Σηκώστε απόψε τα μάτια σας ψηλά στον ουρανό... Αύριο το βράδυ είναι Πανσέληνος!

panselinos.likavitos1.050520
Είναι ωραίο να βλέπεις την Πανσέληνο από ένα όμορφο μέρος ψηλά, τον Λυκαβηττό, ας πούμε. Εκεί βρεθήκαμε εμείς, μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων. Δεν είχε ακόμα νυχτώσει για τα καλά, αλλά οι πιτσιρικάδες ανήσυχα πνεύματα, καθώς είναι, βγήκαν στους λόφους να υποδεχτούν το φεγγάρι. Από όπου όμως κι αντη δείς είναι πανέμορφη... Γι' αυτό σηκώστε τα μάτια σας ψηλά στον ουρανό!

panselinos.likavitos2.050520
Μας άρεσε... Όπως βλέπετε κι εσείς στις φωτογραφίες που πήραμε από εκεί, ήταν μεγάλο και όμορφο το φεγγάρι. Και σκόπιμα διαλέξαμε να μην πέσει πολύ η νύχτα... Αύριο το βράδυ, σύμφωνα με το ημερολόγιο, είναι Πανσέληνος, αλλά μπορούμε και σήμερα να διαθέσουμε λίγο χρόνο και να απολαύσουμε αυτό το υπέροχο θέαμα.

panselinos.likavitos3.050520
Εντάξει, θα μου πείτε, με τι ασχολείσαι τώρα... Και ποια είναι, παρακαλώ, τα σοβαρά; Ο φόβος για τον κορονοϊό Covid-19, θα συνεχίσει να είναι εδώ... Το ότι άρθηκαν κάποιοι περιορισμοί, για την ώρα κυρίως, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Αλλά, ας μη μένουμε σ' αυτά. Η ζωή συνεχίζεται... Και μεις πορευόμαστε μαζί της... Ας διαλέξουμε την καλύτερη πλευρά της κι ας δούμε θετικά τα πράγματα.

panselinos.likavitos4.050520
Με προσοχή, με υπευθυνότητα, χωρίς να επιδιώκουμε συνωστισμούς, μπορούμε να απολαύσουμε μερικά όμορφα πράγματα και να νιώσουμε λίγο πιο ωραία μέσα μας. Το χρειαζόμαστε. Το έχουμε ανάγκη. Σηκώστε λοιπόν τα μάτια σας ψηλά στον ουρανό και απολαύστε αυτή την ξεχωριστή ομορφιά, ακόμα και το σημερινό βράδυ!

Πάμε στο Ιόνιο, στη Λευκάδα και το Νυδρί με αφορμή μια... ψαριά φίλων. Υπέροχο μέρος!

Posted in Επικαιρότητα

lefkada1
Όχι, αυτή η ψαριά δεν είναι δική μας... Αν και είναι ωραίο για όσους το επιχειρούν, εγώ είχα κάποτε μια... τραυματική εμπειρία στα Ζάρκα της Εύβοιας, όταν πήγα μια μέρα για ψάρεμα ανοιχτά με τη βάρκα ενός φίλου ταξιτζή, όπου έριξε άγκυρα σε έναν ύφαλο, γνωστό ως πέρασμα ψαριών και άρχισε να ψαρεύει. Αυτό το... βουβό κύμα της δεμμένη με άγκυρα βάρκας, με διέλυσε.

lefkada2
Είχα γίνει (δεν θα το ξεχάσω εύκολα...) κατακίτρινος και άρχισα να κάνω εμετό, εγώ που νόμιζα ώς τότε, ότι δεν με πειράζει η θάλασσα... Κι αυτός ο αναίσθητος, γέλαγε με όλο αυτό κι έλεγε ότι "η μαλάγρα θα έφερνε περισσότερο ψάρι". Με τέτοια εμπειρία, μάλλον δεν θα ξαναπήγαινα για ψάρεμα. Όμως, εδώ οι φίλοι μας πήγαν στη Λευκάδα και το Νυδρί.

lefkada3
Όσοι έχουν πάει σ' αυτή πλευρά της Ελλάδας, στο Ιόνιο, ξέρουν τι όμορφα είναι... Προσωπικά έχω περάσει ένα καλοκαίρι διακοπών εκεί, με το τροχόσπιτο που είχα τότε, όταν δεν είχε ακόμα γεννηθεί ο Λάμπρος και η Ειρήνη ήταν μικρό κοριτσάκι. Κι έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις, καθώς η Λευκάδα, αν και νησί δεν χρειάζεσαι καράβι για να την επισκεφτείς.

lefkada4
Μια μικρή γέφυρα ενώνει της Στερεά Ελλάδα με το νησί... Έτσι περνάς άνετα με το αυτοκίνητο σου... Όλα τα άλλα, είναι... νησί. Και έτσι όπως δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο μπορείς να το περπατήσεις με το αυτοκίνητο εύκολα, αν κάτσεις καμιά εβδομάδα. Εμείς καθίσαμε πολύ περισσότερο... Και οι αναμνήσεις από τους ανθρώπους και την περιοχή, είναι πολύ όμορφες.

lefkada5
Από τότε, έχω να ξαναπάω... Και μου τη θύμισε τώρα η φίλη μας Φρειδερίκη, που πήγε ένα από τα προηγούμενα Σαββατοκύριακα εκεί, για να ψαρέψει ο σύζυγός της που είναι ναυτικός. Τον καταλαβαίνω αν και δεν είμαι σε θέση να κατανοήσω το χόμπι του. Και νομίζω, σας είπα το γιατί, από την εμπειρία μου με τον ταξιτζή - ψαρά στα Ζάρκα.

lefkada6
Αλλά το μέρος είναι υπέροχο και αξίζει, αν ο δρόμος σας φέρει προς τα εκεί, να πάτε μια βόλτα. Θα δείτε ίσως, αν υπάρχουν ακόμα και τις κίτρινες παπαρούνες που σας παρουσιάσαμε πρόσφατα. Φυτρώνουν δίπλα στη θάλασσα και τα άνθη τους δεν κρατάνε πολύ, μόλις μια ημέρα. Είναι όμως πανέμορφες στις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, δεν είναι;

Αμύγδαλα, κορόμηλα, μούσμουλα. Φρούτα εποχής, δεν είναι μόνο τα μούρα που μας αρέσουν

Posted in Επικαιρότητα

avli.lui8.090420
Αυτά τα αμύγδαλα θα τα βρεις στην αυλή του Λούη και της Δήμητρας στο σπίτι τους, στα Αποίκια της Άνδρου. Τρώγονται από τώρα. Μερικοί τα λένε τσάγαλα, άλλα όσο προχωράει το καλοκαίρι θα γίνονται και καλύτερα. Από τους καρπούς της γης που μας αρέσουν πάρα πολύ από τότε που αρχίζουν να δένουν, μέχρι να έρθει ο καιρός να τα μαζέψουν.

koromila1
Κορόμηλα θα βρεις πολλά αυτή την εποχή στην επαρχία... Ίσως δεν είναι ακόμα εντελώς ώριμα, δηλαδή γλυκά, αλλά σε πολλούς, όπως και σε μένα αρέσει να είναι λίγο άγουρα και να έχουν μια μικρή στιφάδα. Άλλοι πάλι τους αρέσουν να στάζουν μέλι... Τι να κάνουμε, προτιμήσεις είναι αυτές. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ πριν δυο χρόνια.

musmulia1
Απρίλης του 2014 έκανα αυτό ΕΔΩ το δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δεν έχει μόνο μούσμουλα βέβαια, αλλά και άλλα δέντρα εποχής. Από τότε παρατηρούσα γύρω μου και κατέγραφα τα πράγματα που με ενδιέφεραν. Τα απλά και τα καθημερινά πράγματα, που μερικές φορές περνάνε δίπλα από τους περισσότερους ανθρώπους και ούτε που τα παίρνουν είδηση.

koromila2
Το 2012 είχαμε πάει, όπως συνηθίζαμε τότε με τον Λάμπρο, καλοκαίρι στο χωριό μου, το Θραψανό. Αρχές του Ιουλίου θα ήταν και τα κορόμηλα ήταν στα καλύτερα τους, ολόγλυκα. Φυσικά και το έκανα θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε το ΕΔΩ... Απολαύσαμε επιτόπου όλη αυτή τη γλύκα και την ομορφιά των καρπών. Ναι, ήταν κάτι υπέροχο!

musmulia2
Τώρα, τελειώνουν πια... Τα τελευταία θα βρείτε σε καμιά μουσμουλιά που έμεινε μακριά από την προσοχή των ανθρώπων και ίσως δεν τρυγήθηκε. Τις συγκεκριμένες τις βρήκαμε στην Πλάκα, κάτω από την Ακρόπολη, εκεί προς τα Αναφιώτικά. Βέβαια ο τόπος δεν είναι ακατοίκητος και τα δέντρα ήταν μεγάλα. Κι εγώ δεν το ρισκάρω να σκαλώσω πια, στον κορμό τους.

koromila3
Δεν ξέρω αν κατάφερα να σας μιλήσω για τα φρούτα αυτής της εποχής που μ' αρέσουν. Ιδιαίτερα όλα τα σημερινά μπορείτε ακόμα και στη λαϊκή να τα βρείτε με εξαίρεση τα αμύγδαλα που οι περισσότεροι δεν τα ξέρουν σ' αυτή τη μορφή που είναι τώρα και δυσκολεύονται να τα φάνε... Και κορόμηλα και μούσμουλα μπορείτε να βρείτε για να πάρετε...

Απόδραση στη νέα Ομόνοια της Αθήνας, ανάμεσα σε μια βροχή ή στο λόφο Λυκαβηττού

Posted in Επικαιρότητα

omonia1.280520
Για την Ομόνοια, την κεντρική πλατεία Αθηνών, γράφαμε πρόσφατα ΕΔΩ. Ήταν η μέρα που παραδόθηκε στον κόσμο, ένα ωραίο έργο που το ετοίμαζαν μήνες πριν και συγκεκριμένα από την προηγούμενη δημοτική αρχή... Έτσι προχθές που βρέθηκα για δουλειά στο κέντρ, σταμάτησα και τη φωτογράφησα στη νέα μορφή της.

omonia2.280520
Πάντα μου άρεσε η πλατεία Ομονοίας... Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που έκανα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ πριν τέσσερα χρόνια, Νοέμβρης μήνα. Πήγαμε τότε σε μια ανθοκομική έκθεση που φιλοξενούνταν πάνω στην πλατεία. Κάπου στα πλάνα, φαίνεται πώς ήταν τότε διαμορφωμένη. Όχι ότι μας ξετρέλαινε έτσι όπως ήταν, αλλά δεν είχαμε και κάτι άλλο.

omonia3.280520
Ναι, είναι ωραίο να βλέπεις να είναι, έστω και για λίγο, διαμορφωμένο τον χώρο της πλατείας Ομονοίας σε... λουλουδότοπο. Κι έτσι όπως μας αρέσουν τα λουλούδια βρεθήκαμε εκεί και για να τα θαυμάσουμε αλλά και να πάρουμε κάποια απαραίτητα για το μικρό μας μπαλκόνι, στο σπίτι... Είναι όμορφο αυτό και το κάνουμε με κάθε ευκαιρία. Δείτε ΕΔΩ.

omonia4.280520
Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε είναι τωρινές, μόλις της περασμένης εβδομάδας. Αλλά αυτή η πλατεία έχει γεμίσει τη μνήμη μας με εικόνες, Καμιά φορά, όπως τον Σεπτέμβρη του 2012 οι πολιτικοί τη χρησιμοποιούσαν προεκλογικά για να δείξουν ότι τάχα μου είναι κοντά στο λαό. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα με τον κ. Σαμαρά, τότε...

omonia5.280520
Κι αφού περπατήσετε στη νέα Ομόνοια, αν είναι μέρα, μπορεί να πάτε μια βόλτα από την οδό Αθηνάς στην πλατεία Κοτζιά. Στο δημοσίευμα που σας έχουμε ΕΔΩ μπορείτε να δείτε άλλη μια ανθοκομική έκθεση εκεί. Τώρα με τον κορονοϊό Covid-19, όλα αυτά έχουν "παγώσει" από φόβο. Αλλιώς μείνετε στην Ομόνοια να τη δείτε βράδυ με φωτισμένο το σιντριβάνι.

likavitos310520
Μια άλλη πρόταση, διαχρονική, είναι ο Λυκαβηττός, πάνω στην πλατεία με το καλοκαιρινό θέατρο. ΕΔΩ θα σας δείξουμε εικόνες από εκεί ψηλά που κάναμε τον Απρίλη του 2014... Έχεις μια άποψη ολόκληρης της πόλης. Πήγαμε και την περασμένη Κυριακή, τότε τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία που βλέπετε...

Αν ήταν δικά μας και... αληθινά θα σας κερνάγαμε με χαρά, μερικά μούρα να τα γευτείτε...

Posted in Επικαιρότητα

mura1
Πάντα μας άρεσαν τα μούρα... Και στη ζωή, τα έχουμε τιμήσει πολύ. Όπως κι εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ... Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε στις 22 Μαΐου, πέρσι... Ναι, καλά καταλάβατε, είναι από τα μούρα στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα που αυτή την εποχή είναι φορτωμένες.

mura2
Φυσικά εδώ, το σημερινό φωτογραφικό υλικό δεν είναι από εκεί. Αποτελεί "δάνειο" από τη σελίδες που συμμετέχω και από φίλους που τα γεύτηκαν στον τόπο τους, του άρεσαν και θεώρησαν σωστό να μας τα στείλουν... Την πρώτη μέρα που άνοιξε το πάρκο μετά την καραντίνα, εμείς πήγαμε στη... μουριά. Δείτε ΕΔΩ.

mura3
Θελήσαμε όμως να το κάνουμε, επειδή έχουμε μνήμες από αυτό το φρούτο... Το πάρκο το έχω χαρτογραφήσει. Και ξέρω πού θα βρω τις μουριές που κάνουν νωρίς ή λίγο αργότερα, τα καλύτερα μούρα. Και όποτε μπορώ, αν μου επιτρέπει και ο καιρός, πάω και τρυγώ ότι θέλω να φάω επιτόπου. Διότι είναι πολύ ευαίσθητα ως φρούτα.

mura4
Θα τα βρείτε σε πολλά χρώματα, αλλά έχουν την ίδια γλύκα και νοστιμιά. Δεν χρειάζονται ούτε καν πλήσιμο. Το ξέρω, από άποψη υγιεινής δεν έχουν άδικο, αλλά όπως σας είπα είναι πάρα πολύ ευαίσθητα. Γι' αυτό και είναι το μόνο φρούτο που δεν θα βρείτε στη λαϊκή αγορά. Δεν αντέχουν, χαλάνε...

mura5
Έχω μνήμες όμορφες και από τα παιδικά μου χρόνια... Ξέραμε, πού θα βρίσκαμε τις καλύτερες μουριές στο χωριό και πηγαίναμε επί τούτου. Ανεβαίναμε πάνω στο δέντρο και δεν κατεβαίναμε, μέχρι να χορτάσουμε. Και κάτι ακόμα που μου έρχεται στο μυαλό, είναι μια φορά που είχα κατέβει καλοκαίρι στο χωριό, μεγάλος πια.

mura6
Ήταν μαζί μου η Στασούλα με τη Μαλάμω και πηγαίναμε για μπάνιο νότια στην Κρήτη, στον Κερατόκαμπο... Είχα μαζί μου το αυτοκίνητο, οπότε καθώς περνάγαμε μέσα από ένα χωριό, για να φτάσουμε τη θάλασσα, είδα στην αυλή ενός σπιτιού μια υπερφορτωμένη μουριά με άσπρα μούρα. Χτύπησα το κουδούνι και ζήτησα από την οικοδέσποινα να κόψω μερικά. Μου είπε "κόψε όσα θες" και "να σου φτιάξω κι ένα καφέ παιδί μου;"

Ελάτε να σας πάμε στα ήρεμα νερά της Λίμνης Δόξα στην ορεινή Κορινθία. Μοναδική ομορφιά!

Posted in Επικαιρότητα

limni.doxa1
Πρόκειται για μια όμορφη εκδρομή στην τεχνητή λίμνη Δόξα. Για να την προσεγγίσουμε, θα ακολουθήσουμε το δρόμο που ξεκινά από τα Μεσαία Τρίκαλα και κατευθύνεται προς Καρυά. Βγαίνοντας στον κεντρικό δρόμο έπειτα από μια διαδρομή στα βουνά, θα στρίψουμε αριστερά, με κατεύθυνση προς Γκούρα, Φενεό και τεχνητή λίμνη Δόξα. Βρισκόμαστε ανάμεσα στις δασωμένες πλαγιές της Ζήρειας και του Χελμού.

limni.doxa2
Αλλιώτικο λοιπόν ταξίδι σήμερα, έξω από τα συνηθισμένα... Η λίμνη Δόξα είναι μία τεχνητή λίμνη σε υψόμετρο 900 μέτρων, η οποία βρίσκεται στην Αρχαία Φενεό Κορινθίας. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στηρίχτηκε στον χείμαρρο Δόξα που ρέει σε εκείνη την περιοχή.

limni.doxa3
Κατά το παρελθόν η λίμνη έχει πλημμυρίσει αρκετές φορές καλύπτοντας όλο τον ευρύτερο κάμπο της Φενεού και καταστρέφοντας τις καλλιέργειες των τότε κατοίκων της περιοχής. Όλες αυτές είναι πληροφορίες που τις πήραμε κάνοντας μια έρευνα στο διαδίκτυο. Αλλά κάποια στιγμή έχουμε πάει κι εμείς εκεί.

limni.doxa4
Τα χωριά Μοσιά, Μεσινό, Γκούρα, Στενό, Φενεός, Καλύβια (Αρχαία Φενεός) και Πανόραμα, διαδέχονται το ένα το άλλο, ενώ η Κοιλάδα του Φενεού, γνωστή από την αρχαιότητα για τις καταβόθρες της, απλώνεται νωχελικά μπροστά μας. Μια υπέροχη ομορφιά στην ορεινή Κορινθία!

limni.doxa5
Σήμερα, οι κατασκευαστικές εταιρείες έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν τα νερά του ποταμού Δόξα, δημιουργώντας την πανέμορφη ομώνυμη λίμνη, που στα νερά της καθρεφτίζονται τα γύρω βουνά. Ο δρόμος που «κυκλώνει» τη λίμνη προσφέρεται για περιπάτους και για ποδήλατο.

limni.doxa6
Ας είναι καλά η φίλη μας Μαρίνα, που με τις φωτογραφίες της μας θύμισε όμορφα πράγματα και έγινε η αφορμή γι' αυτό το δημοσίευμα. Οι φωτογραφίες ήταν πάρα πολλές, ατέλειωτα πλάνα. Έπρεπε να διαλέξουμε αυτές που θα γέμιζαν το αυτό που θέλαμε να εκφράσουμε. Και την ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό.

Το χωριό Θραψανό, στην κάμερα του τηλεοπτικού σταθμού Alpha, με την αγγειοπλαστική του...

Posted in Κρήτη

thrapsano.alpha1.280520
Ήταν Πέμπτη (28/5) μεσημέρι, όταν ακούσαμε ότι ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha είχε αφιέρωμα στο χωριό μου, το Θραψανό. Δεν το διάλεξαν τυχαία. Ήθελαν να δουν από κοντά την αγγειοπλαστική τέχνη, μια παράδοση που συνεχίζεται από τα μινωικά χρόνια μέχρι σήμερα. Και μια και δυο πήραν την κάμερα τους και πήγαν...

thrapsano.alpha2.280520
Δεν προλάβαμε να τη δούμε, αλλά προφανώς η εκπομπή δεν ήταν ζωντανή. Τέτοια αφιερώματα θέλουν το χρόνο τους και τον προγραμματισμό τους. Αλλά ας είναι καλά τα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού που ήταν κοντά, σ' αυτή την κίνηση και πρόβαλαν επαρκώς την παρουσία του χωριού και των ανθρώπων του μέσω της τηλεόρασης και μέσω της σελίδας τους, στο Facebook.

thrapsano.alpha3.280520
Και τους ευχαριστούμε που μοιράστηκαν όλο αυτό το φωτογραφικό υλικό μαζί μας, ώστε να δούμε να δούμε κι εμείς, στιγμές από τα γυρίσματα, όπως αυτή, όπου το συνεργείο πήγε στο αγγειοπλαστείο και παρακολούθησε από κοντά, πώς γίνονται αυτά τα αριστουργήματα με τον πηλό, από άξιους Θραψανιώτες τεχνίτες. Μπράβο τους!

thrapsano.alpha4.280520
Κι έτσι είδαμε πώς είναι το Θραψανό, τώρα... Την ίδια στιγμή στην Αθήνα είχαν ανοίξει οι ουρανοί σε μια βροχή δυνατή και σταθερή που μόνο καλοκαιρινή δεν ήταν. Αλλά κι εδώ ο ουρανός είναι βαρυφορτωμένος, απ' ότι βλέπουμε, έξω από το αγγειοπλαστείο. Φαντάζομαι κι εκεί θα έριξε, αργότερα.

thrapsano.alpha5.280520
Αυτή η κάμερα του Alpha, μου θύμισε πράγματα από το καμίνι του πατέρα μου. Θυμάμαι τότε το συνεργείο της ΕΡΤ (δεν υπήρχε κι άλλη τηλεόραση τότε...) είχε έρθει μερικές μέρες στο καμίνι του πατέρα μου στο Λυγαρά  και κινηματογραφούσε ατέλειωτες ώρες. Και σε κάποια διαλείμματα ο πατέρα μου, ο πιθαράς, τραγουδούσε. Ακόμα το δείχνει πότε - πότε, η ΕΡΤ.

thrapsano.alpha6.280520
Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να μην δείξουν στον φακό και το ψητό μας... Και λίγο αργότερα το συνεργείο μαζί με τα μέλη του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου έφαγαν από αυτό στην ταβέρνα "Στα καλά Καθούμενα". Υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό από εκεί, στη σελίδα του Συλλόγου οπότε μπορεί να ανατρέξει κανείς και να το δει.

Αυτή η ευρωπαϊκή τόνωση, αν μπει στα ταμεία του ελληνικού κράτους, θα δώσει αισιοδοξία;

Posted in Δημοσιογραφικά

iefimerida280520
Χθεσινά πρωτοσέλιδα αθηναϊκών εφημερίδων... Άλλα είναι υπερβολικά αισιόδοξα και άλλα κρατάνε μια "πισινή", όπως αυτό της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Προβάλλουμε όλες τις απόψεις, επειδή δεν θέλουμε να πάρουμε θέση, αφού το θέμα, όπως εξελίσσεται, είναι άκρως πολιτικό.

naftemporiki280520
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ είναι η μόνη σχεδόν, οικονομική εφημερίδα που κυκλοφορεί αυτή την εποχή, στα περίπτερα... Την εποχή της άνθισης του Χρηματιστηρίου, θυμάστε ότι τέτοιου είδους εφημερίδες, ήταν πάρα πολλές. Αλλά σε μια εποχή που δοκιμάζεται σκληρά και στην οικονομία της, δεν έχουν λόγο να υπάρχουν.

voice280520
Η VOICE FINΑΝCE & MARKETS είναι μια από αυτές που κατάφερε να επιβιώσει. Και αν κρίνουμε από το πρωτοσέλιδο της, μάλλον πνέει τα λοίσθια και μακάρι να διαψευστούμε, επειδή κάποιoι συνάδελφοι εργάζονται εκεί και είναι κρίμα να χάσουν τη δουλειά τους. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, από την ανεργία...

kathimerini280520
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ προβάλει πολύ εντυπωσιακή την πρόταση της Κομισιόν (προσοχή, δεν είναι καν απόφαση...) να μπει ζεστό χρήματα στα κρατικά ταμεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ορθοποδήσουν οι χώρες - μέλη της, μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία. Την παρουσιάζει μάλιστα ως "σχέδιο Μάρσαλ". Προσγειωθείτε, παιδιά...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/5/2020

Ανοίγουν λοιπόν και τα δημοτικά σχολεία! Και κατά κάποιο τρόπο, θεωρητικά τουλάχιστον, ομαλοποιείται κάπως η ζωή. Τώρα, με φειδώ χρησιμοποιούμε τη λέξη ομαλοποιείται, επειδή τίποτα δεν είναι πια όπως πριν. Πέρα απόν τον φόβο για τον ιό Covid-19 έχουν προστεθεί και μια σειρά άλλων περισπασμών που επιδεινώνουν τα πράγματα.

Το πιο σημαντικό πρόβλημα, από ότι μπορούμε να καταλάβουμε, είναι το οικονομικό. Το βλέπουμε ήδη πώς αποτυπώνεται στα σούπερ μάρκετ όπου από εκεί ψωνίζεις είδη πρώτης ανάγκης για την επιβίωση της οικογένειας και του σπιτικού. Την αρχή ήταν ουρές στην αναμονή. Τώρα, ακόμα και Σάββατο να πας, δεν θα δεις κανέναν να περιμένει έξω. Όλοι εξυπηρετούνται, κανονικά.

Το ίδιο διαπιστώσαμε και στα καφέ και την εστίαση. Άνοιξαν οι άνθρωποι τηρώντας τα μέτρα ασφαλείας που τους υποχρεώνει να βάζουν τα μισά τραπέζια, αλλά η πρώτη αίσθηση που αποκομίσαμε είναι ότι ελάχιστοι πελάτες υπάρχουν καθώς ακόμα και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, δεν άνοιξαν ολοκληρωμένα τα αεροδρόμια, για να έρθουν οι τουρίστες.

Και ο Έλληνας δυσκολεύεται να στηρίξει αποκλειστικά μια τέτοια πρωτόγνωρη κατάσταση. Ας πούμε και για τα πλοία προς τα νησιά. Τα ρεπορτάζ λένε ότι είναι γεμάτες οι αναχωρήσεις. Αλλά ακόμα κι έτσι να είναι, είναι δυνατόν να αναμένει κανείς να στηριχτεί όλο αυτό το εγχείρημα για την επανεκκίνηση με το 50% των επιβατών κι αυτών μόνο Ελλήνων;

Ενδεχομένως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον τουρισμό στην Κρήτη να έχουν στο νου τους κι άλλα μέτρα προκειμένου να βγάλουν τα σπασμένα από μια, όπως εξελίσσεται κακή χρονιά. Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε, αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυσκολίες που περνάνε, καθώς μικραίνει απελπιστικά ο χρόνος του καλοκαιριού, ενώ οι κρατήσεις τους βλέπουν να μειώνονται, δραματικά.

Κι απ’ την άλλη πόσο θα στηρίζει το κράτος; Παίρνοντας το καλό σενάριο ότι έχουμε πράγματι μια Πολιτεία που ενδιαφέρεται γι’ αυτόν τον τομέα της βαριάς βιομηχανίας για την Ελλάδα. Πόσο θα αντέχει να… αιμορραγεί με ταμεία στα οποία μόνο διαρροές έχουν και όχι νέες εισροές, τόσο απαραίτητες για την αληθινή οικονομία και την ανάπτυξη του τόπου;episimansis.neo

Νομίζω ότι όλα αυτά είναι αλληλένδετα και τίποτα δεν είναι ξεκομμένο… Καλά είναι τα μεγάλα λόγια, οι σχεδιασμοί επί χάρτου, αλλά το πράγμα θα μετρήσει, όταν θα εφαρμοστεί στην πράξη. Εκεί θα δούμε ακόμα και το άνοιγμα των δημοτικών σχολείων, αν βοηθήσει να αλλάξουμε ψυχολογία και να τονωθεί το ηθικό μας.

Διότι, επί της ουσίας, εκεί είναι η μεγάλη δυσκολία… Με μάσκες και αντισηπτικά δεν είναι δυνατόν να ξεχαστείς, να χαλαρώσεις και να σχεδιάζεις διακοπές, ούτε στην Ελλάδα, ούτε πουθενά. Γι’ αυτό ακόμα κι ένα παιδιά του δημοτικού μπορεί να σας διαβεβαιώσει.

Αναζητούμε από κάπου να πιαστούμε. Να ξανανιώσουμε καλά. Να αφήσουμε πίσω μας την καραντίνα και όσα κατέλειπα άφησε πίσω της και να κοιτάξουμε μπροστά. Πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο; Τρομερά δύσκολο… Φυσικά, αξίζει να το παλέψουμε, να το προσπαθήσουμε.

Με υπευθυνότητα, με σταθερότητα, με επιμονή για το στόχο. Ο οποίος δυστυχώς στόχος δεν μπορεί να είναι κοινός, διότι δεν ζούμε σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η ισότητα και η δικαιοσύνη. Αντίθετα, αυτό που πρωτεύει είναι ο σκληρός ανταγωνισμός και τα συμφέροντα.

Και ειλικρινά δεν ξέρω (φαντάζομαι και πολλοί άλλοι) πώς μπορεί να γίνει πράξη αυτό με την ατομική ευθύνη που επικαλούνται πολύ, στα ωραία λόγια τους… Στην πραγματικότητα καλούμαστε να εκπαιδευτούμε μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να αλλάξουμε μια ολόκληρη νοοτροπία που χρειάστηκε αιώνες για να δημιουργηθεί.

Ρεαλιστικά, βλέπω τα πράγματα. Κι εγώ αλλιώς θα ήθελα και επιθυμώ να είναι, φροντίζοντας να υπακούω και να προσαρμόζομαι σε τέτοιες λογικές που εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο. Αλλά μια μονάδα δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο… Αν βέβαια θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε και δεν νιώθουμε τις παρούσες περιστάσεις απλά ως ένα μεταβατικό στάδιο, που αναγκαστικά θα το περάσουμε.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 30/5 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, "Επισημάνσεις".

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA