Χρησιμοποιούμε επαρκώς τις Διαφημιστικές Κάρτες JW.ORG; Χρέος μας να το κάνουμε...

karta.jw.org

Καθώς η μεγάλη θλίψη πλησιάζει, το έργο κηρύγματος που κάνουμε είναι επείγον. (Παρ 24:11, 12, 20) Για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους, μπορούμε να χρησιμοποιούμε διαφημιστικές κάρτες προκειμένου να στρέψουμε την προσοχή τους στον Λόγο του Θεού και στον ιστότοπό μας.

Η κάρτα περιέχει έναν κωδικό QR ο οποίος οδηγεί στο βίντεο Γιατί Αξίζει να Μελετήσετε την Αγία Γραφή; Και σε μια αίτηση για περισσότερες πληροφορίες ή για Γραφική μελέτη. Δείτε κι αυτό ΕΔΩ.

Κάποιοι δεν δέχονται έντυπα, αλλά θα ήθελαν να επισκεφτούν τον ιστότοπό μας. Δεν διστάζουμε να τους δώσουμε τη διαφημιστική κάρτα. Μπορεί αυτή η κάρτα να είναι η αφορμή για να γνωρίσουν την αλήθεια.... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ.

Η αγάπη του Ιεχωβά για το ανθρώπινο γένος είναι σαν την αγάπη που τρέφει ένας Πατέρας για τα παιδιά του. (Ματ 5:45) Δεν τους στερεί τίποτα που είναι για το καλό τους, ανεξάρτητα από το τίμημα που συνεπάγεται κάτι τέτοιο για αυτόν. Η αγάπη του ξεπερνάει οτιδήποτε μπορούμε να νιώσουμε ή να εκφράσουμε. (Εφ 2:4-7· Ησ 55:8· Ρω 11:33) Τη μεγαλύτερη εκδήλωση της αγάπης του—το πιο στοργικό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας γονέας—την επιφύλαξε για το ανθρώπινο γένος. Το έκανε αυτό δίνοντας τη ζωή του ίδιου του πιστού, μονογενούς Γιου του. (Ιωα 3:16)

Δείτε περισσότερα ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ πηγαίνετε κατευθείαν τον ιστότοπο JW.ORG

Αυτό είναι ένα δημοσίευμα που θα μας βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε καλύτερα ένα ακόμα εργαλείο στο έργο του Θεού...

 

Οι αδελφοί μας είναι παντού!

filadio.istotopu1

Μιλάμε στους ανθρώπους με αγάπη και σεβασμό. Θέλουμε να γνωρίσουν την αλήθεια που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Γι' αυτό και άνθρωποι κάθε ηλικίας είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα χτυπήσουν την πόρτα τους. Επειδή είναι συνεργάτες του Ιεχωβά σε κάτι που εξυπηρετεί το μεγαλειώδη σκοπό του.

ergo.2015

Μια όμορφη εικόνα από την προετοιμασία για το έργο... Πόσο χαιρόμαστε που ο Ιεχωβά μας έχει δώσει το προνόμιο να ασυμμετέχουμε στο πλάι Του, ως συνεργάτες Του... Και πόσο μας ενθαρρύνουν τέτοιες εικόνες που δείχνουν πόσο εύτακτα και οργανωμένα γίνεται το έργο του Θεού σε όλη την γη...

Τα δικά μου

Πρόωρο καλοκαιράκι… Οι ζέστες δυνατές, η ατμόσφαιρα αποπνικτική στο καμίνι της Αθήνας

kukunari.1
Κάπως διαφορετικά θα εικονογραφήσω σήμερα ένα ξεχωριστό θέμα... Εμπιστεύομαι την αίσθηση του Πέτρου Πατσαλαρήδη στα βουνά της Εύβοιας και δείτε τι πρόσεξε, χθες. Ένα κουκουνάρι!

kukunari.2
Δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση. Είναι τόσο καθαρή η ματιά του που έχει τη δύναμη να ξεχωρίσει το αληθινό μέσα στη δημιουργία να επικεντρώσει τον φακό του και να το προβάλει.

kukunari.3
Για άλλη μια φορά νιώθω την ανάγκη να τον ευχαριστήσω δημόσια. Η δύναμη που μας δίνει είναι τεράστια. Με απόλυτη βεβαιότητα το λέμε αυτό. Έχουμε ανάγκη από καθαρές εικόνες στη ζωή μας.

les na einai ets...iΤο να ζεις στην Αθήνα τέτοιες μέρες πρόωρου καύσωνα, είναι ασφαλώς μια δοκιμασία… Ξεκινώντας από την αρχή ότι γενικά είναι μια δύσκολη πόλη, πυκνοκατοικημένη, με πολλά αυτοκίνητα, πίεση, δρόμους γεμάτους αυτοκίνητα, άγχος, δεν είναι και ότι καλύτερο… Προσθέστε τώρα και τη ζέστη των ημερών και θα δείτε το μείγμα να γίνεται εκρηκτικό.

Τα 37άρια οδηγούν σε συνθήκες καύσωνα και σε συνδυασμό με το ατέλειωτο μπετόν και την άσφαλτο, η ζωή είναι δύσκολη το δίχως άλλο. Το λες και δοκιμασία όλο αυτό. Ιδιαίτερα όταν οι προγραμματισμένες δουλειές σε κρατάνε αρκετές ώρες έξω από το σπίτι.

Χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή, ιδιότητες που καλούμαστε να καλλιεργούμε ιδιαίτερα καθώς ο κόσμος είναι γεμάτος προκλήσεις και αποτελεί δοκιμασία το να προσπαθεί κάποιος να αντέξει να περάσει τα δύσκολα μονοπάτια που μπαίνουν μπροστά μας.

Θα το παλέψουμε. Θα την πούμε πρόβα καλοκαιριού καθώς τα πιο δύσκολα είναι μπροστά μας με έναν Ιούλιο να… τρίζει τα δόντια του, απειλητικά. Ευτυχώς έχουμε μπροστά μας σχέδια και στόχους να υλοποιήσουμε… Είναι ακριβώς μπροστά μας η εβδομάδα του επισκόπου περιοχής και αμέσως μετά το ταξίδι μας στην Άνδρο με πολλές υποσχέσεις ότι σίγουρα θα περάσουμε καλά κοντά σε φίλους αγαπημένους.

Τα βλέπετε και μέσα από τις αναρτήσεις μας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Μερικά πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Είτε με τη βοήθεια φωτογραφιών που φροντίζουν να φτάσουν σε μας, φίλοι. Και μεις με τη σειρά μας τους δίνουμε χώρο στον ιντερνετικό αέρα, μια ιδιότυπη δημοσιότητα από εκείνους που μας εμπιστεύονται και μας παρακολουθούν σε καθημερινή βάση.

Ενδιάμεσα είναι και οι δουλειές που πρέπει να γίνουν, καθώς προσπαθούμε να μην αφήσουμε καμιά εκκρεμότητα πίσω μας. Προχθές στο τυπογραφείο με ρώτησε ο Θύμιος, ο πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ που βγάζω μαζί τους τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ «πώς περνάω τον καιρό μου;»

Το κράτησα το ερώτημα. Διότι είναι η πρώτη φορά που εργοδότης μου ενδιαφέρονταν για μια τέτοια… λεπτομέρεια. Το συζητήσαμε αρκετά και κατάλαβε πως δεν θα πήγαινα ποτέ στο καφενείο να περάσω τον καιρό μου, παίζοντας πρέφα. Το ότι έχω πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω φαίνεται και από αυτό εδώ. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πώς νιώθω μέσα μου.

Ας το πω λοιπόν καθαρά: Με ότι έχω αναλάβει να κάνω, πρόθυμα και εθελοντικά, ο χρόνος μυ είναι και γεμάτος και παραγωγικός. Έχω δώσει προτεραιότητες σε όμορφα πράγματα που κάνω με χαρά. Και με γεμίζουν… Και κάπου ενδιάμεσα κρατάω και τις δουλειές μου (τον καιρό της ανεργίας μου…) με τον ΤΥΠΟ και τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ.

Εκείνοι που αν και νεότεροι, δεν λένε να κάνουν ένα βήμα βελτίωσης, είναι οι πρώην εργοδότες μου στην ΠΕΤ ΟΤΕ. Αν και μου ζήτησαν εκείνοι συνεργασία, δεν ξέρω μέχρι στιγμής πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και να υλοποιηθεί… Μεσολάβησαν βέβαια και οι εκλογές στο Σωματείο και είχαν κι αυτοί τα τρεξίματα τους, αλλά εγώ έχω μάθει να περιμένω υπομονετικά, μήπως και ο καιρός γεφυρώσει την απόσταση και βρεθεί ένα επίπεδο επικοινωνίας.

Κατά τα άλλα οι μέρες κυλάνε όμορφα και γεμάτα… Και κάπως έτσι, ακόμα και οι ζεστές μέρες του Ιουνίου γίνονται υποφερτές. Κι όχι μόνο υποφερτές, αλλά και ενδιαφέρουσες. Επειδή στο χέρι μας είναι να τις οδηγήσουμε σε δρόμους καλούς, μακριά από κακοτράχαλα μονοπάτια και ατραπούς.

Πότε – πότε έχω την ανάγκη να γράψω, όπως έκανα παλιά. Χειρόγραφο, στη βεράντα με την απογευματινή δροσιά κι ένα ελαφρό αεράκι να φυσάει. Βάζω τις σκέψεις μου στη σειρά με τον παλιό, δικό μου, παραδοσιακό τρόπο… Και νιώθω καλύτερα καθώς βλέπω να «περπατάει» όμορφα, να γίνονται λέξεις, προτάσεις και να βγάζουν συναισθήματα… Τα βλέπετε αυτά καθημερινά στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Και είναι αυτό ακριβώς που μας κάνει να ξεχωρίζουμε, εκείνο το διαφορετικό που δεν θα δείτε αλλού. Και το πιο σημαντικό και σπουδαίο είναι ότι αυτό ακριβώς κάνει πιο δυνατή τη φιλία μας και τη σχέση μας με τους αναγνώστες μας. Έτσι γνωριζόμαστε κι ας έχουμε ειδωθεί ποτέ σε μερικές περιπτώσεις.

Έτσι καταγράφουμε τη ζωή, όπως τη ζούμε στην καθημερινότητα μας, χωρίς καμιά επιτήδευση. Κι αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε και να νιώθουμε γεμάτοι και πλήρεις…

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαπέντε μήνες, άνεργος

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA