Όμορφες αναμνήσεις από τα αθώα παιδικά μου χρόνια… Ψηφίδες, η ζωή μου!

sxolio

Θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία... Θα πρέπει να είμαι τρίτη δημοτικού ή μικρότερος και ήταν από τις κλασικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο. Νομίζω ο ίδιος φωτογράφος μας την έκανε και κορνίζα. Η μητέρα μου, την είχε σε περίοπτη θέση κι εγώ την κληρονόμησα. Θα τη δείτε σπίτι μου... Παραπέμπει σε όμορφες παιδικές μνήμες...

ikogenia
Τις φωτογραφίες αυτές τις έχει η Στασούλα μας, στο σπίτι της… Αν θυμάμαι καλά τις είχαμε στο πατρικό μου, πριν βάλω μπροστά να το φτιάξω στη σημερινή του μορφή, όπως το βλέπετε στο τέλος αυτής της ιστοσελίδας, χαμηλά. Σ’ αυτή εδώ, είναι όλη η οικογένεια μου και εγώ (με κρατά ως τον μικρότερο, η μητέρα μου στα πόδια της).

Όρθιοι, από αριστερά, η Στασούλα, δίπλα της η Γεωργία (δεν ζει πια…), ο Κωστής μας και η Μαλάμω. Και καθιστοί, η μητέρα μου Παπαδιό, με εμένα πάνω στα πόδια της και φυσικά ο πατέρας μου, Λευτέρης.

Θα πρέπει να είναι τραβηγμένη από κάποιον πλανόδιο φωτογράφο, στην εξωτερική αυλή του σπιτιού μας, από αυτούς με τον τρίποδα και τις πλάκες που περνούσαν από τα χωριά τα παλιά χρόνια κι έβγαζαν μεροκάματο με τέτοιες φωτογραφίες.  Έτσι ήταν τότε οι εποχές...

mbambas.mama
Μια ακόμα φωτογραφία του πατέρα μου και της μητέρας μου, όταν ήταν νεώτεροι, που επίσης είναι μεγάλη κορνίζα σήμερα στο σπίτι της Στασούλας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυθεντική. Απ’ ότι θυμάμαι από τις διηγήσεις τους, ο πατέρας μας, "έπεσε" χρονικά να πάει στρατιώτης, σε μια εποχή που τα πράγματα δεν ήταν και τόσο αυστηρά, λίγο μετά τη Γερμανική Κατοχή.

Και επειδή είχε τρία παιδιά να μεγαλώσει, συχνά «έφευγε» από το στρατό για ένα – δυο χρόνια, μέχρι που η αστυνομία (χωροφυλακή τότε…) να τον εντοπίσει και να του ζητήσει να … επιστρέψει πίσω στη μονάδα του.

Εδώ, μάλλον πρόκειται για μοντάζ. Τα έκαναν αυτά, στην εποχή των παιδικών μου χρόνων... Με ένα πρωτόγονο τρόπο, αλλά τα έκαναν, οι πλανόδιοι φωτογράφοι... Δηλαδή μόνταραν, δυο διαφορετικές φωτογραφίες σε μία και σε πολλές περιπτώσεις έβαζαν μάλιστα και… χρώματα, σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε μια εποχή που η χρωματιστή φωτογραφία δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στη ζωή μας. Δεν μπορώ να φανταστώ την τεχνική, αλλά ήταν σαν να... ζωγράφιζαν, τη φωτογραφία!

Αχ, πώς λαχταρώ τη στιγμή που θα τους ξαναδώ και θα τους σφίξω στην αγκαλιά μου και του δυο! Η μητέρα μου, πρόλαβε και γνώρισε την αλήθεια, αλλά και στον πατέρα μου, θα του δοθεί η ευκαιρία να μάθει… Ήταν δεκτικός, έντιμος, δίκαιος, καθαρός...

Η πιο διαφορετική Ανάμνηση που έκανε ποτέ ο Λαός του Ιεχωβά Θεού! Και όλα πήγαν καλά

Posted in Ενθαρρυντικές Εμπειρίες

anamnisi1.2020
Οι παλιοί, θυμούνται καλύτερα. Και οι εμπειρίες τους είναι πολύ σημαντικές σε τέτοιες κρίσιμες ώρες... Ναι, εγώ δεν τα έχω ζήσει αυτά, αλλά τούτες τις μέρες, άκουσα να λένε, πως τουλάχιστον 50 χρόνια είχαν να κάνουν τέτοια Ανάμνηση... Από τα σπίτια τους και με τηλεδιάσκεψη!

anamnisi2.2020
Μέσω κομπιούτερ, λοιπόν, καταφέραμε μαζί με την εκκλησία μας, αλλά και όλες οι εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε όλο τον πλανήτη και σε όλες τις γλώσσες, να τηρήσουμε την Ανάμνηση του Θανάτου του Ιησού Χριστού, τη μοναδική γιορτή που μας κάλεσε να τηρούμε, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες...

anamnisi3.2020
Και είναι καταπληκτικό που σε κάθε σπίτι υπήρχε άζυμο ψωμί και κόκκινο ανόθευτο κρασί ως σύμβολα του σώματος και του αίματος του Ιησού που θυσιάστηκε για ολόκληρη την ανθρωπότητα προκειμένου να έχουμε εμείς σήμερα τη δυνατότητα να συμφιλιωθούμε με τον Θεό, αυτά που λέμε, εμβλήματα...

anamnisi4.2020
Το είχαμε κι εμείς, αλλά το είδαμε και στα τραπέζια των φίλων μας και αδελφών μας! Τι όμορφη διευθέτηση! Και όλα πήγαν καλά. Διότι με  όσα προέκυψαν από τον εγκλεισμό μας σπίτια μας και με τον κορονοϊό Covid-19 να απειλεί εμείς τηρήσαμε την εντολή του Ιησού και φέτος. Και θα το θυμόμαστε για πολλά χρόνια!

anamnisi5.2020
Αυτό ακριβώς ήθελα να σας δείξω με τη σημερινή μου ανάρτηση κι αφού έχει πια περάσει... Ζήσαμε, μοναδικές στιγμές. Αυτό συμβαίνει όταν χρησιμοποιείς την τεχνολογία με τον καλύτερο τρόπο, παίρνοντας από αυτήν ότι πιο σπουδαίο μπορεί να σου δώσει... Εμείς το είδαμε και το ζούμε κάθε βδομάδα στην πράξη, αυτό.

anamnisi6.2020
Κρατάμε αυτές τις εικόνες ως μοναδικά στοιχεία... Κι αν κρατήσει πολύ αυτό το σύστημα, θα έχουμε να το διηγούμαστε στους ανθρώπους που αγαπάμε και θα δυσκολεύονται να το πιστέψουν. Αλλά δεν είναι υπερβολές, είναι η απόλυτη και αυθεντική πραγματικότητα, όπως εμείς τη ζήσαμε.

Η επόμενη μέρα έχει κάτι από την ομορφιά της χθεσινής νύχτας και την γιορτή της Ανάμνησης

Posted in Επικαιρότητα

dasos.luludi.1.230320
Πάει τώρα μια εβδομάδα που ο Πέτρος Πατσαλαρήδης καθώς βρίσκεται καθημερινά στο δάσος για τις ανάγκες της δουλειάς του, είδε αυτά αγριολούλουδα και τα φωτογράφησε... Ο Ιεχωβά να τον έχει καλά και να συνεχίζει να μοιράζεται μαζί μας, πράγματα που συναντά στο δρόμο του. Τα έχουμε ανάγκη, εμείς οι έγκλειστοι.

agrioluludo1.240320
Κι εμείς που ξέρουμε πως ο Πέτρος μας εμπιστεύεται, τα πήραμε για να τους δώσουμε ακόμα μεγαλύτερη έκταση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και να τα μοιραστούμε με τους φίλους μας από όλο τον κόσμο που είναι καθημερινά εδώ και παρακολουθούν τις αναρτήσεις μας. Ευχαριστούμε, για άλλη μια φορά...

dasos.luludi.2.230320
Δεν ξέρω πώς τα λένε τα σημερινά αγριολούλουδα, αλλά τις σημασία έχει; Εμείς, ας κρατήσουμε όλη αυτή τη φυσική ομορφιά του Δημιουργού μας. Εκείνος φροντίζει να είναι κάθε χρόνο εκεί. Να εμφανίζονται στην κατάλληλη εποχή και να εξαφανίζονται με ένα εντελώς δικό τους τρόπο, που αδυνατούμε να καταλάβουμε.

agrioluludo2.240320
Εμείς, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε την όμορφη πλευρά της ζωής. Αισιόδοξα! Και θα συνεχίζουμε επίσης να ξαφνιάζουμε εκείνους που αδυνατούν να αντιληφθούν την πηγή αυτής της ψυχικής ευφορίας μας... Και μάλιστα με τόσο σταθερότητα, διαχρονικά. Τους το λέμε βέβαια, αλλά επιλέγουν να μην ακούν.

dasos.luludi.3.230320
Προσέξτε, παρακαλώ, αυτή την φοβερή ομορφιά! Το αγριολούλουδο, μας δίδει μαθήματα... Είμαστε σε θέση να τα ακούσουμε και να αλλάξουμε ριζικά ρότα στη ζωή μας; Αν ναι, θα ωφεληθούμε πολλαπλά. Αν όχι, θα συνεχίζουμε να περιδυνιζόμαστε στην καρμιριά της καθημερινότητας. Σε μια ατζέντα, που άλλοι φτιάχνουν για μας.

agrioluludo3.240320
Έτσι έχουμε επιλέξει να είναι οι μέρες μας. Όμορφες και με χαρούμενη διάθεση. παρ' όλα τα προβλήματα μας που δεν είναι καθόλου λίγα. Και παρά τον φόβο για τον νέο εχθρό, τον κορονοϊό Covid-19 που λειτουργεί ύπουλα κι αν δεν προσέξουμε και δεν παίρνουμε τα μέτρα ασφαλείας, είναι επικίνδυνος για όλους μας.

Και σήμερα έχουμε σοβαρούς λόγους να κάνουμε ένα ακόμα δημοσίευμα με λουλούδια...

Posted in Επικαιρότητα

gardenia
Θα μπορούσες να το πεις και μια συνέχεια της χθεσινής ανάρτησης που κάναμε με λουλούδια που μας στείλατε, με αφορμή την πέμπτη επέτειο του γάμου μου με τη Σούλα. Και σας ευχαριστούμε για άλλη μια φορά, για την ευαισθησία σας να το κάνετε... Άλλο ένα "μπουκέτο" λουλούδια. Διακρίνουμε τις γαρδένιες...

anthi
Κι αυτά είναι λουλούδια στο μπαλκόνι... Αλλά σας είπαμε ότι έχουμε έναν ειδικό λόγο σήμερα. Γιορτάζουμε την Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού Χριστού. Είναι για μας ένα πολύ σπουδαίο δώρο και το εκτιμούμε. Μόνο που φέτος, όλα θα είναι διαφορετικά στον τρόπο που θα γίνει η γιορτή.

aoxidea
Θα την παρακολουθήσουμε από το σπίτι μας, μέσω τηλεδιάσκεψης... Και ευχαριστούμε τον Ιεχωβά Θεό, γιατί παρά τον εγκλεισμό μας σπίτι, δεν έχουν χάσει τίποτα από την πλούσια πνευματική τροφή. Επαληθεύονται προφητείες. Και νιώθουμε πολύ όμορφα που έχουμε το προνόμιο να τις ζούμε.

azalea1
Ας μοιραστούμε λοιπόν τη χαρά μας και την αισιοδοξία μας, μ' αυτό μπουκέτο με αζαλέες από τη γλάστρα του μπαλκονιού των φίλων μας... Ναι είμαστε καλά, σε μια εποχή που οι άνθρωποι με όλα όσα συμβαίνουν με τον κορονοϊό Covid-19 είναι τρομαγμένοι και πανικοβλημένοι.

panses
Ακόμα κι αυτός πανσές είναι υπέροχος ή εμείς είμαστε καλά και τα βλέπουμε έτσι τα πράγματα; Όλα παίζουν. Παρά τα πολλά και μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όπως όλοι είμαστε καλά. Κι αυτό ξέρουμε πού οφείλετε και το εκτιμούμε πάρα πολύ. Πάμε Ανάμνηση;

Με λουλούδια από την Καλλιθέα σας στέλνουμε την αγάπη μας... Λουλούδια δικά σας, όμορφα!

Posted in Επικαιρότητα

triantafila.04042020
Καθώς οι αναμνήσεις μας είναι πολλές και μεγάλες σε σχέση με την επέτειο πέντε χρόνων γάμου και παρά το γεγονός ότι συνεχίζει ο χειμώνας με την τακτική βροχόπτωση να είναι έξω από την πόρτα μας, εμείς θα επωφεληθούμε από μερικά υπέροχα και μοναδικά λουλούδια που μας στείλατε. Όπως αυτά τα τριαντάφυλλα!

orxidea.04042020
Είναι από την Καλλιθέα... Ένα προάστιο της Αθήνας... Ανάμεσα στην Αθήνα και τον Πειραιά. Μικρός τόπος σαν αυτόν που μένουμε κι εμείς τον Κολωνό, αλλά άμα αγαπάς τα λουλούδια, αυτός γίνεται πανέμορφος. Δείτε τι όμορφα που έχει βολευτεί αυτή η ορχιδέα στον εσωτερικό χώρο του σπιτιού.

kiklamina1.04042020
Ύστερα φέρτε παρακαλώ το βλέμμα σας σ' αυτά τα κυκλάμινα... Δεν είναι άγρια, αλλά ήμερα, σε μια γλάστρα... Αλλά δείτε τι όμορφα που φαίνονται... Πάντα μου άρεσαν τα κυκλάμινα! Μια φορά, θυμάμαι, βρήκα μια πατάτα στην Εύβοια, στα Ζάρκα, την έβαλα σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι μου και για δυο - τρία χρόνια, είχα άγρια κυκλάμινα,

kiklamina2.04042020
Και μπορεί τα άγρια κικλάμινα να έχουν μια ξεχωριστή ομορφιά, αλλά κι αυτά, το δίχως άλλο, είναι υπέροχα! Δείτε μερικά ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Πάντα έβρισκα μια αφορμή να γράψω γι' αυτά εδώ, στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και είναι αλήθεια πως και τώρα που τα έχω, αισθάνομαι πολύ όμορφα!

kamelia
Μοναδική κι αυτή η καμέλια... Ρωτούσα χθες που τα πήρα, να μάθω τα ονόματα τους... Ήταν πολλά και σήμερα σας έχω μόνο μερικά. Σύντομα θα μας δοθεί η ευκαιρία να επανέλθουμε... Ομορφαίνουν αυτόν τον ιστότοπο. Ακόμα και σε μέρες δύσκολες και μελαγχολικές, όπως αυτές που περνάμε τώρα.

azalea
Ακόμα κι αυτή η αζαλέα είναι πολύ όμορφη... Χαίρομαι όταν τα βλέπω. Και η αλήθεια είναι πως η Σούλα, που κι αυτή τα αγαπάει, προσπαθεί να τα έχει σε μια καλή κατάσταση, στο μικρό μπαλκόνι μας. Άμα καλυτερέψει ο καιρός θα χαιρόμαστε περισσότερο, καθώς θα καθόμαστε όλο και περισσότερο έξω.

Μας συγκινήσατε με τις ευχές σας και την αγάπη σας! Σας ευχαριστούμε, από καρδιάς...

Posted in Επικαιρότητα

sintagma.ximonas1
Θέλαμε, όλους όσους μας θυμηθήκατε στην επέτειο μας και γράψατε για να μας ευχηθείτε, να σας πάρουμε έναν - έναν και να σας ευχαριστήσουμε, αλλά αυτό είναι αδύνατο, πρακτικά.  Ήσασταν τόσοι πολλοί! Γι' αυτό προτιμήσαμε να κάνουμε ένα ξεχωριστό σημείωμα με κάτι δέντρα από την πλατεία Συντάγματος, τραβηγμένα πριν ένα μήνα, σ' ένα χειμωνιάτικο τοπίο.

sintagma.ximonas2
Τότε όλα ήταν διαφορετικά και τίποτα δεν προμήνυε πως θα εξελιχθούν τόσο γρήγορα και έντονα τα ζητήματα, με τον κορονοϊό Covid-19 να γίνεται μέρος της ζωής μας. Αν μπορείς να πεις αυτόν τον εγκλεισμό μέσα στα σπίτια μας, ζωή... Ας είναι, το να είναι καλά κάποιος στις μέρες μας, είναι πολύ σπουδαίο και σημαντικό.

sintagma.ximonas3
Ας ανταποδώσουμε, λοιπόν, τις ευχές σας μ' αυτό: Να συνεχίσουμε να είμαστε όλοι καλά, κάθε καινούρια μέρα που ξημερώνει! Να μετράμε τους φίλους μας και να μην απουσιάζει κανείς, από αυτό το προσκλητήριο αγάπης. Κι ας συνεχίσουμε να κρατάμε καλή την ψυχολογία μας. Αυτή είναι, που θα μας βοηθήσει, να σταθούμε όρθιοι.

sintagma.ximonas4
Ξέρω ότι με ορισμένες διαβαθμίσεις, κάποιοι ανάμεσα μας που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες ή στους ηλικιωμένους, ίσως να νιώθουν μοναξιά αυτές τις μέρες. Κάντε αυτό που κάνουμε κι εμείς καθημερινά. Πάρτε τους ένα τηλέφωνο. Και μόνο ότι τους θυμηθήκατε, να δείτε που θα τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν να πορεύονται με αξιοπρέπεια.

sintagma.ximonas5
Δείτε κι αυτά τα δέντρα, πώς είναι το χειμώνα... Θαρρείς πως έχουν ξεραθεί. Αλλά, δεν είναι έτσι. Σε λίγο θα αναγεννηθούν, θα πρασινίσουν και θα ξαναζήσουν... Ήδη βλέπω τις μουριές, να πετάνε δυνατά τα φύλλα και μέρα τη μέρα, να θεριεύουν. Κάπως έτσι, μ' έναν τρόπο που δεν μας είναι απόλυτα σαφής και αντιληπτός, θα γίνει και με τη ζωή μας.

sintagma.ximonas6
Θα αλλάξουν τα πράγματα! Δεν είμαστε μόνοι μας, σ' αυτό που περνάμε. Μήπως δεν το ξέρουμε; Το ξέρουμε! Επομένως, δεν έχουμε λόγους για υπερβολική ανησυχία... Το λέμε, μετά λόγου γνώσεως και με απόλυτη σιγουριά και βεβαιότητα... Θα ξημερώσει μια όμορφη μέρα και για μας. Και δεν θα έχει τέλος! Δεν είναι καλά νέα αυτά;

Πέντε χρόνια γάμου με τη Σούλα! Η επέτειος μας σε μια πάρα πολύ ιδιόμορφη περίοδο...

Posted in Τα δικά μου

gamos1
Μνήμες... Κάτι τέτοιες μέρες, σαν τη σημερινή, μας κατακλύζουν. Και δικαιολογημένα. Γι' αυτό ανασύρουμε από τα συρτάρια μας φωτογραφίες από την εποχή του γάμου μας και όσα ζήσαμε το 2015 στο φιλόξενο Βανκούβερ του Καναδά, κοντά στα παιδιά της Σούλας, Έστερ και Κώστα και τους συζύγους τους, αλλά και τα παιδιά τους. Αριστερά ο Κώστας, δειξιά η Έστερ, μάρτυρες στο γάμο μας.

taxidikanada5.220315
Για μένα ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα Καναδά... Ένα ταξίδι 14 ωρών στον αέρα με μια πτήση μέχρι το αεροδρόμιο του Λονδίνου, το Χίθροου και μετά μια υπερατλαντικό πτήση μέχρι το Βανκούβερ. Η επιστροφή μας έγινε μέσω Φρανκφούρτης... Πρωτόγνωρη εμπειρία... Η Σούλα τα είχε κάνει πολλές φορές αυτά τα ταξίδια. Εδώ, καθώς το αεροπλάνο της AEGEAN προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Χίθροου, του Λονδίνου... Από κεί, θα παίρναμε άλλο για Καναδά!

dip.gov8.240315
Και εκεί, πώς ήταν τα πράγματα; Στις δεκαπέντε μέρες που μείναμε, τα παιδιά της Σούλας με πήγαν παντού... Σχεδόν κάθε μέρα κι ένας νέος τόπος! Ναι, τον αγάπησα αυτόν το τόπο. Και μακάρι να μας δοθεί η ευκαιρία και η δυνατότητα να ξαναπάμε, για περισσότερο χρόνο αυτή τη φορά... Θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε ακόμα περισσότερους τόπους...

epistrofi.sto.north3.070415
Αλλά ένα όμορφο μέρος που επισκεφτήκαμε κατά την παραμονή μας εκεί... Πανέμορφη πόλη το Βανκούβερ ακόμα και το κέντρο του. Πολυπολιτισμική. Άνθρωποι λευκοί, μαύροι, κίτρινοι (Κινέζοι ή Ιάπωνες) κοκκινόχρωμοι (Ινδιάνοι αυτόχθονες) κι όλοι αυτοί, ζούσαν αρμονικά και χωρίς εθνικισμούς και ρατσιστικά ξεσπάσματα... Τι ωραία!

gefira1

epetios.gamuΛοιπόν, ότι ο καιρός περνά και τα ίχνη που αφήνει, απλά επιβεβαιώνουν το γεγονός, πως ότι ζούμε είναι πέρα για πέρα αληθινό. Το αισθανόμαστε, το νιώθουμε, καθώς παραμένουμε υποχρεωτικά κλεισμένοι σπίτια μας, ακολουθώντας τα μέτρα που επιβάλει η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να μη διασπείρεται ο κορονοϊός Covid-19.

Αυτή την πολύ πρωτόγνωρη, ιδιόμορφη και παράξενη από πολλές απόψεις, εποχή, εγώ με τη Σούλα, κλείνουμε πέντε χρόνια γάμου! Πέντε χρόνια κοινής ζωής!

Φυσικά δεν πρόκειται να αφήσουμε να περάσει έτσι, αυτό το γεγονός. Για μας είναι πολύ σημαντικό και σπουδαίο, ακόμα και μέσα στις συγκεκριμένες δύσκολες συνθήκες.

Καθώς είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε με σχολαστικότητα τους κανόνες της καραντίνας, τα περιθώρια για δράση που έχουμε, είναι προφανώς, πολύ λίγα και συγκεκριμένα. Αλλά δεν πτοούμαστε, δεν το βάζουμε κάτω, δεν παραιτούμαστε από τη ζωή…

Είμαστε υγιείς ώς την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές και η ψυχολογία μας είναι καλή. Μοιραζόμαστε πράγματα και δεν ξαφνιαστήκαμε, όταν χρειάστηκε να ζήσουμε πολλές ώρες του 24ώρου, μαζί μέσα στο σπίτι.

Το θέλαμε και είχαμε δουλέψει πάνω σε αυτό, πολύ πριν εμφανιστεί μ' αυτόν τον δραματικό τρόπο, το πρόβλημα με τον κορονοϊό Covid-19. Κι αυτό ήταν κάτι που μας βοήθησε...

Έτσι ονειρευόμαστε την κοινή ζωή μας, όταν αποφασίσαμε πριν πέντε χρόνια να ενώσουμε τις ζωές μας. Και βλέπω αυτές τις μέρες, καθημερινά, από την ειδική εφαρμογή του Facebook πώς ήταν τότε τα πράγματα. Και τα χαίρομαι!

Όμορφες αναμνήσεις από το Βανκούβερ του Καναδά, εκεί που έγινε ο γάμος μας... Εικόνες βαθιά χαραγμένες στην καρδιά μας από έναν τόπο ξεχωριστό και ανθρώπους, επίσης εξαιρετικούς και σπάνιους.

Δεν κάνουμε σχέδια για την ώρα... Τι σχέδια να κάνεις μέσα σ' αυτό που ζούμε; Ευχαριστούμε μόνο τον Θεό, κάθε καινούρια μέρα που ξημερώνει, επειδή ξέρουμε πως αυτό δεν συμβαίνει τυχαία. Σε Εκείνον το οφείλουμε και με τη βοήθεια Του προσπαθούμε να καλλιεργούμε την ιδιότητα της υπομονής.

Είμαστε βέβαιοι ότι θα 'ρθουν καλύτερες μέρες! Και αυτή η σιγουριά μας, δεν βασίζεται, ούτε στις δικές μας δυνάμεις, που είναι μικρές, ούτε σε ανθρώπινες υποσχέσεις που δεν είναι σε θέση να τις υλοποιήσουν, αλλά σε κάτι πολύ Ανώτερο και πολύ πιο Δυνατό.

Όπως και αν έχει το πράγμα κάτι θα κάνουμε και φέτος για να τιμήσουμε αυτή την όμορφη επέτειο... Κι αυτό επειδή τιμούμε τον θεσμό του γάμου και Εκείνον που τον θέσπισε. Και θα συνεχίσουμε να δίνουμε μαζί, τις μικρές και μεγάλες καθημερινές μας μάχες...

Ανησυχούμε και όχι άδικα για πολλά, όπως άλλωστε όλοι οι άνθρωποι, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, όπου τα πράγματα είναι τόσο ρευστά. Αλλά δεν είμαστε, ούτε τρομοκρατημένοι, ούτε πανικοβλημένοι.

Αν είναι θέλημα Του, θα τον περάσουμε κι αυτόν τον δύσκολο κάβο. Αν όχι, το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν θα χαθούμε... Εφόσον διαφυλάξουμε, όπως και κάνουμε, τον εαυτό μας, ξέρουμε ότι θα έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε την πραγματική ζωή υγιείς και για πάντα, χαρούμενοι και κυριολεκτικά ευτυχισμένοι.

Προσβλέποντας σε ένα μέλλον όμορφο, όπου κανένας ιός και καμιά πανδημία δεν θα είναι σε θέση να μπει εμπόδιο μπροστά μας και αγωνιζόμαστε να είναι η κάθε μας μέρα ξεχωριστή, στις συγκεκριμένες συνθήκες που ζούμε.

Και όπως είπα και πριν, ότι κάνουμε, το κάνουμε μαζί και το χαιρόμαστε! Αυτές οι πολλές μικρές στιγμές, είναι που μας γεμίζουν χαρά και ευτυχία.

Πέντε χρόνια μαζί, έχουμε ζήσει πολλές όμορφες καταστάσεις... Φυσικά υπήρξαν και δυσκολίες, που ευτυχώς, πάντα τις ξεπερνούσαμε.

Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο χρονικό αυτό διάστημα των πέντε χρόνων, μπορώ με βεβαιότητα να πω (και όχι μόνο εγώ, αλλά και η Σούλα) πως η απόφαση μας να ενώσουμε τις ζωές μας, ήταν ότι πιο όμορφο έχουμε κάνει σ' αυτό το μικρό πέρασμα μας από αυτόν τον κόσμο.

Συνεχίζουμε να δουλεύουμε γι' αυτόν τον γάμο, επειδή ξέρουμε πως ότι αφήνεις σ' αφήνει. Και επειδή μας γεμίζει χαρά και ικανοποίηση... Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε αυτό, επειδή το έχει ευλογήσει ο Πρωτουργός του γάμου, ο Ιεχωβά Θεός!

Αν είναι θέλημα Του και περάσει το κακό που ζούμε και βγούμε ζωντανοί απ' αυτή τη δοκιμασία, υπόσχομαι η επόμενη έκτη επέτειος μας, να είναι όπως το πεθυμά η ψυχή μας. Πολύ πιο όμορφη και οπωσδήποτε πολύ διαφορετική...

Δύσκολοι απολογισμοί...Πώς είναι η κατάσταση, ένα μήνα μετά την καραντίνα, σπίτια μας;

Posted in Δημοσιογραφικά

tanea020420
Δύο εφημερίδες αθηναϊκές και μία της περιφέρειας, συνοδεύουν το σημερινό δημοσίευμα με τις "Επισημάνσεις". Κι αυτό επειδή κάτι έχει να πει η κάθε μια και αναδεικνύει ένα ξεχωριστό πρόβλημα. Εδώ, ας πούμε, στα ΝΕΑ, βλέπουμε ότι υπάρχει ο κίνδυνος να υπάρξει στο μέλλον και έλλειψη τροφίμων... Έτσι, να μην ηρεμήσουμε με τίποτα.

iefimerida020420
Μάλλον εκεί στην κυβέρνηση αντιλήφθηκαν τα κένα από την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και προσπαθούν να "κλείσουν" τις τρύπες, με υπουργικές αποφάσεις, ισχυρίζεται η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Κι εδώ που τα λέμε το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό, επειδή δεν αφορά μόνο το σήμερα, αλλά και το αύριο. Κυρίως αυτό...

neakriti020420
Υπερβολικά αισιόδοξη βρίσκουμε τη ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ, επειδή μερικές μέρες τώρα η εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα μας κινείται με αργούς ρυθμούς σε αντίθεση με την Αγγλία, την Ιταλία, την Ισπανία ή τις ΗΠΑ. Αλλά αυτό, δεν πρέπει να μας χαλαρώνει παιδιά. Η επόμενη μέρα, πρέπει να μας βρει όρθιους και δυνατούς...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 04/4/2020

Ένα μήνα μετά και όπως όλοι όσοι παρακολουθούν από κοντά όσα συμβαίνουν, αντιλαμβανόμαστε ότι «βρισκόμαστε εντός αυτής της καμπύλης που σημαίνει ότι ναι μεν επεκτείνεται η νόσος του κορονοϊού Covid-19, αλλά αυτό συμβαίνει σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας, να ανταποκρίνονται οι γιατροί μας, να ανταποκρίνεται το κράτος». Μια δήλωση που ανέφερε πριν λίγες μέρες, ο υπουργός Υγείας κ. Κικίλιας, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ.

Και όπως εξήγησε «έχουμε ένα μήνα μπροστά μας, τον Απρίλιο, τον οποίο θεωρώ πάρα πολύ κρίσιμο. Γιατί τώρα είναι η ώρα που θα δούμε πώς θα αποδώσουν αυτά τα μέτρα». Έχουμε την υπομονή να περιμένουμε; Αν δεν την έχουμε, ας την καλλιεργήσουμε, διότι πολύ απλά, δεν έχουμε καμιά άλλη επιλογή.

Συμπλήρωσε ακόμα πως «‪στις 15 Απριλίου – ξεκινώντας αν θυμάστε από την ιχνηλάτηση, την οργάνωση των νοσοκομείων και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίσαμε τα πρώτα περιστατικά μέχρι τα πρώτα μέτρα του κλεισίματος των σχολείων, το ολικό κλείσιμο των σχολείων και μετά τα μέτρα της καραντίνας- θα δούμε πώς αυτά τα μέτρα έχουν αποδώσει και θα μπορούμε να κάνουμε τον προγραμματισμό μας, για το τι θα ακολουθήσει».

Τα όπλα τα οποία έχουμε είναι τα όπλα του social distancing, τόνισε ο Β.Κικίλιας και πρόσθεσε ότι είναι «τα όπλα της πειθαρχίας στα μέτρα τα οποία βάζουμε, είναι η δυνατότητα να μπορέσουμε να δώσουμε χρόνο και τη δυνατότητα στους γιατρούς μας να φροντίσουν τους συνανθρώπους μας».episimansis.neo

Τώρα που είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας, έχουμε το χρόνο να μαθαίνουμε… Από τον κ. Τσιόδρα μάθαμε τα «υποκείμενα νοσήματα», από τον κ. Κικίλια μάθαμε τα «social distancing» και κύριος είδε τι άλλο έχουμε να μάθουμε ακόμα, καθώς προχωρά με αργούς ρυθμούς το όλον της υπόθεσης.

Ωστόσο ο υπουργός Υγείας παρατήρησε πως «είναι πάρα πολύ εύκολο από μια πορεία μάχης, η οποία δίνει συγκεκριμένα αποτελέσματα, να πάμε σε σενάρια καταστροφής αν δεν καταλάβουμε ότι πρέπει να διατηρήσουμε τις αποστάσεις μεταξύ μας, πρέπει να μείνουμε σπίτι μας, πρέπει να φροντίζουμε τους εαυτούς μας».

Όπως είπε επίσης, έχουν παραγγελθεί περισσότεροι από 600 αναπνευστήρες σε διάφορους προμηθευτές σε όλο τον κόσμο.

«Έχουμε φροντίσει έτσι ώστε να υπάρχουν ειδικές πτήσεις ακόμα και στρατιωτικές, αν πρέπει, προκειμένου αυτοί οι αναπνευστήρες να έρθουν στην Ελλάδα. Έχουμε επίσης βρει και ενσωματώσει αναπνευστήρες οι οποίοι βρίσκονταν μέσα στα νοσοκομεία σε άλλες κλινικές πέραν των ΜΕΘ και αυτούς τους μαζέψαμε προκειμένου να έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε και άλλες επιλογές».

Τέλος ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε σε ειδικά σχέδια που έχουν εκπονηθεί και τα εφαρμόζει το Υπουργείο και για το θέμα των μεταναστών και των φυλακών καθώς και για το ζήτημα όλων των ειδικών συνθηκών, τα οποία περιλαμβάνονται και στα συναρμόδια υπουργεία.

Σας καθησυχάζουν εσάς τα λόγια του υπουργού; Προσωπικά, καθόλου! Μια κρατική θέση ευθύνης έχει ο άνθρωπος και προσπαθεί να μας ενθαρρύνει λίγο για να μην καταρρεύσει το σύστημα Υγείας που έτσι κι αλλιώς, υπολειτουργεί αυτές τις μέρες...

Υπάρχουν εκατοντάδες υποπεριπτώσεις που δεν είναι δυνατόν να προβλεφθούν από τους ανθρώπους. Όπως, τι γίνεται με τα τραπεζιτικά ιδρύματα; Ωραία είναι τα λόγια της εκπροσώπου της Ένωσης τραπεζών, όσο και τα ατομικά e-mail που στέλνουν μαζικά στους πελάτες τους, ζητώντας τους να προσαρμοστούν στις συναλλαγές μέσω e-banking καλύτερα να μην τα χαρακτηρίσω.

Αλλά γιατί δεν απαντάνε στους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη που είναι σε δικαστική ρύθμιση και γιατί δεν τους επιτρέπουν να κάνουν από εκεί τις συναλλαγές τους, αλλά τους υποχρεώνουν να πάνε στα τόσο λίγα γκισέ που διαθέτουν, με τον κίνδυνο της διασποράς του κορονοϊού να είναι υπαρκτός;

Λογικά ερωτήματα, σε ένα εντελώς παράλογο κόσμο, θα πείτε. Και θα έχετε απόλυτο δίκιο. Το πρόβλημα έχει πάρα πολλές πλευρές που οι άνθρωποι ούτε που μπορούν να διανοηθούν. Κι εμείς περιμένουμε λύσεις… Αν είναι δυνατόν!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 4/4/2020 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Το πείσμα είναι ο χειρότερος σύμβουλος... Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA