Ο τοίχος εκεί, στέκει ακόμα. Αντιστέκεται. Όχι στη φθορά του χρόνου, αλλά στην κοινή λογική και τις επανειλημμένες οχλήσεις. Την ιστορία του τη γνωρίζετε. Την έχω γράψει πολλές φορές μέχρι τώρα, εξαντλώντας μελάνι και πληκτρολόγια, χωρίς κανένα, απολύτως, αποτέλεσμα. Είναι μια ιστορία αδιαφορίας, γραφειοκρατίας και ενός κινδύνου που ελλοχεύει πάνω από τα κεφάλια των περαστικών.

Οι φωτογραφίες είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της κατάστασης. Ο τοίχος, ετοιμόρροπος, με εμφανή τα σημάδια της αποσάθρωσης, «συγκρατείται» από μια κόκκινη-άσπρη κορδέλα σήμανσης, η οποία περισσότερο μοιάζει με διακόσμηση παρά με ουσιαστικό μέτρο ασφαλείας. Πίσω από τον τοίχο, η συκιά, φουντωτή και ανενόχλητη, απλώνει τα κλαδιά της, προσθέτοντας βάρος και πίεση σε μια ήδη καταπονημένη κατασκευή.

Η συνηθισμένη, μέχρι τώρα, «λύση» του Δήμου Αθηναίων; Έρχεται το γερανοφόρο όχημα, κλαδεύει λίγο τη συκιά, αποδυναμώνει κάπως το βάρος και φεύγει. Μια κίνηση εντυπωσιασμού, που δεν αγγίζει την ουσία του προβλήματος. Γιατί, όπως όλοι γνωρίζουμε, η πραγματική ζημιά δεν γίνεται από τα κλαδιά, αλλά από τις ρίζες. Ρίζες που εισχωρούν στα θεμέλια του τοίχου, τον αποσαθρώνουν και τον απομακρύνουν από τη σταθερότητά του.

Αυτή τη φορά, όμως, ο Δήμος αποφάσισε να αλλάξει τακτική. Και η νέα του κίνηση είναι, αν μη τι άλλο, προκλητική. Τοποθέτησε μια ανακοίνωση, την οποία βλέπετε στη δεύτερη φωτογραφία, δίνοντας 10ήμερη διορία στους ιδιοκτήτες να κόψουν μόνοι τους τα κλαδιά. «Παρακαλούμε όπως προβείτε εντός 10 ημερών στην κλάδευση του δένδρου ιδιοκτησίας σας…», αναφέρει το κείμενο.

Σιγά μη το κάνουν! Γιατί να μπει σε κόπο και έξοδα ο ιδιοκτήτης, όταν ο ίδιος ο Δήμος, στην ίδια ανακοίνωση, του προσφέρει τη λύση; «Σε διαφορετική περίπτωση, η Υπηρεσία Πρασίνου θα προβεί στην κλάδευση, για λόγους ασφαλείας». Είναι σαν να τους λέει: «Έχετε 10 μέρες να το κάνετε εσείς, αλλιώς, μην ανησυχείτε, θα το κάνουμε εμείς για εσάς». Ποιος, λογικός, ιδιοκτήτης θα ξόδευε χρήματα και χρόνο, όταν ξέρει ότι η «δουλειά» θα γίνει, τελικά, από τον Δήμο;

Αυτή η διορία των 10 ημερών δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας εμπαιγμός. Μια επικοινωνιακή κίνηση για να φανεί ότι ο Δήμος «κάνει κάτι», ενώ στην πραγματικότητα απλώς παρατείνει την κατάσταση. Οι ρίζες θα συνεχίσουν να κάνουν τη ζημιά τους. Ο τοίχος θα συνεχίσει να αποδυναμώνεται. Και ο κίνδυνος να πέσει πάνω σε ανθρώπους θα παραμένει.

Περιμένουμε τη συνέχεια… Και, δυστυχώς, φοβόμαστε ότι θα είναι η ίδια: ένα ακόμα κλάδεμα, μια ακόμα προσωρινή ανακούφιση, και η επιστροφή στην αβεβαιότητα. Μέχρι πότε, όμως, θα παίζουν με την ασφάλειά μας; Μέχρι πότε ο τοίχος θα αντιστέκεται, και η κοινή λογική θα υποχωρεί;

Αρκεί, άραγε, μια προσεγμένη, μοντέρνα βιτρίνα για να δώσει πραγματική δυναμική σε ένα ανθοπωλείο ή σε οποιοδήποτε εμπορικό κατάστημα; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα: όχι απαραίτητα! Σίγουρα, η εξωτερική εμφάνιση είναι το πρώτο «δόλωμα». Μια όμορφη πρόσοψη τραβάει το βλέμμα, προκαλεί την περιέργεια και προσκαλεί τον περαστικό να κάνει μια στάση. Ύστερα όμως, η πρώτη εντύπωση υποχωρεί και τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους. Η ουσία της επιχείρησης κρύβεται πίσω από το τζάμι, στον τρόπο με τον οποίο ο επαγγελματίας επικοινωνεί με τον πελάτη.

Όταν ξεκινάει η συζήτηση με τον άνθρωπο που διαχειρίζεται το κατάστημα, εκεί είναι που αλλάζουν όλα: ο τόνος της φωνής, το πραγματικό ενδιαφέρον για τις ανάγκες σου, οι εναλλακτικές λύσεις που σου προτείνει και η διάθεση εξυπηρέτησης είναι οι παράγοντες που τελικά σε κάνουν είτε να επιλέξεις το κατάστημα είτε να προσπεράσεις.  Προσπερνώντας τη Δυρραχίου στα Σεπόλια, το συγκεκριμένο ανθοπωλείο τραβά αμέσως την προσοχή. Η αισθητική του εξωτερικού χώρου είναι αναμφισβήτητα προσεγμένη: η ζεστή επένδυση από φυσικό ξύλο στους τοίχους, οι μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες και ο μοντέρνος φωτισμός δημιουργούν ένα πολύ σύγχρονο, φιλόξενο περιβάλλον.

Στο πεζοδρόμιο, η εικόνα συμπληρώνεται από μια πλούσια έκθεση φυτών — από προσεκτικά τοποθετημένες γλάστρες με ανθισμένες αζαλέες, κυκλάμινα, γαριφαλιές και begonia σε έντονα χρώματα, μέχρι καταπράσινα δενδρύλλια, εσπεριδοειδή και κωνοφόρα. Η ταμπέλα υπόσχεται ολοκληρωμένες υπηρεσίες για «Γάμο, Βάπτιση, Διακόσμηση», ενώ οι διακριτικές κάρτες τιμών πάνω στα γλαστράκια δείχνουν μια προσπάθεια οργάνωσης.  Κι όμως, παρά την προσεγμένη εικόνα, η ιστορία αποδεικνύει διαχρονικά ότι καμία καλή βιτρίνα δεν αρκεί από μόνη της. Ο σύγχρονος πελάτης ζητάει πολύ περισσότερα από μια όμορφη σκηνοθεσία.

Αναζητά την αυθεντική ανθρώπινη επαφή, την ουσιαστική συμβουλή για τη φροντίδα ενός φυτού, την ευελιξία στις τιμές και πάνω απ’ όλα την αίσθηση ότι ο επαγγελματίας απέναντί του νοιάζεται πραγματικά να καλύψει τις ανάγκες του. Σε μια αγορά όπου ο ανταγωνισμός είναι έντονος και οι επιλογές αμέτρητες, η βιτρίνα μπορεί να ανοίξει την πόρτα, αλλά είναι η ανθρώπινη εξυπηρέτηση που κρατάει τον πελάτη και τον μετατρέπει σε πιστό φίλο του καταστήματος. Η ομορφιά των λουλουδιών προσελκύει το μάτι, αλλά η ζεστασιά του ανθρώπου είναι αυτή που κερδίζει την καρδιά.