Η πίστη και η αγάπη ενώνουν τις καρδιές


Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητά μας κατακλύζεται από γρήγορους ρυθμούς, άγχος και μια συνεχή ροή δυσάρεστων ειδήσεων από τα μέσα ενημέρωσης, η ανάγκη για ουσιαστική ανθρώπινη επαφή γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να βαδίζει μόνος· έχει ανάγκη την παρέα, την επικοινωνία και τη μοιρασιά. Όταν οι άνθρωποι συναντιούνται και χτίζουν σχέσεις βασισμένες σε κοινές αξίες, η ζωή αποκτά άλλο νόημα.
Μια ζεστή κουβέντα ενθάρρυνσης, ένα ειλικρινές χαμόγελο κι ένας καλός λόγος λειτουργούν σαν το πιο αποτελεσματικό «αντίδοτο» στην πίεση και την απομόνωση της εποχής μας. Αυτές οι απλές, αλλά τόσο βαθιές θετικές εμπειρίες έχουν τη δύναμη να αλλάξουν αμέσως τη ψυχολογία μας, να διώξουν τη συννεφιά και να γεμίσουν την καρδιά μας με ελπίδα και φως.
Η κοινωνική συναναστροφή δεν είναι πολυτέλεια, αλλά μια πολύτιμη προμήθεια για την ψυχή μας, την οποία αξίζει να επιδιώκουμε καθημερινά. Όταν, μάλιστα, αυτή η συντροφικότητα θεμελιώνεται πάνω στην ίδια συχνότητα πίστης, η πνευματική καρποφορία είναι ακόμα μεγαλύτερη. Η κοινή πίστη δημιουργεί έναν ισχυρό δεσμό, όπου οι χαρές πολλαπλασιάζονται και τα βάρη μοιράζονται.
Μέσα από τέτοιες συναντήσεις, βγαίνουμε όλοι κερδισμένοι, ανανεωμένοι και ενισχυμένοι στον αγώνα της ζωής. Την όμορφη αυτή αλήθεια κάνει πράξη συχνά η αδελφή μου, η Στασούλα. Όπως φαίνεται χαρακτηριστικά και στις σημερινές φωτογραφίες, η φιλόξενη γωνιά του σπιτιού, γεμάτη από αγαπημένα πρόσωπα, ζεστά χαμόγελα, αγκαλιές και κέρασμα στο τραπέζι, αποτυπώνει την ουσία της πραγματικής φιλίας.
Άνθρωποι που βρέθηκαν μαζί για να ανταλλάξουν μια καλή κουβέντα, να μοιραστούν τη χαρά της συνεύρεσης και να στείλουν ένα φωτεινό μήνυμα: ότι η αγάπη και η συντροφικότητα νικούν κάθε γκρίζα νότα της καθημερινότητας. Ας επιδιώκουμε, λοιπόν, κι εμείς τέτοιες στιγμές, ανοίγοντας την καρδιά και το σπίτι μας σε ανθρώπους που μας ανυψώνουν και μας θυμίζουν όσα πραγματικά έχουν αξία!

Ετοιμάζουμε το νέο τεύχος 450, του ΤΥΠΟΥ

Στην τελική ευθεία βρίσκεται ακόμα ένα φύλλο της τριμηνιαίας εφημερίδας «Ο Τύπος των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών», της ομοσπονδίας και των Σωματείων της, η οποία αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς για τον κλάδο. Σε μια εποχή που ο σιδηρόδρομος ως μέσο σταθερής τροχιάς αντιμετωπίζει σοβαρά ζητήματα ύπαρξης και φθίνει, η ίδια η πορεία της εφημερίδας αντικατοπτρίζει τις προκλήσεις αυτές, καθώς τα Σωματεία της δύναμής της δυσκολεύονται να ανανεωθούν από νέους συνταξιούχους.
Παρά τις δυσκολίες, η προσπάθεια συνεχίζεται με αμείωτο ζήλο. Μαζί με τους ανθρώπους της ομοσπονδίας που «το παλεύουν», συνεχίζουμε και εμείς τη δημοσιογραφική επιμέλεια της έκδοσης, αξιοποιώντας πλέον τα σύγχρονα εργαλεία για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα. Για την ώρα, το νέο φύλλο –συγκεκριμένα το υπ’ αριθμόν 450 τεύχος για την περίοδο Ιούλιος – Αύγουστος – Σεπτέμβριος 2026– βρίσκεται στα χέρια της Πόπης στη Σαλαμίνα, συνεχίζοντας μια άψογη τεχνική συνεργασία σχεδόν 20 ετών.
Όπως αποτυπώνεται καθαρά και στο πρωτοσέλιδο του νέου φύλλου, η θεματολογία παραμένει στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων. Κεντρικό θέμα αποτελεί η «πικρή γεύση» που άφησαν στους συνταξιούχους οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Με κεντρικό τίτλο «ΕΜΕΙΝΕ Η ΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ ΣTOYΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ», η εφημερίδα αναδεικνύει ότι, εξαιρουμένου του επιδόματος των 400 ευρώ που θα δοθεί χωρίς εισοδηματικά κriteria αλλά με ηλικιακούς και άλλους περιορισμούς, τα υπόλοιπα αιτήματα του κλάδου έμειναν εκτός «δημοσιονομικού χώρου».
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις συνεχιζόμενες απώλειες στο διαθέσιμο εισόδημα λόγω του πληθωρισμού, στο πάγωμα των επικουρικών συντάξεων για 5η συνεχόμενη χρονιά, καθώς και στα προβλήματα που αναδείχθηκαν κατά τη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΠΟΣΣ στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα, καταγράφονται οι αντιδράσεις για την μη απόδοση των αναδρομικών του 11μηνου 2015-2016 και τη γενικότερη ανάγκη κλιμάκωσης του αγώνα σε συνεργασία με την ΑΔΕΔΥ και τις υπόλοιπες συνταξιουχικές οργανώσεις.
Η φλόγα του αγώνα και η ανάγκη ενημέρωσης παραμένουν ζωντανές, αποδεικνύοντας πως ο Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών παραμένει μάχιμος και παρών στις επάλξεις των διεκδικήσεων.
Έπιασαν τους κλέφτες της 87χρονης στο χωριό


Από παθόντες σε Ηράκλειο, Θραψανό, Ασίτες (δύο περιπτώσεις) και Αγίους Δέκα είχαν πάρει χρήματα και κοσμήματα στο πλαίσιο απάτης με πρόσχημα τη ΔΕΗ οι τρεις που συνελήφθησαν τη νύχτα της Τρίτης στη λεωφόρο 62 Μαρτύρων. Πρόκειται, όπως έγραψε νωρίτερα το Cretalive.gr, για έναν 21χρονο και δύο γυναίκες, 31 και 36 ετών αντίστοιχα, Ρομά, οι οποίοι φέρονται να είχαν ρόλο εισπράκτορα στην οργάνωση.
Σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνεται και η απάτη με λεία 15.000 ευρώ σε μετρητά από την περιοχή του Θραψανού.
Οι τρεις εντοπίστηκαν από αστυνομικούς της ΔΙ.ΑΣ. στην λεωφόρο 62 Μαρτύρων τη νύχτα της Τρίτης καθώς είχε δοθεί σήμα αναζήτησης του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν, ένα μπλε Yaris, το οποίο ήταν “σταμπαρισμένο” ως ύποπτο. Οδηγήθηκαν στην Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου που έχει την ευθύνη της προανάκρισης.
Δημοσιογραφικές πηγές αναφέρουν ότι εκτός από το αυτοκίνητο, παθούσα φέρεται να έχει αναγνωρίσει με βεβαιότητα και τον 21χρονο.
Για πολλοστή φορά χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς οι συμμορίες έχουν “στρατούς” από …αναλώσιμους εισπράκτορες τους οποίους εξαπολύουν στην περιφέρεια για να παίρνουν τα χρήματα και τα κοσμήματα του κόσμου.
Για το θέμα αυτό σας είχαμε ενημερώσει έγκαιρα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ…
Η είδηση είναι από το GRETALIVE NEWS
Η ίδια είδηση δημοσιευμένη και στο site POLITIKA.GR και από τη FONIMALEVIZIOU.GR. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ
Διαβάστε ΕΔΩ κι αυτή τη σχετική είδηση. Το ζήτημα με την ηλικία της συγχωριανής μας είναι ένας συνήθες δημοσιογραφικό λάθος…

Οι ελιές, οι αναμονές και οι δικοί μας άνθρωποι


Υπάρχει μια γλυκιά αίσθηση ανυπομονησίας αυτή την εποχή του χρόνου. Ο φθινοπωρινός αέρας αρχίζει να φορτώνεται με τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, και τα λιοστάσια παίρνουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μας. Η ελιά, αυτό το αιωνόβιο σύμβολο της ελληνικής γης, φτάνει στην πιο κρίσιμη, αλλά και ομορφότερη στιγμή της: την ωρίμανση του καρπού.
Βλέποντας τις φωτογραφίες από την ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας, που μοιράστηκε μαζί μας ο φίλος μας ο Πέτρος, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την ομορφιά της φύσης. Τα κλαδιά είναι φορτωμένα με μεστούς, καταπράσινους καρπούς, ορισμένοι από τους οποίους αρχίζουν ήδη να παίρνουν εκείνη την ασημο-μωβ απόχρωση που προαναγγέλλει τη συγκομιδή. Είναι η ανταμοιβή του κόπου, της φροντίδας και της υπομονής μιας ολόκληρης χρονιάς. Ο Πέτρος καλλιεργεί τα δέντρα του, τα χαίρεται, παρακολουθεί τη διαδρομή τους μέρα με τη μέρα και περιμένει πώς και πώς τη στιγμή που ο καρπός θα διαβεί την πόρτα του ελαιοτριβείου.
Αυτή η εικόνα, όμως, φέρνει μοιραία στο μυαλό και τις δικές μας εκκρεμότητες. Τους δικούς μας ελαιώνες στο Θραψανό, που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά. Έχουν άραγε φέτος καρπό; Θα είναι η χρονιά τους ευλογημένη; Θα καταφέρουμε να γεμίσουμε τα δοχεία μας με το πολύτιμο, φρέσκο λάδι της χρονιάς; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν έρχονται πάντα με το πάτημα ενός κουμπιού. Η επικοινωνία με τους ανθρώπους στην επαρχία έχει τους δικούς της, αυθεντικούς και συχνά ασύγχρονους ρυθμούς.
Ο φίλος μου ο Μιχάλης, που έχει αναλάβει τη φροντίδα των δέντρων στο Θραψανό, είναι πάντα εκπλήξεις. Ίσως η ενημέρωση να αργεί, αλλά η γη έχει το δικό της ημερολόγιο, μακριά από τη βιασύνη της καθημερινότητας. Κι ας είναι έτσι. Στο τέλος, η σχέση μας με την ελιά δεν είναι μόνο ζήτημα παραγωγής, αλλά κυρίως σχέση εμπιστοσύνης: με τη φύση, με τον χρόνο και με τους ανθρώπους που γίνονται οι φύλακες των ριζών μας.
Είτε στη Χαλκίδα είτε στην Κρήτη, η ιεροτελεστία παραμένει η ίδια. Καλή σοδειά σε όλους τους καλλιεργητές και είθε το φετινό λάδι να είναι όσο γλυκό και ευλογημένο υπόσχονται οι εικόνες του φθινοπώρου!

Όταν ο Χειμώνας έρχεται απροειδοποίητα, ξαφνικά

Ο χειμώνας αποφάσισε φέτος να μην χτυπήσει απαλά την πόρτα, αλλά να εισβάλει σχεδόν ξαφνικά. Στα ορεινά της Αναστασιάς των Σερρών, το κρύο έκανε αισθητή την παρουσία του απότομα, αλλάζοντας το σκηνικό της καθημερινότητας μέσα σε λίγες μόλις ώρες. Εκεί που μέχρι χθες απολάμβαναν τις τελευταίες γλυκές αχτίδες του φθινοπώρου, τώρα η ανάγκη για ζεστασιά τους οδήγησε πίσω στο παλιό, αγαπημένο καταφύγιο. Η σόμπα άναψε. Οι πρώτες φλόγες άρχισαν να χορεύουν πίσω από το τζάμι, αγκαλιάζοντας τα ξύλα και γεμίζοντας το δωμάτιο με εκείνη τη γνώριμη, γλυκιά θαλπωρή που μόνο η πραγματική φωτιά μπορεί να προσφέρει.

Ο ήχος του ξύλου που τρίζει έγινε αμέσως η μουσική επένδυση του απογεύματος, καλώντας να επιβραδύνουμε τους ρυθμούς. Γύρω από το τραπέζι, η φύση και η ντόπια παραγωγή είχαν ήδη στήσει το δικό τους μικρό γλέντι. Ένα κατακόκκινο, ανοιγμένο ρόδι, γεμάτο ζουμερούς και λαμπερούς σπόρους σαν μικρά διαμάντια, δεσπόζει στο κέντρο. Δίπλα του, ολόκληρα φουντούκια και κάστανα, έτοιμα να συνοδεύσουν τη συζήτηση. Κι εκεί που νομίζεις ότι το καλοκαίρι έχει πια σβήσει εντελώς, εμφανίζονται οι τελευταίες ντομάτες της χρονιάς — σφριγηλές, κατακόκκινες, γεμάτες αρώματα από το μποστάνι.

Όλα αυτά είναι καρποί, γέννημα-θρέμμα της τοπικής γης. Σε λίγο, οι πρώτες δυνατές βροχές και τα χιόνια που θα καλύψουν τις πλαγιές θα καταστρέψουν ό,τι απέμεινε στους αγρούς. Όμως, οι άνθρωποι εδώ ξέρουν από βουνό. Έκαναν εγκαίρως το «κουμάντο» τους, μάζεψαν τους καρπούς, προνόησαν για τα ξύλα και προετοιμάστηκαν για τη μεγάλη παγωνιά. Είναι αλήθεια πως ο καιρός άλλαξε απότομα. Αλλά, αλήθεια, τι γίνεται πλέον «φυσιολογικά» στις μέρες μας;

Οι εποχές μοιάζουν να μπερδεύονται, οι μεταβάσεις γίνονται βίαιες και η απρόβλεπτη φύση μας υπενθυμίζει διαρκώς τη δύναμη της. Κάποτε, η φυσιολογική και ομαλή εναλλαγή των τεσσάρων εποχών ήταν κάτι που περιμέναμε με ανυπομονησία, μια γλυκιά τελετουργία που άρεσε σε όλους μας. Κάποτε… Όπως κι αν έχει όμως, ήρθε η ώρα να περάσουμε σε μια άλλη εποχή. Με τη ζεστή γωνιά της σόμπας, τους αυθεντικούς μεζέδες της γης μας, την καλή παρέα και την ελπίδα ότι ο φετινός χειμώνας, όσο απρόσμενος κι αν ήρθε, θα μας χαρίσει όμορφες, ζεστές στιγμές.
Τι συμβαίνει με την υπογειοποίηση στα Σεπόλια;


Στα όριά τους έχουν φτάσει οι κάτοικοι των Σεπολίων, που βλέπουν τη γειτονιά τους να παραμένει εγκλωβισμένη σε εργοτάξια, κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και αλλεπάλληλες καθυστερήσεις ενός έργου που επρόκειτο να αναβαθμίσει μία από τις πιο κεντρικές και πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Αθήνας, αλλά δεν λέει να τελειώσει.
Πρόκειται για την υπογειοποίηση των σιδηροδρομικών γραμμών, του έργου που συμβασιοποιήθηκε το μακρινό 2018, έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από τον Μάρτιο του 2023, αλλά έχει πλέον επίσημο ορίζοντα περαίωσης το 2028, δηλαδή δεκα χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης κι αυτό εφόσον δεν σημειωθούν νέες καθυστερήσεις. Παράλληλα, το κόστος του, το οποίο ξεκίνησε από τα 66 εκατομμύρια ευρώ, έχει ήδη ξεπεράσει τα 100 και όλα δείχνουν ότι ο λογαριασμός θα ανέβει κι άλλο με την ολοκλήρωση της διαιτησίας που βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ ΟΣΕ και αναδόχου. Την ίδια στιγμή εξαιτίας και των πολυετών καθυστερήσεων, έχει ξεκινήσει φημολογία που θέλει το έργο να περιορίζεται στο …μισό και να αφορά διπλό αντί για τετραπλό σιδηροδρομικό διάδρομο, με άλλα λόγια έναν κλάδο.
Οι κάτοικοι ζητούν πλέον από τον δήμο Αθηναίων ηχηρή παρέμβαση, αντίστοιχη με τη στάση που κρατά η δημοτική αρχή στο ζήτημα των σοβαρών βλαβών των πολυκατοικιών στην Κυψέλη, ενώ και ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας προειδοποίησε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο με προσφυγές εάν τα έργα δεν προχωρήσουν, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.
Αφορμή στάθηκε το αίτημα του ΟΣΕ για παράταση στην …παράταση των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων στην οδό Σιώκου, ενός υποέργου των υδραυλικών έργων, το οποίο έπρεπε να προχωρήσει καθώς στο σημείο εντοπίστηκαν δύο αγωγοί της ΕΥΔΑΠ που ήταν …αχαρτογράφητοι. Ο δήμος ενέκρινε δίμηνη παράταση, αντί για τετράμηνη που είχε αρχικά ζητηθεί, με τη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο να αναδεικνύει την απόσταση που χωρίζει τις δεσμεύσεις για την ολοκλήρωση των επιμέρους εργασιών και την καθημερινότητα των κατοίκων.
Κληθείς στη συνεδρίαση, ο εκπρόσωπος του ΟΣΕ, Σπύρος Θωμόπουλος, ανέφερε ότι οι εργασίες στην οδό Σιώκου μπορούν να ολοκληρωθούν έως το τέλος Νοεμβρίου 2026, ενώ τόσο αυτός όσο και ο εκπρόσωπος της αναδόχου εταιρείας, Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος απέδωσαν τις καθυστερήσεις στον …καιρό. Ο κ. Θωμόπουλος μίλησε για δύο άγνωστους κεραμικούς αγωγούς που εντοπίστηκαν στο σημείο, αλλά και για τις έντονες βροχοπτώσεις στα τέλη Ιουλίου, οι οποίες ανάγκασαν τα συνεργεία να απομακρύνουν επανειλημμένα τα μηχανήματα, να αντλούν νερά και να περιμένουν μέχρι να καταστεί δυνατή η επανέναρξη των εργασιών. Προκάλεσε μάλιστα την αντίδραση του δημάρχου όταν σε μία αποστροφή του λόγου του μίλησε για «μικρή καθυστέρηση».
Από την πλευρά του ο κ. Αναγνωστόπουλος εξήγησε ότι η αρχική μελέτη του 2018 δεν έγινε αποδεκτή από την ΕΥΔΑΠ και χρειάστηκε να αναθεωρηθεί πλήρως. Προσέθεσε ότι οι εργασίες στην οδό Σιώκου πραγματοποιούνται στην περιοχή δικτύου της ΕΥΔΑΠ και επανέλαβε ότι κάθε φορά που έβρεχε έπρεπε να απομακρύνονται τα συνεργεία: «Όπως όλοι γνωρίζουμε, κανένας ανάδοχος δεν είναι πάνω, από το Θεό. Κανείς δεν ξέρει με τις καιρικές συνθήκες έχει να κάνει», είπε χαρακτηριστικά για να προσθέσει ότι η εταιρεία καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, «από κάτω το έργο δουλεύεται και υπάρχουν τα εμπόδια της οδού Σιώκου και στη συνέχεια και στην οδό Αγίου Μελετίου».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το δημοσίευμα από το site του ΕΘΝΟΥΣ

Μήνυμα του Περιφερειάρχη Αττικής για τις βροχές


Ο Περιφερειάρχης Αττικής κ. Νικόλαος Χαρδαλιάς εξέδωσε το ακόλουθο μήνυμα που μας αφορά όλους.
𝝖𝝨 𝝚𝝞𝝡𝝖𝝨𝝩𝝚 𝝤𝝠𝝤𝝞 𝝥𝝦𝝤𝝨𝝚𝝟𝝩𝝞𝝟𝝤𝝞
Ισχυρές βροχές, καταιγίδες και δυνατοί άνεμοι αναμένονται στην Αττική από αργά το απόγευμα μέχρι τη νύχτα.
Ο μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Αττικής βρίσκεται σε πλήρη επιφυλακή, με προσωπικό, συνεργεία και μηχανήματα έτοιμα να συνδράμουν όπου χρειαστεί.
Απευθύνω ισχυρή σύσταση προς όλους:
– Περιορίζουμε τις μετακινήσεις στις απολύτως αναγκαίες.
– Δεν διασχίζουμε πλημμυρισμένους δρόμους και ρέματα.
– Αποφεύγουμε υπόγειους χώρους που κινδυνεύουν να πλημμυρίσουν.
– Ασφαλίζουμε αντικείμενα σε μπαλκόνια και εξωτερικούς χώρους.
– Ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες των αρμόδιων Αρχών.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται αύριο το πρωί, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, κατά την προσέλευση των μαθητών στα σχολεία, ακόμη κι αν τα φαινόμενα έχουν υποχωρήσει.
Παρακολουθούμε τις επίσημες ενημερώσεις και αποφεύγουμε κάθε περιττό κίνδυνο.
Προτεραιότητα μας είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Στην Αττική, η ασφάλεια όλων απαιτεί προσοχή και υπευθυνότητα από τον καθένα μας.
