Μ’ αρέσει εκεί που βρίσκομαι να παρακολουθώ τη ζωή στην καθημερινότητά της. Αυτή η απλή αλήθεια ήταν ο οδηγός μου σήμερα το πρωί. Οι καινούριες ανατολές μας αρέσουν, το ξέρετε όλοι εσείς, οι φίλοι μας. Έτσι λοιπόν, σήμερα, από την Άνω Αλμυρή Κορινθίας, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάτι ξεχωριστό: τέσσερα στιγμιότυπα που ζήσαμε στο άνοιγμα μιας νέας μέρας, όπως τα κατέγραψα στο κινητό μου τηλέφωνο με διαφορά μερικών λεπτών…

Μας δίνουν την πρώτη, δειλή αχτίδα. Ο ήλιος, μια απαλή χρυσή σφαίρα, ίσα που ξεπροβάλλει πάνω από τον ορίζοντα, φωτίζοντας τον χωματόδρομο και την άκρη της αυλής μας. Τα χρώματα στον ουρανό ξεχωρίζουν, αλλά είναι ακόμα ήπια, σαν μια υπόσχεση. Λίγα λεπτά αργότερα, ο ήλιος έχει κερδίσει ύψος. Η λάμψη του γίνεται πιο έντονη, πιο ζεστή. Οι φυλλωσιές των δέντρων, που πριν ήταν απλές σιλουέτες, αρχίζουν να φωτίζονται από μέσα. Ο χωματόδρομος τώρα “λούζεται” στο φως, και το λευκό του σπιτιού γίνεται ακόμα πιο λαμπερό.

Αλλάζοντας οπτική γωνία, η ανατολή μας αποκαλύπτει μια άλλη πλευρά της ομορφιάς της. Τώρα, οι ακτίνες του ήλιου, σαν χρυσά βέλη, διαπερνούν τον γειτονικό ελαιώνα. Τα ξερά χόρτα στο χωράφι μοιάζουν να “φλέγονται” από το φως. Τα χρώματα αλλάζουν σιγά – σιγά, παίρνοντας αποχρώσεις του κεχριμπαριού και του χαλκού. Στο τελευταίο στιγμιότυπο, ο ήλιος είναι πια ψηλά, ολοκληρώνοντας την ανατολή του.

Το φως είναι πανίσχυρο, δημιουργώντας μια αίσθηση ζεστασιάς και ενέργειας. Η μέρα σηκώνεται για τα καλά. Η Άνω Αλμυρή είναι πλέον πλήρως φωτισμένη, έτοιμη για τη δράση της ημέρας. Καθώς βλέπω αυτές τις τέσσερις εικόνες, σκέφτομαι: Τι όμορφο να μπορείς να απαθανατίζεις αυτές τις μικρές, αλλά τόσο σημαντικές, αλλαγές στο φως και στο χρόνο. Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα να κάνουμε το πρόγραμμα μας. Με μέριμνα για την ώρα, μιας και οι θερμοκρασίες είναι ιδιαίτερα υψηλές για την εποχή… Αλλά αυτή η ανατολή μας έδωσε την απαραίτητη ενέργεια.

Υπάρχουν κάποιοι τόποι που τους συνδέεις με την απόλυτη χαλάρωση, και κάποιοι άνθρωποι που τους συνδέεις με την ίδια την έννοια της «πατρίδας» και της ζεστασιάς. Για εμάς, αυτές οι μέρες στην Αλμυρή Κορινθίας συνδυάζουν και τα δύο.

Βρισκόμαστε εδώ και λίγες μέρες στο σπίτι της αγαπημένης μας φίλης, της Νίτσας. Γνωριζόμαστε χρόνια τώρα και με το πέρασμα του χρόνου, αυτή η σχέση έχει γίνει μια βαθιά, αληθινή, αδελφική φιλία.

Μέσα σε έναν κόσμο που τρέχει με χίλια, συνειδητοποιείς πως υπάρχουν ακόμα ωραίοι άνθρωποι. Άνθρωποι αυθεντικοί, που δίνουν την ψυχή τους για τους φίλους τους χωρίς να ζητούν τίποτα σε αντάλλαγμα. Νιώθουμε βαθιά τυχεροί που μας έχει στην καρδιά της, και ακόμα πιο τυχεροί που την έχουμε κι εμείς στη ζωή μας.

Μια μικρή γεύση από το καταφύγιό μας

Κάθε γωνιά εδώ γύρω εκπέμπει αυτή την ηρεμία που τόσο είχαμε ανάγκη. Από την πρώτη στιγμή που φτάνεις και αντικρίζεις την ολάνθιστη είσοδο με τις βουκαμβίλιες, νιώθεις ότι μπαίνεις σε έναν μικρό επίγειο παράδεισο.

Ακόμα και η θέα από το εσωτερικό του σπιτιού προς την καταπράσινη αυλή, σε προσκαλεί να καθίσεις, να χαλαρώσεις και να απολαύσεις έναν καφέ με καλή κουβέντα.

Γεμίζουμε μπαταρίες, μοιραζόμαστε αναμνήσεις, κάνουμε σχέδια για το μέλλον και, πάνω από όλα, απολαμβάνουμε την αξία της αληθινής φιλοξενίας.

Σε ευχαριστούμε για όλα, Νίτσα μας!

Θυμάστε την υπόσχεση που δώσαμε όταν ξεκινήσαμε την ψηφιακή μας ξενάγηση στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο; Είπαμε ότι θα μοιραστούμε μαζί σας ένα πλήθος εκθεμάτων και, όπως είδατε στις προηγούμενες αναρτήσεις, το τηρήσαμε! Είδαμε μαζί την εντυπωσιακή γενική εικόνα του μουσείου, περιηγηθήκαμε στον συναρπαστικό τομέα με τα αιγυπτιακά ευρήματα και θαυμάσαμε τα επιβλητικά ασσυριακά ανάγλυφα.

Αυτές τις μέρες, το ταξίδι μας μας έφερε στις αίθουσες με τους ελληνικούς θησαυρούς. Στεκόμαστε με δέος μπροστά στα γλυπτά του Παρθενώνα Η περιήγησή μας στους μακρύς διαδρόμους μας γεμίζει με ανάμικτα συναισθήματα. Γνωρίζουμε, όπως και εσείς, ότι γύρω από αυτά τα συγκεκριμένα εκθέματα έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση, τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς, για το δίκαιο αίτημα της επιστροφής τους στους τόπους καταγωγής τους.

Είναι ένα θέμα που μας αγγίζει όλους βαθιά. Ωστόσο, σε αυτή τη φάση, δεν θα επεκταθούμε περισσότερο σε αυτό. Αυτή η κουβέντα, αν και εξαιρετικά σημαντική, δεν είναι της παρούσης. Σκοπός μας τώρα είναι να σας μεταφέρουμε την εμπειρία αυτού που είδαμε και ζήσαμε. Μετά από αυτή την έντονη δόση πολιτισμού και ιστορίας, ήρθε η ώρα για ένα μικρό, αλλά απαραίτητο, τάιμ άουτ. Από αύριο, λοιπόν, και για λίγες μέρες, αφήνουμε για λίγο το Λονδίνο και επιστρέφουμε στα δικά μας.

Βρισκόμαστε ήδη στην όμορφη Αλμυρή Κορινθίας! Εδώ, θα γεμίσουμε τις μπαταρίες μας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει βουτιές στα καταγάλανα νερά του Σαρωνικού, χαλαρές βόλτες στην παραλία και καλό φαγητό με θέα τη θάλασσα. Είναι η στιγμή να απολαύσουμε την ελληνική φιλοξενία και τον ήλιο, πριν συνεχίσουμε τις ψηφιακές μας περιπέτειες. Μείνετε συντονισμένοι! Θα μοιραστούμε μαζί σας στιγμιότυπα από την ανάπαυλά μας στην Αλμυρή, και σύντομα θα επανέλθουμε με νέες αναρτήσεις και ξεναγήσεις σε άλλα ενδιαφέροντα μέρη.

Η δεύτερη μέρα της ξενάγησής μας στο Βρετανικό Μουσείο μας επιφύλασσε ένα ταξίδι σε μια από τις πιο επιβλητικές και πρώιμες αυτοκρατορίες του αρχαίου κόσμου: την Ασσυριακή Αυτοκρατορία. Με έδρα το βόρειο Ιράκ, οι Ασσύριοι κυριάρχησαν στη Μέση Ανατολή από το 900 έως το 600 π.Χ., και τα εκθέματα που φιλοξενούνται εδώ αποτυπώνουν με δέος αυτή τη δύναμη (όπως φαίνεται στην επεξηγηματική πινακίδα της φωτογραφίας  

Η δουλειά που έχει γίνει στην παρουσίαση των εκθεμάτων είναι πραγματικά εξαιρετική. Τα αντικείμενα είναι αναρίθμητα, γεμάτα ιστορική αξία, και οι κατατοπιστικές αγγλικές επιγραφές σε καθοδηγούν βήμα-βήμα, κάνοντας την περιήγηση άκρως ενδιαφέρουσα και κατανοητή. Η είσοδος στις αίθουσες σε αφήνει άφωνο. Σε υποδέχονται τα κολοσσιαία, μυθικά προστατευτικά όντα που άλλοτε στεκόταν στις πύλες των ανακτόρων για να αποτρέπουν το κακό. Προχωρώντας, μεταφέρεσαι απευθείας στην Αίθουσα του Θρόνου, το μέρος όπου ο βασιλιάς δεχόταν αυλικούς, διπλωμάτες και ξένους αιχμαλώτους.

Οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με ανάγλυφα γλυπτά από το παλάτι του Ashurnasirpal II στο Nimrud (περίπου το 870 π.Χ.). Τα ανάγλυφα αυτά, που εκτείνονται σε τεράστιους διαδρόμους, απεικονίζουν: Προστατευτικά υπερφυσικά πνεύματα και τελετουργίες. Σκηνές από τους θριάμβους του βασιλιά στον πόλεμο και στο κυνήγι. Σφηνοειδείς επιγραφές που υμνούν τα κατορθώματά του.

Πέρα από τα μεγάλα μνημεία, η συλλογή περιλαμβάνει και πιο γήινα, αλλά εξίσου εντυπωσιακά αντικείμενα, όπως μεγάλα πήλινα αγγεία αποθήκευσης αλλά και μικρότερα ανάγλυφα που δείχνουν με απίστευτη λεπτομέρεια τη σχέση των Ασσυρίων με τα ζώα και τις πολεμικές τους μηχανές, όπως η ανάγλυφη παράσταση με τα άλογα και τον αναβάτη. Το Βρετανικό Μουσείο καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, προσφέροντας μια συγκλονιστική ματιά στο πώς η τέχνη χρησιμοποιήθηκε ως το απόλυτο εργαλείο πολιτικής και θρησκευτικής προπαγάνδας χιλιάδες χρόνια πριν. Η εξερεύνηση συνεχίζεται στο αυριανό μας δημοσίευμα!

Ζαγορά Πηλίου, ξημερώματα ώρα 7:00 π.μ. Τι υπέροχη που είναι η ανατολή! Εμείς βέβαια την έχουμε ζήσει και τη γνωρίζουμε καθώς έχουμε μείνει για αρκετές μέρες στα δωμάτια της φίλης μας Βικτώριας, ιδιαίτερα εγώ που μου αρέσει το πρωινό ξύπνημα. Αν μάλιστα ανατρέξετε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, στο αρχείο, σίγουρα θα βρείτε πολλές τέτοιες στιγμές. Η ουσία της σημερινής φωτογραφίας είναι στο ότι, η ομορφιά στο ξημέρωμα της μέρας διατηρεί διαχρονικά την ομορφιά της…