Είστε όλοι καλεσμένοι στη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας. ΟΑΚΑ, 5-6-7 Ιουλίου 2019

diethni.sinelefsi.athinas1.2019
Όλα είναι σε καλούς ρυθμούς, έτοιμα σχεδόν... Κάποιες τελευταίες πινελιές και η Διεθνής Συνέλευση της Αθήνας των Χριστιανών Μαρτύρων του ιεχωβά είναι σε εξέλιξη. Μοιράζουμε κιόλας την πρόσκληση σε όσου θα ήθελαν να παρευρεθούν μαζί μας. Δείτε ΕΔΩ.

athens2019.logo
Αυτό είναι το λογότυπο για την Αθήνα... Χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο θα παρακολουθήσουν τις εργασίες της. Και θα είναι μια χαρούμενη περίσταση για όλους μας... Όλοι έχουμε κάτι να κάνουμε για την επιτυχία της. Και παρά το γεγονός ότι ήρθε έτσι η συγκυρία, ώστε η τελευταία ημέρα είναι ημέρα εκλογών για τη χώρα μας, όλα θα πάνε καλά. Και θα έχει γιατί έχει τις ευλογίες Εκείνου που έχει και τη δύναμη και τη θέληση να το κάνει αυτό. Δείτε ΕΔΩ...

sinelefsi.2imera1
Τέτοιες εικόνες θα ξαναζήσουμε στο Ολυμπιακό Στάδια της Καλογρέζας, στο Μαρούσι... Είναι από το όχι και τόσο μακρινό 2014, όταν και τότε έγινε Διεθνή Συνέλευση στην Αθήνα. Κάποιοι από μας είχαμε και τότε τη χαρά να τη ζήσουμε... Και είμαστε πολύ χαρούμενοι που θα το ξανακάνουμε... Ελάτε να δείτε πώς και γιατί, είναι χαρούμενος ο λαός του Θεού!

sinelefsi.2imera4

Με τα όμορφα λουλούδια, που αγαπούμε, πολύ επειδή εσείς φροντίσατε να μας στείλετε...

Posted in Επικαιρότητα

luludi300519
Επιστροφή σ' αυτά που αγαπούμε πολύ, τα λουλούδια που ομορφαίνουν τις ζωές μας... Τα χρειαζόμαστε. Έχουμε μπροστά μας την εκστρατεία για της Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας. Σε ένα περιβάλλον σκληρό κι αφιλόξενο καθώς έχουν προκηρυχτεί και οι εθνικές εκλογές στις 7 Ιουλίου.

luludi.080619
Αλλά εμείς δεν ανησυχούμε. Θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, ώστε πραγματικά, να έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα. Και φυσικά θα προσαρμοστούμε στις συνθήκες που διαμορφώνονται. Δεν θα είναι ούτε η πρώτη, ούτε η μόνη φορά.

luludi.070619
Άλλος ένας εχθρός, είναι οι υπερβολικές θερμοκρασίες που μας ήρθαν ξαφνικά... Όχι πως δεν είναι καιρός για ζέστες τώρα, αλλά βρε παιδί μου αυτό παλιότερα γινόταν με μια ρέγουλα. Δεν ξυπνούσες μια μέρα και είχες να αντιμετωπίσεις 37 βαθμούς Κελσίου...

luludi.090619
Εκπαιδεύουμε την καρδιά μας, τη σκέψη μας... Ξέρουμε τον στόχο μας και δεν αποπροσανατολιζόμαστε. Και επιπλέον έχουμε μπροστά μας και υλοποιούμε ήδη, ένα πολύ καλό πρόγραμμα που πολλοί επαγγελματίες θα το ζήλευαν... Και είμαστε όλοι ερασιτέχνες. Αλλά έχουμε πολύ αγάπη.

luludi2.260519
Τέτοιες εικόνες σαν αυτές που έχουμε σήμερα στην ανάρτηση μας προφανώς και μας δίνουν πολύ δύναμη. Λουλούδια ολάνθιστα! Στη ζωή και ευωδιαστά. Μπορούμε να το φανταστούμε αυτό; Αν ναι, τότε θα έχουμε πλήρη την εικόνα που ανοίγετε μπροστά στα μάτια μας.

luludi.250519
Ναι, θέλουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και το παλεύουμε με αξιοπρέπεια ώστε να το πετύχουμε. Καθημερινά. Σε ότι αναλαμβάνουμε. Με υπευθυνότητα και εμπιστοσύνη σε Εκείνον που μας δίνει δύναμη και να μπορούμε και να το κάνουμε...

Σύσταση προς υποψήφιους ψηφοφόρους: Ψυχραιμία, παρακαλώ! Είναι μέρες δύσκολες

Posted in Δημοσιογραφικά

avgi130619
Το ότι στον τίτλο συστήνουμε ψυχραιμία στους υποψήφιους ψηφοφόρους της 7η Ιουλίου, δεν είναι καθόλου τυχαίο. Προφανώς θα δούμε πολλά στις ημέρες που μεσολαβούν μέχρι τις κάλπες... Δείτε τρία ενδεικτικά πρωτοσέλιδα εφημερίδων που μας προετοιμάζουν για το κλίμα. Και ας ξεκινήσουμε από την ΑΥΓΗ.

nea120619
Επόμενο πρωτοσέλιδο, αυτό των ΝΕΩΝ. Ισχυρίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει "κλέψει" το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας... Αν έχει βάσει η καταγγελία της εφημερίδας, τότε γιατί το "κλέβει" είναι σε εισαγωγικά; Πραγματικά, έχουμε δει τα πιο περίεργα πράγματα, από τη συγκεκριμένη εφημερίδα.

dimokratia120619
Η εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, δεν κρύβει την προσωπική της άποψη για την κυβέρνηση. Την θέλει να την οδηγούν στην αντιπολίτευση οι επερχόμενες εκλογές... Αν και δεν είναι αυτός ο ρόλος του Τύπου, σας δείχνουμε πώς θα κινηθούν σ' αυτό το προεκλογικό κλίμα και πόσο αντικειμενικά θα "ενημερώνουν" τους αναγνώστες τους.

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 16/06/2019

Αρέσει στους ανθρώπους να θέτουν συνεχώς διλλήματα. Τι θα γίνει αν πάρετε αυτή τη θέση και τι θα γίνει αν πάρετε την αντίθετη; Πώς θα επηρεαστεί η δική σας ζωή από όλους εκείνους που αποφασίζουν για σας χωρίς να μπουν στον κόπο να σας ρωτήσουν; Και τι θα γίνει αν έχουμε αποφασίσει να μην πάρουμε μέρος στο παιγνίδι τους και να τους αφήσουμε να παίζουν μόνοι τους σε… άδειο γήπεδο;

Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχει πάντα, ένας έμμεσος εκβιασμός, εντός ή εκτός εισαγωγικών. Η αποχή μεταφράζεται ως ανοχή στο κακό και σου τονίζουν συνεχώς την ευθύνη που έχεις να συμμετάσχεις στο παιχνίδι τους.

Αλλά τα παιχνίδια εξουσίας, αφορούν εκείνους, όχι εμάς. Εμείς είμαστε εκείνοι που θα κληθούμε να πληρώσουμε το μάρμαρο… Να συνεισφέρουμε ακόμα μια φορά ακόμα και με τις ζωές μας. Και αυτό από μόνο του είναι άδικο. Αλλά, θα μου πείτε και τι είναι δίκαιο σε αυτόν τον κόσμο για να έχουμε την απαίτηση να το βιώσουμε στις ζωές μας;

Το κακό είναι πως όλος ο αγώνας με το πολιτικό σύστημα γενικότερα, είναι εντελώς άνισος. Εμείς μόνοι και ανυπεράσπιστοι, γινόμαστε αποδέκτες της προπαγάνδας των διαφημιστικών γραφείων – συμβούλων που έχουν αναλάβει να εξωραΐσουν γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις, έτσι ώστε όλα να μοιάζουν «φυσιολογικά» και να είναι σαν να τα ακούμε για πρώτη φορά.

Ωστόσο, από πότε χάσαμε τη μνήμη μας; Και δεν είμαστε εμείς που ζήσαμε στο πετσί μας όλα αυτά τα συνεχόμενα χρόνια της σκληρής λιτότητας και των μνημονίων; Τι άλλαξε τώρα; Μήπως λογικεύτηκαν οι άνθρωποι; Μακάρι να ήταν έτσι τα πράγματα.

Αλλά η ζωή έχει δείξει πως τέτοιου είδους αλλαγές, μάλλον δεν πρέπει να είναι αναμενόμενες… Το σημαντικό για τους πολιτικούς, όπως έχει αποδειχτεί διαχρονικά, είναι να σε μπερδέψουν, ώστε να αγγίξουν το θυμικό σου για να υφαρπάξουν εύκολα την ψήφο σου.

Αυτό είναι που μας έχει κάνει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί και καθόλου εύπιστοι, σε όσα ακούμε να λένε και στα προεκλογικά σποτ τους. Ιδιαίτερα στα μεγάλα λόγια, ότι τάχα μου μας καταλαβαίνουν και μας συμπονούν και ότι δήθεν συμπάσχουν με τα βάσανα μας και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε για να τα βγάλουμε πέρα με αξιοπρέπεια στην καθημερινότητα μας.

Γι’ αυτό, σας παρακαλούμε, διατηρήστε την ψυχραιμία σας σε ότι σας πουν ή σας τάξουν στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Δεν πρόκειται να υλοποιήσουν «δεσμεύσεις» του μπαλκονιού που γίνονται απλά, για να χαϊδέψουν τα αυτιά αφελών πολιτών.

Αν ισχυριζόμαστε ότι τους γνωρίσαμε, οφείλουμε στον εαυτό μας, την αξιοπρέπεια μας και τα παιδιά μας, να μην τους ακολουθήσουμε στον κατήφορο που έχουν πάρει. Τουλάχιστον αυτό, ας κάνουμε τούτες τις εκλογές…episimansis.neo

Κάποτε οι άνθρωποι ψήφιζαν τους πιο ικανούς και εκτιμούσαν ότι θα ωφελούνταν από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία τους. Σήμερα, ωθούνται από οργή να… καταψηφίζουν, αρνούμενοι να δουν τα καταστροφικά αποτελέσματα που προκύψουν από τους… τυχαίους που θα εκλεγούν ή τους λιγότερο επικίνδυνους και κακούς.

Να, γιατί συνιστούμε ψυχραιμία… Θα τη χρειαστούμε, καθώς θα πλησιάζουμε την 7η Ιουλίου. Η μάχη θα γίνεται, όλο και πιο σκληρή και τα χτυπήματα κάτω από τη μέση, όλο και πιο αισθητά.

Στόχος τους, θα είναι, να μας τρομοκρατήσουν για άλλη μια φορά, επειδή γνωρίζουν ότι τέτοιου είδους παγίδες, συνήθως αποδίδουν τον προσδοκώμενο καρπό. Ας τους διαψεύσουμε με την ωριμότητα μας.

Λογικά με όσα πάθαμε, πρέπει να μάθαμε… Και οι πειραματισμοί στην πολιτική, είναι καθαρή αυτοκτονία. Έχουμε άραγε, το δικαίωμα να το κάνουμε αυτό στον εαυτό μας; Το ερώτημα είναι προσωπικό και αφορά τον καθένα μας. Και ας το πάρουμε πολύ στα σοβαρά, παρακαλώ… Αφορά τις ζωές μας!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί αύριο στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Μια μικρή νοσταλγία από το χωριό, έφεραν στο νου μου, οι ανθισμένες βουκαμβίλιες…

Posted in Κρήτη

vukamvilia.xorio1.0619
Είναι κι αυτές οι φωτογραφίες στο συρτάρι μου που αφορούν τις ανθισμένες βουκαμβίλιες του σπιτιού στο χωριό που τριβελίζουν όμορφα το μυαλό μου, καθώς άργησαν λίγο φέτος να ανθίσουν αλλά δες τε, τι όμορφες είναι! Ποιος να το περίμενε!

vukamvilia.xorio2.0619
Τα λουλούδια χρειάζονται αγάπη και φροντίδα και πότισμα... Και όλα αυτά τα έκανε η Στασούλα μας με πολύ αγάπη... Εμείς κρατάμε στο μυαλό μας τότε που τις φυτέψαμε. Δείτε ΕΔΩ. Αλλά και τότε που τις έκαψε ο χιονιάς. Δείτε επίσης ΕΔΩ. Τα πάντα, αναδημιουργούνται...

vukamvilia.xorio3.0619
Έχει φτάσει ένα κλαδί της στο παράθυρο του μπάνιου... Απλώνεται μεγαλώνει και καθώς ανθίζει γίνεται κάθε μέρα και πιο όμορφη... Πόσο μας αρέσει να την παρακολουθούμε στα βήματα ανάπτυξης της... Κάθε μέρα φέρνει και κάτι όμορφο. Ευχαριστούμε, Ιεχωβά!

vukamvilia.xorio4.0619
Ένα τεράστιο ανθισμένο μπουκέτο είναι είναι... Χαίρομαι να τη βλέπω, να την παρατηρώ, να την προσέχω... Έγινε αυτό ακριβώς που θέλαμε. Μόνο που δεν είμαστε εκεί να την απολαύσουμε από κοντά. Αλλά δεν έχουμε παράπονο. Ξέρουμε σε τι κόσμο ζούμε και πόσο άδικος και σκληρός είναι.

vukamvilia.xorio5.0619
Μαζί με την τριανταφυλλιά, αριστερά, που γέρνει από τα ρόδα της είναι μια υπέροχη ομορφιά... Ζωντανεύει το σπίτι τόσο που νομίζεις πως κατοικείται κιόλας. Κι έτσι είναι. Η καρδιά μας δεν είναι και πολύ μακριά του... Πάντα θα βρίσκει ένα απάγκιο, εκεί.

Γεμάτος χοχλιδάκια ο φράκτης του σπιτιού στο χωριό... Μα, πού βρίσκονται τόσα πολλά;

Posted in Κρήτη

xoxlidakia
Είναι μικρά, χαριτωμένα και στην ουσία δεν τρώγονται... Ο μεζές τους, είναι πολύ μικρός. Στην Κρήτη τα λέμε χοχλιδάκια και το χειμώνα με τις βροχές "πιάνουν" τον κόσμο... Τώρα, τι ήταν αυτό που τα έφερε τόσο πολλά και μαζεμένα στην αυλή μας; Ειλικρινά δεν ξέρω...

xoxlidakia1
Θεώρησα όμως πως αξίζει λίγο να σταθώ και να σχολιάσω αυτό το φαινόμενο... Έφερα μπροστά τις φωτογραφίες και ανέδειξα τη λεπτομέρεια που έχει να κάνει μ' αυτά τα μικρά χοχλιδάκια... Φαντάζομαι κάνει και σε σας εντύπωση. Δεν είμαι μόνο εγώ, ο παράξενος...

xoxlidakia2
Πώς βρίσκονται έτσι μαζεμένα; Πώς οργανώνονται όταν έχουν ξεραθεί (έτσι μοιάζουν) και δίνουν την αίσθηση ότι δεν έχουν πια ζωή; Πάντα θα με προβληματίζουν τέτοια ερωτήματα... Τα οποία θέτω κι από εδώ. Κι αν είναι σε θέση κάποιος αναγνώστης να μου απαντήσει, θα το χαρώ.

xoxlidakia3
Θα συνεχίζω να τα παρακολουθώ και να τα προσέχω... Δεν έχει μπει χέρι ανθρώπου και αυτά τα όντα δεν φημίζονται για την ευφυΐα τους. ΚΙ ωστόσο είναι πάρα πολλά και άρτια οργανωμένα. Τα κοιτάζω, τα ξανακοιτάζω και καμαρώνω για όσα έχει φτιάξει ο Δημιουργός. Ακόμα κι αυτά τα μικρά και ασήμαντα.

Να επιστρέψουμε για λίγο στα λουλούδια, που τόσο πολύ αγαπούμε. Το χρειαζόμαστε!...

Posted in Επικαιρότητα

ortansies1
Καιρός είναι να ξαναγυρίσουμε λίγο σε αυτά που αγαπούμε, στα λουλούδια που μας στέλνετε με τόση αγάπη και φροντίδα… Μάλιστα σήμερα, λέω να μείνουμε στην Άνδρο και να δούμε τις φωτογραφίες από τους κήπους της Ευαγγελίας και της Εριφύλης. Φρόντισε η φίλη μας η Δήμητρα γι’ αυτό και την ευχαριστούμε. Ορτανσίες ανθισμένες, λοιπόν!

fustanela1
Αλλά και… φουστανέλες! Έτσι μου έγραψε η Δήμητρα πως τα λένε αυτά τα πανέμορφα λουλούδια… Και αλήθεια, αν τα προσέξει κανείς, θα διαπιστώσει πως μοιάζουν πολύ με τις πραγματικές φουστανέλες σε… μικρογραφία. Αντιλαμβανόμαστε πως οι άνθρωποι προσαρμόζουν τα πράγματα στις ανάγκες τους. Έτσι έχουν συνηθίσει και έτσι κάνουν.

ortansies2
Οι ορτανσίες είναι ανθισμένες αυτόν τον καιρό, μας πληροφορεί η φίλη μας Ευαγγελία. Και οι φωτογραφίες έφτασαν σε μας μόλις προχθές, οπότε βιαστήκαμε λίγο να τις μοιραστούμε μαζί σας. Δεν ξέρω όμως, πόσο θα τις αφήσει έτσι ζωντανές και όμορφες, ο πρόωρος καύσωνας που ήρθε ξαφνικά στη ζωή μας.

fustanela2
Πίσω στις φουστανέλες από τον κήπο της Εριφύλης… Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Διαφορετικά χρώματα, άλλη ομορφιά. Όλα τελικά έχουν μια υπέροχη ποικιλία χρωμάτων κι αυτό επιλέξαμε να κάνουμε κι εμείς στην ανάρτηση μας, σήμερα… Μήπως, κάπως έτσι, δεν είναι διαρθρωμένη και η κοινωνία, γύρω μας; Τεράστια η διαφορετικότητα.

ortansies3
Ξαναγυρίσαμε στις ανθισμένες ορτανσίες της Ευαγγελίας… Και την ευχαριστούμε που πάντα μας θυμάται και μοιράζεται μαζί μας τέτοια υπέροχα θέματα από τον μικρό παράδεισο που έχει καταφέρει να φτιάξει με την πολύτιμη βοήθεια του Τζίμη. Είχαμε τη χαρά. Πέρσι τέτοια εποχή να τα δούμε και να τα ζήσουμε από κοντά. Ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

skulariki
Και μια τελευταία φωτογραφία που αλλάζει όλο το ως τώρα σκηνικό. Το λουλούδι αυτό το λένε σκουλαρίκι και είναι υπέροχο και για το χρώμα του και για το σχήμα του. Το χρειαζόμουν αυτό, σήμερα. Να πάρω μια ανάσα, να συνεχίζω να πορεύομαι στη ζωή, επειδή τελικά, όλοι έχουμε ανάγκη από θετικές σκέψεις και όμορφες εικόνες για τα μάτια μας.

Με την καρδιά, στους ανθρώπους που αγαπάμε, στην Κρήτη και τη Στασούλα μας…

Posted in Τα δικά μου

kukia1
Οι φωτογραφίες είναι της περασμένης εβδομάδας, τότε που γυρνούσαμε την Ελλάδα και είχα υλικό πολύ, οπότε τις κράτησα... Αλλά δεν ήθελα να πάνε και χαμένες. Στα κάτω - κάτω της γραφής, μόνο μια φορά το χρόνο συμβαίνει αυτό που αποτυπώνουν, το αλώνισμα των κουκιών του σπιτιού.

kukia2
Και η Στασούλα μας, παρούσα... Σε εκείνην είναι αφιερωμένο το σημερινό κομμάτι. Με πολύ αγάπη και με προσευχές για τη δυσκολία που περνάει... Είμαστε δίπλα της. Με την ψυχή μας, την καρδιά μας, το μυαλό μας. Και είναι στη σκέψη μας, κάθε στιγμή.

kukia3
Σ' αυτό το πολύ όμορφο αλώνισμα, δεν θα μπορούσε να λείπει ο Αγησίλαος. Η ψυχή, όλης αυτής της κατάστασης... Δείτε που έκαναν το αλώνι τους, πάνω στο δημόσιο δρόμο, δίπλα στη λίμνη της Λειβάδας...Τι όμορφη που είναι η ζωή, όταν την κάνεις πολύ απλή, στην καθημερινότητα της.

kukia4
Μαζί και ο ξάδελφος μου, ο Γιώργος, που αυτόν τον καιρό είναι στο χωριό... Επιλέγει να μένει πολύ καρό στο Θραψανό και να συμμετέχει ενεργά σε τέτοιες δράσεις. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα, από το να μπορείς να κάνεις αυτό που σου αρέσει και να είσαι κοντά και δίπλα, με αυτούς που επιθυμείς.

kukia5
Δεν το είχα ξαναδεί και μου έκανε εντύπωση... Το τρακτέρ του Αγησίλαου, το Zetor έγινε... αλωνιστική μηχανή, στα κουκιά! Και τα πήγε μια χαρά, αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα. Αυτό το μηχάνημα, το θυμάμαι χρόνια, να βγάζει ασπροπρόσωπο τον Αγησίλαο στις αγροτικές δουλειές.

kukia6
Στις φωτογραφίες, όπως θα διαπιστώσατε κι εσείς, το πήγαμε λίγο ανάποδα το πράγμα... Ξεκινήσαμε με το τέλος, το λίχνισμα και κλείνουμε με την αρχή, πώς δηλαδή έβαλαν κάτω τα δεμάτια τα κουκιά και άρχισε το τρακτέρ να περνάει από πάνω τους, για να τα αλωνίσει. Συμβαίνουν κι έτσι στη ζωή...

Φεύγοντας από τη Μονεμβασιά, είδαμε κάπως έτσι τη φύση... Φρύγανα τα αγριόχορτα!

Posted in Επικαιρότητα

monemvasia1.080619
Όταν πήγαινα να πάρω το αυτοκίνητο, από εκεί που το είχα παρκάρει, περίπου ένα χιλιόμετρο, ίσως και περισσότερο μακριά από την πύλη της καστροπολιτείας, είδα μια φύση πάνω στο βράχο της Μονεμβασιάς που με ξετρέλανε. Και την αποτύπωσα στο φακό μου, για να τη μοιραστώ μαζί σας.

monemvasia2.080619
Τα αγριόχορτα, έχουν κιόλας φρυγανιάσει... Και πόσο να αντέξουν θα μου πεις, πάνω στον άνυδρο βράχο με το λίγο χώμα; Το λίγο καλοκαίρι τα έκανε να μοιάζουν σαν είναι προχωρημένη η εποχή... Ναι, αυτό το καλοκαίρι που όλο και το λογαριάζει αν θα πρέπει να έρθει οριστικά ή να περιμένει, λίγο ακόμα.

monemvasia3.080619
Αυτά στα δεξιά μου... Στα αριστερά μου, η θάλασσα και στο βάθος η νέα πόλη της Μονεμβασιάς, που συνδέει το κάστρο με μια μικρή γέφυρα... Ένας μονόδρομος που πρέπει να έχεις και λίγη τύχη, όταν μπαίνεις και όταν βγαίνεις, για να μην πέσεις πάνω σε πούλμαν και δεν θα ξέρεις πού να πας...

monemvasia4.080619
Βέβαια, με λίγη προσπάθεια θα διακρίνεις και λίγο πράσινο, ανάμεσα στην άσφαλτο και τα βράχια, πριν τη θάλασσα, που κι αυτό έχει φρυγανιάσει... Το φετινό καλοκαίρι ή μάλλον η άνοιξη ήταν πολύ ιδιόμορφη. Ή θα έκανε πολύ κρύο ή το αντίθετο. Η ισορροπία απουσίαζε, εμφαντικά.

monemvasia5.080619
Άλλη μια πλευρά της πλαγιάς του βράχου δεξιά μας... Κανονικά τέτοια αγριόχορτα τα συναντούσα στο χωριό πηγαίνοντας στο κοντινά βουνά τον Ιούλιο που κατέβαινα. Όμως, εδώ είναι εμφανή παντού. Και μου έκανε τόσο εντύπωση που δεν μπορούσα να τα αγνοήσω...

monemvasia6.080619
Μόνο εδώ βρήκα μερικά ανθισμένα λουλούδια, σχετικά πράσινα ακόμα... Και μου δημιούργησε την αίσθηση ότι έπρεπε να τα φωτογραφίσω, γιατί αν δεν το έκανα, θα έχανα αυτή τη μοναδική ομορφιά, που δίνει άλλη αίσθηση στο τοπίο... Έτσι λοιπόν. δεν δίστασα να το κάνω!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαεννιά μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA