Η Πανσέληνος, στο Συντάγμα και αλλού... Μια πραγματικά ανεπανάληπτη ομορφιά!

fegari.sintagma1.120919
Να βρεθείς την κατάλληλη ώρα στην κατάλληλη θέση, αυτό κι αν είναι υπέροχο. Στην πλατεία Συντάγματος καθώς το φεγγάρι, με Πανσέληνο βρίσκεται δίπλα από τη Βουλή... Κι εμείς θαυμάζουμε Εκείνον που έφτιαξε τόσο ωραία τη δημιουργία Του. Και ρουφούμε κάθε σταγάνα της ζωής, ευγνώμωνες...

fegari.sintagma2.120919
Κόσμος περπατάει αμέριμνος στην πλατεία... Χιλιάδες κόσμος! Ο καθένας κουβαλάει τα προβλήματα του, τις αγωνίες του, τα άγχη του. Οι περισσότεροι είναι με τις παρέες τους, αλλά λίγοι είναι αυτοί που σηκώνουν τα μάτια τους στον ουρανό να θαυμάσουν αυτή την ομορφιά.

fegari.sintagma3.120919
Το κτίριο της Βουλής φωτισμένο... Και στο πλάι του το φεγγάρι να του δίνει την ομορφιά που της λείπει. Είναι πριν τις εννιά το βράδυ. Αλλά τώρα βραδιάζει νωρίς και αρχίζει να έχει το απαλό κρύο του ή τη δροσιά του να την πούμε καλύτερα, που κάνει πιο υποφερτό το μακρόσυρτο φετινό καλοκαίρι.

fegari.sintagma4.120919
Οι άνθρωποι, είπαμε δεν δίνουν και τόσο σημασία. Πιο πολύ τους έκανε εντύπωση το σιντριβάνι που χθες δεν λειτουργούσε με τους σχηματισμούς των νερών και των χρωμάτων που τα φωτίζουν... Αυτοί είμαστε, δυστυχώς. Κι έτσι πορευόμαστε επιλέγοντας να χάνομαι όμορφες στιγμές...

karditsa.120919

Τα δικά μου

Μια αγαπημένη παρέα ξαναβρίσκεται, ύστερα από μισό αιώνα ζωής! Δεν είναι και τόσο μικρό, ε;

mia.parea1
Ας ξεκινήσουμε μ' αυτή τη φωτογραφία που ζωντανεύει μια παλιά όμορφη ιστορία η οποία συνεχίζει να ζει, ζεστή και όμορφη, 50 χρόνια μετά... Είναι η Σούλα, ο Κώστας, ο Γιώργος και ο Δημήτρης... Ξαναβρέθηκαν στην ταβέρνα του "Πάρη" στην Άρτεμις (Λούτσα) και ήταν κάτι που άνοιξε το ασκό των αναμνήσεων.

mia.parea2
Ήταν κι άλλοι μαζί τους σ' αυτή την παρέα... Ανάμεσα του κι εγώ... Και μοιραστήκαμε τη χαρά τους, τις στιγμές τους, όταν ήταν 20χρονοι νέοι στο Αιγάλεω, πώς χάθηκαν μέσα στην πορεία της ζωής που έχει απρόβλεπτα παιχνίδια, πώς ξαναβρέθηκαν και πώς αγωνίζονται για να μην ξαναχαθούν αν και μένουν πια σε διαφορετικά μέρη του κόσμου... Εκτός από τον Δημήτρη, που συνεχίζει να μένει Αιγάλεω....

mia.parea3
Όλοι με χαμογελαστά πρόσωπα... Δεν ήταν και λίγο αυτό που ζούσαν, ε; Αφορμή ήταν ο Κώστας και ο συνδετικός κρίκος. Φιλόξενος όσο δεν πάει, με χιούμορ και καλή διάθεση για ζωή, απολαύσαμε την παρέα τους, τις δυο ώρες που μείναμε μαζί τους. Γιατί μετά έπρεπε να φύγουμε. Είχαμε ανειλημμένες υποχρεώσεις.

mia.parea4
Εκείνοι όμως κάθισαν αρκετά... Και καλά έκαναν... Είχαν τόσα να πουν, να θυμηθούν, να ξαναβάλουν κάτω στα όρια που τους επέτρεπε η μνήμη και να "ακουμπήσουν" στιγμές ανέμελες, τότε που προσπαθούσαν να γνωρίσουν τον κόσμο... Μια ομορφιά και μια αθωότητα ανεπανάληπτη!

mia.parea5
Σας έχουμε πολλά διαφορετικά πλάνα σ' αυτό το ρεπορτάζ... Είναι γιατί οι φίλοι μας, μας προμήθευσαν με πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Ναι για την Μάγδα λέω και την Γιώργο. Ο δεύτερος χρειάστηκε μια υπόμνηση, η πρώτη αξιόπιστη στα λόγια της, έκανε άμεσα ότι υποσχέθηκε. Ευχαριστούμε!

mia.parea6
Ναι, ήταν μια πολύ όμορφη μέρα έτσι όπως εξελίχθηκε... Η μικρή παρέα των τεσσάρων θα το θυμάται για χρόνια αυτό το ραντεβού πάνω στο κύμα και όλοι εμείς οι άλλοι, θα θεωρούμε τους εαυτούς τυχερούς που μοιραστήκαμε μαζί τους όμορφες αναμνήσεις ζωής... Τελικά, αυτά μένουν.

Στην υπηρεσία του Ιεχωβά, στο έργο δημόσιας μαρτυρίας με τη συμμετοχή και του Γιώργου

stant1.290819
Για να περάσει λίγες μέρες κοντά μας και στην Ελλάδα ήρθε ο Γιώργος... Και όντως κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε όλες αυτές τις μέρες που είναι εδώ... Αλλά δεν ξεxνά και ο ίδιος, όπως κι εμείς ότι δεν υπάρχει στιγμή που να μην αξίζει να αινούμε τον Ιεχωβά για όσα σημαντικά και σπουδαία μας δίδει καθημερινά.

stant2.290819
Έτσι η δημόσια μαρτυρία είναι πια κομμάτι της ζωής μας... Θέλουμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να μάθουν για τον λόγο του Θεού και θέλουμε να γνωρίζουν το σκοπό του για τη γη και τους ανθρώπους. Αυτό ίσως τους αγγίξει την καρδιά και αποφασίσουν να ακούσουν τη φωνή του...

stant3.290819
Για μας είναι μεγάλη χαρά, το να είμαστε στην υπηρεσία του! Σε όποια υπηρεσία επιλέξουμε στην καρδιά μας να κάνουμε για Εκείνον... Εδώ είναι στο Σύνταγμα, στο πιο κεντρικό σημείο της Αθήνας, πέρασμα για πολλούς που κάνουν τη απογευματινή - βραδινή βόλτα τους.

stant4.290819
Το ίδιο κι εδώ. Στο κλασικό σημείο έξω από το κατάστημα επίπλων του "Μαρμαρίδη" στο Μετρό Αττικής. Με όποιο καιρό κι αν είναι. Ήλιο ή ζέστη. Εμείς, όπως και τόσοι άλλοι Μάρτυρες του Ιεχωβά παγκόσμια, είμαστε εκεί γαι να δώσουμε δημόσια μαρτυρία στους περαστικούς.

stant5.290819
Έστω κι ένας να βρεθεί, να είναι η καρδιά του προσανατολισμένη στη σωστή διάθεση για αιώνια ζωή κι αν εμείς μπορούμε να τον βοηθήσουμε, είμαστε πολύ χαρούμενοι να το κάνουμε αυτό... Υπομονετικά λοιπόν και με χαρά, κάνουμε αυτή την εθελοντική υπηρεσία που πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν...

stant6.290819
Και χαιρόμαστε να μας χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά στο σκοπό του... Αν μπορούμε να συνεισφέρουμε έστω και λίγο, είμαστε πολύ χαρούμενοι. Εκείνος μας δίνει πλουσιοπάροχα τόσα δώρα καθημερινά. Με κάποιο τρόπο ανταποδίδουμε κι εμείς με την υπηρεσία μας, το καλύτερο που μπορούμε. Και είμαστε ευγνώμονες γι' αυτό.

Περιμένοντας να καλωσορίσουμε τον Γιώργο, τον αδελφό της Σούλας, στο σπίτι μας...

galia1
Αυτός είναι Γιώργος Αργυρόπουλος, ο αδελφός της Σούλας. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πριν δυο χρόνια, Απρίλης του 2017. Τότε που είχαμε πάει με τη Σούλα σπίτι τους, στο Αβινιόν και μας φιλοξένησαν σπίτι τους. Δείτε ΕΔΩ.

triantafilia.070519
Ας τον καλωσορίσουμε λοιπόν με ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα ζωντανά, από τον κήπο της καρδιάς μας και ας ευχηθούμε στον μήνα που θα μείνει μαζί μας, να ζήσουμε όμορφες, εποικοδομητικές και ωφέλιμες στιγμές. Εμείς θα το προσπαθήσουμε, τουλάχιστον

gevma1.2017
Και μια όλοι μαζί όταν είχαμε πάει σε ένα υπέροχο μαγαζί για να γιορτάσουμε τότε τα δυο χρόνια γάμου μας με τη Σούλα δίπλα σε έναν υπέροχο ποταμό, Μερικά πράγματα δεν ξεχνιούνται εύκολα, αλλά δείτε κι αυτή ΕΔΩ την ανάρτηση που κάναμε τότε.

Και να, που έφτασε η 27 Αυγούστου! Την περιμέναμε πώς και πώς, επειδή σήμερα το βράδυ θα είμαστε στο αεροδρόμιο Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος», για να υποδεχτούμε τον αδελφό της Σούλας, Γιώργο Αργυρόπουλο που έρχεται από το Αβινιόν της Νότιας Γαλλίας. Ταξιδεύει με την AEGEAN με απευθείας πτήση από τη Μασσαλία.

Το ξέραμε καιρό τώρα, καθώς ο ίδιος σχεδίαζε αυτό το ταξίδι του στην Ελλάδα. Θα είναι μόνος του. Η Αστρίντ, η σύζυγος του, δεν θα είναι μαζί του, επειδή λόγοι υγείας το επιβάλλουν.

Κι εκείνος το λαχταρά, αυτό το ταξίδι. Όσο και λέμε ότι είμαστε πολίτες ενός άλλου κόσμου, έρχεται αυτός ο αέρας που αναπνέουμε και μας υπενθυμίζει ποια είναι η χώρα της καταγωγής μας και μας γεμίζει νοσταλγία, ώστε να θέλουμε να ξαναδούμε τον τόπο και τους ανθρώπους με τους οποίους μεγαλώσαμε και μοιραστήκαμε πράγματα.

Και για να βγάλουμε από πάνω μας τις ενοχές, λέμε συνήθως «πού ξέρεις πόσο θα ζήσω ακόμα κι αν θα τα καταφέρω να γυρίσω ξανά στον τόπο που γεννήθηκα…»

Φυσικά κι έχει βάση αυτό, αφού, καθώς μεγαλώνουμε συνειδητοποιούμε πως κάθε μέρα που περνάει δεν θα ξαναέρθει πια και ότι ο άνθρωπος, έτσι όπως κατάντησε μετά την αμαρτία, έχει μπροστά του μόνο μια σύντομη ζωή, όλο προβλήματα. Ας είναι. Τέτοιες σκέψεις τις κάνουμε καθημερινά όσοι έχουμε κατανοήσει πού βρισκόμαστε στο ρεύμα του χρόνου.

Να, λοιπόν, που, λίγο πριν έρθει κοντά μας ο Γιώργος, κάνουμε κάποιες σκέψεις για να τις μοιραστούμε μαζί σας. Και οι τακτικοί αναγνώστες μας, ξέρουν ότι δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά.

Το ξέρουμε, παρά την ανυπομονησία μας, η μέρα θα περάσει γρήγορα. Το χρειαζόμαστε, επειδή αυτό ο Αύγουστος, ακόμα και τώρα στην εκπνοή του, συνεχίζει να έχει μέρες πολύ ζεστές, τέτοιες που καμιά φορά είναι ανυπόφορες…

Μας αρέσει να ταξιδεύουμε, έστω και με τη φαντασία μας, καθώς της βάζουν φωτιά οι φίλοι μας με το υλικό που μας στέλνουν και μας τροφοδοτούν, συνεχώς.

Πραγματικά, χαιρόμαστε που συνειδητοποιούμε ότι έχουμε επιλέξει τον δικό μας ξεχωριστό δρόμο και αγωνιζόμαστε να τον ακολουθούμε με αξιοπρέπεια. Όλα μπορείς να τα δεις πια, με ένα άλλο μάτι, λίγο πιο αισιόδοξα.

Και χαιρόμαστε για την παρέα που έχουμε κάνει μαζί σας, ώστε να είμαστε σε θέση να μοιραζόμαστε πράγματα που μας απασχολούν, θετικά, όπως η άφιξη σήμερα και η φιλοξενία του Γιώργου.

Είμαστε βέβαιοι, ότι θα περάσουμε καλά! Το νιώσαμε στο Αβινιόν, στο δικό τους σπίτι και το αισθανόμαστε κάθε φορά που μιλάμε με τον Γιώργο και τον βλέπουμε να κάνει εκείνα τα αστεία του, τα καλαμπούρια του, που τον έκαναν πάντα επιθυμητό στις παρέες. Σε λίγο, περισσότερα…

Καλοκαίρι! Αύγουστος! Υψηλές θερμοκρασίες… Πολύ δύσκολοι καιροί για όλους μας…

kalokeri2019.1
Έχω ακόμα πάνω μου τη μυρωδιά και την αλμύρα της θάλασσας από τις λίγες μέρες διακοπών στη φιλοξενία των φίλων μας. Ας είναι καλά! Χωρίς αυτούς μάλλον δεν θα μπορούσαμε, όπως και πολύ συνάνθρωποι μας να κάνουμε ένα διάλειμμα στην καθημερινότητα μας. Και οι μνήμες κατακλύζουν τις σκέψεις μου.

kalokeri2019.2
Είναι κι αυτή η δυνατή ζέστη, οι υψηλές θερμοκρασίες της πόλης που δεν σε αφήνουν να ηρεμήσεις… Ούτε την ημέρα, ούτε και τη νύχτα, την ώρα που χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο να ξεκουραστούμε και να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Κι αυτό μας αφορά όλους.

kalokeri2019.3
Οι εποχές είναι πραγματικά δύσκολες για όλους μας. Για κάποιους ακόμα δυσκολότερες. Έτσι κι αλλιώς το τι κουβαλάει κανείς στις πλάτες του, το ξέρει καλύτερα ο ίδιος και η οικογένεια του. Και είναι αυτή η αξιοπρέπεια που πολλούς από εμάς μας κάνει να μη μιλάμε και να υπομένουμε σιωπηλά.

kalokeri2019.4
Αυτό το καταλαβαίνω… Εκείνο που με δυσκολεύει, είναι το να βγάζουν, άνθρωποι που δεν το περιμένεις, αυθαίρετα συμπεράσματα… Το γεγονός ότι σ΄ αυτό το Site, από τη δημιουργία του, επιλέξαμε τους χαμηλούς τόνους, δεν είναι καθόλου τυχαίο… Ήταν απολύτως συνειδητή…

kalokeri2019.5
Ασφαλώς δεν θέλουμε να προκαλούμε. Απλά, με τα τεχνικά μέσα που διαθέτουμε, προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε το ταλέντο του Ιεχωβά, σχετικά με τη δημοσιογραφία, ώστε να περιγράψουμε πράγματα που ζήσαμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και ίσως να βοηθήσουν και κάποιους συνανθρώπους μας.

kalokeri2019.6
Αυτή είναι και η αιτία που καμιά φορά, αυτοπροβάλλουμε τον εαυτό μας. Επειδή, με τα προσωπικά δεδομένα τα πράγματα δυσκόλεψαν πολύ γύρω μας. Κυρίως για κάποιους από μας που σεβάστηκαν το ψωμί που έφαγαν από τη δημοσιογραφία. Αυτό ως επισήμανση για τις αναρτήσεις μας, εδώ και στα κοινωνικά δίκτυα.

Με το μυαλό μας και τη σκέψη μας στο χωριό, το πατρικό μας σπίτι... Σα να είμαστε εκεί!

arodara1.1180519
Τα κάνουμε συχνά αυτά τα ταξίδια με το μυαλό και τη σκέψη. Είναι εύκολα, αδάπανα και δεν χρειάζονται και πολύ δουλειά. Τα αποφασίζουμε και... φεύγουμε. Ας πάμε λοιπόν στην Κρήτη, στο χωριό μου το Θραψανό και πιο συγκεκριμένα, στο σπίτι μας. Οι φωτογραφίες έχουν κανένα μήνα που πάρθηκαν, αλλά για μας είναι τώρα.

mantarinia3.040619
Η μανταρινιά που φυτέψαμε πέρσι, στην εξωτερική αυλή, μάλλον δείχνει να έχει πιάσει. Θα χρειαστεί χρόνο για να μεγαλώσει φυσιολογικά, αλλά ήδη έκανε ανθούς και ίσως τα καταφέρουμε να δούμε και κανένα μανταρινάκι... Απίστευτο μου φαίνεται, πόσο γρήγορα περνά ο καιρός. Άμα είσαι απασχολημένος περνά...

mantarinia1.080519
Δες ένα πιο κοντινό πλάνο με τους ανθούς της. Κάπως έτσι γίνονται δέντρα. Αγάπη χρειάζονται και λίγο νερό που και πού, ιδιαίτερα τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες, μαζί με λίγη φροντίδα. Και όλα αυτά τα έχουν από τους ανθρώπους μας. Και με το παραπάνω. Δεν το βλέπετε κι εσείς στην ανάπτυξη τους;

arodara2.1180519
Και η τριανταφυλλιά είναι πανέμορφη. Δίπλα της η βουκαμβίλια έβαγαλε τα άνθη της, γέμισε ο τόπος ομορφιά και τώρα τα έριξε. Αν περάσεις τώρα από τον ανεμόμυλο δεν θα δεις τίποτα από όλα αυτά, αλλά είμαστε και στο τέλος Ιουνίου. Υπάρχουν αλλα δέντρα που ετοιμάζουν τον καρπό τους, αυτή την εποχή.

lemonia.0419
Και όχι βέβαια η λεμονιά. Αυτή θα χρειαστεί λίγο χρόνο ακόμα για να πάρει πάνω της. Αλλά, δεν απογοητευόμαστε. Έχουμε υπομονή και μπορούμε να περιμένουμε. Το καθετί στον καιρό του. Του χρόνου θα είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Επειδή, όπως είπαμε, έχουν φροντίδα...

mantarinia2.080519
Θα περιμένουμε την ώρα που θα γίνει σαν την μανταρινιά... Με τα άνθη της και τον καρπό της. Αλλά όπως όλα στον κόσμο έχουν μια διαφορετικότητα κι αυτό κάνει ακόμα πιο όμορφη της ποικιλία τους, έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τα δέντρα. Καθένα θέλει το χρόνο του. Είπαμε, θα περιμένουμε.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος αν τον καταφέρουμε είναι να μπουν πλακάκιαν τόσο στην εσωτερική αυλή οσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους.

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι τρεις μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ( ή όποια κυβέρνηση), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ και εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA