Αρχική » Αρθρα του/της Nikos Theodorakis

Αρχείο συντάκτη Nikos Theodorakis

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
027514
Τα σχόλια σας!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακούστε εδώ τον Λεωνίδα Μπόνη στο ραδιόφωνο. Κάθε Τετάρτη 8-10 μ.μ.

Πολύ θερμό το καλοκαίρι, κρύος ο χειμώνας!

Το καλοκαίρι του 2024 ήταν το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζήσαμε στο έπακρο. Περιμένουμε να δούμε πώς θα είναι και ο χειμώνας. Κρύο, άνυδρος, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Απρίλιος 2025
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 176

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 443

Έτοιμο και το 443 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441 ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ.439, ΕΔΩ το τ, 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Οι εκδρομές του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ

Κι αυτό ΕΔΩ είναι το πρόγραμμα των εκδρομών για το 2025 που εξέδωσε και φέτος το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ με το οποίο συνεργάζομαι σε επαγγελματική βάση.

Η Μαλάμω μας, όταν ήταν νέα… Μια παλιά φωτογραφία

Πώς γινόμαστε έτσι, καθώς μεγαλώνουμε… Πώς φθείρεται η φυσική ομορφιά και δίδει στη θέση σε κάτι άλλο, που δε θυμίζει τίποτα από τα νεανικά χρόνια της φρεσκάδας. Κι αυτό συμβαίνει με όλους μας. Κάποιοι από μας, ξέρουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να το καταλάβουν. Αλλά, δεν κάνουν και κάτι για να το καταλάβουν… Εδώ, στη φωτογραφία η αδελφή μου Μαλάμω, είναι ίσως δεκαετία του 60-70. Ασπρόμαυρη φωτογραφία. Δεν υπήρχαν ακόμα χρωματιστά φιλμ. Ευχαριστούμε εκείνους που τη βρήκαν και μας την έστειλαν! Σκέψου, λέει, να ξαναγίνουμε έτσι, να ζήσουμε έναν καιρό που δεν θα μεγαλώνουμε πια, ενώ θα ζούμε ατέλειωτα χρόνια. Νέοι, υγιείς, γεμάτοι όρεξη για δουλειά που θα μας γεμίζει… Τι υπέροχα που θα είναι!

Το Grandhotel Pupp στο Κάρλοβι Βάρι της Τσεχίας

Το Grandhotel Pupp είναι ένα εντυπωσιακό ξενοδοχείο με παράδοση που χρονολογείται από το 1701. Βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο του Κάρλοβι Βάρι, 300μ. από την κιονοστοιχία σπα στον Τσεχία. Δεκάδες κινηματογραφικές ταινίες γυρίστηκαν εκεί, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας του Bond, Casino Royale, και φιλοξενούν τα αστέρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι Βάρι κάθε χρόνο.

Η διεύθυνσή του είναι Mírové nám., 360 01 Karlovy Vary, και όπως είπαμε είναι πάρα πολύ κοντά στην κιονοστοιχία των ιαματικών λουτρών. Είναι ιδανική τοποθεσία για να εξερευνήσει κανείς την πόλη και να απολαύσει τις ιαματικές πηγές. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από το φίλο μας Βασίλη που ταξίδεψε εκεί, με τη γυναίκα του, Μάχη.

Το ξενοδοχείο προσφέρει πολυτελή δωμάτια και σουίτες, εστιατόρια με τοπική και διεθνή κουζίνα, καθώς και ένα εξαιρετικό κέντρο ευεξίας με πισίνα, σάουνα και πολλές θεραπείες. Είναι γνωστό για την αρχιτεκτονική του και την παράδοση φιλοξενίας, ενώ έχει φιλοξενήσει διάσημους επισκέπτες, όπως τον Γκαίτε και τον Ρίχαρντ Βάγκνερ.

Κλείσαμε, χθες, 10 χρόνια κοινής ζωής με τη Σούλα!

Ένα μπουκέτο λουλούδια από φίλους που έφτασαν από ανθοπωλείο των Σεπολίων όλο αγάπη στο σπίτι μας, πρωί – πρωί το πρωί της Παρασκευής 4/4/2025, άνοιξε την πόρτα για τις ευχές σας. Δέκα χρόνια είναι μια ολόκληρη ζωή κι έφυγαν τόσο όμορφα και τόσο γρήγορα σα να’ ταν χθες… Κι ύστερα ήρθαν κι άλλα, άλλα… Πώς να την αντέξεις τόση αγάπη, καθαρή, όμορφη αυθεντική;

Μια κάρτα και μια ευχή γραμμένη στο χέρι. Καθετί χθες ήταν ευχές, αν και για μας στη σχέση μας με τη Σούλα κάθε μέρα φροντίζουμε να είναι ξεχωριστή, γεμάτη από τις δραστηριότητες που μοιραζόμαστε. Μια ζωή που έχει νόημα και κοινό σκοπό. Με πολύ αγάπη και ολοκληρωμένη συνεργασία. Όπως θα έκανε μια καλά οργανωμένη ομάδα που τα καταφέρνει στους στόχους της…

Και το κρασί των φίλων μας από την Τοσκάνη, ότι καλύτερο θα μπορούσαν να μας φέρουν από το πρόσφατο ταξίδι τους στη Βόρεια Ιταλία. Τι όμορφα που μπορούν να γίνουν μερικά πράγματα, όταν υπάρχει καλή διάθεση, εμπιστοσύνη, κατανόηση. Τότε είναι που τα χρόνια φεύγουν σαν αέρας και μένει μόνο μια γλυκιά γεύση στα χείλη… Όμορφες θύμησες, από όσα έχουμε ζήσει και ζούμε!

Δέκα χρόνια κοινής πορείας με τη Σούλα! Σα να’ ταν χθες

Δέκα χρόνια αγάπης, συντροφικότητας και κοινών στιγμών αξίζουν έναν ιδιαίτερο εορτασμό! Αυτή η πορεία με τη Σούλα είναι ένας θησαυρός από αναμνήσεις, όνειρα και αμοιβαία υποστήριξη. Και κάθε χρόνο που περνά προσθέτουμε νέες σελίδες στην κοινή μας ιστορία, γεμάτες χαρά και αφοσίωση. Είναι σημαντικό να αφιερώνουμε χρόνο για να εκφράσουμε την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας για όσα έχουμε πετύχει μαζί όλα αυτά τα χρόνια.

Απόλαυσα, έσκυψα χαμηλά και είδα την ανθισμένη φύση

Η ανθισμένη φύση με αγριολούλουδα είναι ένα πανέμορφο θέαμα που μαγεύει τις αισθήσεις. Φανταστείτε ένα λιβάδι γεμάτο χρώματα: κόκκινα παπαρούνες, κίτρινες μαργαρίτες, μοβ λεβάντες και μικρά μπλε παπαρούνες που μοιάζουν σαν κοσμήματα. Τα άνθη κινούνται απαλά στον αέρα, προσδίδοντας ζωντάνια και αρμονία στον τοπίο.

Η μυρωδιά είναι λεπτή, μια μίξη από φρέσκια γη και λουλουδάτη ευωδιά που με έκανε να θέλω να σταθώ και να πάρω μια βαθιά ανάσα. Τα χωράφια ήταν δίπλα στο σπίτι της φίλης μας Νίτσας και του Παναγιώτη. Μικρές μαργαρίτες και χαμομήλια. Κι ανάμεσα τους μερικές παπαρούνες που δίνουν ένα τόνο ομορφιάς παραπάνω…

Αν κλείσετε τα μάτια, μπορείτε να ακούσετε τον ήχο του ανέμου που περνά μέσα από τα λουλούδια, τις μέλισσες που βουίζουν και τα πουλιά που κελαηδούν. Ένα τέτοιο μέρος φέρνει γαλήνη και εμπνέει μια βαθιά σύνδεση με τη φύση. Είναι μια αληθινή υπενθύμιση της ομορφιάς του κόσμου που μας περιβάλλει.

Η Μαλάμω και η Στασούλα, οι αδελφές μου εν ζωή!

Ήθελε  να είναι κοντά της. Στο πατρικό και σπίτι της, σήμερα, δίπλα στο δικό μου, εκεί που έχει μνήμες. Εκεί που γεννήθηκε, μεγάλωσε, έπαιξε έγινε το κοριτσάκι που με μεγάλωσε, αφού η μητέρα μου έπρεπε να πηγαίνει στα χωράφια… Έτσι ανέβηκε ένα Σαββατοκύριακο στην Αθήνα για να την πάρει. Για τη Στασούλα, λέω και τη Μαλάμω τις αδελφές μου, εν ζωή. Φυσικά μαζί με τη Μαλάμω είναι ο σύζυγος της, ο Νίκος. Τη βοήθησα κι εγώ, στο βαθμό που μπορούσα, σ’ αυτό το τολμηρό εγχείρημα. Και φαίνεται ότι η Στασούλα είχε δίκιο… Ήδη η Μαλάμω είναι και δείχνει πολύ καλύτερα, όσο περνάει ο καιρός. Βοηθάει και η σχετική καλοκαιρία. Και όλα πάνε πρίμα. Πολύ τις χαίρομαι!

Μια εκδρομή σε φίλους μας στην Άνω Αλμυρή Κορινθίας

Το κάναμε χθες Τετάρτη και το απολαύσαμε, αν και ο καιρός δεν ήταν στα καλύτερα του. Ταξιδέψαμε ως το σπίτι των φίλων μας Παναγιώτη και Νίτσας στην Άνω Αλμυρή, για να τους δούμε και να περάσουμε μερικές ώρες μαζί τους. Μας φιλοξένησαν πολύ πλούσια και γνωρίσαμε και τον Γιάννη με την Ρούλα ένα ζευγάρι αδελφών που είχαν πάει να τους δουν. Στις φωτογραφίες βλέπετε την εξώπορτα του σπιτιού των φίλων μας.

Ο καιρός ήταν βροχερός σε πολλά σημεία της διαδρομής, αλλά η κίνηση ήταν βατή. Επιλέξαμε συνειδητά να πάμε από την παλιά εθνική οδό, μέσω Μεγάλου Πεύκου, Αγίων Θεοδώρων, Κινέτας και περάσαμε στην Πελοπόννησο από τη βυθιζόμενη γέφυρα στα Ίσθμια. Μπορεί ο δρόμος να έχει στροφές, αλλά μπορούσες να απολαύσεις το ταξίδι, σαν εκδρομή. Κι αυτό θέλαμε.

Φτάσαμε γύρω στις 12 στο σπίτι τους. Μας περίμεναν… Λίγο αργότερα ήρθε και το ζευγάρι των αδελφών. Κουβεντιάσαμε, μοιραστήκαμε εμπειρίες, ανοίξαμε τις καρδιές και η ώρα πέρασε πολύ όμορφα. Δυο ώρες μετά το μεσημεριανό φαγητό, απογευματάκι πια, πήραμε το δρόμο της επιστροφής πάλι από την παλιά εθνική. Και το χαρήκαμε. Απολαύσαμε το ταξίδι, τους φίλους μας, την παρέα τους. Θέλουν κι αυτοί κι εμείς, να το ξανακάνουμε.