Ο Διευθυντής που άφησε εποχή στο 54ο Λύκειο

Υπάρχουν άνθρωποι που ταυτίζονται τόσο βαθιά με το έργο τους, ώστε η απουσία τους να σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Γιώργος Κρικώνης, ο επί χρόνια Διευθυντής του 54ου Λυκείου Αθηνών, στα Σεπόλια. Στη φωτογραφία τον βλέπουμε “επί το έργον”, στο γραφείο του, στην οδό Καλαμά, εκεί όπου χτυπούσε η καρδιά μιας σχολικής μονάδας που σήμερα πια δεν υπάρχει. Δεν είναι τυχαίο ότι το σχολείο καταργήθηκε το 2012, αμέσως μόλις ο ίδιος βγήκε στη σύνταξη· λες και η παρουσία του ήταν το “οχυρό” που το κρατούσε ζωντανό.
Μια σχέση που έγινε φιλία
Η γνωριμία μας ξεκίνησε θεσμικά: εκείνος στο τιμόνι του σχολείου κι εγώ από τη θέση του Προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. Σε ένα περιβάλλον όπου συχνά οι ρόλοι αυτοί έρχονται σε σύγκρουση, εμείς βρήκαμε τον κοινό τόπο. Καταλάβαμε νωρίς πως δεν είχαμε τίποτα να χωρίσουμε, αλλά όλα να τα μοιραστούμε για το καλό των παιδιών.
Η συνταγή της επιτυχίας ήταν απλή αλλά σπάνια:
- Αμοιβαία εμπιστοσύνη: Κάθε πρόβλημα αντιμετωπιζόταν με ειλικρίνεια.
- Κοινό όραμα: Θέλαμε ένα σχολείο που να “πετάει”, και το καταφέραμε.
- Ανθρωπιά: Πάνω από τους τίτλους και τις σφραγίδες, υπήρχε πάντα ο άνθρωπος.
Μνήμες αμέτρητες
Σήμερα, συνταξιούχοι και οι δύο, παραμένουμε φίλοι. Οι μνήμες από εκείνα τα χρόνια στα Σεπόλια είναι αμέτρητες. Το 54ο Λύκειο μπορεί να έκλεισε τις πόρτες του και να συγχωνεύτηκε στο 53 , αλλά οι αξίες που πρέσβευε ο Γιώργος Κρικώνης και η υποδειγματική συνεργασία που χτίσαμε, παραμένουν ζωντανές στις καρδιές των μαθητών και των γονιών που πέρασαν από εκεί.
Γιώργο, σε ευχαριστούμε για όλα.
«Η Ελλάδα των Γεύσεων» στο Σύνταγμα, παράδοση

Στην «καρδιά» της Αθήνας, στην κάτω πλατεία του Συντάγματος, μια μικρή αλλά γεμάτη αρώματα και γεύσεις γιορτή έχει στηθεί αυτές τις μέρες. Η έκθεση «Η Ελλάδα των Γεύσεων» συγκεντρώνει μικρούς παραγωγούς από κάθε γωνιά της χώρας, αναδεικνύοντας τον γαστρονομικό πλούτο της ελληνικής γης και το μεράκι των ανθρώπων της. Περπατώντας ανάμεσα στα περίπτερα, η αίσθηση είναι διαφορετική από αυτή μιας απλής αγοράς.

Εδώ, το εμπόριο αποκτά ξανά το παλιό, «ανθρώπινο» πρόσωπό του. Οι ίδιοι οι παραγωγοί —άνθρωποι που παλεύουν με αξιοπρέπεια για να κρατήσουν ζωντανές τις μικρές τους επιχειρήσεις— είναι εκεί για να σε υποδεχτούν. Με χαμόγελο και υπομονή, μας εξήγησαν τις διαδικασίες παραγωγής, από τη συλλογή της πρώτης ύλης μέχρι την τυποποίηση και την τελική προώθηση των προϊόντων τους. Αν την επισκεφτείτε, αφιερώστε λίγο χρόνο για να μιλήσετε με τους παραγωγούς. Οι ιστορίες πίσω από κάθε βαζάκι μέλι ή κάθε κομμάτι παραδοσιακής πίτας είναι το ίδιο νόστιμες με το ίδιο το προϊόν!

Τι θα βρείτε στην έκθεση: Η ποικιλία είναι εντυπωσιακή και καλύπτει κάθε γούστο: Μέλι και Προϊόντα Μέλισσας: Από τον βασιλικό πολτό και τη γύρη μέχρι σπάνια είδη μελιού και παραδοσιακές κεραλοιφές. Κρητικές Λιχουδιές: Η φημισμένη Σφακιανόπιτα έχει την τιμητική της, ενώ δεν λείπει η αυθεντική ρακή από το Ρέθυμνο. Τοπικά Προϊόντα: Παραδοσιακά τυριά, παστέλια, ταχίνι με μέλι, καθώς και ιδιαίτερα ελιξίρια ευεξίας. Παράδοση από τη Μεσσηνία και την Εύβοια: Μικρές βιοτεχνίες που μεταφέρουν τις γεύσεις του τόπου τους απευθείας στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Η δική μας επίσκεψη μάς άφησε μια γλυκιά επίγευση —όχι μόνο από τον βασιλικό πολτό και τη ρακή που πήραμε μαζί μας— αλλά κυρίως από τη σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύσσεται ανάμεσα σε πωλητή και πελάτη. Είναι αυτές οι σχέσεις που μας θυμίζουν μια άλλη εποχή, όπου η αγορά ήταν και ένας τόπος κοινωνικής συνεύρεσης. Μην τη χάσετε! Η έκθεση θα βρίσκεται στην Πλατεία Συντάγματος για λίγες ημέρες ακόμη, προτού μεταφερθεί στο Πασαλιμάνι για να συνεχίσει το ταξίδι της. Αξίζει μια βόλτα για να στηρίξετε τους μικρούς Έλληνες παραγωγούς και να γεμίσετε το τραπέζι σας με προϊόντα που έχουν «ψυχή».
Άνδρος, ένα ξημέρωμα που φωτίζει την αναμονή

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που η φύση αποφασίζει να μας θυμίσει πόσο μικροί, αλλά και πόσο τυχεροί είμαστε. Το ξημέρωμα στην Άνδρο είναι μια τέτοια εμπειρία. Δεν είναι απλώς η ανατολή του ήλιου πάνω από το πέλαγος· είναι η ησυχία που συνοδεύει το πρώτο φως, είναι η μυρωδιά της αλμύρας και του θυμαριού που ξυπνούν μαζί με τη μέρα.
Όσοι είχαμε την τύχη να ζήσουμε αυτό το νησί για κάμποσες μέρες, ανάμεσα σε καλούς φίλους και ζεστή φιλοξενία, ξέρουμε πως αυτές οι εικόνες μένουν χαραγμένες μέσα μας. Σήμερα, ταξιδεύουμε ξανά πίσω σε εκείνα τα πρωινά μέσα από τον φακό της αγαπημένης μας φίλης, Ευαγγελίας.
Η Ομορφιά Μέσα από τα Μάτια των Φίλων
Οι φωτογραφίες που μας έστειλε η Ευαγγελία δεν είναι απλά τοπία· είναι μια τρυφερή υπενθύμιση πως η ομορφιά πολλαπλασιάζεται όταν τη μοιράζεσαι.
- Το ροδαλό χρώμα που βάφει τα σύννεφα.
- Ο ήλιος που ξεπροβάλλει δειλά πίσω από τις σιλουέτες των κυπαρισσιών.
- Η απεραντοσύνη του Αιγαίου που γαληνεύει το βλέμμα.
Ευαγγελία, σε ευχαριστούμε που μας κράτησες στην σκέψη σου και μας χάρισες αυτή την «ανυπέρβλητη ομορφιά». Μας θύμισες πως, όπου κι αν βρισκόμαστε, υπάρχει πάντα ένα φως που μας περιμένει να ανατείλει.

Η «κοσμοπολίτικη» αγκαλιά του Παγασητικού

Σε απόσταση μόλις 18 χιλιομέτρων από τον Βόλο, εκεί που το καταπράσινο βουνό των Κενταύρων συναντά τα γαλήνια νερά του Παγασητικού, βρίσκονται τα Καλά Νερά. Ένα παραθαλάσσιο θέρετρο που αποτελεί διαχρονικά το σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν τον τέλειο συνδυασμό χαλάρωσης, παράδοσης και τουριστικών υποδομών.
Για πολλούς από εμάς, τα Καλά Νερά δεν είναι απλώς ένας προορισμός, αλλά ένα σύνολο αναμνήσεων. Από τη δεκαετία του ’80, όταν το χωριό έσφυζε από ζωή και φιλοξενούσε τις εμβληματικές στρατιωτικές κατασκηνώσεις, η περιοχή είχε μια μοναδική αύρα.
Θυμάμαι ακόμα τα καλοκαίρια εκείνης της δεκαετίας, υπηρετώντας ως κινηματογραφιστής εκπαιδευμένος στην τότε ΥΕΝΕΔ, να προβάλλω ταινίες στο θερινό σινεμά της κατασκήνωσης για τους παραθεριστές. Η μυρωδιά του νυχτολούλουδου, ο ήχος της μηχανής προβολής και τα γέλια των οικογενειών κάτω από τα αστέρια… Αυτή η γοητεία των Καλών Νερών παραμένει αναλλοίωτη μέχρι σήμερα.
Γιατί να επισκεφθείτε τα Καλά Νερά σήμερα;
Τα Καλά Νερά έχουν καταφέρει να εξελιχθούν σε ένα πλήρες θερινό θέρετρο, χωρίς να χάσουν τον γραφικό τους χαρακτήρα.
- Η Παραλία: Διαθέτουν μια εκτεταμένη, οργανωμένη αμμουδιά με πεντακάθαρα νερά (βραβευμένη με Γαλάζια Σημαία), ιδανική για οικογένειες λόγω της ηρεμίας της θάλασσας.
- Γαστρονομία & Διασκέδαση: Ο παραλιακός πεζόδρομος είναι γεμάτος με παραδοσιακά τσιπουράδικα, ταβέρνες με πηλιορείτικες γεύσεις, μοντέρνα café και bar που παραμένουν ζωντανά μέχρι αργά το βράδυ.
- Φυσική Σκιά: Οι εντυπωσιακοί πλάτανοι και οι ευκάλυπτοι φτάνουν σχεδόν μέχρι το κύμα, προσφέροντας δροσιά ακόμα και τις πιο θερμές ώρες μιας καλοκαιρινής ημέρας.
- Υποδομές: Διαθέτει από ενοικιαζόμενα δωμάτια και boutique ξενοδοχεία μέχρι οργανωμένα camping, οι επιλογές διαμονής καλύπτουν κάθε ανάγκη.
Το Ιδανικό Ορμητήριο
Η στρατηγική θέση του χωριού το καθιστά ιδανική βάση για να εξερευνήσετε το υπόλοιπο Πήλιο:
- Μηλιές & Βυζίτσα: Σε απόσταση αναπνοής, μπορείτε να επισκεφθείτε τα ορεινά κεφαλοχώρια.
- Ο Μουντζούρης: Το ιστορικό τρενάκι του Πηλίου ξεκινά από τα γειτονικά Λεχώνια, μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσετε.
- Πεζοπορία: Τα παλιά καλντερίμια συνδέουν τα Καλά Νερά με τις γύρω περιοχές, προσφέροντας μαγευτικές διαδρομές μέσα στη φύση.
Είτε πάτε για πρώτη φορά, είτε επιστρέφετε για να αναβιώσετε αναμνήσεις περασμένων δεκαετιών, τα Καλά Νερά θα σας κερδίσουν με την απλότητα και την ποιότητά τους. Είναι ο τόπος όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά, επιτρέποντάς σας να απολαύσετε το ελληνικό καλοκαίρι που έρχεται στην πιο αυθεντική του μορφή.
«Ζωντανό» λαογραφικό κέντρο, “Κίτσου Μακρή”

Στην περιοχή του Αναύρου, στην οδό που φέρει το όνομά του, βρίσκεται το Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή, ένα κτίριο που συμπυκνώνει την ουσία της λαϊκής μας παράδοσης. Πρόκειται για την κατοικία του κορυφαίου λαογράφου (1917-1988), η οποία μετά το θάνατό του δωρίστηκε από την οικογένειά του στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, λειτουργώντας σήμερα ως παράρτημα της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του ιδρύματος.
Το σπίτι κτίστηκε το 1955 σε σχέδια του Βολιώτη αρχιτέκτονα Αργύρη Φιλιππίδη. Η αρχιτεκτονική του είναι επηρεασμένη από τα παραδοσιακά πηλιορείτικα αρχοντικά, ενταγμένα όμως σε μια σύγχρονη για την εποχή τους μορφή, ακολουθώντας το πνεύμα του κινήματος «Επιστροφή στις Ρίζες».
Η συλλογή περιλαμβάνει θησαυρούς που ο ίδιος ο Κίτσος Μακρής συγκέντρωσε με πάθος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Τα εκθέματα χρονολογούνται κυρίως στον 18ο και 19ο αιώνα και περιλαμβάνουν:
- 25 έργα του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ: Ο Μακρής υπήρξε από τους πρώτους μελετητές που ανέδειξαν την αξία του μεγάλου λαϊκού ζωγράφου.
- Μοναδικές τοιχογραφίες: Ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες των Παγώνηδων από τη Δράκεια Πηλίου και έργα του λαϊκού ζωγράφου Ν. Χριστόπουλου.
- Ξυλόγλυπτα και Κεραμικά: Στο καθιστικό, που έχει τη μορφή πηλιορείτικου «δοξάτου», θα θαυμάσετε αυθεντικές ξυλόγλυπτες οροφές από παλιά αρχοντικά.
- Αρχειακό Υλικό: Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει πάνω από 4.000 τόμους βιβλίων, καθώς και ένα πλούσιο αρχείο με χιλιάδες φωτογραφίες και διαφάνειες που αποτυπώνουν μνημεία της λαϊκής τέχνης που δεν σώζονται πια.
Πληροφορίες:
- Διεύθυνση: Κίτσου Μακρή 38, Βόλος 382 22
- Τηλέφωνο: 24210 74369
- Ωράριο Λειτουργίας: * Δευτέρα έως Παρασκευή: 09:00 π.μ. – 02:00 μ.μ.
- Σάββατο & Κυριακή: Κλειστά
Η επίσκεψη στο Λαογραφικό Κέντρο είναι μια μοναδική εμπειρία, καθώς ο επισκέπτης νιώθει ότι εισέρχεται στον προσωπικό κόσμο ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στη διάσωση του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού.
Αθήνα, πλατεία Βάθη: Ένα «σταυροδρόμι» γεύσεων

Υπάρχουν σημεία στην Αθήνα που δεν τα επισκέπτεσαι για να «αράξεις» σε ένα παγκάκι, αλλά για να νιώσεις τον παλμό της πόλης και να ανακαλύψεις τις πιο αυθεντικές γωνιές της. Η Πλατεία Βάθη είναι ακριβώς αυτό: ένας ζωντανός οργανισμός, ένα σταυροδρόμι ανθρώπων και πολιτισμών που σε προκαλεί να το περπατήσεις. Αν ο δρόμος σου σε βγάλει εδώ, η αφορμή είναι συχνά γαστρονομική.

Στην αρχή της οδού Λιοσίων 5, εκεί που ο δρόμος σχεδόν «ακουμπά» την πλατεία, κρύβεται το μυστικό για το πιο αυθεντικό ανατολίτικο φαλάφελ της πόλης. Δεν πρόκειται για άλλη μια «mainstream» επιλογή, αλλά για την τέχνη ανθρώπων που έφεραν μαζί τους τις γεύσεις και τις παραδόσεις της πατρίδας τους. Εκεί, ανάμεσα στις μυρωδιές των μπαχαρικών και τον τραγανό ρεβυθοκεφτέ, καταλαβαίνεις τι σημαίνει πραγματικό street food: άμεσο, τίμιο και γεμάτο ιστορία.

Το παράδοξο με τη Βάθη είναι ότι δύσκολα τη νιώθεις ως πλατεία με την κλασική έννοια. Δεν θα βρεις μεγάλους ανοιχτούς χώρους ή σειρές από παγκάκια για ξεκούραση. Είναι ένας αστικός κόμβος, μια ένωση δρόμων που περιβάλλεται από ψηλά κτίρια, παλιά νεοκλασικά που στέκουν ακόμα με πείσμα και τη συνεχή κίνηση των αυτοκινήτων. Η ζωή εδώ μεταφέρεται στα πεζοδρόμια.

Όταν ο καιρός το επιτρέπει, τα λιγοστά μαγαζιά εστίασης βγάζουν τα τραπεζάκια τους έξω, δημιουργώντας μικρές οάσεις μέσα στη βοή της πόλης. Είναι το ιδανικό σημείο για να παρατηρήσεις την Αθήνα στην πιο ωμή και ειλικρινή της μορφή. Το φαλάφελ και τα κεμπάπ της περιοχής είναι από μόνα τους προορισμός. Η συνύπαρξη σύγχρονων πολυκατοικιών με επιβλητικά κτίρια άλλων εποχών.
Όταν η βιομηχανική ιστορία συναντά τη γνώση

Στο πιο κεντρικό σημείο της παραλίας του Βόλου, εκεί που το αστικό τοπίο συναντά τον Παγασητικό, δεσπόζει το επιβλητικό κτίριο του Παλιού Εργοστασίου Τσιγάρων Παπαστράτου. Σήμερα, απαλλαγμένο από τους καπνούς του παρελθόντος, το κτίριο αποτελεί την έδρα των Πρυτανικών Αρχών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, συνδέοντας άρρηκτα την οικονομική ιστορία της πόλης με το ακαδημαϊκό της μέλλον.
Χτισμένο τη δεκαετία του 1930 (ολοκληρώθηκε το 1935), το κτίριο φέρει την υπογραφή μιας εποχής που ο Βόλος υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά κέντρα της Ελλάδας.
- Αρχιτεκτονική: Χαρακτηρίζεται από έναν εκλεκτικιστικό σχεδιασμό με στοιχεία Art Deco, που του προσδίδουν μια διαχρονική κομψότητα.
- Η Θέση: Η προνομιακή του τοποθεσία πάνω στο κύμα το καθιστά το “πρόσωπο” της πόλης για κάθε επισκέπτη που περιηγείται στην παραλία.
- Η Μεταμόρφωση: Μετά την παύση της λειτουργίας του ως εργοστάσιο, το κτίριο αποκαταστάθηκε υποδειγματικά, διατηρώντας την εξωτερική του αίγλη ενώ εσωτερικά διαμορφώθηκε σε έναν υπερσύγχρονο χώρο εκπαίδευσης και διοίκησης.
Από τον καπνό στα Γράμματα
Η παρουσία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο συγκρότημα Παπαστράτου έδωσε νέα πνοή στην περιοχή. Σήμερα, το κτίριο στεγάζει:
- Τις Πρυτανικές Αρχές και τις κεντρικές διοικητικές υπηρεσίες.
- Το Αμφιθέατρο «Γιάννης Κορδάτος», το οποίο φιλοξενεί μερικές από τις σημαντικότερες επιστημονικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις της Μαγνησίας.
- Τμήματα και εργαστήρια που σφύζουν από φοιτητική ζωή.
Το Συγκρότημα Παπαστράτου δεν είναι απλώς ένα κτίριο· είναι το σύμβολο της μετάβασης του Βόλου από την εποχή της βιομηχανικής παραγωγής στην εποχή της πληροφορίας και της παιδείας.