Σχεδιάζουμε την επόμενη μέρα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Θέλουμε να είναι ακόμα καλύτερη...

terpsithea.anixi1 180421
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι από μόνος μια ολόκληρη ιστορία. Στο πέρασμα των χρόνων, έχει καταγράψει και έχει ασχοληθεί με πάρα πολλά πράγματα. Αλλά κυρίως με το χωριό μου, το Θραψανό Ηρακλείου Κρήτης. 'Οπως ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε πέρσι για τις ζημιές από το σεισμό.

terpsithea.anixi2.190421
Αλλά όλο και σκεφτόμαστε τελευταία να κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Στα σχέδια μας δεν είναι να "κατέβει" το site, όχι. Αυτό θα παραμείνει πια ως ιστορία, σαν αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε τον Σεπτέμβρη του 2020 τότε που οι βροχές δοκίμασαν και το χωριό μου.

terpsithea.anixi3.190421
Δυσκόλεψα και δυσκολεύω πολλούς που δεν ξέρουν τι μπορεί να σημαίνει το όνομα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Αν και μέσα στον ιστότοπο το εξηγώ αναλυτικά, δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι  διαβάζουν, το κάνουν αυτό προσεκτικά. Δείτε ΕΔΩ μια ανάρτηση που κάναμε τον Μάιο του 2020, όταν το συνεργείο του ALPHA επισκέφτηκε τα αγγειοπλαστεία του χωριού μου.

terpsithea.anixi4.190421
Λέμε λοιπόν αυτό το site κάποια στιγμή, όχι πολύ μακριά από τώρα, να περάσει στην ιστορία και να υπάρξει ένας νέος ιστότοπος, φρέσκος, με σύγχρονα χαρακτηριστικά που να καταγράψει την ιστορία από εδώ και πέρα. Δείτε ΕΔΩ άλλη μια ανάρτηση από την είσκεψη του ALPHA στα ανθοκήπια του Θραψανού.

terpsithea.anixi5.190421
Κι επειδή αυτός ο διαδικτυακός τόπος έχει πιο πολύ σχέση με την αληθινή ζωή, επιλέξαμε ως εικονογράφηση μερικά λουλούδια από την επιφάνεια γραφείου του υπολογιστή. Κάτι που μας αρέσει πολύ να κάνουμε. Δείτε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από τα παλιά... Καλοκαίρι προς φθινόπωρο του 2018, στον Τσούτσουρα.

The News

"Η Ευχάριστη Ενότητά μας και η Ανάμνηση". Αυτή τη ΣΚΟΠΙΑ θα κάνουμε στη Συνέλευση

adelfotita
«Πόσο καλό και ευχάριστο είναι να ζουν μαζί οι αδελφοί με ενότητα!»—ΨΑΛΜ. 133:1.

allagi.xaraktira
Αναγκαίες αλλαγές στο χαρακτήρα μας... Όταν συγχωρούμε, προάγουμε την ενότητα

ti.me.didaskiΣτις 31 Μαρτίου 2018, καθώς ο ήλιος θα αρχίσει να δύει, ο λαός του Θεού και πολλά ενδιαφερόμενα άτομα θα συναχθούν για τον ετήσιο εορτασμό του Δείπνου του Κυρίου. Καθώς ο πλανήτης θα περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του, εκατομμύρια άτομα θα συγκεντρωθούν για να τηρήσουν την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού. Κάθε χρόνο, αυτός ο εορτασμός είναι η πιο εκπληκτική ενωτική εκδήλωση στον πλανήτη Γη!

Μπορούμε μόνο να φανταστούμε τη χαρά που πρέπει να νιώθουν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς καθώς παρατηρούν ώρα με την ώρα εκατομμύρια κατοίκους της γης να παρευρίσκονται σε αυτή την ιδιαίτερη εκδήλωση μέχρις ότου εκείνη η ημέρα φτάσει στο τέλος της. Η Αγία Γραφή προείπε ότι «ένα μεγάλο πλήθος, το οποίο κανένας άνθρωπος δεν [θα] μπορούσε να αριθμήσει, από όλα τα έθνη και τις φυλές και τους λαούς και τις γλώσσες» θα κραύγαζε: «Τη σωτηρία την οφείλουμε στον Θεό μας, που κάθεται στον θρόνο, και στο Αρνί». (Αποκ. 7:9, 10) Τι υπέροχο που είναι να τιμούνται με αυτόν τον τρόπο ο Ιεχωβά και ο Ιησούς μέσω του ετήσιου εορτασμού της Ανάμνησης!

Υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα στα οποία θα δώσει απάντηση αυτό το άρθρο. (1) Πώς μπορούμε ατομικά να προετοιμαστούμε για την Ανάμνηση και να ωφεληθούμε από την παρουσία μας εκεί; (2) Με ποιους τρόπους επηρεάζει η Ανάμνηση την ενότητα του λαού του Θεού; (3) Πώς μπορούμε να συμβάλλουμε προσωπικά σε αυτή την ενότητα; (4) Θα είναι κάποια Ανάμνηση η τελευταία; Αν ναι, πότε;

Πώς να προετοιμαστούμε και να ωφεληθούμε

Συλλογιστείτε πόσο σημαντικό είναι να παρευρεθούμε στην Ανάμνηση. Να θυμάστε ότι οι συναθροίσεις αποτελούν μέρος της λατρείας μας. Ασφαλώς ο Ιεχωβά και ο Ιησούς παρατηρούν ποιος κάνει την προσπάθεια να παρευρεθεί στη σημαντικότερη συνάθροιση του έτους. Ειλικρινά, θέλουμε να δουν ότι, εκτός και αν η υγεία μας ή οι περιστάσεις μας το καθιστούν αδύνατον, θα είμαστε παρόντες στην Ανάμνηση. Όταν δείχνουμε με τις πράξεις μας ότι οι συνάξεις για λατρεία είναι σημαντικές για εμάς, δίνουμε στον Ιεχωβά άλλον έναν λόγο να διατηρεί το όνομά μας στο «βιβλίο ενθύμησής» του —το «βιβλίο της ζωής» —στο οποίο είναι χαραγμένα τα ονόματα εκείνων που έχουν την προοπτική να λάβουν αιώνια ζωή. —Μαλ. 3:16· Αποκ. 20:15.

Λίγες ημέρες πριν από την Ανάμνηση, μπορούμε να αφιερώσουμε χρόνο για να εξετάσουμε προσεκτικά και με προσευχή την προσωπική μας σχέση με τον Ιεχωβά. (Διαβάστε 2 Κορινθίους 13:5) Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; “Εξετάζοντας τον εαυτό μας σχετικά με το αν είμαστε στην πίστη”. Θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε: “Πιστεύω πραγματικά ότι ανήκω στη μόνη οργάνωση την οποία έχει εγκρίνει ο Ιεχωβά για να επιτελεί το θέλημά του; Κάνω το καλύτερο που μπορώ για να κηρύττω και να διδάσκω τα καλά νέα της Βασιλείας; Δείχνουν οι πράξεις μου ότι πιστεύω αληθινά πως αυτές είναι οι τελευταίες ημέρες και πως το τέλος της διακυβέρνησης του Σατανά είναι κοντά; Έχω τώρα την ίδια πεποίθηση στον Ιεχωβά και στον Ιησού που είχα όταν αφιέρωσα τη ζωή μου στον Ιεχωβά Θεό;” (Ματθ. 24:14· 2 Τιμ. 3:1· Εβρ. 3:14) Ο στοχασμός γύρω από αυτές τις ερωτήσεις μάς βοηθάει να αποδεικνύουμε τι είμαστε.

Να διαβάζετε με στοχασμό ύλη από τη Γραφή σχετικά με τη σημασία της Ανάμνησης. (Διαβάστε Ιωάννης 3:16· 17:3) Ο μόνος δρόμος που οδηγεί στην αιώνια ζωή περιλαμβάνει το “να γνωρίζουμε” τον Ιεχωβά και το να “εκδηλώνουμε πίστη” στον Ιησού, τον μονογενή του Γιο. Ως προετοιμασία για την Ανάμνηση, επιλέξτε για την προσωπική σας μελέτη θέματα που θα σας βοηθήσουν να πλησιάσετε περισσότερο τον Ιεχωβά και τον Ιησού. Δείτε για παράδειγμα τι κάνει κάποιος παλαίμαχος πρεσβύτερος. Στο πέρασμα των ετών, έχει συγκεντρώσει άρθρα της Σκοπιάς που αναφέρονται συγκεκριμένα στην Ανάμνηση και στην αγάπη που μας έχουν δείξει ο Ιεχωβά και ο Ιησούς. Μερικές εβδομάδες πριν από την Ανάμνηση, ξαναδιαβάζει αυτά τα άρθρα και κάνει στοχασμούς γύρω από τη σπουδαιότητα αυτού του εορτασμού. Κάθε τόσο, ενημερώνει τη συλλογή του με ένα δυο καινούρια άρθρα. Αυτός ο πρεσβύτερος έχει διαπιστώσει ότι, ανασκοπώντας εκείνα τα άρθρα και διαβάζοντας με στοχασμό τις περικοπές της Γραφής για την Ανάμνηση, μαθαίνει καινούρια πράγματα κάθε χρόνο. Και το σημαντικότερο είναι πως η αγάπη του για τον Ιεχωβά και τον Ιησού βαθαίνει όλο και περισσότερο χρόνο με τον χρόνο. Με ένα τέτοιο πρόγραμμα μελέτης, ίσως δείτε και εσείς την αγάπη σας και την εκτίμησή σας για τον Ιεχωβά και τον Ιησού να βαθαίνουν, με αποτέλεσμα να ωφελείστε πληρέστερα από την Ανάμνηση.

Πώς επηρεάζει η Ανάμνηση την ενότητα μας

Τη βραδιά κατά την οποία έλαβε χώρα το πρώτο Δείπνο του Κυρίου, ο Ιησούς προσευχήθηκε να είναι όλοι οι ακόλουθοί του ενωμένοι και να απολαμβάνουν την ίδια πολύτιμη ενότητα που έχουν εκείνος και ο Πατέρας του. (Διαβάστε Ιωάννης 17:20, 21) Ο Ιεχωβά έχει όντως απαντήσει σε εκείνη την προσευχή του αγαπητού του Γιου, και τώρα εκατομμύρια άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Ιεχωβά έστειλε τον Γιο του. Η Ανάμνηση παρέχει αδιάσειστες αποδείξεις για την ενότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά περισσότερο από κάθε άλλη σύναξη του λαού του Θεού. Άνθρωποι από πολλά έθνη και με διαφορετικό χρώμα δέρματος συνάγονται σε χώρους συνάθροισης σε όλη τη γη. Σε μερικά μέρη, η παρουσία ανθρώπων από διαφορετικές φυλές στην ίδια θρησκευτική συνάθροιση είναι κάτι το ανήκουστο ή αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση. Αλλά στα μάτια του Ιεχωβά και του Ιησού αυτή η ενότητα είναι πανέμορφη!

Η ενότητα που απολαμβάνουμε ως λαός του Ιεχωβά δεν μας εκπλήσσει. Μάλιστα, ο Ιεχωβά την είχε προείπει. Σκεφτείτε το άγγελμα που έδωσε στον προφήτη Ιεζεκιήλ λέγοντάς του να ενώσει δύο ραβδιά, το ραβδί «για τον Ιούδα» και το ραβδί «για τον Ιωσήφ». (Διαβάστε Ιεζεκιήλ 37:15-17) Το άρθρο «Ερωτήσεις από Αναγνώστες» που δημοσιεύτηκε στη Σκοπιά του Ιουλίου 2016 εξήγησε: «Ο Ιεχωβά έδωσε στον Ιεζεκιήλ ένα άγγελμα ελπίδας το οποίο υποσχόταν την ενοποίηση του έθνους του Ισραήλ μετά την αποκατάστασή του στην Υποσχεμένη Γη. Εκείνο το άγγελμα προλέγει επίσης την ενοποίηση του λαού του Θεού που άρχισε να λαβαίνει χώρα στη διάρκεια των τελευταίων ημερών».

Κατ’ αρχάς, από το 1919, ο Ιεχωβά σταδιακά αναδιοργάνωσε και επανένωσε τους χρισμένους, οι οποίοι ήταν συμβολικά σαν το ραβδί «για τον Ιούδα». Έπειτα, καθώς όλο και περισσότερα άτομα με επίγεια ελπίδα​—που ήταν συμβολικά σαν το ραβδί «για τον Ιωσήφ»—​ενώνονταν με τους χρισμένους, οι δύο ομάδες έγιναν «ένα ποίμνιο». (Ιωάν. 10:16· Ζαχ. 8:23) Ο Ιεχωβά υποσχέθηκε να ενώσει αυτά τα δύο ραβδιά και να τα κάνει ένα στο χέρι του. (Ιεζ. 37:19) Τώρα και οι δύο ομάδες υπηρετούν ενωμένα υπό έναν Βασιλιά​—τον δοξασμένο Ιησού Χριστό, ο οποίος αποκαλείται προφητικά «ο Δαβίδ ο υπηρέτης» του Θεού. (Ιεζ. 37:24, 25) Η πολύτιμη ενότητα που περιγράφει ο Ιεζεκιήλ είναι ολοφάνερη κάθε χρόνο καθώς το χρισμένο υπόλοιπο και τα «άλλα πρόβατα» συνάγονται για να τηρήσουν την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού! Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε σε ατομικό επίπεδο για να διατηρούμε και να προάγουμε αυτή την ενότητα;

Πώς προάγουμε την ενότητα ως άτομα

Ένας τρόπος για να προάγουμε την ενότητα του λαού του Θεού είναι το να καλλιεργούμε ταπεινοφροσύνη. Όταν ο Ιησούς βρισκόταν στη γη, συμβούλεψε τους μαθητές του να ταπεινώσουν τον εαυτό τους. (Ματθ. 23:12) Αν είμαστε ταπεινοί στην καρδιά, δεν θα ενδίδουμε στο κοσμικό πνεύμα της αυτοεξύψωσης. Απεναντίας, η ταπεινοφροσύνη μας θα μας βοηθάει να είμαστε υποτακτικοί σε εκείνους που ασκούν την ηγεσία, και ένα τέτοιο υπάκουο πνεύμα είναι ουσιώδες για την ενότητα στην εκκλησία. Πάνω από όλα, η ταπεινοφροσύνη μας θα ευαρεστεί τον Θεό, διότι αυτός «εναντιώνεται στους υπερηφάνους αλλά δίνει παρ’ αξίαν καλοσύνη στους ταπεινούς». —1 Πέτρ. 5:5.

Ένας δεύτερος τρόπος για να προάγουμε την ενότητα είναι το να συλλογιζόμαστε τη σημασία των εμβλημάτων που χρησιμοποιούνται στην Ανάμνηση. Πριν από εκείνη την ιδιαίτερη βραδιά —και ιδίως εκείνη τη βραδιά— σκεφτείτε σοβαρά τι σημαίνει το άζυμο ψωμί και το κόκκινο κρασί. (1 Κορ. 11:23-25) Το ψωμί αντιπροσωπεύει το αναμάρτητο σώμα του Ιησού που προσφέρθηκε ως θυσία, και το κρασί εξεικονίζει το χυμένο αίμα του. Δεν αρκεί όμως η εγκεφαλική κατανόηση της σημασίας των εμβλημάτων. Να θυμάστε ότι η λυτρωτική θυσία του Χριστού περιλάμβανε τις δύο μεγαλύτερες εκδηλώσεις αγάπης​—την αγάπη που έδειξε ο Ιεχωβά προσφέροντας τον Γιο του για χάρη μας και την αγάπη που έδειξε ο Ιησούς θυσιάζοντας πρόθυμα τη ζωή του για εμάς. Όταν συλλογιζόμαστε την αγάπη τους, υποκινούμαστε και εμείς με τη σειρά μας να τους αγαπάμε. Η αγάπη για τον Ιεχωβά, την οποία έχουμε από κοινού με τους συλλάτρεις μας, είναι σαν σχοινί που μας δένει μαζί και ενισχύει τον δεσμό της ενότητάς μας.

Ένας τρίτος τρόπος για να προάγουμε την ενότητα είναι το να συγχωρούμε ανεπιφύλακτα τους άλλους. Όταν συγχωρούμε εκείνους που μας έχουν προσβάλει, δείχνουμε ότι εκτιμούμε τη συγχώρηση των δικών μας αμαρτιών η οποία κατέστη δυνατή με τη λυτρωτική θυσία του Χριστού. Εξετάστε μια παραβολή του Ιησού που έχει καταγραφεί στα εδάφια Ματθαίος 18:23-34. Αναρωτηθείτε: “Νιώθω την ώθηση να εφαρμόζω όσα δίδαξε ο Ιησούς; Κάνω υπομονή με εκείνους που υπηρετούν μαζί μου τον Θεό και τους δείχνω κατανόηση; Είμαι πρόθυμος να συγχωρώ όσους αμαρτάνουν ενάντια σε εμένα προσωπικά;” Ομολογουμένως, οι αμαρτίες ποικίλλουν ως προς τη σοβαρότητα, και κάποια παραπτώματα είναι πολύ δύσκολο να τα συγχωρήσει ένας ατελής άνθρωπος. Εντούτοις, αυτή η παραβολή μάς διδάσκει τι αναμένει ο Ιεχωβά. (Διαβάστε Ματθαίος 18:35) Ο Ιησούς ξεκαθαρίζει ότι ο Ιεχωβά δεν θα μας συγχωρήσει αν εμείς δεν συγχωρούμε τους αδελφούς μας όταν υπάρχει βάση για κάτι τέτοιο. Σε τι σκέψεις μάς βάζει αυτό! Όταν συγχωρούμε τους άλλους όπως μας δίδαξε ο Ιησούς, προστατεύουμε και διατηρούμε την πολύτιμη ενότητά μας.

Όταν συγχωρούμε τους άλλους, αποδεικνύουμε ότι είμαστε ειρηνοποιοί. Θυμηθείτε τη συμβουλή του αποστόλου Παύλου να “προσπαθούμε ένθερμα να διατηρούμε την ενότητα του πνεύματος με τον ενωτικό δεσμό της ειρήνης”. (Εφεσ. 4:3) Στη φετινή περίοδο της Ανάμνησης, και ιδίως εκείνο το βράδυ, κάντε βαθιές σκέψεις γύρω από το πώς φέρεστε στους άλλους. Αναρωτηθείτε: “Δείχνω ξεκάθαρα ότι είμαι άνθρωπος που δεν κρατάει μνησικακία; Έχω τη φήμη πως κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να προάγω την ειρήνη και την ενότητα;” Αυτά είναι σοβαρά ερωτήματα που πρέπει να συλλογιζόμαστε τη συγκεκριμένη περίοδο του έτους.

Ένας τέταρτος τρόπος για να προάγουμε την ενότητα είναι το να δείχνουμε αγάπη μιμούμενοι τον Ιεχωβά, τον Θεό της αγάπης. (1 Ιωάν. 4:8) Ας μη λέμε ποτέ για τους συλλάτρεις μας: «Ναι μεν οφείλω να τους αγαπώ ως Χριστιανός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους συμπαθώ κιόλας»! Σκεφτείτε όμως τη συμβουλή του Παύλου “να ανεχόμαστε ο ένας τον άλλον με αγάπη”. (Εφεσ. 4:2) Προσέξτε ότι δεν είπε απλώς “να ανεχόμαστε ο ένας τον άλλον”. Πρόσθεσε ότι πρέπει να το κάνουμε αυτό «με αγάπη». Υπάρχει διαφορά. Στις εκκλησίες μας βρίσκουμε κάθε λογής ανθρώπους τους οποίους έχει ελκύσει κοντά του ο Ιεχωβά. (Ιωάν. 6:44) Εφόσον ο Ιεχωβά τούς έχει ελκύσει κοντά του, προφανώς τους θεωρεί αξιαγάπητους. Πώς θα μπορούσαμε λοιπόν οποιοιδήποτε από εμάς να κρίνουμε έναν συλλάτρη μας ανάξιο της αγάπης μας; Δεν πρέπει να αρνούμαστε να εκδηλώσουμε την αγάπη που ο Ιεχωβά μάς προστάζει να δείχνουμε!​—1 Ιωάν. 4:20, 21.

Η τελευταία Ανάμνηση — Πότε;

Κάποτε θα έρθει η στιγμή που θα τηρήσουμε την Ανάμνηση για τελευταία φορά. Πώς το ξέρουμε; Στην πρώτη του θεόπνευστη επιστολή προς τους Κορινθίους, ο Παύλος έγραψε σε χρισμένους Χριστιανούς ότι, τηρώντας την Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού κάθε χρόνο, “εξακολουθούν να εξαγγέλλουν τον θάνατο του Κυρίου, ωσότου αυτός έρθει”. (1 Κορ. 11:26) Ο ερχομός για τον οποίο γίνεται λόγος εδώ είναι ο ίδιος με εκείνον για τον οποίο μίλησε ο Ιησούς στην προφητεία του σχετικά με τον καιρό του τέλους. Αναφορικά με την επικείμενη μεγάλη θλίψη είπε: «Θα εμφανιστεί στον ουρανό το σημείο του Γιου του ανθρώπου, και όλες οι φυλές της γης θα χτυπούν το στήθος τους από λύπη και θα δουν τον Γιο του ανθρώπου να έρχεται πάνω στα σύννεφα του ουρανού με δύναμη και μεγάλη δόξα. Και [ο Ιησούς] θα στείλει τους αγγέλους του με μεγάλο σάλπισμα, και αυτοί θα συγκεντρώσουν τους εκλεγμένους του από τους τέσσερις ανέμους, από τη μία άκρη των ουρανών ως την άλλη». (Ματθ. 24:29-31) Αυτή η “συγκέντρωση των εκλεγμένων” αναφέρεται στον καιρό κατά τον οποίο όλοι οι χρισμένοι Χριστιανοί που θα απομένουν στη γη θα λάβουν την ουράνια ανταμοιβή τους. Αυτό θα συμβεί αφού περάσει το αρχικό στάδιο της μεγάλης θλίψης αλλά πριν από τη μάχη του Αρμαγεδδώνα. Τότε όλοι οι 144.000 θα συμμετάσχουν με τον Ιησού στη νίκη επί των βασιλιάδων της γης. (Αποκ. 17:12-14) Η τελευταία Ανάμνηση που θα τηρηθεί πριν από αυτή τη σύναξη των χρισμένων στον ουρανό θα είναι και η τελευταία όλων των εποχών, διότι ο Ιησούς θα έχει “έρθει”.

Ας είμαστε αποφασισμένοι να ωφεληθούμε με το να παρευρεθούμε στην Ανάμνηση στις 31 Μαρτίου 2018. Επίσης, ας ζητάμε από τον Ιεχωβά να μας βοηθάει να συμβάλλουμε διαρκώς στην ενότητα του λαού του! (Διαβάστε Ψαλμός 133:1) Να θυμάστε ότι κάποια μέρα η Ανάμνηση που θα τηρήσουμε θα είναι η τελευταία. Στο μεταξύ, ας κάνουμε το καλύτερο για να είμαστε παρόντες και ας θεωρούμε πολύτιμη την ευχάριστη ενότητα που γευόμαστε στην Ανάμνηση.

«Συνεχίστε να Υπηρετείτε τον Ιεχωβά με Χαρά». Μ’ αυτές τις σκέψεις πάμε στη Συνέλευση

 sinelelefsi6.151017

Αυτή η φωτογραφία, είναι μια περσινή τη Συνέλευση Περιοχής μας, που φέτος είναι προγραμματισμένη για αύριο Κυριακή 11/3/2018… Όλα είναι έτοιμα, αν και σήμερα θα βρεθούμε στον τομέα συμμετέχοντας στην εκστρατεία για την Ανάμνηση… Έπεσαν απανωτά, αρκετά πράγματα, αλλά όλα αυτά είναι χαρά για μας… Θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, για να έχουμε επιτυχία σε όλους τους τομείς…

sinelefsi2015

kardula.arkudakiΣκεφτείτε την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σας. Μήπως ήταν όταν παντρευτήκατε ή όταν γεννήθηκε το πρώτο σας παιδί; Ή μήπως ήταν η μέρα που συμβολίσατε την αφιέρωσή σας στον Ιεχωβά με το βάφτισμα; Πιθανώς να θεωρείτε, και εύλογα, ότι αυτή ήταν η πιο σημαντική και χαρούμενη μέρα της ζωής σας. Και πόσο χάρηκαν οι ομόπιστοί σας όταν σας είδαν να αποδεικνύετε δημόσια ότι αγαπάτε τον Θεό με όλη σας την καρδιά, την ψυχή, τη διάνοια και τη δύναμη! —Μάρκ. 12:30.

Πιθανότατα, έχετε γευτεί μεγάλη χαρά στην υπηρεσία του Ιεχωβά από το βάφτισμά σας και έπειτα. Αλλά μερικοί διαγγελείς της Βασιλείας δεν έχουν πια τη χαρά που είχαν κάποτε. Γιατί συνέβη αυτό; Ποιους λόγους έχουμε για να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με χαρά;

Γιατί έχουν χάσει μερικοί τη χαρά τους

Το άγγελμα της Βασιλείας —με την υπόσχεση ότι ο Ιεχωβά θα τερματίσει σύντομα το παρόν πονηρό σύστημα και θα φέρει τον νέο κόσμο του— είναι ασφαλώς λόγος για να χαιρόμαστε. Επιπλέον, το εδάφιο Σοφονίας 1:14 μας διαβεβαιώνει: «Η μεγάλη ημέρα του Ιεχωβά πλησιάζει. Πλησιάζει και σπεύδει ολοταχώς». Αν όμως έχει χρειαστεί να περιμένουμε περισσότερο από όσο νομίζαμε, θα μπορούσαμε να χάσουμε τη χαρά που είχαμε κάποτε και να επιβραδύνουμε στην απόδοση ιερής υπηρεσίας στον Θεό. —Παρ. 13:12.

Η ωφέλιμη συναναστροφή με τον λαό του Θεού μάς παρέχει το κίνητρο για να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με χαρά. Μάλιστα, ίσως η καλή διαγωγή των υπηρετών του Ιεχωβά ήταν αυτή που μας έλκυσε στην αληθινή λατρεία και μας βοήθησε να αρχίσουμε να υπηρετούμε χαρούμενα τον Θεό. (1 Πέτρ. 2:12) Αλλά τι θα μπορούσε να συμβεί αν ένας συγχριστιανός μας λάβει διαπαιδαγώγηση επειδή δεν ανταποκρίθηκε στους κανόνες του Θεού; Σε τέτοιες περιπτώσεις, μερικοί που ελκύστηκαν στην αλήθεια λόγω της θεοσεβούς διαγωγής του λαού του Ιεχωβά θα μπορούσαν να αποθαρρυνθούν και να χάσουν τη χαρά τους.

Κάτι άλλο που μπορεί να κλέψει τη χαρά μας είναι η εμπορική προπαγάνδα του πονηρού συστήματος πραγμάτων του Σατανά. Ο Διάβολος χρησιμοποιεί τον κόσμο του για να μας κάνει να πιστέψουμε ότι χρειαζόμαστε πράγματα που στην ουσία δεν είναι απαραίτητα. Εμείς, όμως, είναι καλό να θυμόμαστε τα λόγια του Ιησού: «Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί ως δούλος δύο κυρίους· διότι ή θα μισήσει τον έναν και θα αγαπήσει τον άλλον ή θα προσκολληθεί στον έναν και θα καταφρονήσει τον άλλον. Δεν μπορείτε να υπηρετείτε ως δούλοι τον Θεό και τον Πλούτο». (Ματθ. 6:24) Δεν γίνεται να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με χαρά και ταυτόχρονα να προσπαθούμε να πάρουμε όσο περισσότερα μπορούμε από αυτόν τον κόσμο.

“Χαιρόμαστε σε σχέση με τον Θεό της σωτηρίας μας”

Η υπηρεσία του Ιεχωβά δεν είναι βάρος για εκείνους που τον αγαπούν. (1 Ιωάν. 5:3) Θυμηθείτε ότι ο Ιησούς είπε: «Ελάτε σε εμένα, όλοι εσείς που μοχθείτε και είστε καταφορτωμένοι, και εγώ θα σας αναζωογονήσω. Βάλτε το ζυγό μου πάνω σας και μάθετε από εμένα, διότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα βρείτε αναζωογόνηση για τις ψυχές σας. Διότι ο ζυγός μου είναι καλός και το φορτίο μου είναι ελαφρύ». (Ματθ. 11:28-30) Ο ζυγός που βάζουμε πάνω μας ως Χριστιανοί μαθητές είναι αναζωογονητικός και μας φέρνει χαρά. Και φυσικά έχουμε αιτία να νιώθουμε μεγάλη χαρά στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Ας εξετάσουμε τώρα τρεις σημαντικούς λόγους για τους οποίους μπορούμε να “χαιρόμαστε σε σχέση με τον Θεό της σωτηρίας μας”.—Αββακ. 3:18.

Υπηρετούμε τον Ζωοδότη μας, τον ευτυχισμένο Θεό. (Πράξ. 17:28· 1 Τιμ. 1:11) Αντιλαμβανόμαστε ότι οφείλουμε την ίδια μας την ύπαρξη στον Δημιουργό μας. Συνεπώς, συνεχίζουμε να τον υπηρετούμε με χαρά, όσα χρόνια και αν έχουν περάσει από το βάφτισμά μας.

Σκεφτείτε τον Έκτορ, ο οποίος υπηρέτησε τον Ιεχωβά ως περιοδεύων επίσκοπος επί 40 χρόνια. Ακμάζει «ακόμη και στον καιρό των γκρίζων μαλλιών». (Ψαλμ. 92:12-14) Η ασθένεια της συζύγου του έχει περιορίσει τη δράση του στην υπηρεσία του Θεού, αλλά δεν έχει μειώσει τη χαρά του. Ο ίδιος λέει: «Παρότι είναι λυπηρό να βλέπω την υγεία της συζύγου μου να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα και δυσκολεύομαι να τη φροντίζω, δεν έχω επιτρέψει σε αυτή την κατάσταση να κλέψει τη χαρά μου στην υπηρεσία του αληθινού Θεού. Γνωρίζω ότι οφείλω τη ζωή μου στον Ιεχωβά, ο οποίος δημιούργησε τον άνθρωπο για έναν σκοπό, και αυτός ο λόγος μου αρκεί για να τον αγαπώ βαθιά και να τον υπηρετώ ολόκαρδα. Πασχίζω να παραμένω δραστήριος στο έργο, και προσπαθώ να διατηρώ ολοζώντανη στη διάνοιά μου την ελπίδα της Βασιλείας για να μη χάσω τη χαρά μου».

Ο Ιεχωβά έχει προμηθεύσει τη λυτρωτική θυσία, ώστε να μπορούμε να έχουμε χαρούμενη ζωή. Πράγματι, «ο Θεός αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ, ώστε έδωσε τον μονογενή του Γιο, για να μην καταστραφεί όποιος ασκεί πίστη σε αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή». (Ιωάν. 3:16) Ναι, οι αμαρτίες μας μπορούν να συγχωρηθούν και εμείς μπορούμε να έχουμε αιώνια ζωή με βάση την πίστη στη λυτρωτική θυσία του Ιησού, μια στοργική προμήθεια του Θεού. Δεν είναι αυτός εξαίρετος λόγος για να είμαστε ευγνώμονες; Και δεν θα πρέπει η ευγνωμοσύνη μας για το λύτρο να μας υποκινεί να υπηρετούμε χαρούμενα τον Ιεχωβά;

Ο Γεσούς, ένας αδελφός στο Μεξικό, είπε: «Δούλευα σαν σκλάβος, μερικές φορές μέχρι και πέντε συνεχόμενες βάρδιες, παρότι δεν ήμουν υποχρεωμένος. Ήθελα απλώς να βγάζω περισσότερα χρήματα. Μετά έμαθα για τον Ιεχωβά και για το ότι έχει δώσει τον αγαπητό του Γιο για την ανθρωπότητα. Ένιωσα την έντονη επιθυμία να τον υπηρετήσω. Έτσι λοιπόν, αφιέρωσα τη ζωή μου στον Ιεχωβά και, έπειτα από 28 χρόνια εργασίας στην εταιρία, αποφάσισα να παραιτηθώ και να αναλάβω την ολοχρόνια διακονία». Αυτή ήταν η αρχή μιας πολυετούς και χαρούμενης υπηρεσίας στον Ιεχωβά.

Ο καρπός που παράγουμε δεν φέρνει θλίψη αλλά μεγάλη χαρά. Θυμάστε πώς ήταν η ζωή σας προτού γνωρίσετε τον Ιεχωβά; Ο απόστολος Παύλος υπενθύμισε στους Χριστιανούς στη Ρώμη ότι “ήταν δούλοι της αμαρτίας” αλλά είχαν γίνει «δούλοι της δικαιοσύνης». Παρήγαν καρπό στην πορεία της αγιότητας, η οποία θα τους οδηγούσε σε αιώνια ζωή. (Ρωμ. 6:17-22) Και εμείς ακολουθούμε μια πορεία ζωής που είναι άγια, χωρίς τη θλίψη που φέρνει η ανήθικη ή η βίαιη διαγωγή. Πόσο χαιρόμαστε για αυτό!

Σκεφτείτε την περίπτωση του Χάιμε, ενός αθεϊστή και εξελικτιστή που ασχολούνταν με την πυγμαχία. Ο Χάιμε άρχισε να παρακολουθεί τις Χριστιανικές συναθροίσεις και εντυπωσιάστηκε από την αγάπη που έβλεπε εκεί. Για να εγκαταλείψει την προηγούμενη πορεία του, χρειάστηκε να ζητήσει από τον Ιεχωβά βοήθεια προκειμένου να πιστέψει σε Εκείνον. «Σιγά σιγά, ανακάλυπτα την ύπαρξη ενός στοργικού Πατέρα και ελεήμονα Θεού», λέει ο Χάιμε. «Η τήρηση των δίκαιων κανόνων του Ιεχωβά με έχει προστατέψει. Αν δεν είχα αλλάξει ίσως να είχα σκοτωθεί, όπως μερικοί παλιοί μου φίλοι από την πυγμαχία. Τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μου είναι αυτά που έχω δαπανήσει στην υπηρεσία του Ιεχωβά».

Μην παραιτείστε!

Πώς πιστεύετε ότι πρέπει να νιώθουμε καθώς αναμένουμε το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων; Να θυμάστε ότι εμείς “σπέρνουμε μεριμνώντας για το πνεύμα” και θα “θερίσουμε αιώνια ζωή”. Συνεπώς, «ας μην παραιτούμαστε από το να κάνουμε το καλό, γιατί αν δεν αποκάμνουμε θα θερίσουμε στην κατάλληλη εποχή». (Γαλ. 6:8, 9) Με τη βοήθεια του Ιεχωβά, είθε να υπομένουμε, να εργαζόμαστε σκληρά για να καλλιεργούμε τις απαραίτητες ιδιότητες ώστε να επιβιώσουμε από «τη μεγάλη θλίψη» και να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με χαρά, ακόμα και στις δοκιμασίες. —Αποκ. 7:9, 13, 14· Ιακ. 1:2-4.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η υπομονή μας θα ανταμειφθεί, επειδή ο Θεός γνωρίζει καλά το έργο μας και την αγάπη μας για εκείνον και το όνομά του. Αν συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με χαρά, θα είμαστε σαν τον ψαλμωδό Δαβίδ, ο οποίος είπε: «Έχω θέσει μόνιμα τον Ιεχωβά μπροστά μου. Επειδή αυτός είναι στα δεξιά μου, δεν θα κλονιστώ. Γι’ αυτό, η καρδιά μου χαίρεται και η δόξα μου θέλει να ευφραίνεται. Μάλιστα και η σάρκα μου θα κατοικήσει με ασφάλεια». —Ψαλμ. 16:8, 9.

  • Αναδημοσίευση από τη ΣΚΟΠΙΑ Μελέτης, Φεβρουάριος 2016

Με αφορμή τη δική μας Συνέλευση Περιοχής την Κυριακή που έρχεται, πάμε στην Αυστραλία

afstralia.sinelefsi1
Αυτές τις μέρες μέσα στη φούρια του μοιράσματος των προσκλήσεων για την Γιορτή της Ανάμνησης του θανάτου του Ιησού Χριστού και Κυρίου μας, στις 31 Μαρτίου, έχουμε μπροστά μας και τη Συνέλευση Περιοχής μας. Ας δούμε κάτι ανάλογο στην Αυστραλία

afstralia.sinelefsi2
Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε είναι τραβηγμένες πριν ένα μήνα, από τη Συνέλευση στο Μέλτον, έναν χώρο στην πόλη της Μελβούρνης όπου γίνονται οι Συνελεύσεις όλων των γλωσσών... Η συγκεκριμένη ήταν στην αγγλική γλώσσα.

afstralia.sinelefsi3
Μέσα στην Αίθουσα της Συνέλευσης, με θέμα "Μην παραιτείστε από το να κάνετε το καλό", Γαλατας,6:9. Οι Έλληνες μετανάστες, ιδιαίτερα αυτής της δεύτερης και τρίτης γενιάς, μπορούν και παρακολουθούν άνετα τα αγγλικά, επειδή στην ουσία, αυτή είναι η γλώσσα τους.

afstralia.sinelefsi4
Μια πολύ όμορφη εμπειρία μια αυταπόδεικτη αλήθεια γνωστή στου Χριστιανούς Μάρτυρες του Ιεχωβά. Όπου κι αν βρεθείς, σ' όλο το πρόσωπο της γης, θα βρεις ανθρώπους που πιστεύουν τον ίδιο Θεό και τον λατρεύουν, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

afstralia.sinelefsi5
Ακόμα και οι χώροι λατρείας είναι ακριβώς ίδια, σχεδιασμένοι. Το δημοσίευμα αυτό θα βρεθεί στην πρώτη σελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για επτά ολόκληρες ημέρες, οπότε θα έχετε την ευκαιρία να το συγκρίνεται με την Αίθουσα Συνελεύσεων της Μαλακάσας, που θα πάμε εμείς.

afstralia.sinelefsi6
Αυτό που διαφέρει είναι μόνο η γλώσσα... Στην Αυστραλία η αγγλική γλώσσα είναι πολύ διαδεδομένη. Αυτό που βλέπετε είναι ένα καλωσόρισμα σε όσους πήραν μέρος σ' αυτή τη Συνέλευση... Και η Μελβούρνη είναι πολύ φιλόξενη πόλη, όπως λένε όσοι τη γνωρίζουν.

afstralia.sinelefsi7
Οι χώροι γύρω από τη Συνέλευση... Πάντα θα είναι αναγκαίο και έχει προνοηθεί να υπάρχουν άνετοι χώροι πάρκινγκ όπου θα μπορούσαν οι άνθρωποι που συμμετέχουν να αφήσουν τα αυτοκίνητα τους, Ι.Χ. ή πούλμαν, με το όποια έφτασαν μέχρι εκεί...

afstralia.sinelefsi8

Είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις το τι κάνει ο Ιεχωβά για ανθρώπους κάθε είδους...

batzabi1
Όμορφες εικόνες, πολύ ενθαρρυντικές, από την πρώτη Συνέλευση του ομίλου Παντζάμπι στη Μαλακάσα που πραγματοποιήθηκες στις 25 Φεβρουαρίου 2018. Στη βοηθητική Αίθουσα Συνελεύσεων... Η Παντζάμπι είναι μία από τις πολλές ινδικές γλώσσες.

batzabi2
Αυτή ήταν η πρώτη αυτόνομη Συνέλευση των ανθρώπων που ζούν στην Αττική και μιλούν τη γλώσα Παντζάμπι με καταγωγή κυρίως από το Πακιστάν και την Ινδία. Ήταν παρόντα 145 άτομα. Ένας όμιλος που δείχνει να αυξάνει συνεχώς, καθώς γίνεται ένα πολύ μεγάλο έργο σ' αυτόν τον τομέα.

batzabi3
Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις το τι κάνει ο Ιεχωβά για ανθρώπους κάθε είδους και πώς εκείνοι απολάμβαναν όλοι τη διαδικασία της Συνέλευσης... Πρωτόγνωρη εμπειρία για τους ίδιους αυτό που ζούσαν. Φαίνεται άλλωστε στα χαμογελαστά πρόσωπα τους.

batzabi4
Ακόμα και μικρά παιδιά, ήταν εκεί... Γλωσσολογικά η Παντζάμπι ανήκει στη κατηγορία της βόρειας ομάδας των Ινδοάριων γλωσσών που γεωγραφικά μιλιέται στη περιοχή του Παντζάμπ, της Λαχώρης στο Πακιστάν και του Αμριτσάρ που σήμερα έχει διχοτομηθεί μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.

batzabi5
Η γλώσσα Πατζάμπι στο Πακιστάν φέρεται σήμερα να έχει συγχωνευτεί με τη τεχνητή γλώσσα Λάντα. Αντίθετα στην Ινδία, σύμφωνα με το υφιστάμενο σύνταγμα, αποτελεί μία από τις επίσημες αναγνωρισμένες ομιλούμενες γλώσσες του κράτους. Γενικά το λεξιλόγιο της Παντζάμπι παρουσιάζει πολλές και μεγάλες ομοιότητες με εκείνο της δυτικής Χίντι και Ούρντου.

batzabi6
Στι διάλειμμα, ώρα φαγητού. Διότι το να απολαμβάνεις πνευματική τροφή προϋποθέτει και την ύπαρξη της φυσικής τροφής... Και δείτε τι όμορφα που το απολαμβάνουν... Η Παντζάμπι περιλαμβάνει πολλές επιμέρους διαλέκτους με σημαντικότερη τη διάλεκτο Μάτζα, που ομιλείται στην ομώνυμη περιοχή.

Η Προσοχή στις Προειδοποιήσεις Ήταν Καθοριστικής Σημασίας. Ας το θυμόμαστε πάντα

tsintonia1
Η ομορφιά στο λουλούδι δείχνει ότι η ζωή είναι σχεδιασμένη για να συνεχίζεται παρ’ όλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα… Σε μας μένει να σεβόμαστε και να εκτιμούμε την κάθε στιγμή. Και να έχουμε τη φρόνηση να προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους μας, τις δύσκολες ώρες που μπορεί να προκύψουν…

agia.grafi10Ήταν Τετάρτη 24 Αυγούστου 2005 —μια συνηθισμένη, ζεστή μέρα με υγρασία στη Νέα Ορλεάνη, στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ. Ο Άλαν και η οικογένειά του έφυγαν από το σπίτι για να περάσουν μερικές μέρες στο Μπόμοντ του Τέξας, 300 και πλέον χιλιόμετρα προς τα δυτικά. Πήραν μαζί τους όσα ρούχα θα χρειάζονταν τις πέντε μέρες που θα απουσίαζαν. Ο Άλαν αφηγείται: «Δεν ξέραμε τίποτα για τον τυφώνα Κατρίνα ο οποίος σχηματιζόταν εκείνη την ώρα στα ανατολικά της Φλόριντα. Ωστόσο, το βράδυ της Παρασκευής ήταν σαφές ότι ένας τυφώνας έντασης 4 ή 5 επρόκειτο να πλήξει τη Νέα Ορλεάνη».

Την Κυριακή 28 Αυγούστου, ήταν φανερό ότι η θύελλα με το όνομα Κατρίνα θα γινόταν τυφώνας μεγίστης ισχύος. Ο δήμαρχος της Νέας Ορλεάνης έδωσε εντολή για αναγκαστική εκκένωση της πόλης. Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες οχήματα άρχισαν να κινούνται αργά προς τα βόρεια και τα δυτικά, και στους αυτοκινητόδρομους επικράτησε κυκλοφοριακή συμφόρηση. Χιλιάδες άνθρωποι που δεν είχαν αυτοκίνητο έτρεξαν σε καταφύγια ή στο μεγάλο στάδιο Σούπερντομ. Μερικοί αποφάσισαν να μη φύγουν αλλά να παραμείνουν στα σπίτια τους.

Την Επόμενη Φορά θα Είμαι ο Πρώτος που θα Φύγει!”

Ο Τζο, ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά, ήταν από αυτούς που έμειναν. Ήταν πεπεισμένος ότι μπορούσε να αντιμετωπίσει τον τυφώνα στο σπίτι του. Σκέφτηκε ότι η ζημιά από προηγούμενους τυφώνες δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο είχαν προβλέψει οι αρχές. «Πίστευα ότι θα τα κατάφερνα», λέει ο ίδιος. «Πόσο γρήγορα άλλαξα γνώμη! Οι άνεμοι και η βροχή έρχονταν με μανία. Μέσα σε μια στιγμή η σκεπή του σπιτιού μου είχε ανοίξει στα δύο. Τότε το νερό άρχισε να ανεβαίνει με τρομακτική ταχύτητα—τρία μέτρα σε τρεις ώρες! Ανέβαινε τόσο γρήγορα ώστε αναγκάστηκα να πάω στο δεύτερο όροφο. Ήμουν τρομοκρατημένος επειδή ο άνεμος ούρλιαζε και οι τοίχοι φαινόταν ότι θα κατέρρεαν. Έπεφταν κομμάτια από το ταβάνι. Τώρα προσπαθούσα να σκεφτώ πώς να διαφύγω.

»Σκεφτόμουν ότι ίσως χρειαζόταν να πηδήξω στα ορμητικά νερά. Αλλά εκεί έξω υπήρχαν μανιασμένα κύματα. Τα νερά άφριζαν από τον άνεμο στους γύρω δρόμους. Ήξερα ότι αν πηδούσα πιθανότατα θα πνιγόμουν».

Τελικά, μια βάρκα περισυνέλεξε τον Τζο και τον άφησε σε κάποια γέφυρα. Πτώματα επέπλεαν στο νερό και παντού υπήρχαν ακαθαρσίες. Μια νύχτα κοιμήθηκε στην καρότσα ενός αυτοκινήτου. Έπειτα μεταφέρθηκε με ελικόπτερο και λεωφορείο σε κεντρικό σημείο της πόλης της Νέας Ορλεάνης. «Εκεί οι άνθρωποι με φρόντισαν», λέει ο Τζο. «Κάποια στιγμή, είχα σχεδόν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Η σκέψη που με κυρίευε ήταν: “Πού θα βρω το επόμενο μπουκάλι νερό;”»

Κάνοντας μια αναδρομή, ο Τζο παραδέχεται ότι θα μπορούσε να είχε αποφύγει αυτό το μαρτύριο. «Έχω πάρει το μάθημά μου», λέει ο ίδιος. «Την επόμενη φορά που θα πουν “Εκκενώστε την περιοχή”, θα είμαι ο πρώτος που θα φύγει!»

Αγνόησε τις Προειδοποιήσεις, Κατέφυγε σε Δέντρο

Στις πόλεις Μπιλόξι και Γκάλφπορτ, στην ακτή του Μισισιπή, έγιναν καταστροφικές ζημιές και χάθηκαν ζωές. Σύμφωνα με την εφημερίδα Δε Νιου Γιορκ Τάιμς (The New York Times) της 31ης Αυγούστου 2005, ο Βίνσεντ Κριλ, διευθυντής δημοσίων σχέσεων του Μπιλόξι, είπε: «Πολλοί είχαν αγνοήσει τις εντολές εκκένωσης επειδή οι ίδιοι, ή τα σπίτια τους, είχαν γλιτώσει από τον τυφώνα Καμίλ [το 1969]». Ο τυφώνας Καμίλ θεωρούνταν ισχυρότερος από τον τυφώνα Κατρίνα αλλά, όπως είπε ο Κριλ, ο τυφώνας Κατρίνα “δημιούργησε ένα ασταμάτητο υδάτινο τείχος που έμοιαζε με τσουνάμι”.

Μια ντόπια που επέλεξε να αγνοήσει τις προειδοποιήσεις ήταν η Ενέλ, η οποία είχε ζήσει στο Μπιλόξι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της. Η ίδια λέει: «Όλα αυτά τα χρόνια τα είχαμε καταφέρει με πολλούς τυφώνες. Έτσι λοιπόν, δεν με ανησύχησε πολύ ο [τυφώνας] Κατρίνα». Αφού η Ενέλ έφερε στο σπίτι την 88χρονη πεθερά της, το γιο της, την κόρη της και το γαμπρό της—καθώς και δύο σκύλους και τρεις γάτες—αποφάσισαν να μην εγκαταλείψουν το σπίτι τους το οποίο ήταν γερό. Έπειτα, ο τυφώνας έπληξε το Μπιλόξι, στις 29 Αυγούστου, στις 10:00 π.μ. περίπου. Η Ενέλ θυμάται: «Παρατήρησα ότι έμπαινε νερό από μια κρεβατοκάμαρα στο πίσω μέρος του σπιτιού. Μετά άρχισε να μπαίνει από παντού. Αποφασίσαμε να ανεβούμε στη σοφίτα για ασφάλεια. Αλλά το νερό δεν σταματούσε. Έπρεπε να βγούμε από τη σοφίτα γιατί φοβηθήκαμε ότι θα παγιδευόμασταν. Αλλά πού μπορούσαμε να πάμε;

»Ο γιος μου χρειάστηκε να σκίσει τη σήτα ενός παραθύρου για να μπορέσουμε να περάσουμε από την τρύπα κολυμπώντας και να φτάσουμε στην επιφάνεια του νερού, έξω από το σπίτι. Έπειτα επιπλέαμε κρατώντας την άκρη της σκεπής. Τρεις από εμάς πήγαμε στη δεξιά πλευρά του σπιτιού ενώ η κόρη μου πήγε στην αριστερή. Πρόσεξα ένα μεγάλο δέντρο εκεί κοντά. Ο γιος μου, η πεθερά μου και εγώ πήγαμε κολυμπώντας στο δέντρο και κρατιόμασταν σφιχτά από αυτό. Τότε άκουσα την κόρη μου να φωνάζει: “Μαμά! Μαμά!” Ο γαμπρός μου, ο τελευταίος που βγήκε από τη σοφίτα, κολύμπησε προς το μέρος της για να τη σώσει. Οι δυο τους κατάφεραν να μπουν σε μια βάρκα που πριν ήταν σταθμευμένη σε έναν ιδιωτικό δρόμο και τώρα επέπλεε ελεύθερη κοντά στο σπίτι. Με παρότρυναν να μπω στη βάρκα. Δεν ήθελα να το διακινδυνέψω και να κολυμπήσω στο νερό που στροβιλιζόταν. Ένιωθα ασφαλής στο δέντρο και δεν υπήρχε περίπτωση να μετακινηθώ.

»Από τη θέση μου εκεί ψηλά μπορούσα να δω το νερό που έτρεχε στο δρόμο και γύρω από το σπίτι. Άρχισα να σκέφτομαι την κατάστασή μου και ένιωσα ανόητη που δεν υπάκουσα στις προειδοποιήσεις για εκκένωση της περιοχής.

»Τελικά, τα νερά άρχισαν να υποχωρούν και επιτέλους βρεθήκαμε όλοι μαζί στη βάρκα! Έφτασε ένα πυροσβεστικό όχημα και μας πήγε στο νοσοκομείο. Ασφαλώς νιώθαμε ευγνωμοσύνη που ήμασταν ζωντανοί!»

Σχέδια Εκκένωσης από τους Μάρτυρες

Οι συνέπειες του τυφώνα Κατρίνα έγιναν αισθητές σε όλο τον Κόλπο του Μεξικού όπου χιλιάδες σπίτια καταστράφηκαν, από τη Λουιζιάνα μέχρι και την Αλαμπάμα στα ανατολικά. Αλλά οι τυφώνες δεν είναι κάτι το καινούριο στη συγκεκριμένη περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών. Γι’ αυτό, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, εδώ και αρκετά χρόνια, έχουν έτοιμα προς εφαρμογή σχέδια εκκένωσης. Κάθε χρόνο πριν αρχίσει η εποχή των τυφώνων, συνήθως τον Ιούνιο, οι 21 εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Ορλεάνης ανασκοπούν ένα σχέδιο εκκένωσης για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Έτσι λοιπόν, οι περισσότεροι από τους ντόπιους Μάρτυρες ήξεραν ποια βήματα θα ακολουθούσαν σε μια τέτοια περίπτωση. Πώς τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο στην περίπτωση του τυφώνα Κατρίνα;

Από τη στιγμή που οι αξιωματούχοι της πόλης ανακοίνωσαν την ανάγκη για εκκένωση της περιοχής, οι πρεσβύτεροι κάθε εκκλησίας επικοινώνησαν με τα άλλα μέλη της εκκλησίας τους για να τους προτρέψουν να φύγουν από την πόλη. Αρκετοί έκαναν προσωπικές διευθετήσεις και έφυγαν με την οικογένεια ή με τους φίλους τους. Λήφθηκε ειδική πρόνοια ώστε να μεταφερθούν και να βοηθηθούν οι ηλικιωμένοι και οι ανήμποροι. Ο Τζον, μέλος μιας επιτροπής των Μαρτύρων για παροχή βοήθειας σε περιπτώσεις καταστροφών, είπε: «Πιστεύω πραγματικά ότι ακολουθώντας αυτό το σχέδιο σώσαμε πολλές ζωές». Έτσι λοιπόν, οι περισσότεροι από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά μπόρεσαν να φύγουν από την πόλη πριν ξεσπάσει ο τυφώνας. Προκειμένου να προσφέρει άμεση πρακτική βοήθεια στις πληγείσες περιοχές, το γραφείο τμήματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στις ΗΠΑ συγκρότησε έκτακτες επιτροπές παροχής βοήθειας.

Εντοπισμός των Μαρτύρων στο Άστροντομ

Περίπου 16.000 άτομα που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους, κυρίως από τη Λουιζιάνα, βρήκαν τροφή, νερό και στέγη στο Άστροντομ, στο Χιούστον του Τέξας. Η επιτροπή παροχής βοήθειας των Μαρτύρων στο Χιούστον έμαθε ότι ανάμεσα σε αυτό το τεράστιο πλήθος υπήρχαν και μερικοί Μάρτυρες. Αλλά πώς θα τους εντόπιζαν;

Νωρίς το πρωί της Παρασκευής 2 Σεπτεμβρίου, μια ομάδα πρεσβυτέρων Μαρτύρων έφτασαν στο Άστροντομ για να βρουν τους αδελφούς τους που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους. Έμειναν κατάπληκτοι από τη θέα των χιλιάδων αντρών, γυναικών, εφήβων, παιδιών και βρεφών που ήταν διασκορπισμένοι στο αχανές στάδιο. Το γήπεδο ποδοσφαίρου είχε καλυφτεί με χιλιάδες ράντζα καθώς και με άτομα που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους και περίμεναν υπομονετικά να δοθεί λύση στα προβλήματά τους. Υπήρχαν μεγάλες ουρές ατόμων που χρειάζονταν ιατρική φροντίδα και το ιατρικό προσωπικό έτρεχε για να βάλει τους ασθενείς στα ασθενοφόρα.

«Ένιωθα σαν να ήμουν σε στρατόπεδο προσφύγων», αναφώνησε ο Σάμιουελ, ένας από τους πρεσβυτέρους που έψαχναν τους αδελφούς. Πώς θα μπορούσαν να βρεθούν οι λιγοστοί Μάρτυρες μέσα σε αυτό το τεράστιο πλήθος; Οι πρεσβύτεροι ξεκίνησαν ανεβοκατεβαίνοντας τους διαδρόμους κρατώντας μεγάλες πινακίδες που καλούσαν τους Μάρτυρες να παρουσιαστούν. Έπειτα από ανεπιτυχή αναζήτηση τριών ωρών κατάλαβαν ότι χρειάζονταν μια πιο πρακτική μέθοδο. Ζήτησαν από τον Ερυθρό Σταυρό να κάνει μια ανακοίνωση από τα μεγάφωνα: «Όλοι όσοι είναι βαφτισμένοι Μάρτυρες του Ιεχωβά παρακαλούμε να μετακινηθούν στην ανατολική ράμπα, στο ισόγειο».

Τελικά, οι Μάρτυρες άρχισαν να μαζεύονται σιγά σιγά με πλατιά χαμόγελα στο πρόσωπό τους. Ο Σάμιουελ εξηγεί: «Ήταν δακρυσμένοι και πολύ χαρούμενοι. Μας αγκάλιαζαν σφιχτά και κρατούσαν τα χέρια μας. Φοβούνταν να μας αφήσουν μήπως χαθούν στο πλήθος». Την Παρασκευή και το Σάββατο βρέθηκαν 24 Μάρτυρες, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο κέντρο παροχής βοήθειας των Μαρτύρων.

Οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν σχεδόν καθόλου υλικά υπάρχοντα εκτός από τα λερωμένα ρούχα που φορούσαν. Μια αδελφή μετέφερε ένα μικρό κουτί, περίπου όσο ένα κουτί παπουτσιών. Περιείχε μερικά πολύτιμα έγγραφα—το μόνο που είχε καταφέρει να σώσει από την καταστροφική θύελλα.

Στο Άστροντομ, πολλοί κατάλαβαν ότι οι πρεσβύτεροι που είχαν επισκεφτεί το χώρο ήταν διάκονοι των Μαρτύρων του Ιεχωβά και τους πλησίασαν ζητώντας Άγιες Γραφές και Γραφικά έντυπα. Ζητήθηκαν πάνω από 220 Γραφές. Οι Μάρτυρες πρόσφεραν επίσης στους ανθρώπους το Ξύπνα! 22 Ιουλίου 2005 που είχε την πολύ επίκαιρη εισαγωγική σειρά άρθρων με θέμα «Φυσικές Καταστροφές—Μήπως τα Πράγματα Χειροτερεύουν;»

Μερικοί Επιστρέφουν στα Σπίτια Τους

Ένας από αυτούς που επέζησαν από τη θύελλα είναι έμπειρος δημοσιογράφος και γενικός διευθυντής κάποιου τηλεοπτικού σταθμού της Νέας Ορλεάνης. Λόγω αυτής της ιδιότητάς του έχει δει πολλές καταστροφές στο παρελθόν. Επέστρεψε στο σπίτι του στο Τζέφερσον Πάρις, στη Λουιζιάνα, για να μαζέψει μερικά πράγματα. «Συγκλονίστηκα», λέει ο ίδιος. «Η καταστροφή ήταν απόλυτη και ολοκληρωτική. Είχαμε δει στην τηλεόραση την πλημμύρα όταν έσπασαν τα φράγματα και το νερό ξεχύθηκε μέσα από τα κανάλια. Αλλά και οι ισχυροί άνεμοι προκάλεσαν τρομερές ζημιές. Η πολυκατοικία στην οποία μένω καταστράφηκε ολοσχερώς. Υπάρχει μούχλα, αποσύνθεση και δυσωδία. Μυρίζει απίστευτα άσχημα. Είναι φρικτό, πολύ φρικτό. Αλλά τουλάχιστον είμαστε ακόμη ζωντανοί».

Ο Άλαν, ο οποίος αναφέρθηκε στην αρχή, επέστρεψε τελικά στο σπίτι του σε ένα δυτικό προάστιο της Νέας Ορλεάνης που ονομάζεται Μετέρ. Η θύελλα είχε σπείρει τον όλεθρο. «Ήταν τραυματική, συνταρακτική εμπειρία», λέει ο ίδιος. «Ήταν σαν να είχε πέσει ατομική βόμβα στην πόλη. Είναι άλλο πράγμα να ακούς για αυτό στις ειδήσεις ή να το παρακολουθείς στην τηλεόραση και άλλο να περνάς περπατώντας ή με το αυτοκίνητο από τη γειτονιά σου και να βλέπεις μπροστά σου τις ζημιές και τις καταστροφές—τόσο μεγάλες και τόσο εκτεταμένες. Είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις.

»Λόγου χάρη, η μυρωδιά—μύριζε σαν σάπιο κρέας, η μυρωδιά του θανάτου. Πολλές επιχειρήσεις είχαν καταστραφεί ή πλημμυρίσει εντελώς. Υπήρχαν αστυνομικοί και στρατιώτες σε κάθε γωνία. Έμοιαζε με εμπόλεμη ζώνη».

Μερικές Προσπάθειες για Παροχή Βοήθειας

Οι δημοτικές, οι πολιτειακές και οι ομοσπονδιακές αρχές έκαναν διευθετήσεις για παροχή βοήθειας. Ο κύριος ομοσπονδιακός φορέας παροχής βοήθειας ήταν η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αντιμετώπισης Έκτακτων Αναγκών (FEMA). Άλλοι οργανισμοί κινητοποιήθηκαν για να προσφέρουν βοήθεια στα χιλιάδες θύματα. Τεράστιες ποσότητες τροφίμων, ρούχων και νερού μεταφέρθηκαν με φορτηγά στις πληγείσες περιοχές. Σύντομα η FEMA εξέδωσε επιταγές και παρείχε άλλου είδους οικονομική βοήθεια έτσι ώστε να μπορέσουν οι άνθρωποι να επιβιώσουν τις πρώτες λίγες μέρες ή εβδομάδες. Στο μεταξύ, πώς τα πήγαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά;

Αποτίμηση των Ζημιών και Επισκευές

Από τη στιγμή που ξέσπασε η θύελλα, οι Μάρτυρες συγκρότησαν ομάδες αποτίμησης για να πάνε στις πληγείσες περιοχές και να εξακριβώσουν πόσα σπίτια Μαρτύρων και Αίθουσες Βασιλείας είχαν πάθει ζημιές ή είχαν καταστραφεί. Πώς θα έφερναν σε πέρας ένα τόσο μεγάλο έργο; Το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης ενέκρινε το σχηματισμό επιτροπών παροχής βοήθειας υπό την κατεύθυνση της Επιτροπής του Τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών. Στη συνέχεια, Περιφερειακές Επιτροπές Οικοδόμησης από πολλά σημεία των Ηνωμένων Πολιτειών προσκλήθηκαν να αρχίσουν την ανοικοδόμηση. Τι μπόρεσαν να καταφέρουν;

Στις 17 Φεβρουαρίου 2006, η ομάδα παροχής βοήθειας του Λονγκ Μπιτς στο Μισισιπί ανέφερε ότι στην περιοχή τους, από τα 632 σπίτια Μαρτύρων που υπέστησαν ζημιές, τα 531 είχαν ανακαινιστεί πλήρως και ότι είχαν απομείνει 101 που χρειάζονταν ακόμη επισκευές. Οι Μάρτυρες πρόσφεραν επίσης βοήθεια σε μη ομόπιστους γείτονες. Δεκαεφτά Αίθουσες Βασιλείας είχαν σοβαρές ζημιές στη στέγη, και μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου είχαν τοποθετηθεί καινούριες στέγες στις 16 από αυτές. Τι έγινε με την επιτροπή στο Μπατόν Ρουζ της Λουιζιάνας;

Αυτή η ομάδα έχει υπό την ευθύνη της την περιοχή της Λουιζιάνας, η οποία δέχτηκε το κύριο ξέσπασμα του τυφώνα Κατρίνα. Από τα 2.700 σπίτια Μαρτύρων που χρειάζονταν επισκευές εκεί, οι εργασίες στα 1.119 είχαν ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, και επομένως υπήρχε ακόμη πάρα πολλή εργασία που έπρεπε να κάνει αυτή η επιτροπή παροχής βοήθειας. Και πάλι, γείτονες και οικογένειες που είχαν μεγάλη ανάγκη έλαβαν επίσης βοήθεια. Πενήντα Αίθουσες Βασιλείας υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Μέχρι το Φεβρουάριο, 25 από αυτές είχαν επισκευαστεί. Στο Τέξας, η ομάδα του Χιούστον έπρεπε να επισκευάσει 871 σπίτια που είχαν υποστεί ζημιές από τον τυφώνα Ρίτα το Σεπτέμβριο. Μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου, οι εργασίες σε 830 από αυτά είχαν ολοκληρωθεί.

Μαθήματα από τον Τυφώνα Κατρίνα

Χιλιάδες άτομα που παγιδεύτηκαν στο πέρασμα του τυφώνα Κατρίνα έχουν πάρει το σπουδαίο μάθημα ότι είναι σημαντικό να δίνουν προσοχή στις προειδοποιήσεις. Πράγματι, πολλοί ένιωσαν όπως ο Τζο, που αναφέρθηκε νωρίτερα, ο οποίος είπε: «Την επόμενη φορά που θα πουν “Εκκενώστε την περιοχή”, θα είμαι ο πρώτος που θα φύγει!»

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συνεχίζουν να παρέχουν βοήθεια στα θύματα της περιοχής του Κόλπου του Μεξικού. (Γαλάτες 6:10) Ωστόσο, η διακονία τους δεν περιορίζεται μόνο στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Αντιθέτως, το πρώτιστο έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά —το οποίο επιτελείται σε 235 χώρες σε όλο τον κόσμο— είναι να μεταδώσουν μια πολύ πιο σημαντική προειδοποίηση από αυτήν ενός επερχόμενου τυφώνα. Η Αγία Γραφή προλέγει ότι ο Θεός θα φέρει σύντομα τέλος στο παρόν ασεβές σύστημα πραγμάτων, καθαρίζοντας τη γη μας και αποκαθιστώντας την στην κατάσταση που είχε αρχικά υπόψη του για αυτήν. Αν θέλετε να μάθετε τι διδάσκει η Γραφή για αυτόν τον καιρό κρίσης, επικοινωνήστε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στην περιοχή σας ή γράψτε στην κατάλληλη διεύθυνση από αυτές που υπάρχουν στη σελίδα 5.—Μάρκος 13:10· 2 Τιμόθεο 3:1-5· Αποκάλυψη 14:6, 7· 16:14-16.

[Υποσημείωση]

Οι Περιφερειακές Επιτροπές Οικοδόμησης αποτελούνται από ομάδες Μαρτύρων του Ιεχωβά —εθελοντές— με μεγάλη πείρα στην οικοδόμηση και στην ανακαίνιση Αιθουσών Βασιλείας. Υπάρχουν περίπου 100 τέτοιες ομάδες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και πολύ περισσότερες σε όλο τον κόσμο.

  • Αναδημοσίευση από το περιοδικό ΞΥΠΝΑ του Ιουνίου 2006

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA