Όμορφες αναμνήσεις από τα αθώα παιδικά μου χρόνια… Ψηφίδες, η ζωή μου!

sxolio

Θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία... Θα πρέπει να είμαι τρίτη δημοτικού ή μικρότερος και ήταν από τις κλασικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο. Νομίζω ο ίδιος φωτογράφος μας την έκανε και κορνίζα. Η μητέρα μου, την είχε σε περίοπτη θέση κι εγώ την κληρονόμησα. Θα τη δείτε σπίτι μου... Παραπέμπει σε όμορφες παιδικές μνήμες...

ikogenia
Τις φωτογραφίες αυτές τι έχει η Στασούλα μας, στο σπίτι της… Αν θυμάμαι καλά τις είχαμε στο πατρικό μου, πριν βάλω μπροστά να το φτιάξω στη σημερινή του μορφή, όπως το βλέπετε στο τέλος αυτής της ιστοσελίδας, χαμηλά. Σ’ αυτή εδώ, είναι όλη η οικογένεια μου και εγώ (με κρατά ως τον μικρότερο, η μητέρα μου στα πόδια της).

Όρθιοι, από αριστερά, η Στασούλα, δίπλα της η Γεωργία (δεν ζει πια…), ο Κωστής μας και η Μαλάμω. Και καθιστοί, η μητέρα μου Παπαδιό, με εμένα και φυσικά ο πατέρας μου, Λευτέρης.

Θα πρέπει να είναι τραβηγμένη από κάποιον πλανόδιο φωτογράφο, στην εξωτερική αυλή του σπιτιού μας, από αυτούς με τον τρίποδα και τις πλάκες που περνούσαν από τα χωριά τα παλιά χρόνια κι έβγαζαν μεροκάματο με τέτοιες φωτογραφίες.

mbambas.mama
Μια ακόμα φωτογραφία του πατέρα μου και της μητέρας μου, όταν ήταν νεώτεροι, που επίσης είναι μεγάλη κορνίζα σήμερα στο σπίτι της Στασούλας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυθεντική. Απ’ ότι θυμάμαι από τις διηγήσεις τους, ο πατέρας μας, "έπεσε" χρονικά να πάει στρατιώτης, σε μια εποχή που τα πράγματα δεν ήταν και τόσο αυστηρά, λίγο μετά τη Γερμανική Κατοχή.

Και επειδή είχε τρία παιδιά να μεγαλώσει, συχνά «έφευγε» από το στρατό για ένα – δυο χρόνια, μέχρι που η αστυνομία (χωροφυλακή τότε…) να τον εντοπίσει και να του ζητήσει να … επιστρέψει πίσω στη μονάδα του.

Εδώ, μάλλον πρόκειται για κολάζ. Τα έκαναν αυτά, στην εποχή των παιδικών μου χρόνων... Με ένα πρωτόγονο τρόπο, αλλά τα έκαναν, οι πλανόδιοι φωτογράφοι... Έκαναν δηλαδή μόνταρα, δυο διαφορετικές φωτογραφίες σε μία και σε πολλές περιπτώσεις έβαζαν μάλιστα και… χρώματα, σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε μια εποχή που η χρωματιστή φωτογραφία δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στη ζωή μας. Πώς δεν μπορώ να φανταστώ την τεχνική, αλλά ήταν σα να... ζωγράφιζαν τη φωτογραφία!

Αχ, πώς λαχταρώ τη στιγμή που θα τους ξαναδώ και θα τους σφίξω στην αγκαλιά μου και του δυο! Η μητέρα μου, πρόλαβε και γνώρισε την αλήθεια, αλλά και στον πατέρα μου, θα του δοθεί η ευκαιρία να μάθει… Ήταν δεκτικός, έντιμος, δίκαιος, καθαρός...

Στο δρυόδασος (βελανιδιές) της Φολόης στην Ηλεία. Εδώ γίνεται ένα από τα καλύτερα μέλια

Posted in Επικαιρότητα

dris.folois1
Τις φωτογραφίες τις είδαμε στο Facebook, ανεβασμένες από τον φίλο μας Πασχάλη Δελλή, έναν από τους ανθρώπους των μελιών Παπαδοπούλου... Αυθεντικές φωτογραφίες καθώς φαίνεται ότι ό διος τις τράβηξε, αφού στο μέρος αυτό έχουν κυψέλες με τα μελίσσια τους. Ας του ρίξουμε μια ματιά. Είναι υπέροχο.

dris.folois2
Το οροπέδιο της Φολόης βρίσκεται στις νοτιοδυτικές κάτω απολήξεις του όρους Ερυμάνθου επί των οροπεδίων Φολόης και Πηνείας. Εμπίπτει διοικητικά στους Δήμους Λασιώνος και Φολόης και στα όρια των Δήμων Λαμπείας και Ωλένης. Στο οροπέδιο απαντάται ένα από τα μεγαλύτερα δάση βελανιδιών.

dris.folois3
Καλύπτει μια έκταση 42 χιλιάδων στρεμμάτων και είναι από τα λίγα αμιγώς σπερμοφυή σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το δάσος της Φολόης ή αλλιώς της Κάπελης βρίσκεται μέσα στις λεκάνες απορροής των ποταμών Ερυμάνθου και Πηνειού. Κι εδώ γίνεται ένα από τα καλύτερα μέλια Παπαδοπούλου.

dris.folois4
Οι δυσμενείς κλιματικές και εδαφικές συνθήκες προσδίδουν στο δάσος προστατευτικό χαρακτήρα τόσο στο έδαφος όσο στις καλλιέργειες και στα έργα πολιτισμού, από τα οποία διέρχονται οι ποταμοί Αλφειός και Πηνειός. Το δασικό σύμπλεγμα Κάπελης - Φολόης με μέσο ύψος 600 μέτρα είναι ένα πλούσιο οικοσύστημα με πλούσια χλωρίδα και πανίδα.

dris.folois5
Το κυνήγι επιτρέπεται στην περιοχή από 20 Αυγούστου έως τα τέλη Φεβρουαρίου, ύστερα από απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, η οποία καθορίζει τα είδη ζώων που επιτρέπεται το κυνήγι τους. Υπάρχουν ζώνες που επιτρέπεται το κυνήγι και σε κάποιες περιοχές που απαγορεύεται, για να μπορούν τα ζώα και τα πουλιά να πολλαπλασιάζονται.

dris.folois6
Τα αναπαραγόμενα είδη είναι ο φιδαετός, ο χρυσαετός, ο πετρίτης, ο μπούφος, η αλκυόνη, ο λευκονώτης και ο μουστακοτσιροβάκος. Τα επιτρεπόμενα είδη κυνηγιού είναι ο λαγός, η ορεινή πέρδικα, τα αγριογούρουνα στην περιοχή του Ερυμάνθου, αποδημητικά πουλιά, αγριοπερίστερα, φάσες μπεκάτσες, τρυγόνια κ.ά.

Και από τη ζέστη της Αθήνας, ας πάμε στη δροσιά του βουνού, κάπου κοντά στις Σέρρες

Posted in Επικαιρότητα

 parea.ilia1
Αν μας αρέσει κάτι σ' αυτή την καθημερινή διαδικτυακή επαφή, είναι ότι κινούμαστε εύκολα, χωρίς προβλήματα, με γνώμονα την καρδιά. Για μας, οι φίλοι μας είναι που καθορίζουν τα πράγματα και το μοίρασμα που κάνουμε μαζί τους, ότι πιο ωραίο έχουμε. Ας πάμε λοιπόν σε ένα βουνό των Σερρών να δούμε πώς περνά εκεί μια αντροπαρέα φίλων...

parea.ilia2
Ο φίλος μας Ηλίας Θεολόγου, μας έστειλε αρκετές φωτογραφίες... Αλλά εμείς επιλέξαμε μόνο αυτές τις έξι, επειδή συνήθως τόσες μας χρειάζονται για μια αξιοπρεπή ανάρτηση. Το κάνουν κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Δείτε και πέρσι τέτοιον καιρό που είχαμε κάνει μια ανάλογη ανάρτηση ΕΔΩ.

parea.ilia3
Πάντα άρεσε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και τους αναγνώστες του, αυτή η απλή όμορφη ζωή, όπου τα άλογα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα και δεν έχουν τον φόβο των ανθρώπων... Εδώ βρίσκουν ακόμα πράσινο να βοσκήσουν. Αχ αυτή η ελευθερία, πόσο μας γοητεύει. Και τα άλογα, αγέρωχα όπως είναι, είναι οι καλύτεροι εκφραστές της.

parea.ilia4
Αυτό το τοπίο, μπορεί να θαυμάσει κανείς, από εδώ ψηλά. Μακριά, στο βάθος, μόλις που διακρίνεται, είναι ο κάμπος, οι άνθρωποι, η ζωή... Εδώ η ησυχία η ηρεμία, οι πηγές με το κρύο νερό, ο πλάτανος με το ίσκιο του... Λίγα πράγματα χρειάζεται ο άνθρωπος για να νιώσει καλά... Κι όταν τα βρει, ακραγγίζει την ευτυχία.

parea.ilia5
Άλλη μια φωτογραφία με τα άλογα ελεύθερα που βόσκουν δίπλα στο αγροτικό αυτοκίνητο το οποίο υποδηλώνει την παρουσία ανθρώπων... Δεν ενοχλούνται καθόλου, ίσως επειδή και εκείνοι είναι φιλικοί μαζί τους. Τελικά όλοι μπορούμε να ζήσουμε μαζί, φτάνει να κατοικεί η ειρήνη ανάμεσα μας.

parea.ilia6
Οι φίλοι μας, αφού έφαγαν ότι κρατούσαν σ' αυτή την εκδρομή την έριξαν στον ύπνο. Κάτω από τον παχύ ίσκιο του πλάτανου. Μέσα στη φύση. Αναμφίβολα, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο. Να' ναι καλά και να συνεχίσουν κάθε χρόνο να την κάνουν αυτή την εξόρμηση τους στη φύση...

Είδαμε, από κοντά, έστω και κλειστό, το υπέροχο «θέατρο Άλσος» στο Πεδίον του Άρεως...

Posted in Επικαιρότητα

theatro.alsos.1
Εδώ, ο ηθοποιός, συγγραφέας και παρουσιαστής Γιώργος Οικονομίδης, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με το ιστορικό αναψυκτήριον «Άλσος» που δέσποζε στην κοσμική Αθήνα τη δεκαετία του ’50, ανέδειξε καλλιτέχνες οι οποίοι ακολούθησαν λαμπρή καριέρα, όπως ο Χάρυ Κλύν, ο Γιάννης Βογιατζής, ο Κώστας Χατζής.

theatro.alsos.2
Φέτος ξεκίνησε τις παραστάσεις τον Ιούνιο και θα συνεχίζει ώς τον Σεπτέμβριο, 17 υπέροχοι ηθοποιοί, 37 τραγούδια με 12μελή ζωντανή ορχήστρα, 24μελές μπαλέτο, 1.000 κοστούμια επί σκηνής και 300 περούκες, δίνουν πνοή στον ελληνικό κινηματογράφο και στο ιστορικό κτίριο των 1.600 τ.μ. υπέροχο ως χώρο αναψυχής, εστίασης και πολιτισμού.

theatro.alsos.3
“Το δικό μας σινεμά”, το θεατρικό μιούζικαλ με την υπογραφή του συγγραφικού δίδυμου των μεγάλων επιτυχιών, Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα και τις ευφάνταστες χορογραφίες του Φωκά Ευαγγελινού, έρχεται στο ανακαινισμένο ιστορικό Θέατρο Άλσος. Και μαζί τους μια πλειάδα ηθοποιών.

theatro.alsos.4
Ο Σπύρος Παπαδόπουλος, η Δέσποινα Βανδή, ο Παύλος Χαϊκάλης, ο Κώστας Κόκλας, η Κατερίνα Λέχου, ο Μέμος Μπεγνής, ο Γιώργος Χρανιώτης, η Σύλβια Δελικούρα, η Παρθένα Χοροζίδου, η Ευγενία Σαμαρά, η Μαριλού Κατσαφάδου, η Μαριαλένα Ροζάκη, ο Γιώργος Τσούρμας, ο Γιάννης Ρούσος, ο Δημήτρης Γαλάνης και σε ξεχωριστούς ρόλους η Πηνελόπη Πιτσούλη, η Ελένη Γερασιμίδου και ο Γιώργος Κωνσταντίνου, είναι μερικοί ηθοποιοί.

theatro.alsos.5
Όσοι το είδαν μιλάνε για εξαιρετικές ερμηνείες, υπέροχα τραγούδια και χορός, μέσα σε ένα ευφάνταστο σκηνικό, με υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον ήχο και φώτα τελευταίας τεχνολογίας. “Το δικό μας σινεμά”, είναι η ιστορία κάποιων καλλιτεχνών που ξεκινάνε περίπου το 1955 όταν πια αρχίζει η μεγάλη άνοδος του κινηματογράφου, ζουν την μεγάλη δόξα της δεκαετίας του '60 και ακολουθούν την πτώση του σινεμά στη δεκαετία του '70.

theatro.alsos.6
“Το δικό μας σινεμά”, με χαρακτήρες και τραγούδια αγαπημένα, μεγάλες επιτυχίες που έχουν γραφτεί στην ψυχή και τη μνήμη μας, περιδιαβαίνει τα χρόνια της μεγάλης ανόδου, της ακμής και της παρακμής του ελληνικού κινηματογράφου μέσα από τις ζωές κάποιων πρωταγωνιστών του κινηματογράφου.

Όμορφη που θα ήταν, αν ήταν αληθινή η εικόνα της άδειας Αθήνας! Αλλά δεν είναι αλήθεια

Posted in Επικαιρότητα

adeia athina1
Άδεια πόλη ήταν η Αθήνα, ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου. Την είδαν τα Site, οι τηλεοράσεις στα ρεπορτάζ τους, τη ζήσαμε κι εμείς που είμαστε εδώ, αυτές τις μέρες. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτή η μέρα. Μερικές μέρες νωρίτερα είχαμε καταγράψει κι εμείς το ίδιο θέμα. Δείτε ΕΔΩ.

adeia athina2
Τίποτα δεν θυμίζει το πολυσύχναστο κέντρο της πρωτεύουσας... Ελάχιστοι επιβάτες περιμένουν τα σχεδόν άδεια λεωφορεία στις στάσεις, τα φανάρια ανάβουν και σβήνουν μάταια πολλές φορές, αφού ούτε οχήματα ούτε πεζοί διεκδικούν τον δρόμο, ενώ η ένταση του κέντρου μοιάζει να έχει ξεθυμάνει.  

adeia athina3
Σταδίου, Ακαδημίας, Πανεπιστημίου, Κηφισίας, Πατησίων, έχουν κυριολεκτικά αδειάσει. Οι μετακινήσεις στο κέντρο της πόλης για τους οδηγούς οχημάτων φαντάζουν πιο εύκολες και γρήγορες από ποτέ, αν όχι ιδανικές, με τους χρόνους να εκμηδενίζονται.  

adeia athina4
Φυσικά έτσι ήταν πάντα η Αθήνα, αυτές τις μέρες... Δείτε ΕΔΩ ένα ρεπορτάζ φωτογραφικό που έκανα στη γειτονιά που μένω, την Ακαδημία Πλάτωνα και τον Κολωνό πριν από πέντε χρόνια... Αλλά, δυστυχώς, αυτό δεν κρατάει πολύ. Είναι πολύ ωραίο για να είναι αληθινό... Οι επιστροφές των εκδρομέων θα αρχίσουν σύντομα.

adeia athina5
Πλατεία Κολοκοτρώνη. Δυο βήματα από το Σύνταγμα. Συνήθως θα τη δείτε γεμάτη κόσμο. Μια τέτοια εικόνα σπάνια μάλλον πρέπει να την κρατήσουμε για το αρχείο μας. Να λέμε "τη ζήσαμε κι έτσι την Αθήνα". Ήρεμη, ήσυχη, όπως θα έπρεπε να είναι κάθε μεγαλούπολη που σέβεται τον εαυτό της.

adeia athina6
Η άδεια Αθήνα σύντομα θα αποτελεί παρελθόν. Από τις επόμενες μέρες, όπως και κάθε χρόνο, θα μπει ξανά στους γνώριμους ρυθμούς της. Θα επιστρέψουν οι άνθρωποι που είχαν λόγους να φύγουν για λίγο στην επαρχία, να αλλάξουν παραστάσεις. Φωτογραφίες: EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πηγή: www.lifo.gr

Ελάτε να σας πάμε στην Ιερισσό... Ένας όμορφος πρωινός περίπατος δίπλα στη θάλασσα

Posted in Επικαιρότητα

ierissos2019.1
Πέρσι τέτοιον καιρό είχαμε πάει μαζί με τον Αριστομένη και τη Χάρις στην Ιερισσό και μας είχε φιλοξενήσει ο σαρκικός αδελφός της με τη σύζυγο του, Ελένη... Να σας θυμίσουμε μια ανάρτηση που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ πέρσι; Δείτε ΕΔΩ. Υπέροχος τόπος!

ierissos2019.2
Κοντά εκεί είναι η μικρή πόλη της Ιερισσού. Η Ιερισσός, με 3.455 κατοίκους το 2011, βρίσκεται στην αρχή της τρίτης κατά σειρά χερσονήσου του Άθω της Χαλκιδικής και απέχει περίπου 100 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Όποιον δρόμο κι αν προτιμήσεις, έχει τις ομορφιές του.

ierissos2019.3
Μπορεί να την προσεγγίσει κανείς είτε μέσω της εθνικής οδού 16 (Θεσσαλονίκης - Ιερισσού), είτε μέσω της Εγνατίας οδού βγαίνοντας στην έξοδο της Ρεντίνας ή στην έξοδο της Ασπροβάλτας. Όταν φτάσει όμως θα αποζημιωθεί από την ομορφιά της παραλίας και της θάλασσας.

ierissos2019.4
Εδώ θα δεις το Ποτάμι που έκλεισε την εκβολή του η ψιλή άμμος της αγριεμένης θάλασσας. Θυμάμαι είχαμε βγάλει τις παντόφλες μας και περπατούσαμε την ακροθαλασσιά, ώστε να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, ξεχωριστά όπως ακριβώς της αξίζει... Μερικά πράγματα, δεν ξεχνιούνται.

ierissos2019.5
Κάτι τέτοιες ώρες είναι που "ξυπνάει" μέσα σου ο ποιητής. Κι είναι σαν να βλέπεις μια καλάμια παραχωμένη και ξερή που στην προσπάθεια της να ζήσει, βλάστησε. Τι υπέροχο να φτάνει η πρασινάδα σχεδόν μέσα στη θάλασσα. Μοναδικό φαινόμενο περιβαλλοντικής ομορφιάς.

ierissos2019.6
Να κι ένας κορμός που εδώ και μια δεκαετία "τον βλέπω μόνο να αντιστέκεται σε κάθε καιρό". Και, αν προσέξετε, στον κορμό κάποιος προσπάθησε να αφήσει κάποιο μήνυμα... Άραγε θα το πάρει ο παραλήπτης; Αλλά εκείνος ή εκείνη που το έστειλε θα γαλήνεψε η ψυχή του (της).

Φεγγαράδα στη σκιά της Ακρόπολης, στην πιο όμορφη Πανσέληνο του Αυγούστου... Τη ζήσαμε!

Posted in Επικαιρότητα

panselinos.avg.1
Την είδαμε κι αυτή την Πανσέληνο του Αυγούστου, την Πέμπτη που μας πέρασε, στην Ακρόπολη! Κι αυτή τη φορά τη φωτογράφιση της είχε αναλάβει η Σούλα. Πήρε τόσο στα σοβαρά το ρόλο της που ένιωσα την ανάγκη να τη βγάλω κι εγώ μια φωτογραφία την ώρα που έκανε τη δουλειά της.

panselinos.avg.2
Είχε κάνει μια δική της τεχνική… Ζουμάρισε το κινητό της περίπου στο ίδιο σημείο της Ακρόπολης και προσπαθούσε κάθε δυο – τρία λεπτά να τραβά ένα στιγμιότυπο καθώς το πανέμορφο φεγγάρι έβγαινε από πάνω της. Και σωστά, γιατί σε κανένα μισάωρο θα χάνοντας μέσα στα σύννεφα.

panselinos.avg.3
Παρακολουθούσαμε όλη αυτή την ομορφιά από το μικρό μπαλκόνι του 2ου ορόφου του «Thission View», επί τις Αποστόλου Παύλου… Και η Σούλα συνέχισε να καταγράφει με το φακό της, όλη αυτή τη φυσική ομορφιά. Το αποτέλεσμα της δουλειάς της, βλέπετε σήμερα.

panselinos.avg.4
Είχε πολύ ζέστη, όπως όλες τις τελευταίες μέρες, αλλά φύσαγε που και που, ένα δροσερό αεράκι το οποίο έκανε υποφερτή την κατάσταση… Την είδαμε όμως και την απολαύσαμε την Πανσέληνο του Αυγούστου. Κι απ’ ότι ξέρουμε κι άλλοι αδελφοί και φίλοι είχαν κατέβει για την ίδια αιτία στην Ακρόπολη.

panselinos.avg.5
Πανέμορφο φαινόμενο που μπορούσες να το απολαύσεις όσο αυτό ήταν ορατό, επειδή ο συννεφιασμένος ουρανός δεν άφηνε και πολλά περιθώρια. Εννέα και μισή ξεκίνησε να βγαίνει ο μεγάλος δίσκος του, πίσω από την Ακρόπολη. Και μισή ώρα, αργότερα, χάθηκε..

panselinos.avg.6
Από μπαλκόνι μας, έστρεψα το βλέμμα μου κάτω στο πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου. Άξιζε τον κόπο. Οι περιπατητές είχαν σταματήσει και είχαν στρέψει το βλέμμα τους στην Ακρόπολη, ώστε κατέγραφαν με το δικό τους τρόπο την Πανσέληνο… Πάντα μας άρεσε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Πολλοί εκδράμουν αυτή την περίοδο... Εμείς, ας το κάνουμε με τα μάτια των φίλων μας

Posted in Επικαιρότητα

kanalia1
Η επαρχία είναι ότι καλύτερο αυτές τις μέρες. Και πολλοί επωφελούνται από τις αργίες, για να επισκεφτούν το τόπο τους. Επειδή ο δικός μας ο τόπος, το Θραψανό, είναι κάπως μακριά, ας πάμε στο χωριό του φίλου μου Άρη που είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε (δείτε ΕΔΩ) πέρσι τον Σεπτέμβρη. Με τη βοήθεια φίλων μας...

kanalia2
Αυτή είναι η βρύση με το τρεχούμενο νερό στην πλατεία, όπως και ο πλάτανος στην πρώτη φωτογραφία... Εδώ καθίσαμε πέρσι και φάγαμε για μεσημέρι ένα σουβλάκι... Σίγουρα ο Άριστομένης θα έχει πιεί νερό από αυτή τη βρύση. Δείτε τον ΕΔΩ σε ένα περσινό δημοσίευμα μας, πώς συγκινήθηκε από το πατρικό του.

kanalia3
Και στο βάθος ο κάμπος της Καρδίτσας... Το χωρίο είναι χτισμένο σε υψόμετρο μόλις 350 μέτρων, όπως και το Θραψανό, αλλά όλα αυτά τα μέτρα τα κάνεις απότομα, οπότε νομίζεις ότι βρίσκεσαι κάπου πολύ ψηλά. Δείτε το ΕΔΩ σε ένα ακόμα δημοσίευμα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, χειμώνα καιρό...

kanalia4
Δέντρα τεράστια θα συναντήσεις πολλά στο χωριό Κανάλια. Και η δροσιά τους είναι ότι καλύτερο μέσα σ' αυτή τη ζέστη του Αυγούστου. Δες το αυτό. Κοντεύει με τις ρίζες του να σπάσει το μπετόν. Και θα το σπάσει. Τίποτα δεν μπορεί να το αντισταθεί στην ανάπτυξη του...

kanalia5
Μια ακόμα άποψη του χωριού, Κανάλια... Το γνωρίσαμε χάρις στον Αριστομένη και το αγαπήσαμε κι εμείς. Χωριό, χωριό... Πετρόχτιστο με τις κεραμοσκεπείς στέγες του. Ευτυχώς που η πολεοδομία επιβάλει αυτή την τακτική, όταν κάποιος σχεδιάζει να ανακαινίσει το σπίτι του, διατηρώντας τη φυσική ομορφιά του.

kanalia6
Εν Καναλίοις, λοιπόν... Απλή η πινακίδα που έχει τοποθετήσει ο Μορφωτικός Εξωραϊστικός Σύλλογος του χωριού. Φαίνεται ότι ακόμα εδώ υπάρχουν άνθρωποι νέοι στο μυαλό, που αγαπούν τον τόπο τους και επιδιώκουν τα καλύτερα γι' αυτόν. Μπράβο τους! Το κάνουν με πολύ όμορφο τρόπο.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος αν τον καταφέρουμε είναι να μπουν πλακάκιαν τόσο στην εσωτερική αυλή οσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους.

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι δύο μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ( ή όποια κυβέρνηση), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ και εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA