Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Τα δικά μου

Το τέλος μιας μακροχρόνιας εργασιακής σχέσης στην ΠΕΤ ΟΤΕ, όπως το ζω...

pet2

Στο γραφείο μου στην ΠΕΤ ΟΤΕ, όταν ακόμα δεν είχαν γίνει τα νέα γραφεία στον 5ο όροφο της Βερανζέρου 34, στο κέντρο της Αθήνας. Ήμουν νέος τότε, με όνειρα να αλλάξω τον κόσμο... Ματαιότητα...

dimosiografiko.grafio

Αυτή η πινακίδα υπήρχε έξω από το γραφειο μου, όταν εκείνο ήταν αυτόνομο, τον πρώτο καιρό της συνεργασίας μου με την ΠΕΤ ΟΤΕ, όταν βγάζαμε μηνιαία τη ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΤΩΧΝΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΤΕ με εξωτερικούς επαγγελματίες συνεργάτες και μαχητική αρθρογραφία, αντάξια του συνδικάτου.

dim.taftotita1Ζούμε στους πιο δύσκολους καιρούς της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα…Οκτώ χρόνια συνεχόμενων μνημονίων διέλυσαν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Τα δράματα που προκύπτουν από την οικονομική δυσκολία είναι δίπλα μας, μέσα μας. Οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας γίνονται «ήρωες» τέτοιων ιστοριών. Με διακριτικότητα, επειδή είναι αξιοπρεπείς και δεν θέλουν να στρέψουν τους προβολείς και τα φώτα της δημοσιότητας, πάνω τους. Με υπομονή και εγκαρτέρηση, τραβάνε το κουπί της οδύνης τους.

Αυτή η λαίλαπα με χτυπά για δεύτερη φορά, μέσα σε πέντε χρόνια. Η πρώτη ήταν τον Γενάρη του 2012, όταν απολύθηκα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, επειδή ήμουν κοντά στη σύνταξη. (Τότε ήταν στα 57 με 35 χρόνια στη δουλειά…) Η δεύτερη, τώρα, με την απόλυση μου από την ΠΕΤ ΟΤΕ, το Σωματείο που εργάζομαι ως δημοσιογράφος από το 1983! (Πάλι για την ίδια αιτία! Τώρα τα όρια ηλικίας μετακινήθηκαν στα 60 για μας που έχουμε ένσημα από τη δεκαετία του 1970. Κι αύριο;)

Την πρώτη τη βίωσα με πολύ οδύνη κι ευτυχώς που είχα μια συμπαράσταση ουσιαστική, έστω και από μακριά. Παρ’ όλα αυτά στάθηκα όρθιος και το πάλεψα. Ήταν βοήθεια πολύ σημαντική για μένα, ότι υπήρχε η ΠΕΤ ΟΤΕ, ένα αποκούμπι.

Τώρα, χθες το μεσημέρι, «επισημοποιήθηκε» η απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Σωματείου. Φεύγω παίρνοντας την νόμιμη αποζημίωση μου… Μου κάνουν αυτή την τιμή στην εργασιακή ζούγκλα που ζούμε…

Παρόλο που ήξερα, αφού με είχαν προειδοποιήσει, χθες ήταν μια δύσκολη μέρα για μένα. Άργησαν να τελειώσουν το Δ.Σ. και ουδείς με ενημέρωσε επίσημα. Μόνο όταν ενδιαφέρθηκα, έμαθα.

Να ετοιμάζομαι, λοιπόν…

Να αρχίζω να μαζεύω τα πράγματα μου, τις αναμνήσεις μου, τη ζωή μου, τα κομμάτια μου…

Ήθελα να ήταν αλλιώς τα πράγματα. Δεν φανταζόμουν ποτέ έτσι τη ζωή μου, το τέλος του εργασιακού μου βίου. Ακόμα και μέσα σ’ αυτή την καταιγίδα ήλπιζα πως θα υπήρχε ένας στοιχειώδης σεβασμός. Διαψεύστηκα.

Φεύγω πικραμένος από έναν χώρο που αγάπησα και που θεωρώ ότι άξιζα μιας καλύτερης συμπεριφοράς. Θυμάμαι, ήρθα παιδί εδώ, όταν ξεκινούσα τη δημοσιογραφική μου καριέρα, παράλληλα με την εφημερίδα ΓΝΩΜΗ του Πόποτα και ύστερα από 34 χρόνια συνεχούς εργασίας, ήρθε το τέλος!

Μα, θα μου πεις, εκεί έξω συνάνθρωποί μας βιώνουν τις χειρότερες δοκιμασίες. Σωστά. Δεν αντιλέγω. Τα ζω. Συμπάσχω, ξέρω τι σημαίνει να είσαι στην ανεργία, να μην έχεις να φας και να καλύψεις τις στοιχειώδης ανάγκες σου και τις ανηλειμμένες υποχρεωσεις σου..

Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν είμαι μόνος σ’ αυτή τη δοκιμασία… Έχω μαζί μου τον άνθρωπο μου. Κι έχω έναν Θεό αγάπης και τρυφερού ελέους που τον εμπιστεύομαι, ότι ένα κομμάτι ψωμί δεν θα λείψει από το τραπέζι του σπιτιού. Αυτά εκτιμώ ότι είναι τα καλύτερα εφόδια για το μέλλον. Και υπάρχει απόλυτη σιγουριά, γιατί δεν εξαρτιόνται από ανθρώπους!

Με το κεφάλι ψηλά θα συνεχίσω να πορεύομαι. Η αξιοπρέπεια είναι κάτι που δεν διαπραγματεύεται. Ας γίνουν όσα βήματα χρειάζονται. Εγώ θα είμαι από εκείνη την πλευρά, που οι άνθρωποι δεν έχουν να ντραπούν για τίποτα.

Επειδή δεν έφαγα ψωμί τεμπελιάς κι επειδή προσπάθησα σε όλο τον εργασιακό μου βίο να μη διαπραγματευθώ αξίες, απέναντι σε όσου,ς κατά καιρούς, βρέθηκαν σε θέσεις ευθύνης, ως εργοδότες μου.

Θέλω δημόσια να τους εκφράσω τις ευχαριστίες μου! Μου έδωσαν τη δυνατότητα να μάθω, να εκπαιδευτώ, να γίνω καλύτερος στη δουλειά μου, πιο συνειδητοποιημένος. Όλα αυτά τα χρόνια είδα πολλά, άκουσα, έπαθα, έζησα και έμαθα.

Αλλά είναι δικαιολογημένα μεγάλη η συναισθηματική φόρτιση, τώρα. Ίσως στο μέλλον θυμηθούμε πράγματα. Ίσως πάλι το αφήσω και το πάρει το μακρύ ποτάμι της μνήμης. Σε λίγο ξημερώνει, ένας άλλος κόσμος για μένα. Και είμαι βέβαιος ότι θα είναι καλύτερος!

Πώς καθησύχασε ο Ιεχωβά τους φόβους

και τις ανησυχίες του Ηλία;

Στο Χωρήβ, ο «λόγος» του Ιεχωβά—τον οποίο προφανώς μετέδωσε ένα πνεύμα σε ρόλο αγγελιοφόρου—έκανε την εξής απλή ερώτηση: «Τι δουλειά έχεις εδώ, Ηλία;» Η ερώτηση έγινε πιθανότατα σε ήπιο τόνο, διότι ο Ηλίας τη θεώρησε αφορμή να εκφράσει τα αισθήματά του. Μίλησε, λοιπόν, σαν χείμαρρος: «Έχω σταθεί απόλυτα ζηλότυπος για τον Ιεχωβά, τον Θεό των στρατευμάτων· διότι οι γιοι του Ισραήλ εγκατέλειψαν τη διαθήκη σου, γκρέμισαν τα θυσιαστήριά σου και σκότωσαν τους προφήτες σου με σπαθί, ώστε μόνο εγώ απέμεινα· και ζητούν την ψυχή μου για να την αφαιρέσουν». Τα λόγια του Ηλία φανερώνουν τουλάχιστον τρεις λόγους για τους οποίους ένιωθε αποκαρδιωμένος.

Πρώτον, πίστευε ότι το έργο του είχε πάει χαμένο. Χρόνια ολόκληρα ήταν «απόλυτα ζηλότυπος» για την υπηρεσία του Ιεχωβά, βάζοντας το ιερό όνομα και τη λατρεία του Θεού πάνω από όλα. Εντούτοις, έβλεπε τα πράγματα να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Ο λαός εξακολουθούσε να είναι άπιστος και στασιαστικός, η δε ψεύτικη λατρεία οργίαζε. 

Δεύτερον, ο Ηλίας ένιωθε μοναξιά. «Μόνο εγώ απέμεινα», είπε, λες και ήταν ο τελευταίος άνθρωπος σε ολόκληρο το έθνος ο οποίος υπηρετούσε ακόμη τον Ιεχωβά. 

Τρίτον, φοβόταν. Πολλοί προφήτες της εποχής του είχαν ήδη θανατωθεί, και ήταν σίγουρος πως είχε έρθει η σειρά του. Όσο δύσκολο και αν του ήταν, όμως, να ομολογήσει αυτά τα αισθήματα, δεν άφησε την υπερηφάνεια ή την αμηχανία να τον πτοήσουν. Ανοίγοντας την καρδιά του στον Θεό του με προσευχή, αποτέλεσε καλό παράδειγμα για όλους τους πιστούς.

Πώς καθησύχασε ο Ιεχωβά τους φόβους και τις ανησυχίες του Ηλία; Ο άγγελος του είπε να σταθεί στο στόμιο της σπηλιάς. Εκείνος υπάκουσε, χωρίς να ξέρει τι θα ακολουθούσε. Ξαφνικά, σηκώθηκε ένας θυελλώδης άνεμος! Το βουητό του πρέπει να ήταν εκκωφαντικό, καθώς ήταν τόσο δυνατός ώστε έσκιζε βουνά και απόκρημνους βράχους. Φανταστείτε τον Ηλία να προσπαθεί να προστατέψει τα μάτια του, ενώ κρατάει σφιχτά πάνω του το χοντρό τρίχινο ένδυμά του που το μαστιγώνουν οι ριπές του ανέμου. Κατόπιν, ίσα που καταφέρνει να μείνει όρθιος, διότι η γη αρχίζει να τρέμει και να δονείται—ένας σεισμός συγκλονίζει την περιοχή! Προτού καλά καλά συνέλθει, μια μεγάλη φωτιά σαρώνει τα πάντα, αναγκάζοντάς τον να οπισθοχωρήσει μέσα στη σπηλιά για να γλιτώσει από την πύρινη ανάσα της.

Κάθε φορά, η αφήγηση μας υπενθυμίζει ότι ο Ιεχωβά δεν βρισκόταν σε αυτές τις θεαματικές εκδηλώσεις των δυνάμεων της φύσης. Ο Ηλίας ήξερε ότι ο Ιεχωβά δεν ήταν κάποιος μυθικός θεός της φύσης, όπως ο Βάαλ, ο οποίος υμνούνταν από τους πλανημένους λάτρεις του ως ο «Ιππέας των Νεφών», δηλαδή αυτός που φέρνει τις βροχές. Ο Ιεχωβά είναι η πραγματική Πηγή όλης της εκπληκτικής δύναμης που υπάρχει στη φύση, αλλά είναι επίσης απείρως ανώτερος από οτιδήποτε έχει πλάσει. Ακόμη και οι υλικοί ουρανοί δεν μπορούν να τον χωρέσουν!

Πώς, όμως, βοήθησαν όλα αυτά τον Ηλία; Θυμηθείτε το φόβο του. Έχοντας στο πλευρό του έναν Θεό όπως ο Ιεχωβά, με όλη αυτή την ακατανίκητη δύναμη στη διάθεσή Του, δεν είχε κανέναν λόγο να φοβάται τον Αχαάβ και την Ιεζάβελ!

Μετά τη φωτιά, επικράτησε ησυχία. Ο Ηλίας άκουσε «μια ήρεμη, χαμηλή φωνή» που τον καλούσε να εκφραστεί και πάλι, πράγμα που έκανε, διατυπώνοντας τις ανησυχίες του για δεύτερη φορά. Ίσως αυτό του πρόσφερε επιπλέον ανακούφιση. Το σίγουρο είναι, όμως, ότι ο Ηλίας βρήκε ακόμη μεγαλύτερη παρηγοριά σε αυτά που του είπε μετά η «ήρεμη, χαμηλή φωνή». Ο Ιεχωβά τον διαβεβαίωσε ότι δεν ήταν ούτε κατά διάνοια άχρηστος. Πώς το έκανε αυτό; Ο Θεός τού αποκάλυψε πολλά σχετικά με το πώς θα εξελισσόταν ο σκοπός του σε βάθος χρόνου όσον αφορά τον πόλεμο εναντίον της λατρείας του Βάαλ στον Ισραήλ. Ήταν σαφές ότι το έργο του Ηλία δεν είχε πάει χαμένο, διότι ο σκοπός του Θεού προχωρούσε ακάθεκτα.

Επιπλέον, ο Ηλίας εξακολουθούσε να παίζει κάποιον ρόλο σε αυτόν το σκοπό, διότι ο Ιεχωβά τον έστειλε και πάλι να κάνει ένα έργο, δίνοντάς του συγκεκριμένες οδηγίες. Τι θα λεχθεί, όμως, για τα αισθήματα μοναξιάς που βασάνιζαν τον Ηλία; Ο Ιεχωβά έκανε δύο πράγματα σχετικά με αυτό.

Πρώτον, είπε στον Ηλία να χρίσει τον Ελισαιέ ως τον προφήτη ο οποίος τελικά θα τον διαδεχόταν. Αυτός ο νεότερος άντρας θα γινόταν συνεργάτης και βοηθός του για πολλά χρόνια. Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η παρηγοριά στην πράξη!

Δεύτερον, ο Ιεχωβά αποκάλυψε τα εξής συναρπαστικά νέα: «Έχω αφήσει εφτά χιλιάδες στον Ισραήλ, όλα τα γόνατα που δεν λύγισαν στον Βάαλ και κάθε στόμα που δεν τον φίλησε». Ο Ηλίας δεν ήταν καθόλου μόνος. Το ηθικό του πρέπει να αναπτερώθηκε όταν άκουσε ότι χιλιάδες πιστοί αρνούνταν να λατρέψουν τον Βάαλ. Αυτοί είχαν ανάγκη να συνεχίσει ο Ηλίας την πιστή του υπηρεσία, να αποτελεί παράδειγμα ακλόνητης οσιότητας στον Ιεχωβά σε εκείνους τους ζοφερούς καιρούς. Ο Ηλίας πρέπει να συγκινήθηκε βαθιά ακούγοντας αυτά τα λόγια μέσω του αγγελιοφόρου του Ιεχωβά, της “ήρεμης, χαμηλής φωνής” του Θεού του.

Όπως ο Ηλίας, έτσι και εμείς μπορεί δικαιολογημένα να κυριευόμαστε από δέος μπροστά στις ασύλληπτες φυσικές δυνάμεις που είναι φανερές στη δημιουργία. Αυτή αντανακλά έντονα τη δύναμη του Δημιουργού. Ακόμη και σήμερα ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί ευχαρίστως την απεριόριστη κραταιότητά του για να βοηθάει τους πιστούς υπηρέτες του.

Ωστόσο, ο Θεός μάς μιλάει πληρέστερα μέσα από τις σελίδες του Λόγου του, της Αγίας Γραφής. Κατά μία έννοια, η Γραφή μοιάζει με εκείνη την «ήρεμη, χαμηλή φωνή», και μέσω αυτής ο Ιεχωβά σήμερα μας καθοδηγεί, μας διορθώνει, μας ενθαρρύνει και μας διαβεβαιώνει για την αγάπη του.

Δέχτηκε ο Ηλίας την παρηγοριά που του πρόσφερε ο Ιεχωβά στο Όρος Χωρήβ; Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό! Σύντομα, δραστηριοποιήθηκε ξανά, και ήταν πάλι ο θαρραλέος, πιστός προφήτης που ύψωνε το ανάστημά του ενάντια στην πονηρία της ψεύτικης λατρείας. Αν παίρνουμε και εμείς στα σοβαρά τα λόγια του Θεού, “την παρηγοριά από τις Γραφές”, θα μπορούμε να μιμούμαστε την πίστη του Ηλία.

Σχόλια (4)

  1. Dimitra

Αδελφε Νικο καλημερα .Για μας παντα θα ξημερωνει καλη μερα γιατι εχωμε κοντα μας τον Ιεχωβα.Η δικη μου εμπειρια θα σου δωσει κουραγιο ,τρεις φορες με απελυσαν το κριμα μου γιατι ημουν μαρτυς του Ιεχωβα ,η προισταμενη με αποπεμψε με τα εξης Ειμαι...

Αδελφε Νικο καλημερα .Για μας παντα θα ξημερωνει καλη μερα γιατι εχωμε κοντα μας τον Ιεχωβα.Η δικη μου εμπειρια θα σου δωσει κουραγιο ,τρεις φορες με απελυσαν το κριμα μου γιατι ημουν μαρτυς του Ιεχωβα ,η προισταμενη με αποπεμψε με τα εξης Ειμαι παπα παιδι και διαβολου εγγονι στην πρωτη περιπτωση απο την este loder την orllan την δευτερη η προισταμενη πρωην κατηχητρια που με κυνηγουσε δυο χρονια ,απο τον Λαμπροπουλο την τριτη οπου ειχα ενα δεκαετη διωγμο απο ολο τον οροφο εννοω τους ανθρωπους .Σε καποια περιπτωση εγειναν τρια συμβουλια στην διοικηση για τα πιστευω μου ,ο Ιεχωβα με προστατευσε παρα τον διωγμο που βιωνα για δεκα χρονια .Μετα απο μερικα χρονια μια φιλικη συναδελφος μου ειπε .Δημητρα οσοι σε διωξαν πηγαν κακην κακως.το αποτελεσμα εγω ειμαι μια χαρα τωρα και δυο ατομα γνωρισαν την αληθεια σε αυτο το καταστημα βλεποντας την αδικια .Ο Ιεχωβα θα σε στηριξει.

Read More
  Συννημένα
 
  1. Παύλος Δαμασκηνός

«Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού; Μήπως θλίψη ή στενοχώριες ή διωγμός ή πείνα ή γύμνια ή κίνδυνος ή σπαθί; Όπως είναι γραμμένο: «Για χάρη σου θανατωνόμαστε όλη την ημέρα· θεωρηθήκαμε ως πρόβατα για σφαγή». Αντίθετα, σε όλα αυτά...

«Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού; Μήπως θλίψη ή στενοχώριες ή διωγμός ή πείνα ή γύμνια ή κίνδυνος ή σπαθί; Όπως είναι γραμμένο: «Για χάρη σου θανατωνόμαστε όλη την ημέρα· θεωρηθήκαμε ως πρόβατα για σφαγή». Αντίθετα, σε όλα αυτά βγαίνουμε πλήρως νικητές μέσω εκείνου που μας αγάπησε. Διότι είμαι πεπεισμένος ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε κυβερνήσεις ούτε παρόντα πράγματα ούτε μελλοντικά πράγματα ούτε δυνάμεις ούτε ύψος ούτε βάθος ούτε καμιά άλλη δημιουργία θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού, η οποία είναι στον Χριστό Ιησού, τον Κύριό μας».
Ρωμαίους 8:35-39

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 1 χρονο πριν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
  1. Ν. Θεοδωρακης

Δήμητρα, πραγματικά σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Η εμπειρία σου, όπως την καταγράφεις, μου δίνει κουράγιο και δύναμη να είμαι όσιος κοντά στον Ιεχωβά και να μην φοβάμαι τίποτα που να προέρχεται από τους ανθρώπους.
Να είσαι καλά εκεί στο...

Δήμητρα, πραγματικά σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Η εμπειρία σου, όπως την καταγράφεις, μου δίνει κουράγιο και δύναμη να είμαι όσιος κοντά στον Ιεχωβά και να μην φοβάμαι τίποτα που να προέρχεται από τους ανθρώπους.
Να είσαι καλά εκεί στο νησί που βρίσκεσαι κοντά στο σύζυγο σου Λεωνίδα. Ο Ιεχωβά είναι μεγάλος κι όταν έχουμε Εκείνον δίπλα μας ποιόν να φοβηθούμε και γιατί; Η εμπιστοσύνη μου σε Εκείνος είναι απεριόριστη. Σε ευχαριστώ και πάλι…

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Λόγια αγάπης... Σε παρακαλώ αδελφέ μου να θυμάσαι, εγώ πάντοτε αγωνίζομαι να θυμάμαι, τα λόγια του Δαβίδ όπως καταγράφονται στον 51ο Ψαλμό: «Για να αποδειχτείς δίκαιος όταν μιλήσεις, Να είσαι υπεράνω κατηγορίας όταν κρίνεις». Εμείς αδελφέ μου δεν...

Λόγια αγάπης... Σε παρακαλώ αδελφέ μου να θυμάσαι, εγώ πάντοτε αγωνίζομαι να θυμάμαι, τα λόγια του Δαβίδ όπως καταγράφονται στον 51ο Ψαλμό: «Για να αποδειχτείς δίκαιος όταν μιλήσεις, Να είσαι υπεράνω κατηγορίας όταν κρίνεις». Εμείς αδελφέ μου δεν έχουμε ποτέ δίκιο, ούτε βλέπουμε καθαρά. Αν υπάρχει κάποιος που πάντοτε έχει δίκιο, αν υπάρχει κάποιος που πάντοτε βλέπει καθαρά, αυτός είναι ο στοργικός Ουράνιος Πατέρας μας, ο Ιεχωβά Θεός. Δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε αυτό.
Ότι έχουμε και ότι είμαστε το χρωστάμε σε Εκείνον και στην Αγάπη Του. Ο ένας αδελφέ μου έχει ανάγκη τον άλλο. Τη μια στιγμή ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί εμένα για να παρηγορήσει εσένα και την άλλη χρησιμοποιεί εσένα για να παρηγορήσει εμένα. Γιαυτό χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο και περισσότερο από όλα τον Ιεχωβά Θεό.
«Άξιος είσαι, Ιεχωβά, ναι, ο Θεός μας, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη, επειδή εσύ δημιούργησες τα πάντα, και λόγω του θελήματός σου υπήρξαν και δημιουργήθηκαν».
Παύλο μου, σε ευχαριστώ που υπάρχεις έτσι όμορφα στη ζωή μου!

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA