Όμορφες παιδικές μνήμες ξύπνησαν μέσα μου, αυτές οι φωτογραφίες με τον πατέρα μου!

o.pateras.mu
Τις είδα ανεβασμένες στο Facebook από τον δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού μου, Θραψανού. Φωτογραφίες τραβηγμένες τη δεκαετία του 80, οι έγχρωμες... Ο πατέρας μου, Λευτέρης Θεοδωράκης του Κουμαλή, "σέρνει" τη στομωσά ως μάστορας στον αγγειοπλαστικό συνεταιρισμό "Μίνωας". Το θυμάμαι αυτό το εγχείρημα. Και είναι ενθαρρυντικό ότι, παρά τα όσα πέρασε, υπάρχει και λειτουργεί, ακόμα στο χωριό.

bambas
Εδώ, ο πατέρας μου πιο νέος, τότε σίγουρα δεν υπήρχαν χρωματιστές φωτογραφίες. Είναι με συγγενείς και φίλους σε ένα τραπέζι για τον πολιτευτή της Ενώσεως Κέντρου τότε, δικηγόρο Γ. Α. Μαγκάκη... Εκείνη την εποχή, εγώ ήμουν πολύ μικρός και δεν καταλάβαινα, γιατί έπρεπε στο πρόσωπο μου να τιμωρηθεί η όποια πολιτική δράση του πατέρα μου... Μισόν αιώνα μετά, ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.

o.pateras.mu1
Τα πιθάρια όμως ήταν η ζωή του... Έφτιαξε ο ίδιος, εκατοντάδες σε όλη την την Κρήτη στις βεντέμες που πήγαινε από τον Μάη ώς τον Οκτώβρη, κάθε χρόνο. Και εκπαίδευσε τον αδελφό μου Κωστή, να τον ακολουθήσει μετά το θάνατο του ή λίγο νωρίτερα, όταν πια ο ίδιος είχε αποσυρθεί, φτιάχνοντας το δικό του καμίνι στο Λιγαρά και κρατώντας το σε λειτουργία μέχρι που μπορούσε. Ενέπνευσε ακόμα τον εγγονό του, Μανώλη Βολυράκη και τον γιο του, Αγησίλαο να συνεχίσουν και σήμερα την τέχνη του αγγειοπλάστη... Δεν ξεχνιέται εύκολα αυτός ο άνθρωπος!

me ti mana mou ke ton patera mou

Τα δικά μου

Μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου AstraZeneka… Αισθάνομαι καλά, μέσα και έξω...

luludi.dasus2.090521
Επειδή πολλά ακούγονται τον τελευταίο καιρό για τα εμβόλια, θα ήθελα να καταθέσω μερικές προσωπικές σκέψεις. Ένοιωσα την ανάγκη να το κάνω, επειδή κάποιοι αναγνώστες μου, ίσως να έχουν διακρίνει (κατά την εκτίμηση τους…) στοιχεία παραλογισμού. «Να κάνεις το AstraZeneka και να είσαι καλά; Αφού, ακούμε και διαβάζουμε τόσα, γι’ αυτό εμβόλιο!»

luludi.dasus3.090521
Επέλεξα συνειδητά να συνοδέψω αυτές τις σκέψεις με ένα από τα άγρια λουλούδια του δάσους που βρίσκει καθημερινά στο δάσος που κινείται, ο καλός μας φίλος Πέτρος, εκτιμώντας ότι αυτό το καθαρό περιβάλλον θα βοηθήσει το μυαλό μας, ώστε να τις τοποθετήσει λογικά και να βγάλουμε τα σωστά συμπεράσματα.

luludi.dasus1.090521
Λοιπόν, ας υποθέσουμε ότι το σενάριο ότι όλο αυτό με τον Covid-19 είναι φτιαγμένο για να μας ελέγξουν και να μας χειραγωγήσουν οι ισχυροί της γης, δεν έχει καμιά απολύτως βάση. Ήδη, σ’ αυτό το σύστημα πραγμάτων, το κάνουν ανενόχλητοι. Δεν χρειάζονται κανένα εμβόλιο λοιπόν! Επομένως μάταιος κόπος! Κι από την άλλη, βλέπουμε συνεχώς από ανθρώπους που γνωρίζουμε, τι καταστρεπτικές συνέπειες μπορεί να έχει.

luludi.dasus4.090521
Το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις κάνουν παλινωδίες και λάθος εκτιμήσεις, έχει να κάνει με το ότι πιέζονται πολύ, από πολλά ζητήματα. Οι τεράστιες επιπτώσεις και στην οικονομία, επιβάλλουν βήματα σημειωτόν και μπρος – πίσω ή αφερεγγυότητα σε πολλά σημεία. Να, η ανάγκη ας πούμε, να ανοίξει ο τουρισμός, ενέχει μεγάλα φορτία ρίσκου και πισωγυρίσματα. Αλλά, μπορούν να κάνουν κι αλλιώς;

luludi.dasus5.090521
Το επιχείρημα ότι δεν υπήρξε επαρκής χρόνος για να δοκιμαστούν τα εμβόλια έχει ασφαλώς μια βάση. Αλλά όταν η κατάσταση είναι τόσο δύσκολη και περίπλοκη σε παγκόσμιο επίπεδο, προσαρμόζεσαι. Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι είναι πολλά τα χρήματα που έχουν επενδύσει οι φαρμακοβιομηχανίες και ο ανταγωνισμός πολύ σκληρός. Με τους όρους της ελεύθερης οικονομίας, το «ο θάνατος σου, η ζωή μου» τους πάει γάντι.

luludi.dasus6.090521
Η κατάσταση, προφανώς είναι πολύ πιεστική… Μέτρησα λοιπόν τα πράγματα και ένα, το καλύτερο που μπορούσα για μένα, την οικογένεια μου, τους φίλους μου. Αισθάνομαι την ευθύνη μου απέναντι στην κοινωνία και προσπαθώ να είμαι χρήσιμος, όχι εγωιστής. Τουλάχιστον έχω ήσυχη τη συνείδηση μου ότι έκανα αυτό που έπρεπε, ότι δεν σκέφτηκα μόνο τον εαυτό μου και προσπάθησα να προστατεύσω τη ζωή που είναι δώρο.

Μια ματιά στο σπίτι μας στο Θραψανό... Μας έλλειψε πολύ! Για να δούμε πότε θα πάμε

spiti.thrapsano1.070421
Από καιρό σε καιρό θέλουμε να βλέπουμε σε τι κατάσταση είναι το σπίτι μας στο χωριό. Και προχθές πήραμε μερικές φωτογραφίες από εκεί. Είναι φανερή η εγκατάλειψη. Δυο χρόνια έχουμε να κατέβουμε, να κάνουμε κάποιες δουλειές συντήρηση, να το συνεφέρουμε.

spiti.thrapsano2.070421
Πονάει η καρδιά μας, παρόλο που οι άνθρωποι μας κάνουν το καλύτερο που μπορούν, για να "βλέπετε". Κοίτα τι όμορφη είναι είναι αροδαρά της μητέρας μου! Σε αντίθεση με τις βουκαμβίλιες που δείχνουν μάλλον καχιεκτικές. Μόλις καταφέρουμε να πάμε θα τα προσέξουμε όλα αυτά.

spiti.thrapsano3.070421
Η εσωτερική αυλή έχει "καταληφθεί" από τα ανίψια μου που μένουν στο σπίτι της Μαλάμως... Λογικό είναι. Έχουν πρόσβαση και δεν υπάρχει κανείς εκεί για να ενοχλήσουν. Αχ να μπορούσαμε να βάζαμε τα πλακάκια αυτή τη φορά! Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο το θέλουμε.

spiti.thrapsano4.070421
Τα λουλούδια, που δεν ποτίζονται τακτικά δεν αναπτύσσονται... Λέω πως κι αυτό θα το φροντίσουμε όταν πάμε, με το καλό αυτό το καλοκαίρι. Όπως και τα παρτέρια. Χρειάζονται χώμα, φροντίδα και... μερικά λουλούδια ακόμα. Ελπίζω να τα καταφέρουμε.

spiti.thrapsano5.070421
Και η μανταρινιά κάτι κάνει... Μικρά βήματα, αλλά κάτι κάνει. Αρκεί να ζήσει. Για τη λεμονιά δεν έχουμε νέα, αλλά φαντάζομαι στην ίδια κατάσταση θα είναι. Τα χόρτα σε ένα σπίτι που δεν κατοικείται κοντεύουν να τα πνίξουν. Είδα, πόσα μάζεψε, τη μέρα που πήγε η Στασούλα.

spiti.thrapsano6.070421
Ένα σπίτι χρειάζεται φροντίδα κι αγάπη... Και πώς να τα κάνεις όλα αυτά σε καιρούς πανδημίας και εγκλεισμού σε καραντίνα. Μόλις βγαίνουμε δειλά από ένα 6μηνο αποκλεισμό. Αλλά σίγουρα θα πρέπει να το δούμε ξανά και θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε.

Νοστάλγησα μια βόλτα στο χωριό… Ας είναι καλά, όσοι μας βοηθούν σ’ αυτό το όνειρο

thrapsano1.280421
Το κλείσιμο τόσους μήνες μέσα, λόγω της πανδημίας, έχει δημιουργήσει σε όλους, μια νοσταλγία για μέρη που αγαπούμε, αλλά χωρίς τη θέληση μας, έχουμε απομακρυνθεί. Ένα από τα δικά μας πράγματα, είναι ότι κοντά δυο χρόνια τώρα, έχουμε να κατεβούμε στο χωριό… Κι αυτή τη νοσταλγία μου, την κάλυψε κάπως αυτή η περιήγηση μέσα από φωτογραφίες.

thrapsano2.280421
Το να πάρει κάποιος το αυτοκίνητο του και να βγει επί τούτου, για να σου στείλει μερικές φωτογραφίες από καθημερινές στιγμές, είναι όντως συγκινητικό. Δεν το κάνει πια κανείς, είτε στις προσωπικές αναρτήσεις, είτε στις ομάδες που έχουν να κάνουν με το χωριό. Και είναι κρίμα, γιατί αυτός θα ήταν ένας ουσιαστικός λόγος της ύπαρξης τους.

thrapsano3.280421
Οι άνθρωποι έχουν αγκιστρωθεί πάνω στα ήθη και τα έθιμα, τις παραδόσεις και ξέχασαν να απολαμβάνουν την κάθε στιγμή, χωρίς να υπάρχει απαραίτητα κάποια αιτία… Κι όμως δε έχετε άραγε αισθανθεί την ανάγκη να βγείτε έξω να περπατήσετε λίγο, απλά για να αποφορτιστείτε από κάτι που σας απασχολεί; Έτσι, χωρίς χωρίς ιδιαίτερο λόγο…

thrapsano4.280421
Μια ματιά στη φύση, πάντα γαληνεύει και κρατάει σε μια ισορροπία την ψυχή που το έχει τόσο ανάγκη… Θαρρείς πως «περπατάς» ήδη στους χωματόδρομους που έχεις ζήσει από παιδί… Και το χαίρεσαι. Επειδή πραγματικά είναι ωραίο! Και επειδή ξεφεύγεις από όλα όσα σε καταβαρύνουν και σε απασχολούν.

thrapsano5.280421
Και μετά επιστροφή στο χωριό. Στη γειτονιά που έχεις μεγαλώσει, εκεί που έχεις παίξει σαν παιδί, που έχεις περάσει μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής σου και έχουν χαραχτεί στην καρδιά σου και το μυαλό σου. Όλα αυτά τα θυμάμαι ακόμα... Αλλά επίσης με πολύ αγάπη, αφού εδώ βρισκόμασταν με τους φίλους μου και συμμαθητές στην ίδια τάξη, για τα παιχνίδια μας.

thrapsano6.280421
Θυμάμαι τους δυο Γιώργηδες και τον Γιάννη, να παίζουμε «ντελή» ή κρυφτό ή να μαζεύουμε εκείνες τις περίφημες σημαίες κρατών σε αυτοκόλλητα από τις γκοφρέτες Bingo που αγοράζαμε από του Παναγή στην πλατεία. Μόνο τον ένα Γιώργο, τον ξάδελφο μου, είδα τελευταία και τον ευχαριστώ που το κάναμε αυτό, με αφορμή μια εξυπηρέτηση που μου έκανε, φέρνοντας μου πράγματα από το χωριό.

Ένα μικρό ρεκόρ για ένα site σαν τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ: Ξεπεράσαμε τις 6.000 αναρτήσεις!

triantafilo1.230421
Θα μπορούσες να το πεις κι έτσι, ένα μικρό ρεκόρ για τα δεδομένα ενός ιστότοπου σαν τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ… Με συνέπεια και σταθερότητα, συνεχίζουμε να τον ενημερώνουμε καθημερινά, αποφεύγοντας σκόπιμα την πολύ άμεση επικαιρότητα που σχολιασμένη με τέχνη θα μας έδινε αναγνωσιμότητα. Αλλά δεν είναι αυτό που μας ενδιαφέρει.

triantafilo2.230421
Πιο πολύ στεκόμαστε στα απλά καθημερινά πράγματα. Συνήθειες της ζωής, εικονογραφημένες με εικόνες που, είτε έχουμε τραβήξει εμείς με το κινητό μας τηλέφωνο, είτε μας έχουν στείλει φίλοι αναγνώστες μας που θέλουν να μοιραστούν μαζί μας και τους ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτή την όμορφη κίνηση τους.

triantafilo3.230421
Περάσαμε λοιπόν τις 6.000 αναρτήσεις! Πρακτικά αυτό σημαίνει πώς αν προσπαθούσατε να διαβάσετε όλα όσα έχουμε προσθέσει στα 15 χρόνια παρουσίας μας στο διαδίκτυο, θα χρειαζόσασταν περισσότερο από μια εβδομάδα συνεχούς ανάγνωσης χωρίς διάλειμμα για φαγητό. Φυσικά το υλικό είναι κατανεμημένο κατά θέματα για να βρίσκει κανείς πιο εύκολα ότι αναζητά.

triantafilo4.230421
Ότι διαβάζετε, είναι η υπ. αριθμόν 6.003 ανάρτηση, σύμφωνα με την αρίθμηση που κάνει το ίδιο το site. Κι αυτό άραγε, σημαίνει κάτι; Ασφαλώς και σημαίνει! Μέσα σ’ αυτό αποτυπώνεται ο κόσμος, όπως τον βλέπω μέσα από τα μάτια μου κι όπως τον έζησα τα τελευταία 15 χρόνια. Και δεν ήταν και τα πιο εύκολα, αν τα δει κανείς ρεαλιστικά.

triantafilo5.230421
Μαζί μου ωρίμασε κι αυτό, περνώντας από διάφορα στάδια… Για ένα όμως είμαι περήφανος. Δεν είπα συνειδητά ψέματα, δεν κορόιδεψα, επιδιώκοντας αναγνωσιμότητα, έλεγα πάντα την αλήθεια κι αυτό που είχα στην καρδιά μου και οι τακτικοί αναγνώστες μου, μπορούν να σας το βεβαιώσουν αυτό. Συνέχισα να διατηρώ το χώρο ως πεδίο άσκησης των δημοσιογραφικών ανησυχιών μου, βοηθώντας κι άλλους.

triantafilo6.230421
Κι έτσι θα συνεχίσω να κάνω όσο αντέχω και μπορώ. Επειδή σαφώς, οι προτεραιότητες μου έχουν αλλάξει. Αλλά δεν θα πάψω ποτέ να εκφράζω και να διατυπώνω ανοιχτά τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου. Και σας ευχαριστώ που σ’ αυτό το ωραίο ταξίδι είστε συνοδοιπόροι μου. Αυτό μου δίνει κουράγιο και δύναμη.

Όμορφη μέρα, γεμάτη λουλούδια και πολύ αγάπη από τους αγαπημένους καλούς μας φίλους

exi.xronia.mazi1
Η μέρα εξελίχθηκε πολύ όμορφα χθες, ημέρα της έκτης επετείου του γάμου μας με τη Σούλα... Κι επειδή λόγω κορονοϊού, ήμασταν μόνοι μας και η φωτογραφία είναι σέλφι. Δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα...

exi.xronia.mazi2
Αλλά όλα ήταν ωραία... Και η τούρτα που κόψαμε από το ζαχαροπλαστείο "Διοτίμα", στη γειτονιά μας, εξαιρετική. Την κόψαμε το απόγευμα, ξεχωριστά από το γεύμα για να μην πέσουν όλα μαζεμένα.

exi.xronia.mazi3
Αυτό το υπέροχο τριαντάφυλλο μας ήρθε από τη Βόρειο Ελλάδα και ήταν η μεγάλη μας έκπληξη. Αλλά έτσι είναι οι φίλοι. Ακόμα και από μακριά, μας σκέφτονται με τον καλύτερο τρόπο. Τους ευχαριστούμε!

exi.xronia.mazi4
Και το γεύμα μας φροντίσαμε να είναι εξαιρετικό, όπως απαιτεί η περίσταση. Προσεγμένο και διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Μια μέρα μπορούσε και η Σούλα να απολαύσει την περιποίηση από άλλους.

exi.xronia.mazi5
Αλλά αυτά που μας τρέλαναν ήταν τα λουλούδια! Τι χαρά ήταν αυτή που πήραμε. Κάποια τα είχαμε φροντίσει εμείς, κάποια άλλα όμως μας ήρθαν από αγαπημένους φίλους που μας σκέφτηκαν.

exi.xronia.mazi6
Τι όμορφο που είναι να νιώθεις ότι περιτριγυρίζεσαι από τους καλύτερους φίλους. Τεράστιο κεφάλαιο αυτό. Κοντά παντού, στη χαρά και στη λύπη! Πόσο πιο δυνατός νιώθεις με μερικά τέτοια μικροπράγματα.

exi.xronia.mazi7
Τα πάντα ήταν πανέμορφα... Σας ευχαριστούμε από καρδιάς. Δεν προλαβαίνουμε να διαβάζουμε τα μηνύματα σας. Και οι κάρτες σας και τα τηλεφωνήματα σας, μας ενθάρρυναν πολύ. Ευχαριστούμε από καρδιάς!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA