Η δική μας Περιφερειακή Συνέλευση πραγματοποιήθηκε στις 16, 17, 18 Ιουνίου

per.sinelefsi1.2017
Άστατος καιρός στη διάρκεια της φετινής Περιφερειακής Συνέλευσης μας. Τα καιρικά φαινόμενα «έπαιζαν» μαζί μας. Είχε ήλιο με δροσιά κάτω από τον υπαίθριο χώρο με τις ειδικές κατασκευές για σκιά. Είπαμε πως ήταν ιδανικά για μια υπαίθρια Συνέλευση. Αλλά, δεν ήταν έτσι…

per.sinelefsi2.2017
Μετά το μεσημεριανό διάλειμμα της πρώτης μέρας κι ενώ είχαμε απολαύσει το λιτό γεύμα μας, ήρθε η βροχή. Σιγανή την αρχή. Πιο δυνατή αργότερα. Ευτυχώς οι προνοητικοί αδελφοί είχαν ομπρέλες που άνοιξαν. Επωφεληθήκαμε κι εμείς. Σταθεροί στη θέση τους και οι 3.348 παρόντες, ελληνόφωνες και ρουμανόφωνες. Τα ίδιο βροχερός, ήταν ο καιρός και την Κυριακή.

per.sinelefsi3.2017
Επισημαίνουμε τα υπέροχα 10λεπτα βίντεο στο ξεκίνημα των εργασιών είτε πρωί είναι, είτε μεσημέρι της Περιφερειακή Συνέλευσης μας. Τι μοναδικές εικόνες και τι όμορφη ορχηστρική μουσική και τραγούδια! Όλα από τη δημιουργία του Ιεχωβά στον ουρανό, στη γη, στη θάλασσα… Καθένα είναι ένα ποτ πουρί από το υμνολόγιο μας με 80 -100 φωτογραφίες…

per.sinelefsi4.2017
Πολύ επίκαιρο το θέμα της φετινής Περιφερειακής Συνέλευσης "Μην Παραιτείστε" όπως τα ακούσαμε στην ομιλία του επισκόπου της 16ης Περιοχής, Ιορδάνη Σκερλετίδη. Ήταν πολύ καλή, περιεκτική και αναλυτική και μας προετοίμασε για τα υπόλοιπα μέρη που θα ακολουθούσαν. Παρόλο που τις επόμενες μέρες θα κάνουμε αναρτήσεις, μην περιμένετε λεπτομέρειες.

per.sinelefsi5.2017
Σεβόμαστε το πλεονέκτημα της έκπληξης. Ίσως, μετά τον Αύγουστο, όταν θα τελειώσουν όλες οι προγραμματισμένες Συνελεύσεις στην Ελλάδα, δώσουμε κάτι περισσότερο. Για την ώρα θα σταθούμε στα υπέροχα μουσικά βίντεο εισαγωγής τόσο στο πρωινό, όσο και στο απογευματινό πρόγραμμα… Δείτε αυτό ΕΔΩ.

per.sinelefsi6.2017

Ήταν πολλοί οι φίλοι στο τελευταίο "αντίο" του παππού Διονύση Αργυρόπουλου...

papus.dionisis

Φωτογραφία μνήμης, από τις βόλτες μας με τον παππού Διονύση. Έτσι θα τον θυμόμαστε... Δυνατό, ακμαίο και με το χαμόγελο, πάντα...

Ήταν Πέμπτη 22/06/2017, πρωί… Κι εγώ ετοιμάστηκα να φύγω για τη δουλειά μου, όπως κάνω κάθε μέρα, λίγο μετά τις οκτώ. Πέρασα από το δωμάτιο του παππού Διονύση Αργυρόπουλου, είδα ότι ήταν ήρεμος κι έφυγα…

Δεν είχα προλάβει να ανοίγω τον υπολογιστή μου στο γραφείο μου, οπότε με πήρε στο τηλέφωνο, κλαίγοντας η Σούλα και μου ανήγγειλε το κακό μαντάτο… «Κοιμήθηκε ο παππούς Διονύσης». Έφυγα τρέχοντας… Την βρήκα σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Φυσιολογικό. Ο θάνατος δεν είναι κάτι με το οποίο μπορείς να συμφιλιωθείς…

Ψάξαμε λίγο το λήμμα «θάνατος» στο ΕΝΟΡΑΣΗ:

Η πρώτη αναφορά των Γραφών στο θάνατο συναντάται στα εδάφια Γένεση 2:16, 17, στην εντολή την οποία έδωσε ο Θεός προς τον πρώτο άνθρωπο σχετικά με τη βρώση από τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, μια εντολή που η παραβίασή της θα οδηγούσε στο θάνατο. (Βλέπε ΜΝΚ, υποσ.) Ωστόσο, ο θάνατος ως φυσική διαδικασία ίσχυε ήδη για τα ζώα, δεδομένου ότι αυτά δεν αναφέρονται πουθενά στην εξήγηση που δίνει η Αγία Γραφή για το πώς επήλθε ο θάνατος στην ανθρώπινη οικογένεια. (Παράβαλε 2Πε 2:12.) Επομένως, ο ανθρώπινος γιος του Θεού, ο Αδάμ, μπορούσε να αντιληφθεί τη σοβαρότητα της προειδοποίησης του Θεού σχετικά με την ποινή του θανάτου για την ανυπακοή. Η ανυπακοή του Αδάμ στον Δημιουργό του επέφερε το θάνατό του. (Γε 3:19· Ιακ 1:14, 15) Κατόπιν, η αμαρτία του Αδάμ και το επακόλουθό της, ο θάνατος, απλώθηκαν σε όλους τους ανθρώπους.—Ρω 5:12· 6:23.

Λίγο μετά, πιο ήρεμοι και πιο αποστασιοποιημένοι, καθώς το γραφείο, ανέλαβε τα περαιτέρω και με ήσυχη τη συνείδηση, ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε για να έχει ένα αξιοπρεπές τέλος. Τον αποχαιρετήσαμει το Σάββατο 24/06/2017 στο Γ’ Νεκροταφείο της Νίκαιας στον ειδικό χώρο για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, τμήμα 31.

Είμαστε όμως αισιόδοξοι...

