Πέντε χρόνια τώρα το σχολείο μας σε κοντέινερ
Έντονη αντίδραση από τον Σύλλογο Γονέων για τη δήλωση του υφυπουργού Παιδείας Νίκου Παπαϊωάννου ότι «δεν έχει εικόνα» για τους μαθητές που εξακολουθούν να κάνουν μάθημα σε κοντέινερ, πέντε χρόνια μετά τον σεισμό – Ζητούν δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση για την αποκατάσταση των σχολείων Σφοδρή αντίδραση προκαλεί στο Αρκαλοχώρι η δήλωση του υφυπουργού Παιδείας Νίκου Παπαϊωάννου ότι «δεν έχει εικόνα» για το γεγονός ότι, πέντε χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό, εκατοντάδες παιδιά στον Δήμο Μινώα Πεδιάδας εξακολουθούν να κάνουν μάθημα σε κοντέινερ.
Ο Σύλλογος Γονέων απαντά ότι «η άγνοια δεν αποτελεί δικαιολογία» και καλεί τον υφυπουργό να επισκεφθεί την περιοχή και να αντικρίσει ο ίδιος τις συνθήκες στις οποίες φοιτούν οι μαθητές, ζητώντας πλέον όχι νέες εξηγήσεις και μετάθεση ευθυνών, αλλά συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση για την αποκατάσταση των σχολικών μονάδων.
Πέντε χρόνια σχολεία σε κοντέινερ – Η άγνοια δεν αποτελεί δικαιολογία
Με έκπληξη ακούσαμε τη σημερινή απίθανη δήλωση του Υφυπουργού Παιδείας, κ. Νίκου Παπαϊωάννου, ότι «δεν έχει εικόνα» για το γεγονός ότι, πέντε χρόνια μετά τον σεισμό, παιδιά του Δήμου Μινώα Πεδιάδας εξακολουθούν να κάνουν μάθημα σε κοντέϊνερ. Η επίκληση άγνοιας δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση σε ένα πρόβλημα που παραμένει ανοιχτό εδώ και πέντε χρόνια. Η κατάσταση των σχολείων της σεισμόπληκτης περιοχής είναι γνωστή στην Πολιτεία. Έχει αναδειχθεί επανειλημμένα από την τοπική κοινωνία, τους φορείς και τον Σύλλογό μας, μέσα και από επιστολές και παρεμβάσεις προς την κεντρική διοίκηση και τους αρμόδιους Υπουργούς.
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το δημοσίευμα στη ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ
Μια φωτογραφική αφήγηση κάτω από τα σύννεφα
Κάποια απογεύματα η Αθήνα δεν “φοράει” τα καλά της. Απογεύματα που ο ουρανός δεν είναι γαλάζιος, αλλά μια παλέτα από γκρίζα, μολυβί και χρυσά. Ήταν ένα τέτοιο απόγευμα, με το κρύο να τσιμπάει τις άκρες των δαχτύλων, όταν βρεθήκαμε ψηλά, σε ένα διαμέρισμα των Σεπολίων. Στόχος μας; Να αιχμαλωτίσουμε την αίσθηση της πόλης λίγο πριν τη βροχή. Η πρώτη μας ματιά έξω από το παράθυρο, όπως την αποτυπώνει η πρώτη φωτογραφία δείχνει μια πόλη σε στάση αναμονής. Η τσιμεντένια θάλασσα των πολυκατοικιών των Σεπολίων απλωνόταν κάτω από έναν βαρύ, δραματικό ουρανό. Τα σύννεφα, πυκνά και “γεμάτα”, έμοιαζαν έτοιμα να ξεσπάσουν.
Στην κορυφή των ταρατσών, οι ηλιακοί θερμοσίφωνες στέκονταν σαν σιωπηλοί φρουροί, ενώ στο βάθος, τα βουνά της Αττικής διαγράφονταν αμυδρά μέσα στην ομίχλη. Ήταν η στιγμή που οι πρώτες ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν. Όχι δυνατές, αλλά απειλητικές. Χρειάστηκε να βρούμε στέγαστρο, να περιμένουμε. Αυτή η αναμονή, όμως, μας χάρισε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τις λεπτομέρειες: τα μπαλκόνια με τις τέντες, τις κεραίες, την καθημερινότητα που συνεχιζόταν, πεισματικά, κάτω από την γκρίζα απειλή. Και τότε, συνέβη. Καθώς ο ήλιος πλησίαζε στη δύση του, βρήκε μια ρωγμή στα σύννεφα. Το σκηνικό άλλαξε άρδην. Στο βάθος, ο ορίζοντας βάφτηκε με απαλά ροζ και χρυσά χρώματα, ενώ τα βαριά σύννεφα στην κορυφή απέκτησαν μια χρυσή, λαμπερή κορνίζα.
Αυτή η αντίθεση ήταν καθηλωτική. Η πόλη, που λίγο πριν φαινόταν μελαγχολική, ξαφνικά “λούστηκε” σε ένα ζεστό, χρυσό φως. Ήταν σαν η ίδια η φύση να μας έλεγε: “Περιμένετε, η ομορφιά είναι εδώ, ακόμα και πριν την καταιγίδα”. Το απολαύσαμε σαν να το βλέπαμε για πρώτη φορά. Καθώς ο ήλιος έδυε, η θέα άνοιγε όλο και περισσότερο. Βλέπουμε την πόλη να απλώνεται μέχρι τον ορίζοντα, όπου οι κορυφογραμμές των βουνών διαγράφονται πλέον πιο καθαρά κάτω από τον πολύχρωμο ουρανό. Τα σύννεφα, αν και ακόμα πυκνά, έχουν αποκτήσει μια πιο “μαλακή” υφή, φωτισμένα από κάτω από τις τελευταίες ακτίνες. Αυτό το πλάνο μας θυμίζει πόσο μικροί είμαστε μπροστά στο μεγαλείο της φύσης, ακόμα και μέσα στο πιο αστικό τοπίο. Η πόλη, με τις χιλιάδες ζωές της, “σβήνει” μπροστά στην ομορφιά του δειλινού.
Ο ήλιος πάει προς τη δύση του πίσω από τον ορίζοντα, αφήνοντας πίσω του μια έντονη, χρυσή-πορτοκαλί λάμψη που φωτίζει το βουνό στο βάθος. Τα σύννεφα έχουν πλέον “ανοίξει”, σχηματίζοντας μια “κορνίζα” γύρω από το βουνό και το φωτεινό σημείο του ορίζοντα. Είναι η στιγμή της ηρεμίας μετά την ένταση της αναμονής. Η βροχή δεν ήρθε ποτέ με τη δύναμη που φοβόμασταν, αλλά μας χάρισε αυτό το μοναδικό, δραματικό σκηνικό. Τα Σεπόλια, κάτω από αυτό το φως, έμοιαζαν με έναν τόπο γεμάτο ιστορίες και υποσχέσεις. Αυτό το απογευματάκι στα Σεπόλια μας θύμισε ότι η ομορφιά δεν βρίσκεται μόνο στα τέλεια, ηλιόλουστα τοπία. Βρίσκεται στην αντίθεση, στην αναμονή, στη στιγμή που το φως νικάει το σκοτάδι, έστω και για λίγο.
Περάσαμε και τον κάβο των 69.000 αναγνωστών
Τις τελευταίες ημέρες, η οικογένειά μας μεγάλωσε με έναν τρόπο που μας γεμίζει υπερηφάνεια, συγκίνηση και, πάνω απ’ όλα, βαθιά ευθύνη. Περισσότεροι από 69.000 ξεχωριστοί αναγνώστες πέρασαν την ψηφιακή μας πόρτα, αλληλεπίδρασαν με το περιεχόμενό μας και επέλεξαν τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για την ενημέρωση, τον προβληματισμό και την ψυχαγωγία τους. Αυτός ο αριθμός δεν είναι απλώς μια ψυχρή στατιστική σε ένα γράφημα· είναι η ζωντανή επιβεβαίωση της σχέσης εμπιστοσύνης που χτίζουμε μαζί σας καθημερινά, βήμα-βήμα, λέξη-λέξη.
Οι δείκτες αναγνωσιμότητας της ιστοσελίδας μας καταγράφουν μια σταθερά ανοδική τροχιά. Για όλους εμάς που εργαζόμαστε καθημερινά πίσω από τις οθόνες, αυτή η εξέλιξη σημαίνει κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή επιτυχία: σημαίνει αναγνώριση, αποδοχή και εμπιστοσύνη. Σε μια εποχή όπου ο καταιγισμός των πληροφοριών είναι συνεχής και η ψηφιακή επικαιρότητα συχνά αναλώνεται σε επιφανειακούς εντυπωσιασμούς, η δική σας επιλογή να μας ξεχωρίσετε αποτελεί την πιο ισχυρή επιβράβευση της προσπάθειάς μας.
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γεννήθηκε με όραμα να αποτελέσει μια φωνή αυθεντική, άμεση και ουσιαστική. Στόχος μας ήταν και παραμένει η ανάδειξη των θεμάτων που αγγίζουν την καθημερινότητα, την τοπική κοινωνία, τον πολιτισμό, την οικονομία και τις αληθινές ιστορίες των ανθρώπων γύρω μας. Η εμπιστοσύνη που μας δείχνετε αποδεικνύει ότι η συνέπεια, η εγκυρότητα και ο σεβασμός προς τον αναγνώστη έχουν ακόμη πρωταρχική αξία. Η δυναμική αυτή ανάπτυξη επιβεβαιώνει ότι το εγχείρημά μας όχι μόνο ριζώνει, αλλά εξελίσσεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Αυτή η ανοδική πορεία, ωστόσο, δεν μας εφησυχάζει. Αντίθετα, λειτουργεί ως ο ισχυρότερος καταλύτης για τη συνέχεια. Μας δεσμεύει να γίνουμε ακόμη καλύτεροι, να εμπλουτίσουμε τη θεματολογία μας, να αναζητήσουμε νέες δημοσιογραφικές προσεγγίσεις και να παραμείνουμε στην πρώτη γραμμή της υπεύθυνης ενημέρωσης. Κάθε κλικ, κάθε ανάγνωση και κάθε σχόλιό σας αποτελεί οδηγό για τα επόμενα βήματά μας.
Θέλουμε να σας απευθύνουμε ένα μεγάλο, ειλικρινές «ευχαριστούμε» από καρδιάς. Ευχαριστούμε τους σταθερούς μας φίλους που μας ακολουθούν από την πρώτη στιγμή, αλλά και όλους εσάς που γίνατε μέρος της παρέας μας τις τελευταίες ημέρες. Η δική σας στήριξη είναι η κινητήριος δύναμή μας.
Συνεχίζουμε μαζί, πάντα με την ίδια αφοσίωση, το ίδιο μεράκι και την ίδια προσήλωση στην ποιότητα. Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι εδώ, δυναμώνει καθημερινά και προχωρά μπροστά — χάρη σε εσάς!
Τα φουντούκια του Ηλία στην Αναστασιά Σερρών
Όταν σκεφτόμαστε φουντούκια, το μυαλό μας πηγαίνει συνήθως στα ράφια των καταστημάτων ξηρών καρπών ή στους πάγκους της λαϊκής αγοράς. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ετικέτα αναγράφει «εισαγωγής», καθώς η γειτονική Τουρκία κατέχει τη μερίδα του λέοντος στην παγκόσμια παραγωγή και προμηθεύει τη διεθνή αλλά και την ελληνική αγορά. Κι όμως, αν ανηφορίσει κανείς προς τη Βόρεια Ελλάδα, θα ανακαλύψει ότι η ελληνική γη κρύβει τις δικές της μικρές, πολύτιμες εκπλήξεις.
Στην Αναστασιά των Σερρών, ο Ηλίας διατηρεί ανάμεσα στα υπόλοιπα δέντρα του και φουντουκιές. Στις φωτογραφίες μας, μπορείτε να δείτε το χέρι του να κρατά περήφανα μια χούφτα φουντούκια, μόλις μαζεμένα κατευθείαν από τα κλαδιά του δέντρου, προστατευμένα ακόμη μέσα στο φυσικό, εξωτερικό τους περίβλημα. Σε άλλη εικόνα, πάνω στο τραπέζι, ξεδιπλώνονται οι καθαρισμένοι καρποί, έτοιμοι προς κατανάλωση, αποκαλύπτοντας τη φυσική φρεσκάδα και την εξαιρετική τους ποιότητα.
Γιατί αγαπάμε τόσο πολύ τα φουντούκια;
Τα φουντούκια δεν είναι απλώς ένας γευστικός ξηρός καρπός. Η πλούσια, βουτυρένια γεύση τους και το άρωμά τους τα καθιστούν αγαπημένα σε μικρούς και μεγάλους. Αποτελούν τη βάση για τη σοκολατοποιία —ποιος μπορεί να αντισταθεί σε μια πραλίνα φουντουκιού;— ενώ παράλληλα διαθέτουν τεράστια διατροφική αξία. Είναι πλούσια σε καλά λιπαρά (μονοακόρεστα), βιταμίνη E, μαγνήσιο, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, προσφέροντας ενέργεια και θωρακίζοντας την καρδιαγγειακή υγεία.
Γιατί λείπουν οι μεγάλες καλλιέργειες από την Ελλάδα;
Αν και το κλίμα ορισμένων περιοχών της Βόρειας Ελλάδας ευνοεί την καλλιέργειά τους, στην χώρα μας δεν παρατηρούνται μεγάλες, συστηματικές εκτάσεις φουντουκιάς. Αυτό οφείλεται κυρίως:
- Στον ανταγωνισμό: Η Τουρκία παράγει τεράστιες ποσότητες με πολύ χαμηλότερο κόστος εργατικών, καθιστώντας δύσκολη την ανταγωνιστικότητα των Ελλήνων παραγωγών σε μαζική κλίμακα.
- Στην παράδοση και την εξειδίκευση: Οι Έλληνες αγρότες παραδοσιακά στράφηκαν σε άλλες καλλιέργειες (όπως ελιές, αμύγδαλα, καρύδια ή φιστίκια) που είχαν ήδη οργανωμένα δίκτυα διάθεσης.
- Στις απαιτήσεις του δέντρου: Η φουντουκιά απαιτεί συγκεκριμένα επίπεδα υγρασίας, ειδικές εδαφολογικές συνθήκες και συστηματική φροντίδα για να αποδώσει σταθερά.
Παρ’ όλα αυτά, παραγωγοί όπως ο Ηλίας αποδεικνύουν ότι με μεράκι και αγάπη για τη γη, τα ελληνικά φουντούκια μπορούν να ξεχωρίσουν για τη γεύση και την αγνότητά τους. Μια γεύση που μας θυμίζει πόσο πλούσιος είναι ο τόπος μας όταν τον φροντίζουμε!
Όταν η καρδιά γεμίζει, ο χρόνος έχει άλλη αξία
Λίγο πιο αργά σήμερα η πρώτη μας ανάρτηση στο site. Κι αυτό γιατί, όπως γνωρίζετε όσοι μας παρακολουθείτε τακτικά, συνήθως προετοιμάζω το υλικό από την προηγούμενη ημέρα. Όμως χθες το βράδυ, οι δυνάμεις και το κουράγιο απλώς δεν υπήρχαν. Η ανάγκη να ξεκουραστώ, να κάνω ηρεμία κάνοντας παρεούλα με τη Σούλα και να κοιμηθώ νωρίς, ήταν πιο επιτακτική από κάθε πρόγραμμα. Ελπίζαμε ότι θα τα καταφέρναμε να ανακτήσουμε αμέσως τους ρυθμούς μας, αλλά η αληθινή ζωή έχει τους δικούς της κανόνες και το δικό της βηματισμό.
Η χθεσινή ημέρα ήταν ολοκληρωτικά αφιερωμένη στη Συνέλευση Περιοχής των Μαρτύρων του Ιεχωβά με τον Επίσκοπο Περιοχής. Το κεντρικό θέμα της πρόσκλησης, «Όποιος Εμπιστεύεται στον Ιεχωβά Είναι Ευτυχισμένος», βασισμένο στο εδάφιο Παροιμίες 16:20, αντηχούσε σε κάθε στιγμή του προγράμματος. Ήταν μια μέρα πλημμυρισμένη από βαθιά συναισθήματα, πνευματική ενθάρρυνση και πολύτιμες αναμνήσεις. Ο νέος επίσκοπος περιοχής ήταν απλά υπέροχος, μεταδίδοντας τις σκέψεις του με θέρμη, πραότητα και ουσιαστική αγάπη.
Όλο το πρόγραμμα της Συνέλευσης ήταν εξαιρετικά ο οργανωμένο και πνευματικά αναζωογονητικό. Από την υπηρεσία και τη συμμετοχή στη μελέτη ΣΚΟΠΙΑΣ, μέχρι τις ομιλίες και την επικοινωνία με τους αδελφούς, κάθε λεπτό μάς υπενθύμιζε πόση πραγματική ευτυχία και ασφάλεια αντλεί κανείς όταν εναποθέτει την εμπιστοσύνη του στον Δημιουργό. Όταν όμως η καρδιά και το μυαλό γεμίζουν από τόσο δυνατά πνευματικά ερεθίσματα, ο οργανισμός ζητάει το χρόνο του για να αφομοιώσει όσα βίωσε και να αποφορτιστεί από τη συγκίνηση. Η σωματική κούραση είναι φυσικό επακόλουθο μιας τόσο γεμάτης ημέρας, αλλά η πνευματική ικανοποίηση που μένει πίσω είναι ανεκτίμητη.
Θέλουμε επίσης να εκφράσουμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ στους αγαπημένους φίλους που, χωρίς καν να τους το ζητήσουμε, απαθανάτισαν τις στιγμές μας στη σκηνή. Αυτές οι αυθόρμητες φωτογραφίες είναι ένα πανέμορφο ενθύμιο μιας ημέρας που θα θυμόμαστε με πολλή αγάπη. Από σήμερα, επιστρέφουμε σιγά-σιγά στους γνωστούς μας καθημερινούς ρυθμούς, αλλά με ανανεωμένες τις πνευματικές μας μπαταρίες και με την καρδιά γεμάτη από τις σκέψεις της Συνέλευσης. Ελπίζουμε και εύχομαι ολόψυχα η νέα εβδομάδα να φέρει σε όλους σας ειρήνη, χαρά και την αληθινή ευτυχία που πηγάζει από την απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά.
Η Πανσέληνος Σεπτεμβρίου στα καλύτερα της
Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου αποτελεί παραδοσιακά ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και αγαπημένα αστρονομικά φαινόμενα του φθινοπώρου. Για το 2026, το ολόγιομο φεγγάρι στόλισε τον αττικό ουρανό το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου (με την πληρότητά του να παρατηρείται τις πρώτες πρωινές ώρες, προσφέροντας παράλληλα ένα εντυπωσιακό θέαμα κατά την ανατολή του τόσο το βράδυ της Παρασκευής 27 όσο και της Κυριακής).
Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου είναι ευρύτερα γνωστή ως το «Φεγγάρι της Σοδειάς» (Harvest Moon). Η ονομασία αυτή έχει τις ρίζες της στις παραδόσεις των ιθαγενών αμερικανικών φυλών, αλλά και των αγροτικών πληθυσμών της Ευρώπης.
Ο λόγος που πήρε αυτό το όνομα είναι καθαρά πρακτικός και συνδέεται με τη γεωργία:
- Η Φθινοπωρινή Ισημερία: Πρόκειται για την πανσέληνο που βρίσκεται πλησιέστερα χρονικά στη φθινοπωρινή ισημερία.
- Το Φως της Νύχτας: Εκείνες τις ημέρες, το φεγγάρι ανατέλλει πολύ πιο γρήγορα μετά τη δύση του ηλίου σε σχέση με τις υπόλοιπες περιόδους του έτους.
- Η Βοήθεια στους Αγρότες: Το έντονο, παρατεταμένο φως του φεγγαριού αμέσως μόλις έπεφτε το σκοτάδι επέτρεπε στους αγρότες να συνεχίζουν τη συγκομιδή των καρπών (όπως τα καλαμπόκια και τα φρούτα) αργά μέσα στη νύχτα, πριν ξεκινήσουν οι πρώτες βροχές και τα κρύα του φθινοπώρου.
Εκδηλώσεις στον Αττικό Ουρανό
Όπως κάθε χρόνο, η φθινοπωρινή πανσέληνος προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για νυχτερινές εξορμήσεις κάτω από το αττικό φως. Αν και το Υπουργείο Πολιτισμού διοργανώνει κατά κύριο λόγο το μεγάλο πρόγραμμα δωρεάν εισόδου σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσείο για την Πανσέληνο του Αυγούστου, η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου συνοδεύεται επίσης από σημαντικές πρωτοβουλίες:
- Αρχαιολογικοί Χώροι & Μουσεία: Επιλεγμένα αττικά τοπόσημα και μουσεία συνηθίζουν να παρατείνουν το ωράριό τους ή να φιλοξενούν μουσικές βραδιές.
- Αστρονομικές Παρατηρήσεις: Ερασιτεχνικοί αστρονομικοί σύλλογοι και φορείς (όπως στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών) διοργανώνουν συχνά βραδιές παρατήρησης με τηλεσκόπια για το κοινό.
- Πολιτιστικά Φεστιβάλ: Στο πλαίσιο των φθινοπωρινών φεστιβάλ των δήμων της Αττικής (όπως στους λόφους της Αθήνας, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ή στην παραλιακή ζώνη), προγραμματίζονται συναυλίες και προβολές υπό το φως του φεγγαριού.
Για όσους αγαπούν να στρέφουν το βλέμμα ψηλά, ελπίζω να τα κατάφερα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026. Πρόσφερε την τέλεια αφορμή για μια βόλτα στον Λόφο του Φιλοπάππου, το Σούνιο ή την ακτογραμμή της Αττικής, απολαμβάνοντας τη μοναδική λάμψη του «Φεγγαριού της Σοδειάς».
Ένας αγαπημένος τόπος συνάντησης και φιλίας
Υπάρχουν κάποια μέρη που, όσες φορές κι αν τα επισκεφτείς, διατηρούν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου. Ένας τέτοιος τόπος είναι και η Μαλακάσα, ένας χώρος που συνδέεται με όμορφες αναμνήσεις, ζεστή συναναστροφή και ξεχωριστές στιγμές με φίλους και αδελφούς. Βρεθήκαμε εκεί χθες για να βοηθήσουμε εθελοντικά στην καθαριότητα και την προετοιμασία των εξωτερικών χώρων ενόψει της σημερινής Συνέλευσης Περιοχής. Η φροντίδα του χώρου πριν από μια τέτοια συνάντηση είναι πάντα μια ευκαιρία προσφοράς που γεμίζει χαρά, αλλά και μια αφορμή να απολαύσει κανείς την ηρεμία του τοπίου.
Πώς είναι, λοιπόν, η Μαλακάσα αυτήν την εποχή του φθινοπώρου; Όμορφη και γαλήνια, όπως πάντα! Η φύση έχει αρχίσει να φορεί τα φθινοπωρινά της χρώματα. Τα φυλλοβόλα δέντρα και οι πλάτανοι αλλάζουν σιγά-σιγά όψη: τα φύλλα τους παίρνουν ζεστές αποχρώσεις του κόκκινου, του χρυσαφένιου και του καφέ, ξεραίνονται ελαφρώς και αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο γρασίδι και στα πλακόστρωτα μονοπάτια. Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες μας, το τοπίο συνδυάζει μοναδικά το πράσινο των περιποιημένων θάμνων και των κωνοφόρων δέντρων με τις φθινοπωρινές πινελιές των φυλλωμάτων.
Στους προσεγμένους κήπους ξεχωρίζουν οι μικρές πέτρινες κατασκευές και η διακοσμητική λίμνη, ενώ τα κλαδιά των δέντρων απλώνονται προστατευτικά πάνω από τα ξύλινα παγκάκια. Αυτά τα παγκάκια, τοποθετημένα κάτω από τη σκιά των δέντρων και δίπλα στους διαμορφωμένους διαδρόμους, είναι έτοιμα να υποδεχτούν τους παρευρισκόμενους. Αν ο καιρός κρατήσει καλό και ο ουρανός παραμείνει αίθριος, αυτοί οι εξωτερικοί χώροι θα γεμίσουν ζωή, καθώς εκεί θα καθίσουν όλοι για να απολαύσουν το φαγητό τους, να ξεκουραστούν και να ανταλλάξουν εγκάρδιους χαιρετισμούς κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων.
Σήμερα, σε αυτόν τον φιλόξενο χώρο, πρόκειται να περάσουμε μερικές από τις πιο όμορφες και εποικοδομητικές ώρες της ζωής μας. Είναι μια μέρα αφιερωμένη στην πνευματική αναψυχή και την ενθάρρυνση, παρέα με φίλους και αδελφούς από διάφορες περιοχές της Αθήνας. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη ζεστά χαμόγελα, αγκαλιές και διάθεση για ουσιαστική συναναστροφή. Ελάτε, λοιπόν, μέσα από τις εικόνες μας να σας ξεναγήσουμε στους πανέμορφους εξωτερικούς χώρους της Μαλακάσας. Περιηγηθείτε στα καθαρά μονοπάτια, θαυμάστε το φθινοπωρινό σκηνικό και νιώστε κι εσείς τη γαλήνη και τη χαρά που εκπέμπει αυτός ο ιδιαίτερος τόπος!
