Αρχική » Αρθρα του/της Nikos Theodorakis
Αρχείο συντάκτη Nikos Theodorakis
Η Μαλάμω μας, όταν ήταν νέα… Μια παλιά φωτογραφία

Πώς γινόμαστε έτσι, καθώς μεγαλώνουμε… Πώς φθείρεται η φυσική ομορφιά και δίδει στη θέση σε κάτι άλλο, που δε θυμίζει τίποτα από τα νεανικά χρόνια της φρεσκάδας. Κι αυτό συμβαίνει με όλους μας. Κάποιοι από μας, ξέρουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να το καταλάβουν. Αλλά, δεν κάνουν και κάτι για να το καταλάβουν… Εδώ, στη φωτογραφία η αδελφή μου Μαλάμω, είναι ίσως δεκαετία του 60-70. Ασπρόμαυρη φωτογραφία. Δεν υπήρχαν ακόμα χρωματιστά φιλμ. Ευχαριστούμε εκείνους που τη βρήκαν και μας την έστειλαν! Σκέψου, λέει, να ξαναγίνουμε έτσι, να ζήσουμε έναν καιρό που δεν θα μεγαλώνουμε πια, ενώ θα ζούμε ατέλειωτα χρόνια. Νέοι, υγιείς, γεμάτοι όρεξη για δουλειά που θα μας γεμίζει… Τι υπέροχα που θα είναι!
Το Grandhotel Pupp στο Κάρλοβι Βάρι της Τσεχίας

Το Grandhotel Pupp είναι ένα εντυπωσιακό ξενοδοχείο με παράδοση που χρονολογείται από το 1701. Βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο του Κάρλοβι Βάρι, 300μ. από την κιονοστοιχία σπα στον Τσεχία. Δεκάδες κινηματογραφικές ταινίες γυρίστηκαν εκεί, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας του Bond, Casino Royale, και φιλοξενούν τα αστέρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι Βάρι κάθε χρόνο.

Η διεύθυνσή του είναι Mírové nám., 360 01 Karlovy Vary, και όπως είπαμε είναι πάρα πολύ κοντά στην κιονοστοιχία των ιαματικών λουτρών. Είναι ιδανική τοποθεσία για να εξερευνήσει κανείς την πόλη και να απολαύσει τις ιαματικές πηγές. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από το φίλο μας Βασίλη που ταξίδεψε εκεί, με τη γυναίκα του, Μάχη.

Το ξενοδοχείο προσφέρει πολυτελή δωμάτια και σουίτες, εστιατόρια με τοπική και διεθνή κουζίνα, καθώς και ένα εξαιρετικό κέντρο ευεξίας με πισίνα, σάουνα και πολλές θεραπείες. Είναι γνωστό για την αρχιτεκτονική του και την παράδοση φιλοξενίας, ενώ έχει φιλοξενήσει διάσημους επισκέπτες, όπως τον Γκαίτε και τον Ρίχαρντ Βάγκνερ.

Κλείσαμε, χθες, 10 χρόνια κοινής ζωής με τη Σούλα!

Ένα μπουκέτο λουλούδια από φίλους που έφτασαν από ανθοπωλείο των Σεπολίων όλο αγάπη στο σπίτι μας, πρωί – πρωί το πρωί της Παρασκευής 4/4/2025, άνοιξε την πόρτα για τις ευχές σας. Δέκα χρόνια είναι μια ολόκληρη ζωή κι έφυγαν τόσο όμορφα και τόσο γρήγορα σα να’ ταν χθες… Κι ύστερα ήρθαν κι άλλα, άλλα… Πώς να την αντέξεις τόση αγάπη, καθαρή, όμορφη αυθεντική;

Μια κάρτα και μια ευχή γραμμένη στο χέρι. Καθετί χθες ήταν ευχές, αν και για μας στη σχέση μας με τη Σούλα κάθε μέρα φροντίζουμε να είναι ξεχωριστή, γεμάτη από τις δραστηριότητες που μοιραζόμαστε. Μια ζωή που έχει νόημα και κοινό σκοπό. Με πολύ αγάπη και ολοκληρωμένη συνεργασία. Όπως θα έκανε μια καλά οργανωμένη ομάδα που τα καταφέρνει στους στόχους της…

Και το κρασί των φίλων μας από την Τοσκάνη, ότι καλύτερο θα μπορούσαν να μας φέρουν από το πρόσφατο ταξίδι τους στη Βόρεια Ιταλία. Τι όμορφα που μπορούν να γίνουν μερικά πράγματα, όταν υπάρχει καλή διάθεση, εμπιστοσύνη, κατανόηση. Τότε είναι που τα χρόνια φεύγουν σαν αέρας και μένει μόνο μια γλυκιά γεύση στα χείλη… Όμορφες θύμησες, από όσα έχουμε ζήσει και ζούμε!

Δέκα χρόνια κοινής πορείας με τη Σούλα! Σα να’ ταν χθες

Δέκα χρόνια αγάπης, συντροφικότητας και κοινών στιγμών αξίζουν έναν ιδιαίτερο εορτασμό! Αυτή η πορεία με τη Σούλα είναι ένας θησαυρός από αναμνήσεις, όνειρα και αμοιβαία υποστήριξη. Και κάθε χρόνο που περνά προσθέτουμε νέες σελίδες στην κοινή μας ιστορία, γεμάτες χαρά και αφοσίωση. Είναι σημαντικό να αφιερώνουμε χρόνο για να εκφράσουμε την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας για όσα έχουμε πετύχει μαζί όλα αυτά τα χρόνια.
Απόλαυσα, έσκυψα χαμηλά και είδα την ανθισμένη φύση

Η ανθισμένη φύση με αγριολούλουδα είναι ένα πανέμορφο θέαμα που μαγεύει τις αισθήσεις. Φανταστείτε ένα λιβάδι γεμάτο χρώματα: κόκκινα παπαρούνες, κίτρινες μαργαρίτες, μοβ λεβάντες και μικρά μπλε παπαρούνες που μοιάζουν σαν κοσμήματα. Τα άνθη κινούνται απαλά στον αέρα, προσδίδοντας ζωντάνια και αρμονία στον τοπίο.

Η μυρωδιά είναι λεπτή, μια μίξη από φρέσκια γη και λουλουδάτη ευωδιά που με έκανε να θέλω να σταθώ και να πάρω μια βαθιά ανάσα. Τα χωράφια ήταν δίπλα στο σπίτι της φίλης μας Νίτσας και του Παναγιώτη. Μικρές μαργαρίτες και χαμομήλια. Κι ανάμεσα τους μερικές παπαρούνες που δίνουν ένα τόνο ομορφιάς παραπάνω…

Αν κλείσετε τα μάτια, μπορείτε να ακούσετε τον ήχο του ανέμου που περνά μέσα από τα λουλούδια, τις μέλισσες που βουίζουν και τα πουλιά που κελαηδούν. Ένα τέτοιο μέρος φέρνει γαλήνη και εμπνέει μια βαθιά σύνδεση με τη φύση. Είναι μια αληθινή υπενθύμιση της ομορφιάς του κόσμου που μας περιβάλλει.

Η Μαλάμω και η Στασούλα, οι αδελφές μου εν ζωή!

Ήθελε να είναι κοντά της. Στο πατρικό και σπίτι της, σήμερα, δίπλα στο δικό μου, εκεί που έχει μνήμες. Εκεί που γεννήθηκε, μεγάλωσε, έπαιξε έγινε το κοριτσάκι που με μεγάλωσε, αφού η μητέρα μου έπρεπε να πηγαίνει στα χωράφια… Έτσι ανέβηκε ένα Σαββατοκύριακο στην Αθήνα για να την πάρει. Για τη Στασούλα, λέω και τη Μαλάμω τις αδελφές μου, εν ζωή. Φυσικά μαζί με τη Μαλάμω είναι ο σύζυγος της, ο Νίκος. Τη βοήθησα κι εγώ, στο βαθμό που μπορούσα, σ’ αυτό το τολμηρό εγχείρημα. Και φαίνεται ότι η Στασούλα είχε δίκιο… Ήδη η Μαλάμω είναι και δείχνει πολύ καλύτερα, όσο περνάει ο καιρός. Βοηθάει και η σχετική καλοκαιρία. Και όλα πάνε πρίμα. Πολύ τις χαίρομαι!
Μια εκδρομή σε φίλους μας στην Άνω Αλμυρή Κορινθίας

Το κάναμε χθες Τετάρτη και το απολαύσαμε, αν και ο καιρός δεν ήταν στα καλύτερα του. Ταξιδέψαμε ως το σπίτι των φίλων μας Παναγιώτη και Νίτσας στην Άνω Αλμυρή, για να τους δούμε και να περάσουμε μερικές ώρες μαζί τους. Μας φιλοξένησαν πολύ πλούσια και γνωρίσαμε και τον Γιάννη με την Ρούλα ένα ζευγάρι αδελφών που είχαν πάει να τους δουν. Στις φωτογραφίες βλέπετε την εξώπορτα του σπιτιού των φίλων μας.

Ο καιρός ήταν βροχερός σε πολλά σημεία της διαδρομής, αλλά η κίνηση ήταν βατή. Επιλέξαμε συνειδητά να πάμε από την παλιά εθνική οδό, μέσω Μεγάλου Πεύκου, Αγίων Θεοδώρων, Κινέτας και περάσαμε στην Πελοπόννησο από τη βυθιζόμενη γέφυρα στα Ίσθμια. Μπορεί ο δρόμος να έχει στροφές, αλλά μπορούσες να απολαύσεις το ταξίδι, σαν εκδρομή. Κι αυτό θέλαμε.

Φτάσαμε γύρω στις 12 στο σπίτι τους. Μας περίμεναν… Λίγο αργότερα ήρθε και το ζευγάρι των αδελφών. Κουβεντιάσαμε, μοιραστήκαμε εμπειρίες, ανοίξαμε τις καρδιές και η ώρα πέρασε πολύ όμορφα. Δυο ώρες μετά το μεσημεριανό φαγητό, απογευματάκι πια, πήραμε το δρόμο της επιστροφής πάλι από την παλιά εθνική. Και το χαρήκαμε. Απολαύσαμε το ταξίδι, τους φίλους μας, την παρέα τους. Θέλουν κι αυτοί κι εμείς, να το ξανακάνουμε.

Έτσι ευτυχισμένα και ακόμη καλύτερα σε όλη την αιωνιότητα. Με πολλή αγάπη Ρούλα.