Το εδάφιο Ψαλμός 68:20 λέει: «Στον Ιεχωβά, τον Υπέρτατο Κύριο, ανήκουν οι έξοδοι από το θάνατο». Διαμέσου της θυσίας της ανθρώπινης ζωής του ο Χριστός Ιησούς κατέστη από τον Θεό «Πρώτιστος Παράγοντας» της ζωής και της σωτηρίας (Πρ 3:15· Εβρ 2:10), και μέσω αυτού εξασφαλίζεται η κατάργηση του θανάτου. (2Τι 1:10)

Με το θάνατό του, ο Ιησούς “γεύτηκε θάνατο για κάθε άνθρωπο” και προμήθευσε «αντίστοιχο λύτρο για όλους». (Εβρ 2:9· 1Τι 2:6) Μέσω αυτής της «μιας πράξης δικαίωσης» που έκανε ο Ιησούς κατέστη πλέον δυνατή η ακύρωση της θανατικής καταδίκης την οποία επιφέρει η αμαρτία, ώστε κάθε είδους άνθρωποι να μπορέσουν να “ανακηρυχτούν δίκαιοι για ζωή”. (Ρω 5:15, 16, 18, 19· Εβρ 9:27, 28· βλέπε ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΩ ΔΙΚΑΙΟ· ΛΥΤΡΟ.)

Επομένως, δικαιολογημένα ειπώθηκε ότι οι αληθινοί ακόλουθοι του Ιησού είχαν στην ουσία «μεταβεί από το θάνατο στη ζωή». (Ιωα 5:24) Ωστόσο, όσοι παρακούν τον Γιο και δεν εκδηλώνουν αγάπη “παραμένουν στο θάνατο” και είναι καταδικασμένοι από τον Θεό. (1Ιω 3:14· Ιωα 3:36)

Αυτοί που θέλουν να ελευθερωθούν από την καταδίκη και από το «νόμο της αμαρτίας και του θανάτου» πρέπει να καθοδηγούνται από το πνεύμα του Θεού και να παράγουν τους καρπούς του, διότι «το φρόνημα της [αμαρτωλής] σάρκας σημαίνει θάνατο».—Ρω 8:1-6· Κολ 1:21-23.

Ειμαστε κοντά στα παιδιά του, Σούλα και Γιώργο... Ο γιος του ζει στη Γαλλία καιι σε όλη τη διαδικασία της δυσκολίας που περάσαμε ήταν δίπλα μας, στηρίζοντας ψυχολογικά την αδελφή του Σούλα που το χρειαζόταν... Τον ευχαριστούμε. Ήταν σα να μοιράστοικε μαζί μας τον πόνο και τη θλίψη της απώλειας. Δείτε μερικά δημοαιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» από όλους εμάς για την πολύ θερμή, ανθρώπινη συμπαράσταση σας

Posted in Μαρτυρίες

ag.minas3.061215

Από μια εκδρομή που κάναμε πριν δυο χρόνια με τους φίλους μας Άρη και Χάρις, στη Χαλκίδα. Είμαστε σε μια ταβέρνα λίγο πιο έξω από την πόλη στην περιοχή Άγιος Μηνάς.

loveΜια ανάρτηση ακόμα για τον παππού Διονύση που έφυγε από κοντά μας την Πέμπτη 22/6 και τον αποχαιρετήσαμε στο τρίτο νεκροταφείο μαζί με πολλούς φίλους και αδελφούς.

Αισθανόμαστε την ανάγκη να εκφράσουμε δημόσια ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους εσάς που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ήσασταν δίπλα μας, κοντά μας, κάνοντας πιο υποφερτό τον πόνο της απώλειας.

Το κάνατε με πολλούς όμορφους τρόπους, είτε με ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, μια αγκαλιά ενισχυτική… Κι αυτό μας κάνει πολύ περήφανους που είμαστε μέλη αυτής της παγκόσμια αδελφότητας.

Αν επιχειρούσα να δημοσιοποιήσω όλα τα όμορφα λόγια σας θα έπρεπε επί μέρες να γράφουμε γι’ αυτό στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Γι’ αυτό δεν θα το κάνουμε. Ως εξαίρεση θα σας δώσουμε μόνο το e-mail των φίλων μας και αδελφών μας, Βασίλη και Κούλα Δεδότση:

Αγαπητοί μας αδελφοί:

Επιθυμούμε μέσω αυτής της επιστολής, να εκφράσουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια για τον θάνατο του αγαπημένου σας πατέρα, αλλά και πολύ-πολύ αγαπητού σε εμάς αδελφού Διονύση, ενός πραγματικά γλυκύτατου, πράου και πιστού αδελφού, τον οποίο είχαμε το προνόμιο και την χαρά να γνωρίσουμε και να συναναστραφούμε.

Έχοντας υπόψη αυτό που αναφέρει η Αγία Γραφή στο βιβλίο των Παροιμιών 17:17, σκεφτήκαμε να σας αφιερώσουμε μερικά ενθαρρυντικά λόγια και παρηγορητικές σκέψεις.

«Ο αληθινός σύντροφος αγαπάει πάντοτε και είναι αδελφός που γεννιέται για καιρό στενοχώριας.»

Ασφαλώς κατανοούμε ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη, κυριαρχούν σε αυτές τις πολύ δύσκολες ομολογουμένως καταστάσεις. Θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι έστω και διανοητικά είμαστε κοντά σας, προσευχόμενοι στον  Θεό κάθε παρηγοριάς, να σας παρηγορεί.

Ειλικρινά λυπούμαστε πολύ, που δεν καταφέραμε να παρευρεθούμε στην κηδεία, καθώς εκκλησιαστικά απρόοπτα και οικογενειακά ζητήματα, δεν μας το επέτρεψαν. 

Σε τέτοιες πραγματικά δύσκολες και τραγικές καταστάσεις, πόσο ενισχυτική και παρηγορητική είναι η υπέροχη, θαυμάσια, συναρπαστική ελπίδα που προσφέρει ο Λόγος του Θεού!

Ναι, η Αγία Γραφή μπορεί να μας βοηθήσει να εγκαρτερήσουμε. Έχοντας μάλιστα υπόψη, πώς νιώθουν ο ουράνιος Πατέρας μας και ο Γιος του ο Ιησούς Χριστός, σχετικά με τον  θάνατο, αυτό και μόνο μπορεί να μας ανακουφίσει και να μας παρηγορήσει!

Πόσο παρηγορητικά ηχούν στα αυτιά μας και πραγματικά χαϊδεύουν την ψυχή μας, τα παρακάτω λόγια από το βιβλίο του Ιώβ!

«Αν ο ακμαίος άνθρωπος πεθάνει, μπορεί να ξαναζήσει; Όλες τις ημέρες της υποχρεωτικής μου εργασίας θα περιμένω, μέχρι να έρθει η ανακούφισή μου. Θα καλέσεις και εγώ θα σου απαντήσω. Θα έχεις λαχτάρα για το έργο των χεριών σου.» (Ιώβ 14:14-15)

Μήπως είναι εξωπραγματικό και παράλογο,  να δεχόμαστε την ανάσταση ως γεγονός; Ασφαλώς όχι, διότι η μεγαλύτερη προσωπικότητα που έζησε ποτέ στη γη, ο Ιησούς Χριστός, έκανε την πιο συγκλονιστική δήλωση: «Όλοι όσοι είναι στα μνημεία θα αναστηθούν(Ευαγγέλιο Ιωάννη 5:28-29)

Ο Ιεχωβά Θεός, ο Δημιουργός αυτού του φοβερού σύμπαντος και του ανθρώπου, είναι σύμφωνα με την Αγία Γραφή, Θεός της αγάπης, της καλοσύνης, του ελέους, της στοργής, και ασφαλώς είναι σε θέση να κάνει αυτό που μπορεί να φαίνεται απίστευτο, ναι ακατόρθωτο για τους περισσότερους ανθρώπους, επειδή η θυσία του Γιού Του το επιτελεί αυτό!    

Αγαπητοί μας αδελφοί, καθώς η υπέροχη ελπίδα της ανάστασης, μας παρηγορεί και μας στηρίζει, αποβλέπουμε με ισχυρή και ακλόνητη πεποίθηση στον καιρό που ο αγαπημένος μας Διονύσης θα είναι και πάλι μαζί μας, σύμφωνα με τα προφητικά λόγια στο βιβλίο των Πράξεων 24:15:

«Και έχω ελπίδα προς τον Θεό, ότι πρόκειται να γίνει ανάσταση δικαίων και αδίκων.»

Ναι, προσμένουμε με απόλυτη εμπιστοσύνη, να γίνουν πράξη τα όσα αναφέρονται στο προφητικό βιβλίο της Αποκάλυψης 21:4-5:

«Και θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια!»

Με θερμή Χριστιανική αγάπη, οι αδελφοί σας,

Βασίλης και Κούλα Δεδότση

Ας το κλείσουμε εδώ το θέμα. Ο παππούς Διονύσης το πλήρωσε το εισιτήριο του. Εμείς; Θα είμαστε εκεί την Ημέρα του Ιεχωβά να τον υποδεχθούμε στην Ανάσταση; Αυτό είναι που αποτελεί πρόκληση…

Σκέψεις αγάπης από έναν φίλο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, για όλους μας. Τις έχουμε τόσο ανάγκη!

Posted in Παρηγοριά

anthodesmi

Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας λίγες σκέψεις και δυο ποιήματα που έγραψα τη νύχτα που πέρασε. Μια ακόμα άγρυπνη νύχτα. Αν νομίζεις ότι έχει θέση στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ μπορείς να το δημοσιεύσεις. Προσεύχομαι για εσένα ημέρα και νύχτα. Ο Ιεχωβά να σε ευλογεί και να σε ενδυναμώνει!

«Και όποιος δώσει σε έναν από αυτούς τους μικρούς να πιει ένα ποτήρι κρύο νερό και μόνο, επειδή είναι μαθητής, σας λέω αληθινά, δεν πρόκειται να χάσει την ανταμοιβή του». Ματθ. ι´ 42

Τί πρόκειται να κάνεις; Μια φορά θα περάσεις από τον κόσμο αυτό. Κάθε καλό έργο λοιπόν, κάθε πράξη ελέους και κάθε υπηρεσία που μπορείς να προσφέρεις σ᾽ οποιονδήποτε άνθρωπο ας το κάνεις σήμερα· ας το κάνεις τώρα!

Ας μη το παραμελήσεις, ούτε να το αναβάλλεις, διότι δεν θα περάσεις ξανά από τον δρόμο αυτό.

tavli1

Θα τον θυμάμαι πάντοτε

(ένα ποίημα για τον παππού Διονύση που τον αποχαιρετήσαμε χθες)

Ο παππούς μου σαν παραδείσιο πουλί πέταξε
για το ύστατο ταξίδι το μακρύ...
όμως μεσ´ στην δική μου την καρδιά θα ζει για πάντα
όσο υπάρχω, όσο αναπνέω πάντοτε εκείνος θα είναι εκεί...

Η γωνιά του αδειανή πια έχει μείνει.
Το μπαστούνι του κρεμασμένο στέκει εκεί...
Από Εκείνον μου έχουν πλέον απομείνει
οι αναμνήσεις και η αγάπη του η περισσή...

Θα τον θυμάμαι πάντοτε όταν θα κάθομαι μονάχος σε μιαν άκρη
ξέρω πως «έφυγε» και δεν υπάρχει πια...
Θα τον θυμάμαι πάντοτε, μέσα απ' τα μάτια μου, ανάβλυσε ένα  δάκρυ
κι ένιωσα έναν πόνο βαθιά μεσ' στην καρδιά...

Θα τον θυμάμαι πάντοτε, ποτέ δεν ήθελε να είμαι θλιμμένος
και έκανε τα πάντα γελαστό για να με δει...
Θα τον θυμάμαι πάντοτε, χαμογέλασα, κι ας ήμουν λυπημένος
όταν θυμήθηκα όλα όσα κάναμε μαζί...

Θα τον θυμάμαι πάντοτε να είναι εκεί, παρών
να δίνει απλόχερα αγάπη,  να δένει την πληγή
Θα τον θυμάμαι πάντοτε τα βάρη να σηκώνει
και να μου λέει  ησύχασε γλυκό μου εσύ παιδί

Θα τον θυμάμαι πάντοτε, δεν θέλω να δεχτώ ότι έχει φύγει,
ότι πια δε μπορώ να τον δω ξανά...
Κι όλο νομίζω η πόρτα ότι ανοίγει
κι ότι θα μπει, όπως πάντα, βαδίζοντας αργά...

Ο παππούς μου σαν παραδείσιο πουλί πέταξε
για το ύστατο ταξίδι το μακρύ...
στην δική μου την καρδιά θα ζει για πάντα
όσο υπάρχω, όσο αναπνέω πάντοτε εκείνος θα είναι εκεί…

Θα τον θυμάμαι πάντοτε…


ilianthos
Ένα ποτήρι κρύο νερό και μόνο

Δεν ειν᾽ αυτό που κάνεις φίλε μου
μα ό,τι ακάμωτο αφήνεις
που φέρνει σε πικρό καρδιόπονο
καθώς τη μέρα σου την κλείνεις.
Τα τρυφερά λόγια που ξέχασες,
το γράμμα που δεν έγραψες ακόμα,
μιαν ανθοδέσμη κάπου που δεν έστειλες,
σε κυνηγούν σαν πνεύματα, ακόμα και στο στρώμα….

Την πέτρα που μπορούσες απ᾽ τον δρόμο,
τον δρόμο τ᾽ αδελφού σου να σηκώσεις,
μια κάποια συμβουλή μικρή, ολόκαρδη
που στη βιασύνη σου δεν είπες να τη δώσεις!
Για κάποιο χέρι αγάπης που δεν άπλωσες
κι έπνιξες κάποια ευγενική φωνή σου…
Γι᾽ αυτά καιρό δεν βρήκες και δεν σκέφτηκες
πνιγμένος μεσ᾽ στη θλίψη τη δική σου….

Τέτοια της καλοσύνης μικροπράγματα
που εύκολα μεσ᾽ απ᾽ το νου γλυστρούνε
αυτές οι ευκαιρίες που είναι άγγελοι
που σαν εμάς θνητοί μπορούνε να τις βρούνε.
Στη νύχτα και στη σιωπή μας έρχονται
φάσματα κρύα που μας φέρνουν τύψη
όταν η ελπίδα χαλαρώνει και μαραίνεται,
κάποιο σκουλήκι με την πίστη έχει σμίξει…

Είν᾽ η ζωή μας τόσο -αλήθεια- σύντομη
κι η θλίψη μεσ᾽ τον κόσμο είναι μεγάλη,
και δε βαστά να βλέπει τη συμπάθεια
ν᾽ αργεί ναρθεί και πάντα ν᾽ αναβάλλει….
….Όχι λοιπόν εκείνα φίλε μου που έκαμες
μα ό,τι άφησες ακάμωτο στη μέση,
αυτό θα φέρνει πόνο μεσ᾽ στα σπλάγχνα σου
καθώς ο ήλιος ετοιμάζεται να πέσει…

Δώσε λοιπόν ό,τι έχεις σε κάποιον. Μπορεί να είναι καλύτερο απ᾽ ό,τι σκέφτεσαι. Μόνο κάνε το σήμερα· κάνε το τώρα· όσο υπάρχει καιρός!

ΠΑΥΛΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Αποχαιρετούμε τον παππού Διονύση Αργυρόπουλο που κοιμήθηκε σε ηλικία 98 ετών...

Posted in Μαρτυρίες

parea.patriko7.2016
Από τα τελευταία δημοσιεύματα για τον παππού Διονύση. Πριν μερικούς μήνες. Είχε ήδη αρχίσει να χάνει την ενεργητικότητα του. Με τη βοήθεια αδελφών μας φροντίσαμε να έχει το αναπηρικό του καροτσάκι και να σηκώνετε τουλάχιστον ως την βεράντα για να φάει μαζί μας... Δείτε ΕΔΩ. Η φωτογραφία αυτή είναι από την Κρήτη, στην αυλή του πατρικού μου, περσινή.

Temeni10.2016
Μας συγκίνησε το ενδιαφέρον σας, όταν κάναμε μια ανάρτηση στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και ζητάγαμε ένα αναπηρικό καροτσάκι, ελπίζοντας ότι θα τον βοηθήσουμε λίγο το καλοκαίρι να βγει ώς τη βεράντα. Βέβαια είχαμε και μεγαλύτερα σχέδια ώς το τετράγωνο της περιοχής που μένουμε. Δείτε ΕΔΩ. Εδώ από την παραλία του Αιγίου, πέρσι...

timpaki1.060716
Να και μια βόλτα στην Ελευσίνα όταν μπορούσε ακόμα. Δείτε ΕΔΩ. Πάντα του άρεσαν του παππού Διονύση οι βόλτες. Από τα νεανικά του χρόνια. Τότε που οδηγούσε εκείνη την 500άρα μοτοσικλέτα BMW και με τη σύζυγο του Ανδρομάχη, όργωναν την Ελλάδα στις εκδρομές... Ανάμεσα σε αγαπημένους φίλους στο Τυμπάκι, πέρσι.

veiku1.230715
Κάποια στιγμή πήγαμε στην Κηπούπολη, στους φίλους μας Κώστα και Γιάννα Δείτε ΕΔΩ. Ήταν ένα βράδυ που του άρεσε πολύ και το απόλαυσε στη βεράντα τους έχοντας πιάτο μπροστά του την Αθήνα Ήταν άνθρωπος που η κοινωνική συναναστροφή ήταν στο αίμα του. Εδώ στο Άλσος Βεϊκου, πέρσι με φίλους, ένα γλυκό καλοκαιρινό απόβραδο.

egaleo6.150516
Οι τελευταίες του διακοπές πέρσι στις αρχές Σεπτεμβρίου. Δείτε ΕΔΩ Είχε τις δυσκολίες του, αλλά πάντα ήταν εκεί. Μαζί μας. Του άρεσαν τα ταξίδια. Του άρεσε ο δρόμος, η κίνηση, το αυτοκίνητο. Σκεφτείτε ότι οδηγούσε το δικό του αυτοκίνητο ώς τα 95 του στην επαρχία όπου ζούσε. Εδώ  είναι στο Αιγάλεω που έζησε με την οικογένεια του σχεδόν μισό αιώνα. 

kapralos.apoxeretismos2
Πέρσι καταφέραμε να υλοποιήσουμε μια επιθυμία του. Ήθελε να ξαναπάει στο Αιγάλεω στη γειτονιά που έζησε πάνω από μισό αιώνα. Τίποτα βέβαια δεν ήταν ίδιο πια... Όλα είχαν αλλάξει, αλλά έλαμπε το πρόσωπο του καθώς έβλεπε ξανά τον τόπο που μεγάλωσε την οικογένεια του. Δείτε το ΕΔΩ. Στη φωτογραφία από μια βόλτα με φίλους στο καφέ του Καπράλου στο Λόφο Κολωνού.

aspropirgos2.190715
ΕΔΩ είναι ένα παλιότερο δημοσίευμα. Τότε που ήρθε με τη Σούλα στην Αθήνα. Συχνά πηγαίναμε βόλτες με φίλους ή μόνοι μας. Και κάποια στιγμή κάναμε ένα δημοσίευμα να πούμε ακριβώς αυτό, πόσο όμορφα ήταν που τον είχαμε κοντά μας... Διαβάστε το. Στη φωτογραφία από μια βόλτα στην παραλία του Ασπρόπυργου, όπου είχμα πάει για ψαρικά.

kapralos1.170715
Μέχρι και στο καταφύγιο Μπάφι, στην κορυφή της Πάρνηθας είχαμε πάει με τον παππού Διονύση. Δείτε ΕΔΩ το σχετικό δημοσίευμα. Ναι, χρειάζονταν λίγη βοήθεια για να πάμε περπατώντας από το αυτοκίνητο μέχρι το καταφύγιο. Αλλά όπως πάντα, τα κατάφερε...

tavli6

Έτοιμοι για παραλία; Το καλοκαίρι έφτασε, ας το υποδεχτούμε στη θάλασσα όπως του πρέπει

Posted in Δημοσιογραφικά

thalassa
Εικόνες όμορφες καλοκαιρινές… Ο καιρός ζεσταίνει και η θάλασσα σε λίγο θα είναι απαραίτητη. Ο αέρας της , η αρμύρα, η δροσιά του απόβραδου, όλα είναι όμορφα εκεί, στην παραλία…

temeni.thalassa10.060316

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/06/2017

Η κακοκαιρία των προηγούμενων ημερών αποτελεί παρελθόν και οι ζεστές ημέρες πλέον θυμίζουν ότι είμαστε στο καλοκαίρι, κάνοντας ακόμα πιο απαιτητικά τα μπάνια σε οργανωμένες ή μη παραλίες. Και όλοι κάποια στιγμή το θέλουμε, καθώς γνωρίζουμε πόσο ευεργετικά είναι τα αποτελέσματα.

Όσοι επιλέξουν μια οργανωμένη πλαζ για να κάνουν τα καλοκαιρινά μπάνια τους, θα πρέπει να γνωρίζουν πως υπάρχουν σημεία που θα πρέπει να δείξουν ιδιαίτερη προσοχή. Όπως αναφέρει η ΕΚΠΟΙΖΩ τα δικαιώματα και τα σημεία προσοχής έχουν ως εξής:

- Όλες οι παραλίες είναι κοινόχρηστου χαρακτήρα και επιτρέπεται η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών. Στις οργανωμένες παραλίες, θα πρέπει να προβλέπεται ελεύθερος χώρος και για τους υπόλοιπους λουόμενους.

- Η χρέωση για τη χρήση ομπρέλας και ξαπλώστρας θα πρέπει να είναι αναρτημένη σε τιμοκατάλογο, σε εμφανές σημείο.

- Θα πρέπει να εκδίδεται απόδειξη παροχής υπηρεσιών.

- Όσες παραλίες έχουν αντίτιμο εισόδου, είναι υποχρεωμένες να έχουν ικανό αριθμό ναυαγοσωστών κατά τους μήνες Ιούνιο - Αύγουστο και ώρες 10:30-17:30.

- Στις οργανωμένες εγκαταστάσεις πρέπει να υπάρχει επισήμανση με ευδιάκριτους πλωτούς σημαντήρες, των ορίων που μπορούν να φτάνουν οι λουόμενοι.

- Στις παραλίες με εγκαταστάσεις θαλάσσιων μέσων αναψυχής, είναι υποχρεωτικό να υπάρχει διάδρομος μέσα στη θάλασσα, πλάτους 7 έως 15 μέτρων και μήκους σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.

- Απαγορεύονται τα θαλάσσια μέσα αναψυχής (σκι, αλεξίπτωτο, έλκηθρο, κ.λπ.) και τα θαλάσσια μοτοποδήλατα (τζετ σκι, σερφ τζετ, sea beetle, θαλάσσιο ποδήλατο) σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τους σημαντήρες.

- Η κυκλοφορία των παραπάνω θαλάσσιων μέσων απαγορεύεται τους μήνες Ιούνιο με Σεπτέμβριο μεταξύ των ωρών 14:00 και 17:00.

- Τα wind surf πρέπει να κινούνται έξω από τους σημαντήρες ή 200 μέτρα από το σύνηθες σημείο των κολυμβητών.

Παράλληλα, η ΕΚΠΟΙΖΩ ζητά να ισχύσουν και για τις οργανωμένες παραλίες οι τιμές των βασικών ειδών (νερό, καφές, τοστ - σάντουιτς) που προβλέπονται στα κυλικεία των πλοίων, αεροδρομίων, αρχαιολογικών χώρων κ.λπ., ώστε ο καταναλωτής με μικρό κόστος να προμηθεύεται τα είδη πρώτης ανάγκης,

Κι αυτό γιατί μετά από έρευνα τιμών που έκανε η οργάνωση στις παραλίες της Αττικής, μια τετραμελής οικογένεια πρέπει να διαθέσει από 30 έως 60 ευρώ για είσοδο σε μια οργανωμένη παραλία και για αγορά καφέ, αναψυκτικού, νερού και τοστ. Κι αυτό ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πόσο δύσκολο είναι στην εποχή των Μνημονίων και της συνεχούς λιτότητας.episimansis

Όμως, αρκεί η ενημέρωση μας; Τα επόμενα βήματα είναι πια δικά μας. Εμείς χρωστάμε στον εαυτό μας και στους ανθρώπους μας να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να απολαύσουμε το καλοκαίρι που ανοίγεται μπροστά μας. Τουλάχιστον όσοι δεν έχουν κολλήματα και μπορούν να το κάνουν.

Διότι δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε από τους επαγγελματίες να παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας κι εμείς να μην κάνουμε ότι πρέπει. Ο οργανισμός μας χρειάζεται φροντίδα κι αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να το περιμένουμε από τους άλλους. Μάλλον είναι δική μας υπόθεση.

Και το καλοκαίρι για να το απολαύσει κανείς, για να πάρει δυνάμεις για το χειμώνα όπως αναμένει, είναι ανάγκη να τηρήσουμε κάποιες αρχές. Κι αυτές τις ξέρει καλύτερα ο καθένας μας. Το κάνουμε χρόνια. Το να το επαναλάβουμε, άλλη μια φορά, δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα.

Αρκεί να χαλαρώσουμε και να το απολαύσουμε. Οι εποχές δεν είναι πια ευδιάκριτες μεταξύ τους. Κι αυτό δεν έγινε τυχαία. Εμείς οι ίδιοι το κάναμε με την παράλογη χρήση του πλανήτη γη, χρόνια τώρα. Κι αν τα καταφέρνουμε κάθε χρόνια, γιατί όχι και τώρα; Στο χέρι μας είναι, ας το καταλάβουμε…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 24/6/2017 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Ένα χέρι ανθρώπινης βοήθειας σε ανθρώπους που την έχουν ανάγκη, τους πρόσφυγες

Posted in Επικαιρότητα

prosfyges1
Ήταν το περασμένο Σάββατο 17 Ιουνίου 2017, όταν ακυβέρνητο κότερο ρυμουλκούμενο από σκάφος του Λιμενικού ρυμουλκήθηκε και άδειασε τους επιβάτες του πάνω στο επιβατηγό πλοίο «Blue Horizon». Και ποια είναι αυτή η γυναίκα που προφέρει τις πρώτες βοήθειες; Μα, η Άννυ Δασκαλάκη, επιβάτης σ' αυτό το δρομολόγιο.

prosfyges2
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας στο επιβατηγό - οχηματαγωγό πλοίο «Blue Horizon» επιβιβάστηκαν κατά τις 11 το βράδυ και μέχρι τα ξημερώματα οι 52 πρόσφυγες από το  ιστιοφόρο σκάφος που επέβαιναν, απ' αυτούς οι 32 ήταν άνδρες. Τα γεγονότα μας τα περιγράφουν επιβάτες του πλοίου που έρχονταν Αθήνα.

peosfyges
Το «Blue Horizon» έφθασε το πρωί της Κυριακής στον Πειραιά έχοντας επιβάτες 31 άνδρες, 14 παιδιά και 6 γυναίκες. Οι πρόσφυγες αναμένεται να μεταφερθούν προσωρινά σε αίθουσα επιβατών του ΟΛΠ κοντά στην πύλη Ε-7. Το σημαντικό όμως ήταν η βοήθεια που πρόσφερε η Άννυ. Γιατί πολλοί ήταν σε υποθερμία, ένας ήταν επιληπτικός και υπήρχε και μια έγκυος.

prosfyges4
Το βράδυ πραγματοποιήθηκαν έρευνες του Λιμενικού Σώματος προς εντοπισμό του σκάφους στη θαλάσσια περιοχή 40 ναυτικά μίλια βόρεια του Ρεθύμνου. Οι άνθρωποι αυτή φιλούσαν τα πόδια της Άννυς. Είχαν μπροστά στα μάτια τους το σωτήρα τους και ήταν ευγνώμονες. Κι όλα αυτά ύστερα από ένα ισχυρό σοκ που είχαν υποστεί.

prosfyges5
Σύμφωνα με τις πληροφορίες από το υπουργείο Ναυτιλίας, το βράδυ του Σαββάτου άνδρας τηλεφώνησε στη γραμμή βοήθειας 112 και δήλωσε ότι επιβαίνει μαζί με περίπου 60 άτομα σ’ ένα σκάφος το οποίο βρίσκεται σε δυσχερή θέση.

prosfyges6
Στις έρευνες συμμετείχαν πλωτά περιπολικά του Λιμενικού Σώματος, ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού και έξι παραπλέοντα πλοία. 32 άνδρες, 14 παιδιά και 6 γυναίκες οι πρόσφυγες που έφθασαν στον Πειραιά. Αυτά είναι όπως παρουσιάστηκαν στην ειδησεογραφία. Όχι και πολύ ψηλά.

prosfyges7
Αλλά η ανθρώπινη ζωή είναι κάτι πολύ σπουδαίο. Αυτό είδε και η Άννυ... Και μόλις διαπιστώθηκε ότι παρά τις εκκλήσεις στα μεγάφωνα του πλοίου να παρουσιαστεί κάποιος γιατρός επιβάτης η ίδια ως νοσηλεύτρια έστω και με βασική εκπαίδευση, ένιωσε την ανάγκη να προσφέρει τις γνώσεις της για να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες.

Μικρός που είναι ο κόσμος! Ας γνωρίσουμε μια αδελφή μας, τη Nada, από τη Σερβία...

Posted in Μαρτυρίες

vosnia1
Ονομάζεται Nada Slepcev. Είναι αδελφή μας και ασκεί το επάγγελμα της νοσοκόμας. Εδώ με τον σύζυγό της John. Δεν γνωριζόμαστε από κοντά, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα. Το ίδιο συμβαίνει με τους περισσότερους φίλους διαδικτυακά…

vosnia2
Αλλά η Nada Slepcev αγαπά πολύ την αδελφότητα. Και έχει αντιληφθεί πολύ καλά τι σημαίνει να είναι αυτή παγκόσμια. Μπορεί να μη γνωρίζει τη γλώσσα επειδή η δική της είναι τα βοσνιακά, αλλά ωστόσο «επικοινωνεί», επειδή η θεοκρατική γλώσσα είναι κοινή στον κόσμο.

vosnia3
Και σ’ αυτό βοηθάει πολύ η οργάνωση με τη διαδικτυακή παρουσία της σε 896 γλώσσες… Και κοιτάτε να δείτε το εντυπωσιακό. Το έργο είναι παντού το ίδιο. Εδώ βλέπουμε το σύζυγο της στο έργο δημόσια μαρτυρίας με σταντ… Δεν είναι ίδιο με αυτό που κάνουμε εδώ.

vosnia4
Αυτό που μου άρεσε πολύ στην επικοινωνία με την αδελφή Nada Slepcev, είναι ότι στις πάρα πολλές φωτογραφίες από τη θεοκρατική δράση της βρήκε χώρο για την αδελφότητα. Οι φίλες της και αδελφές της είναι στην πρώτη γραμμή. Κι αυτό μας άρεσε πολύ.

vosnia5
Όλες παρμένες μέσα στην Αίθουσα Βασιλείας ή στο έργο. Δεν πρόκειται για τη διασκέδαση της, αλλά για κάτι πολύ πιο σημαντικό. Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς εφαρμόζει στην πράξη την οδηγία της οργάνωσης να είμαστε πιο κοντά ο ένας στον άλλον.

vosnia6
Με τις αδελφές της, Kristina, Μίρκα, Anica, Ζόριτσα. Μένουν στο Σόμπορ, μια πόλη της Σερβίας. Ψάξαμε γι\ αυτό στο διαδίκτυο και βρήκαμε μερικά πράγματα. Το Σόμπορ (Σερβικά: Сомбор) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 47.623 κατοίκους (2011).

vosnia7
Είναι διοικητικό κέντρο της περιοχής Δυτική Μπάτσκα. Το όνομά της η πόλη το πήρε από την οικογένεια Τζόμπορ (Czobor), στην όποια ανήκε η περιοχή της πόλης το 14ο αιώνα. Το Σέρβικο όνομά της πόλης καταγράφεται για πρώτη φορά το 1543.

vosnia8
Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1340. Η πόλη αποτελούσε τη συνοριακή γραμμή ανάμεσα στην αυτοκρατορία των Αψβούργων και την Οθωμανική αυτοκρατορία μετά το 1687. Το 1918 η πόλη έγινε μέρος του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

vosnia9
Έτσι λοιπόν μέσα από την Nada Slepcev γνωρίσαμε λίγο και τον τόπο που μένει… Αυτό που θέλουμε να μας μείνει είναι ότι παντού ο λαός του Ιεχωβά είναι ίδιος. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Λίγο να βγεις από τα σύνορα της χώρας θα το δεις στην πράξη.

vosnia10
Τέτοιες εικόνες, ας πούμε, θα τις δείτε σε όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης που μένετε. ΚΙ αν είστε δραστήριοι πνευματικά η εκκλησία ενδεχομένως να χρησιμοποιεί και σας στο έργο με τη δημόσια μαρτυρία σε σταντ… Τι εκπληκτικό προνόμιο!

Αναμνήσεις! Η ζωή έχει τις ομορφιές της και κάποιοι άνθρωποι τις θυμούνται πάντα...

Posted in Μαρτυρίες

tasia1
Σήμερα έχω σκοπό να σας ταξιδέψω... Με τη συνεργασία μιας ηλικιωμένης αδελφής από την εκκλησία μας, της Τασίας. Δες έχει σημασία το επίθετό της, αλλά η ζωή της που μέσα από φωτογραφίες μνήμης, μοιάζει σαν παραμύθι... Δεκαετία του '70 σε μια παράνομη Συνέλευση στο δάσος του Σχοινιά, στο Μαραθώνα. Η Τασία ετοιμάζει το καφεδάκι στο γκαζάκι της... Πολύ προχωρημένα πράγματα για την εποχή.

tasia2
Λίγα χρόνια νωρίτερα στο σπίτι της... Η Τασία, γιορτάζει κάποια επέτειο του γάμου της. Δεν θυμάται ποια ακριβώς γιατί με τον Θάνο, τον άνδρα της, έζησε περισσότερο από μισό αιώνα μαζί... Αλλά εδώ είναι με τις φίλες της και αδελφές. Η κοινωνική συναναστροφή ήταν πάντα κάτι όμορφο. Και οι εποχές δύσκολες… Με το παραμικρό συλλάμβαναν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, με το πρόσχημα του προσηλυτισμού.

tasia3
Την επόμενη χρονιά στη μοναδική γιορτή της, την επέτειο του γάμου της με τον Θάνο, η Τασία (επάνω δεξιά, έχει το χέρι της πάνω στο σύζυγο της...) στο σπίτι τους...Όταν μιλούσαμε γι' αυτές τις φωτογραφίες, το πρόσωπο της έλαμπε. Ξαναζούσε τις στιγμές. ΟΙ χρωματιστές φωτογραφίες έχουν ξεθωριάσει στο χρόνο. Έτσι κι αλλιώς η Kodak και η Agfa μόλις που δοκίμαζαν στα φιλμ τους αυτή τη δυνατότητα.

tasia4
Γυναικοπαρέα αδελφών, εκείνες τις παράνομες Συνελεύσεις στα δύσκολα χρόνια. Τα χαμογελαστά πρόσωπα μπορεί να δείχνουν μια καλή διάθεση, επειδή ήξεραν ότι ήταν εκεί για να εκπαιδευτούν από τον Ιεχωβά, αλλά απολάμβαναν και την εξοχή, τόσο που κάποιος άσχετος, θα νόμιζε πως ήταν πραγματικά εκδρομή. Δεν ξέρω αν μπορείτε εύκολα να βρείτε την Τασία σ' αυτή τη φωτογραφία.

tasia5
Και μια φωτογραφία από την πόλη Νούλ της Γερμανίας σε μια διεθνή Συνέλευση, όπου υπήρχαν ελληνόφωνα τμήματα, από όπου την παρακολουθούσαν. Η Τασία με τον σύζυγό της Θάνο, είχαν το αυτοκίνητο τους και πάντα πήγαιναν, παίρνοντας μαζί τους και άλλους αδελφούς από την Ελλάδα. Και στην επιστροφή έφερναν έντυπα της Οργάνωσης στην Ελλάδα που απαγορεύονταν.

Ένα χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά και την άνοιξη θα είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί του το πρωινό...

Μια ματιά στις Περιφερειακές Συνελεύσεις της Κρήτης... Έχουμε ένα ενδιαφέρον ιδιαίτερο...

sinelefsi.kritis1

Από την τελευταία μονοήμερη Περιφερειακή Συνέλευση Κρήτης που έγινε τον Μάιο που μας πέρασε...
Είχαμε ώς τώρα τρία δημοσιέυματα, ένα για κάθε μέρα από την τριήμερη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016 που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο του Αυγούστου στο Κλειστό Στάδιο Νέας Αλικαρνασσού «Δύο Αοράκια», Μικράς Ασίας 5. Νέα Αλικαρνασσός, 716 01 Ηράκλειο Κρήτης. Και ήταν εκεί πολλοί φίλοι μας για να την παρακολουθήσουν.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ "ήταν εκεί", όλες τις μέρες των εργασιών. Ως έγκυρη πηγή ενημέρωσης σας υποσχεθήκαμε (και το κάναμε) ρεπορτάζ στη διάρκεια των εργασιών της. Διότι έχουμε μια ευαισθησία… Δείτε τα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Η ευαισθησία αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία… Πηγαίνει πολύ μακριά… Από την εποχή που η Συνέλευση της Κρήτης πραγματοποιούνταν στο GRETA MARIS και μείς που τύχαινε να είμαστε στην Κρήτη, εκείνον τον καιρό, τις παρακολουθούσαμε ανελλιπώς… Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Τι όμορφη που είναι η ενότητα κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού. Όλοι μαζί στην Κρήτη

sinelefsi.kritis.28.2016

Στη φωτογραφία εικονίζονται αδελφοί της φυλακής από τις 10ετίες του 1970 μέχρι τη 10ετία του 1990, όσοι βέβαια βρεθήκαν στην Κρήτη με αφορμή την Περιφερειακή Συνέλευση, τον Αύγουστο του 2016 Ήταν πολύ συγκινητικό για όλους να συναντηθούν με πραγματικούς φίλους και συναγωνιστές, με τους οποίους έζησαν όχι μόνο πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά και πολύ ευχάριστες και έτσι τους ένωσε πιο σφικτά η υπέροχη ιδιότητα της αγάπης! Ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεχωβά για το υπέροχο δώρο της αδελφότητα, το οποίο μεγαλουργεί στους καιρούς μας! Σε όλους αυτούς τους αγωνιστές της ακεραιότητας εκπληρώθηκαν περίτρανα τα εδάφια Ησαίας 54:17 και  40:29-31.

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που ζει αυτή την εποχή στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Συναντήθηκαν στη Συνέλευση Περιφερείας Κρήτης 2016, ύστερα από 48 ολόκληρα χρόνια!

sinelefsi.kritis.26.2016

Για φαντάσου! 48 χρόνια είναι αυτά και ο χρόνος έχει κάνει την δουλειά του. Συναντήθηκαν στη διάρκεια των εργασιών της Συνέλευσης Περιφερείας Κρήτης του 2016, ύστερα από μισό σχεδόν αιώνα... Πρωτοσυναντήθηκαν στη φυλακή όταν ήταν νεαροί, με αφορμή τη διακράτηση ουδετερότητας. Τώρα είναι πια μπαμπάδες, παππούδες και με άσπρα μαλλιά! Πραγματικά όταν βιώνεις τέτοια πράγματα είναι να συγκινείσαι πολύ και αναπόφευκτα θυμάσαι τα παλιά, τότε που αμούστακα παιδιά κρατούσαν οσιότητα στην υπόσχεσή τους να υπηρετούν μόνο τον Ιεχωβά Θεό. Τι υπέροχα παραδείγματα! Εκεί, στην Κρήτη, θα τους γνωρίζετε φαντάζομαι ποιοι είναι...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η Ειρήνη, η γυναίκα του ανηψιού μου Λευτέρη Βολυράκη, Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εδώ ήρεμα, ήσυχα, χωρίς τις εντάσεις της δουλειάς, όταν με το καλό βγω στη σύνταξη... Ελπίζω να μου συμβεί αυτό το καλό... Και μακάρι να πάνε όλα καλά στο σπίτι που φτιάχνω για να μπορέσω να μείνω εκεί... Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Τώρα μαθαίνω ότι οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε...

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Τις δυσκολίες που βιώνει ολόκληρη η κοινωνία στην εποχή των μνημονίων, βιώνει και ο Τύπος. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Έπρεπε να ζήσω για να το δω κι αυτό. Μια... δήθεν σοσιαλιστική κυβέρνηση, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ έβαλε λουκέτο στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Έκλεισε εφημερίδες, αντί να τις στηρίζει με κάθε τρόπο και δυσκόλεψε πολύ τη συνέχιση της έκδοσης πολλών εφημερίδων.

Τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση εφάρμοσε μια παράγραφο που πέρασε στο ντούκου μέσα στο Μεσοπρόθεσμο, χωρίς να τη διαβάσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (όπως άλλωστε έκαναν παντού στη συνέχεια...) που το ψήφισαν και με την οποία σταματά η επιδότηση των ταχυδρομικών τελών των εφημερίδων, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και... ουσιαστικά τετραπλασιάζει τα έξοδα αποστολής στους συνδρομητές.

Προφανώς ουδείς υποψιάστηκε τι προβλήματα μπορεί να δημιουργούσε μια τέτοια απόφαση... Η ζωή το έδειξε στη συνέχεια... Εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, τυπογραφεία απέλυσαν εργαζόμενους, αν δεν έκλεισαν και τα ίδια... Η περίπτωση της press line είναι χαρακτηριστική...

Αναρωτιέμαι: Αυτό ήθελαν πραγματικά; Να κλείσουν οι μικρές εφημερίδες που βγάζουν οι εξωραϊστικοί σύλλογοι και τα συνδικάτα; Ήθελαν να φιμώσουν τις εφημερίδες της περιφέρειας, να τις κλείσουν; Διότι ποια εφημερίδα θα αντέξει κάτω από αυτό το καθεστώς; Ποιος συνδρομητής θα δεχτεί, σε καιρούς άγριας λιτότητας να τετραπλασιαστεί το ποσό που δίνει, για να φτάνει το έντυπο στο σπίτι του;

Σκεφθείτε λίγο τις εφημερίδες που βγαίνουν από αγάπη για τις μικρές πατρίδες... Αυτές, που πάνε να τους βρουν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Νομίζετε ότι θα αντέξουν; Πολύ αμφιβάλω... Ήδη έβαλαν συνδρομή, ετήσια και μάλιστα αρμυρή στα μέλη τους. Αλλά είναι λύση αυτή;

ΔΥΟ ΚΑΛA ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ SITE ΜΑΣ

Το να λένε οι συνάδελφοί σου καλές κουβέντες για σένα δεν είναι και κάτι συνηθισμένο, ιδιαίτερα στο δημοσιογραφικό χώρο. Αλλά ούτε και η Θεοδοσία Κοντζόγλου είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γνωριζόμαστε περισσότερα από 25 χρόνια και η γνωριμία κρατάει... Σαν την παλιά... κολώνια...

Και να, τώρα, που επιμελείται μια στήλη για τα Blog στο καταξιωμένο περιοδικό τέχνης “Ως3”. Προβάλει, με πολύ καλά λόγια τούτο εδώ τον ιστότοπο. Ο σύνδεσμος που είχαμε για να το δείτε, έληξε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Δημοσιοποίησε σε ένα ευρύ κοινό, ένα Site που φτιάχνεται καθημερινά, πετραδάκι – πετραδάκι, με καθαρά υλικά από την καρδιά μου...Και την ευχαριστώ δημόσια γι' αυτό.

Μικρές σταλαγματιές ομορφιάς, καθαρού δροσερού νερού αλήθειας που, δυστυχώς, δεν είναι σε θέση να τις δεχτούν οι περισσότεροι. Έμαθαν να θέλουν χάδια... Αλλά από εμένα, δεν θα τα δουν. Δεν το έκανα ποτέ, δεν θα το κάνω και τώρα από τούτη τη διαδικτυακή  γωνιά...

Το Site αυτό θα συνεχίσει να είναι μια ελεύθερη δημοσιογραφική έπαλξη. Σ' αυτό άλλωστε «χρωστά» και την όποια επιτυχία της...

Άσε που, από την επισκεψιμότητα, θα δω κι εγώ, τι από τα θέματα που ανεβάζω σας αρέσουν περισσότερο...Καλή ανάγνωση... Και σχολιάστε τα θέματα, ο διάλογος κάνει καλό! Μπείτε στη διαδικασία, είναι πανεύκολο πια... Σας περιμένω. Θα το χαρώ πολύ, η επικοινωνία είναι η ζωντάνια του διαδικτύου... Με κοσμιότητα όμως, παρακαλώ.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να ήταν αλήθεια, αυτό. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Μια τηλεοπτική όαση!

studio1

Μια ευχάριστη ανακοίνωση επεφύλαξε μεταξύ άλλων το κυβερνών σώμα στην ετήσια συνάθροιση του, το 2014. Αφορούσε τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού τελευταίας τεχνολογίας που εκπέμπει μέσω internet. Από τον Μάϊο 2015 το κανάλι το έχουμε με ελληνικούς υπότιτλους, και τώρα μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, ώστε να το παρακολουθούμε καλύτερα, όλοι εμείς που δεν γνωρίζουμε καλά αγγλικά. Από εδώ μπορείτε επίσης να δείτε παρά πολλά χρήσιμα βίντεο και φυσικά στις αρχές κάθε μήνα, το Jehovah’s Witnesses Broadcasting... Δοκιμάστε το. Θα οφεληθείτε πάρα πολύ και θα ενισχύσετε την πνευματικότητα σας... ΕΔΩ δείτε το πρόγραμμα του Ιουνίου 2017 που εκπέμπετε τώρα...

Διαθέσιμος για δουλειά

Από το Γενάρη του 2012 που σταμάτησα την εργασία μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δηλώνω ότι είμαι διαθέσιμος για δημοσιογραφική δουλειά. Το λεω τώρα τόσο καιρό, χωρίς αποτέλεσμα, έχοντας συναίσθηση των δυσκολιών μιας κοινωνίας που βιώνει τα μνημόνια στο πετσί της... Με περισσότερα από 33 χρόνια εμπειρίας σε δημοσιογραφικά έντυπα, είμαι σε θέση να υλοποιήσω κάθε εκδοτική προσπάθεια με τον καλύτερο τρόπο. Σ' αυτό το Site θα δείτε ενδεικτικές δουλειές μου σε εφημερίδες που εκδίδω ήδη... Παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μου στο τηλέφωνο 6932212755 Αγαπώ πολύ, αυτό που ξέρω να κάνω με απόλυτη ευσυνειδησία. Η εργασία είναι μια έντιμη προσπάθεια για την επιβίωση. Προσωπικά το πιστεύω αυτό... Γι' αυτό και παρά τις δυσκολίες συνεχίζω να αγωνίζομαι έντιμα, να βρω κάτι επιπλέον... 

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA