Σύκο: Έρχεται το απόλυτο καλοκαιρινό φρούτο
Το καλοκαίρι στην Ελλάδα έχει άρωμα θάλασσας, γεύση καρπουζιού και… το γλυκό άρωμα του σύκου. Αυτό το “ταπεινό” φρούτο, που ευδοκιμεί στις μεσογειακές χώρες των Βαλκανίων και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, είναι ο απόλυτος σύντροφός μας στις καλοκαιρινές διακοπές. Είτε το απολαμβάνουμε δροσερό στην παραλία μετά τις βουτιές, είτε το βρίσκουμε στους πάγκους των λαϊκών αγορών, το σύκο είναι το σήμα κατατεθέν του καλοκαιριού. Η γλυκιά “καρδιά” του μας ταξιδεύει σε αναμνήσεις από παιδικά καλοκαίρια.
Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτό το κείμενο, αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο την ποικιλία και τη φρεσκάδα αυτού του μοναδικού φρούτου.
Πέρα από την υπέροχη γεύση του, το σύκο είναι ένας διατροφικός “θησαυρός”. Είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες Α, Β1 και Β2, οι οποίες συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του οργανισμού. Επιπλέον, περιέχει μέταλλα όπως ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, μαγγάνιο, νάτριο και κάλιο.
Μάλιστα, τα σύκα αποτελούν πλούσιες πηγές καλίου, το οποίο βοηθάει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Η υψηλή περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες τα καθιστά εξαιρετικά για την πέψη, ενώ οι αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες προστατεύουν τον οργανισμό από τις ελεύθερες ρίζες.
Αν και το φρέσκο σύκο είναι ο “βασιλιάς” του καλοκαιριού, οι πραγματικοί λάτρεις του, δεν το αποχωρίζονται ούτε τον χειμώνα. Τα αποξηραμένα σύκα είναι μια εξαιρετική εναλλακτική λύση, που μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε τα οφέλη τους όλο τη χρονιά. Είναι ιδανικά για σνακ, προστίθενται σε σαλάτες, γιαούρτι ή ακόμα και σε γλυκά.
Το σύκο είναι ένα δώρο της μεσογειακής φύσης που μας χαρίζει υγεία και απόλαυση. Αυτό το καλοκαίρι, ας αφεθούμε στη γλυκιά του αγκαλιά και ας απολαύσουμε κάθε του μπουκιά.
Οι φωτογραφίες είναι της Vasiliki Ayfanti παρμένες από το διαδίκτυο και την ομάδα “Κάθε Εικόνα Και Μια Ιστορία” στο Facebook.
Το βλέμμα ενώνει Κεντρική Ελλάδα και Εύβοια
Στο σημερινό μας δημοσίευμα εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ιδιαίτερο, αυθαίρετο «πάντρεμα». Συγκεντρώσαμε τέσσερα φωτογραφικά στιγμιότυπα που αποτύπωσαν δύο καλοί μας φίλοι, ο Γιώργος και ο Πέτρος. Δύο άνθρωποι που δεν ζουν κοντά, που κινούνται σε διαφορετικούς γεωγραφικούς χώρους και που, πολύ πιθανόν, δεν έχουν γνωριστεί ποτέ προσωπικά. Ο Γιώργος μάς στέλνει τις εικόνες του από την Κεντρική Ελλάδα, ενώ ο Πέτρος μάς μεταφέρει στην Εύβοια, στην ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας.
Κι όμως, παρά τη χιλιομετρική απόσταση, κοιτάξτε προσεκτικά τη βαθιά συναισθηματική συγγένεια που αποπνέουν οι λήψεις τους. Οι φωτογραφίες μάς μεταφέρουν σε εκείνες τις μεταβατικές, μαγικές ώρες της ημέρας —στο γλυκό ξημέρωμα ή στο μελαγχολικό δειλινό, εκεί όπου τα όρια του χρόνου θολώνουν και δεν είναι εύκολα ευδιάκριτα. Στις δύο εικόνες, η ματιά κινείται πάνω στην άσφαλτο, σε έναν άδειο αυτοκινητόδρομο που στρίβει απαλά. Ο ουρανός πάνω από τα βουνά έχει πάρει ένα δραματικό, χρυσαφένιο χρώμα, καθώς οι ηττημένες ακτίνες του ήλιου παλεύουν με τα βαριά, γκρίζα σύννεφα της βροχής.
Είναι η αίσθηση της κίνησης, του ταξιδιού και της αναζήτησης. Στις άλλες δύο φωτογραφίες, το σκηνικό γίνεται πιο στατικό, σχεδόν τελετουργικό. Βρισκόμαστε πάνω από το καπό ενός αυτοκινήτου, όπου ένας μωβ θερμός καφέ και ένα μικρό φορητό ραδιόφωνο γίνονται οι σιωπηλοί σύντροφοι της στιγμής. Στο φόντο, η κορυφογραμμή ενός γυμνού, πέτρινου λόφου στεφανώνεται από ένα εκρηκτικό, πορτοκαλί και κόκκινο ουρανό, που μοιάζει να έχει πάρει φωτιά. Μια κεραία στο βάθος υψώνεται σαν μοναχικός φάρος. Εδώ κυριαρχεί η ηρεμία, η στάση για ανάσα, η απόλαυση της μοναξιάς.
Στην πραγματικότητα, δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία ποιος από τους δύο τράβηξε ποιες φωτογραφίες, ούτε το αν το φως ανήκει στην ανατολή ή στη δύση. Το πιο σημαντικό, το αληθινά πολύτιμο, είναι ότι και οι δύο, την ίδια σχεδόν στιγμή, ένιωσαν την ανάγκη να σταματήσουν τον χρόνο. Είδαν κάτι ομολογουμένως ωραίο, κάτι που τους άγγιξε την ψυχή, και θέλησαν να το κρατήσουν ζωντανό. Το βλέπετε κι εσείς; Αυτή είναι η δύναμη της εικόνας: να γεφυρώνει τις αποστάσεις και να αποδεικνύει ότι, όσο μακριά κι αν βρισκόμαστε, κάτω από τον ίδιο ουρανό μοιραζόμαστε πάντα τα ίδια συναισθήματα.
Τρίτη μέρα κρητικού γλεντιού, στο Θραψανό
Η συζήτηση γύρω από τα κρητικά γλέντια, έτσι όπως αυτά έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, είναι μεγάλη. Προσωπικά, έχω μια διαφορετική άποψη για τον τρόπο με τον οποίο στήνονται και διεξάγονται πλέον αυτές οι βραδιές, όμως επιλέγω να την κρατήσω για μένα. Είναι απόλυτα σεβαστό ότι για πολλούς ανθρώπους αυτές οι εκδηλώσεις αποτελούν μια βαθιά ανάγκη για «εκτόνωση» και ψυχαγωγία, γι’ αυτό και τις έχουν αγκαλιάσει, εντάσσοντάς τις ως αναπόσπαστο έθιμο στα καλοκαιρινά πανηγύρια συγκεκριμένων ημερών. Δικαίωμά τους.
Στον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» επιλέγουμε απλώς να δίνουμε χώρο στην ενημέρωση. Αντιμετωπίζουμε αυτές τις διοργανώσεις ως κάτι διαφορετικό, μια αφορμή που προσφέρει γνήσια χαρά και διέξοδο σε εκείνους που τις περιμένουν πώς και πώς κάθε καλοκαίρι.
Με αυτή τη διάθεση, μοιραζόμαστε μαζί σας το πρόγραμμα για ένα δυνατό παραδοσιακό τριήμερο στα μέσα Ιουλίου, γεμάτο με μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα της κρητικής μουσικής σκηνής. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού διοργανώνει τρεις συνεχόμενες βραδιές με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, δίνοντας την ευκαιρία για γνήσια κρητική διασκέδαση:
Την Πέμπτη 16 Ιουλίου: Η αρχή έγινε με τον Χρύσανθο Μακράκη και τον Νίκο Γ. Μανιουδάκη, οι οποίοι άνοιξαν το τριήμερο με έντονο παραδοσιακό χρώμα.
Την Παρασκευή 17 Ιουλίου: Τη σκυτάλη πήρε ο Κωστής Νοδαράκης, έτοιμος να ξεσηκώσει το κοινό με τη λύρα και τα τραγούδια του.
Σήμερα Σάββατο 18 Ιουλίου, το τριήμερο κορυφώνεται με τον Αντώνη Μαρτσάκη, έναν από τους πιο αγαπητούς καλλιτέχνες της νέας γενιάς που ξέρει καλά πώς να κρατά αμείωτο το κέφι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο, ενώ για όσους επιθυμούν να εξασφαλίσουν τη θέση τους, το τηλέφωνο κρατήσεων είναι το 6986835811.
Είτε συμφωνεί κανείς με τη σύγχρονη μορφή αυτών των εκδηλώσεων, είτε όχι, η μουσική παράδοση της Κρήτης παραμένει ένας ζωντανός πυρήνας συνάντησης των ανθρώπων. Κι εμείς είμαστε εδώ για να καταγράφουμε και να δίνουμε βήμα σε ό,τι δίνει χαρά και ζωντάνια στον τόπο μας.
Βόλτα πριν την επιστροφή στο λιοπύρι της Αθήνας
Το ταξίδι μας στη βρετανική πρωτεύουσα φτάνει σήμερα στο τέλος του. Μέσα από τις φωτογραφίες που μοιραστήκαμε μαζί σας αυτές τις μέρες, προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε τον παλμό μιας πόλης που δεν κοιμάται ποτέ, που συνδυάζει την ιστορία με την απόλυτη νεωτερικότητα. Όπως φαίνεται και στα στιγμιότυπα, οι δρόμοι του Λονδίνου είναι ένα ζωντανό μωσαϊκό. Άνθρωποι κάθε εθνικότητας, ντόπιοι που βιάζονται να πάνε στις δουλειές τους με έναν καφέ στο χέρι και τουρίστες με τα μάτια στραμμένα ψηλά, γεμίζουν τα πεζοδρόμια.
Από το κοσμοπολίτικο Soho και την Oxford Street μέχρι τις ήρεμες γωνιές κατά μήκος του Τάμεση, το Λονδίνο προσφέρει εικόνες γεμάτες κίνηση, χρώμα και ζωντάνια. Οι φωτογραφίες μας «κλείδωσαν» αυτήν ακριβώς την ατμόσφαιρα: τη συνύπαρξη του κλασικού κόκκινου λεωφορείου με τους σύγχρονους ουρανοξύστες και την ενέργεια ενός πλήθους που γίνεται ένα με το αστικό τοπίο. Από αύριο, όμως, επιστρέφουμε στα δικά μας. Η επιστροφή στην πραγματικότητα της Αθήνας μάς επιφυλάσσει μια γνώριμη, αλλά δύσκολη υποδοχή.
Οι μετεωρολόγοι έχουν ήδη σημάνει συναγερμό για τον επερχόμενο καύσωνα και η πρωτεύουσα ετοιμάζεται να ψηθεί. Στο κέντρο της Αθήνας, το μπετόν και η άσφαλτος λειτουργούν σαν θερμοσυσσωρευτές, πολλαπλασιάζοντας την αίσθηση της ζέστης και κάνοντας την καθημερινότητα αποπνικτική. Η αντίθεση με τη δροσιά και τη βροχερή αύρα του Λονδίνου, που βλέπουμε στις εικόνες, δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη. Ωστόσο, για όποιον αγαπάει πραγματικά τα ταξίδια, κάθε τέλος είναι απλώς η αφορμή για μια νέα αρχή. Μπορεί τώρα να κλεινόμαστε για λίγο στα κλιματιζόμενα δωμάτια, αλλά το μυαλό είναι ήδη έτοιμο για τις επόμενες εξορμήσεις.
Με την πρώτη ευκαιρία, θα επιστρέψουμε στη Βρετανία για να εξερευνήσουμε τις κρυφές της γωνιές ή θα «πετάξουμε» για μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, έτοιμοι να γνωρίσουμε νέες κουλτούρες, γεύσεις και αρχιτεκτονική. Μέχρι τότε, κρατάμε τις αναμνήσεις και τις εικόνες από τις λονδρέζικες βόλτες ως «αντίδοτο» στις υψηλές θερμοκρασίες που έρχονται. Καλό καλοκαίρι, προστατευτείτε από τη ζέστη και μείνετε συντονισμένοι, γιατί τα ταξίδια αυτού του site δεν σταματούν ποτέ!
Εκεί που οι δεινόσαυροι παίρνουν ξανά ζωή!
Επιστρέφουμε για τρίτη φορά στις σελίδες του «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» και στον μαγικό κόσμο του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο. Αυτή τη φορά, αφήνουμε για λίγο τα επιβλητικά κτίρια και τις επιστημονικές αναλύσεις για να εστιάσουμε σε αυτό που πραγματικά κλέβει την παράσταση και «ξελογιάζει» τους πιτσιρικάδες – αλλά και όσους κρύβουν ακόμα ένα παιδί μέσα τους. Μιλάμε, φυσικά, για τους απόλυτους πρωταγωνιστές του μουσείου: τους δεινόσαυρους και τα προϊστορικά ζώα.
Τι είναι αυτό που κάνει μικρούς και μεγάλους να στέκονται με ανοιχτό το στόμα μπροστά στα εκθέματα; Η απάντηση κρύβεται στην απίστευτη τέχνη και τεχνολογία των αναπαραστάσεων. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το σημερινό μας άρθρο, δεν πρόκειται απλώς για στατικά απολιθώματα ή ψυχρά οστά. Οι άνθρωποι του μουσείου έχουν κάνει μια εκπληκτική δουλειά, ζωντανεύοντας αυτά τα χαμένα πλάσματα που κάποτε κυριαρχούσαν στον πλανήτη μας και ξαφνικά εξαφανίστηκαν, αφήνοντας πίσω τους μόνο μύθους και ερωτηματικά.
Η εμπειρία είναι σχεδόν απόκοσμη. Καθώς περπατάς στις ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες, έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με τον επιβλητικό Tyrannosaurus Rex. Χάρη στην εξελιγμένη ρομποτική (animatronics), ο T-Rex κινείται, στρέφει το βλέμμα του προς το μέρος σου και βγάζει έναν υπόκωφο βρυχηθμό που δονεί την ατμόσφαιρα. Είναι τόσο «ζωντανός» που, για μια στιγμή, ξεχνάς ότι βρίσκεσαι σε μουσείο του 21ου αιώνα και νιώθεις το δέος της προϊστορικής εποχής.
Φυσικά, το Χόλιγουντ έβαλε το χεράκι του. Οι σύγχρονοι κινηματογραφιστές, με ταινίες-σταθμούς όπως το Jurassic Park, έχτισαν πάνω σε αυτά τα πλάσματα απίθανες ιστορίες μυθοπλασίας. Τους έδωσαν χαρακτήρα, τους μετέτρεψαν σε ήρωες και τους έβαλαν για τα καλά στις καρδιές μας. Όμως, εδώ, στο Μουσείο του Λονδίνου, η μυθοπλασία συναντά την πραγματικότητα. Οι τέλειες αναπαραστάσεις της επιστημονικής ομάδας ξεπερνούν κάθε κινηματογραφικό εφέ, γιατί τις αγγίζεις, τις βλέπεις να αναπνέουν δίπλα σου και αντιλαμβάνεσαι το πραγματικό τους μέγεθος.
Καρποί της εποχής, του Ηλία και της Κατερίνας
Έχουμε γράψει πολλές φορές στο παρελθόν για τον κήπο του φίλου μας Ηλία, έξω από το σπίτι του, στην Αναστασιά Σερρών. Είναι ένας τόπος όπου η αγάπη για τη γη και η φροντίδα μετατρέπουν ένα απλό οικόπεδο σε έναν αληθινό παράδεισο καρπών. Ο Ηλίας και η σύζυγός του, η Κατερίνα, φροντίζουν να έχουν τα πάντα εκεί. Όπως χαριτολογώντας λέει ο ίδιος, μόνο μπανάνες δεν έχουν, καθώς αυτές δεν ευδοκιμούν ακόμα στη Βόρεια Ελλάδα. Αλλά αν η κλιματική αλλαγή συνεχιστεί, ποτέ δεν ξέρεις – μπορεί να δούμε και τέτοια εξωτικά φρούτα να φυτρώνουν σύντομα στην περιοχή!
Στο σημερινό δημοσίευμα, θα σας ταξιδέψουμε νοερά σε αυτόν τον ευλογημένο κήπο, δείχνοντάς σας πώς φαίνονται μερικοί από τους καρπούς των δέντρων αυτήν την εποχή. Οι φωτογραφίες που μας έστειλε ο Ηλίας μιλούν από μόνες τους και μας μεταφέρουν την ομορφιά και την αίσθηση της φύσης που αναζωογονείται. Ξεκινάμε με τις ελιές, όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Τα ελαιόδεντρα είναι φορτωμένα με μικρές, πράσινες ελιές, που υπόσχονται μια πλούσια σοδειά το φθινόπωρο. Η εικόνα αυτή αποπνέει την αίσθηση της παράδοσης και της σύνδεσης με τη γη, καθώς η ελιά είναι ένα από τα πιο εμβληματικά δέντρα της ελληνικής υπαίθρου.
Συνεχίζουμε με τα σταφύλια, που στην φωτογραφία φαίνονται ακόμη άγουρα, αλλά γεμάτα υποσχέσεις. Οι τσαμπιά κρέμονται βαριά από τα κλήματα, και μπορούμε να φανταστούμε τη γεύση τους όταν ωριμάσουν και γίνουν γλυκά και ζουμερά. Είναι μια εικόνα που μας θυμίζει τη σημασία της υπομονής και της αναμονής για τους καρπούς της εργασίας μας. Στη συνέχεια, βλέπουμε τα ρόδια. Αυτά τα εντυπωσιακά φρούτα, με το έντονο κόκκινο χρώμα τους, φαίνονται σχεδόν έτοιμα για συγκομιδή.
Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τα μήλα. Αυτά τα κλασικά φρούτα φαίνονται τραγανά και λαχταριστά, έτοιμα να γίνουν μέρος μιας νόστιμης μηλόπιτας ή απλώς να καταναλωθούν φρέσκα. Η εικόνα τους μας φέρνει στο μυαλό τις γεύσεις και τις μυρωδιές του φθινοπώρου. Τέλος, βλέπουμε τα αχλάδια.Αυτά τα φρούτα, με το χαρακτηριστικό σχήμα τους, φαίνονται ζουμερά και γλυκά, έτοιμα να προσφέρουν μια δροσερή απόλαυση τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.
Ο κήπος του Ηλία στην Αναστασιά Σερρών είναι ένας τόπος όπου η φύση γιορτάζει και μας προσφέρει απλόχερα τους καρπούς της. Οι φωτογραφίες αυτές είναι μια μικρή γεύση από την ομορφιά και την αφθονία που μπορούμε να βρούμε εκεί. Ελπίζουμε να σας εμπνεύσουν να δημιουργήσετε τον δικό σας παράδεισο, ακόμα και σε ένα μικρό μπαλκόνι, και να απολαύσετε τις απλές χαρές που μας προσφέρει η γη.
Με το βλέμμα στη ΔΕΘ το νέο φύλλο του ΤΥΠΟΥ
Με την ολοκλήρωση και την αποστολή στο πιεστήριο του 449ου φύλλου της εφημερίδας «Ο ΤΥΠΟΣ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών», κλείνει ένας ακόμη έντονος κύκλος ενημέρωσης, αγώνα και καταγραφής των διεκδικήσεων του κλάδου για το προηγούμενο τρίμηνο. Οι άνθρωποι της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών (ΠΟΣΣ) μπορούν πλέον να πάρουν μια μικρή ανάσα για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, γνωρίζοντας όμως καλά ότι η επιστροφή του Σεπτεμβρίου θα σημάνει την έναρξη μιας νέας, κρίσιμης περιόδου ενόψει και των πρωθυπουργικών εξαγγελιών στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Το κεντρικό ερώτημα του νέου φύλλου αποτυπώνει με σαφήνεια την αγωνία χιλιάδων απόμαχων της δουλειάς: «Θα αποκαταστήσει ο πρωθυπουργός την αξιοπρέπεια των συνταξιούχων;» Η ΠΟΣΣ, με υπευθυνότητα και τεκμηρίωση, θέτει προ των ευθυνών της την κυβέρνηση, καλώντας τα Σωματεία – μέλη της σε δυναμική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνει η ΓΣΕΕ τις ημέρες της ΔΕΘ.
Οι διεκδικήσεις των συνταξιούχων δεν είναι υπερβολικές, αλλά δίκαιες και επιβεβλημένες από την πραγματικότητα της ακρίβειας που εξανεμίζει το εισόδημα. Μεταξύ των βασικών αιτημάτων ξεχωρίζουν η ανάγκη για πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις (που να καλύπτουν τον πληθωρισμό), η πλήρης κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), καθώς και η άμεση λήψη μέτρων κατά της ακρίβειας στα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης.
Παράλληλα, το πρωτοσέλιδο φέρνει στο προσκήνιο το μείζον ζήτημα οριστικής ρύθμισης των συντάξεων χηρείας, στηρίζοντας τις διαχρονικές διεκδικήσεις της ΑΓΣΣΕ για τη μη εφαρμογή των περικοπών του «νόμου Κατρούγκαλου» και τη διασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για τις πληγείσες οικογένειες.
Διαβάστε πατώντας ΕΔΩ, ολόκληρη την εφημερίδα όπως θα κυκλοφορήσει σε λίγο μέσω των ΕΛΤΑ σε όλους τους συνταξιούχους Σιδηροδρομικούς, μέλη των Σωματείων της δύναμης της ΠΟΣΣ…