίας του. Πόσο ευχάριστο θα ήταν να τον ακούει κανείς, και τι θαυμάσιο υπόδειγμα είναι αυτό για να το ακολουθούμε εμείς όταν μιλάμε σε άλλους για τα όσα έχουμε μάθει!

Εδάφιο 3: Ο Ιεχωβά δίνει στον Βασιλιά του την εντολή να “ζώσει το σπαθί του στο μηρό του”, εξουσιοδοτώντας τον έτσι να πολεμήσει όλους όσους εναντιώνονται στην κυριαρχία του Θεού και να εκτελέσει τις κρίσεις Του εναντίον τους. (Ψαλμ. 110:2) Επειδή ο Χριστός είναι ανίκητος Πολεμιστής-Βασιλιάς, ο ψαλμωδός τον προσφωνεί «κραταιέ». Ζώστηκε το σπαθί του το 1914 και νίκησε τον Σατανά και τους δαίμονές του, διώχνοντάς τους από τον ουρανό και ρίχνοντάς τους στη γη.—Αποκ. 12:7-9.

Αυτή ήταν απλώς η αρχή της νικηφόρας επέλασης του Βασιλιά. Πρέπει όμως και «να ολοκληρώσει τη νίκη του». (Αποκ. 6:2) Οι κρίσεις του Ιεχωβά πρέπει να εκτελεστούν ενάντια σε όλα τα στοιχεία του σατανικού συστήματος στη γη, και ο ίδιος ο Σατανάς και οι δαίμονές του πρέπει να εξουδετερωθούν. Πρώτα θα φύγει από τη μέση η Βαβυλώνα η Μεγάλη, η παγκόσμια αυτοκρατορία της ψεύτικης θρησκείας. Σκοπός του Ιεχωβά είναι να βάλει τους πολιτικούς άρχοντες να καταστρέψουν αυτή την πονηρή «πόρνη». (Αποκ. 17:16, 17) Στη συνέχεια, ο Πολεμιστής-Βασιλιάς θα στραφεί ενάντια στο πολιτικό σύστημα του Σατανά και θα το αφανίσει. Ο Χριστός, που αποκαλείται επίσης “ο άγγελος της αβύσσου”, θα ολοκληρώσει κατόπιν τη νίκη του ρίχνοντας τον Σατανά και τους δαίμονές του στην άβυσσο. (Αποκ. 9:1, 11· 20:1-3)

Εδάφιο 4: Ο Πολεμιστής-Βασιλιάς δεν διεξάγει επεκτατικό πόλεμο για να κατακτήσει εδάφη και να υποτάξει λαούς. Διεξάγει δίκαιο πόλεμο με ευγενείς σκοπούς. Ιππεύει «για την υπόθεση της αλήθειας και της ταπεινοφροσύνης και της δικαιοσύνης». Η μεγαλύτερη αλήθεια που χρειάζεται υπεράσπιση αφορά την παγκόσμια κυριαρχία του Ιεχωβά. Ο Σατανάς αμφισβήτησε τη νομιμότητα της διακυβέρνησης του Ιεχωβά όταν στασίασε εναντίον Του. Έκτοτε, δαίμονες και άνθρωποι αψήφησαν αυτή τη θεμελιώδη αλήθεια. Τώρα έχει έρθει ο καιρός να καλπάσει ο διορισμένος από τον Ιεχωβά Βασιλιάς για να εδραιώσει μια για πάντα την αλήθεια ότι Αυτός είναι ο δικαιωματικός Κυρίαρχος. Ο Βασιλιάς ιππεύει επίσης “για την υπόθεση της ταπεινοφροσύνης”. Ως ο μονογενής Γιος του Θεού, έχει αποτελέσει εξαίρετο παράδειγμα ταπεινοφροσύνης και όσιας υποταγής στην κυριαρχία του Πατέρα του. (Ησ. 50:4, 5· Ιωάν. 5:19) Όλοι οι όσιοι υπήκοοι του Βασιλιά πρέπει να ακολουθούν το παράδειγμά του και να υποτάσσονται ταπεινά στην κυριαρχία του Ιεχωβά σε κάθε ζήτημα. Μόνο όσοι το κάνουν αυτό θα μπορέσουν να ζήσουν στον υποσχεμένο νέο κόσμο του Θεού.—Ζαχ. 14:16, 17. Ο Χριστός εφορμά επίσης “για την υπόθεση της δικαιοσύνης”. Η δικαιοσύνη την οποία υπερασπίζεται ο Βασιλιάς είναι «η δικαιοσύνη του Θεού»—οι κανόνες του Ιεχωβά για το τι είναι ορθό και τι εσφαλμένο. (Ρωμ. 3:21· Δευτ. 32:4) Ο Ησαΐας προφήτεψε σχετικά με τον Βασιλιά Ιησού Χριστό: «Βασιλιάς θα βασιλέψει για δικαιοσύνη». (Ησ. 32:1) Η διακυβέρνηση του Ιησού θα φέρει τους υποσχεμένους «νέους ουρανούς» και τη «νέα γη», όπου “θα κατοικεί δικαιοσύνη”. (2 Πέτρ. 3:13) Όλοι όσοι θα ζουν σε εκείνον το νέο κόσμο θα πρέπει να συμμορφώνονται με τους κανόνες του Ιεχωβά.—Ησ. 11:1-5. Καθώς καλπάζει, ο Βασιλιάς έχει ζωσμένο στο μηρό του ένα σπαθί. (Ψαλμ. 45:3) Αλλά έρχεται ο καιρός για να πάρει το σπαθί στο δεξί του χέρι και να το χρησιμοποιήσει. Ο ψαλμωδός προφητεύει ότι το δεξί χέρι του Ιησού Χριστού θα επιτελέσει «φοβερά πράγματα». (Ψαλμ. 45:4) Όταν θα καλπάζει για να εκτελέσει τις κρίσεις του Ιεχωβά στον Αρμαγεδδώνα, θα επιτελέσει «φοβερά πράγματα» εναντίον των εχθρών του. Δεν γνωρίζουμε ποια ακριβώς μέσα θα χρησιμοποιήσει για να καταστρέψει το σύστημα του Σατανά. Αλλά αυτή του η ενέργεια θα φέρει τρόμο στις καρδιές των κατοίκων της γης που δεν έχουν υπακούσει στη θεϊκή προειδοποίηση και δεν έχουν υποταχθεί στη διακυβέρνηση του Βασιλιά. (Διαβάστε Ψαλμός 2:11, 12Στην προφητεία του σχετικά με τον καιρό του τέλους, ο Ιησούς είπε ότι οι άνθρωποι «θα λιποθυμούν από το φόβο και την προσδοκία αυτών που πρόκειται να έρθουν πάνω στην κατοικημένη γη· διότι οι δυνάμεις των ουρανών θα κλονιστούν». Και πρόσθεσε: «Τότε θα δουν τον Γιο του ανθρώπου να έρχεται μέσα σε σύννεφο με δύναμη και μεγάλη δόξα».—Αναγγέλλοντας την έλευση του Βασιλιά «με δύναμη και μεγάλη δόξα» για να εκτελέσει κρίση, το βιβλίο της Αποκάλυψης δηλώνει: «Είδα τον ουρανό ανοιγμένο· και εμφανίστηκε ένα λευκό άλογο. Και εκείνος που κάθεται πάνω σε αυτό αποκαλείται Πιστός και Αληθινός, και κρίνει και πολεμάει με δικαιοσύνη. Επίσης, τα στρατεύματα που ήταν στον ουρανό τον ακολουθούσαν πάνω σε λευκά άλογα, και ήταν ντυμένοι με λευκό, καθαρό, εκλεκτό λινό ύφασμα. Και από το στόμα του βγαίνει ένα κοφτερό, μακρύ σπαθί για να χτυπήσει με αυτό τα έθνη, και θα τους ποιμάνει με σιδερένιο ραβδί. Αυτός πατάει επίσης το πατητήρι του θυμού της οργής του Θεού του Παντοδύναμου».—Αποκ. 19:11, 14, 15.

Ποιοι θα πολεμήσουν μαζί με τον Χριστό, αποτελώντας τα ουράνια «στρατεύματα» που τον ακολουθούν στη μάχη; Όταν ζώστηκε αρχικά το σπαθί του για να διώξει από τον ουρανό τον Σατανά και τους δαίμονές του, ο Ιησούς συνοδευόταν από τους “αγγέλους του”. (Αποκ. 12:7-9) Είναι λογικό να συμπεράνουμε ότι, στον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα, τα στρατεύματα του Χριστού θα περιλαμβάνουν τους άγιους αγγέλους. Θα υπάρχουν και άλλοι στα στρατεύματά του; Ο Ιησούς έδωσε την εξής υπόσχεση στους χρισμένους αδελφούς του: «Σε αυτόν που νικάει και τηρεί τα έργα μου μέχρι τέλους θα δώσω εξουσία πάνω στα έθνη, και θα ποιμάνει τους ανθρώπους με σιδερένιο ραβδί ώστε αυτοί θα συντριφτούν σαν πήλινα σκεύη, όπως και εγώ έχω λάβει από τον Πατέρα μου». (Αποκ. 2:26, 27) Άρα λοιπόν, τα ουράνια στρατεύματα του Χριστού θα περιλαμβάνουν και τους χρισμένους αδελφούς του, οι οποίοι τότε θα έχουν λάβει την ουράνια ανταμοιβή τους. Οι χρισμένοι συγκυβερνήτες του θα είναι στο πλευρό του όταν θα επιτελέσει «φοβερά πράγματα» ποιμαίνοντας τα έθνη με σιδερένιο ραβδί.

Αφού ο Χριστός καταστρέψει το πονηρό σύστημα πραγμάτων του Σατανά στη γη, “με τη λαμπρότητα που έχει” θα “προχωρήσει προς την επιτυχία”. (Ψαλμ. 45:4) Θα ολοκληρώσει τη νίκη του ρίχνοντας τον Σατανά και τους δαίμονές του στην άβυσσο, όπου θα παραμείνουν σε όλη τη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας. (Αποκ. 20:2, 3) Εφόσον ο Διάβολος και οι άγγελοί του θα βρίσκονται σε κατάσταση αδράνειας, σαν να είναι νεκροί, οι κάτοικοι της γης θα είναι απαλλαγμένοι από τη σατανική επιρροή και θα μπορούν να εκδηλώνουν απόλυτη υποταγή στον νικηφόρο και ένδοξο Βασιλιά τους. Η ταπεινοφροσύνη θα εξακολουθεί να διέπει τις ενέργειες του Γιου του Θεού. Προλέγοντας τη δράση που θα αναλάβει ο Ιησούς εναντίον των εχθρών του Θεού από την εξυψωμένη ουράνια θέση του, ο ψαλμωδός έψαλε: «Με τη λαμπρότητα που έχεις προχώρα προς την επιτυχία· ίππευε για την υπόθεση της αλήθειας και της ταπεινοφροσύνης και της δικαιοσύνης». (Ψαλμ. 45:4) Στον Αρμαγεδδώνα, ο Ιησούς Χριστός θα ιππεύσει για την υπόθεση, όχι μόνο της αλήθειας και της δικαιοσύνης, αλλά και της ταπεινοφροσύνης. Σε ποια θέση θα βρεθούμε όταν ο Βασιλιάς Ιησούς Χριστός έρθει για να εκτελέσει κρίση στον Αρμαγεδδώνα; Δεδομένης της υπόθεσης για την οποία ιππεύει, θα σώσει μόνο εκείνους που είναι ταπεινοί και δίκαιοι. Επομένως, η καλλιέργεια ταπεινοφροσύνης είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μας.

Εδάφιο 5: Ο Βασιλιάς ιππεύει ένα λευκό άλογο, κάτι που εξεικονίζει πόλεμο ο οποίος είναι καθαρός και δίκαιος στα μάτια του Ιεχωβά. (Αποκ. 6:2· 19:11) Εκτός από σπαθί, έχει και τόξο. Διαβάζουμε τα εξής: «Είδα ένα λευκό άλογο· και εκείνος που καθόταν πάνω σε αυτό είχε τόξο· και του δόθηκε στέμμα, και προχώρησε νικώντας και για να ολοκληρώσει τη νίκη του». Τόσο το σπαθί όσο και το τόξο εξεικονίζουν τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει ο Χριστός για να εκτελέσει κρίση εναντίον των εχθρών του.

Χρησιμοποιώντας ποιητική γλώσσα, ο ψαλμωδός προφητεύει ότι “τα βέλη του Βασιλιά είναι αιχμηρά, διατρυπώντας την καρδιά των εχθρών του” και “κάνοντας λαούς να πέφτουν μπροστά του”. Η σφαγή θα φτάσει σε κάθε γωνιά της γης. Η προφητεία του Ιερεμία προλέγει: «Εκείνοι που θα θανατωθούν από τον Ιεχωβά θα βρίσκονται εκείνη την ημέρα από τη μία άκρη της γης ως την άλλη άκρη της γης». (Ιερ. 25:33) Μια παράλληλη προφητεία λέει: «Είδα, επίσης, έναν άγγελο που στεκόταν στον ήλιο, και αυτός φώναξε με δυνατή φωνή και είπε σε όλα τα πουλιά που πετούν στο μεσουράνημα: “Ελάτε εδώ, συγκεντρωθείτε στο μεγάλο δείπνο του Θεού, για να φάτε τις σάρκες βασιλιάδων και τις σάρκες στρατιωτικών διοικητών και τις σάρκες ισχυρών αντρών και τις σάρκες αλόγων και εκείνων που κάθονται πάνω σε αυτά, και τις σάρκες όλων, ελευθέρων καθώς και δούλων, και μικρών και μεγάλων”».—Αποκ. 19:17, 18.

Εδάφιο 6: Ο Ιεχωβά ενθρόνισε τον Γιο του ως Μεσσιανικό Βασιλιά στους ουρανούς το 1914. “Το σκήπτρο της βασιλείας του είναι σκήπτρο ευθύτητας”, άρα είναι εγγυημένο ότι θα υπάρχει δικαιοσύνη και ισονομία στη διακυβέρνησή του. Η εξουσία του είναι νόμιμη, εφόσον “ο Θεός είναι ο θρόνος του”. Με άλλα λόγια, ο Ιεχωβά είναι το θεμέλιο της βασιλείας του. Επιπλέον, ο θρόνος του Ιησού θα διαρκέσει «στον αιώνα, και μάλιστα για πάντα». Δεν είστε περήφανοι που υπηρετείτε τον Ιεχωβά υπό την εξουσία ενός τόσο κραταιού Βασιλιά, διορισμένου από τον ίδιο τον Θεό;

Εδάφιο 7: Λόγω της βαθιάς αγάπης του Ιησού για τη δικαιοσύνη και του μίσους του για οτιδήποτε μπορεί να ατιμάσει τον Πατέρα του, ο Ιεχωβά τον έχρισε Βασιλιά της Μεσσιανικής Βασιλείας. Ο Ιησούς χρίστηκε με «το λάδι της αγαλλίασης» πιο πολύ από ό,τι οι “εταίροι” του, δηλαδή οι βασιλιάδες του Ιούδα από τη γραμμή του Δαβίδ. Με ποιους τρόπους; Πρώτον, ο Ιησούς χρίστηκε από τον ίδιο τον Ιεχωβά. Επίσης, ο Ιεχωβά τον έχρισε τόσο ως Βασιλιά όσο και ως Αρχιερέα. (Ψαλμ. 2:2· Εβρ. 5:5, 6) Επιπλέον, ο Ιησούς δεν χρίστηκε με λάδι αλλά με άγιο πνεύμα, η δε βασιλεία του δεν είναι επίγεια αλλά ουράνια.

Εδάφιο 8: Ο Γαμπρός, ο Ιησούς Χριστός, φοράει τα ένδοξα, βασιλικά, γαμήλια ενδύματά του. Πολύ κατάλληλα, η φορεσιά του αναδίδει μια γλυκιά ευωδιά, σαν από τα «εκλεκτότερα αρώματα», όπως είναι η σμύρνα και η κασσία, συστατικά που περιέχονταν στο λάδι του αγίου χρίσματος στον αρχαίο Ισραήλ.—Έξοδ. 30:23-25.

Η ουράνια μουσική που αντηχεί στο ανάκτορο του Γαμπρού αυξάνει τη χαρά του καθώς ο γάμος πλησιάζει.

Εδάφιο 9: Η ουράνια μουσική που αντηχεί στο ανάκτορο του Γαμπρού αυξάνει τη χαρά του καθώς ο γάμος πλησιάζει. Τη χαρά του συμμερίζεται και «η βασιλική σύζυγος», το ουράνιο τμήμα της οργάνωσης του Θεού, το οποίο περιλαμβάνει τις «κόρες βασιλιάδων», δηλαδή τους άγιους αγγέλους. Πόση συγκίνηση προκαλούν οι ουράνιες φωνές που διακηρύττουν: «Ας χαιρόμαστε και ας αγαλλόμαστε . . . επειδή έχει έρθει ο γάμος του Αρνιού»!

Εδάφιο 10: Έχουμε προσδιορίσει τον Γαμπρό, αλλά ποια είναι η νύφη του; Είναι μια σύνθετη νύφη που αποτελείται από τα μέλη της εκκλησίας, κεφαλή της οποίας είναι ο Ιησούς Χριστός. (Διαβάστε Εφεσίους 5:23, 24Αυτοί θα γίνουν μέρος της Μεσσιανικής Βασιλείας του Χριστού. (Λουκ. 12:32) Οι 144.000 χρισμένοι με το πνεύμα Χριστιανοί «ακολουθούν το Αρνί όπου και αν πηγαίνει». (Αποκ. 14:1-4) Γίνονται η “σύζυγος του Αρνιού” και ζουν μαζί του στην ουράνια κατοικία του.—Αποκ. 21:9· Ιωάν. 14:2, 3.

Η μελλοντική νύφη δεν αποκαλείται απλώς «κόρη», αλλά και «η κόρη του βασιλιά». (Ψαλμ. 45:13) Ποιος είναι αυτός ο “βασιλιάς”; Οι χρισμένοι Χριστιανοί υιοθετούνται ως «παιδιά» του Ιεχωβά. (Ρωμ. 8:15-17) Εφόσον θα γίνουν ουράνια νύφη, τους δίνεται η προτροπή: «Ξέχνα το λαό σου και το σπίτι του [σαρκικού] πατέρα σου». Πρέπει να κρατήσουν το νου τους «προσηλωμένο σε αυτά που βρίσκονται πάνω, όχι σε αυτά που βρίσκονται στη γη».—Κολ. 3:1-4.

Εδάφιο 11: Στο διάβα των αιώνων, ο Χριστός ετοιμάζει τη μελλοντική νύφη του για τον ουράνιο γάμο. Ο απόστολος Παύλος εξήγησε ότι ο Χριστός «αγάπησε την εκκλησία και παρέδωσε τον εαυτό του για αυτήν, για να την αγιάσει καθαρίζοντάς την με το λουτρό του νερού μέσω του λόγου, για να παρουσιάσει την εκκλησία στον εαυτό του με τη λαμπρότητά της, χωρίς να έχει κηλίδα ή ρυτίδα ή κάτι παρόμοιο, αλλά για να είναι άγια και χωρίς ψεγάδι». (Εφεσ. 5:25-27) Ο Παύλος είπε στους χρισμένους Χριστιανούς στην αρχαία Κόρινθο: «Είμαι ζηλότυπος για εσάς με ζηλοτυπία Θεού, γιατί εγώ προσωπικά σας αρραβώνιασα με έναν άντρα για να σας παρουσιάσω ως αγνή παρθένα στον Χριστό». (2 Κορ. 11:2) Ο Γαμπρός-Βασιλιάς, ο Ιησούς Χριστός, εκτιμάει την πνευματική «ομορφιά» της μελλοντικής του νύφης. Και η νύφη τον αναγνωρίζει ως “κύριό” της και “τον προσκυνάει” ως μελλοντικό σύζυγό της.

Εδάφιο 12: Ο προφήτης Ζαχαρίας προείπε ότι, τον καιρό του τέλους, άνθρωποι από όλα τα έθνη θα συναναστρέφονταν γεμάτοι ευγνωμοσύνη με το υπόλοιπο του πνευματικού Ισραήλ. Έγραψε: «Εκείνες τις ημέρες, δέκα άντρες από όλες τις γλώσσες των εθνών θα πιάσουν, ναι, θα πιάσουν την άκρη της φορεσιάς ενός άντρα που είναι Ιουδαίος, λέγοντας: “Θα πάμε με εσάς, γιατί ακούσαμε ότι ο Θεός είναι με εσάς”». (Ζαχ. 8:23) Στο εδάφιο Ψαλμός 45:12, αυτοί οι συμβολικοί «δέκα άντρες» αναφέρονται ως «η κόρη της Τύρου» και «οι πλούσιοι του λαού». Έρχονται στο χρισμένο υπόλοιπο με δώρα, ζητώντας την εύνοια και την πνευματική τους βοήθεια. Από το 1935, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αφήσει το υπόλοιπο να “τους φέρει στη δικαιοσύνη”. (Δαν. 12:3)

Εδάφιο 13: Ποια είναι «η κόρη του βασιλιά» η οποία «θα φερθεί στο βασιλιά»; Είναι η κόρη του «Βασιλιά της αιωνιότητας», του Ιεχωβά Θεού. (Αποκάλυψη 15:3) Συμβολίζει την ένδοξη εκκλησία των 144.000 Χριστιανών, τους οποίους ο Ιεχωβά υιοθετεί ως παιδιά του χρίοντάς τους με το πνεύμα του. (Ρωμαίους 8:16) Αυτή η «κόρη» του Ιεχωβά, η οποία «είναι ετοιμασμένη σαν νύφη στολισμένη για το σύζυγό της», θα φερθεί στο γαμπρό—τον Μεσσιανικό Βασιλιά.—Αποκάλυψη 21:2.

Η νύφη παρουσιάζεται ως «πανένδοξη», ή αλλιώς υπέρλαμπρη, για το βασιλικό γάμο. Στο εδάφιο Αποκάλυψη 21:2, παρομοιάζεται με πόλη, τη Νέα Ιερουσαλήμ, και είναι «στολισμένη για το σύζυγό της». Αυτή η ουράνια πόλη έχει «τη δόξα του Θεού» και ακτινοβολεί σαν «μια πολυτιμότατη πέτρα, σαν πέτρα ίασπη που λάμπει καθαρά σαν κρύσταλλο». (Αποκ. 21:10, 11) Η λαμπρότητα της Νέας Ιερουσαλήμ περιγράφεται πολύ όμορφα στο βιβλίο της Αποκάλυψης. (Αποκ. 21:18-21) Δεν απορούμε, λοιπόν, που ο ψαλμωδός αποκαλεί τη νύφη «πανένδοξη»! Άλλωστε, ο βασιλικός γάμος λαβαίνει χώρα στον ουρανό.
Η νύφη φέρνεται στον Γαμπρό της—τον Μεσσιανικό Βασιλιά. Αυτός την έχει προετοιμάσει «καθαρίζοντάς την με το λουτρό του νερού μέσω του λόγου». Η νύφη του είναι «άγια και χωρίς ψεγάδι». (Εφεσ. 5:26, 27) Αλλά πρέπει να είναι και κατάλληλα ντυμένη για την περίσταση. Και πράγματι είναι! “Τα ρούχα της είναι κεντημένα με χρυσάφι” και “θα φερθεί στο βασιλιά με υφαντή ενδυμασία”. Για το γάμο του Αρνιού, «της επιτράπηκε να στολιστεί με λαμπρό, καθαρό, εκλεκτό λινό ύφασμα, γιατί το εκλεκτό λινό ύφασμα αντιπροσωπεύει τις δίκαιες πράξεις των αγίων».—Αποκ. 19:8.
Η μελλοντική νύφη δεν αποκαλείται απλώς «κόρη», αλλά και «η κόρη του βασιλιά». (Ψαλμ. 45:13) Ποιος είναι αυτός ο “βασιλιάς”; Οι χρισμένοι Χριστιανοί υιοθετούνται ως «παιδιά» του Ιεχωβά. (Ρωμ. 8:15-17)

Εδάφιο 14: Η νύφη φέρνεται στον Γαμπρό της—τον Μεσσιανικό Βασιλιά. Αυτός την έχει προετοιμάσει «καθαρίζοντάς την με το λουτρό του νερού μέσω του λόγου». Η νύφη του είναι «άγια και χωρίς ψεγάδι». (Εφεσ. 5:26, 27) Αλλά πρέπει να είναι και κατάλληλα ντυμένη για την περίσταση. Και πράγματι είναι! “Τα ρούχα της είναι κεντημένα με χρυσάφι” και “θα φερθεί στο βασιλιά με υφαντή ενδυμασία”. Για το γάμο του Αρνιού, «της επιτράπηκε να στολιστεί με λαμπρό, καθαρό, εκλεκτό λινό ύφασμα, γιατί το εκλεκτό λινό ύφασμα αντιπροσωπεύει τις δίκαιες πράξεις των αγίων».—Αποκ. 19:8.

Εδάφιο 15: Ποιους συμβολίζουν «οι παρθένες»; Συμβολίζουν το «μεγάλο πλήθος» των αληθινών λάτρεων, οι οποίοι ενώνονται με το χρισμένο υπόλοιπο και το υποστηρίζουν. Εφόσον «έρχονται από τη μεγάλη θλίψη» ζωντανοί, αυτοί θα είναι στη γη όταν ολοκληρωθεί ο γάμος του Μεσσιανικού Βασιλιά στον ουρανό. (Αποκάλυψη 7:9, 13, 14) Σε εκείνη την περίσταση, θα γεμίσουν με «χαρά και ευφροσύνη».

Εδάφιο 16: «ΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΙΟΙ ΣΟΥ» Οι “παρθένες συντρόφισσες” της ουράνιας νύφης του Χριστού θα έχουν ακόμη μεγαλύτερη αιτία για χαρά βλέποντας το γάμο να γίνεται καρποφόρος στο νέο κόσμο. Ο Γαμπρός-Βασιλιάς θα στρέψει την προσοχή του στη γη και θα αναστήσει τους επίγειους “προπάτορές” του, οι οποίοι θα γίνουν επίγειοι «γιοι» του. (Ιωάν. 5:25-29· Εβρ. 11:35) Κάποιους από αυτούς θα τους διορίσει «άρχοντες σε όλη τη γη». Αναμφίβολα, ο Χριστός θα διορίσει και κάποιους από τους πιστούς πρεσβυτέρους της εποχής μας για να αναλάβουν την ηγεσία στο νέο κόσμο.—Ησ. 32:1.

Με ποιον τρόπο θα είναι οι γιοι αντί των προπατόρων του βασιλιά; Όταν γεννήθηκε ο Ιησούς στη γη, είχε επίγειους προπάτορες. Αυτοί θα γίνουν γιοι του όταν τους αναστήσει από τους νεκρούς στη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας του. Μερικοί από αυτούς θα συγκαταλεχθούν σε εκείνους που θα διοριστούν «άρχοντες σε όλη τη γη».

Εδάφιο 17: Πράγματι, τα γεγονότα που περιγράφονται στον 45ο Ψαλμό αφορούν όλους τους Χριστιανούς. Οι χρισμένοι που απομένουν στη γη βρίσκουν συναρπαστική την προοπτική να ενωθούν σύντομα στον ουρανό με τους αδελφούς τους και με τον Γαμπρό τους. Τα άλλα πρόβατα υποκινούνται να δείχνουν όλο και μεγαλύτερη υποταγή στον ένδοξο Βασιλιά τους και είναι ευγνώμονες για το προνόμιο που έχουν να συναναστρέφονται με τα μέλη της νύφης του που απομένουν στη γη. Μετά το γάμο τους, ο Χριστός και οι συμβασιλείς του θα προσφέρουν ανείπωτες ευλογίες στους κατοίκους της γης.—Αποκ. 7:17· 21:1-4.

Καθώς αποβλέπουμε στην εκπλήρωση αυτού του “καλού ζητήματος” που αφορά τον Μεσσιανικό Βασιλιά, δεν υποκινούμαστε “να μνημονεύουμε το όνομά του”; Είθε να είμαστε ανάμεσα σε εκείνους που “θα εξυμνούν τον Βασιλιά στον αιώνα, και μάλιστα για πάντα”.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA