Ο Ιεχωβά ο Θεός της ειρήνης και η Πηγή της. Η ειρήνη είναι καρπός του πνεύματός του

pili.trikalon1

ΕΙΡΗΝΗ

Και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις Ευδοκία το έψαλλαν οι Άγγελοι, σε κάποια ευκαιρία.
Που εγεννήθη ο Χριστός, τα χρόνια τα παλιά κάποιοι ποιμένες άγρυπνοι, κήρυξαν πλατιά.

Αλλά από τότε πέρασαν, 2000 χρόνια Ειρήνη δεν την είδαμε, μόνο βροντούν κανόνια.
Η προφητεία έλεγε, πως θα ‘ρθει ο καιρός να αναλάβει ο Χριστός τα πάντα, ευτυχώς!

Τώρα ναι διανύουμε, ετούτο τον καιρό που ο Ιησούς σαν Βασιλιάς θα φέρει λυτρωμό.
Όμως πριν έρθει η ώρα αυτή, να βασιλεύσει η Ειρήνη οι άνθρωποι σαν άφρονες θα ψάχνουν για γαλήνη.

Προσπάθειες γίνονται παντού, Ειρήνη υπογράφουν χαρτιά χωρίς αντίκρισμα για πέταμα υπάρχουν.
Συνδιασκέψεις γίνονται, πώς να κατορθωθεί με την των όπλων απειλή, Ειρήνη να δοθεί!

Την ζωγραφίζουν πάντοτε με ένα περιστέρι. Μ' ελιάς κλαδί στο ράμφος του, Ειρήνη να τους φέρει.
Ειρήνη σε τραγούδησαν, με χείλη πονεμένα μανάδες όπου έχασαν, βλαστάρια αγαπημένα.

Ειρήνη σε αποκάλεσαν ύψιστο αγαθό. Για να υπάρχει η χαρά, στον κόσμο τον κακό.
Δεν εννοούν πως δεν μπορούν, Ειρήνη για να φέρουν όταν οι νόμοι του Θεού δεν τους ενδιαφέρουν.

anixiatikos.kipos1
Ειρήνη μόνο έρχεται απ' τον πιστό Θεό. Όταν αυτοί αποδέχονται τον νόμο τον καλό.
Που οδηγός είν' η Γραφή, μας λέει ακριβώς τι απαιτεί από εμάς ο ύψιστος Θεός.

Θα 'ρθει στιγμή ν' αναφωνούν, ασφάλεια και Ειρήνη. Θέλουμε για να είμαστε, στην γη ευτυχισμένοι.
Όμως αυτό είναι η αρχή μιας καταστροφής, αφού ποτέ δεν πίστεψαν τα λόγια της Γραφής.

Εμείς όμως οι δούλοι του, γνωρίζουμε καλά ότι το τέλος έρχεται την πόρτα μας κτυπά.
Δεν πολεμάμε με σπαθιά με όπλα φονικά με την Γραφή στα χέρια μας, μιλάμε φιλικά.
Γνωρίστε τον Δημιουργό και γιό του τον Χριστό, τότε Ειρήνη θα 'χετε σε μέλλον κοντινό.

iliovasilema5

Η ζωή μας είναι γλυκειά, με τα πάνω της και τα κάτω της... Από εμάς εξαρτάται να της δώσουμε το πραγματικό νόημα... Ας το προσπαθούμε, καθημερινά... Μπορούμε να τα καταφέρουμε! Να είστε απόλυτα σίγουροι γι' αυτό! Και δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από την ειρήνη διάνοιας...

Κάποιοι τα έχουν καταφέρει... Γιατί όχι κι εμείς;

Τα δικά μου

Η Άνδρος με τους ανθρώπους που αγαπήσαμε, μέσα από τα λουλούδια εποχής και όχι μόνο

luludia.andros1
Χρυσάνθεμα από τον κήπο της Ευαγγελίας, στην Άνδρο. Πανέμορφα! Κάνουν τον τόπο που μένει να μοιάζει όπως πάντα, παράδεισος. Ευχαριστούμε αδελφούλα που μας θυμάσαι πάντα και μοιράζεσαι μαζί μας τέτοιες ομορφιές, σπάνιες και ξεχωριστές στιγμές. Είναι βάλσαμο για τα μάτια μας και την ψυχή μας...

kiklaminaandros
Ευχαριστούμε και σένα Δήμητρα. Δε το πιστέψεις, αλλά τα κυκλάμινα που έστειλες, μοσχομύρισαν τον τόπο και μας έφεραν στη μνήμη όμορφες εικόνες από τον περασμένο Ιούνιο που ζήσαμε κοντά σας, δέκα ολόκληρες μέρες. Τι όμορφες που ήταν! Και πόσο θέλουμε να ξανάρθουμε!

luludia.andros3
Η αγάπη σας και η φιλοξενία σας, θα είναι πάντα στην καρδιά μας... Και οι δύο, όπως και η Χαρίκλεια, ανοίξατε τα σπίτια σας και μας δώσατε από το θησαυρό σας. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που σας γνωρίσαμε από κοντά. Και πόσο όμορφα νιώθουμε που μας κάνατε να σας θεωρούμε φίλους μας...

luludia.andros4
Δε λέω για τον Λεωνίδα γιατί αυτός, από μόνος του, είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Όλοι σας συμβάλατε, ώστε η Άνδρος να γραφτεί με τα πιο όμορφα γράμματα στην καρδιά μας. Χθες με τη φιλοξενία σας, σήμερα με τα λουλούδια σας... Αύριο; Όταν υπάρχει αγάπη, όλα μπορούν να γίνουν.

furnos.andros5
Ακόμα κι αυτές οι καθημερινές στιγμές από τη ζωή του τόπου σας, με συγκινούν... Σας είδα στο βίντεο να ετοιμάζετε τα παξιμάδια σας (συγχωρήστε μου αν δεν λέω με το σωστό όνομα αυτών που είδα πως έφτιαχνες, Ευαγγελία, αλλά είναι ελλιπείς οι γνώσεις μου...). Και τώρα στο φούρνο.

kumkuat.andros
Ξεχώρισα αυτά τα κουμκουάτ, Δήμητρα. Τι όμορφα που τα έχεις αποτυπώσει στο φακό σου! Χαμήλωσες στο ύψος τους και τα άφησες να δείξουν όλη την ομορφιά, αυτού του όχι και τόσο διαδεδομένου δέντρου με τον ξεχωριστό καρπό που στην Κέρκυρα το κάνουν γλυκό του κουταλιού.

gata.andros
Και φυσικά μας άρεσε η γάτα σου, Ευαγγελία, που με το δικό της χαλαρό τρόπο και την ανεμελιά της, μας έδειξε ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος στη ζωή. Και από σε καιρό, μάλλον πρέπει να του ρίχνουμε μια ματιά, για να μη χάσουμε τη χαρά μας σ΄ αυτό που έχουμε ταχτεί να κάνουμε. Ευχαριστώ!

Μια πολύ σημαντική κίνηση για μένα... Περιόρισα πολύ την παρουσία μου στο διαδίκτυο

iliovasilema.thesaloniki1
Αν και η εμπειρία από τη δουλειά μου, με βοηθούσε, ώστε πολλά πράγματα να τα κάνω με μεγαλύτερη άνεση απ' ότι άλλοι άνθρωποι, ήρθε η δική μου ώρα, χθες, να πάρω τις δικές μου αποφάσεις… Αποχώρησα από τις ομάδες των κοινωνικών δικτύων, ως ενεργό μέλος ή διαχειριστής.

iliovasilema.thesaloniki2
Θέλω, τον χρόνο μου να τον διαθέτω πιο σοφά... Κι έτσι γι' αυτή την πλευρά μου, τη δημοσιογραφική, κράτησα αποκλειστικά και μόνο αυτή την ιστοσελίδα, ώστε να μπορώ να μοιράζομαι πράγματα που αγαπώ και μ' αρέσει, με αληθινούς φίλους. Όπως η Βάσω που δεν γνώρισα από κοντά ακόμα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

iliovasilema.thesaloniki3
Χρησιμοποίησα τις υπέροχες μοναδικές φωτογραφίες της από τη Θεσσαλονίκη, έτσι όπως τις αποτύπωσε στο φακό της, η αδελφή Βάσω. Ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα από το μπαλκόνι του σπιτιού της. Ένας χώρος που όσο ο καιρός το επέτρεπε περνούσε πολύ από το χρόνο της. Αυτό γινόταν τακτικά στην ομάδα μας. Κι αυτό, μας έδινε δύναμη και χαρά.

iliovasilema.thesaloniki4
Δεν είναι εύκολη η ώρα του αποχωρισμού, το ξέρετε, αλλά θα γίνει... Στο κάτω - κάτω της γραφής δεν πρόκειται να χαθούμε, για πάντα. Οι καλές αδελφικές φιλίες αντέχουν στο χρόνο. Άσε που πάντα θα υπάρχουν οι δίαυλοι επικοινωνίας. Και υπάρχει ένα πολύ όμορφο μέλλον μπροστά μας. Πολύ μπροστά μας.

thess
Από την ίδια θέση που κάθεται η Βάσω, από το μπαλκόνι της είναι παρμένη κι αυτή η φωτογραφία, τις προηγούμενες μέρες… Τότε που ο... "Ορέστης" απειλούσε με τον ερχομό του, τη χώρα μας και τα πρώτα χιόνια έπεσαν, απέναντι στον Όλυμπο. Αν θυμάμαι καλά,από την Επανωμή, είναι τραβηγμένη.

triantafilia.andros
Τελευταία, κράτησα αυτή τη φωτογραφία της αδελφής Δήμητρας από την όμορφη Άνδρο που τη γνωρίσαμε, από κοντά, καλύτερα με το σύζυγο της, τον Λεωνίδα, τον φετινό Ιούνιο, όταν μείναμε κοντά τους 10 ημέρες και μοιραστήκαμε τη φιλοξενία τους . Κι αυτή δημοσιεύτηκε στην ομάδα μας "Σταχυολογήματα" που από αύριο θα είναι παρελθόν...

Θα μπορέσουμε, άραγε, να φάμε καρπό από τη λεμονιά και τη μανταρινιά, που φυτέψαμε;

lemonia
Ανάμεσα στα πολλά όμορφα που κάναμε φέτος στο Θραψανό, είναι φυτέψαμε δυο καινούρια δέντρα στην εξωτερική αυλή. Δεν είχαμε ποτέ, εκεί, δέντρα. Η πόρτα στην εξωτερική αυλή ήταν πάντα ανοιχτή κι έτσι θα μπορούσαν τα ζώα να φάνε τη βλάστηση τους. Ή ίσως δεν είχε περάσει και από το μυαλό των γονιών μου.

mantarinia
Εμείς, το επιχειρήσαμε... Αγοράσαμε μια λεμονιά και μια μανταρινιά από το φυτώριο των Αγιών Παρασκιών, πήραμε και το κατάλληλο χώμα, ανοίξαμε το λάκκο που χρειαζόταν και τα φυτέψαμε. Με τα χέρια μου, το έκανα. Είναι τα πρώτα που φυτεύω, μετά τις βουκαμβίλιες που είχαν μεγάλη επιτυχία.

avli1
Αυτός είναι ο δρόμος που περνάει έξω από το σπίτι μας, στο Θραψανό. Αριστερά οδηγεί στο πρώην δημαρχείο του χωριού, αλλά και στο Ηράκλειο. Κάτω δεξιά πάει προς το Αρκαλοχώρι. Και πάνω πάει στο κέντρο του χωριού. Γενικώς είναι ένα πέρασμα. Παρ' όλα αυτά έχει πολύ ησυχία.

avli2
Σιγά - σιγά αρχίζει να διαμορφώνεται ο εξωτερικός χώρος. Είναι στα άμεσα σχέδια μας, εφόσον βάλουμε τα πλακάκια στην εσωτερική αυλή, να χτίσουμε το μικρό δωματιάκι στο βάθος δεξιά, που θα στεγάσει τον καυστήρα για τα καλοριφέρ. Και αμέσως μετά, να πλακοστρωθεί και η εξωτερική αυλή.

avli3
Από το δρόμο αυτό, μπορείς να πας στο Αρκαλοχώρι... Αυτή που βλέπετε, είναι μια συνηθισμένη κίνηση. Καμιά φορά βέβαια είναι και κάπως μεγαλύτερη, αλλά γενικά έτσι έχουν τα πράγματα στο χωριό. Οι ρυθμοί είναι λίγο πιο ήρεμοι, από αυτούς που ζούμε στην Αθήνα. Τι λίγο, δηλαδή...

avli4
Τελευταία στα σχέδια μας, είναι να φτιάξουμε μια πόρτα στην εξωτερική αυλή. Πόρτα που θα προφυλάσσει κάπως το σπίτι, από τους ανεπιθύμητους επισκέπτες... Αλλά, όπως μας είπαν οι ειδικοί, πρέπει πρώτα να μπουν τα πλακάκια. Και φυσικά πρέπει να έχουμε τα ανάλογα χρήματα. 

Επιστροφή στην Αθήνα, στη σειρά μας, στα συνηθισμένα... Με κάπως χειμωνιάτικο καιρό...

epistrofi1
Έτσι, μ' αυτόν τον καιρό, αποχαιρετίσαμε το Θραψανό. Έβρεχε δυνατά εκείνο το πρωί, ο ουρανός μαυρισμένος λίγο αργότερα, γεμάτος "απειλές" που δεν υλοποιήθηκαν. Μόνο κρύο έκανε και στο Ηράκλειο και κυρίως εδώ, στην Αθήνα. Μπορεί να συνέβαλε και η κούραση σ' αυτό, αλλά μας φάνηκε κρύα η Αθήνα.

epistrofi2
Οι φωτογραφίες αυτές είναι τραβηγμένες, την ώρα που έβρεχε. Οι δροσοσταλίδες της, είναι ακόμα πάνω στα φύλλα της βουκαμβίλιας... Εστίασα το φακό μου πάνω τους. Μου άρεσε, έτσι βρεγμένο καθώς ήταν. Και πήρα μερικές εικόνες όμορφες ακόμα μαζί μου, λίγο πριν πάμε για μεσημεριανό φαγητό στη Στασούλα.

epistrofi3
Όπως αυτή, της εξωτερικής αυλής από τη μεριά του σπιτιού, του τοίχου του θείου Μιχάλη. Ήταν ωραίο να είσαι κάτω από τη κεραμοσκεπή και να ακούς τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν πάνω στο πλέξι γκλας. Έχει μια υπέροχη ομορφιά αυτός ο ήχος στα αυτιά μου...

epistrofi4
Ύστερα, αρχίσαμε να φορτώνουμε το αυτοκίνητο. Τελικά λέγαμε πως θα πάρουμε λίγα πράγματα στην επιστροφή μας, αλλά γέμισε όπως και όταν πηγαίναμε. Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι τι πράγματα μπορεί να είναι πιο χρήσιμα εδώ και τι εκεί. Σε ένα σπίτι, κατά βάση καλοκαιρινό...

epistrofi5
Φτάσαμε έγκαιρα στο KNOSSOS PALLAS, παρά το γεγονός ότι από το χωριό ως το Ηράκλειο, κάναμε δυο στάσεις για να δούμε φίλους και να πάρουμε δώρα που μας είχαν ετοιμάσει. Μόνο τον Δημήτρη δεν καταφέραμε να δούμε, αν και το θέλαμε πολύ. Ας είναι. Θα γίνει, οπωσδήποτε, την επόμενη φορά...

Όλα είναι δρόμος! Φτάσαμε στο χωριό μου Θραψανό, όπου θα περάσουμε δυο βδομάδες

ftasame.kriti1
Σημερινές είναι οι φωτογραφίες. Φρέσκιες που λένε. Είναι από τη διαδρομή από το Ηράκλειο ως το χωριό μου. Τις πήρα μέσα από το αυτοκίνητο μου, καθώς οδηγούσα για τον προορισμό μου, πηγαίνοντας με χαμηλή ταχύτητα ή σταματώντας, όπου αυτό ήταν εφικτό, ανάλογα με τις συνθήκες.

ftasame.kriti2
Είναι ξημέρωμα Κυριακής. Στο λιμάνι του Ηρακλείου φτάσαμε στις 6:30 και δεν είχε κόσμο το καράβι, το FESTOS PALLACE. Το ταξίδι ήταν καλό. Δεν είχε αέρα. Ένα μικρό πρόβλημα με το Wi-Fi δεν το αφήσαμε να μας πάρει από κάτω. Απλά, άργησαν λίγο οι σημερινές εγγραφές. Συμβαίνουν κι αυτά.

ftasame.kriti3
Ο καιρός είναι συννεφιασμένος. Κάποτε – κάποτε, φεύγουν τα σύννεφα και τότε μια ηλιοφάνεια, δυνατή, ομορφαίνει τα πάντα γύρω μας. Τα μέρη που περνάμε είναι γνώριμα, αλλά για τις ανάγκες αυτού του σημειώματος τραβήξαμε τις φωτογραφίες. Ήθελα το πρώτο σημείωμα από το χωριό να είναι ζωντανό.

ftasame.kriti4
Κάθισα στην εσωτερική αυλή μου, συνδέθηκα στο internet από το τηλέφωνο του σπιτιού που λειτουργεί και άρχισα να κάνω τις δουλειές μου... Όλα αυτά, αφού πρώτα ξεφόρτωσα το αυτοκίνητο, ώστε να μπορεί να τακτοποιήσει τα πράγματα η Σούλα, στις θέσεις τους. Θα πάρει λίγο χρόνο και όλα θα γίνουν.

ftasame.kriti5
Είναι ωραία να δουλεύεις, εδώ... Από αύριο θα μπούμε σε μια καλύτερη σειρά. Τώρα έχουμε άλλες προτεραιότητες. Αυτό που ενδιαφέρει, είναι όλα να λειτουργούν. Και λειτουργούν. Ας είναι καλά η Στασούλα μας. Τα είχε φροντίσει όλα. Το ψυγείο γεμάτο, έτρεξε πρώτη να μας χαιρετίσει.

ftasame.kriti6
Όταν συναντάς τα πιθάρια στο δρόμο σου, ξέρεις πια πως είσαι πολύ κοντά στο Θραψανό. Τα μαγαζιά των συγχωριανών μου που ασχολούνται με την αγγειοπλαστική, είναι πάνω στον κεντρικό δρόμο και η πραμάτεια τους φαίνεται από μακριά. Κι από κοντά, είναι μια ομορφιά... Αχ βρε Θραψανό!

ftasame.kriti7
Ύστερα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού, μας καλωσορίζει. Και η τροχαία με την πινακίδα μας επισημαίνει ότι μπήκαμε πια στο χωριό. Είναι νωρίς ακόμα. Και υπάρχει μια καταχνιά και μια υγρασία γύρω μας. Σε λίγο, όλα θα είναι καλύτερα καθώς η μέρα ψηλώνει. Και είναι μια όμορφη μέρα...

ftasame.kriti8
Αυτή είναι η πρώτη εικόνα του πατρικού μου, έτσι όπως το βρήκαμε. Θα χρειαστεί λίγη δουλίτσα για να το φέρουμε σε μια σειρά. Όλα αυτά όμως από αύριο. Σήμερα, είπαμε, έχουμε άλλες προτεραιότητες... Με μια μεσημεριανή ανάσα να πάμε κάπου για φαγητό με τη Στασούλα και τον Αγησίλαο.

ftasame.kriti9
Μέσα από την εσωτερική μας αυλή, η φωτογραφία. Το αυτοκίνητο έχει παρκάρει. Σε λίγο θα κατεβάσουμε τα πράγματα για να τα ταχτοποιήσουμε στη θέση τους. Όλα τώρα αρχίζουν. Η επιστροφή που θέλαμε ολοκληρώθηκε. Ύστερα από δυο χρόνια επιστρέφουμε σπίτι μας. Τα καταφέραμε!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δώδεκα μήνες στην ανεργία

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA