Να είμαστε ψύχραιμοι, σοβαροί και να εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά Θεό!

rosia.dikastiria

roloi

Τα πράγματα για τους αδελφούς μας στη Ρωσία είναι δύσκολα. Ωστόσο εκείνοι εμπιστεύονται τον Ιεχωβά και παρά τις δυσκολίες συνεχίζουν να λατρεύουν το Θεό της Αγάπης διακρατώντας ακεραιότητα στις όποιες προκλήσεις...

Ας κάνουμε μια μικρή αναφορά στα γεγονότα: Το ανώτατο δικαστήριο στη Ρωσία συνεδρίασε στις 17 Ιουλίου 2017, προκειμένου να νομιμοποιήσει μια αίολη απόφαση της 20 Απριλίου 2017, ότι τάχα μου οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι... εξτρεμιστές (!) υποκύπτοντας στη θέληση Πούτιν και θρησκευτικών οργανώσεων με σκοπό να κλείσΟΦΗ τα γραφεία μας και να κάνλουξ"παράνομη" την πίστη μας. 

Μέσα σε μερικές ώρες "έκλεισε" το θέμα. Γεγονός που δείχνει ξεκάθαρα πόσο στημένο είναι το παιχνίδι, έτσι όπως παίζεται...

Αποδεικνύεται υπερήφανος και αμετανόητος σαν τον Φαραώ που αναφέρουν οι Γραφές στην Αίγυπτο. Δεν χρειάζεται ούτε θλίψη, ούτε πανικός, ούτε δάκρυα για τους 175.000 αδελφούς μας, εκεί. Ψηλά το κεφάλι!

Τίποτα δεν τελείωσε! Εκτός από το γεγονός ότι η Οργάνωση θα συνέχισει να ασκεί κάθε νόμιμο μέσο και προσφυγή σε διεθνή δικαστήρια, όπως έχει δικαίωμα επί της απόφασης, εμείς εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Ιεχωβά! Εκείνος είναι σε θέση και θα το κάνει να φέρει την καλύτερη έκβαση. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι. Ας περιμένουμε, παραμένοντας σε εκγρήγορση...

Ακριβώς όμως επειδή είναι πολύ σοβαρά, όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Ρωσία επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην αντιμετώπιση του, καθώς αναφερόμαστε σε αυτό.

Δεν υιοθετούμε λοιπόν άκριτα οποιαδήποτε πληροφορία που δεν έχει απόλυτα εξακριβωμένη πηγή προέλευσης, ελαφρά τη καρδία και δεν αναδημοσιεύουμε οποιοδήποτε δημοσίευμα αφορά αυτό το ζήτημα, επειδή τα περισσότερα από τα Site του κόσμου, είναι στοχευμένα και κατευθυνόμενα.

Ακολουθούμε τις οδηγίες της Οργάνωσης, οδηγίες που δίδονται είτε μέσα από τις εκκλησίες με τη μορφή ανακοινώσεων, είτε από τον επίσημο ιστότοπο μας jw.org

Είναι φρόνιμο να μην αναπαράγουμε και διανέμουμε κοσμικά Site, επειδή απλά αναφέρονται στο θέμα. Ξέρουμε πώς και γιατί το κάνουν. Ας αναρωτηθούμε με δεδομένο ότι δεν έχουν καμιά αντικειμενικότητα, γιατί το κάνουν και τι επιδιώκουν με αυτό; Εμείς κάναμε το χρεός μας με τις επιστολές τότε που έπρεπε. Δείτε τι έγραψε ένα οκτάχρονο παιδί από τη Ρόδο στον πρόεδρο Πούτιν.

Τέτοιες ώρες δύσκολες για τον λαό του Ιεχωβά καθώς και για τους χιλιάδες αδελφούς μας εκεί, που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα, δεν πρέπει ούτε να τους λυπόμαστε, ούτε να ειρωνευόμαστε τον πρόεδρο Πούτιν. Σεβόμαστε τις κοσμικές εξουσίες αν και γνωρίζουμε από πού άγονται και φέρονται.

Προσευχόμαστε στον Ιεχωβά να δίνει δύναμη στους αδελφούς μας να αντέξουν την εναντίωση και τον εμπιστευόμαστε ότι και θέλει και μπορεί να φέρει την καλύτερη έκβαση στον κατάλληλο καιρό…

Ας είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι Αυτός θα το κάνει. Και ας υπακούμε την επίγεια οργάνωση του, χωρίς κανένα πνεύμα ανεξαρτησίας. Ενθάρρυνση χρειαζόμαστε όλοι… Ας μην το ξεχνάμε στιγμή, αυτό...

Δείτε πιο αναλυτικές υπεύθυνες πληροφορίες ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩΓια να έχετε μια πλήρη εικόνα του τι συνέβη εκεί, δείτε παρακαλώ αυτό ΕΔΩ το βίντεο μεταγλωτισμένο στα ελληνικά. Έτσι θα έχετε μια πιο σαφή εικόνα για το τι πραγματικά, συμβαίνει στη Ρωσία αυτή την ώρα. Αν υπάρχουν νεότερα θα σας ενημερώσουμε...

Δείτε, παρακαλώ, μερικές ειδήσεις ΕΔΩ από το επίσημο Site της Οργάνωσης για τις εξελίξεις στη Ρωσία. Νεότερες πληροφορίες για τους αδελφούς μας στη Ρωσία ΕΔΩ.

Και ας εμπιστευόμαστε τον Ιεχωβά!

Τα δικά μου

Βρισκόμαστε σε μια συνεχή κινητικότητα καθημερινά, ο καθένας στους δρόμους του...

dromos.trikala1
Πάντα μου άρεσε το ταξίδι... Και απολάμβανα το τοπίο και τη διαδρομή, πολλές φορές κρατώντας και φωτογραφίες για τον εαυτό μας μέσα από το όχημα καθώς κινούνταν. Σε μια από το τις εκδρομές μας στα Τρίκαλα Κορινθίας, είχα ένα σπάνιο πλεονέκτημα. Να βρίσκομαι στη θέση του συνοδηγού.

dromos.trikala2
Είχα έτσι, ελεύθερα τα χέρια μου από το τιμόνι, με αποτέλεσμα να αφήνομαι καλύτερα να καταγράφω με το κινητό μου τηλέφωνο, που χρησιμοποιούσα ως φωτογραφική μηχανή και να ζω την κάθε στιγμή. Κάθε στροφή ήταν και μια αποκάλυψη. Θα θυμάστε ότι τότε βρήκαμε χιονισμένο το χωριό.

dromos.trikala3
Και επειδή προφανώς δεν είσαστε υποχρεωμένοι, ως να μην είχατε κανένα άλλο πρόβλημα να έχετε εστιασμένη την προσοχή σας στις αναρτήσεις του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα σας το θυμίσω εγώ δίνοντας σας τους συνδέσμους προκειμένου να ξαναδείτε αυτά τα δημοσιεύματα ΕΔΩ, ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

dromos.trikala4
Τώρα ψάχνοντας λίγο στο αρχείο μου, είδα ότι είχα ξαναπάει πριν εννιά χρόνια. Όχι ακριβώς στα Άνω Τρίκαλα, αλλά κάπου εκεί κοντά, στο χωριό Κεφαλάρι. Δείτε το σχετικό δημοσίευμα που κάναμε τότε ΕΔΩ. Τελικά, παντού είναι όμορφα, φτάνει εμείς να έχουμε καλή διάθεση.

dromos.trikala5
Κι άλλη μια φορά είχαμε ξαναπάει εκεί με το γιό μου, τον Λάμπρο, συμμετέχοντας σε μια εκδρομή του Συλλόγου Θραψανιωτών της Αθήνας... Υπάρχει επίσης σχετικό δημοσίευμα στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ γι' αυτό. Δείτε το ΕΔΩ. Πάντα μου άρεσε σ' αυτό το Site, να μοιράζομαι πράγματα με τους αναγνώστες μου.

dromos.trikala6
Και αυτό κάνω καθημερινά, χρόνια τώρα. Με συνέπεια και συνέχεια, γνωρίζοντας πως υπάρχουν άνθρωποι σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης που γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα που κάθε μέρα που ξυπνούν, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να ανοίξουν τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και να περιηγηθούν στις αναρτήσεις.

dromos.trikala7
Έτσι "ταξιδιάρικο" θέλαμε να είναι το κομμάτι σήμερα, προσαρμοσμένο στις ειδικές συνθήκες της ημέρας. Μιας ημέρας με πολύ τρέξιμο, εκεί που έχουμε επιλέξει και μας αρέσει να προσφέρουμε, στον Ιεχωβά Θεό, που μας παρέχει πλουσιοπάροχα όλα αυτά για τη χαρά μας και τον ευχαριστούμε.

Μετά τα χιόνια, τα λίγα, ήρθαν ως φυσικό επακόλουθο και οι βροχές. Το φράγμα γέμισε...

fragma1
Εκτός από την τεχνητή λίμνη, τη Λειβάδα, στο χωριό μου έχει ένα ακόμα μέρος που μαζεύονται νερά από τις χειμωνιάτικες βροχές. Είναι το φράγμα. Ο ποταμός που "έσερνε" όταν έβρεχε, κλείστηκε σε ένα στενό σημείο του κι έγινε μια μικρή λίμνη που οι χωριανοί μου λένε, το φράγμα.

fragma2
Εδώ καταλήγουν οι απορροές των νερών και κάπως έτσι σχηματίζεται ένας χώρος απ' όπου σχεδόν όλο το καλοκαίρι μπορεί κανείς να ποτίζει τα χωράφια του, εφόσον διαθέτει ένα μηχάνημα άντλησης. Πράγμα που πολλοί το εκμεταλλεύονται για τα αμπέλια τους ή τις ελιές τους.

fragma3
Συχνά τα καλοκαίρια, όταν πήγαινα, θα έκανα μια βόλτα και από εκεί. Έχω κάνει και παρουσίαση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε τη ΕΔΩ. Το νερό, είναι ασφαλώς πολύ λιγότερο από τώρα... Οι τελευταίες όμως έντονες βροχοπτώσεις έκαναν την ιδιόμορφη αυτή λίμνη, να έχει γεμίσει από νερό...

fragma4
Όντως έχει πολύ νερό, όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς. Μακάρι να βοηθήσει αυτό, τις περιουσίες των ανθρώπων. Να τους δώσει ζωή, όταν ο καύσωνας και οι ζέστες θα τα στεναχωρούν και λίγη δροσιά θα τη χρειάζονται, όπως κι άνθρωποι. Σοφή η κίνηση να κάνουν το φράγμα σ' αυτή την περιοχή του Θραψανού.

fragma5
Η μέρα που "επισκεφτήκαμε" το φράγμα, ήταν βροχερή. Τα μαύρα σύννεφα το πιστοποιούν... Αλλά έχει μια γλύκα το τοπίο! Είναι από τα μέρη που μου αρέσουν στο χωριό μου... Αυθεντικός, καθαρός τόπος αναμνήσεων. Μερικές από αυτές παραπέμπουν και στα παιδικά μου χρόνια.

fragma6
Είναι πραγματικά φοβερό, πως λειτουργεί ο άνθρωπος, μερικές φορές... Ξυπνούν μέσα μας, πράγματα που νομίζαμε ότι ύστερα από χρόνια θα έπρεπε να είχαν διαγραφεί από τη μνήμη. Και όμως είναι εκεί, να κρατούν μια γωνιά από τις πιο όμορφες και πιο καθαρές στο μυαλό μας.

Το λίγο χιόνι στο χωριό μου, το Θραψανό, έκανε τη διαφορά... Δείτε το, χιονισμένο!

thrapsano1.080119
Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές. Παρακολουθούμε πάντα, από αγάπη για τον τόπο μας, τι συμβαίνει στο χωριό. Και είχαμε δει έγκαιρα τις προειδοποιήσεις του δημάρχου Μινώα, σε σχέση με τον χιονιά που θα ερχόταν. Έτσι με το ξημέρωμα ήμασταν εκεί. Ιδού το πατρικό μου με τα λίγα χιόνια.

thrapsano2.080119
Η αλήθεια είναι πως ανησυχήσαμε για τα καινούρια δέντρα που βάλαμε τον Οκτώβρη που μας πέρασε, τη λεμονιά και την μανταρινιά και για τις βουκαμβίλιες. Θυμόμαστε το χιονιά πριν δυο χρόνια, τότε ήταν πολύ πιο δυνατός και τις έκαψε. Αλλά τώρα, όπως βλέπετε κι εσείς, τα πράγματα ήταν ήπια, σχετικά.

thrapsano3.080119
Και ο δρόμος πάνω από το σπίτι μας, που οδηγεί στο παλιό Δημαρχείο του χωριού, δεν έχει πολλά χιόνια. Λίγες ώρες αφότου έπεσαν τα χιόνια και κοντεύουν να λειώσουν, από τα αυτοκίνητα που πέρασαν πάνω τους. Αν τα καιρικά φαινόμενα δεν συνεχιστούν, πολύ γρήγορα θα εξαφανιστούν.

thrapsano4.080119
Άλλη μια πλευρά της εξωτερικής αυλής του σπιτιού... Είναι φανερό ότι το χιόνι είναι πολύ λίγο. Και έχει παραμείνει λίγο στη βάση του τοίχου του σπιτιού του θείου του Μιχάλη. Μόνο εκεί και λίγο, πολύ λίγο κάτω. Ηρεμήσαμε. Τα δέντρα μας και οι βουκαμβίλιες, μάλλον θα επιζήσουν αυτή τη φορά.

thrapsano5.080119
Πάμε λίγο έξω από το σπίτι να δούμε τη γειτονιά, πως είναι... Κι εδώ βλέπουμε το χιόνι που έχει πέσει πολύ διακριτικά. Καλά - καλά τα παιδιά θα δυσκολεύτηκαν να βρουν χιόνι, σε επάρκεια, για να παίξουν χιονοπόλεμο. Ο ουρανός είναι βαρύς. Μαυρισμένος, απειλητικός...

thrapsano6.080119
Άλλη μια φωτογραφία τραβηγμένη μόλις έξω από την εξωτερική αυλή του σπιτιού μας. Το δρόμο που οδηγεί, δεξιά για το χωριό και αριστερά για το Ηράκλειο, χωρίς να μπεις στο χωριό. Ίδια κι εδώ τα πράγματα. Ας είναι, έστω και λίγο το είδαν και φέτος το χιόνι, οι συγχωριανοί μου, οι Θραψανιώτες.

thrapsano7.080119
Το ωραίο είναι ότι όλη αυτή την ιστορία με το χιόνι στο χωριό, τη ζήσαμε κι εμείς από την Αθήνα... Οι άνθρωποι από εκεί έβαλαν πολλές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, όπως κάνουν όλοι ξετρελαμένοι με το χιόνι που βλέπουν. Κι αφού την αρχή ανησυχήσαμε, μετά χαλαρώσαμε και το απολαύσαμε μαζί τους.

Αποχαιρετούμε ταξιδιάρικα τη χρονιά που, σε λίγες ώρες φεύγει. Τη ζήσαμε πολύ όμορφα...

athina1
Η χρονιά που πέρασε μέσα από μερικές φωτογραφίες μας από ταξίδια που ζήσαμε τη χρονιά που πέρασε. Επειδή τελικά ανεξάρτητα από το αν έχεις χρήματα ή όχι το ταξίδι είναι που μετράει, ιδιαίτερα με φίλους. Και μείς έχουμε δουλέψει πάνω σ' αυτό. Έχουμε και πολλούς και καλούς φίλους. Με την Άννυ και τον Κώστα κάτω από την Ακρόπολη. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ekdromi.2.180218
Μια εκδρομή με αδελφούς μας στο Ναύπλιο και την Νεμέα... Πάντα μας αρέσουν οι εκδρομές. Περάσαμε πολύ όμορφα τότε. Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ και μακάρι να είχαμε την οικονομική δυνατότητα να παίρναμε μέρος μαζί τους και σε άλλες εκδρομές. Έχουν πολύ καλή οργάνωση... Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

ios1
Για πρώτη φορά πήραμε μέρος στην εκστρατεία της Ίου, τον Μάιο. Και ήταν υπέροχα, μοναδικά, καθώς γνωριστήκαμε και με άλλους αδελφούς μας, από άλλες εκκλησίες και μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν έργο σε ένα εντελώς ξεχωριστό τομέα. Ίσως γι' αυτό το νησί καταγράφηκε πολύ θετικά στη μνήμη μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ .

xariklia1
Τον Ιούνιο πήγαμε για δέκα μέρες στην Άνδρο. Λυπάμαι που σ' αυτή την αναφορά δεν θα είμαι δίκαιος καθώς θα ήθελα να βάλω κι άλλες φωτογραφίες με φίλους ακριβούς που, μαζί τους περάσαμε υπέροχα. Είμαι υποχρεωμένος μόνο μία και επιλέγω αυτή με τη Χαρίκλεια και το σύζυγο της . Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

cine.paris.2
Τον Αύγουστο υποδεχτήκαμε την κόρη της Σούλας, Έστερ και τις κόρες της Βικτόρια και Χλόη... Περάσαμε υπέροχα, πραγματικά μαζί τους και γυρίσαμε σχεδόν την Ελλάδα από την Μάνη ώς την Πάργα. Έχουν να θυμούνται αυτό το ταξίδι. Αλλά κι εμείς περάσαμε εξαιρετικά μαζί τους τις δέκα μέρες που τους φιλοξενήσαμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

panorama
Δεκαπέντε μέρες φιλοξενηθήκαμε στο σπίτι των φίλων μας Άρη και Χάρις στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Ήταν για μας υπέροχο όλο αυτό που ζήσαμε. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Και μετά μείναμε τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη πριν επιστρέψουμε στη βάση μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

mantarinia
Οκτώβριο πήγαμε στο χωριό μας, το Θραψανό. Είχαμε δυο χρόνια να πάμε και κάναμε αρκετές μικροδουλειές που έδωσαν ένα άλλο αέρα. Δέκα μέρες ήταν αρκετές να περπατήσουμε σε κοντινές εκδρομές το νησί και να κάνουμε κάποια απαραίτητα πράγματα εκεί στο σπίτι. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Ένα δημοσίευμα πασπαρτού με μνήμες μιας άλλης εποχής που οι μέρες το επιστρατεύουν...

gaidarakos
Τα γαϊδουράκια αυτά, ήταν στην επιφάνεια γραφείου του υπολογιστή μου, εδώ και μερικούς μήνες, όταν η καλή μας φίλη, Ρούλα από τη Θεσσαλονίκη μας έστειλε τις φωτογραφίες από το δάσος του Χορτιάτη. Θυμάστε το δημοσίευμα που κάναμε τότε; Αν όχι, δείτε το ΕΔΩ. Τόση υπομονή!

vruvopites1
Κι αυτές είναι οι χορτόπιτες (ή βρουβόπιτες) της Στασούλας μας... Μόλις τις ζύμωσε. Λίγο νωρίτερα είχε βρει τα βραστερά που θα έβαζε μέσα και όπως έκανε πάντα η μάνα μου και η Στασούλα πάντα θα κάνει και μερικές τηγανόπιτες. Αχ πώς τις θέλαμε σαν παιδιά! Αυτά ήταν τα καλούδια μας.

vruvopites2
Θυμάμαι, μπορούσαμε τις τηγανόπιτες να τις φάμε με ελιές ή με τυρί, από την κατσίκα μας. Και τις ελιές, η μάνα μου τις έφτιαχνε. Με τον ίδιο τρόπο όλα αυτά συνεχίζει να τα φτιάχνει η Στασούλα. Και δεν είναι ούτε η θρεπτική τους αξία, ούτε η υγιεινή διατροφή.

vruvopites3
Ήταν αυτό το ξεχωριστό, που μας το έκανε σε ειδικές περιπτώσεις κι εμείς το χαιρόμαστε. Στη Στασούλα θα βρεις χορτόπιτες ή τηρόπιτες, ακόμα και το καλοκαίρι. Τις έχει στον καταψύκτη της και στη στιγμή είναι σε θέση να τις βάλει στο τηγάνι και να απολαύσουμε αυτή λιχουδιά.

xoxli
Αυτό είναι ένα πιάτο με χοχλιούς (σαλιγκάρια) κοκκινιστούς. Με κρεμμυδάκια και πατάτες. Πεντανόστιμο! Από τα φαγητά που δεν μπορείς εύκολα να κάνεις στην Αθήνα. Κι έρχονται στιγμές που σου λείπουν. Να ένας λόγος σοβαρός να τα θυμηθώ όλα αυτά, μέρες που είναι. Η νοσταλγία ξυπνά...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαέξι μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA