Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Επιτέλους, είδαμε και ακούσαμε λίγη δυνατή βροχή μέσα στη νύχτα αλλά και χθες. Δροσίσαμε

Posted in Επικαιρότητα

vroxi1
Τις τελευταίες μέρες και γενικά όλο τον Αύγουστο είχαμε πολύ ζέστη. Όταν ήταν τα παιδιά της Σούλας εδώ αναγκαζόμαστε να τη βγάζουμε με αιρκοντίσιον, εφόσον ήμασταν σπίτι. Μερικές φορές η Έστερ, κοιμόταν όλη νύχτα μ' αυτό... Δεν γινόταν αλλιώς. Δεν αντέχονταν η κατάσταση…

vroxi2
Και ξαφνικά είδαμε να αλλάζει λίγο, ο καιρός... Ακούγαμε βέβαια τις υπερβολές των μετεωρολόγων, αλλά βροχή δεν βλέπαμε. Τη νύχτα όμως ακούσαμε κάτι δυνατά μπουμπουνητά και μετά βροχή δυνατή. Την ίδια μέρα ο Πέτρος Πατσαλαρήδης, δημοσίευσε αυτές τις φωτογραφίες.

vroxi3
Όπως ξέρουν οι τακτικοί αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, ο Πέτρος είναι συχνά έξω, λόγω της δουλειάς του. Και έχει τη δυνατότητα και την ευαισθησία, να μας δίνει συχνά εξαιρετικές φωτογραφίες από τα μέρη που κινείται. Έτσι κατέγραψε αυτή την αλλαγή σκηνικού.

vroxi4
Καρέ - καρέ βλέπουμε τον καιρό να αλλάζει, τον ορίζοντα να μαυρίζει από τα σύννεφα και τη βροχή να ετοιμάζεται να έρθει... Είναι ζήτημα χρόνου. Και η εμπειρία του Πέτρου τον έχει μάθει να έχει την υπομονή που χρειάζεται. Όντως η βροχή θα έρθει. Και ήρθε!

vroxi5
Μα είναι δυνατόν να φέρει κάτι άλλο αυτός ο ουρανός εκτός από βροχή; Το είδαμε και χθες το απόγευμα την ώρα που ετοιμαζόμαστε να βγούμε για έργο... Οπότε οι σχεδιασμοί άλλαξαν. Και απολαύσαμε αυτή την ξεχωριστή ομορφιά που μας είχε λείψει.

vroxi6
Δείτε πώς φαίνεται το πράγμα μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου του Πέτρου στην Εύβοια... Η βροχή έχει την ομορφιά της. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που κάποιοι ρομαντικοί τους αρέσει να τραγουδάνε τέτοιες στιγμές και μάλιστα χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης.

vroxi7
Την είδαμε, λοιπόν κι εμείς. Όχι της νύχτας, γιατί στο ξημέρωμα της ημέρας όλα είχαν στεγνώσει γύρω μας. Η Γιώτα μόνο, η φίλη μας και αδελφή μας μου είπε πως μάλλον πρέπει να έβρεξε, το είδε από το μηχανάκι της που ήταν παρκαρισμένο έξω... Αλλά το απόγευμα ήταν υπέροχη…

Μικρές, όμορφες καθημερινές στιγμές, που κάνουν τη ζωή μας καλύτερη σε ποιότητα…

Posted in Τα δικά μου

ethnikos.kipos1
Δικαιολογημένα η ετικέτα σαν αυτή την ανάρτηση πάει στα δικά μου. Δικαιούμαστε, από καιρό σε καιρό να σας δίνουμε κάτι από τη ζωή μας, την καθημερινότητα μας, όπως τη βιώνουμε και τη νιώθουμε πως είναι όμορφη. Ναι, θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας ωραία πράγματα.

ethnikos.kipos2
Είχαμε καιρό να πάμε μια βόλτα στον Εθνικό Κήπο ή Βασιλικό, όπως επιμένουν να τον λένε ακόμα, μερικοί. Εξαιρετικός, στο κέντρο της Αθήνας, όποιο μέσο κι αν επιλέξουμε να πάμε, θα εξυπηρετηθούμε εύκολα σχετικά. Όλα σχεδόν, περνάνε από το Σύνταγμα.

ethnikos.kipos3
Προσωπικά, μου άρεσε πάντα... Ακόμα και στις περιόδους της ζωής μου που ήμουν μόνος, εδώ έβρισκα ένα καταφύγιο. Θες η δροσιά του, η τεράστια έκταση του και οι εναλλαγές που έχεις τη δυνατότητα να δεις, στο διάβα σου, όλα συνέτειναν στο να το κάνουν έναν καλό προορισμό.

ethnikos.kipos4
Και με τη Σούλα πάμε, αλλά πρέπει να το παραδεχτούμε, βάλαμε στη ζωή μας κι άλλα πράγματα και λίγο τον παραμελήσαμε. Αλλά εκείνος είναι πάντα εκεί. Και δεν κάνει παράπονα. Αντίθετα ανοίγει την αγκαλιά του, για να μας καλοδεχτεί πάντα. Αρκεί να πάμε.

ethnikos.kipos5
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς αφορμές, για να το κάνει. Έτσι, ξαφνικά, μπορεί να γίνει μέρος της ζωής του. Εμείς εδώ, φωτογραφηθήκαμε πάνω στη λίμνη με τις πάπιες που υπάρχουν ακόμα σε αυθονία κι ας έχουν χαμηλώσει αισθητά τα νερά της, δεν ξέρω για πιο λόγο.

ethnikos.kipos6
Ακόμα και τώρα που είναι μια δύσκολη εποχή, ο κήπος έχεις ομορφιές ανεπανάληπτες, Και περιποιημένα, ανθισμένα λουλούδια από τους κηπουρούς που έχουν την ευθύνη του. Δεν τους βλέπεις, πουθενά. Τους ακούς μόνο να σφυρίζουν κατά τις 8 το βράδυ όταν πρέπει να αδειάσουν τον κήπο, από τους ανθρώπους και να τον κλείσουν.

panselinos.260818
Και κάτι από την προχθεσινή Πανσέληνο. Είναι μια μέρα πριν καθώς ανήμερα δεν θα μπορούσαμε να είμαστε επειδή είχαμε ανειλημμένη υποχρέωση. Είναι στη Ρωμαϊκή Αγορά, λίγο πιο πάνω από το Μοναστηράκι. Μια βόλτα, που επίσης μας αρέσει να κάνουμε.

Όσο κρατάνε οι ζέστες, θα θέλουμε πάντα ένα δροσερό βουνό, να πάμε να ξαποστάσουμε

Posted in Επικαιρότητα

vuno.1
Οι ζέστες, τουλάχιστον στην Αθήνα που είμαστε, καλά κρατούν... Κι ενώ δεν είναι υπερβολικά μεγάλες, σύμφωνα με το θερμόμετρο, εντούτοις αισθάνεσαι να είσαι σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα. Κι αποζητάς μόλις πέφτεις ο ήλιος, να βγεις έξω, να περπατήσεις.

vuno.2
Βέβαια το περπάτημα στην πόλη, το δειλινό, είναι όμορφο αν φυσάει και λίγο αεράκι... Φανταστείτε όμως τον εαυτό σας τέτοιες ώρες δύσκολες να είσαστε σε ένα βουνό της κεντρικής Ελλάδας σε υψόμετρο που ευδοκιμούν τα έλατα, πόσο πιο όμορφο θα ήταν, ε;

vuno.3
Κι ας είναι φαλακρό το βουνό. Κι έχει διακριτικά το πράσινο κάπου εκεί... Και μόνο η θερμοκρασία είναι βέβαιο ότι θα ήταν διαφορετική και η δροσιά θα ήταν στα πρόσωπα μας. Αλλά να επιλέξεις μια ώρα όμορφη, απογευματινή ώρα, όχι ντάλα μεσημέρι.

vuno.4
Να, κάτι τέτοια ονειρεύομαι τις δύσκολες καλοκαιρινές μέρες... Ξέρω ότι κάποιοι τα ζουν. Ξέρω πως τώρα με τα αυτοκίνητα, τίποτα δεν είναι δύσκολο και οι αποστάσεις είναι σχετικά μικρές ή μας φαίνονται πιο μικρές. Κάποτε νομίζαμε τεράστιες, τέτοιες αποστάσεις.

vuno.5
Για μένα θα είναι πάντα όμορφες τέτοιες διαδρομές που ξεχωρίζουν... Πέτρα, χώμα, ορεινοί όγκοι και που και που, στο πουθενά, ένα μικρό χωριουδάκι να δίνει την αίσθηση της ζωής, από ανθρώπους που αγαπούν και σέβονται το περιβάλλον που ζουν.

vuno.6
Όσο περνάει από το χέρι μου (που δεν περνάει πάντα, δυστυχώς...) θα προσπαθώ να τις κάνω. Δίνουν ζωή και αξιοποιούν τα πιο όμορφα ανθρώπινα αισθήματα μας. Και χαλαρώνουν το μυαλό και τη σκέψη. Αδειάζει από κάθε αρνητική προδιάθεση. Δημιουργεί εικόνες όμορφες.

vuno.7
Η γη, όσο κι αν την κακοποιεί ο άνθρωπος, θα συνεχίσει να αντιστέκεται. Και έχει να προσφέρει οάσεις ομορφιάς, Μένει σα μας, να τις βρούμε και να τις αξιοποιήσουμε προς όφελος μας. Μπορούμε; Μακάρι η απάντηση μας να είχε θετικό πρόσημο...

Στον τρύγο με τον Αγησίλαο και τη Στασούλα μας. Όπως το κάναμε, κάποτε, στο χωριό…

Posted in Τα δικά μου

trigos1
Αναμφίβολα οι εποχές έχουν αλλάξει. Δεν έχουν πια οι άνθρωποι τόσα αμπέλια, όσα κάποτε. Όταν ήμουν παιδί θυμάμαι βγάζαμε αρκετή σταφίδα και οι γονείς μας υπολόγιζαν ένα έσοδο από τον καρπό που θα πωλούσαν στον έμπορο. Ναι στη μνήμη μου είναι χαραγμένα κάποια πράγματα...

trigos2
Σήμερα είναι πολύ λίγα. Και οι άνθρωποι κάνουν, αν κάνουν, λίγη σταφίδα για τις ανάγκες του σπιτιού και τα υπόλοιπα προτιμούν να τα κάνουν ρακή. Όπως έκανε ο Αγησίλαος με τη Στασούλα χθες στο αμπέλι τους στις Λειβάδες. Έντεκα κιβώτια (κλούβες) έβγαλαν όλα κι όλα.

trigos3
Έτσι σχεδιάζουν να τα κάνουν, ρακή. Και καλά θα κάνουν. Τουλάχιστον αυτή την πίνουν (αρέσει και σε μας...) και χρησιμοποιείται και για ιατρικούς σκοπούς... Για δες όμως, μόνο έντεκα κλούβες σε ένα αμπέλι πολύ καλό, κάποτε...

trigos4
Το αμπέλι είναι ποικιλίας σουλτανί (χωρίς κουκούτσια ο καρπός, οι ρόγες) και αυτή την εποχή έχει ζαχαρώσει, έχει γλυκάνει πολύ. Εννοείται είναι πολύ καθαρό από φάρμακα ή από άλλα στοιχεία που θέλουν το σταφύλι να γίνεται μεγάλο και εντυπωσιακό.

trigos5
Το τρακτέρ του Αγησίλαου είναι το καλύτερο εργαλείο στη δουλειά. Και τι δεν κάνει, το καημένο. Χρησιμοποιείται για τις αγροτικές καλλιέργειες, μ' αυτό οργώνει, στην καρότσα του φορτώνει πράγματα και χρησιμοποιείται και ως μεταφορικό μέσο.

trigos6
Το αμπέλι είναι καταπράσινο. Παλιά, θυμάμαι το πότιζαν με το νερό από τις λειβάδες. Τωρα δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει, πια. Επιτρεπόταν τότε και οι άνθρωποι σέβονταν τις περιουσίες των άλλων. Σήμερα κινδυνεύεις να στο πάρουν το μηχάνημα άντλησης, τη νύχτα, από εκεί που το έχεις.

trigos7
Τρύγος λοιπόν! Κάποτε ήταν υπόθεση ημερών. Τώρα, έτσι που συρρικνώθηκαν τα πράγματα, σε μια μέρα όλα τελειώνουν. Θα χρειαστεί ίσως σε μια εβδομάδα, άλλη μια μέρα, για να κόψουν τα κρασοστάφυλα. Τα περιμένουν να ζαχαρώσουν κι άλλο, να ανεβάσουν γράδα...
trigos8

Επιστροφή στην Άνδρο που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. Ούτε το νησί, ούτε τους ανθρώπους του

Posted in Επικαιρότητα

andros.1
Ένα πράγμα που μας έχει μείνει από την επίσκεψη μας για ένα 10ήμερο στο νησί της Άνδρου, είναι οι πηγές της... Τις συναντούσες παντού. Ακόμα και εκεί που δεν μπορούσες να το φανταστείς ή να το περιμένεις. Γάργαρα, τρεχούμενα νερά στις Κυκλάδες. Το φαντάζεστε;

andros.2
Μπορούσες να κάνεις έτσι το χέρι σου και να πιείς... Να πάρεις μαζί σου τη δροσιά που είχαν και να το διατηρήσεις στο ψυγείο σου, για να το απολαύσεις κάθε στιγμή που ήθελες... Είναι αυτά τα ίδια νερά που κατέληγαν σε μικρούς ποταμούς ή λίμνες για να γίνουν βιότοποι...

andros.3
Και δες τε, με τι τέχνη οι άνθρωποι σμίλεψαν το άνοιγμα τους. Εδώ πραγματικά μοιάζει με το στόμα λιονταριού. Περιδιαβαίνοντας την Άνδρο, θα βρεις πολλά τέτοια. Εμείς με οδηγό τον ακάματο Λεωνίδα, γνωρίσαμε πολλές και σε διαφορετικά σημεία. Ας είναι καλά κι εκείνος και η Δήμητρα.

andros.4
Αλλά Άνδρος δεν είναι μόνο οι πηγές της. Είναι κι αυτή η μπλε πόρτα, που την έχει "πνίξει η περικοκλάδα του φυτού που βρήκε να απλώσει πάνω της και να ξεδιπλώσει την ομορφιά της. Τέτοια και άλλα απλά πράγματα έχουν μείνει στη μνήμη μας και την καρδιά μας, από το όμορφο νησί.

andros.5
Είναι κι η θάλασσα της, όπως αυτή εδώ μπροστά από το σπίτι της Χαρίκλειας στη Χώρα, που ένα απόγευμα παρά το πρόβλημα της υγείας μου, τότε, έκανα το μπάνιο μου. Δεν την απόλαυσα όσο θα ήθελα, από αυτή την πλευρά της. Χρωστούμε να ξαναπάμε σε καλύτερους καιρούς.

andros.6
Εικόνες από τη Χώρα καθώς τη βλέπεις από ψηλά, όμορφες... Πάνε τώρα κοντά δυο μήνες και κάθε φορά που βλέπουμε κάτι στο διαδίκτυο που να μας θυμίζει την Άνδρο, έρχονται σαν καταρράκτης οι αναμνήσεις. Κι όλο λέμε, πως έχουμε ακόμα πολλά πράγματα που δεν γράψαμε και πρέπει να το κάνουμε.

andros.7
Αν και η επικαιρότητα, αλλά και η ανάγκη για αλλαγή θεματολογίας, συχνά αποπροσανατολίζει, εντούτοις το υλικό θα είναι πάντα εδώ για να υποδαυλίζει τη μνήμη. Είναι κι αυτοί οι φίλοι που μας έβαλαν σε ομάδες Ανδριώτικες κι έτσι συνεχώς ξεθάβουν όμορφα πράγματα.

Ας μείνουμε λίγο περισσότερο στη λίμνη Πλαστήρα και συγκεκριμένα στο Φράγμα...

Posted in Επικαιρότητα

fragma7
Σας ξεναγήσαμε χθες στη λίμνη Πλαστήρα με αφορμή τις μικρές διακοπές μιας φίλης και αναγνώστριας του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ σε ξενοδοχείο του κοντινού χωριού Νεοχώρι. Δείτε το ΕΔΩ για να το θυμηθείτε. Σήμερα λέω να μείνουμε λίγο ακόμα εκεί. Αξίζει τον κόπο.

fragma1
Πολλοί οργανώνουν εκδρομές μέχρι το Φράγμα. Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και κάτι μικρό. Έχει μήκους 220 μέτρα και κατάφερε να συγκρατήσει τα νερά του Ταυρωπού, τα οποία κάλυψαν το οροπέδιο της Νεβρόπολης και δημιούργησαν τη λίμνη Πλαστήρα (Ταυρωπού) που ξέρουμε σήμερα.

fragma2
Και βέβαια έχει αποδειχτεί ένας θησαυρός... Τα νερά της λίμνης τροφοδοτούν τον υδροηλεκτρικό σταθμό της ΔΕΗ. Αρδεύουν τον Θεσσαλικό κάμπο και υδροδοτούν την πόλη μαζί με 38 κωμοπόλεις και χωριά του νομού και της ευρύτερης περιφέρειας της Θεσσαλίας.

fragma3
Όπως βλέπετε και από τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, πρόκειται για μια πολύ εντυπωσιακή τσιμεντένια κατασκευή, ένα κομψό τόξο που μοιάζει να αγκαλιάζει τον τεράστιο όγκο του νερού της λίμνης, είναι ένα όμορφο σημείο για να αγναντέψει κανείς τη λίμνη, αλλά και την πίσω πλευρά του φράγματος που βουτά σε βάθος 83μ., κάθετα ανάμεσα στα βράχια.

fragma4
Λίγο πιο κάτω, στη θέση Μούχα μπορείτε να θαυμάσετε τα φιόρδ της λίμνης και το απέναντι νησάκι Νιάγκα. Είναι και μια ευκαιρία για ψώνια καθώς στη μια μεριά της γέφυρας έχουν στηθεί όμορφα μικρά μαγαζάκια και πάγκοι που έχουν στήσει οι ντόπιοι παραγωγοί κατά μήκος του φράγματος.

fragma5
Πάνω σ' αυτούς του πάγκους βρίσκονται στοιβαγμένα γουστόζικα σουβενίρ αλλά και τοπικά προϊόντα, όπως τραχανάς, χυλοπίτες, τσίπουρο, γλυκά και μέλι μέχρι χαλβά, κρασί, τυριά και διάφορα άλλα παραδοσιακά προϊόντα. Και φυσικά οι επισκέπτες παίρνουν πάντα μαζί τους, φεύγοντας.

fragma6
Τα νερά έχουν κάνει πολύ καλό στην βιοποικιλότητα του τοπίου. Το πράσινο είναι πάρα πολύ και δημιουργεί προϋποθέσεις για μια άνετη διαμονή. Επιπλέον στα γύρω κοντινά χωριά υπάρχουν ξενοδοχεία στα οποία μπορεί να μείνετε. Μη δοκιμάσετε αυτή την περίοδο, δεν θα βρείτε...

Μια βόλτα στη Λίμνη Πλαστήρα, έναν τόπο που πολύ θα θέλαμε να πάμε... Και θα πάμε μια μέρα

Posted in Επικαιρότητα

l.plastira1
Το Νεοχώρι είναι  ένας μεγάλος οικισμός του νομού Καρδίτσας, πολύ κοντά στη Λίμνη Πλαστήρα. Αποτελεί το μεγαλύτερο από τα χωριά του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα, του οποίου αποτελεί Τοπική Κοινότητα. Απέχει από την Καρδίτσα περίπου 40 χιλιόμετρα.

l.plastira2
Εδώ, στο ξενοδοχείο "Ναϊάδες" πήγε η φίλη μας, Λαμπρινή... Η Λίμνη Πλαστήρα είναι λίμνη που βρίσκεται στο οροπέδιο της Νεβρόπολης στο Νομό Καρδίτσας. Είναι τεχνητή λίμνη και το επίσημό της όνομα είναι λίμνη Ταυρωπού. Της ζητήσαμε μερικές φωτογραφίες. Και ιδού.

l.plastira3
Η Λίμνη σχηματίστηκε το 1959 με την ολοκλήρωση του φράγματος στο νότιο άκρο της επί της αρχής του ποταμού Ταυρωπού ή Μέγδοβα, η δε ιδέα για την κατασκευή της αποδόθηκε στον στρατιωτικό και πολιτικό Νικόλαο Πλαστήρα, όταν το 1935 που επισκέφθηκε την γενέτειρά του.

l.plastira4
Τότε είχαν σημειωθεί καταστροφικές πλημμύρες στη περιοχή και την Μακεδονία από συνεχείς βροχοπτώσεις και ο Πλαστήρας βλέποντας τον χώρο φέρεται να είπε πως "εδώ μια μέρα θα γίνει λίμνη", απ' όπου και το πιο γνωστό της όνομα. Έτσι, για να ξέρουμε μερικά πράγματα από την ιστορία της.

l.plastira5
Κι ακόμα μερικά ιστορικά στοιχδεία: Η χρηματοδότησή της έγινε από χρήματα που χρωστούσε η Ιταλία στην Ελλάδα (πολεμικές επανορθώσεις) και την κατασκευή ανέλαβε γαλλική εταιρεία. Σήμερα τη διαχείριση του φράγματος έχει αναλάβει η ΔΕΗ.

l.plastira6
Πριν την κατασκευή της λίμνης, υπήρχε στο οροπέδιο το λεγόμενο αεροδρόμιο Νεράιδας, που δημιουργήθηκε κατά την κατοχή από τους Άγγλους, όπου και προσγειώθηκε στην κατεχόμενη Ελλάδα το πρώτο συμμαχικό αεροπλάνο (Αύγουστος 1943).

l.plastira7
Η Λίμνη Πλαστήρα περιέχει 400 εκατ. κυβικά μέτρα νερού, έχει μέγιστο μήκος 12 km, μέγιστο πλάτος 4 km, η συνολική της επιφάνεια είναι 24 km2, ενώ το μέγιστο βάθος της είναι γύρω στα 60 m και το ανώτατο υψόμετρο της είναι 750 m. Και φυσικά η βλάστηση γύρω της, εντυπωσιακή.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA