Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 
proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν... Θα μου πεις κι εγώ πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

Η άνοιξη είναι εδώ! Κι ας έχει ακόμα χιόνια και κρύο στις ορεινές περιοχές της χώρας...

Posted in Επικαιρότητα

xionismena. luludia1
Αυτή και η τρίτη στη σειρά φωτογραφία είναι δημοσιευμένες στην ομάδα της GreekFlora από την Σταματία Τσιμπούρα και ένα Crocus flavus, τραβηγμένες στον Όλυμπο πριν λίγες μέρες. Το ξεκίνημα της φετινής Άνοιξης στην Ελλάδα, συνοδεύεται με χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Και χιόνια στα ψηλότερα μέρη...

alepu.sta xionia.150322
Κι αυτή και η τέταρτη στη σειρά φωτογραφία έχουν δημοσιευθεί στην ομάδα The Nature από τον ή την Claude Chazaud. Όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς, πρόκειται για μια χαριτωμένη αλεπουδίτσα στα χιόνια. Το ξεκίνημα της φετινής Άνοιξης στην Ελλάδα και γενικότερα στο βόρειο ημισφαίριο, σηματοδότησε η εαρινή ισημερία που είχαμε πριν από κάμποσες μέρες.

xionismena. luludia2
Όλες οι φωτογραφίες μας δείχνουν κάτι, τη βεβαιότητα ότι η άνοιξη έρχεται με το δικό της ρυθμό, όσο και αν δείχνουν οι καταστάσεις πως ο φετινός Μάρτης είναι πιο κρύος και χειμωνιάτικος. Το λουλούδι είναι η Iris unguicularis. Τώρα τις αισθάνεστε κιόλας, τις θερμοκρασίες, πιο υψηλές. Αν έλειπε και η σκόνη από την Αφρική, όλα θα ήταν καλύτερα.

alepu.sta xionia1.150322
Δείτε την αλεπουδίτσα πόσο υπομονετική είναι. Ίσως μου πείτε ότι δεν έχει και άλλη επιλογή. Σωστά. Μόνο που χρειάζεται να βάλουμε αυτό τον τρόπο σκέψης και στη δική μας καρδιά σίγουρα θα ωφεληθούμε πολύ. Για δείτε το έτσι. Και να δείτε που όλα στη ζωή θα γίνουν λίγο πιο υποφερτά.

xionopsaltis
Για μια ακόμη χρονιά φέτος θα συνεχιστεί η ανεπαίσθητη συρρίκνωση της διάρκειας της Άνοιξης, η οποία θα είναι πιο σύντομη κατά σχεδόν ένα λεπτό της ώρας σε σχέση με πέρυσι. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, η Άνοιξη μικραίνει στο βόρειο ημισφαίριο και ό,τι χάνει, το κερδίζει σε διάρκεια το καλοκαίρι.

xioni160322

Μερικά πράγματα γύρω από το ρεύμα και τον πόλεμο στην Ουκρανία που δεν ξέρουμε...

Posted in Δημοσιογραφικά

reyma1
Ας ξεκινήσουμε με το ηλεκτρικό ρεύμα που οι λογαριασμοί του τσουρούφλισαν τις τσέπες των Ελλήνων πολιτών με αφορμή την ενεργειακή κρίση ως συνέπεια του πολέμου στην Ουκρανία. Ας θυμηθούμε μερικά πράγματα που μάλλον κακώς τα θεωρούμε αυτονόητα και δεδομένα...
bonis.leo.neo
Αγαπητέ αναγνώστη, θυμάσαι τις δεκαετίες μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο; Νομίζω λίγοι από τους αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ ζούσαν αλλά και έχουν μνήμες από τότε. Σήμερα θα αναφερθούμε στο ηλεκτρικό ρεύμα. Ένα αγαθό απαραίτητο πλέον, που κάναμε όμως το μεγάλο λάθος να το θεωρήσουμε δεδομένο.

Το έτος 1889 λοιπόν, φτάνει ο ηλεκτρισμός στην Ελλάδα. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, η Γενική Εταιρεία Εργοληψιών κατασκευάζει στην οδό Αριστείδου, την πρώτη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Μέχρι το 1929 θα έχουν ηλεκτροδοτηθεί 250 πόλεις με πληθυσμό άνω των 5.000 κατοίκων, όμως το ηλεκτρικό ρεύμα θα διατίθεται για κάποιες ώρες και με αρκετές διακοπές.

Το έτος 1950 υπήρχαν στην Ελλάδα περίπου 400 εταιρείες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η κατάτμηση της παραγωγής σε πολλές μικρές μονάδες σε συνδυασμό με τα εισαγόμενα καύσιμα, εξωθούσε την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας στα ύψη καθιστώντας το ηλεκτρικό ρεύμα ως ένα αγαθό πολυτελείας.

Έτσι τον Αύγουστο του 1950, χάριν του δημοσίου συμφέροντος, ιδρύεται η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, και πολύ σύντομα εξαγοράζει όλες τις ιδιωτικές και δημοτικές επιχειρήσεις παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Μέσα στα επόμενα χρόνια, το ηλεκτρικό ρεύμα φτάνει με επάρκεια σε κάθε άκρη της ελληνικής γης από τα μικρά ακριτικά νησιά ως και τους πιο απόμακρους οικισμούς της ορεινής Ελλάδας.

Άρα αντιλαμβανόμαστε πως, πλήρως ρεύμα σε όλη την Ελλάδα δόθηκε γύρω στο 1960, ενώ παλιότερα θεωρούνταν αγαθό πολυτελείας όπως είπαμε. Ένα αγαθό πολυτελείας το 1930, έχει γίνει απαραίτητο καταναλωτικό αγαθό για κάθε νοικοκυριό στη δική μας εποχή. Το ηλεκτρικό ρεύμα έχει γίνει μάλιστα συνώνυμο του πολιτισμού.

Ταξιδεύεις με φίλους και όταν σε μια έρημη διαδρομή βλέπεις ξαφνικά φως, τι λες συνήθως; Ωπ, πολιτισμός! Ο πολιτισμός σαν έννοια, με ότι αυτό περιλαμβάνει, πρέπει να είναι προσβάσιμος από όλη την κοινωνία. Ένας πολιτισμός που με τις παρούσες συνθήκες και με τον πόλεμο στην Ουκρανία έχει φτάσει να πωλείται πολύ πιο πάνω απ' ότι συνήθως.

Ένα απαραίτητο αγαθό που δεν ξέρεις αν αύριο θα μπορείς να το προμηθευτείς. Ένα αγαθό που η Ρωσία το χρησιμοποιεί για να απειλεί ολόκληρη την Ευρώπη. Είδες λοιπόν τι σημαίνει ο πολιτισμός για τους απολίτιστους; Πολιτισμένο λοιπόν δεν σε κάνει ο πολιτισμός σαν έννοια, αλλά εσύ σαν οντότητα μπορείς να αποφασίσεις αν θα είσαι πολιτισμένος ή όχι.

Σίγουρα ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, αλλά δεν είναι το μόνο που διαπράττει η Ρωσία. Η απειλή για κλείσιμο της κάνουλας στο φυσικό αέριο και ο εξαναγκασμός να πληρώνεται σε ρούβλια η ρωσική κυβέρνηση για την προμήθεια φυσικού αερίου σε άλλες χώρες, είναι και αυτό ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Και θα στο θέσω πιο κατανοητά και ορθά.

Σε έναν πόλεμο, η θανάτωση οικόσιτων ζώων πχ και ο δηλητηριασμός του πόσιμου νερού είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Και καταλαβαίνουμε όλοι γιατί. Πόσο απέχει λοιπόν η διακοπή παροχής ηλεκτρικής ενέργειας ή και ο εξαναγκασμός πληρωμής τεραστίων ποσόν για την προμήθειας της, από ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας σήμερα; Και να τεκμηριώσω το γιατί το λέω αυτό.

Χωρίς ρεύμα τη σήμερον ημέρα δεν μπορείς να παρασκευάσεις φαγητό, δεν μπορείς να ζεσταθείς ώστε να μην πεθάνεις από το κρύο, δεν μπορείς να μελετήσεις ώστε να επιτυχείς στο σχολείο, δεν μπορείς να έχεις πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινής ωφελείας, δεν μπορείς να έχεις πρόσβαση σε δομές υγείας, δεν μπορείς ούτε καν να έχεις επικοινωνία με τους δικούς σου ανθρώπους. Να συνεχίσω;

Άρα καταλαβαίνουμε πως ο πόλεμος αυτός, εκτός από το ότι σκότωνει μια ολόκληρη γενιά, μια ολόκληρη χώρα, χωρίζει ζευγάρια και μάνες από τα παιδιά τους και αυτές από μόνες τους είναι φρικτές συνέπειες, μπορεί επίσης να έχει σοβαρές συνέπειες και εκτός Ουκρανίας. Μπορεί να μας γυρίσει πολλά χρόνια πίσω. Ναι μεν έχουμε τεχνολογία και ανέσεις αλλά θα είναι σα να μην έχουμε αφού δεν θα μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε.

Αυτός είναι ο πολιτισμός των απολίτιστων. Και εδώ υπάρχει μια ερώτηση. Υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να σε κατηγορήσει μέχρι και η ίδια η ιστορία; Υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να μείνεις στην άποψη του κόσμου ως παρία; Είναι εύστοχος λοιπόν ο χαρακτηρισμός της Ρωσίας ως αρκούδα, όχι τόσο για τη δύναμης της, όσο για το μέρος της κατοικίας της. Όταν καταλάβεις το λάθος σου λοιπόν, γύρνα πάλι πίσω στη σπηλιά σου αρκούδα.

  • Τα ιστορικά στοιχεία για το ηλεκτρικό ρεύμα πάρθηκαν από ΕΔΩ...

Άλλη μια χρονιά γιορτάσαμε μαζί με τους φίλους μας την 7η επέτειο του γάμου μας με τη Σούλα

Posted in Τα δικά μου

evdomi.epetios1.2022
Οι φίλοι μας, Άρης και Χάρις διάλεξαν την ψαροταβέρνα "Ψαράκια και Θαλασσινά" στην Κηφισιά για να μας κάνουν το τραπέζι για την επέτειο μας... Το μαγαζί το ξέραμε, είχαμε ξαναπάει ένα καλοκαίρι μαζί τους και μαζί με τον Κώστα και την Άννυ και μας άρεσε.

evdomi.epetios2.2022
Η Χάρις είχε φροντίσει για όλα. Και για τα τριαντάφυλλα που μας έστειλε νωρίς το πρωί σπίτι μας, με τις όμορφες ευχές τους και για την τούρτα που κόψαμε στο τραπέζι μετά το μεσημεριανό γεύμα. Υπέροχη και στην όψη και τη γεύση. Ας είναι καλά.

evdomi.epetios3.2022
Αυτός είναι ο κατάλογος με τα πράγματα, φαγητά και ποτά που προσφέρει η ψαροταβέρνα. Απλός λιτός και ωραίος. Όπως και τα φαγητά του. Εγώ προτίμησα ένα θράψαλο στα κάρβουνα και ήταν μια ευχάριστη γευστική έκπληξη, καθώς ήταν καλομαγειρεμένο.

evdomi.epetios4.2022
Να μας και οι τέσσερις στο τραπέζι μας, έτοιμοι για μια αναμνηστική φωτογραφία. Μεσημέρι μιας καθημερινής μέρας και δεν ήταν πολύ η κίνηση στο μαγαζί, οπότε το γκαρσόνι ευχαρίστως και πρόθυμα ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση μας για μια φωτογραφία.

evdomi.epetios5.2022
Η ταβέρνα απέξω. Με τζαμαρία, φωτεινή αλλά χωρίς το παραμικρό κρύο. Αν προσέξετε κάτω αριστερά θα δείτε την πλάτη του Άρη και τη Σούλα όρθια. Βγήκα έξω για να τη φωτογραφήσω. Αν και το διαδίκτυο είναι γεμάτο πό παρόμοιες φωτογραφίες, ήθελα μια δικιά μου κι ας είχε τις ατέλειες της.

evdomi.epetios6.2022
Ο τόπος ευωδίασε από το πρωί με τα τριαντάφυλλα που μας έστειλαν οι φίλοι μας Άρης και Χάρις. Ήταν υπέροχα μοναδικά, όπως και όλα όσα έκαναν για μας στη διάρκεια της μέρας. Περάσαμε μοναδικά μαζί τους. Γιατί τα ωραία, αξίζει να τα μοιράζεσαι.

evdomi.epetios7.2022
Κι αυτά είναι τα λουλούδια των φίλων μας Γεωργίας, Νίτσας, Ουρανίας, Μάκη Σπύρου και Νικούλας η ορχιδέα, Και μπροστά του Γιώργου και της Ζάννας. Έτσι είναι. Οι άνθρωποι που σ' αγαπούν έχουν τον τρόπο να σε σου το δείχνουν στις δικές σου όμορφες στιγμές.

evdomi.epetios9.2022

Μέρα γιορτής σήμερα! Γιορτάζουμε μια όμορφη επέτειο, τα επτά χρόνια γάμου με τη Σούλα!

Posted in Τα δικά μου

anemones
Γράφαμε χθες ότι ο καιρός φεύγει σαν αέρας. Και είναι αλήθεια. Η εφαρμογή μνήμης του Facebook φέρνει καθημερινά μπροστά μας φωτογραφίες από το μακρινό πια 2015, όταν είχαμε πάει στο Βανκούβερ του Καναδά και... γυρίσαμε παντρεμένοι. Με λουλούδια λοιπόν το γιορτάζουμε.

margarita.penteli.250322
Είναι πολύ όμορφες τέτοιες περιστάσεις. Τιμούμε ότι πιο όμορφο ευλόγησε ο Ιεχωβά, τον θεσμό του γάμου. Και πέρα από τα προσωπικά "ευχαριστώ" θεωρούμε σκόπιμο να κάνουμε και σήμερα μια αναφορά εδώ, καθώς μας κατακλίσατε με τις ευχές σας. Χαιρόμαστε που είστε στη ζωή μας.

anemona.penteli1.250422
"Έντυσα" αυτή την ανάρτηση με λουλούδια εποχής. Αυτή την ανεμώνη, ας πούμε τη βρήκαμε πριν μερικές εβδομάδες στη βόλτα που κάναμε με φίλους μας στην Πεντέλη. Η Σούλα την έβαλε στο ταμπλώ του SUBARU και την φωτογράφησε.

andros8.290322
Κι αυτά είναι από την Άνδρο φωτογραφημένο από τον φίλο μας Λεωνίδα. Κάπως έτσι, σαν άνοιξη βλέπουμε τη ζωή μας. Μπορεί να άργησε λίγο, αλλά ήρθε. Κι αυτό είναι που έχει σημασία. Ότι υπάρχει και μαζί προχωρούμε στη ζωή σε μια εποχή που τίποτα δεν είναι τόσο εύκολο, ούτε δεδομένο.

anemona.penteli2.250422
Στα χέρια της Σούλας η ανεμώνη. Νιώθω σα να την έκοψε για μένα και την ευχαριστώ. Προσπαθώ κι εγώ να κάνω, κάθε μέρα που ξημερώνει, το καλύτερο που μπορώ. Δεν είναι πάντα εύκολο, επειδή είμαστε ατελείς, αλλά το παλεύουμε κι αυτό έχει σημασία.

primula.200322
Το μεσημέρι οι φίλοι μας Άρης και Χάρις θέλουν να είμαστε μαζί για να γιορτάσουμε αυτή την όμορφη επέτειο. Και θα είμαστε στην Κηφισιά σε μια όμορφη ψαροταβέρνα. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής. Να μοιράζεσαι με τους καλύτερους σου φίλους, τις πιο όμορφες στιγμές.

Αύριο κλείνουμε επτά χρόνια γάμου με τη Σούλα και πάμε στα οκτώ. Σαν αέρας φεύγει ο καιρός!

Posted in Τα δικά μου

epetios19.ari.xaris
Ομορφιές! Και συγκινήσεις, καθώς αύριο κλείνουμε επτά χρόνια γάμου και μπαίνουμε στα οκτώ! Πορευόμαστε με τη Σούλα στα εύκολα και τα δύσκολα, στα καλά και τα κακά. Ζούμε υπέροχα την κάθε στιγμή, σα να είναι, που είναι, μοναδική. Εδώ, από την τελευταία επέτειο των φίλων μας Άρη και Χάρις.

kerkira.me.anni.kosta
Όσοι είναι παντρεμένοι, ξέρουν καλά πως δεν υπάρχει γάμος που να είναι ανέφελος. Έρχονται και στιγμές δύσκολες, αλλά βάζοντας τις στη «ζυγαριά», απέναντι στις καλές στιγμές και τα μοιράσματα, προφανώς αυτή γέρνει προς τα καλά! Από την Κέρκυρα που πήγαμε πέρσι τον Σεπτέμβρη με τα παιδιά της Σούλας, Κώστα και Άννυ.

andros.me.ester.xloe
Το γιορτάζουμε κάθε χρόνο, επειδή θέλουμε να τιμούμε το θεσμό του γάμου. Είναι ιερός, ευλογημένος από τον ίδιο τον Θεό, όπως λέει η Αγία Γραφή. Και μπορείς να στηριχτείς με απόλυτη εμπιστοσύνη πάνω του. Αρκεί να είσαι τίμιος μαζί του. Με φόντο την Ακρόπολη και παρέα την κόρη και την εγγονή της Σούλα, Έστερ και Χλόη.

pavliani
Διάλεξα μερικές φωτογραφίες γι’ αυτό το δημοσίευμα από αυτές που βγάλαμε μαζί κατά καιρούς στη διάρκεια της περασμένη χρονιάς. Παρ’ όλο που ήταν δύσκολη, λόγω του κορονοϊού Covid-19. Δεν μπορούσαμε εύκολα να κινηθούμε, να κάνουμε πράγματα, να πάμε εκδρομές. Περάσαμε όμως, ώρες μαζί, σπίτι μας. Εδώ στην Παύλιανη, από μια εκδρομή με καλούς φίλους.

stin.eolu
Έχουμε ένα μεγάλο ατού, καθώς είμαστε μεγάλοι στην ηλικία και συνταξιούχοι. Μπορούμε να δούμε με ωριμότητα τα πράγματα και να κάνουμε ρεαλιστικά σχέδια για την καθημερινότητα μας και τη ζωή μας. Και το κάνουμε αυτό με το αίσθημα ευθύνης και με την αρχές να μας διευκολύνουν. Στην Αιόλου για ένα κεμπάμπ...

plaka
Αυτό και θα συνεχίσουμε να κάνουμε και την όγδοη χρονιά που ανοίγεται μπροστά μας. Συνετά και με αγάπη και κατανόηση, εκεί όπου αυτή χρειάζεται. Στο χέρι μας είναι κάθε που τελειώνει μια μέρα να ευχαριστούμε τον Ιεχωβά που μας έφερε κοντά για συντροφιά, ο ένας του άλλου. Και θέλουμε αυτή η συντροφιά να είναι ευχάριστη και όμορφη. Στην "Κλεψύδρα" της Πλάκας.

stu.labru

Από μια βόλτα με καλούς μας φίλους στην Πάρνηθα, στην ταβέρνα του "Λάμπρου" που μας αρέσει να πηγαίνουμε... Όμορφη μέρα. Και συνεχίζουμε! Η ζωή είναι μπροστά μας και είναι πόλυ όμορφη καθώς τη ζούμε μαζί... 

Όταν οι μουριές είχαν ακόμα φύλλα, κίτρινα, στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα στον Κολωνό

Posted in Επικαιρότητα

sot.petrula1
Οι φωτογραφίες στο σημερινό δημοσίευμα είναι σχετικά παλιές. Τραβήχτηκαν στις 28 Δεκεμβρίου του 2021. Θυμάμαι, είχαμε βγει για δουλειά με τη Σούλα, μας άρεσαν πολύ και είπαμε να τις καταγράψουμε. Και το κάναμε. Αλλά κάτι συνέβαινε πάντα και ποτέ δεν έγινε η δημοσίευση τους στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

sot.petrula2
Το κάνουμε τώρα τρεις γεμάτους μήνες μετά κι ενώ οι μουριές έχουν κλαδευτεί και βρίσκονται σ' αυτή την κατάσταση. Είναι κάπως σαν τη ζωή. Μερικά πράγματα μας απασχολούν πολύ. Ύστερα η άμυνα μας, μάς ωθεί να αλλάξουμε θέμα. Το κάνουμε, μέχρι να επανέλθουμε μια άλλη ώρα.

sot.petrula3
Αγαπώ πολύ αυτή την ομορφιά! Μ' αρέσουν τα κιτρινισμένα φύλλα που πέφτουν σιγά, αποκαλύπτοντας τα γυμνά κλαδιά, μέχρι να έρθει το κατάλληλο συνεργείο από το Δήμο Αθηναίων και να τα κλαδέψει. να τα βοηθήσει να ξαναγίνουν στην ώρα τους.

sot.petrula4
Κι άλλες φορές λοιπόν έχω φωτογραφίσει μουριές σ' αυτή την κατάσταση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Αλλά τελικά δεν είναι μόνο η μουριά, συμβαίνει με όλα τα φυλλοβόλα δέντρα, όπως βλέπετε κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από το άλσος της Ηλιούπολης που κάναμε παλιότερα τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

sot.petrula5
Δείτε ΕΔΩ τον ίδιο χώρο στην πλατεία που κάναμε τον Απρίλη του 2020... Οι μουριές ήταν τότε καταπράσινες και ο ίσκιος του παχύς στο κατακαλόκαιρο. Στη φωτογραφεία όμως χρυσίζει ο τόπος. Κι άλλα φυλλοβόλα δέντρα προσθέτουν στην ομορφιά του τοπίου.

sot.petrula6
Η πλατεία είναι πανέμορφη με το σιντριβάνι δυστυχώς να μη λειτουργεί χρόνια τώρα... Οι άνθρωποι στη γειτονιά και τα μαγαζιά γύρω, έχουν το παράπονο ότι την καταλαμβάνουν κάθε βράδυ οι Ρωμά. Και την παραδίδουν κάθε πρωί γεμάτη σκουπίδια.

sot.petrula7
Ένα τέτοιο πρωινό ο υπάλληλος του Δήμου Αθηναίων μαζεύει τα πεσμένα φύλλα τους. Η ώρα είναι περίπου γύρω στις 11 γι' αυτό και τη βλέπετε καθαρή. Αν τύχει και περάσετε τρεις ώρες νωρίτερα, πριν δηλαδή την καθαρίσουν, η εικόνα είναι τελείως αλλιώτικη και απογοητευτική.

Παράξενος και περίεργος καιρός... Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να τον αποδεχτούμε

Posted in Δημοσιογραφικά

keros1

Καλός ή κακός καιρός με τα πάνω του και τα κάτω του. Με μια αστάθεια φοβερή, με θερμοκρασίες που έχουν τεράστια απόσταση μεταξύ τους... Πόσο να το αντέξεις όλο αυτό; Από το κρύο στη ζέστη και πάλι το ανάποδο... Και να ΄ταν το μόνο... Ας είναι θα περάσει κι αυτό!
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 02/04/2022

Το έχετε παρατηρήσει αυτό που συμβαίνει με τον καιρό; Ιδιαίτερα τον Μάρτιο που μας αποχαιρέτησε; Χιόνια, κρύο, παγωνιά και απότομη αλλαγή με αρκετά υψηλές για την εποχή θερμοκρασίας. Και ύστερα πάλι κρύο και ζέστη… Τι συμβαίνει λοιπόν; Μετά το πολύ κρύο που ήρθε, ο καιρός είπε, για ακόμα μία φορά, να αλλάξει το… πρόσωπο.

Συγκεκριμένα, όπως έκανε γνωστό ο μετεωρολόγος, Κλέαρχος Μαρουσάκης, όσο η προηγούμενη εβδομάδα έφτανε προς το τέλος της, τόσο και η θερμοκρασία ανέβαινε… Εντάξει, δεν θέλει και πολύ να μας τρελάνει!

Θερμοκρασίες που φτάνουν ακόμα και τους 26 - 27 βαθμούς Κελσίου, ενώ σε κάποια σημεία της χώρας δε έλειψαν και οι βροχές. Στην Κρήτη μάλιστα θα φτάσουν ακόμα και τους 30 βαθμούς, με το καλοκαίρι να φαίνεται ότι έρχεται δυναμικά.

Οι προγνώσεις για το διήμερο Πέμπτης και Παρασκευής λένε ότι περνάμε στη φάση κορύφωσης του επεισοδίου σκόνης από την Αφρική, συνοδεία θυελλώδους νοτιά, τοπικών λασποβροχών και υψηλών θερμοκρασιών. Κι έτσι η σκόνη μπήκε κι αυτή στη ζωή μας.

Βέβαια το έχουμε ξαναδεί, πολλές φορές και τα προηγούμενα χρόνια το φαινόμενο με τη σκόνη από τη Αφρική, αλλά αυτό που εμένα που έκανε εντύπωση είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν τώρα, μαζί με την αναστάτωση των καιρικών συνθηκών από άποψη της μεγάλης διαφοράς θερμοκρασιών.

Δεν ξέρεις πια τι να βάλεις και πώς να ντυθείς αν χρειαστεί να βγεις έξω για κάποια δουλειά. Θα ντυθείς βαριά επειδή είναι σκοτεινός και βαρύς ο καιρός; Και ποιος σου εγγυάται ότι λίγο μετά δεν θα βγάλει ένα ήλιο δυνατό που μπορεί να σε κάνει να ιδρώσεις και αν αρπάξεις ένα κρυολόγημα, άλλο πράγμα;episimansis.neo

Την ίδια αναστάτωση έχει και η φύση έξω. Οι απανωτοί χιονιάδες καθυστέρησαν λίγο τα πράγματα με τα αγριολούλουδα, τα ανθισμένα δέντρα που δένουν τον καρπό τους και τα αγριόχορτα που πολλοί ψάχνουν οι άνθρωποι για το τραπέζι της οικογένειας, επειδή βοηθούν στην καλή και ισορροπημένη διατροφή.

Μια βόλτα να κάνεις στα χωράφια θα το διαπιστώσεις. Τι κι αν, ημερολογιακά, είναι άνοιξη. Μερικά πράγματα θέλουν τους δικούς τους χρόνους και τις κατάλληλες συνθήκες και να μπορέσουν να οδηγηθούν στην ανθοφορία και στην καρποφορία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν πως η φετινή χρονιά δεν θα είναι και τόσο καλή στην παραγωγή.

Ας είναι. Δεν είμαστε ειδικοί και δεν χρειάζεται να μπαίνουμε στα χωράφια άλλων που είναι η δουλειά τους. Έτσι κι αλλιώς η πείρα έχει δείξει μερικά πράγματα κατανοητά με τα σημάδια ακόμα και από ανθρώπους που είναι απλά παρατηρητικοί.

Λατρεύω όμως τη φύση και μ’ αρέσει, όσο μου το επιτρέπουν οι συνθήκες και η ζωή στην πόλη που μένω, να παρατηρώ τη δημιουργία. Και το κάνω αυτό με αγάπη, επειδή πραγματικά έχω διαπιστώσει ότι σ’ αυτή την εποχή, όπου δεν ακούς και τίποτα καλό γύρω, αυτό λειτουργεί χαλαρωτικά και πολύ όμορφα πάνω μου.

Αλλά αυτά τα σκαμπανεβάσματα του καιρού, μας έχουν όλους αναστατώσει… Χρειάζεται να ηρεμήσουν λίγο τα φαινόμενα, να σταθεροποιηθούν οι καταστάσεις να μην εκτίθενται κι αυτοί οι έρμοι οι μετεωρολόγοι που μοιάζουν να λειτουργούν και λίγο ως… Πυθίες τον τελευταίο καιρό.

Θα μου πείτε, αυτή είναι η δουλειά τους. Καταγράφουν τις επικρατούσες μετεωρολογικές συνθήκες που αναφέρονται στην κατάσταση της ατμόσφαιρας, όπως περιγράφεται με τις βραχυπρόθεσμες εναλλαγές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της φωτεινότητας, της συννεφιάς, της έντασης των ανέμων, της ορατότητας κ.λπ.

Ναι, σωστά, αλλά η σταθερότητα είναι κάτι που το χρειαζόμαστε σε κάθε βήμα της ζωής μας, ακόμα και στον καιρό. Και οι κύκλοι των εποχών κάποτε ήταν τόσο ωραίοι! Σε αντίθεση με το μπέρδεμα που ζούμε σήμερα. Οι τέσσερις έγιναν σχεδόν… δύο, με κυρίαρχους το χειμώνα και το καλοκαίρι. Η άνοιξη και το φθινόπωρο, περνάνε τόσο γρήγορα και ανεπαίσθητα που πολλές φορές δεν είσαι σε θέση ούτε να τις καταλάβεις…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί αύριο στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Αλλά τώρα είμαι συνταξιούχος πια έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια κστις αυλές, τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA